SERIAL NETFLIX
Wchodzę do ładowni.
Ogniwa paliwowe wciąż wytwarzają minimalną moc.
Masz przyspieszone tętno.
Nie śledź moich funkcji życiowych.
Miej na oku nasz uszkodzony silnik i uważaj na asteroidy.
Myślisz, że on wciąż żyje?
Minęło 20 lat.
Lądownik zaginął.
W razie zagrożenia wystrzeliłby załogę w kriotubach.
Może ustalę, dokąd się udali.
Dobra.
Radar próbuje namierzyć sygnał z lądownika Fortuny.
Halo?
Judy, twoje tętno szaleje. Ktoś tam jest?
Specjalistka ładunku Faith Carson.
Nie żyje.
Później ustalę przyczynę śmierci.
Bądź ostrożna.
Nic mi nie jest.
Chcę się dowiedzieć, co tu się stało i dlaczego załoga zaginęła.
Załoga jest w kriotubach.
Uwaga!
Awaria prawego silnika A.
Wyłączył się silnik A.
Paliwo wycieka do głównego zapłonu.
Uwaga! Ryzyko kolizji!
Zbliża się do nas wielka asteroida!
Po kolei.
Wszystko dzieje się naraz.
Lepiej wracaj.
Już prawie.
Prawie.
Systemy bezpieczeństwa uruchomione. Autopilot włączony.
- Procedura lądowania. - Judy nie ma! Wyłącz!
- Nie mogę nic zrobić. - Lądowanie za 90 sekund.
Za 90 sekund?
Judy, komputer przejął kontrolę. Lądujemy.
Już idę.
NIEPEŁNE WYSZUKIWANIE
Vijay, przygotuj wszystkich!
Niech wszyscy zapną pasy!
Dobra. Przypnij się.
W porządku? Proszę.
Mam cię.
Smith?
Co tutaj robisz?!
- I jak się tu dostałaś? - Jestem tam, gdzie mnie potrzebują.
Powiedz mi, że się przesłyszałam.
{an8}349 DNI PÓŹNIEJ
Miałeś być na warcie.
Dziennik kapitański, dzień 349.
Tato, wciąż tu jesteśmy.
Gdziekolwiek to jest.
Reszta planety umarła dawno temu.
Nadal nie wiemy, jak to się stało.
Ale komputer Jowisza znalazł miejsce w dolinie,
gdzie życie zdołało przetrwać i nam również to się udało.
Zbiory kukurydzy są o 3% wyższe niż tydzień temu.
Skalibrowaliśmy panele słoneczne.
Baterie są w pełni naładowane.
Żadnych poważnych urazów ani chorób.
Mamy teraz nawet szkołę.
Doktor, a raczej pani Smith, odnalazła swoje prawdziwe powołanie.
Spadające meteory są ciągłym zagrożeniem, więc jesteśmy czujni,
obserwując niebo w dzień i w nocy.
Żaden jeszcze nie dotarł do naszej doliny.
Uznajemy to za łut szczęścia,
ale i tak wszyscy tęsknimy za rodzicami
i zastanawiamy się, czy uda nam się dotrzeć na Alfa Centauri.
Odlewanie uszkodzonego silnika z rudy tytanu
nie idzie zbyt szybko.
Mamy trzygodzinne zmiany,
ale na razie uzyskaliśmy 72% materiału, który według Willa jest potrzebny,
by Jowisz był zdatny do lotu.
Will pracuje tak szybko, jak może.
Ale to idzie wolniej, niż byśmy tego chcieli.
Wszystko miało zająć kilka tygodni, a przemieniło się w rok.
Myślę, że Will bierze to do siebie.
Wygląda tak, jakby od miesięcy się nie wysypiał.
Nie mówi mi o tym.
Ostatnio rzadko rozmawiamy o czymkolwiek.
To chyba dotyczy nas wszystkich.
Penny wydaje się nieobecna, rozkojarzona.
I nie chodzi tu o chłopaków, ale o coś poważniejszego.
Jest na mnie o coś zła.
