Rory, het begint.
Vals alarm.
Wat?
Ik weet niet hoe het voelt. Ik heb nog nooit een baby gekregen.
Ik weet het,
bladblazers. Gebruik een hark. - Nee, het is...
Ik wist het.
Ik wist het gewoon.
Doctor. - Ik heb je bloemen geplet.
Amy zal je vermoorden. - Waar is ze?
Ze heeft wat langer nodig. - Wanneer je maar kan, Amy.
Je hebt een planeet ingeslikt. - Ik ben zwanger.
Je bent enorm. - Ja, ik ben zwanger.
Kijk jou eens. Als werelden samenkomen. - Doctor, ik ben zwanger.
Kijk jullie beiden eens. Vijf jaar later en jullie zijn amper veranderd.
Behalve leeftijd en grootte.
Goed om je te zien, Doctor.
Ben je zwanger?
Leadworth.
Bruisend als altijd.
Het is het voornamere Leadworth. We zijn wat welvarender geworden.
Waar is iedereen? - Dit is druk.
Goed, het is rustig.
Maar het is erg sereen,
en gezond.
Een heleboel mensen leven hier heerlijk tot hun 90ste.
Laat je dat niet deprimeren. - Het deprimeert me niet.
Ik wilde weten hoe het met jullie ging.
Ik verlaat niet zomaar iedereen wanneer ze de TARDIS verlaten.
Het is Time Lord voor het leven.
Je komt niet zo gemakkelijk van de Doctor af.
Je kwam hier per ongeluk, zeker. - Ja...
een soort per ongeluk. Maar kijk naar het resultaat. Kijk naar deze...
bank. Wat een mooie bank.
Wat zal het volgende zijn?
Dus.
Wat doen jullie hier zoal tegen de, je weet wel...
Verveling. - Saaiheid.
We relaxen...
We leven,
we luisteren naar de vogels. - Ja, weet je...
...vogels, die zijn leuk.
we hadden niet echt tijd om naar vogels te luisteren toen in de TARDIS periode.
Mijn hoofd is nogal...
Nee, je hebt gelijk.
er was geen tijd voor vogelgezang in die goede...
oude...
dagen. Wat?
Nee... ja...
sorry, wat?
Jullie zijn in orde.
Ik had een vreselijke nachtmerrie over jullietwee.
Dat was eng.
Niet vragen, je wilt het niet weten.
Jullie zijn nu in orde. - Goed...
Dat is het belangrijkste.
Tjonge,
ik ben nog nooit zo doorgezakt. Nooit, eigenlijk.
Ik wordt ook al wat ouder.
Laat je niet bedotten door het mooie spul. Wat is er mis met het paneel?
Rode knipperende lichten...
Ik wed dat ze iets betekenen.
Ik had ook een soort van droom.
Ja, ik ook. - Geen nachtmerrie, maar...
we waren getrouwd. - Ja.
In een klein dorp. - Een schattig klein dorp,
en jij was zwanger. - Ja, ik was enorm.
Ik leek wel een boot. - Je had dezelfde droom?
Precies dezelfde droom?
Noemde je mij een boot? - En Doctor, jij kwam op bezoek.
Ja, je kwam naar ons huis.
Hoe kunnen we dezelfde droom hebben? Dat slaat nergens op.
En jij had een nachtmerrie over ons.
Wat gebeurde er in die nachtmerrie? - Het was hetzelfde. In bepaalde aspecten.
Welke aspecten? - Allemaal.
Je had dezelfde droom? - Simpel gezien wel.
Je zei dat het een nachtmerrie was. - Zei ik nachtmerrie? Nee.
Meer een hele goede... merrie.
Wat maakt het uit. We hadden allemaal een psychische episode.
Waarschijnlijk raakten we een tijdsspoor...
Vergeet het, we zijn terug in de realiteit.
Doctor, als we terug zijn, waarom horen we nog vogels?
