‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ตอนเครื่องปิ้งขนมปังลัดวงจร ‪แล้วเกือบเผาบ้านเด็ก?
‪ซิสเตอร์แอ็กเนส ขอให้ไปที่ชอบที่ชอบ
‪อยากทิ้งมันลงถังขยะ
‪แต่ฉันเข้าไปขวาง
‪คนส่วนใหญ่อาจเห็นมันเป็นขยะควันฟุ้ง
‪แต่ฉันเห็นเครื่องจักรที่อยากให้คนเข้าใจ
‪ฉันเลยไปหาตัวกำเนิดความร้อนใหม่
‪แล้วซ่อมเครื่องปิ้งขนมปังน้อย ‪ที่กล้าหาญด้วยสองม?
‪ผมกำลังสร้างความผูกพัน เหมือนวิลไงใช่ไหม
‪อืม
‪เครื่องปิ้งขนมปังนั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น ‪ในรายการ?
‪คืองี้ ฉันไม่ใช่แค่ช่าง ‪แต่ฉันเป็นคนรู้ใจเครื่องจ
‪เราอยากได้หุ่นยนต์ ก็ได้มาแล้วไง
‪ใช่
‪ถ้าหุ่นไล่กาอยากทำร้ายเรา ‪คงทำไปแล้วในยานจูปิเตอ?
‪ตอนนี้ก็ทำได้
‪จะบอกเราว่า
‪มีเครื่องยนต์อยู่บนยานลำนั้นเหรอ
‪ทางสะดวกไหม ไม่มีหุ่นยนต์นะ
‪ทางไม่สะดวก
‪นับได้ 12 ตัว
‪มันกำลังเก็บศพพวกเดียวกัน
‪หมายถึงกู้ซากเอาอะไหล่
‪นี่
‪เขาทำอะไร
‪นายพาเรามาหาเครื่องยนต์ ‪มีแผนการให้เราขโมยมันมาไ?
‪สิบสองก้อน หุ่นยนต์ 12 ตัว
‪- แทบไม่มีหวัง ‪- นายสู้ไหวใช่ไหม
‪อยากให้เราสู้สิบ ส่วนนายสู้สองเหรอ
‪เข้าใจผิดชัวร์ คงนับก้อนหินไม่เหมือนเรามั้ง
‪แบ่งกันไม่แฟร์เลย
‪ดูเหมือนจะไม่มีทางอื่นแล้ว
‪พอมีสมาชิกทีมใหม่ อะไรๆ ก็เปลี่ยน
‪เขาโอเคไหม
‪ค่ะ อาการคงที่
‪เธอโอเคไหม
‪ค่ะ คุณล่ะ
‪อืม
‪ดื่มฉลองที่เราโดดร่มลงมา ‪จากหน้าผาสูงสามกิโลเมตร?
‪และที่เป็นคนแรกที่ได้ดื่มฉลองเรื่องนั้น
‪คนส่วนใหญ่คงกลัวขี้หดตดหาย
‪ตอนเราโดดร่มลงมา เลือดสูบฉีดแรงมาก
‪และหนูรู้สึกว่าพื้นกำลังพุ่งเข้ามาหาอย่างเร็ว
‪หนูคิดได้แค่ว่า ไม่มีอะไรสำคัญแล้ว
‪ทุกสิ่งที่หนูกังวลไร้ความหมายหมด
‪ฉันถึงชอบบินไง
‪เมื่อเราอยู่สูงหลายกิโลเมตร ‪เราจะได้เห็นสิ่งที่อ?
‪และปัญหาทั้งหลายก็เล็กลงไปเลย
‪จูดี้!
‪พร้อมไหมคะ
‪พร้อม
‪- ดีใจจังเลยที่พี่กลับมา ‪- เหมือนกัน
‪นี่เพนนี น้องสาวของหนู
‪เพนนี นี่คือ…
‪ผู้การแกรนต์ เคลลี่ รู้แล้ว
‪- ยินดีมากที่ได้เจอคุณ ‪- เช่นกัน
‪เลียม ทูเฟลด์ เป็นเกียรติที่ได้พบครับ
‪- วีเจ ดาร์ เป็นเกียรติมากกว่าเขาอีก ‪- ฉันต่างหากที่?
‪เชิญทำความรู้จักกับลูกเรือฉัน ‪ระหว่างขนขึ้นรถเข็?
‪- โอเค ‪- เยี่ยม
‪ทุกคน นี่คือแกรนต์ เคลลี่
‪กัปตันยานฟอร์ทูน่า
‪เขากับทีมจะติดยานเราไปอัลฟาเซนทอรี
‪ดังนั้นตอนนี้เขาก็คงเป็นลูกเรือเราแล้ว
‪เรามีเวลา 19 ชั่วโมง ‪ก่อนที่จะหมดโอกาสออกยาน
‪เพราะงั้นรายงานความคืบหน้ามาสิ
‪ตำแหน่งที่นั่งฉุกเฉินนี่โอเคไหม
‪ผ่าน
‪สวัสดี
‪เขาแค่กำลังประเมินว่าคุณเป็นภัยหรือเปล่า
‪- งานเขาน่ะ ‪- ครับ
‪จูดี้เล่าให้ฟังแล้ว
‪เขาแปลกกว่าที่ผมนึกภาพไว้เยอะเลย
‪ดร.โซอี้ สมิธค่ะ
‪ดีจังเลยที่มีผู้ใหญ่มาอยู่ด้วยอีกคน
‪จูดี้พูดถึงคุณด้วย
‪แนะนำสั้นๆ หรือว่าลงลึกล่ะ
‪เธอบอกว่าคุณเป็นครูสอนภาษาฝรั่งเศส
‪ไปหัดพูดภาษาฝรั่งเศสมาจากไหน
‪ประเทศฝรั่งเศส
‪อย่าใช้ข้อมือหักโหมนะ ‪ปล่อยให้มันรักษาตัวเองก่อน
‪ฉันไหว ขอบใจ
‪มีแหล่งพลังงานอื่นไหม ‪ให้แบตเตอรี่สำรองได้พักบ้า?
‪ได้สิ ต่อเข้ากับยานจูปิเตอร์ก็ได้
‪โอเค ขอบใจ
‪เข็นอันนี้ไปกันเถอะ
‪โอเค ไปข้างหน้า
‪นี่จูดี้ ให้เราทำไงกับแคปซูลเปล่า
‪เอาไปไว้กับอันอื่น เดี๋ยวเราต้องใช้
‪นี่ สถานะเครื่องยนต์เป็นไงบ้าง
‪วิลซ่อมแล้ว ‪ฉันแค่วินิจฉัยเครื่องระหว่างที่เขาไม?
‪ไม่อยู่เหรอ ไปไหน
‪ไปบันทึกเมืองเอเลี่ยนไง
‪โทษที เมื่อกี้พูดว่า "เมืองเอเลี่ยน" เหรอ
‪ใช่ ตอนพี่ไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นเยอะเลย
‪นี่คือวิล โรบินสัน ‪จากกลุ่มนักอาณานิคมที่ 24
‪ผมกำลังบันทึกเหตุการณ์นี้เพราะเราได้ค้นพบ
‪โบราณสถานที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์
‪และผมมีเวลาแค่ 19 ชั่วโมงก่อนออกยาน
‪ดูเหมือนห้องนี้จะเสียหายอย่างหนัก
‪ไม่ได้ผุพังตามกาลเวลา ‪แต่ถูกวินาศภัยบางอย่างทำลา?
‪เถ้าภูเขาไฟ
‪ห้องนี้เสียหายรุนแรง ‪จากเหตุการณ์ภูเขาไฟระเบิด
‪ผมจะเก็บตัวอย่าง
‪เฮ้ย!
‪ผม…
‪ผมเจอซากโครงกระดูก
‪พวกเขาสร้างหุ่นยนต์ให้เหมือนตัวเอง
‪การอยากให้สิ่งประดิษฐ์หน้าตาเหมือนเรา ‪คงเป็นธรรม?
‪แม้จะไม่ใช่มนุษย์ก็ตาม
‪ฉันรู้ว่านี่ขัดต่อความรู้สึก
‪แต่คุณต้องปิดระบบควบคุมความร้อนเบรก ‪เพื่อให้สามา?
‪ทำไปแล้วนี่
‪สาบานได้ว่าผมไม่เคยดัดแปลงแชริออต
‪ให้วิ่งเร็วร้อยไมล์ต่อชั่วโมงตอนแข่งแดร็ก
‪เมื่อออกไปแล้ว คุณจะต้อง ‪เติมสารหล่อเย็นด้วยตัวเอ
‪ไม่ให้แบตเตอรี่ร้อนเกิน 40 องศาเซลเซียส
‪ห้าสิบเอ็ด แต่ช่างเถอะ
‪ไม่งั้นแผ่นมันจะร้อนจนกู่ไม่กลับ
‪ผมจะเอาสารหล่อเย็นที่มีไปให้หมด
‪ทันทีที่หุ่นไล่กาได้เครื่องยนต์มาแล้ว ‪คุณจะส่งสั?
