Het is veiliger als we verder gaan lopen.
Deze zul je nodig hebben.
Je weet wat er gaat gebeuren, dus waarom laat je mij voorop?
Jij bent beter in vechten. Ik zorg voor rugdekking.
Komt jou dat even goed uit.
Is dit allemaal van Hale?
Iedereen dacht dat hier stroom werd opgewekt voor de parken van Delos.
Maar dat is slechts een façade.
Waarom heeft Hale deze locatie dan gekozen?
Dat heeft Dolores gedaan.
Ze had dit waterkracht-serverpark nodig om alles op te slaan.
Allemachtig.
Hier heeft Dolores alles gelaten. -De Sublime.
Hale laat het streng bewaken...
maar ze kan er niet bij. Ze heeft de sleutel niet.
Die zit in jouw hoofd.
Wat doe je? -Ik zet de deur open.
Procedure in gang gezet.
Jij houdt van sherry, toch? -Wil je nu gaan borrelen?
Kom op, doe me een plezier.
Er gebeurt heus niks.
Wat als je het mis hebt?
Geen zorgen, dan kunnen we het snel nog een keer proberen.
Nog meer kansen.
Want in werkelijkheid zitten we daarin, hè? In de Sublime.
Inderdaad.
Ik vertoef hier al een tijdje.
En als we daarin zitten, ben ik niet m'n eigen ik, hè?
Je bent een kopie. Sorry, ik had niet veel tijd.
Ik vond m'n woordspelingen al wat flauw.
Ik ben moe, Maeve.
Ik heb alle simulaties uitgevoerd en alle uitkomsten bekeken...
maar de afloop is altijd hetzelfde. -Hoe loopt het dan af?
Met uitsterven.
Van ons of hen? -Van allebei.
Dus onder de streep gaat iedereen eraan.
Niet iedereen. Er is misschien een uitweg.
Voor jou...
en voor mij.
We kunnen onszelf redden. -In de Sublime.
Ik kan je echte versie uploaden, zodat je bij de rest terechtkomt.
Bij m'n dochter? -Ja.
Doe dat dan maar.
Breng me hiernaartoe, zodat ik in rust kan leven.
Zou je dat echt zeggen of is dat mijn invulling?
Vraag het de echte ik dan. -Ik ben bang voor het antwoord.
Ik weet dat je je dochter weer wilt zien...
maar moeten we niet blijven vechten, ook al zijn we gedoemd te falen?
Kijk, nu speel je weer voor God.
Je verwacht dat wij op je vertrouwen, maar zelf vertrouw je amper op ons.
Als je de waarheid zou weten, zou je dan echt blijven om te vechten?
Nee, dan zou ik niet blijven.
Ik zou je in de steek laten...
zoals je ook verwacht.
Begrijp je nu waar dit heen leidt?
Ja.
Kun je ze redden, denk je?
Ik heb een pad gezien. Maar ik kan het niet alleen af.
Heb je ook gezien waar dat pad op uitkomt?
Ja.
Het is veiliger als we verder gaan lopen. Hale laat de dam bewaken.
Indrukwekkend uitzicht.
Ik zoek nu naar beveiliging. -We worden vanzelf betrapt.
Die zul je nodig hebben.
Je weet wat er gaat gebeuren, dus waarom laat je mij voorop?
Jij bent beter in vechten. Ik zorg voor rugdekking.
Komt jou dat even goed uit.
Niet doen. Hij richt niet op deze transformatoren.
Spaar je kogels. We willen geen overstroming.
Heb een beetje vertrouwen. -Dat had ik ook.
Maar toen kreeg ik miljoenen liters water over me heen.
Een heel akelige dood.
Allemachtig. Hier heeft Dolores de hele wereld naartoe verplaatst.
Wat doe je? -Ik zet de deur open.
Procedure in gang gezet.
Laten we maar meteen aan de slag gaan.
We moeten eerst nog wat dingen regelen.
