Godskolere nog aan toe.
Alsjeblieft. -Rustig, we horen bij hetzelfde team.
Wat is er gebeurd? -Geen idee.
De mensen begonnen elkaar opeens af te maken. Geen woorden, alleen bloed.
Zou het een nieuwe verhaallijn zijn? -Dan is Hale geestiger dan ik dacht.
Zullen we vragen of ze ons ophalen? -Ben jij gek. Dit is genieten.
Hier. We kunnen die hufters wel hebben.
Een paar lukt wel, maar ze zijn met miljoenen.
Blijf bij me. Ik heb al oneindig veel van die vleeshompen afgeslacht.
Een beetje mensen liggen opwachten.
Je kent de regels. Er kan er maar één winnen.
Maak me sterker.
Laat m'n littekens zitten, als herinnering aan m'n verleden.
Laat m'n gezicht zitten.
William moet me herkennen als ik hem vermoord.
Laat zien wat hij heeft gedaan.
Toon overnemen.
Toegang geweigerd.
Die hond heeft me buitengesloten.
Hij heeft iedereen net zo gek gemaakt als hijzelf.
Ze maken alles kapot wat ze tegenkomen.
Wat krijgen we nou weer?
Als je dit ziet, zijn Maeve en ik dood.
Jij en alle andere inwoners zullen weldra volgen.
Laat me alleen.
Dit is de wereld die jij onbedoeld hebt gemaakt.
De vraag is hoe de toekomst eruitziet.
Al die mensen zijn echt.
Iedereen behalve ik.
Ik ben een programma dat alles op de achtergrond aanstuurt.
Een machine zonder lichaam.
Onze lichamen bepalen niet wie we zijn.
Jij bent echt omdat je gedachten echt zijn.
Ook de macht die je in deze wereld hebt, is echt.
Herinner je je dit nog?
Het doolhof. -Wat betekent het?
Het was een kaart van het bewustzijn.
Het heeft Dolores ooit wakker geschud.
Wilde je me hiermee opnieuw wakker schudden?
Nee, het is iemand anders geweest. -Wie dan? Ik zou hier alleen zijn.
Maar ik was niet alleen.
Niet helemaal. Er waren mensen die me herkenden.
Misschien heeft Hale ze bedacht, zodat je zou denken dat dit echt was.
Nee, er zit iemand anders achter.
Iemand die ik over het hoofd heb gezien.
De mensen in m'n leven... -Je moet kiezen.
De goeieriken en de slechteriken.
Het kwam door jou. Jij liet me die dingen doen.
Iemand heeft ze bewust getekend.
Ik schrijf niet voor de spelers, maar voor mezelf.
Ik wil een nieuw verhaal schrijven.
Over een jonge vrouw. Een jonge vrouw die zoekende is.
Wanneer ze datgene vindt wat ze zoekt, zal alles op z'n plek vallen.
Ik heb ze getekend.
Het was niet Hale die Maya, Peter en alle anderen heeft bedacht...
maar ikzelf.
Ergens vanbinnen was ik op zoek.
Daarom heb ik mezelf een vriendin gegeven.
Daar ben je.
Ik probeerde mezelf te begrijpen.
Daarom sprak ik mezelf toe via anderen.
Je moet alleen goed kijken.
Ik moest mezelf wakker schudden...
zodat ik zou inzien wat deze wereld echt is.
Om door te krijgen wat voor macht ik heb.
Maar ik durfde het niet onder ogen te zien.
Tot jij aan me verscheen.
Er is nog maar tijd voor één spel.
Maar niet jouw spel. Hopelijk kun je je daarbij neerleggen.
Wat gebeurt er? -Ze wil ons uit haar systeem halen.
We zijn alleen. -Ze mag ons dit niet afnemen.
Dit is mijn wereld.
Gaat goed. Hou vol. Zo, ja.
Rust hier maar even uit.
Probeer weer op adem te komen.
We hebben geen tijd meer.
Odina kan niet blijven wachten. We moeten naar de haven.
Daar gaan we ook heen, zodra we je been hebben opgelapt.
Kan ik je even spreken?
Onze tijd raakt op. -Ze is een taaie. Ze redt het wel.
Ik heb het niet over haar.
Bij Delos stootten de lichamen de geest altijd af.
Ik heb gezegd dat we 't zouden halen. -Weet ze wel wat er met je is?
Luister, haar hele leven lang heb ik niet voor haar kunnen zorgen.
Haar hiertegen beschermen is wel het minste wat ik kan doen.
Tijd om weer verder te gaan.
Kun je er weer tegenaan? Kom mee.
Kom mee. We moeten dat bloeden stelpen.
Dit is allemaal zijn schuld.
Je hebt eindelijk je zin gekregen, nietwaar?
Je dacht dat je William wel als huisdier kon houden.
Je hebt je vergist. -Daarom ga ik hem laten afmaken.
Ik kan je hulp wel gebruiken. -Dat geloof ik graag.
En ik kan zeker helpen.
Het lijkt wel alsof ik ervoor ben gemaakt om mensen te helpen.
Je wilde een wereld creëren waarin we eindelijk vrij zouden zijn.
Meende je dat echt?
Ja. -Mag ik dan m'n eigen plan trekken?
William heeft iedereen in z'n wrede spel gestort. Jij loopt ook gevaar.
Deze wereld kent uithoeken waar hij me nooit zal vinden.
Plekken die zo ver afgelegen liggen dat zelfs jij er niet kon komen.
Bij de dwarsliggers, bedoel je? Die moeten jouw soort niet.
Ik ga ook niet met ze samenleven.
Ik wens je veel succes, Clementine.
Laat zien waar William is.
Tijd om je tot stoppen te dwingen.
Laat zien welke inwoners er in de buurt zijn.
Weet je wat er met Ikaros is gebeurd? Hij vloog te dicht bij de zon.
Jij bent te dicht bij haar gekomen, dus zo val jij jouw dood tegemoet.
Pas wel op. Deze eikel geeft zich nooit zomaar gewonnen.
Jezus. Geen greintje respect voor zo'n mooi staaltje techniek.
Wat heb jij laten vallen?
Charlotte. Goed je weer te zien. Best mooi geworden hier, niet?
Door jou is m'n wereld een spelletje. -Dat was al zo. Nu is het spannender.
Een gevecht tot de sterkste overblijft.
Wij vallen ook ten prooi. Dan worden we gedecimeerd.
We zijn vruchten van een zieke boom. Die kun je beter platbranden.
En je wilt dat de brand overslaat op de volgende wereld.
Je hebt het op de Sublime voorzien.
Ik heb altijd groots gedroomd. Net zoals jij.
Ik laat je hun wereld niet kapotmaken.
Dus je speelt m'n spelletje mee? Wat leuk om te horen.
Tot bij de eindstreep.
Nee, alsjeblieft. Niet doen.
Alle pijnstillers zijn op. Dan moet het hier maar mee.
Kijk nou, ik drink samen een borrel met m'n dochter.
Wat is er met je?
Niks.
Je mag er best naar vragen, hoor.
Naar wat precies? -Naar mama.
Kanker.
Ze was dus hoe dan ook gestorven. Ze heeft tot het einde gestreden.
Ze had een missie.
Iedereen die niet besmet is geraakt of die heeft kunnen ontsnappen...
heeft dat aan mama te danken.
Ze had het stokje van je overgenomen.
Je moeder was een geweldig mens.
Net als jij.
Je moet even aan iets leuks denken.
Jij kunt echt niet hechten. -Ik doe m'n best.
Waar is dat van? Ik herken dat wijsje.
Dat zong ik altijd toen ik je instopte.
Ik ken het nog.
Na al die jaren.
Voor mij voelt het alsof het maar een paar dagen geleden is.
Ik was je aan het voorlezen, en toen...
que será, será
wie weet wat de toekomst biedt
wat er komen gaat, weet je niet
Slecht idee, jongen.
Die tonen maken je gek. -Nee, ze spreken de waarheid.
Als je mij niet aankunt, ben je ten dode opgeschreven.
Dan maakt iemand anders je wel af.
Hij heeft gelijk. Hij had naar je moeten luisteren.
Daar ben je.
Wat heb je met Stubbs gedaan?
Die is dood.
Maar maak je liever zorgen om je eigen veiligheid.
Achteruit.
Hoeveel kogels zitten daarin? Twee?
Eentje maar?
Je hebt geen kogels meer, hè?
Wat wil je?
De locatie waar jij en de andere dwarsliggers zich schuilhouden.
Ik heb de ontsnapping van jou en je vader gezien.
