Links.
Verplaats het naar links.
De andere linkerkant, Roxton.
Zoals U wenst, hoogheid.
Ik noteer dit.
Zoals gewoonlijk Marguerite.
Als Challenger deze vallei in kaart wil brengen...
moet hij ons instrumenten geven die werken.
Ik heb een kompas dit nog nooit zien doen.
Wat is er deze keer verkeerd?
Je bent veilig.
We doen je niets!
Goed gedaan Marguerite.
Iemand moet de leiding hebben.
Ze is dood.
Zo hard heb ik haar niet geraakt.
Er is niets aan haar te zien.
Ze liep voor iets weg.
Ze is ergens bang van.
Denk je dat ze van angst dood ging?
Wat verdorie?
Wat is dat?
Roxton dit is meer dan alleen maar een storm.
De doden zullen leven...
en de levenden sterven...
pas op voor de levende steen.
Heeft iemand een verklaring?
Geen beest makt zo'n geluid.
Wat kan het anders zijn?
Het is nu niet het moment om dat uit te vinden.
Kom op Malone, laten we weggaan.
We kunnen haar niet achterlaten.
Zij is dood, wij niet.
Op dit moment.
At the dawn of the last century...
A band of explorers searched for a prehistoric world...
Driven by ambition...
Secret desires...
A thirst for adventure...
And seeking the ultimate story...
They are befriended by an untamed beauty...
Stranded in a strange and savage land.
Each day is a desperate search for a way out...
of the Lost World.
Deze kant op.
Wat is er met het pad gebeurt?
Het werd zo snel donker, we moeten een rondje gelopen hebben.
Wat het ook is, we willen niet dat het ons vangt.
Marguerite het is alleen maar de wind.
We zitten in een tropische onweersbui, dat is alles.
Nee, John, dat is niet alles.
En de meest noordelijke berg...
staat op tachtig graden.
Tachtig graden.
Was dat een donderslag?
Nee, onweerswolken.
Weer een dag in het paradijs, aye.
Weet je...
zelfs Marguerite zou geen haast hebben...
om van het plateau af te komen op een dag als vandaag.
Haal me hier uit.
Ik heb je.
Ze zijn weg.
Misschien...misschien waren ze nooit hier...
een truuk van de bliksem.
John.
Hierdoor.
Goed genoeg voor mij.
Dat klonk toch als een donderslag.
Volgens dit ding...
zitten we in het midden van een geomagnetische storm...
onweersbuien overal om ons heen.
Maar het is een perfecte dag.
Ziet iedereen dat; of alleen ik?
Het is daar en precies wat we nodig hebben.
Wacht...wacht!
We gaan ons hier barricaderen tegen hetgene wat op ons jaagd.
No, we gaan niet dichtbij die plaats.
Wacht.
Een middeleeuws kasteel?
Is dat niet een beetje ongebruikelijk zelfs voor hier?
Weet ik veel, een eccentrieke millionaire wilde ooit zijn eigen koninkrijk
en verplaatste een kasteel steen voor steen.
Dezelfde steen als in levense steen?
Hey!
Het is gesloten of klemt.
Oh mijn god, het klinkt net alsof er mensen schreeuwen .
De deur!
Denk je dat ze daar nog steeds zijn?
Wil je het openen en kijken?
Als je het zo stelt...nee.
Als dit mijn kasteel was, ontsloeg ik de bedienden.
Het eerste wat we moeten doen is een vuur maken.
We moeten zoeken naar alles wat brand.
De eigenaar zal het niet geweldig vinden als we vuur maken.
De eigenaar zou al een vuur moeten maken
- Voordah hij ons uitnodigde. - We zijn niet uitgenodigd Marguerite.
Deze plaats is verlaten.
Hallo! Iemand thuis?
Roxton.
John, wacht.
Die vrouw is ergens vandaan gevlucht.
En ze was bang van iets.
Laten we het die oude stenen kop vragen.
Hij herinnert mij aan mijn eerste echtgenoot...
of was het mijn derde.
Kijk hier eens naar.
In de Penny Dreadfulls is dit het ding wat de held altijd vindt.
Penny Dreadfulls?
Lugubere kleine boekjes voor simpele zielen.
Vol met grote avonturen...
en geheime doorgangen.
Je gaat daar toch niet naar binnen?
Laat ons niet in de weg staan van een groot avontuur.
Precies, wat is een kasteel zonder een geheime doorgang...
een donkere, nauwe, vol met spinnewebben doorgang?
Goed Malone, dat is ver genoeg; het is veiliger als we bij elkaar blijven.
Malone?
Malone!
Alles is goed.
Wat gebeurde er?
Er was een windvlaag waardoor mijn toorts uitging.
Er is een trap hier.
Ik ga uitvinden waar die windvlaag vandaan kwam.
Malone? Malone?
Die jongen heeft een leiband nodig.
Hij is niet de enige.
Hij ging deze kant uit.
Malone?
Wacht hier.
Dat wil ik niet.
Marguerite je bevriest bijna.
Ik probeer je van een verkoudheid te redden.
zie ik eruit alsof ik gered moet worden?
Nuchter bekeken wel ja.
Roxton! Roxton!
Geen paniek. Ik ben er nog.
Kan je de deur aan jouw kant open krijgen?
Niet zonder een breekijzer.
Blijf daar. Ik zoek een andere weg.
Waar staar je naar?
Hallo!
Is daar iemand?
Whoa...
dit ziet er beter uit.
Ah Amontillado.
Een beetje opzichtig, maar droog.
Roxton?
Malone?
Oh my, my, my.
Is daar iemand?
Anders dan jij.
Oh alsjeblieft wordt warm.
Ik waarscguw je om niet te gluren.
Marguerite?
Roxton?
Wat doet hij? Roxton?
Roxton ik ben hier...
vreemd.
Wel, ze zijn droog...
met mijn geluk vandaag, passen ze niet.
Heel goed...
vermaak jezelf zolang je kunt mijn Gravin Ariane.
Zo fijn.
Vox luciferan bios...
door de woorden van de zwarte dame zal de steen gaan leven.
Door de woorden van de Mage...
zal de steen rustig worden...
is het vervormd...
veranderd...
levend.
Vox luciferan...
bios totali noctemus...
diabolum...
Niet veel langer meer.
Wel iets moet er gebeurt zijn...
waarom zouden zij anders hun uitrusting achtergelaten hebben?
Er is geen teken dat er iemand anders was...
zelfs geen sporen van dieren.
Dat is vreemd,
dit compass draait ook rond.
Rennen! Rennen!
Mijn geliefde, waar ben je.
Valois.
Ariane!
Oh Ariane waar is mijn Gravin Ariane?
Mijn geliefde waar ben je?
Ariane is van mij jij opschepperige pummel.
Ariane!
Vrees niet Valois,
aan jouw lijden komt spoedig een einde.
Oh Ariane...
schenk me een glimlach...
en kalmeer voor altijd mijn koortsig hart.
Valois,
waarom zou de gravin haar gunsten verspillen aan een lafaard...
en aan zo'n...oude?
Dat is arrogant...
tilde iemand een steen op...
en stoorde je in je slaap?
Deze kalkoen versieringen vermommen jouw leeftijd niet.
De gravin begrijpt de onervaren jeugd.
Ariane heeft vaak vreugde gehad van mijn...jeugd.
In jouw dromen en in haar nachtmerries.
Stoor ik.
Sta stil.
Dit is geen tijd voor tweedracht.
Ik ben tot uw dienst, mevrouw.
Geef uw orders.
en ik volg u overal naar toe.
Zelfs naar de hel.
Dan bereid jullie voor,
want dit is de nacht...
van onze redding.
Challenger, luister!
Het jammeren is gestopt.
Denk je dat daarom de anderen er van door zijn?
Laten we hopen dat het zo simpel is.
Aan de andere kant...
die spookverschijningen vind ik behoorlijk overtuigend.
Ala commandant van uw garde mag ik de eerste dans.
Op uw commando verdedig ik uw eer...
als Valois tenminste eer heeft.
Er zal geen duel plaatsvinden...
totdat ik het zeg.
Nu voor de eerste dans...
kies ik...D'Argent.
Maar voor de laatste dans geef ik de voorkeur aan de jeugd...
Of...
of de zekerheid van volwassenheid?
Blijf lopen!
Zoalng als we in de goede richting lopen...
komen die dingen niet dichterbij.
Dat is belachelijk.
Ik denk dat we onze bestemming bereikt hebben.
Jij onschuldige puppy.
Ik verdraag jouw beledigingen niet langer.
Daar kunt u op rekenen meneer.
Valois, D'Argent...
kan een enkele kus zo'n passie veroorzaken?
Of is het de belofte gedaan door die kus...
dat laat je bloed koken?
Hoe kan mijn hart de liefde belonen van twee zulke formidabele minnaars?
Natuurlijk...
maar als er slechts ééntje is om zijn prijs te claimen...
Sluiten!
Jullie zijn veilig.
Om te spreken van slechte kleding.
Waarom zouden we niet veilig zijn?
Riskeerden jullie je leven ...
om door hordes met plagen geteisterde...
boeren jammerend aan mijn kasteel muren...
om veilig te zijn... voor altijd?
Boeren Marguerite?
Val me niet meer in de rede Prospero.
Het is bijna middernacht.
En nu je hier bent...
mag je je laatste spreuk doen...
en zaligheid zal ons deel zijn.
Kijk Marguerite dit is niet de tijd om verkleedspelletjes te doen. D'Argent!
Wat voor spelletje het ook is dit gaat te ver.
Captain Valois.
Malone je kan niet met me vechten en winnen.
Het is niet nodig om met jou te vechten.
Ik hoef je enkel te doden.
Roxton, Marguerite, Malone herkennen jullie ons niet?
Ja natuurlijk...
maar wat is er met je gebeurd?
Challenger, lopen!
Valois, wacht ...
mijn alchemist weet de weg naar zijn werkplaats...
en hij moet nog veel werk afmaken...
voordat hij zijn belofte aan mij kan vervullen...
aan ons allen.
En lieve, lieve nicht Sophie...
te laat zoals gewoonlijk ...
en zo beroerd gekleed.
Kom ....
laat me je iets aantrekken wat beter bij je past.
Malone.
Waarom noemde Marguerite hem Commandant Valois?
Roxton's uniform...
Malone's zwaard.
Oh my...
Ik ben zeer vereerd gravin.
Dat hoor je ook te zijn D'Argent wacht op je.
D'Argent is nog een kind.
Niet meer.
Wil je dat ik jouw afdankertjes verwelkom?
Afdankertjes?
Buitengewoon getraint ...
en ik zou erg teleurgesteld zijn als mijn mooie aanbod werd afgewezen.
Dan laat de festiviteiten beginnen...
en mag de nacht een eind maken aan al onze moeilijkheden.
Wie of wat ...
jij bent ...
Jij hebt mijn vrienden en ik tot hier gebracht.
Welke deur heb je in gedachten?
Eens kijken hoe ver dit spel kan gaan als één van de pionnen weigert...
Oh ja erg slim ...
maar je kunt me nog steeds niet dwingen...
Het schijnt dat dit een spel is wat tot het einde gespeeld moet worden.
Bevrijd middelen van de vijf elementen:
dieren humor...
een wachtend crystal...
lichamelijke staf.
Je bent in een uitzonderlijk goede bui commandant, in aanmerking genomen...
In aanmerking genomen van wat, mevrouw.
Dat mijn lieve nicht een nieuwe begeleider gekozen heeft...
en dat ben jij niet.
Uw teleurstelling is misplaatst meneer.
En waarom?
Moet Ariane haar laatste adem uitblazen zonder man en kind ...
Dan ben ik de opvolger.
Zou je haar land en rijkdom met me delen?
Zeker wel...
en meer.
Dan voordat het middernacht slaat zullen de gravin ...
en haar geliefde sterven.
Is het geen mooi koppel?
Voorbestemd om tot in de eeuwigheid bij elkaar te blijven...
Als dat uw wens is gravin.
Heb jij ook geprobeerd te ontsnappen?
Sorry, verkeerde speler als je verwacht dat ik dit vertaal.
Dat is de specialiteit van Marguerite, niet van mij.
Dus nu is het mijn beurt?
Roxton is Valois en ik als deze arme duivel.
Ieder van ons kreeg onze eigen rol toebedeeld.
Ik kan dit lezen.
Vox luciferan bios totali
door de woorden van de donkere dame zal de steen levend worden...
door de woorden van de Mage zal de steen het zwijgen opgelegd worden.
Is dit kledingstuk mijn kostuum voor het spel.
Maar waarom?
wat is er hier gebeurd en wie ben je?
Wie ben je?
Het Testament van Prospero...
Mage aan de Gravin Ariane in het jaar van de londense plaag
...1495
Je bent in een erg goed humeur in aanmerking genomen dat....
In aanmerking genomen dat?
Dat de gravin een nieuwe begeleider gekozen heeft...
en dat ben jij niet.
Sophie zweert samen tegen jou.
Ze heeft les gehad van een expert.
Denk je dat ik je kwijt wil raken...
om die jongen te veroveren D'Argent?
Ik denk dat je niets wil verliezen maar alles wil winnen.
Dan vertel me mijn Commandant...
zie jij jezelf aan de winnende kant?
Altijd.
De gravin heeft het kasteel verzegeld...
en heeft haar boeren buiten gelaten om vreselijk te sterven...
toen de plaag zich verspreidde.
Maar ze was te laat...
de kwaal had zich binnen al verspreid...
die haar edelmannen gek maakte.
Haar enige hoop, was jij.
Jij Prospero haar Mage,
op haar bevel, jij gebruikte een spreuk met de hoop...
om het kasteel weg te transporteren van de plaag.
Maar je gebruikte de verkeerde spreuk.
Je gaf leven aan de stenen van het kasteel...
en nu...
zij leefden op de zielen van alle mensen in het kasteel tot zij stierven.
En het is tijd om nieuwe slachtoffers te vinden.
Deze boeren beginnen me echt te ergeren.
Als ze gaan sterven waarom sterven zij dan niet ...
snel zodat we vrede kunnen hebben?
Het jammeren van ze zal spoedig eindigen.
Ik kan ze zelfs niet meer horen.
Ik denk dat ik niet zo egoistisch zou zijn.
Hoe moeten we overleven zonder boeren.
De wereld is vol met boeren en waar Prospero...
dit kasteel naar toe transporteert zullen genoeg boeren zijn.
Heel slim, slimme Prospero
en zaligheid voor diegenen die het het meest verdienen.
- Zaligheid. - Zaligheid.
En een eind...
aan al onze moeilijkheden.
Het spijt me mijn vrienden...
als de antwoorden hier liggen kan ik ze niet vinden.
Woorden van de Mage...
Ja, ja, ik begrijp dat de woorden van de Mage het leven...
uit de stenen neemt, maar welke woorden.
Het testament van Prospero, dit boek...
dit zijn de woorden van de Mage.
Door dit boek kunnen de stenen bedwongen worden.
Het enige wat ik moet doen...
Nee het kostuum is de manier hoe het kasteel zijn invloed plaatst
Ik wil die schertsvertoning niet beleven.
Het kasteel kan niets doen aan...
Het is tijd om je spreuk te doen Prospero.
Verlos ons voor altijd van het kwaad...
net als je honderd jaar geleden deed.
En jij gelooft dat je gravin Ariane bent?
Wie anders?
Mevrouw Marguerite Krux.
Een gewone burger, absurd?
De echte gravin is dood.
De kasteel stenen zijn de enige dingen die hier leven...
en op één of andere manier met jou verbonden.
Wat een belachelijk idee.
Prospero deed zijn spreuk ...
om het kasteel weg te transporteren van de plaag, maar hij faalde.
Jij bent degene die de spreuk moet doen om het kasteel te verplaatsen...
vanavond om middernacht.
Nee...
elke keer als het kasteel verschijnt...
heeft het nieuwe slachtoffers nodig om zijn dodelijk spel te spelen...
Die waterspuwer bewoog net.
Wat verwacht je dan ...
van levend gesteente.
Ik heb een paar momenten nodig om me voor te bereiden.
Zie je iets wat je bevalt?
Nog niet, maar ik wil best een grondig onderzoek doen.
Mag ik deze dans van u gravin?
Helaas, Prospero is onderweg...
en ik heb mijn laatste dans beloofd aan...
Lady Sophie geeft Valois zijn laatste dans.
Dan zal jouw laatste met mij zijn,
mijn lieve lieve D'Argent.
Prospero...
Het is middernacht zeg je spreuk.
Zoals U wil gravin.
Breng ons weg van dit land van dood en gekte...
of ik ga zelf magie gebruiken.
Dat zal niet nodig zijn.
Kleren maken de man.
Vox luciferan
negatos diabolum.
Ik lees de woorden van de Mage.
De magie van het boek was bedoeld om de waterspuwers weer in steen te veranderen.
Valois.
Roxton...
om 's hemelswil help me.
Challenger?
Ik heb gen tijd om het uit te leggen.
Doe je kleren uit, allemaal.
Roxton? Valois is een spion.
Challenger?
Dood ze allemaal.
Challenger?
Wat is dat verdomme?
Ik zou mijn rechterarm geven voor een geweer.
Ze zijn niet van vlees en bloed.
Hoe stoppen we ze dan?
Ik dacht dat het boek de sleutel was tot de woorden van de Mage.
Oh mijn God, iedereen neer!
Er is iets mis met Marguerite.
Het is het medaillon.
Owwww het is ijskoud...
Prospero's boek had geen magie van zichzelf, de kracht zat in het medaillon.
Het is het medaillon!
Vox luciferum negatos diabolum.
Wat een opluchting.
Marguerite je hebt geen kleren aan.
Wat heb je gedaan?
Zijn jullie er nog?
We zijn er.
Maar onze kleren niet...
Ik pak jullie kleren.
Het is goed om jullie terug te zien.
Vergewis je er van dat dit alles is wat je ziet.
Ik geloof dat dit alles is.
Dank je.
Ik vond ze op verspreide hoopjes...
maar enkele meters weg.
Alsof we deze plek nooit verlaten hebben.
We gaan nu meteen weg.
Ik heb genoeg van Ariane en ...
wie jullie ook waren.
Denk je dat het kasteel echt weg is...
of is het ergens anders heen gegaan?
We hebben zijn toename van kracht gestopt...
of we het voorgoed gestopt hebben weet Prospero alleen.
Wat?
Oh, I herinnerde mij net dat verukkelijke...
- kleine moedervlekje dicht bij je - Shh Nu stoppen.
Op uw bevel mijn gravin.
Bevel, je wil een bevel?
Ik weet niet of dat lichamelijk mogelijk is...
zeker niet damesachtig.