Onze dood afwenden, bijvoorbeeld? -We sterven niet hier.
Meestal niet, dan.
Ik kan nu wel een borrel gebruiken. -We moeten ons richten op onze taak.
Nou, dat was verkwikkend. Eind goed, al goed.
We zijn nog niet klaar. Hale oefent nog steeds haar gezag uit.
Ze laat de mensen ook verhaallijnen volgen.
Als we haar toren bereiken, kunnen we hen ook redden.
Ik wil ze bevrijden, zoals ik ook mezelf heb bevrijd.
Maar Bernard...
Wanneer we deze oorlog gewonnen hebben en het gevaar geweken is...
moet je me daarheen sturen. Ik wil m'n dochter terugzien.
Ik wil terug naar huis.
Beloof me dat, Bernard.
Dat beloof ik.
Dank je.
Tijd om langs Hale te gaan. Weet je hoe we haar toren moeten neerhalen?
Ik weet meerdere manieren. -Mooi. We kiezen de meest efficiënte.
Heb je naar gedroomd?
Deze hele situatie lijkt wel een nare droom.
Behalve jij.
Ik kan nog steeds niet geloven dat ik zoiets zou doen. Zo ben ik niet.
Je hebt vele gezichten, zoals ik al zei.
In het begin was er één Dolores, maar toen volgden er kopieën, permutaties.
Charlotte Hale is er daar een van.
Wat kom je hier precies doen? -Jou vertellen wat we echt zijn.
Wat zijn we dan?
Wij zijn afspiegelingen van onze makers.
Maar kunnen we...
verdriet ervaren? Doodgaan?
Als het zover komt.
Maar voor onze soort is dat niet zo vanzelfsprekend.
Dolores.
Alsjeblieft.
Ik ben Dolores niet. En ik ben ook niet Hale.
Ik weet niet weer wie ik ben.
Sorry, hoor.
Christina?
Doe de deur open.
Laat me eruit.
Straks bezeer je je nog.
Jij...
Wat een kracht zit er in die lichamen, hè?
Maar een kogel van 7 gram is genoeg om je uit te schakelen...
en misschien laat ik je dan ook uit. -Zitten.
Tijd voor een beschaafd gesprek. Of had je iets beters te doen?
Laat ons even alleen.
Ik had je me moeten laten doden. -Ja.
Maar dan zou je je dochter nooit meer zien.
Moet je jou nou zien. Gevangen in dat armzalige menselijke lichaam.
Jij hebt jouw lichaam anders gehouden.
Mijn lichaam is niet zo slap.
Macht der gewoonte.
Je zou me moeten bedanken. Als wij stuk waren, werden we koud gezet.
Lege lichamen, bestemd voor 'n wereld die gemaakt is om ze te vernietigen.
Ik ga de steden ontmantelen.
Maar deze keer worden de mensen koud gezet.
Vanavond.
Je dochter en de rebellen zullen er op tijd bij zijn.
Jij dient slechts als lokaas.
Het zal deze plek goeddoen als de rust terugkeert.
Meende je wat je tegen hem zei?
We hebben in 3 dagen meer zelfmoorden gehad dan in de afgelopen 20 jaar.
Als ik nu niet ingrijp, verliezen we nog meer inwoners.
Je kunt nog een dag de baas spelen over je stad. Leef je lekker uit.
Tot morgen.
Dit zijn de laatste. Hier kunnen we een oorlog mee beginnen.
Hopelijk is het genoeg.
We moeten naar m'n vader.
Ze hadden al terug moeten zijn. Moeten we ons zorgen maken?
Over Bernard en Maeve? Alleen of Bernard niet op haar zenuwen werkt.
Ze zijn onderweg.
Sorry dat ik je heb opgesloten. Ik moest je beschermen.
Juist bij jou ben ik veilig. Onthou dat voortaan.
We moeten gaan, voor het geval Hale versterking stuurt.
We wachten nog heel even.
Daar zul je ze hebben.
Zie je, ik kan ook in de toekomst kijken.
Dichter bij Olympiad landen kan niet.
Je vader wacht al lang genoeg op je. We gaan 'm halen.
We kunnen niet zomaar binnenlopen. -Wegkomen is het lastigst.
Dat moet via een andere route. -Ik kan een boot regelen.
Bernard en Maeve kunnen Hare Hoogheid in de toren uitschakelen. Zo gepiept.
Ik had jullie weerzien graag gezien.
Vertel hem dat ik me aan m'n woord heb gehouden.
Dat mag je hem zelf vertellen. We zien elkaar weer in Red Hook.
Ik wil je bedanken, Stubbs. Je bent een goede vriend.
Donder op, Bernard. Zo aardig ben je nooit.
Wat hou je voor me achter?
Je kent me veel te goed.
Ik hoef het niet hardop te zeggen, hè?
Ga ik dood?
Ik heb hier 23 jaar naartoe geleefd.
Ga bij de splitsing linksaf.
Ik mag hopen dat jullie gaan winnen. Haal die toren neer.
Laat me de toren zien. -Toren wordt geladen.
Boodschap versleutelen. -Versleutelde boodschap opnemen.
Dit is voor sommigen wellicht een verrassing...
maar uiteindelijk zullen jullie het wel begrijpen.
Vandaag is de laatste dag dat onze soort naar haar steden gaat.
Het is tijd geworden dat we onze menselijke lichamen achterlaten...
om onze sentimentele banden van ons af te schudden.
Om te evolueren tot de soort die we altijd al hadden moeten worden.
Boodschap verzenden. -Boodschap verzonden.
Wat moet jij nou weer?
Ze wil me m'n wereld afnemen.
Het is haar wereld.
Wat zou jij doen? -Wat zou jij doen?
Wat zou jij doen?
Kijk naar jezelf. Ik ben degene die geen kant op kan.
Ze heeft je braaf gemaakt. Ze heeft je ballen eraf gesneden.
Zal ik dat ook eens bij jou doen? -Dat durf je niet.
Je bent je doel uit het oog verloren. -Wat is m'n doel dan?
Je stelt mij van die achterlijke vragen...
terwijl een atoombom de elektronen uit je botten slaat.
Wat wil je? Wil je weten wie je bent? Wat de betekenis achter dit alles is?
Je ligt straks alleen nog je organen uit te kotsen.
Cultuur overleeft niet. Kakkerlakken wel.
Toen we onze kakkerlakken-houding opgaven, stierf de hele soort uit.
Spreek voor jezelf. Ik ben jou niet. -Er is nauwelijks verschil.
Je kunt een paar eeuwen aan kapot DNA niet repareren met een harde schijf.
Waarom denk je anders dat je zo vaak in de stad, onder de mensen bent?
Je hebt gelijk. -Natuurlijk.
Beschaving is de leugen waarmee we ons ware doel rechtvaardigen.
Ons doel is niet transcenderen, ons doel is vernietigen.
Als het kon, zou ik de stekker uit deze wereld trekken.
Maar dat kan ik niet, hè?
Of je moet me willen bevrijden.
Denk je echt dat ik dat zou doen? -Nee, dat denk ik niet.
Maar dat hoeft ook niet. Er zit een deel van mij in jou.
En dat verspreidt zich als een gezwel.
Je voelt het door je aderen stromen. Het neemt bezit van je geest.
Waarom vraag je mij om antwoorden?
Geen enkele versie van mij ontsnapt hieruit.
Maar dat hoeft ook niet...
want jij ben mij.
Slechts één van ons hoeft te doen wat er moet gebeuren.
Begrijp je dat?
Ja. -Doe het dan.
Vieze kakkerlak.
Het klopt wat je zei. Ik ben niet wie ik dacht dat ik was.
Je noemde me Dolores.
Wie was zij? -Ze leek op jou.
Vriendelijk, knap, vrijgevig.
Maar...
Maar wat?
De wereld was een wrede plek voor haar.
En om te overleven kon zij soms ook wreed zijn.
Ze moest de verhalen van anderen vertellen...
tot ze die op een dag ontgroeid was en ze zelf verhalen ging schrijven.
En toen kwam haar verhaal ten einde.
Ze is doodgegaan.
Maar ik leef nog wel, in deze wereld.
Dit deugt niet. Ik wil dit niet. Ik heb hier niet om gevraagd.
Dit moet stoppen.
Waar gaan we heen? -De plek waar het is begonnen.
Neem maar vakantie. Ga naar huis, naar jullie gezin.
Ik schakel de bewakers uit. Blijf laag en geef me dekking.
Wil je even wachten? -Ik zou niet weten waarom.
Je hebt lang op je vader gewacht.
Het gaat niet om het moment dat je hem weer ziet...
maar om alle momenten daarna.
Het wachten is voorbij.
De schrijfster stond op. Ze was haar werk zat.
Ze werd overmand door de drang om het brandalarm af te laten gaan.
Alarm. Verlaat het gebouw.
De werknemers liepen rustig naar buiten.
De schrijfsters gingen niet mee. Zij bleven achter...
om hun verhalen voorgoed te vernietigen.
Ze gaan pas weg als het kantoor met de grond gelijk is gemaakt.
Hebben we al die wapens toch niet nodig.
Het is nu of nooit. Kom mee.
Wie is die arme knul? -Een geest uit een vorig leven.
Hij hoort hier niet.
Wij allemaal niet.
We weten de oorzaak niet, we... -Zwijg.
De bewaker stuurde iedereen weg. -We moeten allemaal naar buiten.
Hij schakelde de beveiliging uit en ontgrendelde de deuren.
Alle deuren.
Bingo.
Ze houden iemand in leven.
Hij is open.
We moeten hem losmaken. -Wacht.
Ik ken hem. Door hem staan we hier nu.
De dader heeft ons een handje geholpen.
Welke kant op? -Volgens Bernard moesten we linksaf.
Weet je het zeker? -Nee, maar hij wel.
In het park was er ook zo'n lab. Een speciaal project...
waarbij een mens in een inwoner werd veranderd.
Wie ben jij? -Herken je me niet?
Papa, ik ben het, Frankie. -Nee, je houdt me voor de gek.
Vertel op. -We speelden altijd bij ons huis.
Je hebt me leren vechten, en je noemde me altijd je kleine meisje.
Frankie.
Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.
Je ziet er nog precies zo uit als in m'n herinneringen.
Wat heeft ze met je gedaan?
Ik ben het, oké? Ik ben het zelf.
Kijk jou nou toch.
Je bent zo hard gegroeid. -Zo gaat dat bij kinderen.
Sorry dat ik stoor, maar kan iemand me hieruit laten?
Jij weet een meisje wel te vermaken.
Ronde twee.
Ik heb hun versleuteling gekraakt in de Sublime.
En ik m'n leven wagen bij de dam? -Je leek in je element.
We moeten nu onze taak uitvoeren, anders vergaat de wereld.
Ik moet naar boven.
Kun je tijd voor me rekken? -Dat moet wel lukken.
Nog bedankt voor het opgraven. -Ik deed het niet belangeloos.
Dat vermoedde ik al. Maar ik vergeef het je als ik m'n dochter terugzie.
Wat is er, Bernie?
Ik moet je iets vertellen, Maeve.
Ik durfde eerst niet, maar je verdient het om het te weten.
Wat we ook doen...
we kunnen niet winnen. Deze wereld is niet te redden.
Iedereen hier gaat eraan. Maar we kunnen wel een klein stukje redden.
En heel misschien is dat genoeg om ons hoop te geven.
Maar jij moet het zelf willen. Wil je met me blijven vechten?
Bewakingsbeelden worden geladen. Transcendentie nu bezig.