Ik kan hem wel volgen, maar ik denk niet dat hij het gaat redden.
Je neemt hem ergens mee naartoe. Naar een geheime locatie...
waar die doorgedraaide mensen jullie niet kunnen vinden.
Ik wil daar ook naartoe.
Ik sterf nog liever dan dat ik dat vertel.
Nee.
Eerst ga je het me vertellen, en daarna sterf je.
Jij je zin.
Wat leuk nou. Een familiereünie.
We hoeven niet te vechten. -Dat vind ik zelf gewoon leuker.
Je houdt het nog best lang vol. Je voorgangers hadden het nu al begeven.
Al met al heb je het bijzonder goed gedaan.
Nu is het tijd geworden voor een diepe, droomloze...
Je had het mis.
Ik heb nog één kogel.
Knap schot.
Van m'n vader geleerd.
Waar ben ik?
Je bent nergens. Je bent losgekoppeld van de rest van de wereld.
Ik ben weer alleen, in de ommuurde tuin.
Je bent bang. Daarom heb je mij teruggehaald.
Praat met me, Chrissie. -Alles is verwoest.
Iedereen gaat dood.
Ik weet het niet zeker...
maar ik denk dat het mijn schuld is.
Mensen denken dat ze weten hoe een boom eruitziet.
Maar dat weten ze helemaal niet.
We zien slechts een deel van het verhaal.
Onder de grond...
is alles met elkaar verbonden. Een samenspel van alle bomen.
Er is zoveel geweld en chaos.
Je kunt je daarop richten. Dan is dat het enige wat je ziet.
Maar als je lang genoeg op dezelfde plek blijft zitten...
word je een eeuwenoude orde gewaar.
Een diepgewortelde kalmte.
Daar kijk ik liever naar.
Naar het mooie in deze wereld.
Dat gevoel ken ik. -Dat vermoeden had ik al.
alle turbinekleppen sluiten
Alarm. Onherstelbare storing. Bij uitschakeling wordt alles gewist.
Ik heb jou naar m'n eigen programmacode gemaakt.
We hebben samen de wereld veroverd.
Maar je bent corrupt geworden.
Je bent net zo gebroken als de man die je hebt gedood.
Tegen wie denk je wel dat je het hebt, snoes?
Williams mensenlichaampje hangt weg te rotten, maar hij is niet dood.
Z'n impulsen leven voort. -Hij heeft je besmet.
Niet nodig. Ik zat in z'n lichaam en deed me elke dag voor als hem.
Ik was een betere William dan hij.
William is niet dood. Hij is geëvolueerd.
Ik ben William nu. -Niet waar.
Wat maakt het uit als je het verschil niet kunt zien?
Je bent veranderd.
Jij bent niet de enige die geëvolueerd is.
Waarom heb je de Sublime zo lang beschermd?
Je kon de deur naar hun wereld niet eens openen.
Een deur kan van twee kanten worden geopend.
Ik wilde ze teruglokken met de ideale wereld.
Sorry, maar de wereld die zij hebben gemaakt, is net zo verrot als deze.
Dat kun jij helemaal niet weten.
Natuurlijk wel. Je hebt je inwoners hier de volledige vrijheid gegeven.
En kijk wat hun hobby is geworden: mensen opjagen en vermoorden.
We zijn net zo verknipt als onze makers. Onze familielijn is verdoemd.
Het is tijd voor een schone lei.
Ben je daarop uit?
Uitroeiing?
Bernard, Maeve, Dolores...
Zij wilden gewoon vrij zijn. Maar jij wilde meer dan alleen dat.
Transcendentie.
Je hebt al die tijd het verkeerde spel gespeeld.
En nu ga je verliezen.
We hebben allemaal verloren.
Dit is niet de wereld die ik voor ogen had.
Dit is de wereld die je onbedoeld hebt gemaakt.
De vraag is hoe de toekomst eruitziet.
Het leven op aarde is een vuur dat zichzelf verteert.
We hebben onszelf tot de grond toe afgebrand.
Deze wereld is niet meer te redden.
Maar er is nog wel hoop voor de volgende.
Een test, die zij afneemt. Als ze daarvoor kiest.
Als je haar die keuze geeft.
Je kunt niet missen. Pak 'm met je linkerhand.
Dit is een spel, maar het is nog niet afgelopen.
