Agent Parker?
Waar ben je, agent Parker?
Het is wel wat vroeg, of niet? - Ik kon niet wachten.
Indrukwekkend hoeveel je hier toch nog van hebt weten te maken.
En dat zonder vakantiedagen...
en zonder mannen om me te helpen met meubels sjouwen.
Tienervampieren. Niks voor jou, toch? - Dit is nog niets.
FBI-werk is non-fictie. Zo moet je dat houden.
Gaat dit over Miami?
Inderdaad, ja. Daar hebben we het eerder over gehad.
Door open te staan voor mogelijkheden los ik zaken op. Zoals die ene.
Je slaat ook doodlopende paden in.
Waar ik vandaan kom, zijn die paden beter dan de realiteit.
Waar stuurt u me deze keer naartoe? - Naar Haven in Maine.
De woonplaats van Jonas Lester.
Hij is uit voorarrest ontsnapt en heeft een bewaker vermoord.
Spoor hem op en haal hem terug. Dat is alles. Dat is je realiteit.
Je bent een goede agent. Ooit word je misschien heel goed.
Concentreer je gewoon op het werk.
Leg het boek maar weer terug als u het uit hebt.
Blijf staan.
Blijf staan of ik schiet ik je neer.
Zes van Tommy Blott's zeven verdwenen vingers zijn terug.
Dit is Ryan Wisely op WDLH, de stem van Haven.
Ik ga hier beslist niet sterven.
Hulp nodig? - Nee.
Nee hoor, het gaat wel. Dank je. - Goed dan.
Ongelooflijk.
Jammer van de auto - Hij was gehuurd.
FBI, wie ben je? - Politie. En jij?
FBI. Ben je doof?
Hoe weet ik dat zeker? - M'n wapen zit in m'n wapenriem.
Het is een overheidswapen, en ik heb zo'n ding gekregen.
Ik wil je handen kunnen zien. - Denk je dat ik nog een wapen trek?
Vooruit, ik heb je de mijne laten zien.
Zijn al jullie wegen zo slecht? - Zandsteen. Dat verschuift nogal.
Kan ik je een lift geven? - Dat scheelt me een auto invorderen.
En een hoop papierwerk.
Dank je.
Sorry. Gaat het? - Geeft niet, ik voelde niks.
Stoere jongen.
Heb je toevallig onlangs ene Jonas Lester gezien?
Ik kom net bij hem vandaan.
Blijf vooral zoeken. Hij is dood daar verandert weinig aan.
Commissaris Wournos, dit is... - FBI-agent Audrey Parker.
Aha, de FBI.
Ga je me onder het mom van hulp op de tenen trappen?
Niet met deze schoenen aan. Ik was op zoek naar deze man.
We kregen bericht dat Jonas was ontsnapt.
Het bureau dacht dat hij naar z'n woonplaats zou terugkeren. Ja dus.
Iemand heeft wat gemist. Er staat wat op geschreven.
Onleesbaar, maar het uitzoeken waard. - Ik breng het naar het lab.
Vertel ons eens...
wat de FBI-agent allemaal ziet? - Ik zie geen sporen van worsteling.
Hij is hier niet naartoe gesleept. - Oh, nee?
Hij is vannacht gestorven, maar ik wil weten hoe laat.
Hij lijkt daar vanaf te zijn gevallen maar hij ligt te ver van de rand.
Tenzij hij er met een kanon vanaf is geschoten.
Ik weet niet of het een ongeluk was. - Je denkt te veel door.
Sterven is het beste wat Lester ooit voor deze stad heeft gedaan.
Zaak gesloten, dus.
Er is een agent dood, dus ik ben pas klaar als ik weet wat er gebeurd is.
Onderzoek liever een echt misdrijf, Nathan.
Zal ik agent Parker wegwijs maken tijdens de afhandeling?
Verspil zijn tijd ook maar. Hij heeft toch niets beters te doen.
Howard. - Met Parker. Lester is dood.
Hoe is dat gebeurd?
Ze noemen het een ongeluk, maar er klopt iets niet.
Net wat voor jou, dus. - Wournos vindt van niet.
Ik vertrouw op jouw gevoel. - Ik werk samen met rechercheur...
Wournos.
Noem je je vader 'commissaris'? - Zo noem ik m'n baas.
Hij is koppig.
Is hij me aan het testen? - Jou niet. Mij.
Ik wil deze zaak ook graag oplossen om hem boos te maken.
Dat zou je ook lukken.
Dat is een voordeel van een tehuis. Geen ruzie met je ouders.
Ben je een wees? - Ik ben onafhankelijk.
Is Tuwiuwok een Indiaanse naam?
Mi'kmaq. Het betekent 'haven'. - Makkelijker om te spellen, zeker.
Dit moeten Lesters voetafdrukken zijn. Hij volgde blijkbaar iemand.
En die van Lester houden hier opeens op.
Dat zou kunnen.
Ontwortelde bomen? Dat is vreemd.
Zijn hier rond deze tijd tornado's? - Misschien eentje per jaar.
Iets heeft deze bomen vernield. - Geen wind gisteren. Heb ik gecheckt.
Oh, ja? - Ik kon ook geen kanon vinden.
Hier hebben we tenminste iets. - Mooi pistool.
Hij is niet neergeschoten, maar ik heb dit gevonden.
Een hoed? - Ik ken iemand die zo'n hoed draagt.
Dat maakt het nog geen bewijs. - Maar Lester had al z'n geld gejat.
Dan is het wel bewijs. Laten we met hem gaan praten.
Welkom in Haven. Hou je van pannenkoeken? Die zijn goed hier.
En kreeft dan? Daar is Maine toch beroemd om?
Ik hou niet van kreeft. Wel van pannenkoeken.
Mooie auto. - Dank je. Ik heb 'm al sinds m'n 19e.
Hoe doe je zo lang met een auto? - Ik rijd niet van klippen af.
Van wie is die hoed? - Conrad Brower.
Golfoorlogveteraan, klusjesman. Hij was met Lester in 't leger.
Conrad verliet het leger als werkloze held, Lester als computernerd.
Hij heeft gezeten voor het stelen van uitkeringen van medeveteranen.
Ben je Marion weer aan het helpen? - Dit is m'n werk.
Ik heb je hoed op Tuwiuwok Bluff gevonden.
Dank je.
Bent u daar gisteren geweest? - Hou afstand.
Alstublieft. - Wat?
Conrad bewaakt z'n eigen ruimte. - Aha.
Neem me niet kwalijk, maar wanneer wilt u m'n vraag beantwoorden?
Ik was er vanochtend. Ik kijk graag als de boten uitvaren. Hoed vergeten.
En geen Jonas Lester gezien? - Niet levend.
Maar u kende hem wel? - Van het leger.
En toen u het leger verliet stal hij al uw geld.
Niet alleen mijn geld. - Waarwas je gisteravond, Conrad?
Mosselen plukken in Edgewater Bay, tot zonsondergang.
Jij spreekt z'n taal. Probeer jij het verder...
terwijl ik met de winkeleigenaar praat?
Waar gaat u naartoe? - Als u wat wilt zeggen, doe dat dan.
Dat is vreemd.
Conrad? - Hij is verdwenen.
Kijk uit.
Nathan, kijk uit.
Gefeliciteerd, Nathan. Je mag mee voor een MRI-scan. Nog een.
Fijn, de negende keer. - De tiende is gratis.
Hij is vaste klant. Ik ben zo terug.
Dus je kunt echt geen pijn voelen? - Dat heet idiopathische neuropathie.
Dus je voelde die vinger tussen de deur echt niet?
Voel je hitte? - Nee.
IJs? - Dat gek genoeg wel.
Echt? - Nee.
Maar ik voel wel een hoofdpijntje opkomen.
Dat was vreemd. Ik heb nog nooit zo'n mist gezien.
In Maine heb je veel soorten mist.
Achterin, jij. - Ik kan zelf wel rijden.
Geen discussie. Achterin, jij.
Ga maar. Ik bel het bureau en trek Conrads alibi na.
Je overdrijft, Eleanor.
Howard. - Ik ben nog altijd hier.
Ik heb niets relevants gevonden, maar ik hou je op de hoogte.
U moet agent Parker zijn, u onderzoekt Jonas Lesters dood.
En u bent... - Dave Teagues, m'n broer Vince.
Uitgevers en redacteuren van Haven Herald.
Die mist is nog interessanter dan Lester.
Ja, wat een rare mist, hè? - Welkom in Haven.
Ik heb het gevoel dat ik u ken. - Dat klinkt helemaal niet griezelig.
Oh, jee. Dat doet het wel, hè? - Alleen uit jouw mond.
Zullen we straks langskomen zodat u wat vragen kunt beantwoorden?
Zal ik jullie maar bellen? - Fel typje, of niet?
Kom gerust langs als u zich bedenkt.
Om drie uur drinken we cocktails.
Ik wil voorop. - Nee, ik zit altijd voorop.
MRI-scans worden overschat. We gaan naar Marion.
Nathan? Is iedereen ongedeerd? - Het komt wel goed.
Dit is Audrey Parker van de FBI Dit is Marion Caldwell.
Dit is m'n vriend Ted Ford. - Is dit Santa Barbara?
Ooit geweest? - Twee keer.
Eén keer voor een pedofiel en één keer voor een seriemoordenaar.
We willen daar misschien gaan wonen en een winkel beginnen.
Het is er prachtig, en nu een stuk veiliger.
We zijn nog wat aan het dagdromen.
Marion is na de dood van haar moeder toe aan verandering.
Ted heeft overal winkels gehad, maar ik ken alleen Haven.
Conrad Brower werkt toch voor u? - Klopt. Hij is heel behulpzaam.
Hoe goed kent u hem? - We zijn samen opgegroeid.
Waar gaat dit over? - Kennen jullie Jonas Lester?
Ik heb over hem gehoord, ja.
Weet u waar Conrad gisteravond was? - Ik heb hem afgezet bij Edgewater.
Ik heb ook een emmer mosselen gekregen. Hij is altijd zo attent.
Wat u ook denkt, Conrad is heel betrouwbaar.
Hij kan er niets mee te maken hebben. Hij is de aardigste man die ik ken.
Neem me niet kwalijk. We moeten gaan.
Dank u wel.
Ik hoop dat je een goede reden hebt, want Marion wist meer over Conrad.
Het wapen is van iemand die ik ken. Duke Crocker.
Ben je daar blij mee? - Ik word nooit blij van hem.
Eens zien wat we deze week aan 't smokkelen zijn.
Hallo? Duke?
Hij is er niet.
Ik vind die vent gewoon een ongelooflijke eikel.
Alleen omdat hij niet thuis is? - Omdat hij onbetrouwbaar is, en...
Hou maar op, ik snap het.
Waar ga je naartoe?
Duke uit z'n gebruikelijke holen trekken.
De politie zocht je hier. - Je moet niet met ze praten.
Het zit fout, Conrad.
Je vertrouwt me toch, Marion?
Weet je nog dat we klein waren?
Je leerde me zwemmen. Weet je nog dat ik niet kopje onder durfde?
Uiteindelijk wel. - Omdat ik veilig was bij jou.
Ik heb je altijd vertrouwd.
Maar nu met Lester weet ik het niet - Laat me dit dan zelf opknappen.
Ik ben bang, Conrad. - Ik ook.
Hij is hier ook niet. Zeg Howard dat ik contact met hem opneem.
Fijn. Dank je.
Verdomme.
Je hebt m'n kleren afgepakt.
Goedemorgen. - Je hebt m'n kleren afgepakt.
Ik heb je kleren gewassen.
Ik heb je leven gered. Wat een rare combinatie, als je erover nadenkt.
Als je erover nadenkt, tenminste. - Jij moet Duke zijn.
Melk en suiker, toch?
Nee. Je kunt niet weten hoe ik m'n koffie drink.
Nee. Maar het zou wel leuk zijn geweest.
Ken je Jonas Lester? - Ik weet dat hij dood is.
Dat is het wel zo'n beetje. - Denk nog maar eens goed na.
Echt? - Je pistool lag op de plaats delict.
Dat klinkt niet als mij. - Iedereen maakt fouten.
Ik was het niet. Mijn pistool is gestolen.
Dus hij heeft uitgerekend jouw pistool gejat?
Dat komt wel heel goed uit.
En je hebt het niet aangegeven. Handig, maar illegaal.
Ik heb het wel aangegeven. Dat heeft Nathan zeker niet verteld?
Dat dacht ik wel. Zijn we vrienden?
Als je me de waarheid vertelt misschien wel.
Nathan mag je echt niet. - Laat me raden wat hij heeft gezegd:
'Hij is onbetrouwbaar, oneerlijk, en gewoon een lul.'
Eikel. Hij zei eikel.
Gek genoeg wou ik dat ook zeggen. - Heeft hij gelijk?
Is het weer hier ooit normaal? - Voor Maine is het vrij normaal.
Wat een vreemde schade. Dit moet ik van bovenaf bekijken.
0 nee, m'n telefoon. Hij is... - Die is geroosterd.
Maar ik heb een nieuwe voor je. - Een prinsessentelefoon? Meen je dat?
Je moet echt eens leren 'dank je wel' te zeggen.
Aangegeven of niet, het pistool is van hem.
Je had het me kunnen vertellen.
Hij heeft me gered en koffie gegeven. - Ik ken hem sinds m'n vijfde.
Hij is niet pluis. Wat is dit?
Een hagelbui. De mist begint in de stad en trekt dan naar zee.
Er is hier iets vreemds aan de hand. - Hoezo? Weer is altijd vreemd.
Dat papiertje is terug van het lab. Het komt van Dukes getijdenkalender.
Saai, maar het is bewijs. - 25789. Wat betekenen die cijfers?
Dat wil ik hem vragen. Kom je mee?
Nee. Ik heb nog genoeg te regelen. - Mij best.
Heb je van het ongeluk al een moord weten te maken?
Ook fijn u te zien. - Of verdoe je Nathans tijd nog?
Ik heb een paar aanwijzingen.
Uw zoon heeft het stukje getijdenkalender gekoppeld aan...
De getijdenkalender. - Beginnen je medicijnen te werken?
Kun je bij Edgewater Beach mosselen plukken bij hoog water?
Als je je adem kunt inhouden wel, ja.
Je hebt tegen me gelogen over dat mosselen plukken. Was je bij Lester?
Je snapt het niet. - Je hebt gelogen en je had 'n motief.
Hou afstand. - Waarom lag hij zo ver weg?
Blijf uit m'n buurt. - Laat hem alstublieft met rust.
Blijf uit m'n buurt. - Luister.
Blijf staan. - Ik deed het niet expres.
Wat precies? - Jonas Lester vermoorden.
Wat doet hij hier?
Laat maar, ik raad het al.
Wat is er met jou gebeurd? - Dat geloof je nooit.
Duke mag gaan. We moeten Conrad hebben.
Niks ervan. - Heeft hij bekend?
Nee. Dat heeft hij niet.
Zeg je nu dat je schuldig bent? - Precies, Nathan.
Dank u wel. Mag ik nu gaan? - Zitten, jij.
Kom maar mee, Conrad. - Ik weet dat je onschuldig bent.
Geweldig. Het eerste rondje is van mij.
Maar Nathan had gelijk toen hij zei dat je Lester hebt ontmoet.
Luister. Ik heb een stelregel...
of eigenlijk meer een richtlijn. Ik praat niet met politieagenten.
Zelfs niet als ik ze graag mag.
Wou je liever met de douanerecherche praten?
Wat betekenen deze cijfers? - Leuke foto.
Als Nathan z'n excuses aanbiedt...
weet ik het me misschien te herinneren.
Goed dan. Het spijt me.
Wat spijt je? - Ga niet te ver.
Lester wilde dat ik hem naar Canada bracht.
Maar ik smokkel geen misdadigers de grens over.
Zijn de cijfers een telefoonnummer, of een burgerservicenummer?
Misschien is het het registratienummer van een boot.
Ga je me nog helpen? - Nee.
Niet vrijwillig, bedoel ik. - Dan vragen we het de havenmeester.
Wil je dat zelf doen? - Geloof je Conrads verhaal echt?
Mij is hetzelfde overkomen als Lester. Hij blies me gewoon weg.
Hij blies je weg? - Ik kan het niet eens uitleggen.
Maar het is me echt overkomen Ik weet dat het gestoord klinkt.
Ik geloof m'n eigen woorden niet. - Ik ook niet.
Wat moet ik dan? Doen of het niet is gebeurd?
Dat doet een agent niet. - Dit gelooft een rechter nooit.
Het klinkt niet geloofwaardig, maar ik wil het uitzoeken.
Ik trek Conrads verhaal na en jij gaat naar de haven.
Jullie laten me toch wel eerst gaan? - Nee.
Wat is dit? - Dat is 280 m2...
aan State Street in Santa Barbara.
Mijn hemel. - Als we de aanbetaling doen...
zitten we binnenkort aan de cocktails. Wat denk je ervan?
Misschien is de tijd wel rijp.
Die hebben we Nathan gegeven. - Ze zijn nogal... aromatisch.
Het is ook niet onze smaak.
Als je maar vier zintuigen hebt benut je ze ten volle.
We hebben wat voor je. - Rustig, Vince. Het is geen puppy.
Dit is waarom ik meende je te herkennen.
Dit vonden we in onze archieven van 27 jaar geleden.
Wie is dit? - Ik hoopte dat jij dat zou weten.
Heb je hier familie wonen? - Ik heb nergens familie wonen.
Peins je nog over die mist? - Over meer dan de mist alleen.
Heeft Conrad Brower ooit de krant gehaald?
We kunnen de archieven natrekken. Mag ik je computer gebruiken?
Ga jullie gang.
Indrukwekkend. - Hij is fantastisch met zoekmachines.
Grappig, hoor.
Nog een bepaalde context? - Het weer.
Haar manier van denken bevalt me wel.
Niet veel. Alleen een stuk over de terugkerende oorlogsheld.
Wel een prachtig geschreven stuk. - Van zijn hand, natuurlijk.
Die weerpatronen komen wel terug.
Hier is dat interview met de familie Hastings in 1956.
Net nadat ze hierheen waren verhuisd. - 1956?
Ze hadden als enige een serie stormen overleefd die hun stad had vernield.
De dochter was een vreselijk mens Haar dood was een zegen.
De kleindochter is een schat. - Dat zal de Caldwell-kant wel zijn.
Caldwell? Bedoelen jullie Marion Caldwell?
Het cijfer leidt naar 'n andere boot. - Wat heb je gevonden?
Marions financiële gegevens Lester was op haar geld uit.
Vooral de 2 miljoen van haar moeder. - Dat kan kloppen.
We zaten ernaast.
Marion beschermde Conrad niet. Hij beschermde haar de hele tijd.
Ik denk dat Marion erbij was. - Dat klinkt logisch.
Lester had een partner. Hij kreeg de informatie over Marion...
Van Ted.
Marion? Met Audrey Parker. - Het spijt me, ik kan nu niet praten.
Luister. Ik weet dat je ook op die klif was.
Hoe weet je dat? - Lester was op je erfenis uit.
Ik snap het niet. - Hij werkte samen met Ted.
Wat? Nee, dat geloof ik niet.
Wat deed je daar die avond? - Ik zou met Ted gaan sterrenkijken...
maar hij kwam niet opdagen. - Lester zou de zaak afhandelen.
Heeft Ted toegang tot je geld?
De aanbetaling.
Ik moet gaan. Meteen.
Marion, wacht.
Marion. Hallo?
Marion gaat achter Ted aan, maar ze weet niet waartoe ze in staat is.
Ze kan veel mensen kwaad doen - Waar ga je haar zoeken?
Ze kan overal zijn. - Ik weet precies waar ze heen gaat.
Waar ga je heen? - Ik ga op een korte zakenreis.
Echt? Met drie tassen? En al mijn geld.
Het is niet wat het lijkt. - Alles was gelogen, of niet?
Je hebt nooit van me gehouden.
Niet doen.
Ik heb je nooit kwaad gedaan. - Leugenaar.
Ik vertrek nu, Marion.
Het spijt me, Marion. - Je bent een leugenaar.
Je hebt hier niks mee te maken.
Kijk om je heen. Dit doe jij allemaal.
Luister naar me. Je hebt mensen pijn gedaan en dat zul je blijven doen.
De wind die Lester heeft gedood, de mist en de hagel.
Dit doe jij allemaal.
Je moet het laten ophouden.
Laat het los.
Laat het gewoon los.
Ik weet het. Rustig maar.
Je zou die auto moeten laten maken. - Het verhuurbedrijf doet me wat aan.
Toen je op Tuwi... - Tuwiuwok. Dat betekent...
Haven.
De volledige naam is 'Haven voor de wezen van God'.
Maar men vond 'Haven' beter klinken. - Dat geloof ik graag.
Ik weet waarom je er die avond bij was.
Om een oogje op Marion te houden. Dat heb ik altijd gedaan.
Ik vertrouwde die Ted voor geen cent.
Of misschien hield je gewoon van haar.
Tijd voor actie, Conrad. - Hoezo?
Ik kan haar gevangen zetten maar wat lost dat op?
Als ze haar emoties niet beheerst, kan ze veel mensen kwaad doen.
Alleen wij drieën weten ervan.
Maar maar één van ons kan haar echt gelukkig maken.
Ze heeft iemand nodig die haar beschermt...
en haar vooral rustig houdt.
Ik had naar je moeten luisteren. - Het geeft niet.
Ik weet ook niet of ik naar mij zou luisteren.
Die fout zal ik niet weer maken.
Het spijt me, ik zal niet te dichtbij komen.
Lelies en seringen.
Je bent een vreemde man, rechercheur.
Hoe gaat het me je schouder? - Goed.
Stoer, hoor.
Geen losse eindjes meer? - Lester werkte samen met Ted.
Lester werd opgepakt en ontsnapte zodat Ted niet met het geld wegliep.
Hoe verwerkt Marion 't?
Ze worstelt nog met het idee dat ze het weer kan beïnvloeden.
Geloof je dat nog steeds? - Jij niet, dan?
Als je alles hebt uitgesloten, blijft er iets over.
Maar ik sluit nog niet alles uit.
Die foto ken ik.
Oh, ja?
De 'Colorado Kid'-moord. De commissaris leidde die zaak.
Nooit opgelost. Daar herinner ik hem zo vaak mogelijk aan.
De commissaris? Bedoel je je vader?
Ik bedoel de commissaris. Mag ik 'm eens zien?
Ze lijkt op je.
Dat weet ik.
Wat denk je? Is ze je moeder? Je tante?
Ik weet het echt niet.
Alle andere kinderen droomden ervan dat hun ouders ze kwamen halen...
en dat ze popsterren bleken te zijn. Maar ik droomde alleen maar...
Laat ook maar.
Nu moet je wel verder vertellen.
Ik droomde dat m'n moeder met een bus kwam aanrijden...
en alle wezen van de wereld weer thuis zou brengen.
Misschien moet je die droom loslaten.
Ik wou dat ik dat kon.
Howard. - Hallo, baas.
Ik zou graag een paar weken vrij willen.
Er is iets wat ik moet onderzoeken.
Geen probleem. Je verdient het.
Ze blijft.
Misschien kan ze je helpen met je problemen.