Wat voorafging:
Rebecca St. Clair? - Jullie hebben Jack gevonden.
U was niet alleen z'n vriendin. - U bent een pakhuisagent.
Ik wist altijd al dat als we er niet mee stopten, één van ons op een dag de ander zou verliezen.
Er is nog één ding dat je misschien nog wilt zien.
"Voor altijd samen."
Ik denk dat Jack jou toch verkoos boven het pakhuis.
Hier staat dat de ontbronsfunctie twee keer is geactiveerd.
Wie is onze mysterieuze gast? - Pete, Artie zegt dat H.G. Wells...
eigenlijk een... - Vrrouw is.
Ik werkte in Pakhuis 12. M'n dochter, Christina, was vermoord.
Alles dat er ooit toe heeft gedaan in m'n leven is nu weg. Behalve het pakhuis.
Ik wil daar weer werken.
Ze is totaal niet zoals ik! Ik zal die vrouw nooit vertrouwen.
H.G Wells moet weer worden aangenomen als een pakhuisagent.
GREEN BAY, WISCONSIN
Wat doe je hier?
Nee.
Nee!
Maak ik je nerveus, schat?
{a8}ZUID-DAKOTA
Nee, nee. Nerveus? Waarom zou je me nerveus maken?
{a8}ZUID-DAKOTA VANDAAG
Je bent onderdeel van het team nu, en niet kwaadaardig.
Artie! Goed! Morgen...
Goedemorgen, Artie. - Waarom is hier niemand?
Ik ben hier. - Gefeliciteerd.
Ik zal een Gouden Ster laten bezorgen bij je kamer.
Waar is de rest? - Hier. Hoi, jongens.
Claude, heb je iets laten vallen. - Ja, ik had glipperige vingers.
Ik maak haar nerveus.
Claude, je hoeft niet nerveus te zijn. - Dat ben ik niet... was ik niet... Tsjonge!
Het is in orde, er zal een aanpassingsperiode zijn. Ook al heb ik al een Gouden Ster verdiend.
Waarom krijgt ze een Gouden Ster? - Die krijgt ze niet.
Laten we het hebben over jullie volgende opdracht.
Zou er niet een soort van oriëntatie moeten zijn voor H.G.?
Dat is niet nodig. - Laten we niet moeilijk doen.
Ja, je hebt al een Gouden Ster.
Er is geen Gouden Ster, en er zal geen oriëntatie zijn.
Dat ze hier überhaupt is, is al erg genoeg! Zullen we dit proberen af te ronden?
Nou, nu ben ik wel nerveus.
Waarom moeten dingen veranderen, vanwege haar?
Ik bedoel, als je met een Gouden Ster... - Ik moet mezelf kunnen bewij...
Pardon. - Rebecca?
Zijn jullie nog altijd bezig met het terugvinden van artefacten?
Jonah Ross, 82 jaar oud. Een lokale engelsleraar. Is een natuurlijke dood gestorven.
Een vriend van je? - Niet bepaald.
Jonah Ross was in realiteit Jonah Raitt.
In 1961 was hij een redacteur van het "Where & When" tijdschrift.
Hij heeft drie van z'n secretaresses vermoord... - En z'n vrouw.
Hij gebruikte een artefact dat hun lichaamschemie veranderde...
Huid, botten, spieren, bloed, alles werd getransformeerd in glas.
Jack en ik hebben hem of het artefact nooit gevonden.
Twee van de vrouwen stierven voor we aan de zaak begonnen.
We hadden Raitts vrouw en Roxanne Crane kunnen redden, maar Raitt heeft iets met ons gedaan.
We hadden geen herinnering van de hele dag waarop ze vermoord werden.
Toen is hij verdwenen. Al die jaren hebben Raitt en ik in dezelfde stad gewoond.
Ik ben naar z'n adres gegaan om het artefact te identificeren en terug te vinden...
Maar je kon niets vinden. - Hij heeft dit overlijdensbericht zelf geschreven.
Lees de laatste zin.
"Als jullie daar nog zijn, Jack en Rebecca, bedankt voor m'n leven."
Was hij je aan het bespotten denk je? - Hij was een wrede klootzak.
Het artefact is er nog steeds, en kan gebruikt worden.
Niemand zou moeten sterven, omdat ik dit niet op heb kunnen lossen.
We moeten het vinden.
Oké, ik zal naar Saint Louis gaan om het huis nogmaals te doorzoeken.
Claudia, stuur me de informatie door. Ik kan de tijd in het veld wel gebruiken.
Artie, je wilt niet dat wij gaan? - Nee, dit doe ik wel.
Het begint hier wat druk te worden. - Artie, ik wil graag met je meegaan.
Goed.
We vinden het wel.
U zei dat jullie allebei het bewustzijn verloren.
Blijkbaar ging het leven van Jack en ik gewoon door, we konden het ons alleen niet herinneren.
We namen aan dat Jonah het had veroorzaakt. - Was het precies 24 uur?
Nee, het waren 22 uur en 19 minuten.
Ik ben erg opmerkzaam. Waarom?
Het interesseert me niet of het de "H.G. Wells" sectie is. Wat doen we hier in hemelsnaam?
Wat maakt het uit dat het 22 uur en 19 minuten waren?
Wat houdt dat in?
Het betekent dat iemand m'n tijdmachine heeft gebruikt.
Het is geen voertuig, zoals in m'n roman. Fysiek tijdreizen is onmogelijk.
Oké, dus het is geen tijdmachine?
Het is een tijdelijke bewustzijnoverdracht machine,
een manier om door het ruimte-tijd continuüm te reizen door middel van iemands geest.
Dus het is wel een tijdmachine! - Niet helemaal.
Het idee van "Gestalt" boeide me, het collectieve onderbewustzijn.
Wat als iemand zich kon verbinden met de geest van iemand die eeuwen terug leefde?
Het gebeurt willekeurig in de natuur. - Ervaringen van een vroeger leven.
O, ja, inderdaad. Zoals Russell Crowe als een Tasmaanse gevangene in de jaren 1800.
Ik heb het online gelezen...
M'n machine staat je geest toe om het lichaam van iemand in het verleden te bewonen,
zodat je kunt zien wat zij zien, en kunt voelen wat zij voelen.
Leef een dag in het verleden.
En het is je gelukt? Je bent daadwerkelijk door de tijd gereisd?
God, dat moet zo fantastisch geweest zijn.
Nee, niet echt... - Oké, dus wat gebeurt er met de persoon die...
je hebt bezeten? - Die verliezen het bewustzijn.
Voor 22 uur en 19 minuten.
Zolang duurt de reis, ik kon er nooit uitkomen waarom.
Wil je zeggen dat iemand deze machine heeft gebruikt of zal gebruiken...
om Jack en ik te bewonen in 1961? - Dat zou uw verloren tijd verklaren.
Hé, dit lijkt hier niet te horen...
Dit willen jullie misschien wel zien.
"Beste Charlie, doe me een plezier en berg dit op in het H.G. Wells opslagruimte,
ik zal er niet naar vragen, en begin er niet over. Vertrouw me, Jack."
Dat is Jacks handschrift niet. - Ik weet het, dat is de mijne.
Hé, ik ben klaar.
Ja, luister, je hoeft echt niet mee te gaan.
Weet ik, het leek me alleen leuk om samen wat tijd door te brengen.
Misschien kunnen we wat gaan eten en een film pakken als we het artefact hebben gevonden.
Echt? - Nee!
Is dit echt hoe het gaat zijn?
Ik weet niet waar je het over hebt. - Je kunt me niet buiten blijven sluiten,
omdat ik Helena heb gesteund in het terugkomen bij het pakhuis.
O, is het "Helena" nu? Als je het niet erg vindt, blijf ik haar gewoon "de schurk" noemen.
Artie, je doet kinderachtig.
Weet je wat ervoor nodig is om een pakhuisagent levend te houden, Myka?
Dat je erop kunt vertrouwen dat de agent naast je je steunt.
Maar ik kon MacPherson niet vertrouwen, of wel? Of wel?!
Hij heeft H.G. bevrijd, hoe moet ik haar dan in hemelsnaam vertrouwen?
Helena heeft meer dan eens bewezen dat ze me steunt,
ik dacht dat ik had bewezen dat ik jou ook steun!
Weet je wat? Nu ik erover nadenk, handel ik dit wel in m'n eentje af.
Dus Artie heeft besloten...
om Raitts appartement in z'n eentje te bekijken.
Wat? - Ik weet dat dit krankzinnig zal klinken.
Ik weet zeker dat je daar zit, met gevouwen armen,
aan je haar draaiend, op je lip bijtend, omdat je dit niet wilt geloven, maar...
ik ben jou. Ik ben Myka, in het lichaam van Rebecca.
Nou, je geest dan, we zijn teruggereisd in de tijd.
Ik ben Pete, hoi Pete! - Hoi, ik!
Ik kan dit niet geloven, dit is onmogelijk!
We hebben niet veel tijd, kun je even serieus doen?
Geef Rebecca haar lichaam niet helemaal gespannen terug...
Pete, concentreer je! - Allemachtig! Dat zijn jullie echt.
Luister, Myka: Pete zal je proberen te overtuigen om de tijdmachine te gebruiken,
om terug te reizen naar 1961, om een artefact te identificeren.
Het is in orde, Pete heeft eens gelijk voor de verandering.
En Pete? Zorg dat je op Mars komt!
- Net zoals in "Total Recall"!
O, wat hou ik van die film! - Oké, we zijn klaar.
O, er is nog één ding dat je moet weten voordat je hier komt:
het artefact is een...
Hé, alles goed? - Het is gewoon dat ik Jack weer zie.
Nou, maar "Het Vlindereffect" dan? Je weet wel, als je op een vlinder stapt...
in het verleden, verandert het de hele toekomst.
Nee, ik heb het verleden proberen te veranderen, maar ik heb gefaald.
Luister, het zal niet meer zijn dan verkenning, oké?
We gaan terug, vinden het artefact en sporen het op in het hier en nu.
Misschien moeten we wachten op Artie. - Elke moment dat je wacht,
riskeert het het leven van een ander persoon in het heden.
Nou, ik heb mezelf verteld om het te doen. - O, geweldig.
Pete en Myka's geweldige avontuur!
Het is grappig. Na deze zaak zijn Jack en ik verliefd geworden op elkaar.
Het was de dag waarop we het bewustzijn verloren.
Ik werd wakker in een boomgaard, en Jack kuste me.
Onze eerste kus. Ik was zo verrast.
Ik bedoel, ik zag het altijd wel in hem zitten, maar hij was altijd zo gemeen tegen me.
Oké, ik heb de machine aangesloten op het hoofd elektriciteitsnet.
Dat is zeker weten genoeg stroom om de hele dag te draaien.
Uit nieuwsgierigheid, wat gebeurt er met ons...
als Jack en Rebecca sterven terwijl we in hun lichaam zitten?
Ik hoop van niet. - Ik verwacht...
dat jullie geest voor altijd verdwenen zal zijn.
Ik hoop van niet!
O, goed. Ik wilde even zeker weten dat het zo slecht was als ik dacht.
Ik kon het verleden niet veranderen, maar misschien kan jij dat wel.
Dus komt er een grootse aftelling?
Nee.
De tijdmachine heeft ons in de brand gestoken!
Pete! - Bah!
Pete, het is in orde. Het is in orde, kijk.
We zijn in 1961.
Myka, moet je zien. We zijn...
Jack en Rebecca.
Ik wilde gaan zeggen, nog steeds sexy, maar, ja, dat ook.
Mijn God.
Zijn we klaar met het bijwerken van ons haar en makeup, dames?
Wie is die oldtimer? - Charlie Martin, hij is onze Artie.
Denken jullie dat dit een goede plek is om een dutje te doen?
Nee, meneer. Nee...
Je hebt gelijk, Charlie. Het is niet haar schuld. Ik had even een moment daar...
Geef hem niet de schuld. Het is een zware morgen voor ons beiden.
Het spijt me, Rebecca. Een zware morgen.
Misschien moeten jullie de rest van de dag vrij nemen.
Of misschien moeten jullie weer aan het werk gaan!
Het spijt ons zeer, Mr Martin, meneer. We zullen weer aan het werk gaan.
Ja. Het spijt ons, meneer. Bedankt. - Goed, meneer.
Meneer? Mr Martin? Wat is dit? Wat is er aan de hand?
En jullie dekken elkaar niet, jullie zijn gemeen voor elkaar. Wat is er?
Ja. - Inderdaad!
De gemeenheid... - Eikel!
die we hebben voor elkaar... - Ik haat...
jou... - Ik heb jullie nodig in Calcutta.
Jullie zijn van "Het Glazen Meisje" zaak.
Wacht eens even, wat? Wat bedoel je? - Geen discussie.
Gus is dichtbij het vinden van Man Ray's camera. Daar moeten jullie bij helpen.
Als er nog een glazen meisje verschijnt, gaan we er weer mee aan de slag.
Luister, dit komt direct van Mrs Frederic,
dus als jullie haar kwaad willen maken, zodat ze jullie die staar geeft, ga je gang.
Ik ben doodsbang voor die vrouw.
Luister, Charlie, we hebben alleen maar één extra dag nodig.
Ik heb al een baan bij het tijdschrift, en Jack gaat met Raitts vrouw praten.
Is dat zo? - Ja, het stond in Rebecca's,
m'n...
m'n dossier. Als we niets vinden, gaan we naar Calcutta.
Goed, 24 uur. En niet langer.
O, Charlie, we hebben alles nodig dat je kunt vinden over Jonah Raitt.
Natuurlijk, Rebecca. Wat je maar nodig hebt. Want ik ben dan ook je secretaresse, of niet?
Ik mag hem echt niet. - Hij is niet echt aardig nee.
Ik ga Raitts vrouw interviewen. Ik zie je terug bij het tijdschrift, oké?
Ongelofelijk. - Ik weet het. Biefstuk voor een dollar!
Nee, nee, ik bedoel de... - Nee, nee, nee.
Ik weet wat je bedoelt, maar een dollar!
Wat? Hé, hé.
Wat? - Ik wil dat je voorzichtig doet daar, oké?
Als hij een artefact in z'n kantoor heeft, hou het dan gewoon in de gaten.
Ga er niet op af, want hij is overduidelijk krankzinnig.
Ik red me wel. Als je met Mrs Raitt praat, vergeet dan niet dat het 1961 is, oké?
Vrouwen slaan mannen als ze brutaal zijn.
Ik ben een capabele vrouw. Je bent maar een taperecorder.
Eerste dag? - Ja.
Bedankt voor uw tijd, Mrs Raitt. - De Geheime Dienst!
Dat moet zo opwindend zijn. - Nou, het heeft z'n momenten.
Als de president komt, is het goed dat je ervoor zorgt dat de buurt veilig is.
Het is gewoon een voorzorgsmaatregel.
Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. - Helemaal waar.
Weet je, we hebben op hem gestemd. Er was iets met die Nixon dat ik gewoon niet vertrouwde.
Goed gezien.
Dus is er iets nieuws hier, iets dat uw man misschien mee naar huis heeft genomen van het...
kantoor.
Hij heeft z'n drie secretaresses vermoord... - En z'n vrouw.
Alles goed? - Ja...
Ik bedoel, ja, mevrouw.
Vier vrouwen zijn wreed en onnatuurlijk vermoord.
Ik had gewoon zo'n gevoel.
Jullie zien er zo gelukkig uit in die foto.
Agent Secord, heeft de president een reden om zich zorgen te maken over m'n huwelijk?
Nee. Nee, mevrouw. Geen reden.
Heel erg bedankt. Weet je, ik vind je armband heel erg mooi!
Bedankt, het was een cadeau. - Van wie?
Was er iemand die je, je weet wel... - Dames.
Hier wordt gewerkt. Dit is geen naaigroep.
Natuurlijk, Mr Raitt.
OVERGEBLEVEN TIJD: 14 UREN EN 21 MINUTEN
Hoe kun je zien of...
Het gebruikt veel elektriciteit.
Maar geen zorgen, het pakhuis kan het wel aan. - Ik maak me geen zorgen over het pakhuis.
Ik haat dit. Ik zat met Beth te praten,
en ik bleef maar denken: "Je hebt geen idee dat je sterft vandaag!"
Vandaag! Ik bedoel, wat is daar nou eerlijk aan?
Dat is het niet. - Rebecca!
Het lijkt je te lukken met die typmachine. Je bent praktisch een natuurtalent.
O, nee, niet echt. - Ik ga weg voor de dag.
Nog een fijne avond, Roxanne. Ik zie jou morgenvroeg wel weer.
Ja.
Morgenvroeg. Een fijne avond nog, Mr Raitt.
Nou, ik kan het beter ook maar voor gezien houden.
Nog een fijne avond.
Ze liegt.
Allebei. Zonder twijfel gaan ze elkaar opzoeken vanavond.
Weet men niet hoe men moet liegen in 1961? - Dat is dé Roxanne, het volgende slachtoffer.
Op die manier moeten we niet aan haar denken. - Hoezo niet?
Die kerel gaat haar vermoorden en z'n vrouw. - Er is niets dat we kunnen doen.
We moeten alleen de tijdlijn verkennen. - De pot op met de tijdlijn.
Oké? Ik ga achter Raitt aan. Jij blijft hier en doorzoekt z'n kantoor,
misschien heeft hij het artefact verstopt. - Pete, nee...
Je kunt niet... - Lieverd, ik wil deze...
op volgorde gearchiveerd hebben aan het einde van de dag.
Bedankt, schat. - Schat? Lieverd? Luister, makker...
Ziezo. Dat zou genoeg moeten zijn om het te stabiliseren,
tenminste tot de fluctuaties... - Claudia...
Wat is dit? - Artie!
Hé, wat doe je hier!
Nou, er viel niets te vinden in Raitts appartement.
Wat doe jij hier?
Nou, we hadden een probleem met de elektriciteit.
Vanwege de... Het is een grappig verhaal.
Mijn God. - Wat is er gebeurd, ben je in orde?
Ja, ja, het gaat goed.
Alleen een beetje duizelig. - Wacht. Ik haal je wat water, oké?
Goed gedaan, Ms Streep. Probeer het de volgende keer eens met een accent.
Ik wilde alleen niet dat Artie...
Een Martini, Mr McNamara. - Bedankt.
En wat kan ik voor u halen, meneer?
Jackie O, toch?
Wie?
Jackie Kennedy.
Ik bedoel als in... O, wauw. Dat is een sluwe. Wat heb je daar?
Kijk dit nou. Dat is gewoon een relikwie. Dit spul was in de jaren 50 al gedateerd.
Ja, ik hou ook meer van de Sports Illustrated. - Dat is veel beter, ja.
Ze zouden er natuurlijk wat mij betreft wel wat meer pit in mogen brengen.
Wat meer naakt.
Misschien iets van een Zwempak Uitgave.
Je hebt wel oog voor de vrouwen, hè? - Dat klopt.
Weet je, ze zeggen wel eens dat God ons naar z'n beeld heeft geschapen.
Dat doet mij denken dat God een vrouw moet zijn.
Ik bedoel, kijk haar nou eens. Ze is verbazingwekkend mooi, toch?
Maar dit tijdschrift doet gewoon haar best om haar er saai te laten uitzien.
Ze zou bewonderd moeten worden, als een kunstwerk.
Ga maar weer terug naar Pete en Myka.
Weet u zeker dat u zich goed voelt? - Ik voel me goed, ik voel me goed.
En niet meer lijmsnuiven, jongedame.
Zeg, Rebecca, het spijt me. - Dat hoeft niet.
Gewoon een beetje teveel opwinding voor deze oude griet.
Een heer hoort eigenlijk niet door de handtas van een dame te snuffelen.
Nou, toen je in elkaar zakte, wilde ik even kijken of je ook medicijnen gebruikte,
en toen kwam ik Erlopa tegen. - Erlotinib.
Weet je, eigenlijk mag ik nog van geluk spreken.
De meeste pakhuisagenten leven meestal niet lang genoeg om te kunnen sterven aan kanker.
Wat is de prognose... - Slecht.
En dat is nog optimistisch.
Ik heb altijd gezegd dat ik dat artefact zou vinden, ook al was het het laatste wat ik zou doen.
Rebecca.
We vinden het wel.
Het was leuk je gesproken te hebben. - Jou ook.
Sigaretten, meneer? - Nee, bedankt.
Myka. - Hallo.
Wat doe je hier? Dit is een herenclub.
Nou, vreemd genoeg, als je een van deze pakjes aan hebt, maakt niemand zich druk om je gezicht.
Luister, probeer me hier niet uit te praten, oké? Raitt is onze man.
Hij heeft het over vrouwen veranderen in kunst. - Pete...
O, fantastisch... Nou is hij weg.
Pardon. Heeft u enig idee waar Jonah Raitt heen is gegaan?
Het spijt me, meneer. Hij is net weggereden. - Verdomme!
Goed gedaan, Myka. Nu kunnen we het wel vergeten om hem tegen te houden.
Hoe moeten we nou het artefact herkennen? - Geef me de Farnsworth.
Wat aardig van jullie beiden om je eens te melden. Ik ben ontroerd.
Je moet eens stoppen met roken, man.
Charlie, heb je nog wat van die informatie over Raitt kunnen vinden waar ik je om gevraagd had?
Dat was het hoogtepunt van m'n dag.
Nou, zaten er nog hotelbonnetjes bij? - Wat? Hotel? O, juist...
Want als hij z'n vrouw bedriegt, dan... - Nodigt hij ze niet bij hem thuis uit.
Alweer verkeerd, Rebecca.
Hij nodigt ze wel bij hem thuis uit. - Wacht, wat zei je daar?
Raitt heeft vorig jaar een aftrekpost ingediend voor een tweede verblijfplaats,
een eenpersoonskamer op Hoover Street 15.
Dat zal z'n tweede verblijf wel zijn waar hij zijn secretaresses een goede beurt geeft.
En Rebecca, goed gedaan.
Jij bent ook echt in elk decennium het lieverdje van de leraar, hè?
Volgens het dossier werd Roxanne op Hoover Street vermoord.
Kom mee.
Er overkomt haar niets, Claudia. Dat verzeker ik je.
Waar ben jij naartoe gegaan toen jij je tijdmachine hebt gebruikt?
Een manicure en pedicure behandeling bij Cleopatra? Een vrijpartijtje met Casanova?
Parijs, 1899. - Waarom?
Dat is... Daar had ik voor m'n dochter Christina een zomervakantie bij familie geregeld.
Ik was behoorlijk veel weg. Alleenstaande werkende moeder, zoals ze dat hier tegenwoordig zeggen.
Op een dag werd Christina met koorts wakker. Sophie, de huishoudster, hield haar in bed.
De mannen die het huis van m'n neef kwamen leegroven, hadden een leeg huis verwacht.
Sophie probeerde ze van zich af te slaan, maar het waren er gewoon teveel.
Zij overleefde het, maar... Christina...
Sophie kon zich niets herinneren van de afgelopen 22 uur en 19 minuten waarin het gebeurde.
En toen een van de dieven eindelijk werd opgepakt, omschreef hij hoe Sophie had gevochten...
Ze gebruikte Kempo, een van m'n favoriete vechtstijlen.
En ik begon te vermoeden... Ik wist het, ik wist gewoon...
dat ik op de een of andere manier terug in de tijd was gereisd en Sophie was geworden.
Uiteindelijk heb ik die machine gebouwd, vastberaden om het gebeurde te veranderen.
Maar de inkt waarmee het levenspad staat beschreven is onuitwisbaar.
Ik kan me voorstellen dat het verliezen van een kind het ergste is wat iemand kan overkomen.
Eigenlijk niet.
Toen ik ze had gevonden, wat ik de moordenaars van m'n dochter heb aangedaan...
Dat is het ergste wat iemand kan overkomen.
Mijn hemel! Ik schrok me te pletter! - Roxanne, je bent in gevaar.
Gevaar... Haha. Rebecca, wat doe jij hier nou?
We weten wat er tussen jou en Raitt speelt.
Ik moet ervandoor. - Nee, luister naar me!
Pete, Pete, kijk me aan. Doe dit nou niet. - Nee, ik laat haar niet doodgaan, Myka.
Pete! Je weet dat je dit niet kan tegenhouden.
Roxanne, wacht!
Wat doe je hier?
Nee.
Nee!
Ik ken jou. Jij was in die club. Volg je me soms?
Mijn God. Dat is de armband van Roxanne.
Wat is er gebeurd? - We hebben er geen verklaring voor, maar...
Ze is dood. - Gecondoleerd.
Hij is het niet. Raitt is niet onze man.
En we hebben niet veel tijd om uit te zoeken wie het wel is.
Goed, het eerste wat we moeten doen, is de data opnieuw analyseren.
Dat doet deze plek dus nog steeds, hè? - Ja...
Artie, wat doe je?
Er wordt in een van de beveiligde opslag sectoren een grote hoeveelheid stroom gebruikt.
Waarschijnlijk stelt het niets voor. - Ik neutraliseer het wel even,
en stuur er een micro-pulse doorheen. - Artie, nee!
De verbinding houdt stand, maar iets heeft zojuist de volledige reïntegratiebedrading doorgebrand.
En dat betekent? - Dat ik ze niet terug kan halen.
Als Jack en Rebecca weer wakker worden, zijn Pete en Myka voor altijd verloren.
Het stroomniveau daalt. - Nou, hij raakt oververhit!
We hebben iets nodig om het af te koelen. - Ik ben er mee bezig!
Wat je ook met m'n mensen aan het doen bent, het is nu afgelopen.
Myka. Myka, gaat alles goed?
God. - Wat was dat in hemelsnaam?
Ik heb geen idee. Denk je dat er misschien iets is misgegaan?
O, Roxanne... Wat heeft dit aangericht?
Luister, Raitt...
Je moet ons vertellen wat je weet. Wie zou hun iets willen aandoen?
Ik weet het niet, ik weet niet of iets als dit...
Wat bedoel je, hun? - Meredith en Ruth,
de twee andere vrouwen die voor je bedrijf hebben gewerkt.
Nee, ik heb een berichtje van ze gehad. Ze zitten in Los Angeles voor research.
Dat bericht hebben ze nooit achtergelaten.
Dus dit... Dit is hun ook overkomen.
Luister, ik weet dat dit hard aankomt, maar jij sliep met die vrouwen.
Wie zou ze iets willen aandoen? - Ik sliep niet met ze!
Ik probeerde het tijdschrift over te nemen!
Ik probeerde van de uitgever af te komen en de controle van "Where & When" over te nemen.
Het heeft een artistieke visie nodig en een onafhankelijke denkwijze.
Dus ze hielpen je? - Ja.
Ze worden volledig ondergewaardeerd door dat bedrijf... Ze zijn tot zoveel meer in staat.
Denk je dat iemand er achter is gekomen en ons probeert tegen te houden?
Nee, nee, maar we moeten bij Beth zien te komen.
We denken dat ze de volgende zou kunnen zijn. - M'n vrouw?
Nou, ze heeft hier helemaal niets mee te maken.
Hoe weten jullie dat überhaupt? - Dat kan ik niet zeggen.
Maar geloof me. We moeten daar onmiddellijk naartoe!
Als ze m'n vrouw aanraken, dan zweer ik...
Artie. Wat ben je aan het doen?
Ze probeert ze te vermoorden. - Ik heb al geprobeerd om uit te leggen...
dat dit een manier is om in de tijd te reizen! - Dat is fysiek onmogelijk.
Nee, dat weten we. Dit werkt met je geest.
Dat doet zij ook. - Artie heeft het systeem doorgespoeld.
Dat heeft de bedrading doorgebrand.
Ik had het systeem niet hoeven doorspoelen als ik wist waar je mee bezig was.
Als we hadden gevraagd, had je nee gezegd! - Natuurlijk had ik nee gezegd!
Claudia, dit is niet jouw schuld. Jij ziet altijd het beste in mensen...
Mensen als haar maken misbruik van mensen als jij.
Ik ben niet zo naïef.
Ben ik naïef?
Ik heb ze gevraagd om dit te doen.
Als je degene wilt neerschieten die verantwoordelijk is, schiet er dan maar op los.
Als we dit niet oplossen... Dan raken we ze kwijt.
Ze zullen sterven.
Hou me in de gaten. Hou elke beweging van me in de gaten.
Maar laat me ze redden.
En als ze sterven... giet ik je zonder twijfel weer in het brons.
Wat heb je nodig? - Een nieuwe stroombron. Snel!
Beth? Beth, ben je er?
Luister, geen zorgen. We vinden haar wel. Pete... Ik bedoel Jack zoekt buiten.
Als ze hier niet is, is dat een goed teken, toch? - Waarom is dat een goed teken, Jonah?
O, mijn God. Mijn God, je bent in orde.
We maakten ons zo'n zorgen over je. - Dat hoeft helemaal niet.
Ik heb geprobeerd er voor te zorgen dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken, nooit,
en dat het altijd goed met ons zou zijn.
Luister, Beth, er is iets heel ergs gebeurd. Meredith, Ruth en Roxanne zijn vermoord.
Dus je bent meteen op pad gegaan om weer een nieuwe hoer te halen.
Wat?
Ik heb met die anderen afgerekend. En jij neemt gewoon weer een nieuwe mee?
Jij hebt die vrouwen vermoord.
Ik had gehoopt dat je de boodschap wel zou begrijpen, misschien had ik duidelijker moeten zijn.
Jonah! Luister, Beth, er moet een andere manier zijn, oké?
Misschien was er wel...
Ik denk dat er een of ander misverstand geweest is.
Jij schiet met je kleine straalpistool daar, en raakt m'n man.
Dat is het enige wat ik moet begrijpen. - Misschien niet het enige.
Pete!
Nee! Hij moet erin blijven!
Dit doet waarschijnlijk even pijn! - Dat doet het al... Veel!
Ik wilde dat je meer van me had gehouden.
Die arme meisjes...
Ik wilde dat jij wat minder van me had gehouden.
Dus dit... Dit is waarom we die film hebben gemaakt om naar onszelf op te sturen.
Omdat we wisten dat we niet alleen het artefact te zien zouden krijgen, maar het ook echt pakken.
Ja, maar we kunnen het niet mee terug nemen naar de toekomst, dus wat is het nut ervan?
Wat als dat wel zou kunnen?
Wat als we het ergens konden verstoppen waarvan we zouden weten dat het over 50 jaar nog bestaat,
ergens op een veilige plek, ergens waar alleen wij er bij zouden kunnen komen.
Het pakhuis.
Maar Pete, we moeten nog steeds die film maken en we hebben niet veel tijd meer.
Wanneer dringt de tijd nou niet?
Nou, waar moeten we in hemelsnaam een camera zien te vinden? Nou?
99... Wat dacht je van het dressoir?
Ik weet niet hoe ik je dit moet uitleggen, maar...
Je moet vluchten. - Vluchten? Waarom?
Roxanne, die andere vrouw, nu je vrouw. Je bent de hoofdverdachte.
Maar je kan de politie toch vertellen dat het Beth was...
en dat ik onschuldig ben. - Dat kan niet.
We zijn niet lang genoeg in de stad...
om iemand iets te kunnen vertellen. - Maar waar moet ik dan naartoe?
St. Louis. Je moet me vertrouwen. Je zal in St. Louis veilig zijn.
En het spijt ons dat we je dit moeten vragen, maar we hebben een gunst nodig.
Je moet deze film op de post doen. Het zal je naam op een dag zuiveren. Vertrouw ons maar.
Succes.
We hebben niet genoeg tijd om het mes terug te brengen.
Hoe ver zijn we nog van het pakhuis? - We redden het wel.
Ze redden het niet. - We gaan het niet redden.
We hadden het mes ook op de post moeten doen.
Ben je gek? Weet je de laatste keer nog dat iemand een artefact op de post heeft gedaan?
O, juist. Dr Doomsday in overvloed.
Gaat alles goed? - Ja, ja.
Alleen wordt die hoofdpijn steeds erger. Wat nou als...
Wat is er?
Gewoon een beetje geschiedenis wat zich herhaalt.
Rebecca zei dat Jack haar gekust had onder een boom in een kersenboomgaard.
Hier moeten ze wakker zijn geworden. - We komen hier de hele tijd al.
Moeten we het mes gewoon bij Jack en Rebecca achterlaten?
Dat kan niet, want ze weten niet wat het is als ze wakker worden.
En misschien denken ze dat het een briefopener is en verglazen ze zichzelf bij een rekening.
Wat dacht je van hier? - Oké.
Hier? - Ja.
We zouden net genoeg tijd moeten hebben om ze weer terug te krijgen.
Als dit werkt.
De stroom wordt niet overgedragen. Ik zou niet weten wat ik anders nog kan doen.
Pete, wat ben je aan het doen?
Rebecca zat haar hele leven met het feit dat ze het artefact niet kon vinden.
Als ik haar kan laten weten waar het is, dan...
Pete, dat werkt niet. Dat gaat nooit lukken.
Het verleden is niet te veranderen. - En ik ook niet.
Toen er vroeger iets niet werkte...
Ja, dat deed ik ook altijd. - Ik vind het prima.
Snap je het dan niet? We moeten het blijven proberen.
Als we het lot gewoon accepteren, dan zijn we niet veel beter dan...
Zijn we terug?
Zitten we zwaar in de problemen? - O, meer dan je je kan voorstellen.
O, nee, nee, man. Ik heb het briefje laten vallen.
Jullie zien er geschrokken uit. Is er soms iets gebeurd?
Nee.
Hebben jullie het artefact gezien? - We hebben het niet alleen gezien...
We weten ook waar het is. Het is veilig.
Hebben jullie nog een van die vrouwen kunnen redden?
Nou, ik denk dat je het verleden dus niet kan veranderen. Hoe hard je het ook probeert.
Die machine...
Werkt die nog? - Je wilt ons toch niet vertellen...
dat we terug moeten gaan om nog een artefact te vinden.
Nee. Maar ik zou Jack graag nog eens willen zien.
Nog één keer.
Nou, de elektronica is zwaar beschadigd, en de reis zou niet langer dan een moment gaan duren.
En... ik kan je niet weer terug halen.
Waarom zou ik nog terug willen komen?
REBECCA ST. CLAIR, LERARES UIT DE OMGEVING, STERFT OP 81-JARIGE LEEFTIJD
Hé. Dus Pete heeft het mes teruggevonden.
Mooi. Het blijkt dat dat artefact de basis was voor het verhaal over Assepoester.
Alleen in plaats van hoe in het verhaal een jong meisje een knappe prins ontmoet...
die haar een glazen muiltje geeft... heeft Cinderella het mes gebruikt om...
Laten we maar zeggen dat ze de boel nogal eens willen aanpassen voor kinderen.
Wij hebben de dingen graag simpel als kind. Zwart en wit, goed en slecht.
Soms zou ik wel eens willen dat de dingen nog steeds zo simpel waren.
Ze heeft het goed gedaan, hè? - Rebecca? Ja, ze heeft het heel goed gedaan.
Nee, ik bedoelde... Helena.
Ja. - En jij hebt het ook goed gedaan.
Becs?
Waar zijn we in hemelsnaam? - Het is goed. We zijn veilig.
Het laatste wat ik me kan herinneren, is dat ik in het pakhuis zat en...
Dat maakt niet uit.
Jack, ik heb je zo gemist. - Me gemist?
Jack, wat doe je? - Wat ik al heel lang geleden had moeten doen.
Vertaling: MugenJin & Regeer. Controle & Sync: MugenJin. Exclusief gedownload van Bierdopje.com