‪ค่ะ แล้วฉันจะขับยานจูปิเตอร์ไปรับ
‪ทันทีที่ทางสะดวก
‪มันเป็นแผนที่ดี เมื่อดูจากสถานการณ์
‪ผมแค่ไม่อยากให้คุณอยู่กับมันตามลำพัง
‪งั้นฉันจะไปกับดอน
‪แล้วล่อหุ่นยนต์โมโหสิบตัวมาไล่ล่าเรา
‪มีได้ก็ต้องมีเสีย
‪นี่ อุปสรรคของเราไม่ใช่หุ่นไล่กา
‪เขาคือทางออก
‪ผมมั่นใจว่าเขาไม่ได้มาช่วยเรา
‪เพราะอยากทำดีหรอก
‪มันแน่อยู่แล้ว
‪เขาทำเพื่อตัวเอง พวกเราก็ด้วย
‪หุ่นไล่กาต้องการบางอย่างจากเรา ‪และเราก็จะได้สิ่ง?
‪โลกมันก็เป็นแบบนี้ ไม่ว่าจะมาจากดาวดวงไหน
‪หุ่นไล่กาอยู่ไหน
‪เขาควรจะอยู่เตือน "อันตราย" ‪เวลากำลังจะมีของหล่นใ??
‪มันไม่ใช่หุ่นยนต์ของวิล
‪ยานอวกาศเป็นเหมือนจักรยานแล้วหรือเปล่า
‪ที่เด็กทุกคนมีไว้ขี่เล่น
‪ยังหรอกค่ะ หนูเป็นคนเดียวที่ขับเป็น
‪ระบบควบคุมปฏิกิริยา ‪ระบบโคจร ม้วน เชิดกด และหันเห
‪จูปิเตอร์ ฟอร์ทูน่า
‪ต่างสำเนียง ภาษาเดียวกัน
‪พอไปถึงอาณานิคมแล้ว คุณอาจได้สักลำก็ได้
‪ฉันตั้งตารอที่จะได้เห็นเธอโชว์ฝีมือ
‪อย่าคาดหวังว่า ‪จะได้เห็นอะไรมากตอนออกยานเลยค่ะ
‪มันซับซ้อนมาก คอมพิวเตอร์ทำทุกอย่างให้
‪คอมพิวเตอร์เหรอ
‪ใช่ สมัยนี้ยานอวกาศมีหมดแล้ว
‪ฉันไม่ได้จำศีลนานขนาดนั้น
‪ฉันแค่อยากรู้ว่า ‪เดี๋ยวนี้ใช้ระบบอัตโนมัติมากแค่?
‪ทั้งหมดเลย โดยเฉพาะในสภาพแวดล้อม ‪ไม่ปกติอย่างกระจ
‪คอมพิวเตอร์จะคำนวณทุกผลลัพธ์ที่เป็นไปได้
‪และกำหนดเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุด
‪คำถามคือใครเป็นคนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
‪แม่อยู่ในทีมที่โปรแกรม ‪ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติขอ?
‪มอรีนเหรอ
‪ใช่แล้วค่ะ
‪แม่ของเธอแก้ปัญหาล่วงหน้าได้เสมอเลย
‪แต่แม้แต่สุดยอดคอมพิวเตอร์ก็มีขีดจำกัด
‪มันรับมือกับปัญหาได้ 99% ‪จนกระทั่งเจอ 1% ที่รับมือไม่??
‪ไง
‪โทษที อยากฟังรายงานความคืบหน้าไหม
‪อืม
‪เธอทำงานนี้ได้เหรอ
‪ฉันนึกว่าคนที่เป็นหมอคือจูดี้ซะอีก
‪เธอยุ่งกับหน้าที่กัปตัน
‪แต่การตรวจสัญญาณชีพง่ายมาก ‪เครื่องมันแทบจะทำให้ห?
‪ทำไมถึงตรวจร่างกายฉันแค่คนเดียวล่ะ
‪เปล่า เราแค่ตรวจคุณคนแรก
‪เราจะตรวจทุกคนก่อนออกยาน
‪เพื่อดูว่าเราสุขภาพดีพร้อมเดินทาง
‪ถูกต้อง
‪และเพื่อให้แน่ใจว่า ‪มีอากาศเพียงพอสำหรับทุกคน
‪กรุณายกแขนขึ้น
‪ขอบคุณ
‪เธอคิดว่าการที่อวัยวะสำคัญทั้งหมด ‪ถูกแช่แข็งไว้ใ?
