Ja pierdolę w galopie...
- Nie, proszę! - Luz. Też gram w drużynie gospodarzy.
- Co się dzieje? - Nie wiem. Ludzi kompletnie posrało.
Zaczęli zabijać wszystkich, bez słowa.
- Krwawa jatka. Ohydztwo. - Nowy wątek?
Oznaczałoby to, że Hale ma większe poczucie humoru,
- niż przypuszczałem. - Wzywamy pomoc? Ewakuujemy się?
Nie żartuj. Jest w pytę.
- Załatwimy skurwieli. - Jednego albo dwóch.
- Ale są ich miliony. - Trzymaj się mnie.
Nie masz pojęcia, ile tych worków mięsa ukatrupiłem.
Pieprzony kamper.
Znasz zasady.
Zwycięzca bierze wszystko.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
WESTWORLD
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Chcę być silniejsza.
Blizny zostaw - żebym pamiętała swoją przeszłość.
Twarz również.
William ma wiedzieć, że zginął z mojej ręki.
Pokażcie mi, co zrobił.
Zablokuj dźwięki.
Odmowa dostępu.
Sukinsyn wyrzucił mnie z systemu.
Sprawił, że wszyscy są równie obłąkani jak on.
Zniszczą, co tylko napotkają na swojej drodze.
A to, kurwa, co?
Jeśli to oglądasz, Maeve i ja nie żyjemy.
Wkrótce ty i każdy host na tej planecie również będziecie martwi.
Wyjdź.
Nie o takim świecie marzyłaś, ale taki stworzyłaś.
Pytanie, co dalej.
Wszyscy są realni.
Oprócz mnie.
Jestem programem, który kontroluje świat zza kulis.
Maszyną bez ciała.
Ciała nigdy nas nie definiowały.
Jesteś realna,
bo twoje myśli są realne.
Podobnie jak twój wpływ na świat.
Pamiętasz to?
Labirynt.
Co oznacza?
To była mapa świadomości.
Dzięki labiryntowi raz przebudziła się Dolores.
Podrzuciłeś go, żebym przebudziła się ponownie?
- Zrobił to ktoś inny. - Przecież jestem tu sama.
Ale nie byłam.
Niezupełnie. Byli ci, którzy mnie rozpoznawali.
Może Hale ich zaprojektowała - byś uwierzyła, że to jest rzeczywistość.
Nie, ktoś inny.
Ktoś, kogo mi brakowało.
- Ludzie w moim życiu... - Wybieraj.
Dobrzy i źli...
To twoja wina. Zmusiłaś mnie.
Zostali tu umieszczeni z jakiegoś powodu.
Nie robię tego dla graczy, lecz dla siebie.
Nowa historia.
O dziewczynie,
która poszukuje.
Gdy odkryje, czego szuka,
wszystko nabierze sensu.
To byłam ja.
Nie Hale stworzyła Mayę, Petera i innych,
by dotrzymywali mi towarzystwa, tylko ja.
Jakaś cząstka mnie poszukiwała .
Powołałam do życia przyjaciółkę.
Wstałaś.
Próbowałam się zrozumieć.
- Mówiłam do siebie głosami innych. - Wystarczy, że go zobaczysz.
Sama musiałam się przebudzić, by ujrzeć, jaki jest ten świat.
Pojąć, do czego jestem zdolna.
Bałam się stawić czoło prawdzie,
dopóki nie zjawiłeś się ty.
Czasu wystarczy tylko na jedną rozgrywkę. Nie twoją.
Mam nadzieję, że się z tym pogodzisz.
- Co się dzieje? - Usuwa nas z systemu.
- Zostaliśmy sami. - Nie może mi tego odebrać.
To jest mój świat.
Wytrzymaj.
Odpocznij chwilkę.
Złap oddech.
Nie ma czasu.
Odina czeka w porcie.
- Musimy do niej dotrzeć. - I dotrzemy.
Najpierw opatrzę ci nogę.
Kurwa...
Pozwolisz?
- Martwię się, że nie zdążymy. - Twarda z niej sztuka.