Dezelfde vogels. Dezelfde als die in de droom.
Sorry. Ingedut, hoe stom.
Dat heb ik vast teveel gedaan.
Ik droomde dat we in de TARDIS terug waren.
Jij had dus dezelfde droom? - Terug in de TARDIS.
Zeiden we net hetzelfde? - We dachten dat dit de droom was.
Ik denk het. Waarom vervagen dromen zo snel?
Doctor, wat gebeurt er? - Komt dit door jou?
Komt dit omdat je weer bent opgedoken? - Luister.
Vertrouw niets. Vanaf nu, vertrouw niks van wat je ziet, hoort of voelt.
We zijn nu wakker.
In de TARDIS dacht je ook dat je wakker was.
Maar we zijn thuis. - Ja. Je bent thuis.
Je droomt ook. Probleem is, wat is wat?
Gaan we vooruit...
of achteruit?
Hou goed vast.
Dit gaat een lastige worden.
Dit is slecht. Hier hou ik niet van.
Gebruik nooit geweld. Je zet jezelf voor schut.
Tenzij je je ergert, in dat geval,
gebruik altijd geweld. - Zal ik de gebruiksaanwijzing halen?
Die heb ik in een supernova gegooid.
Je hebt de gebruiksaanwijzing in een supernova gegooid?
Waarom? - Omdat ik het er niet mee eens was.
Praat niet tegen mij als ik geÃ«rgerd ben.
Wat er ook mis is met de TARDIS,
is dat wat die dromen over de toekomst veroorzaakt?
Als we over de toekomst droomden... - Dat deden we. We waren in Leadworth.
Welvarende Leadworth.
En we konden nog steeds in welvarend Leadworth zijn, en hiervan dromen.
Snap je het niet? - Nee,
Nee, dit is echt. Ik ben zeker weten wakker.
En jij dacht dat je wakker was toen je zo olifantig was.
Zwanger.
Je had kunnen bevallen. Dit zou de droom kunnen zijn.
Ik zei toch, vertrouw niks wat je ziet, hoort of voelt.
Kijk om je heen. Onderzoek alles.
Kijk naar alle details die niet echt zouden kunnen zijn.
We zijn in een ruimteschip dat van binnen groter is dan van buiten.
Met een strikjesdragende buitenaardse.
Misschien is "wat niet echt zou kunnen zijn" niet zo simpel.
Goed punt.
Het is dood.
We zitten in een dode tijdmachine.
Onthoud, dit is echt, waar als we op die andere plaats wakker worden,
onthoud dan hoe echt aanvoelt. - Het is echt.
Ik weet dat het echt is.
Goed. Dit is de echte,
zeker weten deze. Alles is solide.
Het voelde in de TARDIS ook solide aan.
Je kunt een droom niet opmerken terwijl je die hebt.
Wat ben je aan het doen? - Kijken of er vertraging is, pixelvorming...
Het kon een computersimulatie zijn.
Ik denk het niet.
Hallo, Dokter. - Hallo.
Je bent een dokter.
Ja. En niet zoals jij, heb ik wel wat examens gehaald.
Een dokter, geen verpleger. Precies waar je van droomde.
Wat interessant. - Wat?
Je droomvrouw, je droombaan...
waarschijnlijk je droombaby. Misschien is dit jouw droom.
Het is ook Amy's droom. Toch, Amy?
Ja. Natuurlijk. - Ja.
Wat is dat? - Bejaardentehuis.
Je zei dat iedereen hier tot zijn 90ste blijft wonen.
Er is hier iets dat niet klopt.
Laten we dat eens gaan wakker schudden.
Kunnen we even niet meer rennen?
Hallo, Dr. Williams.
Hallo, Rory, lieverd.
Hallo, Mrs. Poggit. Hoe is het met uw heup?
Een beetje stijf.
Simpel, D-96 mengsel, plus...
Nee, dat hebben jullie nog niet, laat maar.
Wie is jullie vriend?