‪เป็นอันตรายต่อสุขภาพไหม
‪- อะไรนะ ‪- อยากจับฉันใส่แคปซูลนั่นใช่ไหม
‪ผมแค่อยากวัดความดันคุณ
‪มันกำลังสูงขึ้นเรื่อยๆ
‪แล้วก็มีสะพานข้ามเหวลึกไม่มีที่สิ้นสุด
‪เยี่ยม
‪เยี่ยมไปเลย
‪เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
‪มันดูเหมือนแผงควบคุมอะไรสักอย่าง
‪เดี๋ยวนะ นั่นใช่รอยมือหรือเปล่า
‪เอาแล้วนะ
‪ผมขอโทษด้วยจริงๆ
‪นี่ มีอะไรเหรอ
‪หุ่นไล่กาเข้ามาในนี้
‪จอนี่มันขึ้นหน้านี้อยู่แล้วหรือเปล่า
‪มั้ง ไม่รู้สิ
‪คอมพิวเตอร์นำทางจะสแกนระบบเป็นระยะๆ
‪ต่อให้ปิดเรดาร์อยู่ก็ตาม
‪นี่เป็นที่ตั้งฐานซันไชน์
‪ถ้าเขาสอดแนมเราล่ะ
‪จอห์น ดูนี่
‪นี่แฟ้มประวัติของเบน แอดเลอร์
‪เขาอาจแค่กำลังรื้อฟื้นความจำ
‪ไม่แน่
‪ถ้าเป็นความทรงจำที่ไม่ดีล่ะ
‪เสียงนี้คล้ายกับเสียง ‪ที่ยานอวกาศของหุ่นยนต์ส่งอ?
‪และดังกว่าเยอะ
‪เราคิดมาโดยตลอดว่าเสียงที่ได้ยิน ‪เป็นแค่เสียงหอน?
‪เป็นแค่ปฏิกิริยา ‪ระหว่างเทคโนโลยีของพวกเขากับเรา
‪แต่มันอาจเป็นมากกว่านั้น
‪ผมว่าทุกอันอาจแตกต่างกัน
‪ในนี้มีอันไหนใช้ปรับลดเสียงไหมนะ
‪เก็บค่ายเสร็จแล้ว ‪เร็วกว่ากำหนดด้วย ไม่ต้องชม
‪เยี่ยม งั้นไม่ต้องรอจนถึงนาทีสุดท้าย ไปกันเลย
‪จูดี้ถึงวิล โรบินสัน
‪วิล ได้ยินไหม
‪วิล
‪พี่ควรไปตามเขา ‪ชี้ในแผนที่ให้ดูหน่อยว่าเขาอยู่ไห?
‪วิลเป็นคนดูแลแผนที่
‪ฉันตรวจร่างกายเสร็จแล้ว
‪ฉันรู้ทาง พาไปได้นะ
‪ก็ได้
‪- พร้อมไหม ‪- พร้อม
‪แล้วหุ่นไล่กาล่ะ เราจะรู้ได้ยังไง ‪ว่าเมื่อเขาขึ้น
‪เขาจะไม่บินไปแล้วทิ้งเราไว้นี่
‪ฉันว่าเขาไม่ทำงั้นหรอก
‪ทำไม
‪วิลบอกให้ไว้ใจเขา
‪เขาบอกให้ช่วยเหลือกันและกัน
‪นั่นไม่เหมือนกับไว้ใจ
‪ซึ่งแปลว่าเราต้องป้องกันตัว
‪คุณหยิบอันนี้มาจากเรโซลูทเพื่อการนั้นใช่ไหม
‪รับไปสิ
‪ฉันไม่อยากได้
‪ขอร้อง
‪เผื่อเหนียว
‪โชคดี
‪คุณก็ด้วย
‪เขาไม่ใช่แบบนั้นเลย
‪- เขาเป็นแบบนั้นเป๊ะ ‪- เลียมไม่ใช่คนอวดเก่ง
‪ตอนปีนผา เขาเอาแต่พูดถึง
‪หน้าผาในประเทศไทย ‪ที่เขาเคยไปปีนทุกปีไม่เลิก
‪นี่ก่อนหรือหลังนายทำข้อมือหัก
‪มันไม่ได้หักอะไรขนาดนั้น
‪- ฉันลื่นเพราะเขาทำเสียสมาธิ ‪- เขาช่วยพานายกลับค่าย
‪นั่นแหละที่พวกอวดเก่งชอบทำ
‪เหลือเชื่อที่สุด
‪ที่น่าเหลือเชื่อคือเลียมกรนเสียงดังมาก