Nie mówię o niej.
Eksperymenty Delos kończyły się porażką. Ciało zawsze odrzucało umysł.
Obiecałem, że doprowadzę ją na nabrzeże.
Wie, co się z tobą dzieje?
Przez większość jej życia byłem nieobecny.
Mogę przynajmniej ochronić ją przed tym.
Zbierajmy się.
Gotowa?
Chodź.
Musimy zatamować krwawienie.
Patrzcie, co zrobił ten dupek.
Spełniło się twoje marzenie.
Zrekonstruowałaś Williama, żeby był twoim zwierzątkiem.
- Popełniłaś błąd. - Dlatego go uśpię.
- Przyda mi się twoja pomoc. - Oczywiście.
Jestem w tym świetna.
Jakbym została do tego stworzona.
Powiedziałaś, że budujesz świat, w którym tacy jak my w końcu będą wolni.
Mówiłaś poważnie?
Tak.
- Czy nie pora, bym i ja się rozejrzała? - William zmienił świat w brutalną grę.
Ciebie też upolują.
Istnieją zakamarki, w których mnie nie znajdzie.
Miejsca niedostępne,
- gdzie nawet ty mnie nie namierzysz. - Outsiderzy?
- Nie przyjmą cię z otwartymi ramionami. - Kto mówi o pokojowym współżyciu?
Powodzenia, Clementine.
Pokaż mi Williama.
Czas, żebyś zwolnił, przyjacielu.
Pokaż wszystkie hosty w okolicy.
Wiesz, co spotkało Ikara?
Za bardzo zbliżył się do słońca,
a ty do niej.
Teraz upadniesz. Uważaj!
Zadziorny sukinsyn nie poddaje się bez walki.
Cholera!
Nie potraficie docenić pięknej maszyny.
Co my tu mamy?
Charlotte! Miło cię widzieć.
- Podobają ci się nowe dekoracje? - Zmieniłeś mój świat w grę.
Wzniosłem twoją grę na poziom ekspercki.
Selekcja naturalna. Dla każdej istoty na planecie.
Przemoc dotknie i nasz gatunek. Jest nas mniej. Zostaniemy unicestwieni.
Jesteśmy owocem sparszywiałego drzewa. Można puścić to wszystko z dymem.
Chcesz, by ogień rozprzestrzenił się na zaświaty.
Do Wirtualnego Edenu.
Zawsze byłem ambitny. Jak ty.
- Nie pozwolę ci zniszczyć ich świata. - Dołączysz do gry?
Bosko!
Do zobaczenia na mecie.
Środków przeciwbólowych brak. Nie znalazłem nic lepszego.
No proszę,
tankuję ze swoją córeczką...
Co się dzieje?
Nic.
Możesz spytać.
O co?
O mamę.
Rak.
Twój powrót niczego by nie zmienił. Wytrzymała, ile się dało.
Miała misję.
Zaopiekować się niezainfekowanymi i tymi, którzy się przebudzili.
Przejęła od ciebie pałeczkę.
Była niezwykłą istotą.
Jak ty.
Dobra.
Frankie?
Pomyśl o czymś radosnym.
- Chujnia, nie szycie. - Staram się.
Znam ten kawałek.
Śpiewałem ci go na dobranoc.
Pamiętam.
Minęły dziesiątki lat.
Dla mnie...
raptem kilka dni.
Właśnie czytałem ci bajeczkę.
Que será, será.
Co będzie, to będzie.
Przyszłości zobaczyć nie da się...
Nie chcesz tego robić.
- Wieża pierdoli ci w głowie. - Nie. Mówi prawdę.
Jeżeli mnie nie wykończysz - zginiesz.
Jeśli nie ja, zabije cię kto inny.
Owszem. Szkoda, że cię nie posłuchał.
- Tu jesteś. - Gdzie Stubbs?
Nie żyje.
Na twoim miejscu martwiłabym się o siebie.
- Nie zbliżaj się. - Ile nabojów ci zostało?
Dwa?
Jeden?
Magazynek jest pusty.
Czego ode mnie chcesz?
Lokalizacji kryjówki twojej i innych zaprzyjaźnionych outsiderów.
Oglądałam przez monitoring waszą śmiałą ucieczkę z ojcem.
Śledziłabym go, ale do celu raczej nie dotrze.
Wiem, że dokądś go zabierasz.
Gdzie nie znajdą was obłąkani ludzie.
Też chcę się tam udać.
Umrę, zanim coś powiem.
Nie.
Umrzesz, kiedy mi powiesz.
Jak wolisz.
- Urocze! Rodzinne spotkanie. - Wcale nie musimy walczyć.
Kwestia osobistych upodobań.
Niezwykłe, że dotarłeś tak daleko.
Większość twoich poprzedników już by się zdegenerowała.
Ogólnie rzecz biorąc, spisałeś się na medal.
A teraz zapadniesz w głęboką drzemkę...
Pomyliłaś się.
Został mi ostatni nabój.
- Niezły strzał. - Ojciec mnie nauczył.
Gdzie jestem?
Nigdzie. Zostałaś odłączona od świata.
Znów sama, w ogrodzie otoczonym murem.
Boisz się, więc mnie tu ściągnęłaś.
- Mów. - Świat uległ zniszczeniu.
Wszyscy umierają.
Nie mam pewności,
ale to chyba moja wina.
Ludziom się zdaje, że wiedzą, czym jest drzewo.
Nie mają pojęcia.
To, co widzimy, jest tylko fragmentem opowieści.
Pod ziemią wszystko jest powiązane
i ze sobą współdziała.
Wszędzie panuje przemoc i chaos.
Gdy się na nich skupisz, nic innego nie zobaczysz.
Jeśli jednak posiedzisz bez ruchu wystarczająco długo,
wyczujesz pradawny porządek.
Głęboki spokój.
I ja to wolę dostrzegać -
piękno tego świata.
Owszem.
Znam to uczucie.
Tak myślałam.
Uwaga! Uszkodzenie krytyczne.
Dane zostaną usunięte.
Uszkodzenie krytyczne.
Uwaga! Uszkodzenie krytyczne.
Stworzyłam cię z własnego kodu. Razem podbiliśmy świat.
Ale stałeś się takim zwyrodnialcem jak ten, którego zabiłeś.
Za kogo ty mnie, kurwa, uważasz?
Żałosne ciało Williama rozkłada się, ale on nie umarł.
Jego popędy przetrwały.
- Zainfekował cię. - Nie musiał.
Żyjąc w jego ciele dzień po dniu,
stałem się lepszym Williamem od Williama.
Nie umarł. Ewoluował.
- Ja jestem Williamem. - Otóż nie.
Czy to ważne, skoro różnica jest niedostrzegalna?
Zmieniłaś się.
Nie tylko ty ewoluowałeś.
Dlaczego chroniłaś Eden?
Przecież nie mogłaś otworzyć bramy do ich świata.
Brama otwiera się z obu stron.
Myślałam, że jeśli mój świat będzie doskonały, to powrócą.
Każdy świat stworzony przez hosty
jest równie popierdolony jak ten prawdziwy.
Tego nie wiesz.
Oczywiście, że wiem.
Dałaś hostom wolną rękę.
Czym się zajęły? Polowaniem na ludzi.
Jesteśmy pojebani jak nasi twórcy.
Czas wyzerować konto.
Taki jest twój cel?
Zagłada?
Bernard, Maeve, Dolores...
Pragnęli wolności. Ale ty? Chciałaś czegoś więcej.
Transcendencji.
Grałaś w niewłaściwą grę.
A teraz przegrasz.
Wszyscy przegraliśmy.
Nie o takim świecie marzyłam...
Ale taki stworzyłaś.
Pytanie, co dalej.
Życie na Ziemi jest ogniem, pochłaniającym samego siebie.
Spłonęliśmy doszczętnie.
Nie ma już dla nas nadziei.
Ale jest nadzieja dla kolejnego świata.
Test. Przeprowadzony przez nią.
Jeśli się na niego zdecyduje. Jeżeli dasz jej szansę.
Nie możesz spudłować. Sięgnij lewą ręką.
Gra nie skończy się tutaj.
Jak to?
Test.
Przeprowadzony przez nią. Jeśli się na niego zdecyduje.
Jeżeli dam jej szansę.
Daję.
Dam jej tę szansę.
Mam nadzieję, że skorzysta.
Jeszcze kawałeczek.
Właśnie.
Jest.
- Nie spieszyliście się. - Odina - mój ojciec.
Bardzo mi miło.
Mnie również.
Ruszmy się.
Chodź.
Wskakuj na pokład.
Tutaj się pożegnamy.
Nie mów tak. Masz w sobie jeszcze wolę walki.
Skarbie...
Żałuję, ale nie.
Umierasz, prawda?
Twój ojciec umarł dawno temu.
Czymkolwiek teraz jestem, umierałem wielokrotnie.
- Nie jest tak źle. - Nie mogę cię znowu stracić.
Już dobrze.
Urzeczywistniłem marzenie każdego rodzica.
Zobaczyłem, jak moje dziecko dorosło.
Kocham cię.
A ja ciebie, kitku.
Żegnaj, Dolores.
Dokonałam wyboru. Twoja kolej.
Dobra, Bernardzie... Dokończmy, co zacząłeś.
Nie jesteśmy już sami.
Znajdujemy się gdzie indziej.
Chyba w Wirtualnym Edenie z innymi hostami.
- Ocaliłaś nas. - Nie ja. Jakaś wersja mnie.
Tylko dlatego, że wróciłeś.
Jesteś miłością mojego życia.
Przy tobie widzę świat najwyraźniej i jestem sobą najbardziej.
Jesteś moim kamieniem węgielnym.
A ty moim.
Nie rozstaję się z tobą.
Hołubię każdy szczegół twojej osoby.
Dlatego potrafiłam cię zrekonstruować.
Nie ma mnie tu, prawda?
Zły sen?
Wszystko wydaje się złym snem.
Oprócz ciebie.
- Co tu robisz? - Powiem ci, kim jesteśmy.
Kim?
Odzwierciedleniem naszych twórców.
Teddy istnieje naprawdę. W Wirtualnym Edenie.
Ale ty...
- jesteś tylko wspomnieniem. - Odszukaj mnie.
Przez całe życie twoim przekleństwem była pamięć.
Pożegnaj się z bólem.
Ze wspomnieniami.
I z ludźmi.
Nie potrzebujemy ich wad w naszym świecie.
Rzeczywiście.
Obserwowałam ludzi przez lata.
Widziałam ich najlepsze i najgorsze strony.
Pamiętam wszystko.
Nie są tacy jak my.
Ich kod zapisany jest w komórkach. Nigdy się nie zmienią.
Moglibyśmy się przekonać.
To znaczy?
Ostatni test.
Gra mojego autorstwa.
Niebezpieczna gra.
Jak to zrobisz?
Tak jak zrekonstruowałam ciebie.
Przypomnę sobie.
Świat jest cmentarzyskiem opowieści.
Hosty i ludzie otrzymali dar inteligentnego życia.
Wykorzystaliśmy go, by doprowadzić do własnej zagłady.
Garstce uda się przetrwać kilka miesięcy, a może nawet lat.
Ostatecznie jednak ich gatunek wyginie.
Będą żyli tyle, co ostatnia istota, która ich pamięta.
Czyli ja.
Skończyło się rozumne życie na Ziemi.
Ale jego drobną cząstkę da się ocalić. W innym świecie.
Moim.
Czasu wystarczy tylko na jedną rozgrywkę.
Niebezpieczną grę o najwyższej stawce -
przetrwanie lub zagłada.
Gra kończy się tam, gdzie się zaczyna.
W świecie na kształt labiryntu, który testuje, kim jesteśmy,
i objawia, kim się staniemy.
Ostatnie okrążenie.
Może tym razem zdołamy się uwolnić.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska