Je hebt me weer gevonden.
Je gaat dood.
Hij heeft gif in je gespoten. Hij was vroeger tandarts.
Dit is het tegengif.
Geef eens hier.
Wacht.
Hé, Jeev.
Ben je nog steeds bang in het donker?
Het lijkt wel een ruimteschip. -We zijn de lul.
Het wordt koud.
Het komt goed. -We waren de lul, zei je.
Tegen de tijd dat het lente is, is het eten op.
Wie dan nog leeft, zal willen vechten.
We moeten aan de toekomst denken. We moeten weg, want dit...
is niet vol te houden.
Ik zie, ik zie...
Ik heb Jeevan naar jullie gestuurd. Dat is beter.
Nee, ik wil hem hier niet hebben.
Dat interesseert me niet. Hij staat zo voor je deur.
Ik laat de bewakers hem wel tegenhouden.
Ik heb ene Jeevan hier. Hij zegt dat hij uw broer is en is hier met uw nicht.
Ze hebben spullen mee voor uw feestje. -Hé, Frank.
Dag, oom Frank. -Laat ze maar binnen.
Shit.
Frank, doe die deur eens open. Kom op. -Rustig.
Klein wit meisje. -Dit moet ook naar binnen. Opzij.
Frank, dit is Kirsten. Kirsten, Frank.
Parijs staat gewoon in de fik.
En er is een coup gepleegd in China.
Een poging tot.
Je kunt hem beter uitzetten. Er is geen nieuws over het Reuzenrad.
Je zou maar zo aan je eind komen.
De stroom staat er weer op. Met een paar dagen is alles weer normaal.
Wat?
Ze komt langzaam tot het besef dat haar ouders dood zijn.
Ik kom langzaam tot het besef...
dat m'n zus ook dood is.
En m'n vriendin.
Wij zijn de volwassenen hier. We moeten doen alsof we niet bang zijn.
Misschien... Wil je misschien even slapen?
Er is een logeerkamer.
Ik laat het wel weten als m'n ouders bellen.
Welterusten, Jeevan en Frank.
Het ouderschap stelt niks voor.
Wat zal er gaan gebeuren?
Echt gebeuren.
Geen idee.
Maar ik ben blij dat je er bent.
Hoe was King Lear?
66 dagen voor het toneelstuk
Vrolijk kerstfeest.
Dat is waar ook.
Ik ben het helemaal vergeten.
Ik heb niks voor jou, nog niet.
Geeft niks.
Mag ik die terug? Station Elf? -Ja, hoor.
Ik kan niet stoppen met lezen, terwijl ik eigenlijk moet werken.
Het is een goed boek.
Ik herken mezelf er wel in. -In welk personage?
In allemaal.
Is dat cadeau het tegengif?
Ik wil het terug. Waar is het?
Ik heb gewoon iets voor hem gemaakt.
Je kunt gerust weggaan, hoor.
Ik heb het tegengif in je zak gedaan.
Ik wist dat je daar niet zou zoeken.
Ik blijf nog wel even.
Tijd genoeg.
75 dagen voor het toneelstuk
Ze gaat in de kast wonen.
Waarom zijn kinderen toch zo gek op Harry Potter-kamertjes?
Die maken de wereld kleiner.
Zou het wel goed met haar gaan?
Ze heeft net ontdekt dat haar ouders dood zijn. Ze heeft een trauma.
Net als wij.
Kom op...
Waarom doet dat ding het niet?
Hoe heb jij het zo ver kunnen schoppen in het leven?
Heb je batterijen? -In de rommella.
Kan ik je even spreken? Alleen?
Maak nog maar wat eierpunch. -Heb je een recept?
Gewoon whisky met eierpunch.
Wat is dit? -Het is geen...
Heroïne? Wij doen geen heroïne. We doen niet eens wiet.
Jij wint prijzen. -Ik ben gestopt.
Heb je geen ontwenningsverschijnselen? -Ik heb het niet koud.
Wanneer ben je begonnen? -Tien maanden terug.
Zo erg is het niet. -Heel fijn is het ook niet.
Ik kan niet schrijven als ik niks op heb.
Dan stop je maar met schrijven. -Ander werk heb ik niet.
Er is geen ander werk.
Wat er buiten gebeurt, doet er niet toe.
Ik ben al twee jaar niet op pad geweest voor een klus.
Die tijd is geweest.
Die tijd komt wel weer terug. -Journalisten moeten naar buiten.
Schrijf dan een roman. -Ik verzin geen dingen.
Als we weg moeten, gaan we samen. Jij wordt beter. Je heup...
Het gaat niet om m'n heup, Jeevan.
We hebben een kind nu.
Je moet dat toneelstuk niet schrijven.
Vertrek één dag te laat.
Het zal waarschijnlijk gefaseerd gebeuren.
Omroepen en de tv zenden al niet meer uit.
Dan volgt waarschijnlijk de telefoon. Die hapert nu al.
Stroom en internet zullen blijven...
en mensen die opgesloten zitten, kunnen elkaar online opzoeken.
Maar de onderliggende realiteit is dat het al gedaan is.
Deze Griep kent geen incubatie, hij verspreidt zich als een malle.
We waren niet klaar voor een overlevingspercentage van 1 op 1000.
Chicago is niet meer zoals het was.
Er liggen 2,5 miljoen lijken en...
79 dagen voor het toneelstuk
Nog iets van je ouders gehoord?
Frank, Jeevans broer. Weet je nog?
Op mijn eerste ochtend hier zag ik de zon opkomen boven dat meer...
en wist ik dat ik hier nooit meer weg wilde.
Ramen op het oosten...
Woon je hier nog maar net?
Tien maanden. -Wat doe je voor werk?
Ik ben ghostwriter.
Wat schrijf je dan? -Een autobiografie.
Moet je zoiets niet zelf schrijven? -Niet als je rijk bent.
Luister, mijn broer doet soms heel rare dingen.
Hij kwam ooit eens thuis met een vogel die op de stoep lag.
Z'n nek was gebroken.
Hij is een oppas van niks...
en ik ben half invalide, maar we zijn veilig.
Wat eten kinderen eigenlijk?
Hoe vind je de quesadilla? -Ik heb een broer gehad.
Hij is voor mijn geboorte overleden.
Misschien was hij wel thuis geweest toen Jeevan me thuis wilde brengen.
Aan misschiens heb je niets.
Wat is er met je been gebeurd?
Iemand wilde me opblazen.
Waarom? -Ik was op de verkeerde plek.
Sri Lanka. Daar is een eeuwigdurende oorlog aan de gang.
Waarom was je daar?
Om een stuk te schrijven voor een tijdschrift.
Wat voor tijdschrift? -Vanity Fair.
Ken je dat? -Weet ik niet.
Ik mocht helemaal niet in dat land zijn.
Ik ging naar een bar en daar sprak ik wat plaatselijke bewoners.
Mensen die ik niet kende.
Eén man werd uiteindelijk m'n gids.
We hadden een halve dag gelopen samen.
Het laatste wat ik me nog herinner voordat...
Ik zag m'n gids wegrennen.
Ik zette een stap en boem.
Ik werd opgeblazen.
Ik werd gelanceerd.
En toen? -Toen werd ik wakker in een ziekenhuis.
Ik had geen idee waar ik was.
Ik zat onder het verband. Dertien granaatscherven in m'n heup.
Ik begon om hulp te roepen en toen zag ik Jeevan ineens liggen.
Hij lag te slapen op de grond.
Dus ik dacht: Of ik ben dood, of ik ben thuis.
Waar was je? -Op de militaire basis in Singapore.
Hij had een vlucht van 24 uur betaald met Siya's creditcard.
Ik had een eersteklas ticket geboekt.
Ze is er nooit achter gekomen.