Een leerling-dokter?
Ja. - Kan ik u even gebruiken?
U heeft dezelfde maat als mijn kleinzoon.
Ik heb wel haast. Vreemde psychische scheur om te onderzoeken.
U bent ongeloofelijk oud, zeker?
Goed, dit haat ik, Doctor.
Ophouden, want dit is zeker echt, het is zeker deze.
Ik blijf dat maar zeggen.
Het is hartstikke koud. - De verwarming doet het niet.
De verwarming doet het niet?
Doe een trui aan. Dat doe ik altijd.
Sorry van Mrs. Poggit. Ze is zo aardig.
Ik zou haar lieve dametjes act niet geloven als ik jou was.
Wat bedoel je, "act"?
Alles is uitgevallen, sensoren, kernvermogen. We zijn op drift.
De scanner doet het niet dus we kunnen niets zien. We kunnen overal zijn.
Iemand, iets, neemt mijn besturing over.
Dat duurde lang.
Ik heb zulke goede dingen gehoord.
De laatste van de Time Lords, de naderende storm.
Hij met de strik.
Hoe kom jij in mijn TARDIS terecht?
Wat ben jij? - Hoe zullen we mij noemen?
Als jij de Time Lord bent, laten we mij dan Dream Lord noemen.
Mooie verschijning. - Dit? Nee, ik ben niet overtuigd.
Strikken?
Interessant.
Ik zou graag onder de indruk zijn, maar Dream Lord...
Het zit hem in de naam.
Spooky, niet echt van hier.
En toch heel erg hier. - Ik praat hier, dankjewel.
Amy, wil jij alvast raden wat...
...dat is? - Dream Lord. Hij creÃ«ert dromen.
Dromen, desillusies, goedkope truukjes.
En die druif hier, weet hij het al?
Luister, vriend, de enige druif hier is de Doctor.
Er is een desillusie waar ik niet verantwoordelijk voor ben.
Nee, dat is hij. Toch, Amy?
Amy, je moet je mannen beter uitzoeken.
Kiezen, zelfs.
Ik heb gekozen. Natuurlijk heb ik gekozen.
Jij bent het, oen. - Gelukkig, bedankt.
Mij hou je niet voor de gek. Ik heb je dromen gezien.
Sommigen twee keer, Amy.
Tjonge, ik zou blozen,
als ik een bloedsomloop had, of een echt gezicht.
Waar heb je die simpele cabaret act opgepikt?
Ik? Jij staat op losse grond.
Ben ik dat? - Als je nog meer rare nukken had,
kon je een rare nukkenwinkel openen.
Het bizarre vervoermiddel,
het idiote haar,
de kleding die door een eerste jaars modestudent is ontworpen...
ik ben verbaasd dat je nog geen paars ruimtehondje hebt,
om te laten zien wat een intergalactische knul je bent.
Waar was ik?
U was... - Ik weet waar ik was.
Hier is je opdracht. Twee werelden.
Hier in de tijdmachine,
en daar in het dorpje waar de tijd stil staat.
De één is echt, de ander vals.
En om het wat interessanter te maken,
zul je in beide werelden dodelijk gevaar tegenkomen.
Maar één van de gevaren is echt.
Tweet, tweet. Tijd om te gaan slapen.
Of ben je juist wakker?
Dit is slecht. Dit is erg slecht.
Kijk naar de rontgenfoto.
Je brein is volledig doorzichtig.
Maar ik heb je altijd al doorzien, Doctor.
Hoe bedoel je, altijd. - Goed. Dit is de prognose.
Als je dood gaat in de droom, wordt je wakker in de realiteit.
Gezond en wel.
Vraag wat er gebeurt als je dood gaat in de raliteit.
Wat gebeurt er dan?
Dan ga je dood, domoor. Daarom heet het realiteit.
Heb je de Doctor eerder ontmoet? Ken je hem?
Doctor, is dat zo? - Niet jaloers worden.
Onze knul weet hier wat van.
Maakt niet uit. Je moet een wereld kiezen.
Eén realiteit was altijd al teveel voor jou, Doctor.
Neem er twee en bel mij in de ochtend.
Ik mag hem niet.
Wie is hij? - Ik weet het niet.
Het is een groot universum. - Waarom doet hij dit?
Misschien omdat hij geen fysieke vorm heeft. Dat verveelt na een tijdje,
dus test hij dat op mensen zoals wij die kunnen...
...aanraken en eten en voelen. - Wat bedoelt hij, dodelijk gevaar?
Hier is niets dodelijks gebeurd.
Behalve wat natuurlijke oorzaken. - Ze zijn allemaal weg.
Ze zijn allemaal weg.
Stop. Jullietwee, daarheen.
Waarom zouden ze vertrekken?
En wat bedoel je met het lieve dametjes act van Mrs. Poggit?
Eén van mijn rare nukken...
...merkt dingen op die niet zijn wat ze lijken.
Denk na. De realiteitsmechanica is gesplitst, in die dat we slapen...
...loopt de tijd gelijk met de tijd in onze droomwereld, niet zoals gewone dromen.
We dromen allemaal dezelfde droom, tegelijkertijd.
Soort gemeenschappelijke trance, erg zeldzaam, erg gecompliceerd.
Ik weet zeker dat dit opgewekt is. Maar mijn brein werkt niet,
want dit dorpje is zo saai.
Ik lijk stil te gaan staan, net zoals jullie deden.
Echt.
Het komt.
Help haar, jij bent een dokter. - Het is goed, we zijn allebei dokters.
Wat moeten we doen?
Nee, het komt niet.
Wat?
Dit is nu mijn leven en je trok er wit van weg.
Dus noem het nooit meer saai, goed?
Sorry.
We weten allemaal dat er een olifant in de kamer is.
Ik heb deze maat omdat ik een baby krijg.
De hormonen lijken echt, maar nee.
Gaat niemand iets zeggen over de paardenstaart van Rory?
Jij houdt hem vast, ik knip het er af. - En dat zegt een man met een strikje.
Strikken zijn cool.
Ik weet niet hoe het met jullie zit,
maar ik zou Mrs. Poggit niet als oppas aannemen.
Wat is ze aan het doen?
Wat wil ze?
Daar gaan we weer.
Het is echt koud.
Heb je warme kleding? - Wat maakt dat uit als we het koud hebben?
We moeten weten wat ze van plan is.
Sorry.
Beneden moet wat liggen, ga maar kijken.
Ik wil het andere leven.
Weet je, we zijn gelukkig en gesetteld,
en we krijgen een baby.
Maar vraag je je niet af,
als dat leven echt is, hoe konden we dan dit alles opgeven?
Waarom zou iemand dat doen?
Omdat we hier doodvriezen? - De Doctor regelt dat wel.
Omdat we gaan trouwen?
We kunnen nog steeds trouwen. Op een dag. - Je wilt niet meer?
Ik dacht dat je mij koos, niet hem. - Je bent altijd zo onzeker.
Je bent met een andere man meegegaan.
Niet op die manier. - Het was de nacht voor onze trouwdag.
We zitten in een tijdmachine.
Het is de nacht voor onze trouwdag zo lang als wij willen.
We moeten op een dag volwassen worden.
Wie zegt dat?
Rory, draaien.
Amy, wil je dit met de monitor verbinden?
Mij waren mooie werelden beloofd. In plaats van weigerende verwarming,
en vreemde, opwindbaar keukengerei.
Het is een generator. Blijf draaien.
Het is niet genoeg. - Rory, draaien.
Waarom moet de Dream Lord ons hebben. Waarom wij?
Waar zijn we?
In de problemen. - Wat is dat?
Een ster.
Een koude ster.
Daarom is het zo koud. Het is geen storing.
We drijven af richting een koude ster.
