W rolach głównych:
.:: GrupaHatak.pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
/01x09 /.:: Bezsennoć ::.
/Nie! Przestań!
/Przestań!
/Suka!
/Mamo!
Przestań.
Przestań! Przestań.
Mamo.
Kto to był?
Tak, widziałam. Co się dzieje?
Proszę, nie krzycz.
Odpowiedz. Nie krzycz!
Przestań!
Pobudka.
Wcišż nie pi?
Siedzi dokładnie tam, gdzie zeszłej nocy.
Skonany jak pies, ale przebudzony.
Chłopak nie pi, nie ni.
Skoro nie ni, nie dosięgnę go.
W końcu się zdrzemnie, skarbie.
O co chodzi?
Jak Lila może cię rozweselić?
Nijak.
- Dzień dobry, szefie. - Jaki tam dobry?
Wejć.
- Witaj, Samsonie. - Lila.
Przyszedł do mnie.
Włanie.
Zaraz wyjdę.
Uważaj na schodkach.
Potrzebujemy czaszki. Małej.
- Psiej albo kociej. - Chryste.
Burley, oby lubił smak dumy,
bo niedługo tylko to zostanie nam do jedzenia.
- Osgood, załatw mi żółwiš skorupę. - Dobra.
Opos, skombinuj opiekacze. Jaki tuzin.
- Diabła tam. - Co?
- Przygotowuje pokaz ognistej kuli. - Żeby wiedział.
Kasa wieci pustkami. Nie zauważyłe?
- Co to za ognista kula? - Czym zapłacę za opiekacze?
A może mam je ulepić z mški kukurydzianej?
Szóstak na opiekacze.
Osgood, na żółwia.
- Co to jest pokaz ognistej kuli? - Zamknij się, Osgood.
Rozpućcie wici. Dzi idziemy na całoć. Jak tylko się da.
Wycinijcie z tych łbów, ile zdołacie.
Ruchy.
Jonesy, co to jest ognista kula?
Rita Sue.
- Clayton. - Słucham?
Mam kłopot z żarówkami. Zerkniesz na nie póniej?
Żaden problem.
To dopiero solidna kobita.
Stul dziób, Osgood.
Wyglšdasz jak psu z gardła wyjęty, Hawkins.
Mówi ci to co?
Narobiłe niezłego smrodu, okradajšc Boffo.
Odwróć go.
Dalej.
Wiesz, co to za inicjały?
Henry Scudder.
Nie inaczej.
Należy do ciebie. Bierz.
Nie chcę.
Jak dla mnie, prawnie należy do ciebie.
- Jak to? - Należał do twojego taty.
Przyjd do mnie po obiedzie.
Pogadamy, jeli zechcesz.
Milion meneli jedzi kolejš. "Menele"... tak ich zwš.
Zapomnij o Policji Stanowej. Teraz wszyscy będš go szukać.
Zatem, nasze dziecko będzie błogosławione.
/Zapraszamy jutro na kolejny odcinek /"Romansu Eryki S.",
/sponsorowany przez mietankę Łowickš.
Chod, teraz my.
/Bez względu na wiek /mietanka Łowicka
/to najlepszy sposób /na rozpoczęcie dnia.
/Posiada wszystkie niezbędne witaminy, /które pomogš ci wstać...
/i przebrnšć przez trudy /codziennej pracy.
/Więc pamiętaj, /podczas następnych zakupów...
/nie zapomnij o niš spytać. /Zdrowa i pyszna mietanka Łowicka.
Proszę państwa, oto wydanie specjalne Prawdziwych Opowieci z Podróży.
Program ukazujšcy prawdziwe historie tych trudnych czasów,
opisywane przez Tommy'ego Dolana.
Dzień dobry, przyjaciele.
Dzi, w dalszej częci sagi o bracie Justinie,
/mamy wspaniałš niespodziankę.
/Jest z nami cudowna kobieta,
/siostra brata Justina, /panna Iris Crowe.
