Britse pastei de beste ter wereld
Britse pastei is wereldberoemd.
Afgelopen jaar maakte FarIey's Foods er vijf miljoen.
Rundvlees, niertjes, aardappelen en ui.
Dat is niet genoeg voor de oude FarIey. Hij wil het dubbele.
Er is hard gewerkt aan de uitbreiding van de fabriek.
En deze week brak de grote dag aan.
Vrienden...
Ik hoop dat ik jullie m'n vrienden mag noemen.
Ik betaal tenslotte jullie Ionen.
In 1935 hebben we meer pasteien verkocht...
..dan ooit tevoren.
Toch zijn er enkelen onder u, met politieke motieven...
..die u proberen te vertellen dat het niet goed gaat met u.
Luister niet naar hen.
En nu gaan we het over meer heugelijke dingen hebben.
Ik sta wederom voor u...
..om een nieuwe vleugel te openen...
..van dit geweldige bedrijf.
Joanna.
Waarom heb je me niet gebeld?
Je moet hier niet komen. -Ik moest je zien.
Het heeft geen zin. -Wat bedoel je?
Over twee weken moet ik weg zijn.
Van m'n vader? -Daar komt het wel op neer.
Waarom? -Hij weet het natuurlijk, van ons.
Ik moet gaan.
Ik zie het als een partnerschap tussen...
..de familie FarIey en de eenvoudige stervelingen van onze gemeente.
Er zijn genoeg banen voor je. -Niet als je vader kwaadspreekt.
Ik kan hem wel vermoorden. -Je hebt niks aan dat gepraat.
En nu verklaar ik tot m'n grote genoegen...
..dat deze nieuwe vleugel officieel geopend is.
Dit is uw kans...
Dit is uw kans om te investeren in een paar Home-Phitschoenen.
'Fit' met 'Ph'. Stuur dit kaartje op en we brengen u een bezoekje.
Maatschoenen, blijkbaar. Lijkt me heel redelijk.
Er staan zeker niet toevallig maat-typemachines in?
Pardon?
Sinds Pasen vraag ik Mr Poirot om een nieuwe typemachine.
Hij is nogal zuinig. Deze typemachine stond hier nog.
Achtergelaten. -Dat kwam goed uit.
Wie is Benedict FarIey? -Geen idee.
Van FarIey's pasteien? -Pasteien?
Hoezo? -Geachte heer...
Mr FarIey wil uw advies vragen. Als het u uitkomt...
..kunt u morgen op bovenstaand adres Iangskomen, half tien 's avonds.
Hoogachtend, Hugo Cornworthy, secretaris.
PS: Graag deze brief meenemen.
Lees het nog eens voor. -Geachte heer...
Nee, alleen het post scriptum. -PS: Graag deze brief meenemen.
Waarom?
Waarom, Hastings?
Een interessante brief. -Is dat zo? Ik vind 'm nogal saai.
Miss Lemon zegt dat hij pasteien maakt. -Pasteien maakt?
Als Benedict FarIey pasteien maakt, schreef Wagner alleen 16de noten.
Zijn z'n pasteien zo goed?
Nee, vreselijk. Maar hij maakt er heel veel.
De bron van Benedict FarIey's rijkdom, neem ik aan.
Hier maakt hij z'n worst, z'n pasteien, z'n hammen.
Slim, boven de winkel wonen.
Hij houdt z'n personeel in de gaten. -Vast en zeker.
Jammer genoeg verbetert dat de kwaliteit van z'n 'Iekkernijen' niet.
Goedenavond.
Monsieur Poirot en kapitein Hastings voor Mr FarIey.
Het spijt me. Ik mag maar èèn van u binnenlaten.
Toe, zeg. -Ik heb echt instructies gekregen.
Het spijt me.
Dit is heel vervelend. -Ik moet u naar een brief vragen.
Dank u wel.
De heer die u verwacht.
U bent dus Hercule Poirot?
Ga zitten.
Merci, monsieur.
Waarover wilt u mij om raad vragen?
Ik heb steeds dezelfde droom, elke nacht opnieuw.
Ik zit in m'n kamer, hiernaast. Ik zit aan m'n bureau te schrijven.
Er staat een klok in die kamer. Ik kijk op de klok.
Ik zie hoe laat het is.
Het is precies twee voor half èèn.
AItijd dezelfde tijd, weet u.
Als ik zie hoe laat het is, weet ik dat ik het moet doen.
Om twee voor half èèn doe ik de tweede Iade open...
..aan de rechterkant van m'n bureau. Ik pak er een revolver uit. Ik Iaad hem.
En ik loop naar het raam.
En dan?
Dan schiet ik mezelf dood.
Ik zet gewoon het pistool tegen m'n hoofd...
..en ik schiet mezelf dood.
Wat vindt u daar nou van?
Ik heb het ook al aan een specialist gevraagd...
..in Harley Street. -Wat zegt die specialist ervan?
Het was belachelijk.
M'n leven zou zo ondraaglijk zijn dat ik het met opzet wil beëindigen.
Wat een dwaas.
Waarom zou ik zelfmoord willen plegen? Ik ben rijk, ik heb alles.
Ik ben een gelukkig mens.
Wat wilt u van mij, Mr FarIey?
Stel dat iemand mij wil vermoorden. Kan dat op deze manier?
Met hypnose, bedoelt u?
U begrijpt waar ik heen wil.
Wie verdenkt u eigenlijk? -Niemand. Helemaal niemand.
Niemand in het bijzonder? -Absoluut niet.
Ik wil graag de kamer in kwestie zien.
Het bureau, de klok, de revolver. -U weet alles. Er is niks te zien.
Dat wil ik graag zelf... -Niet nodig. Ik wil gewoon uw mening.
Wat u aantoont, is zeer karig. -Dan houdt het hier op.
Ik geef u de feiten, u weet er niks van te maken. Punt.
Stuur me maar een rekening voor dit gesprek.
Dat zal ik zeker doen.
Wacht.
Die brief... Ik wil 'm terug. -De brief van uw secretaris?
Dank u.
Het spijt me zeer. Wat dom van me.
Dat was een brief van m'n huisbaas.
Dit is uw brief.
Waarom kijkt u niet beter wat u doet?
Tot ziens.
Hoe ging het daarbinnen?
Niet zo best, helaas.
Er is iets mis in dat huis, Hastings. Helemaal mis.
En ik heb geen flauw idee wat.
Deze papieren moeten om èèn uur in Leadenhall Street zijn.
Schiet eens op. Rennen.
Neem me niet kwalijk.
Volgens Mr Cornworthy had u misschien even tijd voor ons.
Wat is er aan de hand? Twaalf uur, had hij toch gezegd.
Hij heeft het erg druk. We gaan gewoon even zitten.
En we wachten rustig af.
Mr Cornworthy. -Mr Tremlett? Bent u hier nou nog?
We zitten hier al bijna een uur. -Ruim een uur.
Ik zal eens even gaan kijken. Hij moet deze toch tekenen.
Wat een brutaliteit. -Daar gaat de Iunch.
Nu kunnen we naar hem toe. -Lieve hemel.
In godsnaam. Iemand...
..moet de politie bellen.
Zo gaat het niet meer. Ik word radeloos van die machine.
U klaagt er nooit over. -Ik klaag er al een half jaar over.
Niet waar. -Toch wel, Poirot.
Niet samenspannen. -Doe ik ook niet.
We hebben het toch gezellig? -Nou en.
Ik wil alleen een nieuwe...
Poirot.
Inspecteur Japp, m'n goede vriend.
Ik ben in het huis van Benedict FarIey.
Ik wil je vragen hierheen te komen.
Mr FarIey heeft zichzelf doodgeschoten.
Wat een vreemd verhaal.
Wat een kletspraat. Vader had geen interesse in dromen.
Toch heeft hij me dat verteld.
Hij vertelde het ook tegen mij. Het zat hem flink dwars.
Ik zei dat het indigestie was. En dat hij de dokter moest laten komen.
Hij heeft niet gebeld. Volgens Poirot ging hij naar Harley Street.
Daar had hij een specialist. Weet iemand wie die specialist was?
We wisten niet dat hij naar iemand toe ging.
Heeft hij jou niet over z'n droom verteld?
En u, Mr Cornworthy? -Hij heeft er helemaal niks over gezegd.
Hij dicteerde een brief aan u. Ik wist niet wat hij van u wilde.
Ik dacht dat het te maken had met een zakelijke onregelmatigheid.
Juist, ja.
Inspecteur Japp, kunt u vertellen wat er gaande was vóór FarIey's dood?
Hij zou twee werknemers ontvangen. -Ze wilden een vakbond oprichten.
Weinig kans. -Inderdaad.
Even voor èèn uur ging Mr Cornworthy naar Mr FarIey.
Hij dacht dat er niemand in de kamer was.
Toen zag hij een Iaars achter het bureau.
Wat gebeurde er vervolgens?
Ik rende de kamer uit.
Ik zei tegen de butler dat hij dr. Stillingfleet moest bellen.
Dat heeft hij gedaan.
Het lichaam Iag daar. -Dank u wel.
Hoe laat is hij gestorven?
Ik zag hem om twee over half twee. Hij was minstens een uur dood.
Het is dus mogelijk dat hij om twee voor half een gestorven is.
Zaten er vingerafdrukken op het revolver? -Alleen die van hem.
Welk revolver was het? -Het Iag in de bureaulade...
..zoals hij u verteld had. Mrs FarIey herkende het.
Die deur is de enige toegang tot de kamer. Behalve de ramen, natuurlijk.
Daar zie ik niemand tegenop klimmen.
Vreemd, dat een rijke man zo'n studeerkamer kiest.
Met die grote, Ielijke muur daarbuiten.
Volgens mij is die muur belangrijk. -Psychologisch, bedoelt u?
Misschien.
Om twee voor half een doe ik de tweede Iade open...
..aan de rechterkant van m'n bureau. Ik pak er de revolver uit.
Ik Iaad hem.
Ik loop naar het raam.
En vervolgens...
Vervolgens schiet ik mezelf dood.
Ik zet het pistool tegen m'n hoofd en ik schiet mezelf dood.
Er is geen reden om aan te nemen dat de voorspellende droom niet klopt.
Alles wijst erop dat Benedict FarIey zelfmoord heeft gepleegd.
Geen twijfel mogelijk, afgezien van èèn ding.
Wat dan? -De brief die hij aan u schreef.
Ik snap 't. Als Poirot wordt genoemd, wordt er meteen aan moord gedacht.
Inderdaad.
Touché.
Hallo, monsieur Poirot.
Durft u het aan? -Nee, mademoiselle.
Hercule Poirot is een vredelievend man.
Mag ik u een paar vragen stellen? -Vraag maar raak.
Wist u dat uw vader een revolver in z'n bureau had liggen?
Waar waren u en uw moeder... Stiefmoeder, moet ik zeggen.
KIopt dat? -Louise is z'n tweede vrouw.
Acht jaar ouder dan ik. -Waar waren jullie...
..afgelopen donderdagavond? -Donderdag?
We gingen naar het theater. -En je vader wilde niet mee?
Hij ging nooit naar het theater. -Was hij niet graag onder de mensen?
M'n vader had een hoogst onaangenaam karakter.
Dat is een uitgesproken mening. -Dat scheelt tijd voor u.
Ik snap best waar u heen wilt. Ik woon hier omdat ik geen geld heb.
Ik wil graag trouwen. Een man zonder geld.
M'n vader heeft 'm laten ontslaan. Ik moest rijk trouwen.
Een makkie. Ik ben z'n erfgename. -Dus jij erft je vaders rijkdom.
Ja. Hij liet m'n stiefmoeder Louise een kwart miljoen na, belastingvrij.
En nog wat kleine Iegaten, maar de rest gaat naar mij.
Dus ik had genoeg redenen om m'n vader dood te wensen.
Ik zie ook dat u uw vaders intelligentie hebt geërfd.
M'n vader was een slimme man. Maar hij raakte verbitterd.
Hij had weinig menselijks meer. Verder nog iets?
Hoe slecht zag uw vader eigenlijk?
Hij zag bijna niks meer zonder z'n bril.
Hij zag als kind al slecht. -Maar met z'n bril?
Dan zag hij best goed.
Dank u.
Zeg maar dat het langer gaat duren dan verwacht.
Mrs FarIey? Ik wil u nog iets vragen.
Is uw man ooit onder hypnose geweest? -Niet dat ik weet.
Interesseerde het hem? Hypnose? -Nee. Die vreselijke droom van 'm.
Het is gewoon griezelig. EIke nacht dezelfde nachtmerrie.
Alsof hij de dood ingejaagd is.
Had u het idee dat uw man zelfmoord wilde plegen?
Nee. Nou ja, hij gedroeg zich soms nogal vreemd.
KIetspraat. Vader was op zichzelf gesteld.
Je weet niet alles, Joanna. -Maar daar ben ik zeker van.
Neem me niet kwalijk, madame FarIey.
Hoeveel brillenglazen had uw man? -Brillenglazen?
Brillen, bedoel ik. -Geen idee. Drie, vier?
Dank u wel.
Binnen.
Nee, maar. Deze kamer ziet er totaal anders uit bij daglicht.
Kan ik iets voor u doen?
Ik zie dat u hetzelfde uitzicht heeft als wijIen uw werkgever.
Inderdaad. Aan de andere kant van die muur werken de dwazen...
..die Mr FarIey rijk hebben gemaakt.
Ik denk dat hij daarom z'n studeerkamer aan deze kant wilde.
Als die muur kon praten, zou hij ons iets wijzer kunnen maken.
Mr Cornworthy, toen ik hier donderdagavond was...
..ben ik niet in de kamer van Mr FarIey zelf geweest.
Ik moest tegen Holmes zeggen dat u hier werd verwacht.
Waarom was dat, denkt u? -Ik ging niet tegen z'n verzoeken in.
Nee, natuurlijk niet.
Ontving hij de gasten wel vaker hier? -Regelmatig.
Vooral mensen die voor het eerst op bezoek waren.
Juist, ja.
Dank u, Mr Cornworthy.
Hij droomde dat hij zelfmoord zou plegen. Dat deed hij vervolgens ook.
Hij was alleen in z'n kamer. Hij werd gevonden met een pistool in z'n hand.
Niemand ging de kamer in of uit. Wat kunnen we daaruit afleiden?
Het kan niet anders. Zelfmoord, dus. -Integendeel.
Het is een zeer ongebruikelijke en goed doordachte moord.
Hoe dan? En door wie?
Het is niet voldoende als ik u nu antwoord geef.
Nee, we moeten de grijze cellen nog even de tijd geven.
Poirot moet nog bedenken wie het heeft gedaan en hoe.
Zo ken ik je niet, Poirot. -Ik snap die grijze cellen niet.
Ze krijgen toch alle kans. Ik heb ze vertroeteld.
Ik heb geslapen. Ik heb vis gegeten bij het ontbijt.
Resultaat? Niets. -Het komt wel, Poirot.
Ze laten je nooit in de steek. -Is dit wat me te wachten staat?
Verzwakken ze door de ouderdom en het wilde leven?
Het wilde leven? Zo zou ik jouw leven niet omschrijven.
Nu misschien niet, Hastings. Maar in m'n jeugd...
Meen je dat nou?
Echt waar? -Je betaalt toch de prijs, Hastings.
Dan moet je de rekening vereffenen. -Daar kijk ik van op.
Ik neem nog maar een kruidenthee.
Mr Poirot, ik... Wat is er, Mr Poirot?
Nog een kruidenthee, alstublieft. -Lieve hemel.
Die van negen uur heeft u al gehad. -Ik moet forse maatregelen nemen.
Verduiveld. Kunt u me zeggen hoe laat het is, Miss Lemon?
Natuurlijk, Mr Poirot.
Wat doet u, Miss Lemon?
Het is vijf voor tien. -Maar wat deed u daarbuiten?
Als ik uit het raam Ieun, zie ik de kerkklok.
Kunt u niet beter een horloge dragen? -Nee. Magnetisme.
Nee, maar.
Ik zoek een horloge dat niet van slag raakt als ik het om heb, maar...
Wat is er in hemelsnaam aan de hand, Mr Poirot?
U bent geweldig.
Bel hoofdinspecteur Japp voor me.
Vraag hem om iedereen van FarIey te verzamelen. Om twaalf uur. In de hal.
Kom, Hastings. Aan het werk. Alles is nu duidelijk geworden.
Dan gaan ze hier vanuit de deegkamer de ovens in.
De ovens moeten om kwart over twaalf dicht zijn.
We beginnen om half èèn met bakken.
Als we te laat waren, hing Mr FarIey meteen aan de telefoon.
Kwam hij regelmatig naar de fabriek? -Nee, hoor.
AI zes of zeven jaar niet meer. Hij kwam niet meer regelmatig.
Maar hij wist het wel als we te laat gingen bakken.
We zeiden altijd: Hij heeft een zesde zintuig voor vleespastei. Geintje.
Na het bakken, anderhalf uur later, worden ze uit de ovens gehaald.
En hier om de hoek...
Je weet wat ik heb gezegd.
Is het geladen? -Ja.
Daar heb je hem.
Bonjour.
Kunt u me vertellen wat het meest opmerkelijke is aan deze zaak?
Die droom. Als we u niet op uw woord konden geloven...
Precies. Het vertellen over die droom was essentieel.
Maar dat is niet alles. Waar werd het verhaal over die droom verteld?
Hier, in de kamer van z'n secretaris. FarIey weigerde resoluut...
..om me zijn eigen kamer te laten zien. Waarom deed hij dat?
Er was iets in die kamer wat ik niet mocht zien.
Wat dan? -Daar komen we zo op.
Monsieur FarIey wilde z'n brief terug. Door onoplettendheid gaf ik hem...
..de brief van m'n huisbaas. Hij had moeten zien dat het de verkeerde was.
Had hij z'n bril niet op? -Jawel, hoor.
Waarom zag monsieur FarIey het verschil niet tussen die twee brieven?
Ik was in het gezelschap van een man met goede ogen die een dikke bril droeg.
Dan ben je, ondanks goede ogen, bijna blind. Waar of niet, dokter?
Als het sterke glazen zijn.
Juist. En waarom mocht ik niet naar monsieur Benedict FarIey's kamer?
Wat was er in die kamer? Wat mocht ik niet zien?
Dames en heren, zal ik het u vertellen?
Heel graag, Poirot. -Goed dan.
Poirot zal het u vertellen.
Wat in Mr FarIey's kamer was, wat ik van Mr FarIey niet mocht zien...
..was Mr FarIey zelf.
Grote goedheid.
Gistermiddag hebben drie getuigen mij verzekerd...
..dat niemand monsieur FarIey's kamer in of uit was gegaan.
In de kamer ernaast ziet monsieur Cornworthy dat het bijna half èèn is.
Hij bereidt zich voor.
Mr Cornworthy weet namelijk iets...
..wat maar weinig mensen weten.
Hij weet dat monsieur FarIey na al die jaren nog steeds, elke dag...
..wil weten hoe de fabriek loopt. Hij controleert z'n personeel.
We zullen zien hoe hij dat aanpakt.
Hoe controleert de pasteien-koning ze, zonder ooit dit huis te verIaten?
Heel simpel.
De onappetijtelijke lekkernijen worden eerst een uur gestoomd.
En de schoorstenen van de ovens die zich achter die muur bevinden...
..worden kort getest als de pasteien in de ovens gaan.
Juist. Als je uit dit raam Ieunt, kun je zien dat dit het geval is.
Komt u alstublieft even allemaal naar deze ramen...
..Ieun naar buiten en kijk naar rechts.
Mr Cornworthy, komt u maar als eerste.
Wat een flauwekul. -Misschien.
Om mij een plezier te doen?
Merci. Kom maar. Madame FarIey?
Nou, vooruit dan maar.
Er komt stoom uit de schoorsteen aan de oostzijde van het gebouw.
Wat schieten we daarmee op?
Monsieur FarIey gaat naar het raam.
Hij kijkt of ze op tijd beginnen met bakken.
En dan...
Monsieur Cornworthy schiet hem neer. FarIey valt op de grond.
Hier tegenover staat een muur. Geen getuigen.
Belachelijke Ieugens.
Het lijkt erop dat er niks stiekems is gebeurd.
Mr Tremlett ziet dat Mr Cornworthy Mr FarIey's kamer binnengaat...
..en roept dat FarIey zelfmoord heeft gepleegd.
Maar Mr Cornworthy heeft het pistool in Mr FarIey's hand gedrukt.
Schandalige klets.
Monsieur Cornworthy heeft mij die brief geschreven.
Monsieur Cornworthy heeft de butler instructies gegeven.
Hij heeft zich in de slaapkamer gegrimeerd...
..en zich voorgedaan als Benedict FarIey.
Maar er waren twee mensen die dit op touw hebben gezet.
Mr Cornworthy was de ene. En de andere...
..was madame FarIey. -Hoe durft u?
Ze hoopten op een gelukkige afloop.
Een kwart miljoen, en twee harten die voor elkaar kloppen.
Hou hem tegen, Hastings.
Hou hem tegen, Herbert.
Wat?
Knap werk, meneer. -Dat is Herbert.
Gaan we er nog steeds samen vandoor?
Nou, het is eigenlijk niet meer nodig.
Maar we kunnen het wel doen, als je dat wilt.
En wat moet ik met hem doen?
Ik neem hem wel mee. Bedankt. -Au revoir, Mrs FarIey.
Echt een buitenlander.
Goedemiddag.
Kan ik u misschien helpen? -Graag.
Zal ik het even overnemen? -Nee, bedankt.
Die laatste vijf stappen Iukken ook nog wel.
Zal ik u even helpen? -Nee, Miss Lemon.
Dit is voor u. -Dat had toch niet gehoeven.
Integendeel, Miss Lemon. Hastings, het mes.
Merci.
Daar is ie dan.
Voilà.
Nou? Wat vindt u ervan?
Dat is... -Prachtig, hè?
Het is... -Vanaf nu hoeft u...
..niet meer uit het raam te hangen om te zien hoe laat het is.
Precies wat ik wilde.
Er zijn twee redenen waarom ik nooit miljonair moet worden.
Waarom niet, Poirot? -Ten eerste:
Dan zal ik nooit van die walgelijke pasteien maken.
En ten tweede:
Ik kom m'n medewerkers te veel tegemoet.
Juist.