Wat ben je van plan, Hastings?
Wat?
Ik wacht op Stiffie Benson.
We gaan golf spelen.
Maar we zitten midden in een moordonderzoek.
Eén enkel spelletje maar, 9 holes.
Stiffie belde me. Hij is hier maar één dag.
Het is trouwens toch geen echt moordonderzoek?
Hoe bedoel je?
Ik bedoel maar, wie het ook was, hij vermoordde het verkeerde meisje.
Dus, dat telt niet mee?
Nee, dat bedoel ik niet.
Hastings, er zijn drie pogingen ondernomen om mademoiselle Nick te vermoorden.
Poirot gaf haar zijn woord om haar te beschermen.
De vierde poging ging blijkbaar mis.
En mademoiselle Maggie Buckley werd gedood.
Ik zie wel dat het je bezig houdt, maar er niets wat we kunnen doen.
Iedereen kan dat schot afgevuurd hebben.
En niemand heeft een motief om wie van beiden dan ook te vermoorden.
Mijn beste Hastings, mijn onderzoek heeft reeds aangetoond
dat mademoiselle Nick verloofd was met de piloot Kapitein Seton
en dat hij waarschijnlijk zijn enorm fortuin aan haar heeft nagelaten...
wel een heel sterk motief voor moord.
Dus... Er is werk aan de winkel.
Hallo.
Komt u vooruit? -Comment?
U zoekt het toch tot op de bodem uit? -Ik ben een hond die het spoor volgt.
Hopelijk heb ik een alibi. -Het gaat niet alleen om alibi's.
U wilt toch graag met mademoiselle Nick trouwen?
Ik heb altijd met haar willen trouwen. -Ze was verloofd met een ander.
Wellicht een motief voor moord.
Maar dat is niet nodig. De andere man sterft een heldendood.
Het is dus waar. Nick was verloofd met Michael Seton.
Dat gerucht gaat de hele dag al. -Ik wist van niets.
Dus u wist allebei niet dat ze met Michael Seton verloofd was.
Nick kan erg gesloten zijn. Nu snap ik waarom ze zo uit haar doen was.
Heb je m'n horloge, schat? -Ik heb het vanmorgen laten doen.
Vervelend. Er is altijd wat mee. -U zei dat het zo goed liep.
Dat klopt. Het bandje is het probleem. Iets met de gesp.
Ik heb hoofdpijn. Ik ga even liggen.
De groeten van Hercule...
..Poirot.
Merci, madame.
Ik heb haar al bloemen gestuurd. Ik kan wel fruit sturen.
Geen eetwaren, commandant. -U denkt toch niet dat iemand...
Op de avond van het vuurwerk was u dus in de keuken.
Helpt u uw vrouw in de huishouding? -Als er bezoek is wel, ja.
Daar is die vrouw vermoord. Ik heb een keer het slachten van een varken gezien.
Dat vond ik leuk. Pap slachtte vroeger varkens op de boerderij.
Ik vond het leuk om te zien. -Dat vinden kinderen leuk.
Ze is neergeschoten. Haar keel is niet doorgesneden, hè pap?
Zijn ze hier allemaal zo?
Die arme Miss Buckley is erg in de war. Ze weet niet waar het testament is.
De meeste mensen bewaren zoiets op een geheime plek.
Weet u of er geheime bergplaatsen in dit huis zijn?
Zoiets is er wel. Dat hebben ze me Iaten zien toen ik klein was.
Ik weet alleen niet meer precies waar het is. Hier of in de salon.
Kan iemand zich daar verstoppen? -Nee, het is een soort klein kastje.
Zo groot als een doosje.
Dank u, meneer.
Geheime bergplaatsen. -Ik wil verrassingen uitsluiten.
Hier heb ik een verrassing voor je. -Van wie?
Madame Rice.
Schat, het feest was veel te leuk. Ik ben vandaag nogal somber.
Verstandig van je om van dat spul af te blijven. Stoppen is ontzettend moeilijk.
Ik schrijf het vriendje dat de voorraad aangevuld moet worden. Liefs, Freddie.
Van afgelopen februari. -Ze gebruikt natuurlijk cocaïne.
Rijbewijs.
Rekening van de naaister.
Een geldig dividendbewijs.
De jongedames van tegenwoordig krijgen geen goede opvoeding.
Orde en netheid wordt ze niet meer bijgebracht.
Hier is een cheque van 20 pond van...
Wat doe jij nou? -We zoeken het testament.
Maar dat is... Ondergoed, toch?
Jij bent nog echt iemand uit het Victoriaanse tijdperk.
Dit is monsieur Michael Seton.
En z'n liefdesbrieven, als ik me niet vergis.
Dit kun je echt niet maken. Dit hoort niet.
We zijn op jacht naar een moordenaar, Hastings.
We gaan ze allebei Iezen. Twee mensen zien meer dan èèn.
Ik hou hier niet van.
Drie januari.
Schat, het lijkt te mooi om waar te zijn dat je echt van me houdt.
Kom nou toch.
Twee maart. Liefste, het is vreselijk dat we alles stiekem moeten doen.
Maar oom Matthew is echt gestoord.
Luister, Poirot.
Liefste, ik vertrek morgen en ben opgewonden.
Ik heb een testament laten maken, dat ik naar de oude Whitfield heb gestuurd.
Ik wist dat je Magdala heette. Ik had er een paar getuigen bij.
Hij had inderdaad een testament.
En wie deze brieven leest is dus op de hoogte.
We hebben overal gekeken. -Waar heeft u uw testament nog gezien?
Dat weet ik niet. -Het ligt toch niet op de geheime plek?
Wat voor plek? -Ellen zegt dat er zo'n plek is.
Onzin. Daar heb ik nog nooit van gehoord. Zei Ellen dat?
Ja. Maar we dwalen af van het onderwerp.
Het testament van Magdala Buckley.
Heeft u een testamentformulier gebruikt? -Geen tijd. M'n blindedarm moest eruit.
En Mr Croft zei dat die formulieren gevaarlijk waren.
Was Mr Croft erbij? -Dat testament was zijn idee.
Monsieur Croft is wel erg behulpzaam. -Dat klopt. Hij...
Wat stom om u overal te laten zoeken. CharIes heeft het natuurlijk.
M'n neef, CharIes Vyse.
Mr Croft zei dat het naar een jurist moest, dus hebben we het opgestuurd.
CharIes heeft het. Hij zal het u wel laten zien.
Niet zonder uw toestemming, hoop ik.
Ik denk het niet.
Nee. -Wat is er?
U moet niets eten wat van buiten komt.
Niets.
Denkt u dat ze het nog steeds proberen? -Ik denk...
..dat het nog niet afgelopen is.
Zelfs als het moordwapen in zee ligt, is dit tijdverspilling.
Volgens Poirot is 93 procent van al het politiewerk tijdverspilling.
Hij is een vreemde snoeshaan. -KIopt. Maar erg opmerkzaam.
Hij heeft in de loop der jaren veel van mij geleerd.
Blijf opletten, jongens.
Geachte heer, ze heeft me geen testament toevertrouwd.
Ze heeft het op gewoon papier geschreven en aan u opgestuurd.
Luister even, Mr Vyse. -Ik heb geen testament ontvangen.
In dat geval, monsieur...
..valt er niets meer te zeggen. Het moet een vergissing zijn.
Alstublieft. Zes pence. Dank u.
Lekkere zuurstokken.
Daar bent u. Ik heb informatie over de galerie van Lazarus.
Vertel. -Ze zitten vlak bij Queer Street.
Het gaat slecht in de schilderijenhandel.
Vorig jaar hebben ze een nieuw pand gebouwd, dat nu te duur is.
Dank u, inspecteur.
Een goed motief, Poirot.
Ik vroeg gewoon voor de grap of ze wel een testament had.
Ja? -Ze heeft het ter plekke geschreven.
Wie was de getuige?
Ellen, de huishoudster en haar man. -Wat is er daarna mee gebeurd?
We hebben het naar Mr Vyse gestuurd. De jurist.
Weet u zeker dat u het gepost heeft? -In de brievenbus bij het hek.
Niks aan te zien. -Ik vraag me af wie er liegt.
Monsieur Bert Croft of monsieur CharIes Vyse.
Monsieur Croft heeft geen reden om te liegen.
Hij profiteert er niet van als het testament weg is.
Wat doen we hier, Poirot?
Dokter MacAllister is een zogenaamde 'vrouwendokter'.
Een gynaecoloog. -Nee.
'Vrouw' lijkt een algemene term voor 'neurotisch' te zijn.
Wie is die dokter MacAllister? -Dat wil Miss Lemon ons vertellen.
Ik ben naar Harley Street gegaan. Daar heeft hij een kliniek.
Hij heeft ook iets in Parijs.
Ik vond het er niet leuk. Het gaf me een onprettig gevoel.
Is het er keurig? -Ja. Erg chic, trouwens.
Ik zei dat ik slecht sliep en somber was.
Het was een list, kapitein Hastings. -Een list, juist.
Ik heb een zuster gesproken.
Ze zei dat commandant Challenger eens per tien dagen in de kliniek komt.
Is het werkelijk?
Miss Lemon, u heeft goed werk verricht.
Uitstekend werk. Wie is dokter MacAllister?
Hastings, hij is de oom van commandant Challenger.
De oom over wie hij heeft verteld. -Juist.
U had de wachtkamer moeten zien. Lady Lowestoft was er.
En Mrs Bindoff. -Krijg nou wat.
Geen van hen was langer dan vijf minuten bij de dokter.
Jij gaat niet mee, Hastings. Jij gaat bij monsieur Whitfield langs.
Wie is Mr Whitfield? -De notaris die Michael Seton noemt.
Die hij z'n testament had gestuurd. -Zoek uit of hij het heeft...
..en wat erin staat. -Als Miss Buckley alle duiten krijgt...
..vertelt hij me dat toch niet. -Gebruik al je overredingskracht.
Duiten.
Hij zit toch in Londen?
Over 7 minuten gaat de trein naar PIymouth. Vandaar kun je naar Londen.
Chauffeur, naar het Majestic Hotel.
Wilt u deze doos voor me dragen? -Mr Poirot...
..er is een dringende boodschap voor u.
Van dokter Graham. Wilt u hem bellen? Hij zei dat het erg belangrijk was.
Wilt u voor me bellen?
Mag ik verpleeghuis Grange van u?
Ik hou niet van dringende boodschappen. -Ze zijn altijd onaangenaam.
Alstublieft.
Hallo, dokter Graham?
Inspecteur Japp, bent u dat? Wat is er gebeurd?
Comment?
Ja, ik kom meteen.
Mademoiselle Nick is ernstig ziek. Ze is vergiftigd.
De bonbon was doorgesneden, de cocaïne was met de vulling vermengd...
..en de bonbon was weer dichtgedaan. -Hoe kon ze zo stom zijn?
Ik heb haar vanmorgen gewaarschuwd. -De moordenaar is slimmer dan je denkt.
Dit zat bij de bonbons.
Groeten van Hercule Poirot. Mijn hand- schrift, maar ik heb het niet geschreven.
Nagemaakt van het kaartje dat bij de bloemen zat.
Goed nagemaakt.
Hoe is het met Miss Buckley?
Ik heb gefaald, Miss Lemon. Ik heb vreselijk gefaald.
Mademoiselle Buckley is tien minuten geleden overleden.
Kaartjes.
Dat is afschuwelijk. -Ik weet het.
Die arme Poirot. Hij voelt zich vast vreselijk.
KIopt. Hij komt z'n kamer niet uit.
Ik wou met hem dineren, maar hij weigerde.
Hoe ging het bij die jurist in Londen? -Goed.
Ik heb met z'n zoon op school gezeten en die zit nu in de zaak.
In elk geval heeft Michael Seton hem een testament gestuurd.
Hij laat Miss Buckley alles na. Miljoenen, gezien de dood van z'n oom.
Hoe en wanneer is het pakje voor Miss Buckley gekomen?
Het is gebracht door een donkerharige man in een rode auto.
Lazarus, zeker. -Wat heeft u ermee gedaan?
Ik heb ze op de tafel gezet. Hier. Dat was rond half drie.
De verpleegsters brengen de spullen altijd naar de patiënten.
Ik was hier om vijf voor drie. Dokter Graham had me een lift gegeven.
Ik heb haar het pakje gebracht. -Het was dus een half uur onbewaakt.
Er stond een doos bonbons, er Iag een bos bloemen van Mr en Mrs Croft...
..en er was een postpakketje, waarin net zulke bonbons zaten.
Comment? Nog een doos?
Het was wel erg toevallig.
Miss Buckley pakte ze allebei uit. In eentje zat uw kaartje...
..dus dacht ze dat dat wel goed zat.
Van wie kwam die andere doos? -Daar zat geen kaartje bij.
Welke had ik zogenaamd gestuurd?
Het postpakketje of de doos die persoonlijk is afgegeven?
Dat weet ik niet. Miss Buckley had ze al uitgepakt.
Ik weet het echt niet.
U heeft Miss Buckley gisteren een doos bonbons gebracht.
Erg aardig van u.
Ze waren van Freddie. Mrs Rice. Ik moest ze van haar kopen.
Dus u heeft geen aanwijzingen. -Wie zegt dat?
De dader moet hangen.
Ze wil niemand zien. -Zeg maar tegen haar...
Nee. Wilt u madame Rice vertellen dat haar vriend Hercule Poirot er is?
Ze vraagt of u weg wilt gaan.
Neem me niet kwalijk.
Ga weg. Hoe durft u?
We zoeken een moordenaar. Dit is geen theekransje.
U heeft Miss Buckley bonbons gestuurd. -Ik laat me niet afbekken.
Er zijn twee mensen vermoord. Uw vriendin is met gifbonbons vermoord.
U heeft haar bonbons gestuurd.
Denkt u dat ik Nick vermoord heb?
We moeten alle mogelijkheden bekijken. Zelfs onwaarschijnlijke.
Nick belde me gisteren. Ze vroeg me om een doos Fuller's bonbons te kopen.
Vroeg ze u om ze te kopen? -Ja. En dat heb ik gedaan.
Hoe klonk ze aan de telefoon? -Hoe ze klonk?
Wel goed.
Haar stem was zwak. Ik had eerst niet door wie het was.
Tot ze zei wie ze was?
Weet u zeker dat het uw vriendin was? -Ja, natuurlijk.
Wie kan het anders zijn geweest?
Daar schieten we weinig mee op. -Ik snap er helemaal niets van.
Ik tast in het duister. Wie profiteert er van de dood van mademoiselle?
Madame Rice. Wie geeft toe dat ze bonbons heeft gekocht...
..en komt met een onwaarschijnlijk verhaal over een telefoontje?
Madame Rice. Dat is te simpel. Stom. -Ze is aan de cocaïne.
Dat staat vast. -Er zat cocaïne in die bonbons.
Ze is niet stom.
De moordenaar heeft vier mislukte pogingen gedaan.
De vijfde keer had hij wel succes.
Wat wilde hij?
Wat wilde hij zo graag bereiken met de dood van mademoiselle Nick?
We zullen zien.
Misschien wordt alles vandaag duidelijk.
Ik kan deze eieren niet opeten. Hun formaat is totaal verschillend.
Mr Poirot? Er is telefoon voor u. In de foyer.
Van wie? -Ene Mr CharIes Vyse.
Misschien komen we nu ergens.
Neem me niet kwalijk.
Wanneer? Vanmorgen?
Nee, zo lang kunnen we niet wachten.
Vanavond? Jazeker.
Au revoir.
Het begint. -Wat is er aan de hand?
Suivez.
Monsieur Vyse heeft vanmorgen per post een testament ontvangen...
..dat op 25 februari getekend is door z'n nicht, mademoiselle Buckley.
Komt dat na zes maanden boven water? -Op het juiste moment.
Laat ze Mrs Rice alles na? -Monsieur Vyse heeft niets gezegd.
Het is vast het gezochte testament, met Ellen Wilson en haar man als getuigen.
En zo komen we weer bij Frederica Rice. -Mooie naam, Frederica.
Mais oui. Mooier dan wat haar vrienden zeggen. Freddie.
Ce n'est pas joli voor een jongedame. -Frederica kun je bijna niet afkorten.
Bij Elizabeth heb je er ontelbare. Eliza, Liz, Betty, Betsy, Bess...
Dank u, Miss Lemon. -Margaret heeft er ook een hoop.
Maggie, Madge. -Margot.
Peggy. -Margie, Meg, Meggie.
Daar ben je, Poirot. Ik zocht je. -Hoe heet u, hoofdinspecteur?
Hoe bedoelt u? -Uw voornaam.
James. -James Japp.
Jim. Jimmy Japp. -Jamie Japp.
Hoofdinspecteur Japp en ik Iaten jullie verder spelen.
En Hercule? -Daar zijn geen afkortingen voor.
Herc?
Misschien heeft de moordenaar hierop gewacht, maar we weten het niet.
Dit is een zaak van complexe, verborgen motieven. En...
Mon dieu. -Wat is er?
Ik was blind. Zei ik complex? Welnee.
Het is extreem eenvoudig.
En ik, ellendeling die ik ben, zag het niet.
Ga uw gang.
Dit is weer eens wat anders.
Bert, we gaan naast die aardige kapitein Hastings zitten.
Goed. Volgens mij is iedereen er, monsieur Vyse.
Normaal wordt het testament van een overledene na de begrafenis gelezen.
Ik stel voor om het nu te Iezen.
Hoewel het in februari gedateerd is, heb ik het vanmorgen pas per post gekregen.
Ook al is het een informeel document, het is wel rechtsgeldig.
Dit is het testament van Magdala Buckley.
Ik wijs m'n neef CharIes Vyse aan als executeur-testamentair.
Ik laat alles wat ik bij m'n overlijden bezit na aan Mildred Croft...
..uit dankbaarheid voor hetgeen ze voor m'n vader, Philip Buckley, heeft gedaan.
Wat zij gedaan heeft, is niet met geld te betalen.
Getekend, Magdala Buckley.
Het is waar. Ik had het eigenlijk niet willen zeggen...
..maar Philip Buckley zat in Australië en als ik er niet was geweest...
Daar ga ik liever niet op in. -Misschien moet u dat toch maar doen.
Het is steeds geheim gebleven, en het moet geheim blijven.
Zij wist het wel. Nick, bedoel ik. Haar vader heeft het haar zeker verteld.
Wie zegt dat er geen dankbaarheid meer bestaat...
..die vergist zich. En dit is het bewijs.
Als naaste familie kunt u, neem ik aan, het testament aanvechten.
Het gaat om een fortuin, dat er niet was toen het testament is opgesteld.
Ik ga de wens van m'n nicht niet aanvechten. Geen denken aan.
U bent een eerlijke man, en ik zorg ervoor dat dat u niet duur komt te staan.
Wel, Mrs C. Wat een verrassing.
Die lieve meid.
Ik wou dat ze ons nu van daarboven kon zien.
Misschien ziet ze ons wel. Wie weet?
Misschien.
Ik heb een ideetje.
We boffen dat mademoiselle Lemon vanavond aanwezig is.
Ze wil niet dat het hardop gezegd wordt, maar Felicity Lemon...
..is een medium.
We zitten met z'n allen rond de tafel. We gaan een seance houden.
Een geweldig idee. -Een seance? Maar...
Wat een onzin. -Nee, het wordt bijzonder interessant.
Waarom niet? -KIaar, mademoiselle Lemon?
Ik doe het licht uit.
We moeten elkaar een hand geven. Dat is toch zo, mademoiselle Lemon?
Geef elkaar een hand en...
Het moet echt stil zijn.
Mademoiselle Lemon gaat in trance.
Stilte, alstublieft.
Nu gaat ze in trance.
Is daar iemand?
Laten we ophouden met deze onzin.
Is daar iemand?
Zij is het. Ze is teruggekomen. Wie vermoord is, gaat altijd rondwaren.
Je bent echt. -Ik ben inderdaad echt.
God zij dank. Wie is er verantwoordelijk voor dit hele gedoe?
Ik heb mademoiselle Nick overtuigd dat ze moest doen alsof ze dood was.
Bedankt voor alles wat u voor m'n vader heeft gedaan.
U kunt echter nog niet profiteren van het testament dat u vervalst heeft.
Het was maar een grapje. Gewoon een grapje.
Het is erg leuk. -Gewoon een geintje.
Is dat testament vervalst? -Zeker. Een uitstekende vervalsing.
Je kunt niks bewijzen.
Niks? U vervalst m'n testament, en als ik dan niet op tijd dood ga...
..probeert u me te vermoorden. -Nee.
Dat mislukt, en dan vermoordt u per ongeluk m'n arme nicht.
Daar hebben wij niets mee te maken. -Niks zeggen.
We hebben dat testament vervalst, maar we hebben niemand vermoord.
Neem ze mee, inspecteur. Ze moeten m'n huis uit.
Wij hebben niets met de dood van dat meisje te maken.
Heerlijk dat het nu achter de rug is.
Ik vond het vreselijk om dit te doen. AI m'n vrienden bedriegen.
Gelukkig ben jij ongedeerd. -Dit moet gevierd worden.
Misschien.
Of misschien is het tijd voor de waarheid.
Hoofdinspecteur Japp...
Vanavond heb ik me op instigatie van Mr Poirot...
..achter een scherm in de bibliotheek verstopt.
Toen iedereen in de eetkamer was, kwam er iemand het huis binnen.
Deze persoon ging naar een geheime bergplaats...
..pakte het voorwerp dat daar Iag en ging toen naar de gang.
Daarna ging die persoon hierheen en deed iets vreemds.
Het voorwerp uit de geheime bergplaats werd in een jaszak gestopt.
Mrs Rice...
..wilt u me laten zien wat er in uw jaszak zit?
Er zit niets in. Alleen m'n handschoenen. -Doe me een plezier, Mrs Rice.
Handschoenen. -Kijk eens in de andere zak.
Het is niet van mij. -Als u haar erin wilt luizen...
Nee, er is wel iemand die madame Rice erin wil luizen...
..maar dat is inspecteur Japp niet. En Poirot ook niet.
Maggie Buckley is vermoord.
Maar het was toch de bedoeling dat mademoiselle Nick vermoord werd?
Dat was onIogisch.
Mademoiselle Nick houdt van End House. Nietwaar?
Maar ze heeft geld nodig om het te kunnen houden.
Wat een geluk dat ze Michael Seton leert kennen op Le Touquet.
Hij wordt niet verliefd op haar, maar op iemand anders.
Onzin.
Er vormt zich een waanzinnig plan in het mooie hoofdje van de jongedame.
Ik moet denken aan wat grapjes van kapitein Hastings en Miss Lemon.
Over afkortingen voor de naam Margaret. Maggie, Margot, Madge, enzovoorts.
Toen stelde ik mezelf de vraag:
Wat was de echte naam van Maggie Buckley?
En ineens besefte ik dat er twee Magdala's Buckley waren.
Dit is onzin. Dit is kwaadsprekerij. CharIes, jij bent m'n advocaat.
Magdala was een familienaam. Michael Seton wist niet dat Nick ook zo heette.
Hij kent haar als Nick. In z'n informele testament laat hij alles na...
..aan Magdala Buckley. -Er is geen woord van waar.
Degene die mademoiselle Maggie heeft neergeschoten:
Mademoiselle Nick. -Bent u gek? Waarom zou ik dat doen?
Om het geld te erven dat zij van Seton erfde.
Hij was met haar verloofd en niet met u.
Hij was verliefd op haar. Niet op u.
Dom mannetje. U snapt er helemaal niets van.
Jullie zijn allemaal zo stom.
Ik pak m'n horloge even.
Kom dan.
Ze was er nooit mee weggekomen. -M'n beste hoofdinspecteur...
..ze was er bijna mee weggekomen.
Zelfs Poirot liet zich in de Iuren Ieggen.
De moord op Maggie Buckley was simpel.
Maar Mademoiselle Nick bleef verhalen over aanslagen op haar leven vertellen.
Wat wekte je achterdocht?
De liefdesbrieven van Michael Seton, denk ik.
Mademoiselle Nick had alleen brieven gestolen waar geen Maggie in stond.
Er was echter nog iets anders.
Op 27 februari is mademoiselle Nick aan haar blindedarm geopereerd.
Op 2 maart had Michael Seton een brief geschreven...
..waarin hij dat feit niet noemt.
Ze was zo'n vreemd meisje.
Ze kon er niets aan doen.
Dit wordt erg onaangenaam.
Ik moet verdediging voor haar zien te regelen.
Ik denk dat dat niet nodig zal zijn.
Als ik me niet vergis, maakt haar horloge een rechtszaak overbodig.
Want daarin verstopt u de cocaïne, nietwaar?
Wat? Hoe bedoelt u?
Hou me niet voor de gek met die goedIachse houding van u.
U verdient goed aan de handel in drugs, samen met uw oom in Harley Street.
Luister eens even. -Inspecteur, wat vindt u van drugs?
Ik hou er niet van. We moeten eens even praten, commandant.
Lieve hemel, cocaïne in horloges.
Daarom wou ze haar horloge.
Afschuwelijk.
Dat is het zeker, Miss Lemon.
Maar het is beter dan het touw van de beul.
Hoofdinspecteur, het is in een zaak bevredigend...
..als je op den duur alles weet.
Ik dacht dat jij alles sowieso al wist.
Eentje voor de inspecteur, geen voor Mr Poirot...
..want ik heb gelezen dat ijs bijzonder slecht is voor de grijze cellen.
Twee voor mij, omdat die van mij toch al dood zijn.
Grappige mensen. De zeelucht doet ze duidelijk goed.
Als ik weer naar Londen ga, laat ik ze maar hier.
Dank je. Santè.