Hoeveel nog?
We hebben genoeg. - Er is nog ruimte.
We moeten hier weg. - Ben je bang?
Nou en of. - We komen wel terug.
Nog één lading.
Halt. Wie is daar?
Snel.
Halt. Wij zijn gewapend. - Schiet op.
Blijf staan.
Hij is geraakt. - Hou je kop.
Volgens mij heb je 'm geraakt.
LONDEN - LATER DIE NACHT
Waanzin.
Het is waanzin.
Niemand geeft om ons. Vierhonderd doden gisteravond.
Vierhonderd in de vlammen en het vuur.
Heb jij afweergeschut gehoord? Niks. Het kan ze niks schelen.
Zij zitten hier niet. Churchill en de rest.
Het is hun oorlog, maar wij krijgen het elke avond over ons heen.
Toe nou. Zo erg is 't nou ook weer niet.
We winnen deze oorlog niet.
Eerst Noorwegen en Frankrijk en nu Roemenië. Het is hopeloos.
Als we ons niet overgeven gaan we eraan.
Hou je toch stil. Wat weet jij er nou van?
Ik weet 't wel. Ik zit bij de politie. Ik weet wat er gebeurt.
Pas dan maar op met wat je zegt.
Dit is opruïng. - Hij bedoelt 't niet zo.
De moffen winnen dit. We kunnen wel inpakken.
Hier heeft niemand wat aan. - Wij mogen 't niet weten...
...maar we hebben al verloren.
Heb je 't al? - Het moet hier liggen.
Zoek je dit soms? - Waar lag 't nou?
In de keuken. In 'n koektrommel. - Natuurlijk. Bedankt.
Ben je hier al lang? - Paar minuutjes.
De auto was even uitgeschakeld. - Je bedoelt... door jou.
Ja, volgens de voorschriften.
Maar ik had haast en ik was vergeten waar ik de verdelerkap verstopt had.
Je bent er tenminste.
Jammer van de trein.
Zolang ze 't spoor bombarderen, sparen ze de huizen.
Hoe was 't in Londen?
Een kwart miljoen daklozen, nauwelijks of geen burgerbestuur...
...geen bouwers, geen materialen, de opvang zit overvol...
...te weinig mobiele keukens en soms maar twee latrines voor 300 mensen.
En de vrijwilligers? - Die doen goed werk.
Maar als er elke nacht honderden kilo's bommen vallen, houdt 't snel op.
Er zijn te veel doden en stervenden. - Denkt u dat 't hier ook zo erg wordt?
God verhoede het.
Rustig maar, Matthew. - Waar is Len?
Dat weet ik niet. Hij zou komen.
Ik heb 'n dokter nodig. - Daar zorgt Len ook voor. Hoe is 't?
Ik voel niks.
Da's goed, toch? Dan doet het ook geen pijn.
Wil je wat eten?
We hebben blikken zalm en perziken, chocola... je gelooft 't niet.
Volgens Len krijgen we wel 100 of 200 pond voor de suiker.
Het is hier net Ali Baba's grot. - Ik wil 'n dokter.
Len zorgt ook voor 'n dokter. Kijk me 's aan.
Het komt best goed. Oké?
Fijn dat u terug bent.
Druk? - Er is niet veel te doen.
Er is 'n bom gevallen op 'n kerkhof in Upperton. Geen doden, maar wel lijken.
Oude zijn altijd de beste.
En 'n inbraak in een voedsel-depot even buiten Hailsham.
De burgerwacht heeft op drie man geschoten. Eentje is misschien geraakt.
Wie zijn dat? - Vogelaars uit Bristol.
Ze zochten zeldzame vogels. - Waarom zijn ze opgepakt?
Ze verkochten ze als gevogelte. - Niets bijzonders dus?
Er is nog wel ene Kate Farley. Haar zoon is vermist.
Het is niks voor hem om de hele nacht weg te blijven.
Dan zou ik 't wel weten. Dus toen ie vanochtend niet thuis was...
Wanneer is ie weggegaan? - Geen idee. Ik werk.
Ik ben soms pas na tienen thuis.
Het is minder dan 24 uur. Waarom bent u nu al zo ongerust?
Hij heeft foute vrienden.
Hij heeft een boezemvriend, Daniel, en die deugt helemaal niet.
Ik heb Matthew nog gewaarschuwd dat 't mis zou gaan.
Daniel... - Parker.
Ze doen samen wel 's wat klusjes op Brookfield Court. Kent u dat?
Niet echt. - Het hele dorp kent Brookfield Court.
Het is 'n groot buitenhuis waar ze nu ook 'gasten' hebben.
Zogenaamde gasten. - Hoe zou u ze dan noemen?
Dat zeg ik maar niet, maar ik wou dat m'n jongen er nooit naar toe gegaan was.
Duik jij hierin? - Ja, ik begin bij Brookfield Court.
Zou ik ook doen. Ik hoor 't wel.
Ik ben hier te oud voor. - Onzin. Je had gewoon pech.
Hoeveel staat 't? - 30-40.
Goed, jij serveert.
Kom maar op.
Charlie, kom hier.
Ga weg.
Heb ik u verteld dat ik honden haat? - Ja, Miss Reece. Vaak genoeg.
Een van de weinige dieren zonder reden van bestaan.
Als ik geweten had dat Mrs Powell honden nam, was ik niet gekomen.
Had u 't maar geweten.
Je laat me toch niet bij de auto wachten, hè? Dat doet Mr Foyle altijd.
Aardig optrekje.
Zo woont de andere helft. Je zou niet denken dat 't oorlog is.
Neem me niet kwalijk.
Wie bent u?
Brigadier Milner. Politie van Hastings.
Politie? Hoe dat zo? - Ik zoek de eigenaar.
Mrs Powell. Die deur.
Aan 't schrijven? - Daar lijkt het wel op, hè?
Dat probeer ik althans.
Schrijft u romans? - Ik schrijf artikelen voor bladen.
Hier is vast niks om over te schrijven. - Daar vergis je je lelijk in.
Ik heb Matthew Farley al 'n paar dagen niet gezien. Daniel Parker ook niet.
Het zijn dikke vrienden dus als u de een vindt, heeft u de ander ook.
Werken ze hier allebei? - Af en toe.
Parker helpt wel 's in de keuken en Matthew werkt af en toe in de tuin.
Dus u heeft twee mensen voor de tuin? - Het is ook 'n grote tuin.
Matthew woont bij z'n moeder in Hastings.
Voor Parker moet u in het dorp zijn. Hij heeft 'n kamer boven een winkel.
Neem me niet kwalijk. Dat is mijn man.
Wie is daar? - Er is iemand van de politie.
Brigadier Milner. Politie Hastings. - Wat moet u?
We zoeken Matthew Farley. Hij wordt vermist.
Die vriend van Dan Parker. - Die Parker deugt niet.
En die vriend is 'n nietsnut. - We hebben niet veel keus.
Hulp is erg moeilijk te krijgen. - Hoeveel gasten heeft u, Mrs Powell?
Zes. Mr en Mrs Joseph, Mr en Mrs Hardiman, de schrijfster Amanda Reece...
...en Mr Vaudrey is net aangekomen. - Blijven ze lang?
Al onze gasten blijven zo lang als 't duurt.
Laat u het me weten als u iets hoort?
Voor dit soort lummels hebben wij een oorlog uitgevochten. Verspilde moeite.
M'n man is blind geworden in de vorige oorlog. Bij leperen. Mosterdgas.
Die oorlog zou aan alle oorlog een einde maken. Nou, u ziet 't.
Werk je hier? - Klopt.
Wieden. - Dat lijkt me wel, niet?
Wie ben jij? - Sam Stewart. Van de politie.
Wat moeten jullie hier? - We zoeken iemand die vermist wordt.
Vermist... door wie? - Z'n ouders, neem ik aan.
Ene Matthew Farley. Ken je die? - Nooit van gehoord.
Da's gek want hij werkt hier ook. - Ik ben liever op mezelf.
Een schildpadbloem. - Wat?
Die plant die je net uitgraaft. Da's geen onkruid.
Mijn vader tuiniert veel. Hij is dominee.
Fijn voor 'm.