‪ใช่ แต่ใครๆ ก็นอนกรน ‪จูดี้นอนกรน พ่อฉันนอนกรน…
‪นั่นสิ พ่อฉันก็กรนเหมือนกัน
‪ตอนนี้ฉันลืมประเด็นนายไปหมดแล้ว
‪ตอนเธอคุยกับพ่อแม่ ‪พวกเขาได้พูดถึงพ่อแม่ฉันไหม
‪เรามีเวลาคุยกันไม่มากนัก
‪ตลอดปีที่ผ่านมา ‪ฉันสมมติว่าเรามาเข้าค่ายฤดูร้อน
‪รู้ไหม
‪เพราะการต้องคิดว่า ‪พ่อแม่อาจไม่รอด มันทำใจยากเกิน
‪นี่
‪ฉันมั่นใจว่าพ่อแม่นายยังอยู่ดี
‪โอเคนะ
‪แย่แล้ว
‪เราจะทำยังไงดี
‪จ่ายงาน
‪หนูติดต่อจูดี้หรือวิลไม่ได้
‪และต่อให้ติดต่อได้ พวกเขาก็มาถึงไม่ทันแน่
‪คอมพิวเตอร์อยากให้ไปเดี๋ยวนี้ ‪ไม่งั้นจะสายเกินไป
‪ใจเย็นก่อน
‪เราจะค่อยๆ คุยหาทางออกนะ
‪- ค่ะ ‪- โอเค
‪อะไรเปลี่ยนไป
‪การคำนวณก่อนหน้านี้ใช้ชุดข้อมูลที่แคบ
‪อยู่ในหุบเขาก็เลยเก็บได้แค่นั้น
‪แต่หลังจูดี้ไปพบคุณ ‪เธอทิ้งเครื่องรับสัญญาณไว้ที?
‪จากบนนั้น เสาอากาศเห็นท้องฟ้าได้ทั้งหมด
‪มีดาวเคราะห์น้อยเยอะกว่าที่เราคิด ‪และมันแตกออกเป?
‪ถ้าไม่ไปตอนนี้ มันจะอันตรายมาก ‪ระบบอัตโนมัติจะไม่
‪คอมสั่งห้ามบินได้ด้วยเหรอ
‪ถ้ามันคิดว่าเราจะทำอะไรบ้าๆ
‪หนูไม่อยากทิ้งพวกเขาไว้นี่
‪แต่หนูก็ไม่อยากทำให้ทุกคนต้องติดอยู่ที่นี่ด้วย
‪เธอไม่ควรต้องเป็นคนตัดสินใจเรื่องนั้น
‪ก็หนูเป็นรักษาการกัปตันร่วม
‪คุณจะทำอะไร
‪แจ้งเตือน กำลังปิดระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ
‪เสร็จแล้ว
‪อะไร
‪ถ้าไม่มีระบบนั้น เราออกยานไม่ได้
‪ได้สิ
‪ทางนี้
‪วิล
‪ฉันมีเรื่องจะสารภาพ
‪คุณไม่รู้ภาษาฝรั่งเศสใช่ไหม
‪ฉันขับยานจูปิเตอร์ได้
‪ตั้งแต่เมื่อไร เอดีไอคืออะไร
‪ขอบฟ้าจำลองไง
‪มันแสดงผลอัตราการหมุนของยานอย่างต่อเนื่อง
‪อย่างม้วน เชิดกด และหันเหไง
‪ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ฉันขับแทนได้
‪เพราะเรื่องแคปซูลแช่แข็งใช่ไหม
‪คราวหน้าอย่าให้วีเจ ดาร์มาทำงานสกปรกแทน
‪เขาไม่ได้เรื่อง
‪ยานจูปิเตอร์มีอากาศเหลือไม่พอ
‪เหตุผลเดียวที่ก่อนหน้านี้ ‪คุณไม่ทำให้เราหมดอากาศ?
‪เพราะคุณเป็นค่าความคลาดเคลื่อน ‪แต่มันถูกใช้ไปแล้?
‪ยานจูปิเตอร์มีอากาศไม่พอเพราะแกรนต์ เคลลี่
‪เขาสิที่ควรถูกแช่แข็ง
‪นั่นแคปซูลเขานี่
‪เขาเป็นนักบินอวกาศที่ได้เหรียญมาเยอะ
‪เหรียญเขามันเก่าไป 20 ปีแล้ว
‪ฉันไม่ได้จะบอกว่าฉันสมบูรณ์แบบ ‪แต่อย่างน้อยเธอก็?