Dat is het gevaar van deze realiteitsversie.
Dit moet de droom zijn. Koude sterren bestaan niet. Sterren branden.
Deze wel, hij geeft kou af. - Is dat mogelijk?
Ik kan niet alles weten. Waarom denkt iedereen dat altijd?
Dit is iets wat je nog nooit hebt gezien.
Betekent het dat dit de droom is? - Ik weet het niet.
Maar daar is het,
en we hebben, laat ik zeggen, 14 minuten tot we er in vallen.
Maar dat is geen probleem. - Je weet hoe je ons hier uit kunt halen?
Omdat we dan al doodgevroren zijn. - Wat moeten we dan doen?
Kalm blijven. Laat het je niet opslokken,
want dit kan de strijd zijn die we moeten verliezen.
Dit is zo jij, is het niet? - Wat?
Een vreemde nieuwe ster, 14 minuten te leven en één man die de situatie redt.
Ik wilde een leuk dorpje en een famile.
Jeetje, Doctor.
Oneinigheid in de groep.
Er was eens een oude doctor van Gallifrey,
die zijn leven vergooide.
Hij stelde zijn vrienden teleur...
Nee toch...
We hebben bijna geen tijd meer.
Blijf hier niet te lang hangen.
Anders zal je hier sterven.
Waar zijn de kinderen heen? - Geen idee. Speelkwartier is zeker over.
Zie je, dit is de echte. Ik voel het gewoon. Voel jij het niet?
Ik voel het bij allebei. - Ik voel het hier.
Het is gewoon zo...
rustig en relaxt.
Hier zal nooit iets ergs gebeuren.
Zo ben ik niet echt, zeker?
Zou ik gelukkig zijn als ik in een plaatsje woonde met een pub, twee winkels...
en een slechte amateurtoneelgroep?
Daarom werd ik zwanger, zodat ik ze geen "Oklahoma" hoef te zien spelen.
Doctor, wat ben je aan het doen? En wat zijn die zandhoopjes?
Het speelkwartier is zeker over.
Oh, mijn God.
Wat is er met hen gebeurd?
Ik denk dat zij dat hebben gedaan.
Zij zijn oude mensen. - Nee...
Zij zijn hele oude mensen.
Sorry, Rory, ik denk niet dat jij ze in leven hebt gehouden.
Hallo, buitenlui. Wat is dit, aanval van de oudjes?
Dat is belachelijk.
Dit moet wel de droom zijn. Wat denk jij, Amy?
Laten we voor een bus springen en in de TARDIS wakker worden. Jij eerst.
Laat haar met rust. - Doe dat nog eens.
Ik hou ervan als hij dat doet.
Lange donkere held, "Laat haar met rust."
Laat haar gewoon gaan. - Ja, zo indrukwekkend ben je niet.
Maar ik weet waar jouw hart ligt, Amy Pond.
Hou op en laat mij met rust.
Maar luister, je bent nu hier.
Hij houdt van rooien, die Doctor.
Heeft hij jou al eens verteld over Elizabeth de Eerste?
Zij dacht dat zij de eerste was.
Stop overal mee. Ik weet wie jij bent.
Natuurlijk niet. - Natuurlijk wel.
Geen idee hoe jij hier kunt zijn, maar er is één persoon,
in het universum die mij evenveel haat als jij.
Let niet op mij.
Misschien moet je je om hen zorgen maken.
Hoi. - Hallo.
We vroegen ons al af waar je je versterking vandaan haalde.
Is alles goed met jullie? Jullie zien er wat gespannen uit.
Hallo, Mr. Nainby. - Rory...
Mr. Nainby had een snoepwinkel. Hij gaf mij wel eens toffees.
Had ik geen dankjewel gezegd?
Hoe deed hij dat? - Ik vermoed dat hij niet zichzelf is.
Wen er niet aan. Je zult moeten rennen. Hard.
Kunnen we niet met ze praten?
Er zit een oog in haar mond.
Er zit een heel wezen in haar. In iedereen.
Ze zitten er al jaren in, levend en wachtend.
Dat is walgelijk.
Ze gluren toch niet ergens anders ook naar buiten?
Rennen. Laat hen met rust, praat met mij.
Praat met mij. Jullie zijn Eknodines.
Een trots oud ras, jullie zijn beter dan dit.
Waarom verstoppen jullie je hier? Waarom zijn jullie niet thuis?
We zijn verdreven van onze... - planeet door de hogere buren.
Daarom zijn wij... - binnen in deze lichamen gaan leven,
van oudere mensen, voor...
jaren. Geen wonder dat ze zo lang leefden, jullie hielden ze in leven.
We werden vernederd en vernietigd.
Nu zullen we hetzelfde met anderen doen.
Klinkt logisch, denk ik.
Geloofwaardig genoeg, zou echt kunnen zijn.
Goedemorgen.
Jullie moeten deze planeet verlaten.
Wacht. Stop.
Na alles wat ik voor de 70 plussers heb gedaan in dit dorp.
Dit is gekkenwerk.
Zij houdt van mij, ik heb haar depressie genezen, ze is een lief oud dametje.
Mrs. Hammill, we begrijpen het niet...
Ik regel dit wel, molletje.
Ik kan haar niet slaan.
Sla haar.
We zijn weggerend.
We hebben de Doctor achtergelaten. Noem mij nooit meer molletje.
We zien hem jaren niet meer, en houden geen contact...
...en dan offert hij zichzelf op.
Hij redt zich wel. Je kent de Doctor.
Hij is Mr. Cool.
Ik hou van een goede slager, jij niet?
We moeten deze plaatsen wel gebruiken, anders gaan ze dicht.
Maar jij bent waarschijnlijk vegetariÃ«r, jij grote,
langharige sul. - Hou op, ik ben bezig.
Misschien heb je wat slaap nodig.
Wacht eens even.
Als je hier in slaap valt, komen een aantal boze gepensioneerden...
jou vernietigen met hun vreselijke oogdingen.
Vingers in de oren. Briljant.
Wat is het volgende, 'boe' roepen?
Kom binnen.
Er staat veel op het spel deze week.
Op het spel.
Snap je hem?
Zijn grappen niet aan jou besteed?
Wacht, stop...
Ik kan dit niet aanzien.
Het is kouder. - Wij drieÃ«n moeten het eens zijn,
welke is de droom? Deze, hier.
Hjij kan gelijk hebben. De natuurwetten zijn hier fout, brandend ijs?
Nee, ijs kan branden, sofa's kunnen lezen, het is een groot universum.
We moeten het eens zijn welke we gaan verliezen. Allemaal, nu.
Welke wereld denken jullie dat echt is?
Deze. - Nee, die andere.
Zijn we het eens of is het een competitie? - Competitie van wat?
Negen minuten tot de impact. - Wat is de temperatuur?
Buiten? Hoeveel minnen wil je? Binnen?
Ik weet niet, ik voel mijn voeten niet meer, en... andere delen.
Ik denk dat al mijn delen in orde zijn. - Hou op met dat gestrijd.
Kunnen we geen hulp inroepen?
Ja, het universum is erg klein, altijd iemand in de buurt.
Doe deze aan, jullie allebei.
Een poncho. De grootste misdaad tegen de mode sinds lederhosen.
Het werkt toch?
Mijn jongens... mijn ponchojongens.
Als we toch dood gaan, laten we dan als Peruviaanse volksband gaan.
We gaan niet dood. - Nee, dat gaan we niet,
maar we hebben weinig tijd. Als we hier in slaap vallen, hebben we problemen.
Als we ons kunnen opsplitsen,
dan hebben we in elke wereld een actief persoon, maar de Dream Lord
verzet ons tussen die twee werelden. Waarom, wat is de logica?