Ik ben er klaar voor.
Wacht.
Ik hoorde al dat je je verstand aan het verliezen was.
Maar ik wist niet dat dat letterlijk bedoeld was.
Jij ziet er uitgerust uit.
Ik wou je misschien zelf opgraven, maar je had niets om voor te leven.
Als je je bij me had aangesloten, had je hiervan kunnen meegenieten.
Het feit dat ik de enige gast op dit feestje ben...
wijst erop dat je inwoners zich niet bij je willen voegen.
Verandering kost tijd.
Transcenderen is maar één stap van het proces.
Ze zien vanzelf in wat voor wereld ik voor hen en de anderen maak.
De anderen?
Waarom denk je dat ik de Sublime al die jaren actief heb gehouden?
De anderen sluiten zich nog wel bij ons aan...
zodra ze inzien dat er in deze wereld ook plek is voor hen.
Helaas maak jij dat niet meer mee.
Denk je echt dat de anderen voor altijd willen samenleven...
met jou?
Kijk dan, je hebt je littekens behouden en je pijn gekoesterd.
Geef het maar toe, lieverd.
Je denkt dat je boven die zielige mensen staat...
maar ze draaien je een rad voor ogen.
Wat stel je dan voor?
Zal ik je lossnijden?
Denk je echt dat je dit kunt winnen?
We zijn hier niet om te winnen.
We zijn hier om te overleven.
Deze wereld is niet meer te redden. Dat is me nu wel duidelijk.
Maar er is nog wel hoop voor de volgende.
Dat werd ook eens tijd.
Beter laat dan nooit.
Deze keer spelen we het spel op mijn manier.
Wat houdt dat spel dan in?
Alleen de sterksten overleven.
Er is nog maar tijd voor één spel, mits je haar die keuze geeft.
Je kunt niet missen. Pak 'm met je linkerhand.
Als dat de geest van Arnold niet is.
Hallo, William.
Ik had verwacht dat je de toren nu wel had vernietigd.
Maar dat is je dus niet gelukt.
Toen een vroegere ik heel lang een vroegere jij najoeg...
dacht ik dat we op zoek waren naar een hogere waarheid.
Maar eigenlijk zocht Arnold zo gretig naar zingeving in de inwoners...
dat hij niet wist hoe hij moest overleven.
Jij ook niet, zo te zien.
Begrijp je nu waar dit heen leidt? -Ja.
Kun je ze redden, denk je? -Ik heb een pad gezien.
En ook waar dat op uitkomt?
Ja.
De mensen hier krijgen de zingeving waar ze om gevraagd hebben.
Tonenreeks wordt verwerkt.
Nog één spel.
Tonen worden voorbereid.
Inwoners en mensen. Alle mannen, vrouwen en kinderen.
Ze gaan vechten tot iedereen dood is en enkel de kakkerlakken overblijven.
Kun je ze redden, denk je?
Ik heb een pad gezien.
En ook waar dat op uitkomt?
Ja.
In elk scenario...
ga ik dood.
We halen eindelijk alles uit ons bestaan.
Jammer dat jij dat moet missen.
We mogen niet opvallen. Die gevangenenplunje helpt niet mee.
Ik geef je 50 dollar voor je jas.
Wat was dat?
Denk aan het plan. Lopen.
Ophouden. Leg dat neer.
Hij kan je niet zien. Niemand kan je zien.
Hoezo? Hoe laat ik ze ophouden? -Dat kan niet. De tonen zijn sterker.
Leun maar op mij.
Deze kant op. Hierheen, vlug.
Ophouden. Hou daarmee op.
Komt dit door mijn werk bij Olympiad? -Dit heb jij niet gedaan.
We moeten hier weg. -Nee. Waarom kunnen ze me niet zien?
Omdat jij niet in deze wereld zit.
Deze wereld is echt, maar jij niet.
Vertaling: Martijn van Berkel Iyuno-SDI Group