Het gerucht gaat dat u van de politie bent.
Wie heeft u dat verteld? - Hier weet iedereen alles.
Ik zag u net tennissen. - Ja, met Max Joseph.
Een jood, maar van het goeie soort. Bent u hier met 'n speciaal doel?
Ik zoek Matthew Farley. - Het manusje-van-alles.
Ik heb 'm al een poosje niet gezien.
Maar als u nou even tijd heeft, zou ik Frank Vaudrey 's natrekken.
Heeft u dat? Met R-E-Y. Pas uit Londen gekomen.
Wat moet ik dan natrekken? - Dat mag u uitzoeken.
Ik probeer alleen maar te helpen.
Sympathiek clubje, hè?
Haal me hier weg, Sam. - Graag.
Hoe ging 't tennissen?
Drie sets tegen nul. - Je moet hem ook 's laten winnen.
Zo zit ik niet in elkaar.
Ik heb net de politie gesproken. - Ik hoorde al zoiets.
Ik heb gezegd dat ze onze vriend Vaudrey 's na moeten trekken.
Benieuwd waar ze mee komen. - Was dat nou wel zo'n goed idee?
Vijf pond weg en die manchetknopen waren van Cartier.
Je weet 't niet. - Hij hoort hier niet.
Het is begonnen toen hij kwam.
Wat ben je toch 'n snob. - O, en jij niet?
Wat denk je? - Het is een schuilhol.
Dat denk ik ook. - Wat is een schuilhol?
Een schuilplaats voor mensen met meer geld dan geweten...
...die de oorlog willen ontlopen.
Hotels en pensions als Brookfield Court vind je overal.
Bij sommige kon je al reserveren toen de Duitsers Polen binnenvielen.
Brookfield Court adverteert in de lokale krant.
Brookfield Court. Toevluchtsoord voor hen die rust en stilte zoeken.
Lekker veilig. - Lafbekken.
Mag dat zomaar? - Niemand houdt ze tegen.
Iets gevonden? - Geen spoor van Farley of Parker.
Maar iemand zei dat ik z'n mede-gast Frank Vaudrey maar 's na moest trekken.
Zei die persoon ook waarom?
Ik heb Scotland Yard wel om inlichtingen gevraagd.
Trek de tuinman dan ook even na. - Hoezo?
Hij weet niets van tuinieren. Dat kan ik u wel vertellen.
Misschien is Matthew Farley al lang terecht. Bel z'n moeder maar even.
Waar is hij?
Ik kom eraan.
Hoe erg is 't?
Dat hebben ze niet gezegd. - Hij leeft in elk geval nog.
Dat hebben ze ook niet gezegd.
Gaat 't? - Het valt mee.
Hoor je niet in bed te liggen? - Dat hou ik niet uit.
Heb je al zo'n witte jas gesproken? - Alleen 'n verpleegster.
Hoe erg ben je er aan toe?
Ik ben gewond aan m'n arm en ik heb wat schrammen en blauwe plekken...
...maar ik overleef 't wel.
Wat is er gebeurd?
Er was mist. Een paar honderd voet. Ik zag de grond niet.
Ik dacht dat je neergeschoten was.
Ik kon 't vliegveld niet vinden dus zocht ik 'n weiland...
...maar overal stonden paaltjes of waren greppels. Allemaal uit voorzorg.
Toen m'n brandstof op was, moest ik wel in de plomp landen.
De kist sloeg over de kop en toen was 't gebeurd.
Ik heb nog geluk gehad. Ik dacht echt dat ik er geweest was.
En nu?
Ik krijg 'n week crash-verlof. Dus ik kom naar huis.
Fijn dat u even tijd had. - U heeft 't wel over Christopher Foyle.
Is 't geen vergissing? - Dat dacht ik uiteraard eerst ook.
Daarom heb ik alles nog 's gecheckt voor ik u benaderde.
Weten anderen hiervan? - Dat niet.
Heel goed. Foyle is 'n prima man. Hij runt praktisch de hele zuidkust.
Als dit waar is, is dat rampzalig.
Heeft u liever dat ik dit onderzoek in de doofpot laat verdwijnen?
Dat kunnen we niet maken. Was hij in Londen?
Voor een congres van het Directoraat Noodvoorzieningen.
Daar was ik ook. Ik heb 'm niet gezien. - Hij logeerde bij St Paul's.
Dicht bij de plaats van 't incident. - In een schuiIkelder?
Verschillende getuigen kwamen met een duidelijk signalement.
Eentje wist z'n naam zelfs nog. - Wat 'n waanzin. Ik geloof er niets van.
Als u mij toestaat... - Ga je gang.
Het is minder ernstig dan 't lijkt. Mensen reageren verschillend op oorlog.
Het is moeilijk te voorspellen wat iemand zal doen.
Foyle is een prima man, maar heeft geen idee wat de Duitsers op Londen gooien.
Ik zou 't volledig begrijpen als hij bij z'n eerste serieuze bombardement...
...in paniek is geraakt. - In paniek? Dat is dit niet, Collier.
We hebben 't over opruïng en aanzetten tot paniek. Dat mag absoluut niet.
Een telefoniste kreeg laatst een boete van 25 pond...
...omdat ze zei dat er Duitse para's in Kent geland waren. En dit is veel erger.
Wat wilt u dat ik doe?
Ik wil dat hij geschorst wordt hangende een officieel onderzoek.
Alle respect, maar dat is niet eerlijk. Verzachtende omstandigheden?
We kunnen geen uitzonderingen maken.
Ik stel voor dat we dat in dit geval wel doen.
Laat mij dit nou regelen in Hastings. - Maar dan wel volgens 't boekje.
Matt, ik heb wat...
Zal ik dat voor je doen? Het is wel 'n tijd geleden.
Nee, dank je.
Ik heb eigenlijk niet zo'n trek.
Sorry. - Dat geeft niet.
Wat ga je vandaag doen? - Dat weet ik nog niet.
In je eentje zitten kniezen helpt ook niet.
Ik red me wel. Ik heb de radio. Ik kan lezen.
Gaat 't met je arm? - Gaat wel.
Nodig iemand uit. Die Douglas of zo.
Die is dood.
Neergestort in het Kanaal.
Douglas, Rex... Ik heb niet veel vrienden meer over.
Maak je geen zorgen. Het is allemaal zelfmedelijden.
Als je het echt wil weten, m'n arm doet flink pijn.
Ik kan best 'n dag vrij nemen. Zullen we samen iets gaan doen?
Je hebt al 20 jaar geen vrij genomen. - Dan wordt dit de eerste keer.
Ik red me wel.
Alles in orde? - Ja hoor, dank je.
Nee, niet echt. Ik vroeg me af of...
Heb je iets te doen vanavond? - Vraagt u me uit?
Rustig aan. Ik dacht meer aan Andrew.
Gaat 't goed met 'm? - Nee... ik weet 't niet.
Ik maak me zorgen. Hij is zichzelf niet door dat ongeluk...
...en ik dacht dat 't hem misschien goed zou doen om 's uit te gaan.
U bedoelt... met mij? - Nee, dat niet meteen...
Een tochtje met de auto. Zoiets. - Perfect.
We moeten wel zuinig zijn met brandstof. - Natuurlijk. Gewoon, ergens in de buurt.
Dat doe ik graag. - Dank je.
De naam is James Collier. Ik heb gebeld uit Londen.
Die inbraak in Hailsham was niet ver van Brookfield Court.
Aan de andere kant van 't bos. - Toeval?
Drie man, één geraakt en 'n bestelauto.
Nog geen spoor van Matthew Farley. Ik heb z'n moeder gesproken.
Hij en Daniel Parker werken op Brookfield Court.
En Daniel Parker woont bij... - Leonard Holmes van de dorpswinkel.
En met al dat gehandel onder de toonbank...
Als je gestolen spullen kwijt wil... - Precies.
Rustig, dames. Even wachten. Ik ben zo bij u.
U boft, Mrs Powell. Een mooi stukje lever. Het laatste. Inpakken maar?
Bezorgt u niet? - Problemen met de wagen.
Is er verder geen vlees meer? - Helaas. U bent te laat.
Ik sta hier al 'n halfuur.