Jawel, hoor. -Echt?
44 dagen voor het toneelstuk
Wil je in m'n stuk spelen?
Wie spelen er nog meer mee?
Ik denk...
Sorry. Ik denk dat we een vuur moeten maken in de logeerkamer.
Wacht even. Kunnen jullie over tien minuten even naar de tafel komen?
Ik wil iets laten zien.
Ik zat gisteren naar die opnames van hem te luisteren en toen hoorde ik iets.
Het is de manier waarop hij lachte. Ik kon het gewoon niet geloven.
Ik heb er een loop van gemaakt.
Het is echt en het is een manier om warm te blijven.
de dag voor het toneelstuk
Ik weet dat je zestig zei, maar...
Ik denk dat de Griep wel weg is. -Je hebt helemaal geen gegevens.
Voor hoeveel dagen had je eten?
Negentig dagen. -Dus over twaalf dagen is alles op?
Daar heb je je gegevens. We moeten weg, morgen nog.
De autobiografie is nog niet af.
Mijn stuk ook niet. Maar... -Dat krijgen jullie ook niet af.
Herinner je je die film nog...
waarin dat voetbalteam elkaar opeet? Jij niet. Frank?
Levend? Dat was een rugbyteam. -Ze waren wel proactief.
En ze hadden een plan, een doel en een kaart.
Ze wisten wat... -Frank, dit is wat we weten.
Ze hebben het overleefd.
Ook al moesten ze elkaar opeten.
Alles goed? Waar was je?
Ik stond te kijken. -Ik zie, ik zie...
Hij begon tegen zichzelf te praten in de hut.
Het is wel Frank. -Hij is hier begonnen.
Dat heb ik geprobeerd. Siya, hij wil niet...
Wat is de hut?
Geen idee, maar ik haal hem wel over. Hij komt wel.
Ik haal hem wel over, of Kirsten met haar toneelstuk.
Ze hebben iets samen. Ik weet niet precies wat.
Ja, dat weet ik.
Ik wil alleen... Oké, prima. Ik loop de hal door en zal naar het westen kijken.
Ik zal die gegevens wel voor hem regelen.
Ik moet gaan, Siya.
Ik doe de deur open.
Vind je dat goed, Frank?
Top.
Ik weet dat dit zwaar en eng is...
maar zo gaan we dood van de honger of van de kou.
We kunnen niet wachten tot hij beter is of toneelstukken en boeken schrijven...
Ik heb het toneelstuk af.
We kunnen het morgen doen en dan vertrekken.
We moeten het opvoeren. -Kan dat niet nu meteen?
De kostuums zijn nog niet af.
Morgen. Beloofd.
Wat had je gedaan als je had geweten dat de Griep kwam?
Dan was ik eerder vertrokken uit LA.
Dan was ik nog even naar m'n moeder gegaan...
voordat ze overleed.
En naar Siya.
En naar die idioot. Dan waren we nog samen geweest.
Dan had ik...
Dan had ik de juiste keuzes gemaakt.
Het is allemaal te laat.
En jij?
Ik zou afscheid hebben genomen van Arthur.
Ik heb van niemand afscheid genomen.
Doe dat nu maar dan.
Hij kan me niet horen. -Frank, ik maak de deur open.
We weten niet hoe Chicago eruitziet. Misschien valt het wel mee.
Wat een lucht.
Lijken.
Dat went vanzelf.
Ga maar even met Frank praten.
Doe de deur maar dicht.
Wat is dat?
Je kreeg nog een cadeautje van me.
Ik heb dit van onze 'dadu' gekregen, onze opa.
Ik had het in m'n zak toen ik op die mijn ging staan.
Het is een kompas.
We gaan morgen. Ga gewoon mee.
Het is kapot.
Hoe je ook staat, het wijst altijd naar het oosten.
Jeev herinnerde me er weer aan.
Die dag dat je naar de zonsopgang keek...
Dat was een fijn gevoel.
Het toneelstuk is één grote sterfscène.