Chciałabym to naprawić,
ale przez obowiązki nie mam czasu dla rodziny.
Bez ciebie i mamy wszyscy jesteśmy zagubieni.
Nawet robot chce być pomocny,
ale chyba nadal szuka tu dla siebie właściwego celu.
W pewnym sensie ja również.
Nie ma dziś wiatru.
Teraz sygnał dotrze na szczyt.
Rodzina, Judy Robinson.
Chcę skontaktować się z całą załogą, nie tylko z Grantem Kellym.
Rodzina.
Zastanawiałeś się, skąd pochodzisz?
Ostatnia próba kontaktu z zaginionym lądownikiem
nie powiodła się.
Tak jak i poprzednie.
Tato, nie wiem, kiedy tego wysłuchasz, ale mam nadzieję, że wkrótce.
Raport z misji.
{an8}John Robinson, dowódca grupy ratunkowej.
{an8}Jak zwykle trudno przewidzieć patrole robotów.
Na razie o nas nie wiedzą.
Znaleźliśmy więcej części wraku Śmiałka.
Chyba pochodzą z pokładu H.
Jest szansa, że znajdziemy ostatnie zapasy.
Jest nam ciężko, ale przynajmniej nie myślimy o tym, co straciliśmy.
Dobra, mamy dwie godziny do uderzenia pioruna, a potem lecimy.
Chyba, że chcecie spędzić tu kolejne 23 dni.
Hej.
Trzymajcie się listy.
Jak znajdziemy wszystko, więcej tu nie przylecimy.
I nie zdejmujcie peleryn.
One maskują waszą obecność.
Wyłączcie też wszelką elektronikę.
Dla nich to jak zapach krwi. Do roboty.
- Dobra. - Zrozumiałem.
Tędy.
Beckert, weź latarki, ale wyjmij z nich baterie.
To ulubiony smak mojego syna.
Padnij!
Na ziemię!
- Wyłącz to. - Jasne.
Nie!
Zbliżają się.
Jak kończy się ta książka, którą piszesz?
Dramatycznie.
Dramatycznie? Serio?
Innymi słowy przerwałam w połowie.
Pisanie było pasją starej mnie.
Czym różniła się od nowej ciebie?
Kiedyś za bardzo się przejmowałam. Mam to po rodzicach.
Myślisz, że są cali?
Nie lubię hipotetycznych pytań.
Żyję chwilą.
To w tobie lubię, Penny Robinson.
Zwiększam ciśnienie.
Podgrzej do 900 stopni Celsjusza.
Will!
To zły moment?
Jak zawsze.
Co tu robisz?
Zastanawiałam się, czemu to tak długo trwa.
Trudniej oczyścić tytan niż uczyć francuskiego.
Miałam nadzieję na szczęśliwe życie na Alfa Centauri.
Tu nie jest tak źle.
Cieszyliśmy się, gdy obiecałeś, że spędzimy tu tylko kilka tygodni.
Teraz ludzie cieszą się mniej.
Zawracanie mi głowy nie przyspieszy sprawy.
Jeśli mogę pomóc w inny sposób
niż stanie po kolana w zimnej wodzie, daj mi znać.
Zbliża się obiekt.
NIEBEZPIECZNA TRAJEKTORIA
Szybciej!
Chodźcie!
Nadlatuje meteor! Wszyscy do bunkra!
Dobra, do bunkra!
Wszyscy do bunkra!
Szybko!
Dalej! Ruszajcie się.
Gdzie Penny?
Chodź.
Gdzie jest moja mama?
Dobra.
Jest bezpiecznie.
Dobra robota, ale musimy być nieco szybsi.
Jasne.
Dobrze.
- Wracamy do pracy. - Posprzątam.
Wielu uważa, że jesteś fajna.
Ale dajesz zły przykład, olewając nas.
Dawanie przykładu to twoja rola.
Jesteś częścią załogi, tak jak wszyscy inni.
Meteor spalił się w atmosferze. Zawsze tak jest.
Kiedyś może się nie spali.
Judy!