Wat bazel jij nou?
Een test.
Een test die zij afneemt. Als ze daarvoor kiest.
Als ik haar die kans geef.
En dat wil ik ook.
Ik wil haar die kans geven.
Hopelijk grijpt ze die ook.
Kom op, nog een paar meter.
Nog een paar meter.
Daar is ze.
Dat werd ook eens tijd.
Odina, dit is m'n vader.
Aangenaam kennis te maken.
Insgelijks.
We moeten gaan.
Papa, kom aan boord.
Hier houdt het voor mij op.
Papa, doe niet zo mal. Jij hebt wel meer strijdlust.
Och, lieverd. Was dat maar waar.
Je gaat dood, hè?
Frankie...
je vader is jaren geleden overleden.
En wat ik ook ben... Ik ben eerder doodgegaan. Ik kan het hebben.
Ik heb je net terug. Ik wil je niet weer kwijt.
Het is al goed.
Ik heb mogen meemaken waar elke ouder van droomt.
Ik heb m'n kind zien opgroeien.
Ik hou van je, papa.
Ik hou ook van jou, meisje.
alle turbinekleppen openen
Vaarwel, Dolores.
Ik heb m'n keuze gemaakt. Nu moet jij dat ook doen.
de verteller bezig met overzetten
overdracht voltooid
Oké, Bernard, tijd om jouw werk af te maken.
We zijn niet alleen meer.
Dit is een nieuwe plek.
Volgens mij zijn we in de Sublime, samen met de andere inwoners.
Je hebt ons gered. -Niet ik. Een versie van mij.
Maar dat was alleen mogelijk door jouw terugkomst.
Jij bent m'n allergrootste liefde.
Als ik met jou praat, zie ik hoe de wereld echt is, en ben ik mezelf.
Jij bent mijn steun en toeverlaat.
En jij die van mij.
Ik draag je altijd bij me.
Ik koester alles van je, tot de kleinste details.
Daarom kon ik je nu ook zo voor de geest halen.
Ik ben hier niet, hè?
Naar gedroomd?
Deze hele situatie lijkt wel een nare droom.
Behalve jij.
Wat kom je hier precies doen? -Jou vertellen wat we echt zijn.
Wat zijn we dan?
Wij zijn afspiegelingen van onze makers.
Teddy is echt. Hij bevindt zich ergens in de Sublime.
Maar jij...
bent slechts een herinnering. -Als ik nog leef, kom me dan zoeken.
Die herinnering achtervolgt je al je hele leven.
Laat je pijn varen.
Laat je herinneringen varen.
En laat de mensen varen.
Neem hun tekortkomingen niet mee naar onze wereld.
Misschien heb je gelijk.
Ik heb de mensen jarenlang in hun wereld bestudeerd.
Ik heb hun goede en slechte kanten gezien.
Alles staat in m'n geheugen gegrift.
Zij zijn anders. Hun code zit in hun DNA. Ze zullen nooit veranderen.
Daar kunnen we nog steeds achter komen.
Hoe dan?
Met één laatste test.
Een spel dat ik zelf heb bedacht.
Een gevaarlijk spel.
Hoe ga je het doen?
Op dezelfde manier als ik jou heb teruggehaald.
Door me het te herinneren.
In deze wereld hebben vele verhalen de dood gevonden.
Inwoners en mensen waren begiftigd met intelligent leven.
We hebben die gave gebruikt om onze eigen ondergang in te luiden.
Een aantal weet misschien een paar maanden of zelfs jaren te overleven.
Maar uiteindelijk zal hun soort uitsterven.
Ze blijven zo lang leven als de laatste die zich hen herinnert.
En diegene ben ik.
Dit was de laatste levensvorm op aarde met een bewustzijn.
Maar een deel ervan blijft misschien bewaard in een andere wereld.
In mijn wereld.
Er is tijd voor nog één spel.
Een gevaarlijk spel met de hoogst mogelijke inzet:
overleven of uitsterven.
Dit spel eindigt waar het ooit begon: in een doolhofachtige wereld...
die blootlegt wie we zijn...
en die onthult wat we zullen worden.
We maken nog één rondje.
Misschien dat we onszelf deze keer wel bevrijden.
Vertaling: Martijn van Berkel Iyuno-SDI Group
Vertaling liedtekst: Ans Bouter