We zijn hier al uren.
Als je het mij vraagt, vinden we hier toch niks meer.
Je vindt dit niks?
Maak me wakker als je een uitgangsbord ziet.
Mens, waar is je wondergevoel?
In de boomhut, op m'n tweede glas wijn.
We verliezen daglicht Challenger. We kunnen beter een kamp maken.
Niemand heeft het over kamperen gehad. - Het was een verrassing.
Daar gaan we. Je mag wel een orkaan gebruiken om het los te krijgen.
Zo is het goed, ik ben geen pakezel. - Nog een paar dingetjes.
Een beetje hulp? - Maar natuurlijk.
Ik ga het brandhout halen.
Zo is het goed.
Dat is ver genoeg.
Timing is alles.
Laatste keer dat ik de Barmhartige Samaritaan speel.
Gaat het? - Die klootzak probeerde me te bijten.
Kun je dat nou nog geloven? - Zeer zeker wel.
We kunnen beter terug naar het kamp gaan om dat schoon te maken.
Het gaat wel.
Waarom help ik ook weer iemand te begraven die jij hebt neergeknald?
Roofdieren. Ze ruiken het lijk, weldra ruiken ze ons
Dus, tenzij je graag wat gezelschap wil, vanavond.
Droom maar lekker verder.
Bijna klaar. Nog een paar, Marguerite.
Roofdieren. Volgens mij hebben we het enige roofdier al begraven.
Wat is er? - Vertel!
Interessant. Er lijken bijtsporen op de nek van het dier te zitten.
Moet iets in de lucht zitten deze avond. - Dat zijn tandafdrukken.
Eigenaardig, er is geen bloed.
Nergens is bloed.
Helemaal drooggelegd. - Oh, geweldig.
Het is overduidelijk dat die dooie een vampier was.
Het was een grapje.
Ik wist dat er iets in de lucht zat vanavond.
Het is al laat.
We kunnen beter doorgaan met begraven.
Ik meen het. - Ik vraag me af wie het gedaan heeft.
Ongelofelijk. Gebarbecuede... Wat was het ook weer?
Hoewel, waarschijnlijk wil ik het niet weten.
Ik ben blij dat je er bent. - Is dat zo?
Zeker. Jullie allemaal natuurlijk. - Natuurlijk.
Ik denk dat ik eenzaam was.
Iemand zo geweldig als jij mag zich niet eenzaam voelen.
Dank u, Ned Malone. Alleen al daar voor.
Jij mag de afwas doen.
Waar ga je heen? - Dat zie je zo wel.
Je raakte haar gezicht aan, iemand zo geweldig als jij en toen kuste ik haar.
Ned!
Wat doe je? - Kom maar binnen.
Ik vraag het geen tweede keer.
Wacht even, ik kom eraan.
Momentje, ben er bijna.
Hey, Veronica, dat is niet eerlijk.
Veronica.
Moet jij niet op wacht staan?
Niet nu.
Deze droom heb ik eerder gehad.
Roxton, iets langzamer.
Roxton! Stop.
Laat me los! Hou op!
Roxton!
Wat denk je dat je aan het doen bent.
Ik breng vaak het beest in een man naar boven.
Ik zie dat we hetzelfde probleem hebben.
Pardon? - Kon niet slapen.
Ik ook niet.
Professor? - Ja.
Ik zit met iets. - Ze begrijpt het vast wel.
Wie? - Je jongedame, thuis.
Hoe heet ze? - Gladys.
Mooie naam, Gladys, maar Veronica ook.
Dat is het probleem.
Ik bedoel, ik hou van Gladys,
maar voor zover ze weet kan ik dood zijn. - Klopt.
Dus dan is het niet echt ontrouw zijn, of wel?
Wat denk jij, professor?
Ik vind dat één van ons maar eens naar bed moest. Slaap lekker, Ned.
Bedankt. Voor niks.
Veronica?
Wat is er, je trilt. - Weet ik niet.
Er was iemand. Een man, daar waar jij nu staat.
Er is hier verder niemand, lieverd, je had een nachtmerrie.
Donkere huid, bruine ogen. Hij strekte zijn hand uit.
Het leek zo echt.
Soms kan de nacht ons voor de gek houden.
Het is wel 15 meter naar beden. Dat zou een beste sprong zijn geweest.
Tenzij ie kan vliegen.
Ok, ik ben van gedachten veranderd.Het maakt me niet uit als we hem nooit meer zien.
Kunnen we nu een pauze houden?
Kijk. We zijn op de goeie weg. Deze kant op.
Het gewoon een gebroken tak.
Misschien wel een kudde konijnen.
Met een maat 45 laars. Oh, nee.
Het is zeker Roxton. Deze kant op.
Achter je, bwana.
Ik voel me zo stom.
Ik vind je helemaal niet stom. - Normaal ben ik niet schrikachtig.
Gelukkig nu wel. Zo kon ik je nog even zien vannacht.
Sorry dat we jullie storen, maar hij drong aan.
Mijn nachtmerrie. - Ik ben Niko,
je echtgenoot.
Welkom, mijn lief.
Waar ben ik?
Je bent thuis gekomen.
Dus, je wilt Veronica kopen?
Zo gaat dat in mijn stam. - Je maakt een grapje.
Nou, Ned, er zijn landen, zoals Afrika, waar mannen hun vrouwen kopen met vee.
Ja, maar waar ik vandaan kom, en mannen doen dingen als dit,
dan eindigen ze in de goot.
De vrouw, Veronica, is van jou?
Neem me niet kwalijk! We zijn niet in Afrika.
Ik loei niet, en ik ben niet te koop.
Het is erg vleiend, maar nee dank je en vaarwel.
Dus, de vrouw is van jou. - Ja, Veronica is van mij.
Ned, niet doen!
Ik begrijp het.
Je overweegt mijn aanbod, ik zal terugkeren voor het antwoord.
En als hij weigert? - Dan vechten we tot de dood.
Allemaal van jou? - Ja.
Een stukje thuis, midden in de jungle.
Je was bijna vergeten hoe het zou kunnen zijn, of niet?
Ja.
Nog niet, mijn liefste.
Het wachten op iets is veel waard.
M'n borst...
het voelt zo strak. Wat is het? - De transformatie is begonnen.
Wat gebeurt er met me? Je wordt wakker, mijn liefste.
Sommigen zullen zeggen dat je besmet bent met een ziekte, maar
zij hebben geen ziel, geen passie. Het is geen ziekte, maar een gift.
Zeg eens, ben je er klaar voor? Heb je honger?
Drink!
Meer, neem alles.
Oh mijn god.
Nou ja, bijna dan. Wees niet bang, accepteer de gift.
Onmogelijk! - Niets is meer onmogelijk.
Zie hoe het leven kan zijn. Voel het. - Jij...
Jij hebt dit gedaan. - Dat is het. Kom op.
Geef toe aan de honger, geef jezelf over.
Wees verdoemd.
Ik zou kunnen zweren dat we rondjes lopen.
Dat komt omdat Roxton een dwaalspoor heeft achtergelaten.
Nou ja, als ie niet gevonden wil worden.
Wat is dat, in godsnaam? - Ben je gek geworden?
Het is dood.
Het lichaam is nog warm.
Er zijn wat wonden, gemaakt met iets langs en scherps.
Een mes?
Kijk hier eens naar. - Moet het echt?
Meer beten in de nek, klein, maar ze zijn er wel.
Ik geloof je wel. Wat voor soort wezen doet dat?
Oh mijn god.
Laarzen, maat 45. - En we weten wie die draagt.
Ik ben het enige waarvan je niks te vrezen hebt.
Prachtig!
Toen ik je voor het eerst zag, stopte mijn hart.
Er was slechts je gezicht, je glimlach.
Zelfs de jungle zweeg, alsof mijn liefde de dieren schaamte gaf.
Er zijn zat vrouwen. Zelfs van je eigen stam.
Nee, je begrijpt het niet.
Ik was een klein jongetje. Zes, misschien zeven jaar oud.
Toen zag ik je voor het eerst. - Je zag me zo lang geleden?
In m'n droom.
Je droom? - En duizend andere dromen.
Zeg me dat je niet van mij gedroomd hebt.
Onze dromen zijn voorspellingen. We horen bij elkaar.
Zonder jou ben ik maar een helft van mezelf.
Nee.
Vertrek, alsjeblieft.
Het is verbazingwekkend.
Wat is dit gevoel?
Geen angst, je behoort nu toe...
aan mij. Aan de sterren.
Je bent het kleinste deeltje op de verste planeet van de zon.
Je bent de geheime gedachtes en dromen van iedereen die je ooit gekend,
van gehouden of verloren hebt.
Het universum ligt aan je voeten.
Ik zal je nooit verlaten.
Ooit zal je me proberen te doden.
Nooit.
Een instinct berooft je van je verstand.
Het zal gebeuren, maar niet vandaag.
Dat is onzin.
Mijn vader noemde het natuurlijke selectie.
Je vader...
Waar is je familie nu?
Daarbinnen.
Mijn vader was gebeten door een wild beest en heeft toen mijn moeder
en vier van onze mannen gedood. Hij heeft zich met mij gevoed.
Hij kon me niet doden. Zijn liefde was te sterk.
De nacht daarna was zijn honger sterker.
Maar je leeft nog.
Natuurlijk, tegen die tijd had ik zelf ook honger.
Zoals ik al zei, natuurlijke selectie.
Wat is dat?
Vers bloed, mijn lief.
Vers bloed.
Twee, voor elk één.
Weet je zeker dat je er klaar voor bent?
Ik ben er klaar voor.
Ik zal eerst gaan. Alleen.
Je kunt nu niet meer terug.
Ze zijn mijn vrienden, ze zullen me vertrouwen.
Prima, mijn lief, maar wees snel.
Ik heb honger.
Zeg me dat jij dat ook ziet.
Wie zou dat nou midden in de jungle bouwen?
Pardon? - Mens, zwijg. Er komt iemand aan.
Roxton! - Dat werd tijd.
Rennen!
Ren, verdomme! - Rustig aan, ouwe.
Ben je doof? Ren! - Kom op.
We kunnen hem niet achterlaten. - We weten waar ie is. We komen terug.
Dit is belachelijk.
Dat weet ik wel zeker.
Je kunt niet tegen Niko vechten.
Wie dan, Summerlee, jij?
Waarom niet? Heb ik om jouw bescherming gevraagd?
Dat is niet nodig. - Ik heb geen held nodig.
Of ik vecht met hem of hij neemt jou als bruid.
Ik zie geen andere optie.
Ik misschien wel.
Heb je ze weggestuurd?
Doe dat nooit weer.
Ik zou je moeten laten sterven
Maar ik heb me al zo aan je gehecht.
Marguerite…
Challenger. Ze zijn mijn vrienden.
Je hebt nu maar één vriend, mijn lief.
Voel je hoe zwaar je borstkas is. Voel je je bloed koken.
Hoe lang is het geleden sinds je je gevoed hebt?
Kom bij me.
Geduld.
Nu!
Wat ben je aan het doen? - Je twijfels elimineren.
Leg het neer. - Daag me niet uit.
Ik zal je slechts teleurstellen.
Je hebt je vrienden laten onstnappen, omdat je niet hongerig genoeg was.
Binnenkort veranderd je trek in razernij.
Je verlangen in krankzinnigheid.
Gauw zul je alles doen om te eten.
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Heb je Roxton's gezicht, huid en ogen gezien?
Moet koorts zijn, een soort ziekte. - Wat?
Stel dat die man die hem aanviel een bacterie of virus met zich meedroeg.
Het ene dolle dier infecteerd het andere. - En het heeft z'n geest aangetast.
Zweten, zwaarademigheid, zuurstofarm bloed.
Een mooie theorie, maar wat nou als ie ons de nekslag geeft?
Roxton, ik ben het, Challenger!
Roxton!
Kom op. Ik had dit niet gedacht, maar ik wil je niet hoeven neerschieten.
Alsjeblieft, John!
Bedankt.
Je schoot nogal mis, schat.
Ik deed het niet vol overtuiging.
Wat doen we nu met hem?
We hebben geen keus.
We moeten hem vergiftigen. - Wat?
Nogmaals, we vergiftigen Roxton om hem te genezen?
De infectie vernietigd zijn rode bloedcellen.
We behandelen het op de zelfde manier als kanker.
We vergiftigen zijn bloed en de bacterie sterft.
Ik zal maar niet ziek worden met jou in de buurt.
Waar ga je heen?
Ok, laten we maar doen. - Dit is jouw gevecht niet.
Maar de mijne.
Onderweg zag ik deze staan.
Belladonna. - Mooie dame.
Het heet zo, omdat Italiaanse vrouwen het toepasten op hun ogen.
Verwijdde pupillen waren aantrekkelijk.
Heerlijk, die goeie ouwe tijd. - Dus, we vermorzelen de bessen
en voeren hem het sap.
En dan? - Dan hopen we.
Ik wil je niet doden. - Dan zijn we het daar over eens.
Verkoop me dan je vrouw. - Ik ben zijn vrouw niet!
Ned, stop alsjeblieft. - Aan de kant.
Je kunt gewond raken.
Ned!
Stop! Allebei, stop ermee!
Hou hem koel.
Hem doden en hem genezen ligt dicht bij elkaar.
Hij wordt gezuiverd. Het bloed strijdt tegen het vergif.
Mijn god, is hij...?
Wat nu? - We moeten een paar uur wachten.
Tot ie wakker wordt.
Als hij wakker wordt.
Ned! Niko!
Alsjeblieft.
Niemand sterft voor mij.
Veronica, wat doe je nou?
Hier een einde aan maken.
Leg het mes neer. - Jullie kunnen over mijn lijk vechten.
Veronica, doe het niet.
Stoppen jullie?
Dit is een truuk.
Ze doet het niet.
Vaarwel, Ned.
Waarom? Waarom is mijn leven meer waard dan de jouwe?
Zou je het echt doen?
Ja. - Weiger de voorspelling, weiger onze harten.
Het was maar een droom.
Deze zijn van jou.
Je verlaat mijn leven, Veronica, maar je zult mijn dromen nooit verlaten.
Doe voorzichtig, Niko.
Wees haar waard.
Even voor de duidelijkheid.
Ik ben niet van hem.
En niet van jou.
We waren gek. - We waren wanhopig.
Wat gaf ons het recht om met zijn leven te spelen?
Onze Roxton was dood.
Het ding dat ie was, had ons vermoord en was niet gestopt.
We hebben hem een kans gegeven.
Roxton!
De koorts is weg. - Godzijdank.
Ik denk dat het wel weer goedkomt. - Welkom terug.
Mijn god, wat hebben jullie gedaan.
Hij is verward. Waarschijnlijk een bijwerking van het vergif.
Rustig aan...
Kalm aan, ouwe. We moeten je bij de ballon zien te krijgen.
Nog niet.
Voor iemand die net uit de dood is opgestaan, ben je niet erg blij.
Ik kon de wind over bergen horen, zo´n honder kilometer hiervandaan.
Ik kon de hartslag van vliegende vogeltjes horen.
En als ik naar de sterren keek...
Laat maar. - Nee, ga door.
Opeens, had ik alle antwoorden.
Ik kon het universele plan zien, ik was waar ik hoorde.
Ik was thuis.
Heb je enig idee hoe dat voelt?
Challenger, wacht!
Ik ga alleen. - Zeker weten?
Het is beter zo.
Denk je dat ie weet wat ie doet?
Calista!
Je hebt me verlaten. Ik voel het.
Voedend op mensenvlees. - Wij zijn zo veel meer dan de mensen.
Kom bij me terug.
Dat kan ik niet.
Heb je je ooit levendiger, krachtiger, vrediger gevoeld?
Calista, mijn vrienden kunnen je helpen, je genezen van de infectie net als ik.
Ik ben het pure leven, jij bent slechts...
een langzame dood.
Maar niet lang meer.
Ik wil je niet doden. - Dat zul je ook niet.
Calista...
Het hoeft niet zo te zijn. - Toch wel.
Maar ik kan me tenminste aan jou tegoed doen voor de laatste keer.
Je mag hen voor de gek houden, maar jezelf niet.
Je weet dat ik gelijk had.
Precies waar we het achter hebben gelaten.
We zullen hier overnachten en vertrekken morgenvroeg.
Marguerite, maak jij het vuur? - Is goed.
Roxton, help jij even met de ballon?
Kijk eens naar hem, lijkt hij anders?
Niet meer.
Nu lijkt hij weer zoals ons.
Het komt wel weer goed met hem. - Ik wou dat ik zo optimistisch was.
Als Roxton iets begrijpt, dan is het wel hoe je overleeft.
Vertaling + resync door kennyek93