Pamiętasz, jak martwiliśmy się czymś,
co miało nadejść, jak nas tu już nie będzie.
To symulacja tego, co wydarzyło się wcześniej.
Widzisz tę kolizję dwóch wielkich asteroid?
Patrz, co stało się potem.
Co się dzieje?
To ten duży meteor, który właśnie spadł.
Oderwały się od niego mniejsze kawałki.
Wiele wciąż unosi się na orbicie.
Robi się coraz tłoczniej.
Kiedy komputer utraci zdolność sterowania w tym chaosie?
W tym tempie za cztery lub pięć dni.
I utkniemy tu na zawsze.
Naprawa statku zajmie ci ponad cztery dni, prawda?
Gdybym miał tytan, zajęłoby mi to cztery godziny.
Gdybym tylko sama mogła to zrobić.
Co takiego?
Kiedy tu dotarliśmy,
czujniki Jowisza wykryły złoża rudy tytanu trzy kilometry wyżej.
Wysłaliśmy po nią robota, ale nie mógł wspiąć się na skałę.
Uznałam więc, że nic z tego.
Ale sytuacja się zmieniła.
Dobre wieści są takie, że jesteśmy dużo lżejsi od robota.
Mówisz trzy kilometry?
Nawet ty nie wspinałaś się tak wysoko.
Jaka różnica spaść z kilometra lub z trzech?
Atmosferę tej planety zniszczył jakiś kataklizm.
Znaleźliśmy nieckę atmosfery na dnie tego kanionu.
Ale wyżej nie ma w ogóle tlenu.
Dlatego potrzebujemy skafandrów kosmicznych.
Mamy tylko jedną szansę.
To musi się udać.
Inaczej nigdy więcej nie zobaczymy Alfa Centauri i rodziców.
Przygotujcie skafandry, a my wydrukujemy potrzebny sprzęt.
Niebezpieczeństwo.
Wiem.
Pomogę Willowi Robinsonowi.
Wiem, że ciągle chcesz mi pomagać,
ale teraz nie możesz.
Jasne?
Hej.
Milczałaś. Nie masz żadnych pytań?
Wszystko powiedziałaś.
Bywaliśmy w trudnych miejscach, ale zawsze z nich wychodziliśmy.
Wtedy pomagali nam rodzice. Kto wie, gdzie oni teraz są?
{an8}UKŁAD „DANGER” BAZA SUNSHINE
- Na zachód. - Tak?
Czy po tej wyprawie po zapasy uda się wszystko uruchomić?
Gwarantuję, że systemy będą gotowe w ciągu 24 godzin.
W tym klimatyzacja? Gorąco tu.
Co poradzę? Gwiazdy są gorące.
Powodują też zakłócenia fotoelektryczne
i wróg nas nie widzi.
Jesteśmy ukryci,
więc możemy w końcu skupić się na poszukiwaniu naszych dzieci.
Wiem, że ciągle o nich myślimy.
O ile rozumiem,
by dotrzeć na Alfa Centauri, musimy mieć silnik robota.
Ale sterować nim może tylko sam robot.
John, powiedz, z czym się mierzymy.
One nas nie lubią.
Ale i nie nienawidzą.
Jedyną osobą, której słuchały, jest mój syn.
Ale tutaj go nie ma.
Jeśli nas odkryją, to zabiją.
Jeśli zostaniemy w ukryciu, przeżyjemy.
Dowiedzieliśmy się, że jeśli weźmiemy coś, co należy do nich,
mocno się mszczą.
Jak więc zabrać im ten silnik?
Nie mam pojęcia.
Nie boję się walki z robotami.
Zaryzykuję, byle wrócić do mojej córki.
Brawura daleko nas nie zaprowadzi.
Liczyłem, że Maureen coś nam doradzi.
Sam musisz to z nią omówić.
Zabierajmy się do pracy.
Cześć, piękna!
Tęskniłem!
Wszyscy cię tu szanują?
Daj znać, bo jeśli nie, to zgłoszę kadrowemu.
Skąd wiesz, która jest twoja?
