'Man pleegt zelfmoord met gas oven. Huwelijksproblemen?'
Nee.
'Bankbediende van Belgravia en overzeese bank steelt een fortuin?'
Hoe groot is dat fortuin?
90.000 pond. - Nee.
Daarmee kan je een koning vrijkopen.
Wanneer er een koning mee wordt vrijgekocht, wordt het interessant voor Poirot.
'Vermiste typiste van 21. Waar is Edna Field?'
Nee. - Er staan interessante dingen tussen, Poirot.
Verdachte zelfmoord, vermiste typiste...
Ja, maar geen één van hen spreekt me aan, mon ami.
Ik heb ook mijn eigen zaken waar ik me mee bezig moet houden.
Zoals? - Mijn kledij, Hastings.
Als ik me niet vergis, zit er een grijze vlek op mijn kostuum. Het was je misschien al opgevallen?
Nee.
Er is maar één vlek, maar het is voldoende om me te ergeren.
Dan is er mijn overjas nog. Die moet ik opzij leggen.
En ik denk...
dat het een gepast moment is om mijn snor bij te laten knippen en hem in te smeren.
Er is een dame die u wil zien, Mr Poirot.
Een dame? - Een klant, ze noemt Mrs Todd.
Tenzij het een zaak van nationaal belang is, aanvaard ik hem niet.
Ik weet het niet. Zal ik het haar vragen? - Nee, laat Mrs Todd binnen.
Het is niets voor ons, Hastings.
Mrs Todd. Het ziet er niet naar uit dat ze van nationaal belang is.
Ik heb ooit eens een Mrs Jones gekend, de eigenares van het kasteel van Hounds.
En?
Nee, dat is alles. Eigenaardige vrouw.
Mrs Todd. - Bedankt.
Bent u Mr Poirot?
Ja, ik ben Hercule Poirot.
Ik dacht dat u wat groter was.
Heeft u de kranten betaald om te schrijven dat u een goede detective bent, of deden ze het vanzelf?
Madame...
Het spijt me, maar je weet hoe kranten zijn, alleen maar roddels.
Ik heb u toch niet beledigd, hoop ik.
Ik wil dat u mijn kokkin vindt.
Ik denk dat ik u teleur moet stellen. Hercule Poirot is een privé detective.
Dat weet ik. Heeft u het niet gehoord dat u mijn kokkin moet vinden?
Ze is woensdag weggegaan zonder haar ontslag te geven en kwam niet meer terug.
Het spijt me, maar ik houd me niet bezig met dat soort zaken.
Tot ziens. - Dat is het dan?
Te veel trots? Alleen bezig met overheidszaken?
Luister goed, 'almachtige' Mr Poirot,
een goeie kokkin is een goeie kokkin
en wanneer je er één verliest, is het even erg als het verliezen van parels.
Madame, u heeft gelijk en ik ben verkeerd.
uw argumenten zijn juist en intelligent.
Dit is een nieuw soort zaak. Nog nooit hebben we naar een vermiste huishoudster gezocht.
Het probleem is waarlijk van nationaal belang.
Waar woont u, Mrs Todd?
Prince Albert Road, nummer 88, Clapham.
U zei dat uw kokkin woensdag wegging en sindsdien niet meer terug kwam?
Ja, het was haar vrije dag. - Eergisteren.
Is het al in u op gekomen dat ze een ongeluk gehad kan hebben en nu in het ziekenhuis ligt?
Dat is precies wat ik gisteren dacht,
maar vanmorgen liet ze haar koffers ophalen.
Welke koffers? - Haar koffers.
Haar koffers, haar bagage. - Ik snap het.
Wilt u haar beschrijven?
Heel respectabel. Ze werkte tien jaar bij haar vorige werkgever.
Van middelbare leeftijd, grijs haar en mager.
Hoe heet ze? - Dunn. Eliza Dunn.
We komen aan in Clapham. Daar is het park.
Aangenaam.
U heeft geen afspraak met haar gemaakt? - Nee, daarom is het zo vreemd.
Hoeveel bediendes heeft u? - Twee.
Mss Dunn en de dienstmeid, Annie.
We zijn er. Daar is nummer 88.
We zijn er, chauffeur.
Annie.
Hastings, vriend, beloof me één ding.
Wat? - In geen geval...
mag inspecteur Japp te weten komen dat ik deze zaak onderzoek.
Ik zal niets zeggen.
Annie, dit is een detective. Hij wilt je een paar vragen stellen.
Kom binnen.
Wel, Mademoiselle Annie.
Gaat u zitten. - Bedankt.
Al wat u ons kunt vertellen is van het grootste belang.
Alleen jij kan deze zaak ophelderen.
Zonder jou kan ik niets doen.
Ik zal alles vertellen wat ik weet. - Dat is goed.
Nu...
Ten eerste...
Wat denk jij? Ik heb onmiddellijk gezien dat jij een intelligent meisje bent,
maar dit is een eigenaardige zaak.
Wat is jouw verklaring voor het verdwijnen van Eliza?
Slavenhandel.
Ik zeg het al heel de tijd, maar niemand wil naar mij luisteren.
De kokkin waarschuwde me altijd:
'Ga niet mee met een vreemdeling,
hoe vriendelijk hij ook is.'
Dit is iets waaraan we niet gedacht hebben. - Nee, inderdaad.
Allemachtig. - Wie is haar koffer komen afhalen?
Pardon? - Mss Dunn heeft haar koffer laten opsturen.
Wanneer ze ontvoerd zou zijn, zou ze dan haar bagage laten opsturen?
Dat weet ik niet. Ze zal haar dingen willen hebben.
Zelfs in het buitenland wil ze het hebben.
Wie kwam haar bagage ophalen, Annie?
Een werknemer van een transportbedrijf.
En heb jij haar koffers gemaakt? - Nee, alles was al gepakt en vastgebonden.
Dat is interessant.
Dat toont aan dat ze woensdag, wanneer ze wegging niet meer van plan was nog terug te komen.
Daar had je zelf ook al aan gedacht, toch? - Daaraan had ik nog niet gedacht.
Vertel me, Annie...
wat was het allerlaatste dat Eliza je gezegd heeft, voordat ze vertrok?
Ze zei: 'Als er nog perziken overblijven van het diner,
zullen we ze vanavond opeten, met spek en frieten.'
Ze was verslaafd aan perziken. Het zou me niet verbazen dat het een ziekte is.
Wat was een ziekte?
De slavenhandelaars.
De gekookte perziken.
Bedankt, Annie. Je hebt me goed geholpen.
Heeft ze iets over mij gezegd? - Helemaal niet.
Ze heeft alleen maar aardige dingen gezegd.
Maar voor zo'n intelligente vrouw als u,
zou het maar vervelend zijn om te luisteren naar de methodes...
die wij, detectives, gebruiken.
Ik begrijp het. Ik denk dat er niet veel verschil is tussen ons, Mr Poirot.
Ik was altijd zeer in goed in algemene kennis op school.
En uw man is de intellectueel?
Ja, hij is zeer goed met getallen. - Een succesvol zakenman?
Hij werkt in 'City'.
En wat over de andere bewoners?
U bedoelt Mr Simpson, onze gast? - Wat doet hij van werk?
Hij is ook een zakenman, hij werkt bij de Belgravia en overzeese bank.
Een jongeman?
28 jaar, denk ik. Een aardige jongeman.
Hij komt om 18:00 thuis, als u met hem wil praten.
Een uitstekend idee.
Mijn collega en ik zullen een wandeling maken in het park en terugkomen over...
één uur.
Wat een toeval dat Simpson op dezelfde bank werkt...
die beroofd werd.
Ze moeten elkaar gekend hebben. - Misschien.
Of misschien bezocht Davis Simpson, werd verliefd op de kokkin
en overtuigde haar hem te vergezellen op zijn vlucht.
Kom, Hastings, laten we terug gaan naar Mr Todd.
Ik heb al over u gehoord, Mr Poirot, is het niet?
Dat zou wel kunnen, Mr Todd.
Ik volg de misdaad een beetje. - Werkelijk?
Misschien heeft u dan wel een theorie over het verdwijnen van uw kokkin.
Theorieën? Nee. Het is geen misdaad.
Een goeie kokkin en zeer zuinig.
Verbluffend.
Nu, we zouden graag even willen praten met Mr Simpson
als het mogelijk is.
Het is op de volgende verdieping.
Bedankt. - Het is op de bovenste verdieping.
Mr Simpson?
Even geduld.
Ja? - Mr Simpson?
Ik ben Poirot.
Hercule Poirot.
Mogen we even een momentje van uw kostbare tijd?
Natuurlijk, kom binnen. - Bedankt.
Mr Simpson, Mrs Todd heeft mij ingehuurd om Eliza Dunn te vinden,
de kokkin.
Waar is ze? - Dat is wat we niet weten.
U kent haar, natuurlijk. - Wel...
ik denk dat ik haar ken.
Het ziet er naar uit dat niemand haar gezien heeft sinds woensdag.
Heeft u haar toen gezien? - Ik denk van niet.
Ik weet het niet meer.
Was u toen zoals gewoonlijk op het werk? - Ja.
Bedankt, Mr Simpson.
Het was heel vriendelijk van u ons een momentje te gunnen.
Zeg eens, Mr Simpson,
wat doet een jongeman hier zoal 's nachts?
De normale dingen.
Muziek maken, amateurtoneel, dat soort dingen?
Ja, zoiets. - Geen dingen die haar interesseren?
Helaas niet.
Bedankt.
Ik vermoed dat haar man er iets mee te maken heeft.
Met de vermiste kokkin? - Er is iets aan hem waardoor ik hem niet vertrouw.
Het is niet omdat een man je niets aanbiedt om te drinken,
dat hij automatisch schuldig is aan een misdaad.
Zover ik kan zien, is er niet eens een misdaad.
Het is een vreemde zaak. Vol met tegenstrijdigheden.
Ik ben erin geïnteresseerd.
Ik ben er erg in geïnteresseerd.
Wat!
Wat? Hoe durft ze?
Wat is er? - Uit vriendelijkheid...
heb ik deze tweederangs zaak aangenomen.
Wat is er? - Lees maar.
'Mr Todd betreurt het dat zijn echtgenote niet meer verlangt
gebruik te maken van de diensten van Mr Poirot. Na een gesprek tussen ons beide,
begrijpt ze dat het belachelijk is om voor deze zaak een detective in te huren.'
Mr Todd voegt er een gienje bij voor de bewezen diensten.
Hoe is het mogelijk? Denken ze dat ze zo van mij verlost zijn?
Nee.
36 keer, nee.
Ze geven me één gienje? Nee.
Ik zal mijn eigen gienjes wel uitgeven. 3.600, als het moet.
Maar ik pluis deze zaak volledig uit.
'Als Eliza Dunn...
zal communiceren met dit adres...
zal ze iets horen waarvan ze kan profiteren...'
Waar ze voordeel aan heeft. - Ja?
Oké, heeft u dat genoteerd, Mss Lemon? - Ja, Mr Poirot.
Laat het in alle kranten zetten. - Ze leest waarschijnlijk de 'Times' niet.
Nee, Mss Lemon, misschien niet, maar misschien haar nieuwe werkgever wel.
Schiet op.
Hastings, je hoeft niet weg te lopen. Voor jou heb ik ook een opdracht.
Ik dacht eraan om vanmiddag naar de paardenwedren te gaan.
Nee, je gaat niet wedden. - Er rijdt een paard mee van een vriend.
Als jij gaat, ga ik met je mee.
Maar nu is het tijd om te werken.
Ik wil dat jij telefoneert naar alle huishoudelijke agentschappen
en te weten komt of Mss Eliza Dunn al nieuw werk gevonden heeft.
En ik... ga naar de 'City' in Londen.
Mr Simpson was woensdag zoals gewoonlijk op werk?
Ja, hij is een uitstekende werknemer.
Om volledig te zijn, hij was donderdag afwezig door een verkoudheid.
Enorm bedankt, Mr Cameron.
Ik ben blij dat ik je van dienst kon zijn.
De vlucht van Davis is een vervelende zaak.
Je hebt het gelezen? - Het is onmogelijk te ontkennen.
De kranten houden van bankschandalen.
Dat ligt in de mens zijn aard, Mr Cameron.
Het is een troost voor een gewone sterveling dat ook banken
hun problemen hebben. Nog één keer bedank ik u.
Hoofdinspecteur Japp. Mag ik u een paar vragen stellen?
U en Davis zijn vrienden, klopt dat? - Dat klopt.
Ik kan het niet geloven. Dit moet een vergissing zijn.
Je kunt het niet geloven hoeveel keer ik dat al gehoord heb.
Weet u soms waar Davis heen zou gaan als hij zich zou moeten verstoppen?
Waar denkt u?
Ik zou het niet weten. Hij was gek op Broadstairs.
Ik dacht eigenlijk aan iets meer exotischer dan dat. Ergens in het buitenland.
Ik denk niet dat hij al naar het buitenland geweest is.
U was, zoals gewoonlijk op woensdag, aan het werk?
U bedoelt waarschijnlijk op donderdag.
En toen was ik er niet. - Nee, Mr Simpson.
Hoewel de diefstal pas donderdag vastgesteld is,
vermoeden we dat ze woensdag gestolen zijn.
Toen was ik hier de hele dag.
Wat is er? - Die man...
Wat is er van?
Hij ondervroeg me, gisteren. - Waarlijk?
Hoofdinspecteur Japp. - Op zoek naar de dief?
Nee, ik ben bezig met een heel andere zaak. - En dat is?
Er bestaat nog altijd iets als beroepsgeheim.
Laat ik maar zeggen dat de zaak waarmee ik bezig ben, er één is van nationaal belang.
Prachtig. Iemand probeerde me wijs te maken dat je naar de vermiste huishoudster op zoek bent.
Dat kan niet, zei ik. Poirot niet.
Moeilijke tijden of niet, hij zou nooit zo laag vallen.
Heeft Eliza Dunn nog niets laten weten? - Nee, Mr Poirot.
Opnieuw een brief van de Hertogin van Braxton. - Nee.
Ze klinkt wanhopig.
Nee.
Allemachtig.
Mr Poirot. - Wat is er Mss Lemon?
Er is een brief van Eliza Dunn.
Eindelijk. Heb ik het je niet gezegd, Hastings?
En jij wilde mijn tijd verspillen met een Hertogin.
Ik dacht dat... - Je moet leren geduldig te zijn.
Lees het ons voor, Mss Lemon. - 'Geachte meneer of mevrouw...
Ik heb uw annonce gelezen in de krant. Ik heb mijn erfenis al
voor het geval dat er een vergissing is. Hoogachtend, Mss Eliza Dunn.
P.S. Bedankt voor uw bezorgdheid.'
Wat bedoelt ze met erfenis? - We moeten met deze dame praten in...
Fell Cottage, 'Kiswick'. - 'Kiswick'?
Het is Keswick, Mr Poirot, in Lake District.
Is er een verbinding naar daar? - Ja.
Kom Hastings. We moeten onze trein halen.
Kijk, Hastings.
Geen gebouw te zien.
Noch een restaurant, noch een theater,
noch een museum.
Nutteloos stuk land. - Ik dacht dat je van het platteland hield.
Maar dit is het platteland niet.
Dat staat vol bomen, bloemen en cafés.
Dit is een woestijn.
Ik snap al helemaal niet waarom we naar hier gekomen zijn. Je hebt de kokkin gevonden.
De kokkin is maar het begin van het verhaal.
We zijn op zoek naar grotere dingen.
Bekijk dat toch, Poirot, wat een prachtig uitzicht.
Het uitzicht is prachtig,
maar het moet geschilderd zijn
zodat we ze kunnen bestuderen in ons eigen warme en comfortabele huis.
Daarom betalen we de artiest, omdat hij zich blootstelt aan deze situaties.
Wat bedoel je met situatie? Het is een prachtige dag.
Adem die zuivere lucht in. - Nee, mijn arme vriend.
Deze lucht is bestemd voor vogels en kleine harige dingen.
De longen van Hercule Poirot eisen wat vaster:
De goeie stadslucht.
'Fell Cottage', vermoed ik.
We hebben toch met de juiste Eliza Dunn te maken? Wat zou ze hier doen?
Dat komen we uitzoeken.
Een prachtig uitzicht.
Als je van rotsen houdt.
Ja? - Mss Eliza Dunn?
Ja.
Vorige dienster van Mrs Todd, in Prince Albert Road, nummer 88?
Correct. - Ik ben Hercule Poirot, Mss Dunn.
U was zo vriendelijk om op mijn annonce te antwoorden.
Zoals ik al zei in de brief, ik heb mijn erfenis al.
Mss Dunn, mogen we even binnen komen?
Ik ben er zeker van dat uw werkgever er niets op tegen zal hebben.
Nee, ze zal het niet erg vinden. Kom binnen.
Sorry dat ik gelachen heb, maar de reden is omdat ik geen werkgever heb.
Dit is mijn huis.
Mss Dunn, het spijt me. - Dat is niets, u wist het niet.
Dit is een onderdeel van mijn erfenis.
Ga toch zitten. - Bedankt.
Mss Dunn,
u vertelt over uw erfenis,
maar kapitein Hastings en ik weten er niets over.
Waarom zou ik het moeten zeggen?
Uw vorig werkgevers, Mr en Mrs Todd, waren heel bezorgd om u.
Ze dachten dat u een ongeval gehad had.
Heeft ze mijn brief dan niet gekregen? - Nee, ze kreeg geen brief.
Ze heeft niets vernomen. - Allemachtig.
Ik heb de brief aan Mr Crotchet. Ik zei dat hij hem dringend moest afgeven aan Mrs Todd.
Misschien kunt u aan ons het hele verhaal vertellen.
Woensdag is mijn vrije dag.
Het begon allemaal vorige week woensdag.
Ik had een vriend bezocht in Oxton en was op de terugweg naar huis
wanneer een jongeman mij liet stoppen.
Hij zei dat hij naar mij gevraagd had bij het huis van Mrs Todd
en vertelde me over een oude vriend van mijn grootmoeder in Australië,
die me haar huis en wat geld geschonken had in haar testament.
In het begin geloofde ik hem niet.
En toen toonde hij mij die brief.
Wie zijn deze advocaten? Earst en Crotchet?
127, Wentworth, Melbourne?
Eén van hen is hier nu aanwezig, Mss Dunn.
'Benjamin Crotchet.'
'Advocaat.'
Ik hoop dat dat uw begrijpelijke bezorgdheid wegneemt.
Ja, het spijt me dat ik aan u getwijfeld heb.
Terug naar de zaak, Mss Dunn.
Het huis is gelegen bij Keswick. - Dat is niet ver van Ackton?
Nee, het ligt in het noorden, dicht bij Carlisle.
Allemachtig.
Maar voor we ons daarover zorgen gaan maken,
moeten we nog een andere voorwaarde stellen.
Welke?
Het is niet zo belangrijk in deze zaak.
U mag niet als huishoudster werken.
Is er iets, Mss Dunn?
Ik ben een kokkin. Hebben ze u dat niet gezegd?
Mss Dunn, ik wist dat niet.
Wat ongelukkig.
Zal ik het geld dan niet krijgen? En het huis?
Het klonk zo mooi ook al lag het huis zo ver.
Ik denk dat ik de oplossing heb.
Wij advocaten, weten wel wat achterpoortjes.
Dit is de oplossing voor uw probleem:
u moet ontslag nemen bij uw werkgever voordat we elkaar gesproken hebben.
Maar we hebben elkaar al gesproken en ik heb mijn ontslag nog niet gegeven.
Heeft u dat nog niet gedaan? - Nee.
Heeft u dat nog niet gedaan, Mss Dunn? - Nee.
Ik begrijp het.
U heeft vanmorgen uw ontslag gegeven, niet? Voordat we elkaar gesproken hebben.
Ja, nu weet ik het weer.
Dat klopt. - Voilà.
Het is noodzakelijk dat u uw nieuwe huis morgen voor 12:00 betreedt.
Daarom moet je de nachttrein halen bij Kings Cross.
Schiet op, Mss Dunn. Ik zal u tien pond geven voor de trein
en je kunt een brief schrijven die ik persoonlijk zal afgeven aan uw werkgevers.
En gebeurde alles zoals Mr Crotchet gezegd had?
Ja, en nog veel meer.
En je bagage? Alles wat je achtergelaten had in Prince Albert Road?
Mr Crotchet stuurde ze op. Zoals hij zei.
Maar het was allemaal gepakt in bruin papier.
Mrs Todd zal wel kwaad geweest zijn met mijn vertrek...
en zal hem mijn koffer niet gegeven hebben.
Maar Annie zei dat de koffer... - Wacht, mijn vriend...
Maar u zei dat ze mijn brief niet gekregen heeft.
Dan kan ik haar niets kwalijk nemen.
Bedankt, mademoiselle. Het zal, zoals u zegt,
een misverstand geweest zijn met uw koffer.
Dan ga ik dat nu uitleggen aan Mrs Todd, als u me toestaat.
Heel erg bedankt. - Kom, Hastings.
We moeten zo snel mogelijk terugkeren naar Londen.
Is er geen enkele manier waarop u hoofdinspecteur Japp kan bereiken?
Ze hebben al naar zijn huis gebeld. Ja, het is dringend.
Zeg hem dat hij niet moet zoeken naar Davis, maar naar Simpson.
Niet Davis, maar Simpson.
Bedankt.
Waarom moet Japp naar Simpson zoeken?
Wat heeft hij gedaan?
Hastings, vriend, je laat je kleine grijze cellen niet werken vandaag.
Ze zijn op vakantie, hé.
Het heeft te maken met Eliza, toch? - Nee.
We zijn verder dan het kleine probleem met de kokkin van Clapham, Hastings.
Het heeft iets te maken met de Australiër?
Er is geen Australiër. - Toch wel. Ze heeft het ons verteld.
Herinner je je het gesprek met Mr Simpson?
Met Simpson? Nee.
In zijn klein kamertje, in Clapham.
Juist, de gast.
Herinner je je mijn vraag of hij geïnteresseerd was in amateurtoneel?
Ja. - Waarom denk je dat ik hem die vraag gesteld heb?
Waarom?
Om een gesprek te begin, veronderstel ik?
Ik vroeg hem dat omdat hij onlangs een valse baard droeg.
Hij had een klein beetje plaksel in zijn...
Hoe heet dit ook alweer? - Baard.
Dat is het.
Begrijp je het?
Inderdaad.
De Australiër was Simpson met een valse baard.
Wie ben jij?
Ik ben Hercule Poirot. En wie ben jij?
Sergeant, er staat een Fransman aan de deur.
Nee, ik ben geen Fransman, ik ben een Belg.
Nou, het is Mr Poirot. - Ja. Is de vrouw des huizes thuis?
De hoofdinspecteur is hier. - Mr Poirot.
Ik kan het niet geloven dat u zich hier durft laten zien.
We hebben u betaald, Mr Poirot, en zeer goed.
En nu loopt de politie hier door het hele huis.
Je bent vandaag niet erg geliefd in Clapham, Mr Poirot.
We zijn precies op eendenjacht. Zover we kunnen nagaan,
is Mr Simpson een voorbeeldig en respectabel bandbediende,
die naar huis wil, naar zijn familie.
De politie van Shopshire controleert dit op dit eigenste moment.
Ik wilde alleen maar vragen... - Nee.
Misschien wilt u wel weten... - Nee, dat wil ik niet. Vaarwel.
Annie, ik moet je iets vragen. Kan je me helpen?
Ik zal proberen.
Vorige vrijdag kwamen ze de koffers van Eliza ophalen.
Ja, dat klopt. - Was je hier toen ze erom kwamen?
Ja, ik moest ze de weg tonen naar Elizas kamer.
Hij was zo zwaar. Ze moesten hem met drie man van de trap dragen.
Gaat het?
Natuurlijk. Annie...
Je zei dat haar koffer al gepakt was.
Ja, gepakt, gesloten en vastgebonden.
Met een dik touw errond, heel stevig.
Hing er een label aan? - Ja, inderdaad.
Met een adres? - Alleen een naam.
Er stond: 'Eliza Dunn. Mee te nemen naar het station van Twickenham.'
Zeer goed, Annie. Bedankt.
Au revoir. - Au revoir.
Excellent.
Waarom zou Crotchet zoiets doen?
Dat is een goeie vraag, Hastings.
Maar Eliza Dunn heeft haar huis.
Ik denk dat ze zal verschieten wanneer ze zal merken dat er maar zes maanden huur is betaald.
Wat wil Crotchet dan? - Crotchet?
Simpson vermomd als Crotchet.
Iets wat Eliza Dunn had.
Geld, de erfenis? - Nee, een oude koffer.
Een koffer, zonder er iets in?
Waarom kocht hij er geen? - Maar hij wilde geen nieuwe koffer.
Hij wilde een gebruikte koffer, een koffer met een soort waardigheid.
Poirot, waarvoor zou Simpson een oude koffer nodig hebben?
Om er het lijk in te steken.
Het is naar Glasgow gestuurd, om daar doorgestuurd te worden.
Hoe weet u dat? Je hebt nog niet gekeken naar de lijst.
Ik moet hem er niet bij nemen. Ik weet het nog.
Lijk? Welk lijk? - Hetzelfde?
Wiens lijk?
Nog even en alles zal je duidelijk worden.
Kunnen we verder gaan? - Vanzelfsprekend.
Ik zag hem gisterenmorgen. Iemand met een baard.
Crotchet. - Heeft u hem gesproken?
Natuurlijk. - Zei hij een naam?
Nee, hij zei alleen dat Eliza Dunn zijn tante was
en dat ze de koffer naar Glasgow wilde versturen.
En dat heb je gedaan? - Nee.
'Southern Railway' betaalt me zeer goed. Daarom doe ik zo'n dingen niet.
Ik denk dat hij sarcastisch is. - Nee, Hastings.
Hij is een eerlijk man. Hij heeft een job met een grote verantwoordelijkheid.
Bedankt.
Ik zal je één iets vertellen.
Wat? - Zoekt u die man?
Natuurlijk zijn we er naar op zoek. - Ik vraag het aan de chef.
Luister eens... - Hastings.
Wat is dat ene ding dat u ons wilt vertellen?
Oké, ik zal het je zeggen.
Ik zal je vertellen waar hij is.
Oké. - Tenminste, waar ik denk dat hij is.
Een beetje onzeker? - Ik wed dat hij zal zijn waar ik zeg.
En dat is? - Bolivië .
Bolivië ? - Dat ligt in Zuid-Amerika.
En waarom denkt u dat hij daar is?
Onderweg naar Bolivië , dat denk ik toch.
Hij heeft betaald om de koffer naar Glasgow te sturen.
Ja.
Hij haalt een heel pak briefjes uit.
Een paar Engelse briefjes, waarmee hij me betaalt,
maar al de andere briefjes waren van Bolivië .
Hastings, deze man is een genie.
Hoe wist je dat ze van Bolivië waren?
Door een onopvallend detail. Overal stond er 'Bolivia' op.
Hier, de overtochten deze week.
Niets naar Bolivië vandaag. - Bolivië ligt niet aan de zee.
Dat verklaart het.
Hij moet eerst naar Buenos Aires en moet vanaf dan met de trein.
Wat hebben ze allemaal prachtige namen: 'Queen of Heaven' naar Caracas.
Bedankt. kunnen we ons beperken tot Buenos Aires?
Hier.
S.S. Nevonia, vanuit Southampton, om 01:00.
Kom op.
Zoeken we naar Simpson of de koffer?
Simpson, natuurlijk. De koffer is in Glasgow.
Maar eerst...
Scotland Yard.
En natuurlijk zie jij weer negatieve punten in de daden van Simpson, is het niet?
Natuurlijk, hoofdinspecteur Een huis huren voor zes maanden,
150 pond aan Mss Dunn...
Het is niet veel om het succes van zijn plan te garanderen.
En zijn plan is? We hebben veel over hem gehoord...
En ik geef toe dat het zeer vermakelijk is... - We verspillen onze tijd, hoofdinspecteur.
Vertel maar.
Zijn plan is natuurlijk om documenten te stelen ter waarde van 90.000 pond
van de Belgravia en overzeese bank.
Nee, dat is Davis.
Hier, sergeant.
Met hoofdinspecteur Japp.
Oké sergeant, goed.
Hij is in Glasgow. Ze hebben de koffer gevonden.
En? - Wat bedoel je?
Hebben ze hem al opengemaakt?
Sergeant Hendry, heb je hem al geopend?
Oké. Ze wachten nog.
Mon Dieu. Er zit een lijk in die koffer.
Een lijk?
Sergeant, het zou mogelijk zijn dat er een lijk in de koffer zit.
Ja, een dode.
Ja?
Bedankt.
Hij vermoedt dat dat de zaken zal versnellen Hij zal me nog terugbellen.
Wiens lijk?
Van Davis, natuurlijk. - Dat is onzin.
Davis stal de documenten en Davis was verdwenen...
de dag erna. - Inderdaad.
U dacht wat Simpson wou dat u dacht.
Luister, inspecteur...
die woensdag misleidt de vermomde Simpson de kokkin.
Hij heeft de documenten al gestolen uit de bank,
en weet dat zijn diefstal niet ontdekt zal worden voor donderdagmiddag.
Donderdag gaat hij niet naar de bank.
In de plaats daarvan wacht hij op Davis wanneer hij gaat lunchen
en vraagt hem om mee te gaan naar Clapham.
De kokkin is weg.
Mrs Todd is naar de winkel.
Er is niemand meer thuis.
En Simpson vermoordt Davis.
Het grootste probleem voor een moordenaar
is het laten verdwijnen van het lijk.
En daarom wou Simpson de koffer van Mss Eliza Dunn.
Als ik me niet vergis, mijn vrienden,
is het hier dat we onze moordenaar zullen aantreffen.
Heb ik iets over het hoofd gezien, hoofdinspecteur?
Nee, Poirot, je kan het niet altijd juist hebben.
VERTREK AFGELAST TOT VERDERE INFO
Mon Dieu, ik vergis me.
Ik ben verkeerd.
Meneer. Vanwaar vertrekt de 'Queen of Heaven'?
Van pier vijf, daar ergens. - Poirot, waar ga je heen?
De 'Queen of Heaven' vertrek vannacht naar Caracas.
Ik herinner me het uit de krant.
Ja, maar Caracas ligt niet in Bolivië , toch?
Maar wat als er niet "Bolivia' op de briefjes stond.
Wat dan wel? - Er stond 'Bolivar' op.
En Bolivar is de munt van Venezuela. Onze vriend gaat naar Venezuela.
Simpson.
Arresteer die man.
Nee.
Mss Lemon, meer naar links, ten minste één centimeter naar links.
Dat is beter.
Voilà.
Er is niets waar Hercule Poirot de 'vingers' niet kan opleggen.
Hand.
'Geschonken aan Hercule Poirot, de som van slechts één gienje.
Ernest Todd.'
Het is een herinnering voor mij, nooit de belangrijkheid van iets te betwisten,
maar de eerbiedwaardigheid.
Langs de ene kant een vermiste kokkin,
een gruwelijke moord aan de andere kant.
Vertaald door: THE-DOG