Ik woon hier m'n hele leven al en u pikt alles in voor een stelletje vreemden.
Al mijn gasten staan hier ingeschreven. - Gasten? Zogenaamd, ja.
Kom, dames.
Het zijn allemaal lafaards die de oorlog ontlopen omdat ze geld hebben.
U moet zich schamen dat u aan die lui verdient.
Misschien heb ik nog worstjes.
Geef haar die maar en geef ons wat we willen.
Laat me erlangs. Ik wil naar huis. - Terug naar je schuilhol.
Als onze mannen wisten dat ze voor jullie vochten, hielden ze meteen op.
Wat moet je?
Is ie...
Natuurlijk, sukkel. Morsdood.
Koppie erbij, Dan. Dit is niet onze schuld. Wij hebben niet geschoten.
We waren er wel bij. - Dat weet niemand. Wij gaan vrijuit.
Wat doen we nu? - Hij moet hier weg.
We begraven 'm in het bos. Wat anders? Wou je de dominee erbij halen?
Z'n moeder weet 't nog niet eens. - We hebben geen keus.
We begraven 'm in het bos. - Dit had je er niet bij verteld.
Hoe moest ik dat weten? Zanik niet en haal 'n schep.
Ik kan u weinig vertellen. Alles staat in m'n rapport.
Ze waren met z'n drieën. Ze weigerden stil te staan dus toen heb ik geschoten.
Heeft u ze goed gezien? - Nee, dat niet.
Maar u heeft een van hen geraakt? - Ik ben bang van wel.
Ik voel me wel schuldig. - Hoeft niet. U deed uw plicht.
Dat wel.
Waarom denkt u dat 'm geraakt heeft? - Hij schreeuwde.
Wat riep hij? - Volgens mij vloekte hij. Damn of zo.
Dan, misschien? Een naam? - Dat zou ik echt niet weten.
Parker, wat doe jij hier? - De oven moest toch schoon?
Drie dagen geleden. Waar zat je? - Ik ben hier wel geweest.
Onzin. De politie zocht je.
Wat heeft u gezegd? - Dat ik je niet gezien had.
Maar ik was hier woensdagavond. - Welnee.
Ik denk dat uw geheugen u in de steek laat, Mrs Powell. Ik was hier.
Wij helpen elkaar, nietwaar? - Ik weet niet waar je 't over hebt.
Sinds ik hier werk, ben ik 'n paar dingen te weten gekomen.
Maar ik hou m'n mond en ik doe m'n werk. Net als op woensdagavond.
Snapt u wat ik bedoel?
Pa niet bij je? - Nee, die werkt nog laat door.
Wat is er dan?
Hij zei dat je alleen was en ik dacht dat je misschien wel even wilde theeën.
Theeën? - Ja, ik heb de auto.
Da's aardig van je, maar ik heb niet zo'n trek.
Kom dan mee om mij te zien eten, want ik val om.
En ik krijg betere porties als ik met 'n piloot ben.
Bovendien eet ik niet graag alleen.
Wil je geen sandwich? - Ik heb geen trek.
Ik heb altijd trek. Dat wordt wat als de porties nog kleiner worden.
Ik doe nu al stroop in m'n thee.
Het smaakt afschuwelijk en omdat het zwart wordt, ziet 't er ook zo uit.
Hoe is 't eten bij de RAF? - Gaat wel.
Pech dat je neergestort bent.
Ik heb nu wel 'n week verlof. - Da's waar.
Gek dat we eigenlijk nog nooit met elkaar gepraat hebben.
Wat is er met je vriendin gebeurd? - Dat is uit.
Wat jammer. Dus je bent helemaal alleen.
Wil je er echt niet eentje?
Ze zouden heel wat beter smaken als ze er ook iets tussen deden.
Je hebt 't vast heel zwaar. - Waarom denk je dat?
Ik zie wel 's een luchtgevecht boven het Kanaal. En ik luister naar de radio.
Ik kan me niet voorstellen hoe erg dat is.
We zijn allemaal reuze trots op jullie.
Heb je me daarom uitgenodigd?
Nee, ik vond 't geen leuk idee dat je alleen thuis zat te kniezen.
Kniezen?
Dat woord gebruikte pa ook al.
Heeft hij dit soms georganiseerd? - Nee, niet echt.
Even 'n meisje om me op te opvrolijken. - Ik ben geen meisje.
Wel dus, maar niet zomaar 'n meisje. - Je doet dit in opdracht.
Pa doet alsof ik 'n kind ben.
Moet je me soms troosten omdat ik 'n zeer armpje heb?
Da's niet eerlijk. - We zijn allemaal reuze trots op jullie.
Je hoeft niet trots op ons te zijn, Sam. Want het is vreselijk en afschuwelijk.
We doen 't alleen maar omdat iedereen doet wat ie moet doen.
Ik wil met rust gelaten worden.
Als pa jou als kinderjuf wil gebruiken, kan ie de boom in.
Zo zit 't helemaal niet. Wat 'n rotopmerking, zeg.
Ik trakteer. Sorry dat ik niet meedoe, maar zoals ik al zei: Ik heb geen trek.
Ik kom wel thuis.
Mrs Powell, kan ik u even spreken? - Natuurlijk, Mr Vaudrey.
Het gaat over de rantsoenering. Ik klaag niet graag, maar de lunch...
We doen wat we kunnen, Mr Vaudrey. - Ik vraag me eerlijk gezegd af...
...of sommige gasten niet bevoordeeld worden.
Ik kan u verzekeren dat de porties nauwkeurig verdeeld worden.
Ik heb daar enige ervaring mee en ik betwijfel dat toch sterk.
Als het u hier niet bevalt, kunt u altijd vertrekken, Mr Vaudrey.
Wilt u mij nu excuseren?
Nou, proost.
Heb je al nagedacht over mijn voorstel? - Ik weet 't nog niet.
We moeten niet te lang wachten. Wie weet hoe lang de oorlog nog duurt.
Die kan nog jaren duren. - Of weken.
Geloof me, er gaan overal weverijen dicht omdat er geen personeel is.
Als we ze nu opkopen en op 'n laag pitje zetten, zijn we na de oorlog binnen.
Ik moet er nog even over nadenken. - Ga je gang. Textiel is mijn vak.
Jouw geld, mijn expertise... Niemand die ons tegenhoudt.
Je moet hier niet komen. - Ik wou je even zien.
Ik moest je even zien.
Ik kan niet steeds doen alsof... - Dit is niet goed.
Wil je me kwijt?
Nee, maar iemand heeft ons samen gezien. Daniel Parker.
Hij kwam met dreigementen.
Ik kan 'm wel aan. - Hoe dan?
Dat weet ik nog niet. - Hoe heb ik 't ooit zo ver laten komen?
Ik bezorg je alleen maar moeilijkheden. Ik had nooit moeten komen.
Ik wil je niet kwijt.
Ik vind 't zo moeilijk om zo dicht bij je te zijn en de schijn op te houden.
Wie is er bij je? - Niemand.
Ik dacht dat ik iemand hoorde. - Nee, ik maak 't eten klaar.
Kom, Charlie. Nog tien minuutjes voor 't eten.
Het kind had vreselijke brandwonden. Hun gebouw brandde nog steeds.
Ik hield z'n hand vast en de dokter...
Vreselijke brandwonden...
Vreselijke verwondingen.
Afschuwelijke verwondingen.
Waar zit je nou toch?
Een lijk in 't bos bij Brookfield Court. - Farley?
Een kogel in de rug. Bereid Mrs Farley maar op het ergste voor.
Mr Foyle? - Ja. Kennen wij elkaar niet?
Inderdaad. - Collier. Brigadier. Scotland Yard?
Inspecteur inmiddels. - Brigadier Milner.
Hoe maakt u 't?
U komt op 'n slecht moment. We gaan net weg.
Ik ben bang van niet.
Ik schors u hangende een onderzoek onder artikel 39A van 't oorlogsrecht.
Opruïng of aanzetten tot paniek.
Waar heeft u 't over?
Kunnen we dit even ergens achter gesloten deuren bespreken?
U mag hier uw zegje doen. - U was twee dagen geleden in Londen.
Het is gebeurd in 'n schuiIkelder aan Whitechapel Road.