Masz mnie za złego ojca?
Tak! Do zobaczenia. Kocham cię!
Nie masz przypadkiem imprezki w mesie oficerskiej?
To raczej zwykłe spotkanie.
Jak miło.
Rozmawiałeś z Victorem o rotacjach na statku?
Zostawił mi wolną rękę.
Dobra, wracamy do dwóch godzin.
Niezupełnie. Będziemy trzymać się czterogodzinnych spacerów.
Co takiego?
Trzeba się sprężać.
Obniżmy temperaturę do 90 stopni i wszyscy się ucieszą.
Ava, daj spokój.
Ja tylko…
Na co się gapisz? Chcesz coś powiedzieć?
Maureen!
Nikt mnie nie lubi.
Mnie też nikt nie lubił.
Zatwierdź moją pracę.
Żadnych pęknięć. Proste spawy.
Brawo za dobrą robotę.
Jestem w tym dobra.
Einstein był dobrym skrzypkiem, a nikt nie kupił jego płyty.
Jestem tu potrzebna.
Jesteśmy na terenie wroga, a ty myślisz, że jesteś tu potrzebna?
Zatwierdzisz moją pracę?
John wrócił.
Dzięki za informację.
J2. To twój, prawda?
Tak.
Przebudowujemy sekcję G, by pomieścić system TCS.
Musisz opróżnić dla nas te kabiny.
Dobra.
Maureen?
DO ZROBIENIA
JESTEM W DOMU
WRÓCIŁEM
Dobra, tato.
Wiem, co chcesz usłyszeć. Będę bardzo ostrożna.
Jestem gotowa na problemy.
Gdy coś pójdzie nie tak, nie będę narzekała.
Rozważę możliwości i ruszę naprzód, a w tym przypadku do góry.
I jak zawsze
będę kierować się świadomością, że wszystko, co robię,
robię dla dobra 97 dzieci pod moją opieką.
Judy, wbijałaś tu jakiś hak?
Nie. A co?
Co to jest?
Czyż one nie są urocze?
- Nie. - Tak!
Musimy wspiąć się na 1500 metrów, zanim zapadnie zmrok!
Will się zmienił.
I nie mówię tylko o jego fryzurze
i tym, że jest teraz ode mnie wyższy.
On coś ukrywa.
Jeśli coś wiesz, powiedz mi.
Dla dobra nas wszystkich.
Wszystko dobrze?
- Miałem koszmar. - Coś o tym wiem.
Dla mnie to jeden wielki koszmar.
Rozmawiała z tobą o mnie?
Penny i ja rzadko ze sobą rozmawiamy.
Tęsknię za tym, co było kiedyś.
Ja też.
Hej.
Chcesz coś zjeść?
„Coś” to dobre słowo.
Jest tu wielu mądrali, ale nikt nie wie, co w nich jest.
Rozumiem, że nie chcesz.
Podobno było tam ciężko.
Było jak było.
A jak tu mija życie?
Pracowicie.
Musimy dokończyć przewody systemu chłodzenia.
À propos.
Trzeba uprzątnąć kabiny dzieci.
Muszę się wyspać. Za sześć godzin mam zmianę.
- Zrób sobie wolne. - Nie mogę, bo jest dużo pracy.
Tutaj też musimy czymś się zająć.
Nie powstrzymuję cię.
Maureen, co robisz?
To, co zawsze! Utrzymuję wszystko na chodzie.
Jesteśmy w tym razem.
Jesteś moją żoną.
I kiedyś byłam matką.
Spójrz na nas. Nic nie mamy.
Masz mnie.
Wybacz.
Dobra.
Nieźle, Penny.
W porządku.
- Prawa noga na ten występ. - Dobra.
Dobrze. Dzięki.
- Udało się! - No jasne.
- Lewa ręka tutaj. - Dzięki, poradzę sobie.
Chwytaj.
Rozpraszasz mnie.
- Will! - Opuść mnie.
Dobra.
Nie.
Vijay, jesteś cały?
Nic mi nie jest.