‪เธอรู้อะไรเกี่ยวกับแกรนต์ เคลลี่
‪หนูรู้ทุกอย่างที่สำคัญ
‪ฉันจะไม่ยินยอมพร้อมใจ ‪เข้าไปอยู่ในคุกที่หนีไม่ได?
‪ฉันจะรู้ได้ไงว่าเธอจะไม่ ‪พาฉันไปทิ้งโรงพักที่อัล?
‪เราจะปล่อยคุณทันทีที่ไปถึง
‪- ฉันไว้ใจเธอไม่ได้ ‪- หนูสัญญา
‪ไม่ เธอไม่เข้าใจ
‪ฉันไว้ใจเธอไม่ได้
‪เพราะฉันไว้ใจใครไม่ได้
‪ฉันจะเข้าไปในแคปซูลแช่แข็งทำไม
‪ในเมื่อโลกนี้ไม่มีใครที่อยากปลุกฉัน
‪ฉันเคยทำสิ่งที่ทำให้เสียใจมาเยอะ
‪ฉันเคยทำเรื่องเลวร้าย
‪แต่สิ่งเดียวที่แย่กว่า ‪การเป็นคนเลวร้ายคือการเป็?
‪ฉันยอมมอบตัวโดยไม่มีหลักประกันไม่ได้
‪ดังนั้นเธอต้องมีสิ่งที่น่าเชื่อถือกว่าคำพูดเธอ
‪หนูมีแค่นั้น
‪ขอบใจที่บอกกันตรงๆ
‪ได้ยินไหม
‪ต้องเป็นวิลแน่ๆ
‪วิล
‪ไว้ใจวิล โรบินสัน
‪ใกล้เสร็จแล้ว เหลืออีกไม่กี่อันที่ต้องบันทึก
‪ติดสิ
‪วิล!
‪วิล รีบออกมาเร็ว!
‪คิดว่าผมทำอะไรอยู่ล่ะ
‪ไม่นะ ประตูกำลังจะปิด!
‪พี่หยุดมันไม่ได้!
‪วิล!
‪- เดี๋ยว ‪- วิล!
‪นายโอเคไหม
‪ครับ คิดว่านะ
‪ดีนะที่คุณพกมันมาด้วย
‪ดูก็รู้ว่าคุณเหนื่อย พักสักห้านาทีกันเถอะ
‪ได้
‪ของพวกนี้นี่ หน้าตาเหมือนเบามาก
‪คุณขี้หึงหรือเปล่า
‪ไม่
‪แล้วถ้าผู้ชายอีกคนใหญ่กว่ามาก
‪ร่างฟิตปึ๋งปั๋ง
‪มีสี่แขน นิ้วเยอะๆ ล่ะ
‪ถามจริง คิดว่ามอรีนรับเขาได้ไหม
‪เธอรู้ว่าต้องทำไงถ้าเกิดเรื่องไม่ดี
‪จบเรื่องนี้แล้วนายจะทำอะไร
‪เมื่อพาเราไปอัลฟาเซนทอรีแล้ว ‪นายมีที่ไปหรือเปล่า
‪กำลังหาบ้านใหม่
‪เหมือนเราหรือเปล่า
‪หรือว่าจะท่องไปเรื่อยๆ
‪เที่ยวอวกาศ
‪สิ่งที่เราทำกับนายมันผิด
‪ฉันแสร้งทำเป็นเข้าใจไม่ได้
‪ว่านายต้องทุกข์ทรมานแค่ไหนบนเรโซลูท
‪สิ่งที่เกิดขึ้นกับนายที่นั่นจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก
‪ถ้าเราจะร่วมมือกัน เราก็ต้องไว้ใจกัน
‪และที่ผ่านมา ฉันไม่ควรค่าแก่ความไว้ใจเลย
‪ฉันอยากให้สิ่งนี้
‪นี่ฝีมือนายเหรอ
‪เอาละทุกคน ตั้งใจฟังหน่อย
‪กรุณาตรวจสอบให้ดี ‪ว่าทุกอย่างผูกไว้แน่นแล้วหรือย?