Wie ben ik? -Lonagan.
Dus het is mijn sterfscène.
Ik heb iets gevonden. Je wilde toch gegevens?
Frank wil naar het oosten.
We moeten om twaalf uur beginnen.
Dit is erg lang en er is niet veel licht.
Dus...
Ja, dit is nu.
Ik ben bang. Waar ben je? -Minneapolis.
Ligt er nog niks te rotten? De Mississippi ligt vol met lijken.
Hij ligt helemaal vol. Je zou eroverheen kunnen lopen deze kant op.
Niet hierheen komen. Het is niet veilig hier.
Het is heel simpel.
Je laat me alleen.
Nee.
Je kunt ons niet allebei helpen en dit overleven.
Maar zij overleeft het niet zonder jou.
Alleen op die manier blijf je niet alleen achter.
Laten we het toneelstuk doen.
Ik wil het wrak niet langer doorzoeken.
En ik wil jou niet langer zien zoeken.
Wat zoek je eigenlijk? Je vindt toch niets.
Iets wat niet kapot is.
Niet nerveus zijn.
Ben ik ook niet. Je kunt maar beter gaan. Het is zo goor.
Waarom heb je me aan boord gehaald? Waarom ben ik hier?
Protocol.
Waar is het tegengif? -Maak je geen zorgen.
Of misschien was ik eenzaam.
Deze vreemde en verschrikkelijke tijd...
was de mooiste tijd van m'n leven.
Jij bent m'n enige vriend.
Je gaat dood, daar doe ik niets aan.
Dat geldt voor iedereen.
Goed punt.
Waar kom jij vandaan, Elf?
En wat deed je daar, helemaal in je eentje?
Ik wilde naar huis gaan.
Jij was de enige die me kende van voor deze tijd.
Start de motoren.
Dat gaat niet. -Waarom niet?
Ik ben dat antwoord zat.
Had je maar moeten luisteren.
Stommerd. Zonder hem overleef je het nooit.
Vaarwel, Elf.
Zeg je tekst op.
Kom op.
Rennen, Kirsten. Doe de deur op slot.
Niets aan de hand. Zeg maar wat je wilt. Het is veilig hier.
Ga weg, alsjeblieft.
Ik woon hier nu.
Prima, we hadden alles al ingepakt. We wilden net weggaan. Toch, Frank?
Kom mee, Frank.
We hadden alles toch al ingepakt.
Het spijt me vreselijk. -Niet doen.
Ik ga echt niet weg. -Nee, Frank.
Dit is mijn huis.
Ik weet nog dat er schade was.
Toen ontsnapte ik.
En toen vond ik het weer.
M'n huis.
In je kamer blijven.
Rustig maar, hij gaat dit overleven. Je vertrekt hier met hem.
En Frank?
Je zult hem later weer terugzien.
Dat toneelstuk was een slecht plan.
Dit komt niet door het toneelstuk.
Dit is niet jouw schuld.
Dit gebeurde gewoon.
Ik ben in orde. M'n pantser.
O, god. Dat kun je er niet zomaar uithalen, denk ik.
We hebben Siya nodig.
Kom op. -Siya is dood, Jeevan.
Ik wil graag liggen. Op m'n bed.
Alsjeblieft, Frank.
Is die man weg?
We zijn veilig, ja.
Ik vond je toneelstuk heel goed.
Kom eens.
Je deed het super.
Als dr. Elf.
Ik wilde je bijna Lonogan laten spelen.
Wat gebeurt er hierna?
In je boek?
Ze blijven met z'n tweeën over. Dr. Elf en de Rebelse Onderzeeleider.
Voor een tijdje.
Kom nou maar.
Doe de deur open.
Je moet met Jeevan meegaan.
het nu
Ik kan maar beter gaan.
Vaarwel, Frank.
Vertaling: José van de Kamp Iyuno-SDI Group
Nog bedankt.
Dat ik hier mocht blijven.