Ben ik niet geweest. - Sorry, maar dit is absurd.
Ja, kan dit niet wachten? - Nee, Mr Foyle. Ik ben bang van niet.
Dit is onzin. Dat weet u ook. Ik was voor m'n werk in Londen.
Ik ben niet in 'n schuiIkelder geweest en uw insinuatie is volkomen absurd.
Ik wil u graag geloven, maar ik zit met getuigenverklaringen en zo.
Mag ik die inzien?
Als 't aan mij gelegen had, hadden we dit stilgehouden.
Een snel intern onderzoek dat u vrijpleit en klaar.
Maar de adjunct-commissaris stond erop. - Rose? Opvolger van Summers?
Ja, gedetacheerd vanuit Binnenlandse Zaken.
Hij wil dit volgens 't boekje doen. - Vast wel.
U blijft in Hastings en er is geen contact tussen u en dit bureau...
...gedurende het onderzoek.
En wat doe ik met een lijk en 500 pond aan gestolen voedsel?
Uw brigadier lijkt me zeer capabel.
Ik heb Rose ertoe overgehaald mij een paar dagen te laten invallen...
...dus Milner kan rechtstreeks verslag uitbrengen aan mij.
Een paar dagen? - Zo lang als nodig is.
Ze kunnen Mr Foyle toch niet arresteren? - Hij is voorlopig geschorst.
Wegens opruïng in Londen? Belachelijk.
Wat is opruïng precies?
Eén kogel in de rug. - Ik wist niet dat ie nog zo jong was.
Ik had 'm gewaarschuwd. Ik riep dat ik zou schieten, maar hij luisterde niet.
Heeft z'n moeder hem geïÏïdentificeerd?
Negentien jaar. Wat moet ik nou tegen z'n vader zeggen?
Overal in Europa geven jonge mannen hun leven in de strijd...
...en Matthew wordt in z'n rug geschoten omdat ie steelt.
Daniel Parker heeft 'm overgehaald. Matthew was een goeie jongen.
Ga maar 's met Parker praten. Die heeft mijn jongen verpest.
Dan is er niet. Die is aan 't werk. Heeft ie wat uitgehaald?
Kunt u me iets over zijn vriend Matthew Farley vertellen?
Die heb ik 'n paar keer gezien, ja.
Dan heeft hier 'n kamer en Matthew kwam wel 's langs.
Stille jongen. Zei nooit veel.
Waarom praat u in de verleden tijd, Mr Holmes?
Omdat ik 'm al een paar weken niet gezien heb.
Da's toch de verleden tijd? Hoezo? Is 'm iets overkomen?
Hij is doodgeschoten. - Da's ook pech hebben.
U bezorgt vast veel. Is dat uw fiets buiten?
Heeft u geen bestelauto? - Jawel, maar geen benzine.
Dan Parker is aan 't werk? - Brookfield Court.
Hij is 'n uur geleden weggegaan. - Dank u.
Daniel Parker?
Dat ben ik. - Brigadier Milner. Politie Hastings.
Ik had je al eerder willen spreken. - Dat kan dan nu.
Ken je Matthew Farley?
Ik heb 'm al een tijdje niet gezien. Hoe is het met 'm?
Hij is dood. - O, ja?
Je schrikt niet erg.
Er gaan tegenwoordig zoveel mensen dood. Het went.
Waarom ben je niet opgeroepen? - Platvoeten. En jij?
Wanneer heb je Matthew voor 't laatst gezien?
Een paar weken geleden. - Z'n moeder zegt wat anders.
Praat dan maar met haar. - Ik praat nu met jou, Parker.
We komen er wel achter waar 't spul is en wie er bij je was...
...en dan mag je dwangarbeid gaan doen.
En omdat 't een staatspakhuis was, krijgen we je misschien wel aan de galg.
Denk daar maar 's over na.
Pa, wat doe jij nou thuis?
Een of andere imbeciel heeft geblunderd en nu ben ik geschorst.
Wat heb je dan 'gedaan'? - Opruïng in 'n schuiIkelder.
Volslagen flauwekul, natuurlijk. Blunder van Scotland Yard.
Heb je huisarrest? - Niet echt.
Ik zag 'n agent buiten. - Is ie er nog steeds?
Dus nu zitten we hier met z'n tweet jes. - Ja, sorry.
Ik vind 't wel gezellig. - O, ja?
Ik hoorde van je ontmoeting met Sam.
Sorry, maar het was ook wel 'n beetje aanmatigend om dat te organiseren.
Aanmatigend? Ik heb haar gevraagd je mee te nemen. Zij rijdt, ik niet.
Thee was haar idee. - Ik hoef geen medelijden.
Duidelijk. Ik vond 't aardig van 'r en nu is ze van streek.
Ik weet hoe je je voelt, maar dat is geen excuus...
...om je zo hufterig te gedragen.
Het was niet m'n bedoeling om haar zo van streek te maken.
Was ze echt... - Ja, echt.
Dat spijt me dan. Ik heb 't misschien wel 'n beetje dom aangepakt.
Dat zou niet de eerste keer zijn.
Een zeer grondig rapport, brigadier Milner.
Ik vind dat we Holmes en Parker moeten arresteren.
Heeft u daar wel genoeg bewijs voor?
De kogel in Farley's rug komt uit 'n Lee Enfield. Het wapen van de burgerwacht.
En wij denken dat hij 'Dan' riep.
Dan als in Dan Parker? Het kan ook damn geweest zijn. Een vloek.
Sorry, brigadier. Het is heel intuïÏïtief, maar het is niet genoeg.
Goed, het is al laat. Ik ga terug naar m'n hotel. Zin om wat te drinken?
Graag.
Wat is 't hier toch stil.
Totaal anders. - Dan Londen?
De Duitsers komen elke nacht. Er zijn hele wijken verwoest.
De haven is het doel, maar ze raken de dierentuin, de Tower, Madame Tussaud...
Baker Street lag laatst vol was.
De BBC is al vaker geraakt en vorige week 't Natuurhistorisch Museum.
Je weet 't nooit.
Maar het interessante is dat waar ze ons ook mee bestoken...
...mensen kruipen de volgende ochtend desnoods over het puin naar hun werk.
Heeft u familie in Londen? - Nee.
Heeft u in 't leger gediend? - In Noorwegen.
Ik denk soms dat het ergste aan deze oorlog is dat ie nooit voorbij zal zijn.
Ook al houdt de strijd op, de mensen zullen nooit meer hetzelfde zijn.
Zo veel dood en verderf moet wel effect op mensen hebben.
Dat kunnen we toch niet negeren?
Erg aardig van u. - Ik ben blij dat u me gezelschap houdt.
Ik snap heel goed dat dit een lastige situatie voor u is. Proost.
U gelooft toch niet echt dat Mr Foyle schuldig is?
Ik wil 't uiteraard niet geloven. - Hij zou zulke dingen nooit zeggen.
Uw loyaliteit siert u, maar u was er niet bij.
Ik ken hem. - Mensen reageren verschillend op oorlog.
Vertel 's over Brookfield Court.
Het lijk lag op 't terrein, niet ver van het depot waar ingebroken is...
...Dan Parker werkt er en u doet navraag naar een gast.
Een ambtenaar uit Londen. Frank Vaudrey.
Een andere gast vond hem verdacht.
Volgens mij moet uw onderzoek zich concentreren op Brookfield Court.
Zullen we daar morgen 's even rondkijken?
Vaudrey, bent u op mijn kamer geweest? - Waar heeft u 't over?
Ik heb 't over een gouden sigarettenkoker die er niet meer ligt.
U was als laatste aan 't ontbijt.
U moet oppassen met wat u zegt. - Manchetknopen, geld en nu dit.
Het is allemaal begonnen toen u kwam.
Ik ken uw soort en ik weet wat voor zaken u en Mr Joseph doen.
En ik weet ook van uw zaakjes. - Hoe bedoelt u?
Heeft u soms de politie gebeld?
Misschien moet ik eerst maar 's met ze praten.
Wanneer heeft u besloten gasten in huis te nemen?
Zo'n twee maanden geleden. Meteen na Duinkerken.
Ik las dat andere huizen 't ook deden. - Als schuilhol.
Het was 'n financiële noodzaak. Het was niet onze keus.
Woonde u hier alleen met uw man?
We hebben 'n zoon. - In het leger?
In Noord-Afrika. - Vrijwillig. We zijn erg trots op 'm.
Ik begrijp dat u op 't moment zes gasten heeft.
Mr en Mrs Joseph, Mr en Mrs Hardiman, Miss Reece en Mr Vaudrey.
Vaudrey is als laatste gekomen. - Een paar weken geleden.
Wie koopt 't eten in? - Ik.
In het dorp, neem ik aan. Bij de dorpswinkel van Leonard Holmes.
Klopt dat, Mrs Powell?
Ja, ik heb alle bonboekjes. We doen alles bij elkaar.
Koopt u ooit 'onder de toonbank'? - Nooit.
Dat is absurd, Mr Collier.
In Londen is het aan de orde van de dag. Waarom zou 't hier anders zijn?
Ik koop nooit iets 'onder de toonbank', zoals u dat noemt.
Maar doorzoekt u gerust het hele huis.
Dank u. Dat is precies wat ik van plan ben.
U heeft 't recht niet. Ik wil uw meerdere spreken.
Paardenvlees voor Mrs Hardimans hond.
Het wordt groen gespoten omdat het niet geschikt is voor mensen.
Waar is die schrijfster Miss Reece? - Ze werkt meestal in 't tuinhuis.
En u bent?
Frank Vaudrey. Waarom doorzoekt u het huis?
We zoeken illegale voedingsmiddelen, Mr Vaudrey.
Weet u daar iets van? - Absoluut niet.
U bent als laatste gekomen. Uit Londen.
En uw adres daar is? - Goddard Road 13. In de City.
En uw bonnen? - Die heeft Mrs Powell.
Hoe lang blijft u? - Dat weet ik nog niet.
Heel goed. Dank u.
Waarom waren deze verstopt in uw slaapkamer?
Ze waren niet verstopt. Ze lagen in de kast. Ze zijn voor Charlie.
Uw hond?
Sorry, u geeft ham uit blik aan uw hond?
Hoe komt u eraan? - Meegenomen uit Londen.
Volgens mij liegt u. U heeft 't van Leonard Holmes.
Hoe durft u? - Ik doe mijn werk en u hindert mij.
Eigenlijk moet ik u arresteren. Misschien doe ik dat ook wel.
Nog meer gevonden? Kijk dan nog maar 's.
Al iets gevonden? - Volgens mij niet.
Mr Foyle had 't anders aangepakt.
Boven nog iets? - Nee, niets.
Jammer.
Het loopt een beetje op 'n ramp uit, hè? - Denkt u dat, miss...
Stewart. - Da's waar ook.
Dus dat denkt u. U heeft waarschijnlijk gelijk. Waarom draagt u dat uniform?
Dit? - U snap 't.
Ik zit eigenlijk bij de MTC. - Mechanised Transport Corps.
Dus u bent geen politie-chauffeur?
Nee, dat niet. Ik ben gedetacheerd als chauffeur van Mr Foyle.
Is dat niet hoogst ongebruikelijk?
Tja, het is oorlog. - Waar was u daarvoor gestationeerd?
In Hastings. Vreselijke commandante. Ene Bradley. Ik was blij dat ik weg was.
Ik ga u helaas toch terugsturen.
Niets persoonlijks, maar ik heb geen chauffeur nodig.
Zeker niet eentje van buiten de politie. Ik onthef u hierbij van uw functie.
U rijdt ons natuurlijk nog wel even terug naar 't bureau.
Dan zal ik uw terugkeer naar de MTC regelen.
Dat was 't.
Ik had jou hier niet terugverwacht, Stewart.
Ik mezelf ook niet. - Je hebt geen permissie om te spreken.
Je was altijd al 'n ongeleid projectiel. Ik was blij toen je opkraste.
Je was de brutaalste die ik ooit heb gehad...
...en je korte verblijf bij de politie heeft daar vast weinig aan veranderd.
Dus ze kunnen verder wel zonder je? - Dit is vast 'n tijdelijke situatie.
Mijn meerdere Mr Foyle... - Ik ben nu je meerdere.
En dit keer beslis ik wie er blijft en wie er gaat.
Hopelijk ben je je basis-training niet vergeten.
Vast niet alles.
Bezwaar als ik binnenkom? - Eigenlijk wel.
Zou u dan naar buiten willen komen? - Want?
We moeten 's even praten. Ik probeer u tegemoet te komen, Mr Foyle.
Volgens de portier van uw hotel vertrok u 'n uur voor de luchtaanval.
Dan vergist hij zich. - Hij heeft u herkend.
Hij vergist zich of hij liegt. - Denkt u dat er opzet achter zit?
Daar heb ik aan gedacht, ja. - Rose?
Dik zijn we niet. Rose is bevriend met Summers en die is dankzij mij ontslagen.
Rose kwam niet bij mij, maar andersom.
Ik heb dit aangehaald. - Nou, bedankt.
Ik zat met die verklaringen.
Een man met uw signalement die praat over overgave, de Duitse overwinning...
Maar u weet dat ik 't niet was. - Nee, dus. Maar ik wil 't graag geloven.
Ik doe m'n best.
Laat mij de zaak dan 's doorspitten. - Dat kan niet.
Heeft u niet een zoon in de RAF?
Suzannah en ik hebben nooit kinderen gekregen.
Zij vond dat erg, maar ik ben er nu blij om. Er komen te veel kinderen om.
Is hij bommenwerper-piloot? - Spitfire.
Ik vraag me wel 's af hoe die Duitse piloten 't voor elkaar krijgen. Zo jong.
Ze vliegen over Londen, drukken op een knop en ze doden zoveel mensen.
Waar moet 't heen met de wereld? - Probeert u me iets duidelijk te maken?
Als u in die schuiIkelder uw mond heeft opengedaan, sta ik volledig achter u.
Dank u. Maar ik was 't niet.
Ik zocht je op het bureau. Milner zei dat je hier was.
Een soort zijwaartse promotie. Wat moet je?
Ik wil me verontschuldigen.
Ik ben erg bot geweest.
Het is wel goed. - Nee, dat is 't niet.
Je was reuze aardig, en ik heb me als 'n kwal gedragen.
Als een kwal of als een kwast?
Allebei.
Hoe ben je in deze ellende beland? - Da's een lang verhaal.
Ik kan 't zeker niet goedmaken? Filmpje vanavond?
Gone with the Wind draait. Maar die heb je vast al gezien.
Eerlijk gezegd niet.
Hoe laat ben je hier klaar mee? - Geen idee.
Waarschijnlijk als het klaar is met mij.
De voorstelling van zes uur dan?
Bedankt, Sam.
Wat verzwijg je nou eigenlijk voor me?
Denk je dat ik niet doorheb dat je liegt omdat ik blind ben?
Malcolm, waar heb je 't over?
Laatst in de keuken zei je dat er niemand was...
...maar ik voelde dat er iemand was.
Dat weet ik niet meer. Misschien Parker.
Welnee. Parker stinkt als 'n rat.
Het was iemand anders.
Ik zit hier maar op jou te wachten...
...en soms denk ik dat als jij me ooit zou verlaten en weg zou gaan...
...ik nooit meer iets anders zou doen dan wachten. Zitten en wachten.
Ik zou jou nooit kwetsen. - Waarom vertel je me dan niet wat er is?
Hailsham 2378. Goedemorgen. Blijft u even aan de lijn?
Mr Vaudrey, telefoon voor u. - Voor mij? Wie is het?
Er is geen naam genoemd.
Met Frank Vaudrey.
Ik had dienst toen de bommen vielen. Ik voelde de straat bewegen.
Granaatscherven ketsten af op de keien.
Kom Amanda, zei Eliza. En daar gingen we.
Met de ambulance door de rook.
U zegt dat u ambulance-chauffeur in Londen bent, maar u zit helemaal hier.
Ik zeg helemaal niks. U snapt 't niet helemaal.
Ik lees wat u geschreven heeft in dat tuinhuis.
En dat riekt naar hypocrisie? Kom, ik geef de lezers wat ze willen.
Heldendom en zelfopoffering tijdens de Blitz.
Dat hoef ik niet zelf mee te maken.
Net zo min als Victor Hugo de bel van de Notre Dame heeft geluid...
...of Agatha Christie ooit zelf moorden pleegt.
Hoe lang woont u er al? - Twee rotmaanden.
Ik begin de Blitz te prefereren. - U weet dat er 'n lijk gevonden is?
Daar zou ik nou dolgraag over schrijven.
Maar dat kan niet omdat ik officieel niet hier ben, maar in Londen.
Er schuilt wel 'n zekere ironie in. Verstrikt in m'n eigen leugen.
Wat kunt u me vertellen over Brookfield Court?
Wat zou u willen weten?
Wij denken dat de dode te maken heeft met voedseldiefstal.
Wederrechtelijk verkregen voedsel. Begin dan maar bij Mrs Powell.
Die is absoluut niet te vertrouwen. - Waarom zegt u dat?
Hoe noemt u een vrouw met een invalide, blinde echtgenoot...
...die het aanlegt met een man die half zo oud is als zij... onder zijn neus.
Charlie?
Daniel, heb jij Mrs Hardimans hond gezien?
Hij is niet hier. - Duidelijk niet, nee.
Hij is vanochtend weggelopen en ze is in alle staten.
Ik ben al de hele tijd hier en ik heb niks gezien.
Heeft u hem gezien? - Bent u al bij 't tuinhuis geweest?
Daar gaat ie niet heen. - Ik kijk wel even.
Moeder de vrouw. Ze maakt zich drukker om dat beest dan om mij.
Zeg, ik wou je nog vragen...
Mr Vaudrey, wat is er gebeurd?
Woolton. - Wat?
Woolton had ze tegen moeten houden.
Wilt u even wachten?
Zet 'm maar even neer.
Wat zou er gebeurd zijn? - Hij lijkt me vergiftigd.
Is vergiftigd of heeft zich vergiftigd. Niet te snel.
Cyanide? Het ruikt naar amandelen en de lippen zijn verkleurd.
En iemand heeft 'm geslagen. - Mogelijk.
Dank u, heren.
Of hij zit, neemt pillen in en valt voorover op de grond.
Bij zelfmoord is er meestal 'n briefje. - We hebben ook nog niet gezocht.
Hij was doodziek. En hij was ook gevallen.
Dit moet bijzonder moeilijk voor u zijn, Mrs Powell...
...maar we moeten weten of hij nog iets gezegd heeft.
Hij zei nog wel iets, ja. - En?
'Woolton had ze tegen moeten houden.' Meer zei hij niet.
Woolton? - Lord Woolton?
Zou kunnen. Diefstal, huiszoeking... Vaudrey was erbij betrokken.
Lord Woolton? - Minister van Voeding.
Dat weet ik, maar... - Vaudrey was net gekomen.
Hij zei niks. Zat de hele dag in de hal met die stomme kaartenhuizen.
Die was vast nergens bij betrokken. - Hij was wel erg op zichzelf.
Er is nog wel iets. Er is voor hem gebeld.
Wanneer was dat? - Vanochtend.
Vreemd. Hij werd nooit gebeld. - Wie nam 't aan?
Ik. Het was 'n mannenstem. Verder weet ik niets.
Hij vroeg naar Vaudrey en ik heb 'm de hoorn gegeven. Verder niet.
Hoe vaak zit Miss Reece in 't tuinhuis? - Meestal. Soms de hele dag.
Kwam Vaudrey daar wel 's? - Dat dacht ik niet.
Waar wil je heen, Milner?
Als het zelfmoord was, waarom dan daar?
Wij denken dat Mr Vaudrey cyanide ingenomen heeft.
Cyanide? - Zegt u dat iets?
U moet maar even met Mr Hardiman gaan praten.
Weg.
De pil was... - Een zelfmoordpil.
We hoorden dat de Nicholsons ook pillen hebben voor als de Duitsers komen.
Dus had ik er ook een. - En hij zat in een doosje of...
Absoluut. Met 'gevaar', 'vergif' en een doodskop erop.
Die nam je echt niet per ongeluk mee.
Misschien niet per ongeluk. Hij kan ook gestolen zijn.
Wie wist er van die pil?
Niemand. - Nou ja, Mrs Powell.
Dat zou kunnen, ja. - Er werd veel gestolen.
Manchetknopen... - Een sigarettenkoker en geld.
Sinds u hier logeert? - Het begon toen Vaudrey kwam.
Dat was nog 'n hele scène. Vandaar dat ik u aansprak.
Mrs Hardiman, het zou nu om moord kunnen gaan.
Wilt u nog iets zeggen over die blikken die we bij u gevonden hebben?
Het spijt me, maar ik heb gelogen. Niemand geeft om de dieren.
Er zijn inmiddels duizenden honden afgemaakt.
Er zijn massagraven. 80.000 dieren in het geheim begraven.
En nog 's duizenden die verhongeren.
Het is verboden om honden melk te geven...
...en blikvoer is nog moeilijker te krijgen dan gewoon vlees.
Van wie kocht u uw hondenvoer? - Hij verstopte het bij 't tuinhuis.
Nu met Mr Vaudrey, moet ik 't wel vertellen.
Van wie? - Leonard Holmes.
Mrs Hardiman heeft toegegeven dat u haar voorzag...
...van een ruim assortiment aan illegaal voedsel.
Een paar blikjes ham. Aardig toch? - Voor drie keer de prijs.
Zij kwam naar mij toe.
Ik word letterljk onpasselijk van u.
Heeft u enig idee wat daar gaande is? Gewonden, doden...
Mensen raken alles kwijt wat ze dierbaar is en zo'n vuile rat als u...
...denkt alleen maar aan geld.
Het was maar voor de hond. - Dat maakt niks uit.
Waar komt 't vandaan en waar is de rest?
Laatste kans, Parker.
Je was bij die inbraak in Hailsham. - Wie zegt dat?
Vaudrey wist 't van jullie, hè? En nu is ie dood.
Dat heeft er niks mee te maken. - O, nee? Dat weten wij niet.
Heb jij 'm vermoord?
Twee mensen dood. Frank Vaudrey en Matthew Farley.
En alsof dat nog niet genoeg is, vonden we dit op je kamer.
Ik zou maar 's gaan praten.
Prachtige film. - Je hebt aldoor zitten huilen.
M'n make-up ziet er vast niet uit. - Valt best mee.
Heb je de auto bij je? O, nee... sorry.
Waarom zou Mr Collier dat doen? Alleen maar omdat ie me niet nodig heeft?
Of omdat ik kritiek op 'm had?
Mrs Bradley is echt een kreng. Je vader moet me maar gauw komen redden.
Ik loop even met je mee.
Arme pa. Hij haat thuiszitten. - En jij dan? Hoe is 't met je arm?
Het gaat beter, maar 't duurt nog wel 'n paar dagen voor ik kan vliegen.
Dat is toch mooi? - Ja, ik denk 't wel.
Ben je nooit bang? - Soms. Het geluk houdt 'n keer op.
Ik heb nu twee keer geluk gehad. De laatste keer was echt kantje boord.
Afschuwelijk lijkt me dat. - Ik denk steeds aan wat ik dan mis.
Trouwen, kinderen, pa's kookkunst...
Je vader is doodongerust. Dat zegt ie niet, maar ik merk 't.
Mam verliezen was al erg genoeg. - Hoe oud was jij toen?
Acht. Hij praat nooit over haar. Ze waren erg gelukkig samen.
Hij mist haar. Ik ook.
Wat 'n afschuwelijke wereld. Hitler, de nazi's...
Ik vraag me wel 's af of er ooit een eind aan komt.
We moeten niet zo praten. Zonde van de avond.
Wat zei Scarlett O'Hara ook weer? Morgen is er weer 'n dag.
Jij komt er wel doorheen. Dat weet ik gewoon.
Ik hoop 't. Ik heb trouwens een ontzettend leuke avond gehad.
Ik ook. Dank je wel. - Jij bedankt.
Zou je 't erg vinden als ik je kuste?
Nee.
Ik hoop dat u 't niet erg vindt. - Tuurlijk niet. Ben je gezien?
Dat geloof ik wel. - Berg je dan maar voor Collier.
Fijn je te zien. - Dank u. Hoe is 't met u?
Wat denk je? Ga zitten. - Nee, ik blijf niet.
Daniel Parker heeft een volledige bekentenis afgelegd...
...en alle spullen uit Hailsham zijn terug.
Leonard Holmes verkocht ze aan klanten die flink wilden betalen.
Op Brookfield Court waren dat alleen Mrs Hardiman en haar hond.
Niet Vaudrey? - Hij kocht geen voedsel.
Maar hij wist er misschien wel iets van. Eén ding zit me dwars.
Z'n laatste woorden waren: Woolton had ze tegen moeten houden.
Lord Woolton. Minister van Voeding. Ja, vreemd.
Lokale misdaad en politiek? Dat verwacht je niet.
Was 't echt geen zelfmoord? - Hij heeft vergif ingenomen.
Maar drie dingen kloppen niet. - Had ie 'n briefje achtergelaten?
Vier dingen kloppen niet.
We weten niet hoe hij van Mr Hardimans pil wist. Alleen Mrs Powell wist ervan.
De arts kan niet zeggen of die kneuzing door 'n val is veroorzaakt.
Maar vooral: Als 't zelfmoord is of zelfs moord, waarom dan 't tuinhuis?
Iedereen wist dat Amanda Reece daar bijna altijd werkte.
Waar kwam Vaudrey vandaan? - Goddard Road. Bij St Paul's.
Nog één ding:
Dit leek me wel iets voor u.
Ik stuitte op Colliers notities over u. Ik heb zoveel mogelijk overgeschreven.
Als je zo doorgaat zijn we straks allebei geschorst.
Ik kom graag bij u zitten. - Dank je.
Ik kom er wel uit.
Als die schrijfster niet in 't tuinhuis zat te pennen, waar was ze dan?
Bij mij op 't bureau. Ik ondervroeg haar.
Die valt dus af.
Alstublieft, mijn cheque.
Dank u. Het spijt me dat u weggaat.
Mij niet. Ik kan hier niet werken met al dat gedoe.
Ik ga naar 'n hotel in Shropshire. - Daar is het vast veel rustiger.
Ik hoop 't.
Weet u, er hangt een zekere sfeer in dit huis.
Dat merkte ik meteen.
Dat zou best kunnen, maar dat zit 'm niet in het huis, maar in de bewoners.
Is ie er nog?
Hoe gaan we dit aanpakken?
Wat moet je trouwens in Londen? - Dat vertel ik je nog wel.
Ga via mijn kamer. Het raam uit en dan langs de boom de volgende tuin in.
Hoe denk je dat ik 'huiswerk maakte'? - Hoe oud was je toen?
Durf je niet? - Ik hoor 't al. Jouw kamer.
U bent bij Foyle geweest.
Hoewel ik elk contact met dit bureau uitdrukkelijk verboden had.
Het spijt me. - Echt?
Uw gebrek aan vertrouwen valt me tegen.
U heeft 'm zeker alles over Brookfield Court verteld?
Ik zou niet buiten mijn boekje gaan als ik uw rang introk en u overplaatste.
Ik ben echt teleurgesteld.
Loyaliteit is prima, maar ik had als uw meerdere van dit moment...
...toch iets meer van die loyaliteit jegens mij verwacht.
Heb ik Mr Foyle onjuist behandeld? - Hij had niet geschorst moeten worden.
Dat heb ik niet beslist, maar de adjunct-commissaris.
En als ik uw naam nu doorgeef vliegt u er deze week nog uit.
Maar nu ben ik degene die vertrekt. - Gaat Mr Foyle vrijuit?
Nee, het onderzoek gaat verder in Londen.
En de moord op Brookfield Court?
Niks moord. Vaudrey heeft zelfmoord gepleegd.
Ik laat 't aan u over om uit te zoeken waarom.
Waanzin.
Het is waanzin.
Dit is opruïng.
Mrs Simmons? - Dat ben ik.
Kan ik u even spreken?
Ken ik u? - Nee, ik ben van de politie.
Dolly, neem je 't even over? - Doe ik.
U bent niet van hier, hè? Dat zag ik meteen.
Ik begrijp dat u in een schuiIkelder...
O, dat weer? Ik heb jullie alles al verteld. Ik dacht dat dat klaar was.
Die arme man bedoelde er niks mee.
Met wat hij heeft doorgemaakt is 't geen wonder. Laat 'm met rust.
Dus u kende hem? - Tuurlijk. Iedereen kent elkaar hier.
En hij heet... - Fowler. Colin Fowler.
Fowler?
Niet Foyle?
Nee, u gaat 'm toch niet weer lastigvallen, hè?
Wat heeft hij dan doorgemaakt? - In die school in West Ham.
De autoriteiten weten niet wat ze doen. Ze weten niet wat er op ze afkomt.
Ze zeggen dat half Stepney in puin ligt. Waar willen ze met al die mensen heen?
Het hulpcomité is waardeloos.
Er zijn niet genoeg gaarkeukens. Het is 'n chaos.
Vertelt u 's over die school.
Wij moesten er naar binnen. Ik, m'n vrouw en m'n twee zoons.
We waren met honderden. Veel te veel.
Het zou maar voor even zijn. Totdat de bussen kwamen.
Drie nachten hebben we er gezeten.
Geen dekens, we konden ons niet wassen, we konden niet zitten...
Weet u wat de toiletten waren? Emmers en kolenkitten. En nog te weinig ook.
Ze hielden ons daar vast als beesten.
Die bussen kwamen niet, maar de moffen wel.
De derde nacht vielen de bommen. En de volgende dag...
Overal lichamen. Onvoorstelbaar.
Ik heb m'n vrouw nooit gevonden, maar m'n twee zoons wel.
Ze lagen bij elkaar. Hand in hand.
Men bleek ons vergeten te zijn.
Iemand had de papieren zoekgemaakt of zo.
En nu ben ik alleen.
Word ik nu opgesloten? - Ze laten u wel met rust, Mr Fowler.
Niet dat 't mij nog wat uitmaakt.
Daar heb je Bevin weer. Waardeloos. Ze zijn allemaal waardeloos.
Het bevalt me niks dat u hier zomaar binnen komt vallen.
Anders had u me niet ontvangen. - Tijdens het onderzoek mag 't niet eens.
U onderzoekt de verkeerde.
Iemand heeft besloten mij te verwarren met ene Colin Fowler.
Onze namen zouden overeenkomen en hij zou politieman zijn.
We hebben alleen dezelfde initialen.
Hij is 'n jaar politiekoerier geweest, maar verder niet.
Hij is schrijnwerker. En hij is ook onschuldig.
Heeft u 'm gesproken? - Tuurlijk.
Welke idioot heeft mij geschorst? - Dat was ik.
Ach, het is niet waar. En Collier?
Uit respect voor u wilde hij de zaak zelf uitzoeken. Wat is dit?
U bent niet de enige, Foyle. Ik heb meer aan m'n hoofd.
Ik heb 'n moord aan m'n hoofd en ik wil weten waarom ik daar afgehaald ben.
Volgens Collier was 't zelfmoord. - Collier zit fout.
Dus u komt klagen over Collier.
Het gaat mij om 'n school in West Ham die twee maanden terug verwoest is.
Toen ik Miss Reece ondervroeg, beschuldigde ze u van iets.
U zou 'n relatie met uw tuinman hebben. - Een affaire?
Dat waren haar woorden, ja. - Daar geloof ik niks van.
Ik ook niet, maar uw vrouw heeft u wel misleid.
Heeft u iets te zeggen?
Nee, ik heb niets te zeggen. - Peter?
Ben jij dat? - Ja, pa. Het spijt me.
Waarom? - Hoe heeft u 't ontdekt?
Hij weet niets van tuinieren en hij zou in 't buitenland zitten...
...maar er is nergens een foto van hem te vinden. Genoeg van u en uw man.
Ik heb ze verstopt omdat ie anders herkend zou worden.
Wendy, wist jij hiervan? - Jij mocht 't niet weten.
Jij zou 'm terugsturen. - Mam kon er niks aan doen.