Ale uszkodziłem nadgarstek.
- Co czujesz teraz? - Nic.
- A teraz? - Boli.
Zaczyna puchnąć. Chyba jest pęknięty.
Na szczęście drugi jest cały i zdrowy.
Nie przejmuj się. To trudne zadanie.
Liam, przyniesiesz apteczkę?
Już idę.
Zabierze cię do obozu.
Właśnie tego się obawiałam.
Willu Robinsonie.
Jednak nie jesteś bohaterem.
Te prądy są szalone.
Mogą nas zdmuchnąć?
Na pewno.
Spójrzcie.
Od dawna nie byliśmy tu sami.
Zabierzmy to, po co tu przyszliśmy.
Jasne.
Penny, czego szukasz?
O co chodzi?
To wysokiej mocy odbiornik sygnału radiowego.
Możemy być dość wysoko,
by złapać sygnał od lądownika Fortuna.
Szukasz Granta Kelly'ego.
Odkąd tu jesteśmy, staram się znaleźć załogę Fortuny.
Co zrobisz, jak złapiesz sygnał?
- Nie ma żadnego. - Możemy wejść wyżej.
Schodzisz z nami czy nie?
Mamy potrzebny tytan i wbite haki do zejścia.
Chcesz nas zostawić?
Nigdy nie byłam tak blisko.
Zrozum to.
Zmusiłaś nas do opuszczenia rodziny, a teraz szukasz nowej.
Co to za dźwięk?
To tylko wiatr.
Nie. Jest jeszcze coś.
Co to jest?
O Boże!
- Co się stało? - Nałóżcie hełmy!
Uwaga na prąd wstępujący.
Mamy większe problemy niż ten prąd.
Te robale zjadają filar pod nami!
Są jak skalne termity!
Nadal są urocze?
Jak teraz zejdziemy?
- Musimy się wspiąć. - Co takiego?
Nie możemy zostawić tytanu.
Will? To problem z geologii.
Skałożercy to nie geologia!
- Co zrobiliby rodzice? - Jesteśmy tu sami.
Postaraj się. To będzie dobra historia do opowiadania przy ognisku.
Polecimy!
Okropna historia.
On ma rację! Uniesie nas prąd wstępujący.
Właśnie. Spróbujmy.
Dobra.
Widzicie? Udało się.
Widzieliśmy ten sam test?
Musimy kontrolować wznoszenie.
- Co? - Dobra.
Mam skoczyć w przepaść?
Nie, zrobimy to razem.
Chwyć mnie.
Wzrok na mnie. Zabiorę nas tam.
Na trzy.
Raz, dwa,
trzy!
Dobra. Lecimy!
To działa!
Na mój znak puszczamy się.
Dobra.
Gotowi?
Puszczamy!
Will, wszystko w porządku?
Jesteś cały?
Tak.
Penny! Hej!
Jesteś ranna?
Coś ci jest? Penny!
Jesteś ranna?
Już dobrze.
Mamy tytan. Możemy wrócić na dół.
Nie, poczekaj.
Złapałam to, zanim spadło.
Nie.
Odpowiadam za was dwojga
i prawie setkę innych w obozie.
- Tata nie chciałby… - Jego tu nie ma.
Chciałabym, żeby tu był, ale go nie ma.
Przez ostatni rok byłam wściekła,
bo obwiniałam cię za to, że musieliśmy wyjechać.
Nie wiedziałam, że się o mnie troszczysz.
A nikt tego nie robi tak, jak ty.
Od tego jest rodzina.
Znajdź Granta Kelly'ego.
Naprawisz teraz silnik?
Tak.
Zajmiemy się obozem do twojego powrotu.
Proszę.
Zabierzcie je do odlewni.
Dziennik zastępcy kapitana, dzień 352.
I zastępczyni kapitana.
Psujesz nagranie. Muszę zacząć od nowa.
Trzeba było się nie mylić.
Zdobyliśmy tytan.
Teraz możemy naprawić Jowisza.
Bylibyście dumni, bo sami to zrobiliśmy.
I skoczyliśmy z klifu.
Nie! Teraz muszę to wymazać.
Zastępczyni kapitana Penny Robinson wyłącza się.
Wspinaczka była niepotrzebna, ale ty o tym wiesz.
- O czym ty mówisz? - Zdarzało mi się fałszować księgi.
Skuteczny złodziej musi znać się na księgowości.
Ale jeśli chcesz złapać złodzieja…
Jakimś cudem ogromne ilości rudy tytanu wyparowały.
Wcześniej tego nie wyłapałam, ale po roku niańczenia
chyba straciłam czujność.
Ale kto by pomyślał, że Will Robinson
będzie sabotował naszą jedyną szansę na dostanie się na Alfa Centauri?
Masz całkowitą rację.
To byłem ja.
Nie rozumiem, dlaczego nie chcesz stąd wyjechać.
Roboty nie szukają już tylko swoich silników.
Szukają mnie.
Skąd to wiesz?
Znają moje imię.
- Co chcesz zrobić. - Opracowuję plan.
To miłe, że mi się zwierzasz.
Zachowasz to w tajemnicy?
Jestem w tym dobra.
Wygląda na to,
że ktoś kradnie rudę, której potrzebujemy,
żeby naprawić silnik i opuścić to miejsce.
Smith myśli, że to ja.
Ale myli się.
To byłeś ty, prawda?
Dlaczego to zrobiłeś?
Pomóc Willowi Robinsonowi.
Bo czuję się tu bezpiecznie?
Żebym nie musiał mierzyć się z tym, co tam jest?
Rozumiem, że chciałeś mnie chronić…
ale nie jestem już dzieckiem.
Niebezpieczeństwo, Willu Robinsonie.
Może zakończę to, jeśli stawię czoła niebezpieczeństwu.
Roboty przyjdą po mnie.
A wtedy, jeśli natkną się na moich bliskich,
zrobią im krzywdę.
Albo gorzej.
Dlatego, gdy dotrzemy na Alfa Centauri…
będziemy musieli ich opuścić.
Jeśli naprawdę chcesz mi pomóc…
musisz mi zaufać.
Zaufać Willowi Robinsonowi.
Tak.
Nie powinieneś robić tego sam.
Ile razy mamy to oglądać?
Penny zawsze zauważała.
W domu było mnóstwo trofeów za zwycięstwa,
a Judy zabrała nagrodę za drugie miejsce.
Myślę, że to miało być przypomnienie, żeby bardziej się starała.
Zawsze, gdy wchodzę na pokład, mam nadzieję, że je zobaczę.
Myślałem, że to w końcu się stanie, ale nic z tego.
Staram się o nich nie myśleć.
Czy to okropne?
Bo kiedy to robię…
zastanawiam się, czy coś przegapiłam.
Czy było coś jeszcze, co mogłam zrobić,
by zatrzymać nas razem.
Nie martw się
O nic
Bo wszystkie sprawy
Jakoś się ułożą
Śpiewam ci, nie martw się
O nic
Bo wszystkie sprawy
Jakoś się ułożą
Wstałem dziś rano
Uśmiechnąłem się do wschodzącego słońca
A trzy małe ptaszki
Usiadły u progu moich drzwi
Śpiewały urocze pieśni
Melodię tak czystą i prawdziwą
Mówiącą: „To moja wiadomość dla ciebie”
Nie martw się
O nic
Bo wszystkie sprawy
Jakoś się ułożą
Mówię ci, nie martw się
O nic
Bo wszystkie sprawy
Jakoś się ułożą
Wstałem dziś rano
I uśmiechałem się Wraz ze wschodzącym słońcem
A trzy małe ptaszki
Usiadły u progu moich drzwi
Śpiewały urocze pieśni
Melodie tak czyste i prawdziwe
Mówiące: „To moja wiadomość dla ciebie”
Wszystkie sprawy
DO ZROBIENIA ZDOBYĆ SILNIK - UŚCISKAĆ DZIECI
Jakoś się ułożą
Ułożą się
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz