Dit is een van de laatste schilderijen die Van Gogh heeft gemaakt.
De laatste maanden van zijn leven waren waarschijnlijk...
de meest verbazingwekkende artistieke uitspattingen in de geschiedenis.
Het was alsof Shakespeare Othello ver achter zich liet,
en Macbeth en King Lear in de zomervakantie.
En zeker verbazingwekkend omdat Gogh dit deed...
zonder hoop op waardering of beloning.
Bedankt dat je mij mee hier naartoe neemt. - Graag gedaan.
Je bent lief voor mij. Waarom ben je lief voor mij?
Ik ben altijd lief voor je. - Niet zoals dit.
De plaatsen waar je mij mee naar toe neemt,
Arcadia, de Trojaanse tuinen, nu dit.
Het is verdacht.
Er is niets verdachts aan.
Ik grapte maar wat. Waarom jij niet?
Elk van deze schilderijen is nu miljoenen waard.
Toch was hij tijdens zijn leven een publiekelijke armoedzaaier.
Hij heeft maar één schilderij verkocht,
aan de zus van een vriend.
We hebben hier waarschijnlijk de grootste artiest aller tijden,
maar nadat hij stierf, kon je al zijn levenswerk verkopen,
en genoeg geld krijgen om een bank te kopen,
en een set stoelen.
Als u mij nu wilt volgen...
Wie is het? - Het is de dokter.
Hij was de dokter die Van Gogh verzorgde toen hij gek begon te worden.
Ik wist dat.
Kijk, daar is hij, deze.
Ja. Je kan bijna zijn hand voelen die vlak voor je aan het schilderen is.
De kleuren in vormen strijken...
Wacht eens. - Wat?
Kijk daar eens naar?
Wat?
Iets is niet erg goed. - Wat is niet erg goed?
In het raam van de kerk.
Is het een gezicht?
En een niet erg aardig gezicht.
Ik herken het kwaad als ik het zie en ik zie het in dat raam.
Het is van eigenaar gewisseld ergens in de 20...
Excuseer. Als ik even een seconde mag onderbreken. Sorry, iedereen.
Routine inspectie, Ministerie van Kunst en Kunstheid. Dus...
Dr. Black. - Ja, correct.
Weet u wanneer het schilderij van de kerk is gemaakt.
Wat een interssante vraag.
De meeste mensen... - U moet opschieten. Wanneer?
Exact? - Zo exact als u kunt.
Zonder lang verhaal, als het kan. Ik heb haast.
In dat geval, mogelijk ergens tussen 1 en 3 juni.
Welk jaar? - 1890.
Minder dan een jaar voordat...
voordat hij zelfmoord pleegde.
Bedankt meneer. Dit was erg hulpvaardig.
Mooie strik.
Strikken zijn cool.
De uwe is erg... - Dank u wel.
Blijf hen dingen vertellen. Wij moeten gaan.
En de andere schilderijen?
Kunst kan wachten. Dit gaat tussen leven en dood.
We moeten met Vincent van Gogh spreken.
Goed, dit is het plan.
We vinden Vincent en hij leidt ons naar de kerk en onze nare vriend.
Eitje.
Nee. Ik verwacht dat niks een eitje is met Mr. van Gogh.
Hij zal waarschijnlijk in het buurtcafé zitten.
soort van...
oranje licht, stoelen en tafels buiten.
Zoiets? - Dat is hem.
Zeker weten deze.
Precies als deze.
Goedenavond.
Zegt de naam Vincent van Gogh u iets?
Praat me niet over die man.
Excuseer.
Kent u Vincent van Gogh?
Helaas wel.
Helaas?
Hij is een dronkaard, een gek,
en hij betaalt nooit zijn rekeningen.
Goede schilder toch?
Kom op.
Een schilderij voor een drankje.
Dat is geen slechte ruil.
Dat zou het niet zijn als ze goed waren.
Ik kan dat niet aan mijn muur hangen. De klanten schrikken zich dood.
Het is al erg genoeg dat je hier in het echt bent,
je onder de klanten begeven, dag en nacht met die rare hoed.
Je betaalt of je vertrekt. - Ik betaal wel als je wilt.
Wat?
Als je wilt, betaal ik voor je drinken. Of ik betaal voor het schilderij,
zodat je je drankjes kan betalen.
Wie precies bent u?
Ik ben nieuw hier in de stad.
In dat geval weet u drie dingen niet...
Eén, ik betaal zelf mijn drankjes, bedankt.
Twee,
niemand koopt ooit een schilderij, anders worden ze uitgelachen,
dus als je in de stad wilt blijven,
raad ik aan uw geld zelf te houden.
En drie, uw vriend is schattig,
maar u houdt uw neus uit andermans zaken.
Kom op, nog één drankje.
Ik betaal morgen. - Nee.
Of, aan de andere kant, iets barmhartiger, ja.
Of, aan de andere kant, om mijn zaak tegen gekken te beschermen, nee.
Of? - Hou toch op,
jullie twee.
Ik zou graag een fles wijn willen alstublieft,
die ik dan zal delen met wie ik maar verkies.
Dat klinkt goed.
Daar kan ik mee leven. - Goed.
Jouw accent,
Je komt net als ik uit Holland?
Ja. - Nee.
Ze bedoelt ja.
Even overnieuw beginnen.
Hallo, ik ben de Doctor. - Ik wist het.
Sorry?
Mijn broer stuurt altijd dokters, maar u kunt mij niet helpen.
Zo'n dokter ben ik niet.
Dat is geweldig, vind je niet, Amy?
Absoluut. Eén van mijn favorieten.
Eén van mijn favoriete wat?
Je hebt mijn werk nog nooit gezien. - Jawel.
Eén van mijn favoriete schilderijen die ik ooit heb gezien.
Dan kun je nog niet veel schilderijen gezien hebben.
Ik weet dat het slecht is.
Dit is het beste dat ik kan.
Jouw haar is oranje.
Ja, de jouwe ook.
Het was meer oranje, maar nu...
minder.
Vincent, heb je laatst nog kerken geschilderd?
Een kaar kerkplannen? Zijn kerken, kapellen,
religieuze dingen zoals dat,
iets waar je mee wilt beginnen. Je weet wel, erg binnenkort?
Er is een kerk die ik wel wil schilderen,
als het weer goed is.
Dat is erg goed nieuws.
Ze is vermoord.
Help mij.
Dat is, aan de andere kant, geen goed nieuws.
Kom op, Amy, Vincent.
Ze is verscheurd.
Laat mij kijken. Ik ben een dokter. - Wie is het?
Is ze dood?
Weg jullie, aasgieren. Dat is mijn dochter.
Giselle.
Wat voor monster kan dit gedaan hebben?
Ga bij haar vandaan. - Okee.
Haal die gek weg hier.
Het komt door jou.
Jouw gekte. Jij.
Hij is de schuldige.
Zijn jullie in orde?
Ik ben er aan gewend.
Is zoiets al eens eerder gebeurd?
Alleen een week geleden. Het is een vreselijke tijd.
Dat dacht ik al. We kunnen je beter thuis brengen.
Waar blijven jullie vannacht?
Je bent erg vriendelijk.
Een donkere nacht, veel sterren.
Het is niet veel.
Ik leef alleen.
Maar voor een nacht moet wel kunnen.
Eén nacht.
Blijven we bij hem? - Tot hij die kerk gaat schilderen.
Pas op. Die is nog nat. - Wat?
Sorry voor de rommel.
Wat rommel.
Ik accepteer dat ik de enige ben die van mijn schilderijen zal houden.
Echt serieus.
Ik weet het, het is een troep.
Ik zal binnenkort opruimen. Dat is hoognodig.
Koffie, iemand? - Niet voor mij.
Je moet voorzichtig met ze zijn.
Ze zijn...
...waardevol.
Waardevol voor mij. Niet voor iemand anders.
Ze zijn waardevol voor mij.
Je bent erg vriendelijk.
En vriendelijkheid is erg welkom.
Goed, die kerk. Die is dichtbij?
Wat hebt u toch met die kerk?
Ik ben er gewoon in geïnteresseerd.
Verre van gewoon.
U praat over niets anders.
Hij is een vreemd figuur.
Laten we het over jou hebben. Wat interesseert jou?
Kijk eens rond.
Kunst.
Het lijkt mij dat er zoveel meer in de wereld is,
dan het gemiddelde oog kan zien.
Ik geloof dat als je goed kijkt,
dat er meer wonderen in dit universum zijn,
dan dat je ooit kunt dromen.
Dat hoef je mij niet te vertellen.
Het is kleur. Kleuren zijn de sleutel.
Ik kan de kleuren horen.
Luister naar hen.
Elke keer als ik naar buiten stap,
voel ik dat de natuur naar mij roept.
"Kom hier. Kom en vang mij."
"Kom hier en vang mijn mysterie."
Misschien heb je genoeg koffie gehad.
Wat dacht je van kalmerende thee?
We zetten iets van kamillethee voor je.
Waar is Amy?
Wat gebeurde er?
Weet ik niet, ik keek naar de schilderijen toen iets mij van achter raakte.
Het is goed. Hij is nu weg en wij zijn hier.
Kalmeer.
- Wat gebeurt er?
Wat doet hij? - Ik weet het niet.
Och, jee.
Rennen.
Geen slecht idee. Amy, ga terug. Hij krijgt het op z'n zenuwen.
Ik probeer hem te kalmeren.
Rustig, Vincent.
Kijk, ik ben het.
Het is de Doctor, kijk.
Er is hier niemand anders.
Vincent... - Kijk uit.
Ik kan niks zien. Wat is dat?
Dat is een goede vraag.
Laat mij helpen. - Kunt u hem ook zien?
Ja. Soort van.
Nee. Niet echt.
U kon hem niet zien?
Hij is weg.
Goed...
natuurlijk.
Goed.
Hij is onzichtbaar? Hoe ziet hij eruit? - Ik laat het zien.
Wat? - Het is... Dat was een goede.
Vooruit maar.
Amy, zorg voor Mr. van Gogh.
Laat geen onzichtbare monsters door de voordeur naar binnen.
Maar het kan buiten zijn, wachtende.
Geen zorgen. Wat is het ergste dat kan gebeuren.
Je kunt worden verscheurd door een monster die je niet kan zien.
Ja, dat.
Geen zorgen. Ik ben terug voor je kan zeggen, "Waar is hij nu?"
Niet zo snel.
Maar best wel snel.
Ik zie jullie zo.
Ben je hier ergens?
Ik kan mij niet genoeg excuseren. Ik dacht dat je een waardeloos ding was.
Dat je alleen maar een genant kado was.
van een saaie peettante met twee hoofden en slechte adem.
Twee.
Hoe fout kan een man het hebben?
Goed.
Je doet het.
Eens kijken wat je hiervan kan maken.
Wie is dat?
Dat is het niet.
Daar zijn er duizenden van en je kunt ze duidelijk zien.
Zeker niet. Dat is het probleem met die impressionisten...
...niet accuraat genoeg. Dit zou niet gebeuren met Gainsborough...
...of een andere echt goede schilders.
Sorry, Vincent.
Je moet iets beters tekenen.
Dat is beter, dame.
Met wat vertraging, maar uiteindelijk heb je het wel goed.
Goed. Laten we uitzoeken wie dit dan is.
Daar ben je, arm ding.
Jij wreed, moordende,
verdorven ding.
Ik hoop dat we elkaar snel tegenkomen zodat ik je naar huis kan brengen.
Misschien niet zo snel.
Doe dat nooit.
Je laat me te pletter schrikken.
Sorry. Ik raakte verveeld.
Hoeveel je ook de heerser van kleur en vorm bewondert,
het is moeilijk om Vincent van Gogh's gesnurk te waarderen.
Wakker worden.
Opstaan. Ontbijt wordt geserveerd in de binnenplaats.
Wat een ochtend.
Kom op.
Amy heeft een verrassing voor je.
Ik dacht, ik fleur het wat op om je te bedanken dat je me gisteren hebt gered.
Ik dacht dat je ze wel wilde schilderen of zoiets?
Was maar een gedachte.
Zij zijn niet mijn favoriete bloemen.
Je houdt niet van zonnebloemen?
Het is niet dat ik ze niet mooi vindt. Ik vind ze complex.
Altijd ergens tussen levend en stervende.
Half-menselijk zoals ze naar de zon keren.
Wat afstotelijk.
Maar weet je,
ze zijn een uitdaging.
Eentje die snel zal opkomen.
Even terugkomend, er is iets dat ik je wil laten zien.
Dat is hem.
En die ogen.
Zonder genade.
Dit is een wezen dat Krafayis genoemd wordt.
Ze reizen door de ruimte, ze reizen in een groep,
als aaseters door het universum.
Soms wordt er een ergens achtergelaten,
en omdat ze een wreed ras zijn, komen de anderen nooit terug.
Dus door het hele universum,
zwerven individuele, genadeloze,
compleet verdorven Krafayis.
En wat ze doen is... Doden, tot zij worden gedood.
Wat niet zal gebeuren. Omdat andere wezens ze niet kunnen zien.
Ik wel.
En daarom zijn wij in een unieke positie vandaag, m'n vriend,
om deze terreur te beëindigen.
Was je van plan de kerk te schilderen vandaag?
En het monster dan?
Neem dit maar van mij aan, als je het schildert, komt hij.
Ik pak mijn spullen. - Doe rustig aan.
Ik beloof je, binnen een dag krijg je genoeg van ons.
Dit is riskant. - Riskanter dan normaal?
Bedenk eens.
Het is het midden van het beste jaar van Vincent van Gogh.
Als we niet voorzichtig zijn, is het resultaat,
een brute moord van de grootste artiest die ooit heeft geleefd.
De helft van alle schilderijen in het Musée d'Orsay zal verdwijnen.
En dat zal onze schuld zijn.
Vincent, kan ik helpen?
Het is zo duidelijk dat u niet kunt helpen.
En als u vertrekt, en iedereen vertrekt uiteindelijk,
zal ik weer eens achterblijven met een leeg hart en zonder hoop.
Mijn ervaring is dat,
je weet wel,
verrassend genoeg, altijd hoop is.
Dan is uw ervaring niet compleet.
Ik weet hoe dit eindigt.
En het eindigt niet goed.
Kom op. Kom er uit,
laten we naar buiten gaan. - Er uit.
U gaat er uit.
Wat doet u hier?
Goed. Ik vertrek. Ik laat je alleen.
Wat gebeurt er? - We vertrekken.
Iedereen weet dat hij een fijngevoelige man is.
Een paar maanden later vanaf nu...
zal hij zijn eigen leven nemen.
Zeg dat niet.
Alsjeblieft.
We moeten dit zelf doen. Naar de kerk gaan op de juiste tijd,
en hopen dat het monster op komt dagen.
Ik ben klaar.
Laten we gaan.
Het spijt me dat je zo verdrietig bent.
Ben ik niet.
Soms kwellen die buien mij voor weken, maanden.
Maar nu voel ik me goed.
Als Amy Pond vol kan houden, dan kan Vincent van Gogh dat ook.
Ik hoef niets vol te houden. Met mij is alles goed.
Ik hoor het lied van jouw verdriet.
Ik denk dat je iemand bent kwijtgeraakt.
Ik ben niet verdrietig.
Waarom huil je dan?
Het geeft niet. Ik begrijp het.
Ik denk ik niet.
We moeten een plan maken. Als het wezen terugkomt...
Dan bevechten we hem weer.
Ja, goed...
Maar de vorige avond hadden we geluk.
Amy kon wel gedood worden.
Deze keer, om te beginnen, moeten we zeker zijn dat ik hem ook kan zien.
Hoe moeten we dat doen?
Het antwoord zit in deze koffer.
Ik had een uitmuntende, doch geurende, peettante.
Het is dat arme meisje uit het dorp.
Je hebt al een plan? Toch? - Nee...
Ik heb wel wat, zoals een plan, maar met meer grootsheid.
Je kunt het mij echt zeggen als je er eentje ziet, je weet wel,
monsters.
Ik mag dan wel gek zijn, maar niet achterlijk.
Nee... natuurlijk niet.
Om eerlijk te zijn,
ik ben niet zeker over dat gek zijn.
Het schijnt dat depressie een erg complex...
Ik ben aan het werk.
Verf.
Ga schilderen.
Ik weet nog dat Michelangelo de Sixtijnse Kapel schilderde.
Wat een zeur.
Ik zei tegen hem,
"Als je hoogtevrees hebt, had je deze klus niet moeten aannemen."
En Picasso. Wat een vreselijke ouwe bok.
Ik bleef maar zeggen, "Concentreer, Pablo,"
"Het is één oog,"
"aan iedere kant van het gezicht." - Stil.
Gaat de tijd normaal op deze manier voorbij?
Erg langzaam.
In de juiste volgorde.
Als er iets is dat ik niet kan uitstaan,
is dat een onnauwkeurige aanval van buitenaardsen.
Gaat het wel goed?
Je lijkt, als ik je niet beter kende, nerveus.
Er klopt iets niet en ik kan er niet achter komen wat.
Daar.
Hij is bij dat raam.
Waar? - Daar, rechts.
Zoals ik al dacht. Kom op.
Ik ga naar binnen.
Ik ga ook mee. - Nee.
Je bent Vincent van Gogh.
U bent niet gewapend.
Jawel. - Waarmee?
Overmoed, dit, en een kleine schroevendraaier. Ik ben voorzien.
Ik moet de juiste crosactische stand vinden, en hem ermee verdoven.
Sonic faalt nooit. Trouwens...
Amy, alleen één gedachte...
één simpele instructie,
volg mij niet, onder geen enkele voorwaarde.
Zal ik niet.
Zul je achter hem aan gaan?
Natuurlijk.
Ik hou van je.
Is hij verplaatst? - Nee.
Alleen naar het volgende raam verschoven.
Maar wacht.
Hij draait nu om.
Verdraaid, hij is verplaatst.
Ik dacht dat ik je gezegd had...
Laat maar. We hebben het er later over. Snel, hier in.
Helemaal...
...stil zijn.
Kun je iets zachter adem halen?
Hij is voorbij gegaan.
Ik denk dat hij ons hoorde.
Hij heeft een indrukwekkend goed gehoor.
Minder indrukwekkend is onze kans op overleven.
Zoek je mij, knul?
Kom op. Hierheen.
Want ik wacht hier op jou.
Kom op. Snel.
Ga achter mij staan.
Doet hij iets?
Waar is hij?
Wat denk je waar hij is, idioot? Gebruik je hoofd.
Iets?
Niks.
Eigenlijk lijkt hij zich wel te amuseren.
Duiken.
Links.
Rechts, sorry.
Jouw rechts, mijn links.
Dit is niet erg goed.
Ren je rot en hergroepeer. - Kom op, hier in.
Dit is het plan. Amy, Rory.
Wie? - Sorry, ik bedoel Vincent.
Wat is het plan? - Weet ik niet, eigenlijk.
Mijn enige vaste plan is dat ik in de toekomst,
deze schroevendraaier alleen ga gebuiken om schroeven in te draaien.
Geef me even. Ik kom terug.
We kunnen misschien met hem praten. - Met hem praten?
Ja. Het kan interessant zijn om zijn kant van het verhaal te horen.
Ja, misschien is hij niet in de stemming voor een gesprek,
precies op dit moment.
We kunnen het proberen. Luister...
Ik weet dat je mij kunt verstaan.
Zelfs ik snap waarom jij niet snapt dat je mij kunt verstaan.
Ik weet ook dat niemand met jou heeft gesproken,
voor een lange tijd, maar alsjeblieft...
luister.
Ik hoor ook niet op deze planeet.
Ik ben ook...
...alleen.
Als je mij vertrouwt, komen we zeker tot een soort,
verstandshouding. En dan,
wie weet het?
Hierheen, vriend.
Wat is het nu van plan? - Het beweegt zich rond in de ruimte.
Voelt zich een weg om zich heen.
Wat?
Het lijkt wel of het vast zit.
Het beweegt zich via de hoeken van de ruimte.
Ik zie niks.
Ik ben echt onnozel. - Kom op zeg.
Dit is niet het moment om je zelfvertrouwen te evalueren.
Nee, ik ben echt onnozel,
en ik wordt oud.
Waarom valt het aan, maar eet het zijn slachtoffers niet op?
Waarom is het achter gelaten door zijn groep om hier te sterven?
Waarom voelt het hulpeloos om zich heen in de ruimte?
Het kan niks zien, het is blind.
Dat verklaart waarom het gehoor zo goed is.
Wat ook verklaart,
waarom het zich nu omdraait en richting ons gaat.
Vincent, wat gebeurt er?
Hij maakt zich klaar.
Ga terug.
Hij was niet helemaal genadeloos.
Hij had geen zicht.
Ik wilde niet dat dit zou gebeuren.
Ik wilde het alleen verwonden, ik wilde niet...
Hij probeert iets te zeggen.
Wat?
Ik kan het niet precies begrijpen, maar ik denk dat hij zegt,
"Ik ben bang."
Kom kom...
Het is al goed.
Het komt in orde.
Hij was bang.
En hij haalde uit.
Net als mensen, die uithalen als ze bang zijn.
Zoals de dorpelingen die naar mij schreeuwen.
Zoals de kinderen die stenen naar mij gooien.
Soms is winnen...
winnen is niet altijd leuk.
Hou mijn hand vast, Doctor.
Probeer te zien zoals ik zie.
We hebben zo'n geluk dat we nog leven om al het mooie van deze wereld te zien.
Kijk naar de lucht.
Het is niet donker en zwart en karakterloos.
Het zwart is in feite donkerblauw.
En meer daar,
lichterblauw.
En door de blauwheid en de zwartheid blaast de wind,
golvend door de lucht, en glinsterend,
brandend, doorborend, de sterren.
Kun je zien hoe ze hun licht laten doorschijnen?
Overal waar wij kijken,
straalt de complexe magie van de natuur voor onze ogen.
Ik heb veel gezien, mijn vriend.
Maar je hebt gelijk.
Niets...
is zo prachtig als de dingen die jij ziet.
Ik zal je vreselijk missen.
Ik wilde maar dat ik je iets van echte waarde kon geven.
Nee, ik kan dat nooit aannemen,
zo'n uitzonderlijk kado.
Goed dan.
Je bent niet de eerste die het weigert. Amy, de gezegende,
de fantastiche.
Zorg goed voor jezelf,
en wees aardig voor jezelf.
Ik doe mijn best.
En knip je baard eens bij voordat je weer iemand kust.
Dat zal ik. En als je genoeg krijgt,
van die Doctor van jou, kom terug. We zullen een dozijn kinderen krijgen.
Doctor, mijn vriend.
We hebben samen monsters bestreden,
en we hebben gewonnen.
Ik ben bang dat ik in mijn eentje niet zo goed zal zijn.
Denk jij wat ik denk?
Ik dacht dat ik wel wat te eten kon gebruiken voor we gingen.
Dan dacht je niet precies wat ik dacht.
Ik heb iets wat ik je wilde laten zien. Maar misschien,
moet je jezelf eerst wat opknappen.
Je weet dat we een paar gesprekjes hadden over de mogelijkheid...
...dat er meer moet zijn in het leven dan normale mensen kunnen bedenken?
Hou je vast, Vinny.
Hoe komt het dat ik de gek ben,
en jullie twee normaal?
Wat doen deze dingen allemaal?
Een grote verscheidenheid...
...aan dingen.
Deze hier, bijvoorbeeld,
speelt rustgevende muziek.
Terwijl deze,
een heleboel geluid maakt.
En hiermee kunnen de gekste dingen gebeuren.
En deze?
Dat is een frictiecontrafibulator.
En dit?
Dat is ketchup.
En dit is de mosterd. - Leuk.
Kom op. Terug naar het café,
dan kunt u mij alles over de wonderen van het universum vertellen.
Goed idee. Maar eigenlijk is er een klein iets,
dat ik je eerst wil laten zien.
Waar zijn we? - Parijs.
2010 AD. En dit is de grote Musée d'Orsay.
Thuis van veel van de beroemdste schilderijen uit de geschiedenis.
Dat is geweldig.
Laat dat zitten. Ik heb iets belangrijkers om te laten zien.
Dr. Black,
we hebben elkaar een paar dagen geleden ontmoet.
Ik vroeg u iets over de kerk,
van Auvers.
Ja. Blij dat ik kon helpen.
U was aardig over mijn strik. - Ja.
Vandaag heeft u ook een mooie. Maar ik vroeg mij af,
tussen ons, in honderd woorden,
waar denkt u dat van Gogh staat in de lijst van de geschiedenis van de kunst?
Nou...
Goede vraag. Maar...
voor mij is van Gogh de beste schilder van allemaal.
Zonder twijfel de meest populaire, grootste schilder der tijden,
de meest geliefde.
Zijn beheersing van kleur is de meest magnifieke.
Hij transfomeerde de pijn...
...van zijn gekwelde leven in een extatische schoonheid.
Pijn is gemakkelijk te portretteren,
maar om je passie en pijn te portretteren tot iets extatisch,
en vreugde en het magnifieke van onze wereld...
Niemand heeft dat ooit eerder gedaan.
Waarschijnlijk zal niemand dat ooit nog doen.
Naar mijn idee, zal die vreemde wilde man...
...die over de velden van Provence zwierf...
niet de enige 's werelds grootste artiest zijn,
maar ook,
één van de meest grootse personen die ooit heeft geleefd.
Het spijt me.
Is het teveel?
Dit zijn tranen van vreugde.
Bedankt, meneer.
Bedankt. - Graag gedaan.
Graag gedaan. - Het spijt me van de baard.
Dit verandert alles.
Morgen stap ik als een andere man naar buiten met de schildersezel.
Ik kan amper geloven dat een hooiberg in het museum hing. Hoe genant.
Het was een geweldig avontuur en een geweldige...
eer.
U bent de eerste dokter ooit...
...die echt een verschil maakte in mijn leven.
Ik ben verheugd. Ik zal je niet vergeten.
Weet je zeker dat trouwen geen optie is?
Deze keer wel.
Ik ben niet echt van het trouwen.
Kom op. Laten we nu terug naar de gallerij gaan.
Tijd kan herschreven worden. Ik weet dat het kan.
Schiet op.
Het lange leven van Vincent van Gogh.
Er zijn vast honderden nieuwe schilderijen. - Ik weet dat niet zeker.
Kom op.
Hier hebben we het laatste werk...
...van Vincent van Gogh, die zelfmoord pleegde...
...op een leeftijd van 37 jaar.
Hij is erkend tot een van de meest vooraanstaande artiesten aller tijden.
Als u mij nu wilt volgen...
Je had gelijk.
Geen nieuwe schilderijen.
We maakten helemaal geen verschil.
Dat zou ik niet zeggen.
Zoals ik het zie, elk leven is een opeenstapeling van goede dingen,
en slechte dingen.
De goede dingen,
zullen niet altijd,
de slechte dingen verzachten. Maar andersom,
de slechte dingen hoeven de goede dingen niet per sé te overschaduwen,
of ze minder belangrijk te maken.
En wij waren zeker toegevoegd aan zijn rijtje van goede dingen.
En als je goed kijkt...
...maakten we misschien inderdaad een paar...
...kleine veranderingen.
Geen Krafayis.
Als we waren getrouwd, hadden onze kinderen erg...
erg rood haar.
De ultieme rooie.
Ultiem rood.
Helderder dan zonnebloemen.