Dzień dobry.
/To pierwszy występ panny Crowe /na antenie radiowej.
/Jest z nami, by przekazać /wiadomoć swojemu bratu,
/człowiekowi, o którym /wielokrotnie tu rozmawialimy.
/Wcišż zaginionemu,
/który nadal gdzie tam jest.
/Justinie?
To ja.
Jeli słyszysz mój głos,
wiedz, że modlę się za ciebie.
/Wszyscy w Mintern /modlš się za ciebie.
/Norman, uchodcy,
/nawet ci, których mielimy / za wrogów.
/Kocham cię.
/Bóg da ci spokój, /jeli tylko wrócisz do domu.
Chod.
Czeć, Jonesy.
- Pomógłbym, ale strzyka mi w karku. - W porzšdku. Dam radę.
Chłopiec Żółw?
Samson chce z piasku bicz ukręcić.
Człowiek zjadajšcy kurczaki?
To po prostu...
Więc jak było?
Z Ritš Sue. Dobrze się bawiłe?
Jasne. Było dobrze.
Przepraszam.
Zrobiła ten swój specjalny trik, ten z piórkiem?
Jezu, daj spokój... czego chcesz? Szczegółów?
Była wietna, dobra?
Tylko wietna?
Jeli chodzi o Ritę Sue, to brzmi jak narzekanie.
Była wspaniała, fantastyczna.
Mam tutaj urwanie głowy. Sam widzisz.
Na razie, Stump.
Na razie.
Wszędzie cię szukałam.
- Samson goni nas jak demon. - Jonesy.
Co?
Przejdziemy się póniej?
Tak, pewnie. Z przyjemnociš.
Dobrze.
Twoje problemy ze snem niezmiernie martwiš człowieka w przyczepie.
To naprawdę słodkie.
Przekaż mu, że doceniam troskę.
Nie ma potrzeby się bać.
- Czego? - Hawkins, proszę cię.
Wiele przed tobš skrywałem,
ale nigdy cię nie okłamałem. Ani razu.
Zależy mi tylko na prawdzie.
A prawdš jest, że jeste nader ważny. Nie tylko dla mnie.
- Co? - Dar.
Musisz się w nim wprawiać, jeli chcesz umieć nad nim panować.
W przeciwnym razie, narazisz wszystkich, których znasz,
wszystkich, których kochasz,
na miertelne niebezpieczeństwo.
To samo spotkało Scuddera.
Musisz spać, Ben.
Musisz słuchać swoich snów.
- Ale... - Nie zważajšc na okropnoci.
Poprowadzš cię.
Nauczš cię stawić czoła własnej potędze i kontrolować jš.
- Nie mogę. - Musisz.
Cena tchórzostwa jest zbyt wysoka. Wiesz o tym.
Twoja matka?
Była zaledwie pierwszš ofiarš.
- Co o tym wiesz? - Wiem, że mogłe jš ocalić.
A jednak pozwoliłe jej umrzeć.
Ile jeszcze, Hawkins? Ilu jeszcze musi umrzeć?
Id do diabła.
Zapewne pójdę.
Znałe kiedy kogo, kto zwariował?
Zwariował? Oszalał?
Zaczšł się miotać i przewracać oczami?
Włanie.
Owszem.
Homera Griffina.
Obrońca przechwytujšcy. Prawdziwy talent.
To trwało czy stało się nagle?
Stopniowo.
Czyli jak?
Czasem patrzył się w dal.
Niewidzšcymi oczami. Jak Bela Lugosi.
Co jeszcze?
Zaczšł brać długie prysznice.
Kiedy podrapał się cały do krwi, piewajšc "Zabierz Mnie na Mecz".
W końcu go zabrali.
Co?
Mama chyba wariuje.
Stopniowo.
Jak mówiłe.
Zeszłej nocy...
Mów dalej.
Zeszłej nocy co widziałam.
Co, co chyba wczeniej przede mnš ukrywała.
A teraz już nie umie.
Wybacz.
Dokšd idziesz?
Samsonowi brakuje ludzi...
- Zrobię, co zechcesz. - Niczego od ciebie nie chcę.
- Nie mówię o czerwonej wince. - Ja też nie.
Usišd. Tylko na chwilę.
- Nie chcę o tym gadać. - Proszę!
Skšd wzišłe ten brelok?
Zabawne... rano niezbyt cię interesował.
Skšd się wzišł?
Dlaczego pytasz?
Miałe co z sygnetem Boffo, prawda?
Może.
Ludzie węszš.
Lodz, Apollonia,
człowiek w przyczepie.
Powiesz mi, czemu?
- Nie masz pojęcia? - Nie.
Zatem co ci powiem.
Nie zabralimy cię ze sobš przez przypadek.
Naprawdę?
Tak, naprawdę.
Z najgłębszych, najmroczniejszych bagien Luizjany...
Chłopiec Żółw.
Okłamałem cię.
Powiedziałem, że jej nie znam.
To twoja matka.
Co więcej, uważam, że Hack Scudder to twój ojciec.
Zostawił nas.
Nie dałbym dwóch groszy za tego nieudacznika.
Kiedy zostawił twojš matkę, załamał się. Koszmarnie.
Nic nie mówił. Nie musiał.
To twoje?
Szefa.
Czemu nigdy nie wychodzi z tej przyczepy?
Nie wolno mi powiedzieć.
Ale nie frasuj się tym. To dobry człowiek.
Czego nie powiem o twoim przyjacielu, profesorze.
Masz na myli Lodza?
Nie nazwałbym go przyjacielem.
To dobrze.
Nie ufałbym tej przecherze ani na jotę.
Lecz nawet przechery...
miewajš pewne talenty.
Dobrze, że porozmawialimy.
Tak.
Powinnimy porozmawiać znowu.
Będzie dobrze.
Rita Sue.
Słuchaj, musimy pogadać.
Nie mogę. Felix jest w namiocie.
Przyjd wieczorem, przed występem.
Już dawno kobieta nie czekała na mnie.
Rita Sue.
Przepraszam za to z Jonesym.
Nie wiem, co mi strzeliło do głowy.
W porzšdku.
To był tylko kolejny numerek.
Co mam zrobić, jeli zechce wrócić?
Wiesz co robić.
Tak.
- Podobało ci się. - Byłam przerażona.
Ale była dobra. Naprawdę.
Nie lada przeżycie.
Dziękuję za wszystko, co robisz dla Justina.
Robimy to razem.
Justin zawsze mi to powtarzał.
Dla mnie też jest bohaterem, Iris.
Dzięki tobie.
- Co ty wyprawiasz? - Co?
- Powiniene się wstydzić. - Zaczekaj, Iris.
Iris, nie chciałem...
/Spójrzcie na te wiatła.
/Chodcie, chodcie.
Na żywo, na scenie. Dziesięć występów w cenie jednego.
Oto Lodz, mentalista.
Odgadnie wasze myli. Te najgłębsze i najmroczniejsze.
Dla was, ciężko pracujšcych ludzi,
dzi wszystkie bilety za darmo.
Może pójdziemy na diabelski młyn?
Zapraszam. Proszę wzišć numerek.
Idę tuż za tobš. Nie bój się.
Dobrze?
Spokojnie, niech się usadowi. Niech wejdzie.
Nie będziesz się bał?
Dobra, wskakuj.
Już.
I gdy już miała urodzić,
zaatakował ja olbrzymi żółw.
Podejdcie, panie i panowie, i ujrzyjcie...
człowieka pożerajšcego kurczaka.
Te potworne kły i siekacze!
Gdy ten okrutny drapieżca kończy ze swymi ofiarami,
pozostajš jedynie koci.
Zapraszam, ludzie. Zostańcie jak długo chcecie.
Jeli macie odwagę!
Panie i panowie,
człowiek pożerajšcy kurczaki!
Oszustwo! Oddawać pienišdze!
Zobaczylicie to, za co zapłacilicie!
- Co to ma być...? - Chwileczkę, przyjaciele.
Co by się stało...
gdybycie wyszli i powiedzieli znajomym,
żeby przyszli zobaczyć człowieka pożerajšcego kurczaka?
Oni też zapłacš pištaka.
Odbieram silne mentalne wibracje od właciciela tego przedmiotu.
To kobieta.
Kurde, wiadomo, że damski zegarek jest mniejszy od męskiego.
Racja, racja.
Przepraszam. Muszę się bardziej skupić.
Zakupiono go od domokršżcy.
- Niedaleko Waco. - Zgadza się.
- Jako prezent lubny. - To prawda.
Mój Boże, to prawda.
Trudne.
Musicie mi pomóc.
Możecie wszyscy skoncentrować się na tym zegarku?
"Dzielić z tobš wszystkie chwile."
Czy to co dla pani znaczy?
Orville to powiedział, gdy dał mi zegarek.
To jego słowa.
Jak on to zrobił?
Tym się zajmuje.
Proszę kolejny przedmiot.
/In hoc signo vinces...!
Pod tym znakiem zwyciężymy.
Skšd wiedziałe, co mówił?
Gdzie nauczyłe się łaciny?
Łaciny?
Ocknij się, synu. Czasem trzeba komu zaufać.
Wyglšda na to, że będę to ja albo ten w rodku.
Decyduj, chłopcze.
Dalej, id pomóc Ruthie.
To wszystko.
- Poczyniłe prawdziwe postępy. - Owszem, znaczne.
- Cóż, powodzenia. - Dziękuję, doktorze.
Uspokój się.
Rita Sue?
Wejd.
- Tak sobie mylałem... - Nie wiem, czy to...
Ty mów.
Chciałem tylko powiedzieć,
ale nie bierz tego do siebie, ani nic takiego,
ale ostatnim razem...
to będzie ostatni raz.
Wiesz, o co mi chodzi?
Wiem.
Nie jeste zła ani urażona?
To dobrze. To naprawdę dobrze.
Cholernie porzšdny z ciebie facet, Jonesy.
Ty też jeste w porzšdku.
Dobrze. Cieszę się, że to wyjanilimy.
- Niesamowita dziewczyna! - Cofnšć się.
To się nazywa zaklinanie węża.
Sięgnijcie do kies. Pokażcie, że się wam podobało.
Dalej, panowie.
O to chodzi.
Nigdy czego takiego nie widziałem. Sypali szmalem jak wariaci.
Przyswajasz sobie kuglarskš gwarę.
Tak.
Jeste skonany, chłopcze.
Kiedy ostatnio drzemałe?
Nic mi nie jest.
- Wszystko dobrze. - Nie.
- Ben. - Wybacz.
Sofie.
Nie za póno na dymka?
Nie mogę tam ić.
Dlaczego?
Sofie?
Mama zawsze mi mówiła, że mój ojciec jš opucił.
To nieprawda.
Zgwałcił jš.
Powiedziała ci?
Nie. Widziałam to.
Zobaczyłam to w swojej głowie. Tak, jak słyszę jej głos.
Od kiedy?
Od ostatniej nocy.
Ona widzi rzeczy niewidzialne dla innych.
Teraniejsze i przeszłe.
Dla niej to bez różnicy.
Teraz ja też zaczynam je widzieć.
Teraz przynajmniej wiemy, skšd te problemy z młodym Hawkinsem.
Rozumiem.
Powinnimy byli wiedzieć już w Babilonie.
Więc ruszamy dalej?
Pokazy ognistej kuli. Nie mamy wyboru.
To dobrze. Przepię się.
Odpocznij.
Byłbym zapomniał.
Dobra robota, mały człowieku.
Lepiej niech nie czeka.
Ciekawe, czy biedaczek wpadnie kiedy w objęcia Morfeusza.
Ależ wpadnie. Wpadnie.
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.