Fijne avond, Annie. -Dag, Fi.
Ga jij nog naar de Bluebell? -Vanavond niet. Ik ben moe.
Vroeg naar bed? -Was het maar vroeg.
Tot morgen.
Het geluk is aan mijn zijde vanavond.
Hartelijk dank dat u hierheen bent gekomen met uw zakken vol donaties.
Ze zullen een waardige bestemming krijgen.
Ik ga verhogen. Wat voor pappenheimers heb je in je hand?
Helpt je papa je schulden aflossen?
Luitenant Race?
Momentje, jongens.
Race. -Je moet meteen komen.
Ik heb nog 20 minuten nodig, liefje. Het gaat lekker.
Zij is het, Colin. Ze neemt iets mee uit de kaartenkamer.
Ze rolt het op en... -20 minuten. Dan gaan we het vieren.
Wacht gewoon even. Waar waren we gebleven?
Goedenavond.
Fiona, kom hier.
Fiona, kom hier, Stop.
Wat doe je? -Ik zag je die papieren meenemen.
Ga weg.
Stop, alstublieft.
Mag ik u een vraag stellen, mevrouw?
Dat mag. Maar misschien geef ik geen antwoord.
M'n moeder zei dat dat onbeleefd was voor zessen 's avonds.
Zeker op vragen van Zweedse heren.
Maar ik ben een Fin. -Ik fin het genoeg. Ik wil een borrel.
Vindt u niet dat de moord op uw man...
De lippenstift. -de rode lippenstift...
die bijbel, opengeslagen bij de barmhartige Samaritaan...
het woord 'wraak' geschreven met zijn bloed op het vloeiblok...
alle tekenen vertonen van wat we in het Fins 'puna silli' noemen?
Valse sporen, mevrouw.
Valse sporen.
De barmhartige Samaritaan een toneelstuk van Ariadne Oliver
Nee, de dominee is de dader. Vertrouw nooit de dominee.
U hield toch niet van fictie, Poirot?
Mon dieu, m'n vriend Colin. Wat is dat lang geleden.
Hoe is het met je vader, kolonel Race? -Prima, hij geniet van z'n pensioen.
Nog een whisky voor m'n jonge vriend, s'il vous plaît.
Dames en heren, wilt u teruggaan naar uw plaats.
Ik heb uw hulp nodig. -Natuurlijk.
Het is geen toeval dat ik je tref.
Je bent bij mij thuis geweest en m'n bediende George zei je waar ik was.
Je ziet eruit als iemand die vanavond een lange reis heeft gemaakt.
Dover. Praten we straks verder? U mist het laatste bedrijf.
Nee, Poirot kent het eind al.
Madame Oliver schrijft niet zulke ingewikkelde plots.
Ze is niet van het niveau van bijvoorbeeld Garry Gregson.
Kent u die? -Natuurlijk.
Laten we ergens gaan zitten. Ik help je graag, mon ami.
Er is een meisje in Dover.
Ze werkt bij zo'n bureau voor secretaresses.
Daar kun je een typiste voor een uur inhuren of hoe lang je ook wilt.
En hoe mag ze heten?
Sheila Webb. Is alles in orde? -Oui, oui. Poirot luistert.
Gisteren overkwam Sheila Webb iets heel vreemds.
Ik heb ze gisteren gekocht, breekt de hak zomaar af.
Kijk nou, Sheila. Gisteren gekocht en de hak breekt zomaar af.
Moest je dat manuscript niet uittypen? -Naakte liefde. Ja, Miss Martindale.
Ga dan aan de slag. Miss Webb, kan ik u even spreken?
'Vervuld van begeerte rukte hij het tere chiffon van haar borsten...
en duwde hij haar over de zeep.' Wat?
Ene Miss Pebmarsh wil om drie uur een stenotypiste. Ze vroeg om jou.
Heb je eerder voor haar gewerkt? -Niet dat ik me herinner.
Wilbraham Crescent 19.
Daar ben ik nooit geweest. -Ze vroeg echt om jou.
Heb je nog andere afspraken?
Ach ja, professor Purdy, om vijf uur in het Castle Hotel.
Secretaressebureau Cavendish, moment alstublieft.
Miss Pebmarsh zei dat je naar binnen mag gaan als ze er nog niet is.
Wat kan ik voor u doen?
Dus Sheila ging erheen. Ze herkende de straat niet.
Wilbraham Crescent is zo'n rustige straat...
waar niemand zich met z'n buren bemoeit.
Sheila Webb hier, van Cavendish.
Als het goed is, ga ik in de voorkamer zitten.
Is hier iemand?
Is er iemand in m'n huis?
Er is iemand in deze kamer.
Wie bent u?
Ga niet op hem staan, hij is dood.
Alstublieft, helpt u me.
Hij is dood. Hij is neergestoken en ligt daar op de vloer.
Wie is er neergestoken? Is daar iemand dood?
Ik zal je helpen.
Ligt er een dode man op nummer 19?
Goed, laten we naar binnen gaan.
Dan ga ik en bel ik de politie. -Zij is daar ook.
Wie? -Miss Pebmarsh.
Ga zitten en haal rustig adem.
Blijf hier. Ik help je.
Miss Pebmarsh?
Wie bent u? -Luitenant Race. Ik kwam langsgelopen.
Er ligt een dode man achter m'n sofa.
Hoe is dit gebeurd? -Geen idee.
Wie is hij? -Geen idee.
Ik kwam thuis van m'n werk. Er was hier een hysterische vrouw...
en ik vond een dode man achter de sofa.
U bent erg kalm. -Na wat ik in de oorlog heb gezien...
ben ik niet meer bang voor een dode.
Als u die hysterische jongedame binnen vraagt, zet ik thee voor haar.
Ik zal de politie bellen. -Prima.
Wie was die dode man?
Het wordt nog veel gekker, Poirot.
Kende Sheila Webb haar? -Kennelijk niet.
Nee, ik had hem nog nooit gezien. -En dat weet u zeker?
Ik moest er om 3 uur zijn.
Ik zag de klokken en dacht dat ik de tijd verkeerd had.
Vlak voor Miss Pebmarsh kwam, zag ik die man liggen.
Heb je eerder voor haar gewerkt? -Nee.
Dat is het vreemde. Ze had speciaal om mij gevraagd.
We kunnen het mes niet vinden.
Het is Mr R.H. Curry. Metropolitan & Provincial-verzekeringen.
Ik ken hem niet.
Blijf hier.
De naam Curry en z'n verzekering zijn me onbekend.
Verwachtte u bezoek? -Nee, en ik ken die man ook niet.
Neem hem mee.
En de typiste om wie u had gevraagd? -Ik heb niet om een typiste gevraagd.
Hebt u bureau Cavendish niet gebeld en gevraagd om Sheila Webb?
Absoluut niet. Ik ken geen Sheila Webb.
Waar was u rond lunchtijd? -Ik werk bij Mr Wrights fotostudio.
Ik boek afspraken, laat mensen binnen. Het is soms druk rond lunchtijd.
U hebt Cavendish niet gebeld? -Nee, jongeman.
Ik ging zoals gewoonlijk kort na drieën naar huis.
Ik was niet te laat, want ik hoorde m'n koekoeksklok.
Waarom stonden uw andere klokken op 14 over 4?