Ik ben gedeserteerd. Ik ben 'm gesmeerd vlak voor we in zouden schepen.
Ze wist 't pas toen ik hier aankwam. - Gedeserteerd?
Ik kon er niet meer tegen. Je snapt 't toch niet.
Natuurlijk wel. Je wilde niet zo worden als ik.
Wat gaat u doen?
Wegblijven zonder verlof en desertie zijn niet hetzelfde.
Als uw zoon zich vrijwillig meldt zal hij coulant behandeld worden.
Hij zal zich melden. Dat beloof ik u.
Het spijt me.
Bedtijd, Charlie.
Krijg je nu geen moeilijkheden? - Erger kan 't niet worden.
Ik moet nu aan Mrs Bradley's eigen auto sleutelen. Dat ouwe kreng.
Mrs Bradley of de auto?
Ik weet niet hoe lang ik 't nog volhou. Misschien ga ik wel terug naar pa.
Nee, m'n vader regelt wel wat. Hij is in Londen geweest.
Hij is 'm gesmeerd via een boom. Het was te bizar voor woorden.
Pa die zich in z'n beste pak naar de tuin van de buren slingert.
Heeft ie nog wat ontdekt? - Hij zei niks.
Dat doet ie nooit.
God, wat is 't hier heerlijk.
Hoe kon ik hier ooit weggaan
de Engelse lucht zo blauw
wend ik mij af van de bomen als de wind ze tot me doet komen
en ontzeg ik mij de ochtendauw
Mooi. - Net verzonnen.
Een dichter.
Tijdverdrijf tijdens 't wachten.
Je gaat terug, hè?
Ze kunnen blijkbaar niet zonder me. - Je kunt niet vliegen.
M'n arm wordt beter.
Zal ik je andere arm breken? - Hou je moersleutel maar mooi bij je.
Nu maak ik me dus de hele tijd zorgen. - Ik kom erdoorheen. Dat wist je zeker.
Dat was toen. - Ik dacht dat je me niet mocht.
Ik zie 't al. Ik zit thuis bij de radio en maar brieven schrijven.
Ik word vast grijs. - Zo ver weg ga ik niet.
Ik haat die rotoorlog.
Ik wou dat Hitler gewoon... verdronk.
Ik wil nog iets zeggen. - Over je vader?
Je weet hoe hij is. Alles keurig in aparte hokjes.
Hij zou mij onmiddellijk naar Lyminster sturen als ie dit hoorde.
Je kijkt wel 'n beetje uit, hè?
Beloof je dat?
Dat beloof ik.
Waar is Sam?
Overgeplaatst. Collier heeft haar teruggestuurd naar de MTC.
Bel Andrew even en laat 'm hierheen komen.
U wilt zeker uw bureau terug? - Geen haast.
De adjunct-commissaris belde me vanochtend.
Heerlijk dat de beschuldigingen op niets berustten.
Ik ga deze hele zaak evalueren als ik weer in Londen ben.
Da's aardig van u.
Ik maak net m'n laatste aantekeningen over Frank Vaudrey.
En wat is de conclusie?
Hij was duidelijk betrokken bij illegale voedseldistributie.
Waarom hij precies zelfmoord heeft gepleegd blijft onduidelijk.
Ik heb 'n paar suggesties gedaan waar u vast wel iets mee kunt.
We komen er misschien nooit achter. - Zelfmoord staat vast?
Dat denk ik wel, ja.
Ik niet.
Ik weet dat brigadier Milner u op de hoogte heeft gehouden, maar dan nog.
Hoe kunt u conclusies trekken zonder op Brookfield Court geweest te zijn?
Ik heb de nodige conclusies kunnen trekken in Londen.
Daar is 't allemaal min of meer begonnen.
Met Milners verzoek om informatie over Vaudrey.
Een van de andere gasten verdacht hem van diefstal.
Dat bleek Parker te zijn, maar dat wist Milner toen nog niet.
Zijn verzoek ging naar Scotland Yard en daar kreeg u het in handen.
Dat klopt, ja.
En omdat Vaudrey geen gangbare naam is...
...dacht u terecht dat het dezelfde Frank Vaudrey was die u zocht.
En waarom zou ik hem zoeken?
Omdat hij de ambtenaar was die 200 mensen aan hun lot overliet...
...zonder voorzieningen.
Hij bracht ze niet in veiligheid en er kwamen er ruim honderd om...
...toen een luchtaanval het gebouw verwoestte.
Onder de doden waren twee vrijwilligsters van de WVS.
Rosemary en Susan Collier. En dat waren uw...
Moeder en zuster.
Toen u wist waar hij was, wist u precies wat u wilde doen.
U wist dat Colin Fowler zijn vrouw en twee zoons verloren had.
U gebruikte de oppervlakkige overeenkomst tussen onze namen...
...en het idee dat hij bij de politie had gewerkt...
...om mij te beschuldigen van opruïng en in de chaos mijn plaats in te nemen.
U ging naar Brookfield Court, vond de zelfmoordpillen van Hardiman...
...en u zorgde ervoor dat Amanda Reece bij Milner was en niet in het tuinhuis.
Ik hoef niet echt verder te gaan, hè? - Niet echt.
Ik ben hier gekomen om Vaudrey te vermoorden en dat heb ik gedaan.
Het was niet mijn schuld.
U begrijpt 't niet. Het was een warboel.
Al 't papierwerk, het hulpcomité, de burgerwacht...
U was verantwoordelijk.
Het was niet m'n bedoeling om ze daar te laten, maar de werkdruk...
U liet ze barsten en u bent u 'm gesmeerd.
U heeft uw werk laten vallen en u bent hier weggekropen.
Ik ben niet in orde. Ik ben op van de zenuwen en ik slaap niet.
U weet niet hoe ik me voel. - Hoe u zich voelt?
M'n moeder en m'n zuster zaten daar. Ze zijn dood.
En ik moet me druk maken over hoe u zich voelt?
Ik heb gezegd dat het me spijt. Het spijt me.
Wat wilt u nog meer van me?
Daarvoor zijn we hier.
Ik zal u zeggen wat ik van u wil.
Dit is een cyanide-pil.
Ik wil dat u zelfmoord pleegt.
Neem die pil in of ik schiet u dood. - Nee, dat doet u niet.
Ik geef u een keus, Mr Vaudrey.
U neemt de pil in en u sterft 'n rustige dood...
...of ik schiet u in uw benen, uw armen en uw buik.
De pijn is ondraaglijk. Geloof me. Ik ben politieman. Ik heb 't gezien.
Ik ga zitten toekijken hoe u langzaam crepeert of u slaapt rustig in.
Wat wordt 't?
Hij nam het vergif, natuurlijk.
Maar hij ging niet zo snel dood als ik gehoopt had.
Hij leefde nog toen hij gevonden werd.
Mr Vaudrey, wat is er gebeurd? - Woolton had ze tegen moeten houden.
Woolton. Weet u wat hij bedoelde?
Fowler noemde 'n versperringsballon Bevin. Naar de minister van Arbeid.
Blijkbaar noemen Londenaars die ballonnen naar politici.
Het is misschien 'n troost voor u dat hij toch enige wroeging had.
Woolton was de naam van de ballon bij de school.
Die de Duitsers had moeten dwingen hoger of anders te vliegen.
Dat is dus niet gebeurd. M'n moeder, m'n zuster en al deze anderen...
Een afschuwelijke tragedie.
Maar geen rechtvaardiging voor uw handelwijze.
Ik heb er totaal geen spijt van.
Ik heb mijn hele familie verloren door een onnodige stommiteit.
Allemaal omdat één man vergat een papiertje te ondertekenen.
Ik heb vanaf 't begin gezegd dat mensen verschillend op oorlog reageren.
Kijk maar naar mij.
Nog niet klaar, Stewart? - Nog 'n paar minuten.
Ik heb 'm nu nodig.
Wat doe je hier? Dit is plichtsverzuim. - Het was niet mijn idee.
Dit is toch niks voor jou?
Ik heb 'n chauffeur nodig. Je wordt overgeplaatst. Kom mee.
Stewart? Waar gaat ze heen, verdomme?
www.nlondertitels.com