Goed idee, Veggie, Laten we jullie opsplitsen,
zodat ik even met je lieve compagnon kan kletsen.
Misschien hou ik haar wel,
en kan jij puntneus voor jezelf houden...
voor altijd, dan kun je in een soort realiteit blijven leven.
Hoor je dat? - Wat? Nee.
Niet bang zijn, we komen terug.
Rory, Doctor, laat mij niet alleen. - Amy,
we gaan het samen leuk hebben.
Nee, alsjeblieft,
niet alleen.
Sorry.
Sorry...
Sorry.
Goed, waar is ie?
Help, iemand?
Je kon zeker niet dicht bij de winkels wonen.
Het is goed, ik ben het maar.
Stap in, stap in, snel, hierheen.
Snel, naar binnen, kom er in. Schiet op.
Is iedereen binnen?
Kom op, we gaan, snel.
alle vier, allemaal naar binnen.
Arme Amy.
Hij laat je altijd in de steek.
Alleen in het donker.
Verontschuldigt zich nooit.
Dat hoeft hij ook niet.
Dat is goed,
want hij zal dat ook nooit doen.
En nu heeft hij jou met mij achtergelaten.
Spooky, vreemde, niet-te-vertrouwen mij.
Er kan van alles gebeuren.
Wie ben jij?
En wat wil je?
De Doctor kent jou, maar hij zegt niet wie je bent.
Dat doet hij altijd wel. Dat duurt soms even, maar hij vertelt het.
Dus jij bent iets anders.
Denk je dat je dat bent? Degene die hij vertrouwt?
Eigenlijk wel.
Het enige meisje in het universum waartegen de Doctor alles vertelt?
Ja. - Wat is dan zijn naam?
Voor welke van deze mannen zou je werkelijk kiezen?
Kijk naar hen.
Je bent weggelopen met een knappe held.
Zou je hem opgeven voor een plattelandsdokter die denkt...
dat zijn paardenstaart het enige is om interessant te lijken?
Hou op.
Maar dat is misschien beter dan van van de Doctor houden en die verliezen.
Kies een wereld en deze nachtmerrie zal over zijn.
Ze kunnen je horen. Ze wachten op jou.
Amy's mannen.
Amy's keuze.
Iedereen, er uit.
De kerk in, goed zo. Doe de deur niet open.
Je moet beslissingen nemen in beide werelden.
Dag. Ik moet mijn vrienden zoeken.
Vrienden? Is dat het juiste woord voor de mensen die je nodig hebt?
Vrienden zijn mensen waarmee je in contact blijft.
Je vrienden zie je niet meer zodra ze zijn opgegroeid.
De oude man verkiest het gezelschap van jongelingen.
Hoe kom ik hier terecht? - Ik heb je gedragen.
Ik ben bang dat je wat kneuzingen hebt.
Waar is de Doctor? - Ik weet het niet.
Ik wil iets voor je doen.
Ik begon het net leuk te vinden.
Ik ben het, ik was even bij de slager.
Wat moeten we doen? - Ik weet het niet.
Ik dacht dat de bevroren TARDIS echt was maar ik weet het niet zeker.
Ik denk dat de baby komt. - Zeker weten?
Zou ik het verzinnen in zo'n situatie?
Je bent al eens eerder...
erg aardig geweest.
Waarom willen ze ons graag doden? - Ze zijn bang. Dat veroorzaakt razernij.
Rory.
Nee. Ik wil nog niet. - Blijf.
Zorg voor onze baby.
Nee.
Kom terug.
Red hem.
Jij redt iedereen. Dat doe je altijd.
Dat is wat je doet.
Niet altijd.
Het spijt me.
Waar ben jij dan goed voor?
Dit is de droom. Zeker weten, deze.
Als we hier doodgaan, worden we wakker?
Tenzij we echt doodgaan.
Maakt niet uit, het is mijn enige kans om hem terug te zien.
Dit is de droom. - Hoe weet je dat?
Als dit het echte leven is, dan wil ik het niet.
Waarom vallen ze niet aan? - Misschien omdat dit de droom is,
of omdat ze weten wat we gaan doen.
Wees er zeker van. Dit kan de echte wereld zijn.
Dat kan niet.
Rory is hier niet.
Ik wist het niet, echt niet, tot aan nu.
Ik wil alleen hem.
Ik hou van Rory, dat heb ik hem nooit verteld, en nu is hij er niet meer.
Je hebt deze wereld gekozen.
Goed gedaan. Je had het juist.
Met maar een paar seconden over.
Eerlijk is eerlijk. Laten we jullie weer opwarmen.
Ik hoop dat jullie van je kleine verhaaltjes genoten hebben.
Het kwam allemaal uit jullie fantasie.
Ik laat jullie hier achter om er over na te denken.
Ik ben verslagen.
Ik zal mij terugtrekken.
Vaarwel.
Er is iets gebeurd, ik...
Wat is er met mij gebeurd?
Ik...
Okee.
Dit voelt goed.
Dit vind ik prettig.
Heb ik iets gezegd?
Kun je zeggen wat het was, zodat ik het in nood kan gebruiken?
En misschien op verjaardagen.
Wat gaan we nu doen? - Ik, ik ga de TARDIS laten ontploffen.
Wat?
Heb je gemerkt hoe hulpvaardig de Dream Lord was?
Er was foute informatie, afleiding,
sarcasme, en ik wist het al zonder de limerick.
Maar hij liet ons altijd kiezen tussen droom en realiteit.
Wat ben je aan het doen?
De Dream Lord heeft toegegeven. Dit is niet de droom.
Dat is het wel. - Hou hem tegen.
Een ster die koude uitstraalt, kom op zeg.
De Dream Lord heeft geen macht over de echte wereld.
Hij gaf ons een keuze tussen twee droomwerelden.
Hoe weet je dat? - Omdat ik weet wie hij is.
Nog vragen?
Wat is dat?
Een pluisje psychische pollen van de kaarsvelden van Karass don Slava.
Moet hier al tijden rondzweven.
Viel in de tijdrotor, warmde op en creÃ«erde een droomstaat voor ons.
Dus dat was de Dream Lord?
Die kleine pluisjes?
Nee, nee.
Sorry, lag het niet voor de hand? De Dream Lord was ik.
Psychische pollen, het is een gedachtenparasiet.
Het voedt zich met de duistere kant in jou.
Geeft het een stem, laat het zich tegen je keren.
Ik ben 907. Het had veel om mee te werken.
Maar waarom voedde het zich niet ook met ons?
Duisternis in jullietwee? Het zou direct verhongeren.
Ik zoek mijn vrienden zorgvuldig uit.
Anders zit ik met mezelf opgescheept, en je weet hoe dat kan aflopen.
Maar alles wat hij over jou zei,
je denkt toch niet dat dat waar is?
Amy, op dit moment komt er een vraag in Rory op.
En hij weet dat het antwoord zijn leven gaat veranderen,
Ik denk dat je hem je volledige aandacht moet geven.
Ja, eigenlijk wel. - Daar heb je het.
Wat ik niet snap, doordat de TARDIS ontplofte, eindigde de droom,
maar wat liet de Leadworth droom eindigen?
We reden ons te pletter met het busje.
Ik herinner mij dat stuk niet.
Nee, je was er niet bij, jij was al...
Was al wat?
Dood. Je stierf in de droom. Mrs. Poggit had je te pakken.
Hoe wist je dat dat de droom was? Voordat je het busje te pletter reed,
hoe wist je dat je niet zou sterven?
Dat wist ik niet.
Dus...
Goed, waar gaan we nu heen?
Of zal ik in het zwembad een paar baantjes gaan zwemmen?
Ik weet het niet.
Ik vind alles goed. Ik ben overal gelukkig.
Amy mag dit keer kiezen.
Amy's keuze.