Welke andere klokken? -Uw vier andere klokken in de zitkamer.
Ik heb geen vier andere klokken in de zitkamer.
Alleen m'n koekoeksklok.
Laat Mlle Pebmarsh haar deur altijd open?
U dacht aan haar buren? Die hebben niets gezien.
Aan de ene kant woont een kattenvrouwtje.
Tiddly-pops houdt van kip en Copenhagen van niertjes, hé Copey?
Aan de andere kant een broer en zus, academici. Die hadden niets gezien.
Er is geen achteruitgang. -En Mlle Martindale?
Had Miss Pebmarsh niet gebeld?
Heeft u zelf opgenomen? -Ja. Rond kwart voor twee.
En die klokken zijn absoluut niet van Mlle Pebmarsh?
Dat zegt ze.
Raadselachtig.
Maar er is nog meer wat ik raadselachtig vind. Jou.
Wat deed Colin Race gistermiddag om 3 uur op Wilbraham Crescent?
En waarom staat de politie toe dat je aan het verhoor deelneemt?
En waarom zijn je ogen rood van het huilen, m'n beste vriend?
Ik ben aangesteld bij de marine...
maar ik werk voor Ml6.
Sinds de Napoleontische oorlogen ligt er onder Dover Castle een tunnelstelsel.
Het wordt een bombestendig hoofdkwartier...
van waaruit de marine kan opereren als er weer oorlog met Duitsland komt.
Ik zocht een Duitse infiltrant en drie dagen geleden vond ik die.
Annabel Larkin. Ze werd gevolgd en gedood...
samen met mijn geliefde Fiona Hanbury.
Ze stierf omdat ik er niet was.
Tussen Fiona's spullen vond ik dit.
Een maansikkel...
de letter M, 61.
Fiona volgde naar ik vermoed Larkin daarheen naar haar contact.
Ik ging naar een pub en zes straten met Crescent in de naam.
En u was op Wilbraham Crescent net toen Sheila Webb uit nummer 19 kwam.
Juist. Ik was daar al geweest. Het was het dichtst bij het ongeluk.
Het mag vreemd klinken, maar volgens mij was het geen toeval.
Er moet een verband zijn tussen die dode man en Annabel Larkin.
Ik geloof niet dat Sheila Webb een moordenaar is, zoals de politie denkt.
Ze is de hoofdverdachte. Zij vond het lijk en ze was alleen in het huis.
Ik zag hoe bang ze was toen ze naar buiten rende.
Ze is geen moordenaar.
Ik zal je helpen.
En ik laat niet weer een meisje aan haar lot over.
Goedemorgen, heren.
Dit lijkt me een moment voor de marine en de politie om samen te werken.
We willen het restant van die Duitse cel oprollen.
Er kan een verband bestaan...
met de moord op een verzekeringsagent op Wilbraham Crescent.
Dat is nog niet geverifieerd, admiraal.
Dat het op Wilbraham Crescent was? -Dat hij verzekeringsagent was.
Inspecteur, dit is Hercule Poirot.
Luitenant Race heeft verzocht of hij mocht helpen bij dit onderzoek.
Volgens Whitehall en Scotland Yard...
is hij een privé-detective met een uitstekende reputatie.
Als het moet, dan zij het zo.
Komt u gerust met suggesties, Mr Poirot.
Als we het ene oplossen, is vermoedelijk ook het andere opgelost.
Monsieur, kan ik u even spreken?
Ik herinner me u van de Belgische politie. Dat wil zeggen uw reputatie.
Wanneer bent u vertrokken? -Na de oorlog.
Kent u de bijnaam van dit deel van het Kanaal?
Hellevuurshoek. -En dat wordt het weer...
want een tweede oorlog komt er, Poirot.
En als Duitsland ons land binnenvalt, zullen ze dat hier doen.
Op de kaart die gisteren is gestolen stonden onze mijnenvelden.
We moeten absoluut voorkomen dat die kaart het land verlaat.
Als Hitler hem te zien krijgt, staat de voordeur van Engeland wijd open.
We zijn hier goed georganiseerd, Mr Poirot.
Vorig jaar onderzochten we de dood van een taxichauffeur...
en Scotland Yard bewonderde onze aandacht voor detail.
We ordenen aanwijzingen in een door mij ontworpen systeem.
De hoofdverdachte en het slachtoffer hebben een eigen bord voor hun profiel.
Maar dit diagram zie ik als de sleutel.
En de sleutelzin in mijn onderzoeken is: 'lemand moet iets gezien hebben.'
Oui, c'est tres bien ça.
De straat heeft een bijzonder ontwerp. Het is eigenlijk een dubbele sikkel.
Iedereen wist dat Miss Pebmarsh midden op de dag niet thuis was.
En wie woonde er tegenover haar? -Mr en Mrs Bland.
Bland? Dat klinkt meteen al verdacht.
Nee, hij deugt wel. Hij heeft een haard gebouwd voor m'n schoonmoeder.
Londen heeft hem nagetrokken. Geen strafblad.
En het moordwapen is gevonden? -Nee.
En geen sporen van een worsteling? -Niets.
Ik wil de buren ondervragen. -Al gebeurd. Daar zijn hun verklaringen.
Poirot wil ze zelf vragen stellen. -Is al gebeurd.
Ik heb m'n eigen vragen, inspecteur Hardcastle.
Natuurlijk.
En dit zijn de klokken?
Ja, we proberen uit te vogelen waar en wanneer ze zijn gekocht.
Een porseleinen klok uit Dresden...
een Frans ding... -Ormoulu.
..en een zilveren tafelklok.
Waar is de vierde klok? -Er waren er maar drie.
Tenzij u de koekoeksklok meerekent. -Nee, die reken ik niet mee.
Er was nog een reisklok met de naam Rosemary erop.
We zijn toch geen klok kwijtgeraakt?
Toen ik het bewijsmateriaal in een doos deed, waren er maar drie.
Is de politie die klok kwijtgeraakt? -Misschien. Of misschien is hij gestolen.
Waarom? -Dat weet ik niet.
Hij lijkt me niet kostbaar. -Nee, het was een prul.
De Ormoulu-klok was wel mooi.
Dan eet ik ze allebei op.
Luitenant Race zei dat de laatste dagen een beproeving voor u zijn geweest.
Ja, niet vanwege die dode man, maar omdat de politie me verdenkt.
Zag je dat bord van hem? Hij had niet één aanwijzing.
Heeft u de politie de waarheid verteld? -Natuurlijk.
Dan heeft u niets te vrezen.
Ik moet weer aan het werk. -Wij ook.
Kunt u wel alleen teruglopen? -Ja, dank u.
Mademoiselle, weet u wat de naam Rosemary betekent?
Het betekent 'herinnering'.
Herinnering.
Ik had niets opgemerkt op de dag van de moord totdat dat meisje gilde.
Tiddly-pops had een van z'n aanvallen en ik zong wat om hem te kalmeren.
U lijkt ook wat geagiteerd, monsieur. Zal ik iets voor u zingen?
Heeft u veel contact met Mlle Pebmarsh?
Nee, ze houdt mensen af en is erg zelfredzaam voor een blinde.
Ik zie haar altijd op vaste tijden van en naar de studio lopen.
Als ze een kat was, zou ze vast een van T.S. Eliots praktische katten zijn.
Madame, wilt u mij uw tuin laten zien, zodat ik hier weg kan?
Is u opgevallen dat als je T.S. Eliot achterstevoren schrijft, je toilets krijgt?
Nou ja, bijna dan.
Daar wees Copenhagen me op, hé Copey?
De vloek op deze buurt zijn de Mabbutts op 62.
Hij heeft meisjes met katapults.
Ik heb Miss Pebmarsh horen ruziën met Mr Mabbutt over hun gedrag.
Hadden de vermoorde man en Miss Pebmarsh iets met elkaar van doen?
Ik geloof het niet. -Dat is ook vreemd.
Dus hij kwam alleen om vermoord te worden?
Miss Pebmarsh is zo stil als een muis, hé Matthew?
We hebben niets gehoord. Dat hebben we die andere inspecteur al gezegd.
Ze zou rond elven zijn weggegaan en om drie uur zijn teruggekomen.
Dat doet ze elke dag.
En in de tussentijd moet Mr Curry zijn vermoord.
Hebt u, voordat het meisje gilde, iets gehoord wat op een worsteling leek?
We kennen deze man niet. En onze werkkamers zitten achter.
We zijn academici. -M'n broer en ik hebben niets gehoord.
De rust in deze straat bevalt ons ook.
Ja, we hebben alleen soms last van die mevrouw Hemmings.
De dame met de katten?
Ze doet wel of ze gek is...
maar onder de oppervlakte is ze een giftig oud kreng.
Rachel, we moeten weer aan het werk. -Goedendag, heren.
Een typische straat in Engeland. Buren die elkaar mijden en elkaar haten.
Ik wilde zeggen dat we een doorbraak hebben...
maar het is het tegenovergestelde. De naam Curry is vals...
en verzekeringsmaatschappij Metropolitan & Provincial bestaat niet.
Is er nog meer aangetroffen op de dode man? Kledinglabels, een portemonnee?
De labels zijn eruit geknipt. We weten niet wie hij is.
Buitengemeen curieus.
Mag ik met u meelopen? lemand moet immers iets gezien hebben.
Natuurlijk.
We lopen nu achterom naar Monsieur en Madame Bland.
Ik herken hem niet. Jij wel, Joe?
Nee, helaas.
En we praten nooit met die blinde dame.
Je leest altijd over zulke moorden en dan denk je:
Had ik maar iets gezien. Had ik het maar kunnen voorkomen...
of kon ik de politie tenminste maar helpen.
En nu hebben we niet op het juiste moment uit het raam gekeken.
Bij politiewerk heb je vaak het geluk nodig dat er toevallig iemand iets ziet.
Precies. Het is geluk. Net als verliefd worden.
Het is geluk dat je op een avond ergens tegelijk bent.
Het is geluk dat je samenbrengt.
Waar hebt u uw man ontmoet, madame?
Ze was actrice. Ik zat destijds op zwart zaad...
en Valerie speelde in The Mikado in Dover.
We gingen altijd naar dezelfde pub. -Ik ontvluchtte het huis...
en het geluk was ons goed gezind. -C'est formidable.
Laten we niet afdwalen. Waarom werkte u niet op de dag van de moord?
Ik ben zo'n beetje met pensioen, Hardcastle.
Ik heb m'n bestelwagen nog, maar Valerie heeft...
Wat geld geërfd.
Flink wat geld. Van haar Canadese familie.
Pardon, kont u uit Canada?
Maar ik woon er al lang niet meer. -Al bijna 20 jaar.
Ze is haar accent kwijtgeraakt op de toneelschool.
Dankzij dat geld hoef ik niet te werken.
Boft u even. -Alweer geluk gehad.
Het geluk was ons goed gezind.
Deze arme man had minder geluk.
Helaas zijn de Blands niet vermoord.
Of de hele buurt. Dat kattenvrouwtje leidt ook geen bijster nuttig leven.
Pebmarsh leeft ook in haar eigen wereld...
en die Waterhouses zijn mij te stilletjes, begrijpt u wel?
Nee, ik ken de overledene niet. -Ik begrijp u niet, monsieur Mabbutt.
Ik vertrouw geen lieden die boeken lezen of schrijven. Die zorgen voor ellende.
Was u hier rond lunchtijd op de dag van de moord?
Ja, al ben ik meestal door de week weg en laat ik alles aan de kinderjuf over.
M'n vrouw is overleden.
Ik werk voor wapenfabriek Armstrong en ben doordeweeks meestal in Frankrijk.
Uw land is al even slecht voorbereid op oorlog als wij.
Ik ben Belg, geen Fransman. -Waarachtig.
Een Waal. België houdt ook geen week stand als de vlam in de pan slaat, hé?
Is er pas een verzekeringsagent bij u geweest?
Nogmaals: nee. En ik heb ook niets gehoord wat op een worsteling leek.
Mag ik u wat foto's van klokken laten zien?
Waarom moet ik naar klokken kijken? -Misschien herkent u ze.
Ze zijn van belang voor het onderzoek. -Vooruit dan maar.
Ik zou die man laten natrekken. -Ja, hij is vaak op het vasteland.
Maar hij bewapent de Fransen, hij is niet echt pro-Duits.
Die M op Fiona's briefje kan op Mabbutt slaan.
Mabbutt woont op nummer 62, niet op nummer 61.
Dat is waar.
Ik zal ook natrekken of het geld van de Blands...
niet van een bank op het vasteland komt.
Is dat de tuin van Mlle Pebmarsh?
Zoekt u die moordenaar?
Speelden jullie hier op de dag van de moord?
We moesten binnenblijven omdat we op de katten schoten.
Dus hebben we alles gemist.
Ben jij mademoiselle Jenny?
En hoe heet jij, mademoiselle? -May.
En hoe heet u? -Hercule Poirot.
Dat is geen naam, maar een raar geluid.
Mademoiselle Jenny en mademoiselle May...
willen jullie Poirot helpen?
Ik heb dit allemaal al aan de politie verteld, Monsieur Poirot.
Ik heb niet verzocht om de diensten van Sheila Webb.
Nooit iemand van Cavendish ingehuurd?
Ik mag blind zijn geworden, maar ik ben nog altijd zelfredzaam.
Heeft u nooit zaken met ze gedaan? -Ik kom elke dag langs hun kantoor.
Misschien hebben er secretaresses foto's laten maken met hun vriendje.
Die monsieur Wright is een vakman.
Dat vind ik ook.
Er ontbreekt een klok in uw huis.
Een reisklokje, met het woord Rosemary erop.
Mag ik, inspecteur?
Vertelt u mij, alstublieft.
Is uw glaucoom erfelijk of het gevolg van letsel?
Ik was in de oorlog ambulancechauffeur in uw contreien.
Ik raakte verblind door een granaatinslag.
Ik kreeg m'n gezichtsvermogen terug, maar het werd steeds slechter.
Mijn medeleven. -Ik hoef geen medeleven, monsieur.
Miss Martindale zit daar. Pas op waar u loopt.
Er liggen overal half afgemaakte romannetjes.
Hoe laat moeten we morgen bij de hoorzitting zijn?
We willen niet op de achterste rij zitten.
Het is geen voetbal, Nora. Een hoorzitting is een ernstige zaak.
Weet ik. Net als een openbare ophanging.
M'n excuses, heren. Komt u binnen.
Mag ik u voorstellen aan Hercule Poirot?
Enchanté, mademoiselle.
Ik typte laatst een passage uit over een ophanging. Wat was dat spannend.
Wilt u nog eens vertellen over het telefoontje...
van iemand die zich voor Miss Pebmarsh uitgaf?
Ik zat hier toen die persoon belde. Ik noteerde het in het boek en...
Mademoiselle, heeft u het typewerk voor Garry Gregson gedaan?
Ja, ik was z'n secretaresse. Ik erfde geld van 'm en daarmee begon ik dit bureau.
Ik ben een groot bewonderaar van hem. -Ik beheer z'n nalatenschap.
Al z'n werk ligt hier, gepubliceerd en ongepubliceerd.
Bachelors in Peril. -Een van z'n beste boeken.
Alsjeblieft. -Een zeer intrigerend raadsel.
Maar Poirot wist het te ontrafelen.
The Train at the Station.
De snorhaar op het cocktailglas, drie paar schoenen, allemaal maat 6.
Hercule Poirot liet zich er niet door om de tuin leiden.
Zouden we het echte politiewerk kunnen hervatten?
Hoe gaat het? -Beroerd.
Miss Martindale verdenkt me ook al. Weet je vriend nog niet wie de dader is?
Misschien heeft Pebmarsh wel gebeld. -Inderdaad.
Het lijk lag in haar huis. Zij kan die klok hebben gestolen en dus...
Wat doe je vanavond?
Mensen mijden. -Ik ook.
Ik moet terug naar het kasteel. Wil je daarna samen mensen mijden?
Mooi.
'Waar bent u blind geworden?' 'Waar bent u verliefd geworden?'
'Wat is uw favoriete Gregson-roman?' Dienen die vragen het onderzoek?
Ik win informatie in. -Politiewerk draait om feiten...
alibi's, bewijzen. Niet om roddels.
Hoe loste u zo zaken op in België? -Door te luisteren en observeren.
Ik heb al m'n zaken opgelost, dat verzeker ik u.
Het is een lange dag geweest. Sorry. Kan ik u een lift naar uw hotel geven?
Kunt u me een hotel aanbevelen? Ik heb nog niets gereserveerd.
Ik moet ook m'n bediende bellen. Hij moet m'n koffer nasturen.
The Travellers is een goed hotel. Ik bied u iets te drinken aan.
Kunt u me bij het kasteel afzetten? -Natuurlijk. Het zal u smaken, Mr Poirot.
We zetten Curry's foto in de krant en vragen op stations of iemand 'm herkent.
Iemand moet iets gezien hebben.
Heeft deze bar een cocktailmenu? -Dit is het beste bier van de zuidkust.
We moeten vaststellen wie de vermoorde man is.
Is dit het beste hotel in Dover? -Ja.
Laten we er nog een paar bestellen.
Waar lach je om? -Om Poirot.
De Travellers lnn is niks voor hem.
Hij gruwt bij de gedachte dat hij daar moet logeren.
Fijn om je te zien lachen.
Wil je me vertellen over dat meisje dat is gestorven?
Fiona.
En vertel jij me dan over jezelf?
Hallo, met het Castle Hotel?
Heeft u een suite vrij voor een paar dagen?
Hercule Poirot.
Nee, Hercule...
..Poirot.
Prima. Merci.
Geloof me, Sheila Webb heeft Martindale gebeld.
Waarom zou ze? -Er is geen bewijs voor...
maar m'n intuitie zegt me dat zij het was.
Denkt u niet dat de moord verband houdt met de diefstal van de documenten?
Nee, dat denkt de marine. Die ziet overal verbanden met de naderende oorlog.
Die komt er niet.
Maar Sheila Webb heeft die man daar- heen laten komen en hem vermoord.
Met welk motief?
De klokken en dat '4:13' en Rosemary hebben met haar te maken.
Ik ken zulke meisjes. Ze manipuleren.
Laten we zien wat ze zegt als ze onder druk staat, bij de hoorzitting.
Ik ben geadopteerd. Ik heb niemand.
Ik ben geadopteerd door een ouder stel zonder kinderen.
Ze zijn overleden.
Op dit soort momenten verlang ik naar een familie.
Heb je een geliefde? -Nee.
Niemand wil me. -Dat geloof ik niet.
Je praat over Fiona zoals niemand ooit over mij heeft gepraat.
Dit is fijn.
Dit is fijn, Colin.
Wat is dat? -Alweer kattenpoep op de mat gegooid.
Die smeerlappen. -Ik haal een stoffer en blik.
Hoe zie ik eruit? is dit te rood? Ik wil mezelf niet verdacht maken.
Er zullen rechercheurs zitten die stiekem kijken of iemand zich verraadt.
Net als in Gregsons Dusty Death.
Weet u nog, Miss Martindale? -Ja, Nora.
DENK AAN 4:13
Geef me een por als ik zenuwtrekjes krijg. Die had m'n moeder ook altijd.
Heb je m'n brogues gepoetst, Valerie?
Heb je m'n brogues gepoetst?
Sorry, ik wil geen woord missen van die hoorzitting.
Bij de achterdeur.
Ik wil er niet heen. -Trek je jas aan. Vooruit.
Vooruit, meisjes.
De beste plaatsen.
Maak je geen zorgen. -Niet doen.
Wat is er? Het zijn heel droge hoorzittingen.
Je somt gewoon de feiten op.
Dit kreeg ik vanmorgen.
Ik werd rond kwart voor twee gebeld door ene Miss Pebmarsh.
Ze wilde nadrukkelijk dat Sheila Webb haar kwam helpen.
Ik noteerde het en keek of Miss Webb nog andere afspraken had.
Ik heb Cavendish niet gebeld. Ik kwam even na drieën uit m'n werk...
en trof een hysterische jongedame aan in m'n zitkamer.
Ze rende naar buiten en toen vond ik het lichaam achter de sofa.
Ik lunchte alleen in het café op de hoek van de promenade.
Ik was rond kwart over twee terug en ging meteen naar Wilbraham Crescent.
Ik ging naar binnen en zag dat alle klokken in de zitkamer verkeerd stonden.
Dat verwarde me. Ik keek op m'n horloge...
en zag toen de benen van een dode man achter de sofa uitsteken.
Ik wil graag een verklaring voorlezen van de lijkschouwer.
'Uit onderzoek van de maag van de verdachte...
bleek dat hij niet had geluncht, maar wel iets had gedronken.
Daarin was chloraalhydraat vermengd.' Zo'n drankje noemt men 'n Mickey Finn.
'Hij was gedrogeerd voor hij werd doodgestoken.'
Kom je een kopje thee bij ons drinken? -Nee, dank u.
Het was vast een vreselijke schok.
Mocht je je bedenken: Ik heet Val en we wonen op nummer 61.
Dank u.
HEEFT U DEZE MAN GEZlEN?
Hoe lang voordat hij werd doodgestoken, was hij gedrogeerd?
De drug kan vier uur werkzaam zijn.
Dus hij is vrijwel zeker elders gedrogeerd...
en toen naar nummer 19 gebracht? -Laten we dit op het bureau bespreken.
Het was zoals madame Hemmings zei: Hij kwam alleen om vermoord te worden.
Ik wil hem spreken. -Komt dan naar het bureau.
Maar wat ze zei kan onmogelijk waar zijn.
Als Curry elders is vermoord, is Pebmarsh verdacht.
Zelfs een blinde kan een gedrogeerde doodsteken.
Hij is tussen twee en drie uur overleden.
Miljoenen getuigen hebben haar rond die tijd in de fotostudio gezien.
Ik overdrijf in m'n opwinding. Maar Sheila Webb ging daarheen...
nadat ze zelf Martindale had gebeld en stak die man dood.
U hebt niet gezien hoe bang ze keek toen ze uit dat huis kwam.
Ze is er zorgvuldig ingeluisd. Kijk hier.
'Denk aan 4:13'? -lemand probeert haar bang te maken.
Het is alleen niet geschreven met bloed.
Ik heb ene Nora Brent aan de lijn en iemand kan de dode man identificeren.
Laat haar terugbellen.
Mr Bland, komt u binnen.
De inspecteur is druk bezig.
Ik moet hem spreken. Wat ze zei, kan onmogelijk waar zijn.
Ze loog bij de hoorzitting. -Sorry, maar het kan nu echt niet.
Ik kom wel langs.
Ik ken hem. Dat besefte ik toen ik dat meisje bij de hoorzitting zag.
Welk meisje? -Sheila Webb. Die had ik eerder gezien.
Het was net een déjá vu met m'n zesde zintuig.
Waar had u haar gezien?
M'n vrouw en ik waren op de kunstbeurs in het Castle Hotel.
Nu we bemiddeld zijn, worden we daarvoor uitgenodigd.
Sheila Webb kwam van boven met een man. Deze man.
Wanneer was dat? -De dag voor de moord.
Weet u het zeker? -Natuurlijk, luitenant.
Niet iedereen raakt in de war van een mooi meisje.
Wat suggereert u? -Bedankt voor uw komst, Mr Bland.
Ik betwijfel of je objectief kunt denken...
over een meisje dat je kuste vlak voor de hoorzitting.
Zullen we met haar praten?
Jenkins, we moeten naar de promenade en Sheila Webb zoeken.
U denkt dat zij het heeft gedaan, hé? -Poirot sluit niets uit.
O nee? Nou, ik weet dat ze er niets mee te maken heeft.
Ze is een goed mens.
De wereld is vol goede mensen die slechte dingen doen.
Waar moet je heen? -Ik kan nergens heen. Blijf van me af.
Sheila, kom terug. -Volg me niet, Het is afgelopen.
Kom terug. -Begrijp je me?
Kom terug, Sheila. Wees kalm.
Wie is het, Jenkins? -Nora Brent. Ze wilde u spreken.
Laat ze toch van m'n meisjes afblijven. Laat dit toch ophouden.
Wat zei Nora Brent precies tegen je?
Ze zei: Wat ze zei bij de hoorzitting, kon niet waar zijn.
Bedoelde ze Sheila Webb? -Ik denk het.
Maar ze noemde haar naam niet? -Was dat echt precies wat ze zei?
Ja, ik weet het zeker.
Geloof ik. Het was druk.
Sheila Webb is met de dode man gezien in het Castle Hotel...
op de dag voor de moord.
Dat was tijdens werkuren. Had ze daar een afspraak?
Ze heeft daar vaak een afspraak. Ze had daar een vaste klant...
die woont in het Castle Hotel. 'Klant' in de breedste zin van het woord.
Sheila Webb heeft vaker ongepaste relaties met mannelijke cliënten.
Met name met professor Purdy in het Castle Hotel.
Hij laat haar minstens eenmaal per week komen.
Hij geeft haar cadeautjes.
Hebt u haar zilveren horloge gezien? Dat zou ze zelf nooit kunnen kopen.
Het zou me niet verbazen als ze met meer mannen in het hotel is gezien.
Dat is een schandelijke insinuatie. -O ja?
U weet wat ze losmaakt bij bepaalde mannen.
Heeft Sheila Webb of Nora Brent aan Garry Gregsons manuscripten gewerkt?
Niet weer, hé? Wat heeft die ermee te maken?
Ziet u niet hoe de bewijzen zich opstapelen?
Nee, monsieur. Alles wat met Gregson te maken heeft, doe ik zelf.
Kom. Ik ga de foto van de dode man aan het hotelpersoneel laten zien.
Gaat u mee? -Nee.
Ik begrijp geen snars van je, Poirot.
Vertel, Race.
Ik heb de bewoners en de buren van Wilbraham Crescent 61 nagetrokken.
Wat heb je gevonden?
Weinig. De Blands hebben wel geld ontvangen...
maar uit deze bankafschriften blijkt het echt om een erfenis uit Canada te gaan.
Mabbutt is interessant omdat hij vaak op het vasteland is.
Hij werkt voor wapenfabriek Armstrong, die de Fransen wapens levert.
Niet de typische Duitse spion. -Nee.
Verder nog iets? -Nog niet.
Heeft die moord op de promenade iets te maken met Wilbraham Crescent?
Op welke manier? -Dat weet ik niet.
Je weet niet veel, hé? En Poirot? -Nog niets.
Misschien staat Wilbraham Crescent los...
van het lek en Fiona Hanbury's dood. Misschien vergist u zich, luitenant.
Ik denk het niet.
Je hebt nog een dag en dan haal ik er andere agenten bij.
Is die van mij?
Waar heb je 'm gevonden?
Sorry dat ik er niet was voor je. -Hoe bedoel je?
De avond dat je stierf.
Ik pak m'n jas. Laten we naar de Bluebell gaan.
En dan naar mijn huis. Oké?
Blijf hier.
Herkent u hem? Is hij deze week in het hotel geweest?
Ik geloof het niet.
Mogelijk samen met een jongedame. Miss Sheila Webb.
Ongelooflijk dat dat meisje op klaarlichte dag is vermoord.
Het klinkt als een wanhoopsdaad. -Daar zegt u wat.
Vertelt u eens, heeft Nora Brent na de hoorzitting iets tegen u gezegd?
Nee, waarom zou ze?
Dus u kende haar niet? Was ze niet met haar geliefde in de studio geweest?
De naam zegt me niets...
maar afspraken worden vaak op naam van de man gemaakt.
Kijkt u gerust. Mr Wright bewaart kopieën van al z'n foto's.
En hij zit hier al ruim 30 jaar. -Dank u, maar dat is vast niet nodig.
Ontwikkelt Mr Wright zelf? -Hij doet alles zelf.
Als hij het door een lab laat doen, zijn de resultaten nooit zo professioneel.
Pebmarsh. U hebt uw eigen portret laten maken.
Nee, monsieur.
Dit zijn m'n zoons. Ze waren hier tijdens de oorlog en stuurden mij hun portret.
Wat een knappe jongens. -Ja, dat waren ze.
Dat waren ze.
Ik gaf me op als vrijwilliger nadat ik ze had verloren en kwam hier na de oorlog.
Ik huiver bij de gedachte dat, als deze vrede niet standhoudt...
er spoedig weer een generatie jongens zal zijn...
die foto's sturen naar hun ouders...
maar die nooit terugkeren.
Waar ben je geweest? -Kan ik met jou zijn vanavond?
Poirot, net op tijd om te helpen.
We hebben ruim 200 reacties op de foto van de dode man.
We kijken of dezelfde naam steeds wordt genoemd.
Herkenden ze hem niet in het hotel? -Nee.
Ze kenden Sheila Webb en professor Purdy. De Blands vergisten zich vast.
Ze wilden te graag helpen. Denkt u ook niet?
Het is niet belangrijk wie hij is, maar wie hij is.
Juist, dat gaat m'n pet te boven.
De klokken zijn allemaal de afgelopen maand in dezelfde zaak gekocht.
Behalve... -De Rosemary-klok.
Ja, de Rosemary-klok.
Precies zoals ik dacht. Dank u, inspecteur.
'Het is niet belangrijk wie hij is, maar wie hij is.'
Begrijpt iemand dat?
DENK AAN 4:13
Buitengemeen curieus.
Neemt u mij niet kwalijk. Als ik me niet vergis, bent u professor Purdy.
Waar ben je heen gegaan na de hoorzitting?
Ik wil de waarheid horen.
Ik ben gaan wandelen over de boulevard.
Ik had Miss Pebmarsh kunnen bellen en die man kunnen vermoorden.
Er is geen bewijs dat ik het niet heb gedaan.
Ik moest nadenken over wat ik moest doen.
Maar op de weg terug naar m'n werk zag ik dat Nora dood was.
Daar zou ik ook de schuld van krijgen.
Ik ging vanmiddag weg uit Dover en wilde niet terugkomen.
Dan had het er slecht uitgezien. -Inderdaad.
Je moet je naam zuiveren bij de politie. -Dat weet ik.
Jij gelooft toch dat ik onschuldig ben, dat ik het niet was?
Ik haal iets te drinken. -Er staan glazen in de keuken.
Deze kleine?
Wanneer heb je deze gepakt?
Wanneer?
Ik neem je mee naar de politie.
Nu meteen.
Hoe kom je aan het moordwapen?
Goed dan, hoe kom je aan die klok?
Ik vermoed dat mademoiselle Webb die klok heeft gekregen toen ze klein was.
Voor haar verjaardag? Of met Kerst misschien?
Bij m'n geboorte. Het weeshuis zei dat het een geschenk van m'n moeder was...
die ik nooit heb gekend.
Rosemary is Mlle Webbs eerste voornaam. Nietwaar?
Mademoiselle R.S. Webb. -Ja.
Rosemary Sheila.
Maar u gebruikt uw tweede voornaam.
Mag ik verdergaan? -Bien sûr. Pardon.
Wat deed die klok dan bij Miss Pebmarsh?
Dat weet ze niet. Daarom heeft ze 'm gestolen.
De veer is gebroken, hé?
Misschien ging u ermee naar de juwelier en raakte u hem kwijt?
En toen u hem terugzag, stond hij op Wilbraham Crescent 19.
En daar lag een dode man. De politie zat erbovenop.
En u dacht: Waarom wil iemand me een moord in de schoenen schuiven?
Toen zag u dat alle klokken op 4 uur 13 stonden.
Het kamernummer in het hotel...
waar u liefde zocht bij een man die niet om u gaf.
Dus dacht u bij uzelf:
Waarom wil iemand me in verlegenheid brengen?
U begreep het niet.
En dat mes heeft u vast nooit eerder gezien.
Anders had u zich ervan ontdaan.
Mag ik iets vragen, inspecteur? -Natuurlijk. Geeft u ook het antwoord?
Toen u op de dag van de moord van de lunch terugkwam...
wat deed Nora Brent toen? -Praten. Zoals altijd.
Waarover? -De hak brak zomaar af.
Nu komen we verder.
In welk rooster brak mademoiselle Brent haar hak af?
Ja, laten we dat rooster verhoren.
Zoals u gisteren zei: Ziet u niet hoe de bewijzen zich opstapelen?
Niet wat dat rooster betreft.
Ik weet niet welk rooster.
Ze is hier, inspecteur.
Wie?
Eén naam werd vijfmaal genoemd in reactie op het krantenbericht.
De weduwe van de dode man belde en zei dat ze hem wou komen identificeren.
Z'n naam is Harry Castleton.
Breng haar terug naar haar cel. Dit is nog niet voorbij.
Dat is hem. Dat is Harry.
Wanneer hebt u uw echtgenoot het laatst gezien?
15 jaar geleden. Een beste echtgenoot was hij niet.
Ik betwijfel of hij echt Castleton heette. Hij zei dat hij verzekeringsagent was.
Zo kon hij reizen en eenzame vrouwen oplichten.
Ik dumpte hem toen ik ontdekte dat hij verloofd was met die...
..schooljuffrouw.
Maar toen had hij al m'n spaargeld al ingepikt.
Was uw man te herkennen aan bepaalde littekens?
Ja, toch wel. Achter z'n linkeroor.
Hij sneed zich eens bij het scheren. De gootsteen zat onder.
Bedankt voor uw komst, Mrs Castleton. -Ik heet nu Rival. Merlina Rival.
Dat was m'n artiestennaam. Die heb ik weer aangenomen nadat hij verdween.
Deze zaak wordt steeds gecompliceerder.
Oui, en dat kan maar één ding betekenen.
De oplossing moet heel simpel zijn.
Waar gaat u heen?
Ik moet het kattenvrouwtje nog eens spreken. Madame Hemmings.
Waarom?
Is dit niet leuk? Onze Franse kater is er weer.
Ik ben Belg. -Gaat u zitten.
De sofa kan wat klam zijn. Tiddly-pops kan haar plasje soms niet ophouden.
Zal ik er een handdoek overheen leggen?
Het vocht trekt er niet meteen doorheen.
U zei dat u een ruzie had gehoord toen u in de tuin was...
tussen monsieur Mabbutt en mademoiselle Pebmarsh.
Waarom was dat bijzonder? -Omdat hij er nooit is.
En als hij er wel is, is hij heel beleefd. Iedereen heeft ruzie met die kinderjuf.
Weet u nog wat er werd gezegd? -Jij was er, hé Copey?
We moeten het nu doen, Mr Mabbutt. -Niet nu zij hier rondstruinen.
Het is voor niets geweest als we het niet nu doen.
Ik dacht dat ze het over haar planten had en die meisjes die ze vertrappen.
Gebeurde dit de avond nadat het lijk bij Mlle Pebmarsh was gevonden?
Nee, het was woensdag. Want Band Waggon was op de radio.
Maar het lijk werd woensdag ontdekt. -Nee, dinsdag.
Want de wagen van de wasserij stopte rond de lunch voor haar deur.
De was wordt altijd op dinsdag bezorgd.
Ik hoorde via de tamtam dat de dode man is geidentificeerd.
De politie is zeker van z'n identiteit. -Prachtig.
Waar in Canada hebt u gewoond?
Ik heb vrienden in Montreal. Misschien kent u ze.
Niet uit het Franstalige deel. Edmonton, in Alberta.
Wat dom van me.
Zei iedereen toen u hierheen verhuisde: 'lk ken iemand in Engeland.'
'In Newcastle. Doe de groeten van me.'
Ja, mensen zeggen soms zulke rare dingen.
Maar Dover trok me omdat m'n zuster hier woont.
En ik ontmoette Joe hier. -Natuurlijk.
Ik hou u niet langer op. Mooi dat die man is geidentificeerd.
We hebben gedaan wat u vroeg. Komt u kijken?
Mademoiselle Jenny, mademoiselle May. Wat hebben jullie gevonden?
Munten. Zo'n twee pond en zes shilling.
Heel mooi. Allemaal in de tuin van Mlle Pebmarsh?
Maar het beste komt nog. -Dat lag in onze tuin.
Wat is het beste?
S'il te plaît? Merci.
Misschien kende u hem onder een andere naam dan Castleton.
Misschien zette hij u onder druk en chanteerde hij u.
Het is Poirot.
Inspecteur? U moet dringend een telegram aan Somerset House sturen.
Ik moet ook dringend verder met het verhoren van m'n hoofdverdachte.
Wilt u me 10 minuten met rust laten? -Nee, en u moet Sheila Webb vrijlaten.
Ze is onschuldig, maar ik heb haar hulp nodig om dat te bewijzen.
Ik wil haar door de telefoon spreken zodra ik m'n telegram heb doorgegeven.
Wat is er aan de hand? -Ik zal u alles vertellen.
Maar beloof me dat u Mlle Webb vrijlaat en m'n instructies opvolgt.
Ga verder. -Laat de huwelijksakte verifiëren...
van Harry Castleton en Merlina Rival.
En laat nog iets anders verifiëren.
Dit moet van Annabel Larkin zijn. En dit lag in Mabbutts tuin?
Z'n dochters zeiden dat hij vanmiddag naar Frankrijk wil. Dat moet je verijdelen.
U zit ernaast. We hebben het verleden van de buren nagetrokken.
De Waterhouses, met hun Engelse naam en hun Engelse stemmen...
Zijn Duitsers. Ze kwamen hier in 1936 vanuit München.
Ze heten eigenlijk Tuchman. -Natuurlijk zijn het Duitsers.
Hoorde je dat niet aan hun taalfouten?
De rust in deze straat bevalt ons ook.
Het woord 'also' aan het eind van de zin.
Een fout die veel Duitsers maken als ze Engels spreken.
Waarom zegt u dat nu pas? -Niets wijst op hun betrokkenheid.
Misschien hebben ze dit bij Mabbutt begraven om ons...
Iemand heeft Mabbutt en Pebmarsh horen praten.
We moeten het nu doen, Mr Mabbutt. -Niet nu zij hier rondstruinen.
Anders is alles voor niets gewest.
Het leek of ze over de kinderen praatten...
maar Poirot gelooft dat ze op de politie doelden...
en over de gestolen documenten die naar het vasteland moesten.
Het briefje dat Fiona schreef op de avond dat ze Larkin volgde...
moet ze haastig hebben geschreven. Op een velletje uit haar handtas.
Wat betekent dit? 61? Dat weet niemand.
Precies, mon ami. Wil je daar gaan staan.
Misschien heeft Poirot het goed als hij dit doet.
Wilbraham Crescent 19. -Mademoiselle Pebmarsh.
Waar gaat u heen, Mr Mabbutt?
Waarom vraagt u dat? -Routine.
Ik neem zo de veerboot naar Calais. Ik blijf drie dagen in Frankrijk voor zaken.
Wilt u hier bij de auto komen staan? We zijn zo klaar.
Wat heeft dit te betekenen? -Mijn excuses voor het ongemak.
Goedemiddag. -Ik ben 't, mademoiselle. Hercule Poirot.
Wat kan ik voor u doen, monsieur? -Ik heb redenen om aan te nemen...
dat Nora Brent hier is geweest om een foto te laten maken met een heer.
Zou ik uw dossiers mogen doorkijken?
Natuurlijk. We kennen de naam van meneer niet...
dus kunt u het best beginnen aan het begin van het alfabet.
Dan moet u hier beginnen.
Mooi weer voor een overtocht. -Hoe lang gaat dit duren?
Nog een paar minuten.
Wat hebben we hier?
Laat me los.
Wilt u misschien een kopje thee?
Nee, merci. Ik heb al gevonden wat ik zocht.
Nu al?
Ja, ik dacht de geliefde van Nora Brent aan het begin van het alfabet te vinden...
en het geluk is me goed gezind.
Millicent Pebmarsh, ik arresteer u op verdenking van hoogverraad.
Wilt u meekomen.
Geef er nog maar eentje. Vooruit.
Mrs Rival. -Ik heb alles al gezegd.
Ik neem de trein van 2 uur 15 naar Londen. Proost.
Wanneer sneed Harry Castleton zich bij het scheren?
Toen we samen waren. -Vijftien jaar geleden.
Dat heb ik gezegd. Schrijft u niks op?
Volgens de lijkschouwer is het litteken pas zo'n twee jaar oud.
Ik herinner me dat hij zich sneed, dus de lijkschouwer zit ernaast.
Weet u dat u 4 jaar kunt krijgen voor belemmering van de rechtsgang?
Daarom doe ik dat niet.
Is dit uw adres in Londen?
Ik meen van wel. -Mooi.
Sheila, wat fijn om je terug te hebben.
Ik heb Naakte Liefde van Nora overgenomen.
Ga jij daarmee verder? -Natuurlijk.
Het manuscript ligt bij mij. Lunchtijd, meisjes.
U had hier een hele operatie op touw gezet.
Larkin zou de documenten stelen...
Pebmarsh zou een kopie maken...
en Mabbutt zou die ergens in Frankrijk afleveren.
En u bent allemaal gerekruteerd door de Waterhouses.
De Waterhouses. U was aardig op weg tot u dat tuig noemde.
Neem me niet kwalijk.
Waarom zijn we hier?
Waarom woont u in Engeland onder de valse naam Waterhouse?
Weil wir Juden sind.
We zijn joods.
Waarom zou u dat verhullen in Engeland?
Denkt u dat er hier geen antisemitisme bestaat?
We zijn al tweemaal naar een andere stad verhuisd.
Na de gebeurtenissen in München wachten we niet meer af.
We willen alleen rustig leven zonder te worden bedreigd en gediscrimineerd.
De ironie is dat vrede met Duitsland in het belang van ons land is.
Zodat de communisten niet nog verder oprukken.
We zijn patriotten die informatie doorgeven aan Hitler...
want als Chamberlain faalt en iemand als Churchill aan de macht komt...
komt er een oorlog die honderdmaal zo erg is als de vorige.
Als Duitsland het zwakke, ruimdenkende Engeland dan snel verslaat...
is dat maar beter voor Europa. -Voor wat de nazi's er van heel laten.
Uw land is nooit door vreemde tirannen onderworpen. Het mijne wel.
En ik vind dat ruimdenkende, zwakke Engeland...
de moeite waard om voor te vechten.
Maar u hoeft niet te vechten, hé? Dat zijn weer de jonge jongens.
Als ik één leven kan redden doordat dit land geen oorlog met Duitsland aankan...
dan zal ik daar trots op zijn.
Fiona Hanbury had een leven.
Zulke slachtoffers zijn 'n bijkomstigheid. Ze sterven voor het grotere goed.
De man die dood bij u is aangetroffen, had ook een leven. Net als Nora Brent.
We geloven niet dat die moorden iets met deze mensen te maken hadden.
In verband daarmee verricht inspecteur Hardcastle op dit moment een arrestatie.
Hij dreigde dat ik vier jaar gevangenis- straf kon krijgen. Daar pas ik voor.
Ik wil meer geld. Meer dan die 200.
Ja, ik weet waar dat is. Ik kom erheen.
Waar gaat ze heen? -Naar de boulevard. Als ze niet omvalt.
Zie je haar? Waar is ze gebleven?
Nu zijn we allemaal samen.
Waar gaat dit om, inspecteur?
Mr Poirot wil u graag spreken. -Gaat u toch zitten.
Heel fijn dat u bent gekomen. -We hadden weinig keus.
Dit raadsel heeft Poirot serieus op de proef gesteld...
maar hij heeft het toch opgelost.
Laten we eerst de feiten op een rijtje zetten.
Iemand belt bureau Cavendish...
en vraagt om de diensten van Sheila Webb.
Niemand zegt te hebben gebeld.
Ze komt in een kamer vol klokken. Niemand zegt de eigenaar te zijn.
Maar alle klokken geven dezelfde tijd aan: 4 uur 13.
Dat heeft geen betekenis.
Ze vindt een dode man met valse identiteitspapieren.
Hij valt niet na te trekken omdat niemand hem kent.
Heb ik de feiten goed weergegeven, Mlle Martindale?
Madame Bland?
Waarom moesten mijn man en ik hier komen?
Het zal allemaal duidelijk worden.
Toen volgden het dreigbriefje aan Mlle Webb...
de tweede moord, op Nora Brent, de collega van Mlle Webb...
en de identificatie van de dode man met het litteken achter z'n oor.
Een heer die in het hotel was gezien met Mlle Webb.
Een man die loerde op kwetsbare vrouwen.
Er volgden tal van complicaties...
en een opeenstapeling van indirecte bewijzen tegen Mlle Sheila Webb.
Maar Poirot realiseerde zich dat te midden van deze 'obscurcissement'...
deze troebele mist...
er één feit onomstotelijk waar was. Waar of niet, monsieur?
En dat is? -De getuigenis van luitenant Race...
die een vrouw zag die zo bang en in de war was...
dat ze nooit een moord gepleegd kon hebben.
Race hielp mij de zaak oplossen toen hij over die dreigbrief zei:
Het is alleen niet geschreven met bloed.
Er is een moment dat er een lampje gaat branden bij een detective.
Waar had ik dat eerder gehoord?
Een goedkope toneelthriller? -Exactement, mon ami.
Het woord 'wraak' geschreven met zijn bloed op het vloeiblok.
De goedkope thriller. De gecompliceerde plots.
De gebruikelijke kost bij het bureau van Mlle Martindale.
Ik moest denken aan de arme Nora Brent...
die werd vermoord doordat de hak van haar schoen afbrak.
Potverdrie. -Twintig meter van haar kantoor.
Daardoor kwam ze eerder terug van de lunch.
Ze wist dat er niet was gebeld.
Er had geen Mlle Pebmarsh gebeld en gevraagd naar Sheila Webb.
Ik werd rond kwart voor twee gebeld door ene Miss Pebmarsh.
Wat ze zei, kan onmogelijk waar zijn.
Het kan niet waar zijn.
Ze moest tot zwijgen worden gebracht.
Waar of niet, Mlle Martindale? -Dat is idioot.
Niet idioter dan de goedkope thrillers waar u uw hele leven aan hebt gewerkt.
Hercule Poirot liet Mlle Webb Garry Gregsons manuscripten doorzoeken...
en ze vond dit korte verhaal dat Poirot zich herinnerde.
Het zit vol klokken en valse identiteitspapieren.
Er wordt zelfs een onschuldige ingeluisd...
die zich door de valse verdenkingen zo bang en irrationeel gedraagt...
dat de politie haar nog meer gaat verdenken.
Het staat allemaal hierin. Kon u niet eens zelf een plot bedenken?
Pardon, u voegde wel zelf de Rosemary-klok toe...
die u uit Mlle Webbs tasje stal toen ze hem wilde laten repareren.
En toen maakte u haar bang met het getal 4:13...
verwijzend naar de klokken en de hotelkamer...
waar ze een liefdesaffaire had die u schandelijk noemde.
Maar dat was niet terecht, want Mlle Webbs liefde was echt.
Waarom zou ik die man dood willen hebben? Ik kende hem niet eens.
Weet u wat dit is, Mme Bland?
De overlijdensakte van de eerste Mme Bland, die in Canada woonde.
De vrouw die al het geld erfde.
Joe zei dat niemand wist dat z'n vrouw dood was. We hoefden alleen...
Hou je mond, Val. -Zwijg.
Wie is die dode man, Poirot? -Ik weet het niet, inspecteur.
Maar nogmaals: Het is niet belangrijk wie hij is, maar wie hij is.
Hij was vast een vriend of familielid uit Canada van de eerste Mme Bland.
Hij wist dat het geld naar de verkeerde vrouw was gegaan.
Als hij dood was, was hij bijna onmogelijk te traceren.
Mme Bland, u zei iets vreemds.
Dover trok me omdat m'n zuster hier woont.
Uw zuster, Mme Bland, is net zo min Canadese als u.
Toen de brief van de oom van z'n vrouw kwam, wisten Joe en Kathy raad.
Z'n wagen leek op die van de wasserij. -En Mme Hemmings zag dus zijn wagen.
Maar hij kwam op woensdag in plaats van dinsdag.
Ze wilden hem bij die blinde vrouw dumpen.
Merlina moest hem identificeren. -U kende haar uit het theater.
Komt u binnen.
Ik kom toch niet ongelegen? -Welnee.
Hij heeft een litteken achter z'n linkeroor.
Kathy zei dat er een sletje was op haar bureau dat niemand zou missen.
Ze zou haar er in luizen. Dan was het opgelost.
Dat lijk bij die blinde vrouw met Sheila Webb erbij zou de politie verwarren.
Het zou tot een en al verwarring en complicaties leiden.
Joe had z'n hele leven hard gewerkt voor niets en het was zoveel geld.
Ze dwongen me om het mes in Sheila Webbs tasje te doen bij de hoorzitting.
Ik moest Merlina onder druk zetten om het lijk valselijk te identificeren.
En later moest ik haar naar de boulevard lokken, waar ze haar vermoordden.
Er zou maar één dode vallen.
Achterin, mevrouw.
Dank u wel.
Dank u, Mr Poirot.
Als u vannacht in Dover blijft, bied ik u graag nog een pint aan.
Erg aardig van u, maar ik ga vanavond terug naar Londen.
Als u daar ooit bent, zoek me dan op. Dan trakteer ik u op een cocktail.
Het was een genoegen u te leren kennen.
Luitenant.
Colin, moet ik je echt zeggen dat je achter haar aan moet gaan?
Ga dan achter haar aan.
Ik ken je pas een paar dagen.
Het lijkt of we al verliefd zijn geworden...
Zijn getrouwd, zeven kinderen hebben gehad, zijn gescheiden...
elkaar onder vreemde omstandigheden hebben teruggevonden, zijn hertrouwd...
nog meer kinderen hebben gehad, weer zijn gescheiden...
Wat moet ze me gehaat hebben.
Zullen we opnieuw beginnen, Sheila?
Ja, graag. -Laten we opnieuw beginnen.