‪เที่ยวนี้จะสะเทือนหน่อย
‪และฉันไม่อยากให้ใคร ‪โดนกล่องกระแทกหน้าฟันหัก
‪จูดี้ ดีเลยที่กลับมาแล้ว ‪พี่ต้องไปคุยกับแกรนต์
‪ได้ เขาอยู่ไหน
‪ไง ฉันรู้ว่านายคงทำใจลำบาก
‪แต่นายทำถูกแล้วที่ไม่ทิ้งยาน
‪และฉันว่าฉันเจออะไรที่จะช่วยเราได้ทีหลัง
‪ถ้าเราแลกที่กัน เธอก็คงทำเหมือนฉัน
‪กัปตันต้องไม่ทิ้งใคร
‪หนูต้องรับผิดชอบเด็กพวกนี้
‪ภารกิจคือพาเด็กไปอัลฟาเซนทอรี ‪แต่ตอนนี้ออกยานไม่?
‪ภารกิจยังไม่ล้มเหลว
‪- แต่คอมพิวเตอร์ไม่… ‪- มันเกือบทำให้เธอติดอยู่กลางอ
‪นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นใช่ไหม
‪เธอมาตามหาฉันที่ยานฟอร์ทูน่า
‪แล้วระบบอัตโนมัติอยากทิ้งเธอ
‪ทางเลือกเราน้อย เครื่องยนต์เสียอันนึง
‪ตอนนี้น้องชายเธอซ่อมเครื่องยนต์ให้แล้ว
‪- ฉันขับยานออกจากดาวนี่ได้ ‪- ขับเองเนี่ยนะ
‪เธอเชื่อมั่นในคอมพิวเตอร์มากเกินไป
‪คอมพิวเตอร์ยานฟอร์ทูน่า ‪ไม่ยอมปลุกฉันเพราะคิดว่า?
‪ฉันไม่มีทางเลือก
‪ถ้าฉันมีสิทธิ์เลือกได้ ฉันจะตื่นขึ้นมานานแล้ว
‪และปิดสัญญาณที่ทำให้พวกเธอออกนอกเส้นทาง
‪และพวกเด็กๆ จะไม่มาอยู่ที่นี่
‪ฉันไม่ได้ถูกรับเลือกมา ‪ทำภารกิจนี้เพราะว่าหลับเก?
‪ฉันพาเราบินฝ่ากระจุกดาวเคราะห์น้อยได้
‪ไม่รู้สิ
‪เธอรู้
‪ทำอะไร
‪เธอเกือบแขนด้วนเพื่อกล้องตัวนี้
‪มันต้องสำคัญแน่ๆ
‪- งั้นขอคืนได้ไหม ‪- ได้สิ
‪มันจะปลอดภัยอยู่กับฉันในแคปซูลแช่แข็ง
‪เมื่อเราไปถึงอัลฟาเซนทอรี
‪เธอก็แค่ต้องเปิดฝาแล้วหยิบมันออกมา
‪นี่คือหลักประกันของฉัน
‪ไม่
‪ผมคือหลักประกันของคุณ
‪ว่าไงนะ
‪เมื่อไปถึงอาณานิคม ‪ผมกับหุ่นยนต์มีเรื่องที่ต้องท?
‪เรื่องที่ครอบครัวผมจะไม่ชอบ
‪ฉันสัญญาว่าจะไม่ขวางทาง
‪ผมอยากให้คุณขวางทางพวกเขา ‪เบี่ยงเบนความสนใจตอนเร?
‪นั่นเรื่องถนัดคุณ
‪จะทำแบบนั้นได้ ‪ผมต้องปลุกคุณขึ้นมา ตกลงไหม
‪ในที่สุดเธอก็ติดนิสัยฉันซะที
‪เธอกับหุ่นยนต์จะทำเรื่อง ‪ที่โง่เง่าและกล้าหาญใช่?
‪ไม่โง่เง่าหรอก
‪โอเค คุณจะรู้สึกซ่าๆ
‪จากนั้นก็รู้สึกอุ่นไปทั่วทั้งร่างกาย
‪โอเค
‪นับถอยหลังจาก 100
‪(โซอี้ สมิธ นอนหลับ)
‪เริ่มต้นขั้นตอนการแช่แข็ง
‪สัญญาณชีพคงที่
‪- เธอดูสงบ ‪- เธอน่าจะหมดสติบ่อยๆ เนอะ
‪ช้าไปหน่อยที่จะพูดเรื่องนี้
‪แต่ทำไมนายต้องซ่อม ‪เครื่องยนต์จูปิเตอร์ด้วยในเมื?
‪เหมือนถ้าเราเปิดใช้มันตอนนี้ ‪เราน่าจะไปถึงอัลฟาเ?
‪อันตราย
‪เครื่องนั้นเจาะรูโหว่ในปริภูมิ
‪ต้องอยู่ในวงโคจรถึงจะใช้ได้อย่างปลอดภัย
‪เท่าที่รู้มา
‪การขึ้นไปโคจรก็อันตรายด้วยเหมือนกัน
‪เริ่มการออกตัวในอีกสิบ เก้า…
‪ผนึก พร้อม
‪พลังงานภายใน พร้อม
‪ระบบเตรียมน้ำมันเชื้อเพลิง พร้อม
‪ทุกระบบทำงาน
‪สอง หนึ่ง
‪ทะยาน
‪ตรวจพบสิ่งกีดขวางภายนอก
‪เห็นแล้ว
‪โอเค เกาะไว้นะ ใกล้พ้นแล้ว
‪แจ้งเตือน เส้นทางการบินไม่ปลอดภัย
‪คอมพิวเตอร์แนะนำ ‪ให้เชิดยาน 13 องศาที่เก้านาฬิกา
‪- ไม่ดีมั้ง ‪- มันบอกว่าเป็นเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุด
‪ฉันจะไม่บินดิ่งเข้าไปหาดาวเคราะห์น้อย
‪เพื่อเลี่ยงอันอื่นๆ หรอกนะ
‪หนูว่าคุณควรทำตามคอมพิวเตอร์ ‪แล้วเชิดยาน 13 องศาที่
‪- ผู้การ ใช้เส้นทางที่แนะนำ ‪- คอมพิวเตอร์มันผิด
‪ใช้เส้นทางที่แนะนำหรือหยุดทำหน้าที่
‪- จูดี้ ‪- รีบูตระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ
‪ถอดปลั๊กซะ เธอไม่รู้เรื่องอะไร
‪- ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติทำงาน ‪- คงจริง แต่แม่หนูรู??
‪แก้ไขเส้นทาง
‪แก้ไขเส้นทางแล้ว
‪แน่ใจเหรอ
‪ตอนนี้สายไปแล้ว
‪- จูดี้ ‪- เชื่อพี่สิ
‪เชิญนั่งเลย กัปตัน
‪ไม่ต้องเรียกหนูกัปตันก็ได้
‪ต้องเรียกสิ
‪ระบบอัตโนมัติของมอรีนใช้ได้
‪มอรีนถึงเป็นที่หนึ่งของชั้นเรียนเรา
‪ชั้นเรียนอะไร คุณเจอกัน ‪ตอนแม่เป็นวิศวกรที่นาซาไม
‪ไม่ใช่
‪เราอยู่ในโครงการฝึกนักบินอวกาศ
‪ตอนนั้นแม่จะเป็นนักบินอวกาศเหรอ
‪- โอเค ‪- พร้อมนะ
‪พร้อม
‪เตรียมตัวลุกเป็นไฟซะนะลูก
‪ลุยกันเลย
‪มันเห็นเราไหม
‪เต็มๆ
‪- งั้นก็โอเค ‪- จัดเลยครับ
‪โอเคสิบตัว ตานาย
‪กินไข่ดาวแบบกลับด้านหรือไม่กลับดีล่ะ
‪สะเทือนเลย ข้างหลังนี่ร้อนพอแล้วนะ
‪เกาะไว้
‪ทำไมถึงนานจัง
‪มัวทำอะไรอยู่เนี่ย
‪เมื่อกี้สารหล่อเย็นถังสุดท้าย ‪ไม่นานรถจะเริ่มชะล?
‪- เห็นสัญญาณพลุหรือยัง ‪- ยังเลย
‪ชักช้าอะไรอยู่
‪เก่งมาก
‪รถกำลังชะลอความเร็วแต่พวกมันตามไม่ทันซะที
‪ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
‪อะไรวะ
‪ส่องดูสิ
‪หยุดกันทำไม
‪เราไม่ได้ล่อพวกมัน
‪มันต่างหากที่ล่อพวกเรา
‪ว่าไงนะ
‪มันเป็นกับดัก!
‪ตามหาบ้าน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪หุ่นไล่กาอยู่ไหน
‪ซาร์จับตัวเขาไป
‪ซาร์เหรอ
‪เครื่องยนต์เป็นเหยื่อล่อ
‪หุ่นไล่กาไม่ได้จะหักหลังเรา
‪เขาจะพาเรากลับบ้านจริงๆ
‪และเขาเป็นความหวังสุดท้ายของเรา
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล