Klaar voor overstag.
Overstag.
Hoe heet die? -Een ankerknoop, gek genoeg.
Kraaiennest, Cornwall
Hallo. Kunt u het vinden allemaal?
Ahoi, daar. -Charlie.
Poirot. Je bent gearriveerd.
U zit zeker ook in de entertainment business.
Nee monsieur, ik ben slechts een toeschouwer.
Bent u hier eerder geweest? -Nee.
Nee, ik heb Sir Charles bij het bridgen ontmoet. Jaren geleden al.
En u? Kent u hem ook al lang? -Ja, wij kennen elkaar uit Oxford.
Waarom is hij stil gaan leven, denkt u? -'Cherchez la femme', meer zeg ik niet.
Tollie, welkom. Fijn je te zien.
Poirot... -M'n beste Charles.
Wat fijn dat jullie elkaar eindelijk 's ontmoeten. M'n twee beste vrienden.
Goedemiddag, Sir Charles. Heren.
Hier is het menu voor het diner.
Eerst waren het racewagens, nu zijn het zeilboten.
Wat volgt? Heteluchtballonnen?
Het lijkt me een goed idee als ik vanavond mee aanzit, Sir Charles.
Uitstekend. -Anders hebben we een oneven aantal.
Fijn dat u ermee instemt. Heren.
Opmerkelijke vrouw. Hoe lang heb je haar al?
Zes jaar, eerst in Londen, nu hier. Doet het perfect.
Nu wil het verrekte mens vertrekken. -Waarom?
Vanwege haar invalide moeder, zegt ze. Ik geloof er niets van.
Ik kan me bij Miss Milray geen biologische ouders voorstellen.
Hartelijk dank voor je uitnodiging. Dit is een schitterende plek.
Vertel eens, wie komen er nog meer?
Ja, wie spelen er in dit drama mee? -De dramatis personae?
Goed dan.
Ik verwacht kapitein en Mrs Dacres uit Londen.
Cynthia is 'Ambrosine van Bond Street'.
Toch niet die gevierde ontwerpster? -Jazeker.
En Dacres, zelf ooit een jockey, is nu een fanatiek gokker.
Wie nog meer?
Ook uit Londen, de veelbelovende toneelschrijver Anthony Astor.
Schitterend.
Weten ze dat er meer gasten zijn? -Nee, waarom zouden ze?
Mijn ingénue is Miss Lytton Gore. -Egg Lytton Gore.
Bijgestaan door haar moeder, Lady Mary.
Lange stamboom, maar platzak.
Dan de Babbingtons. Daar valt niet veel over te vertellen...
maar de etiquette schrijft nu eenmaal voor dat je de dominee ook uitnodigt.
En dan tot slot, maar hij is zeker niet de minste...
de lichtgeraakte Oliver Manders.
De schurk van het stuk? -Hij is een tikje doortrapt.
En hij neemt altijd z'n slechte humeur mee.
Dat is mijn cast.
Laten we Mlle Milray niet vergeten. Zij zit ook mee aan.
De onvergetelijke Miss Milray. De schim van het feest.
Dit is kapitein Dacres en dit de beeldschone Cynthia Dacres.
Ik ben al jaren een groot bewonderaar van uw werk. Formidabel.
Zeer scherpzinnig van u.
Kan ik een borrel krijgen?
Ik ga zo cocktails maken, zodra de anderen er zijn.
Heb je nog een goede tip voor me?
Jij hebt verstand van paarden, heb ik begrepen.
Wat weet je nog meer? Wat heeft ze je nog meer verteld?
Wie? -Zij.
Ik schaam me absoluut niet voor m'n beroep.
Werklui kunnen natuurlijk geen couture betalen.
Als een vrouw zo dom is om zo iemand te trouwen...
dan weet ze wat haar te wachten staat.
Mademoiselle, wie is die dame? -Dat is Anthony Astor.
De toneelschrijver. In het echt heet ze Muriel Wills.
Daar hebben we de buurtbewoners.
O, u bent er ook.
Goedenavond. -Dominee.
Kom verder. Cocktail? -Ja, kapitein.
Dat is Mlle Lytton Gore, hè? Hoe noemt ze zichzelf ook alweer?
Egg. Vraag me niet waarom.
Helemaal van de kook.
Neem een cocktail, Egg.
Proost.
Uw kennissenkring telt nogal wat reactionairen.
Ik hou me niet met politiek bezig. -Oliver ook niet.
Hij kwam 's per ongeluk in het East End terecht. Dat was z'n ommekeer.
Jij weet hoe erg het is om arm te zijn. -Rustig aan.
Laat maar, ik kan voor mezelf opkomen.
Mevrouw? -Zal ik het doen?
Toe maar, mams. Laat Mr Manders zien dat 't kapitalisme ons er niet onder krijgt.
Ik neem er ook een, als m'n vrouw dat toestaat.
Mag ik m'n jaarlijkse borreltje?
Hij doet toch precies waar hij zin in heeft.
Ik stel je voor aan een vriend van me. Hij is detective.
Een echte? -Zeker.
Het smaakt een beetje... -Het is een cocktail, geen bier.
Is hij onwel geworden? -Aan de kant.
Wat is er toch? -Is hij in orde?
Zeg toch iets. Stephen?
Nee, het spijt me, hij is niet in orde.
Hij is dood. -Lieve hemel.
Stephen... Stephen, alsjeblieft.
Heb je ooit iemand zo dood zien gaan?
Ik ben psycholoog, ik zie geen mensen doodgaan.
Je wilt je patiënten juist in leven houden.
Er klopt iets niet, maar ik weet niet precies wat.
Stel dat 't moord was.
Wie wil er nu een onschuldige dominee vermoorden?
Misschien was hij niet zo onschuldig. -Je fantasie gaat met je aan de haal.
Poirot, jij bent de misdaadexpert. Denk jij dat hier een luchtje aan zit?
We laten het glas, zíjn glas, onderzoeken op sporen.
Dat kan geen kwaad. -En wat zal daar uitkomen?
Ik kan er slechts naar raden...
maar ik denk een restje van een uitstekende droge martini.
Het is lastig om iemand te vermoorden met een cocktail van een vol dienblad.
Wat is er dan gebeurd?
Hij werd plotsklaps onwel, Sir Bartholomew.
Het zal vast duidelijk worden uit het onderzoek.
Niets wijst op boze opzet.
Er zat geen gif in het glas, er waren geen verwondingen.
Dominee Babbington is overleden als gevolg van een natuurlijke oorzaak.
Een natuurlijke oorzaak? Onzin. Ze moesten die lijkschouwer ontslaan.
De dominee was al op leeftijd, en ziekelijk.
Hij had alleen wat artritis. Hij had wel 90 kunnen worden.
Kende u M. Babbington goed?
Ja, hij was een lieve man, een devoot christen. Altijd even vriendelijk.
Ze hebben een zoon, Robin. Ik had nogal een zwak voor hem.
En waar is Robin nu? -Hij zit in lndia.
Dit gaat me echt aan het hart. Stel dat het geen natuurlijke dood was.
In dat glas zat niets anders dan vermout en gin. Dat is bewezen.
Ja, maar het blijft raar. De Babbingtons waren alom geliefd.
Hoe kan hij ineens dood neervallen?
Ik zal Sir Charles 's flink de waarheid vertellen.
Hij heeft vast veel verhoudingen gehad. -Het spijt me, maar...
Het geeft niet. Daaruit blijkt dat het een echte vent is.
Dat kun je van hem niet zeggen.
Ik dacht dat u met hem bevriend was.
Ja, maar hij is voor z'n oom gaan werken en nu wordt hij zo'n gladde jongen.
Hij wil rijk worden. Raar, want hij zegt dat hij een communist is.
Maar de meeste mensen gedragen zich walgelijk als het om geld gaat.
Ach, mademoiselle...
er zijn zoveel dingen die tot walgelijk gedrag leiden.
Ik ga m'n bed opzoeken. Ik zit morgen al vroeg in de trein.
Gaat u terug naar Londen, dokter? -Nee, ik ga naar Yorkshire.
Daar heb ik een privékliniek. Ik hoop dat het volgende keer gezelliger is.
Als jullie vertrekken, blijf ik helemaal alleen achter.
Je ontmoet vast een aantrekkelijke dame.
Nee, ik ben een oude vent. Er groeit haar uit m'n oren.
Vijftien jaar geleden misschien, maar nu hou ik mezelf voor de gek.
Hoe leuk ze ook is.
Ik denk dat ik de boel verkoop. -O ja?
Dan gaan we weer elke week bij het Ritz lunchen.
Nee, ik ga weg. -Waarheen?
Naar de Rivièra, denk ik. Monte Carlo.
Ik ga elk jaar naar Monte Carlo. -Dat is ook zo.
Logeer je dan in het Majestic? -Uiteraard.
Uitstekend. Zo kan ik die afschuwelijke moord misschien uit m'n hoofd zetten.
Maar jij denkt niet dat het moord was.
Sorry, maar hoe zou het dat kunnen zijn?
Hoe het ook zij, ik wil geen moment langer in Cornwall blijven.
Was ik hier maar nooit naartoe gegaan.
één maand later
Psychologen verdienen zeker goed.
Wat doen we hier? We kennen hem amper.
Dit doet me denken aan vroeger. De jachtpartijen, de bals.
Natuurlijk niet, idioot. We zijn genodigden, dat is alles.
Zodra ik een witte jas zie, ga ik ervandoor.
Welkom. Kom toch verder. Bedankt voor jullie komst.
Hartelijk dank voor de uitnodiging.
Een verrukkelijk maal, Sir Bartholomew. De meringue was goddelijk.
En u bent gelukkig niet zuinig met de drank.
Zullen we afruimen, meneer? -Graag.
Serveer de kaas maar, Ellis.
Wat is er gebeurd, man? -Ik heb een ongeluk gehad.
Ik was wezen jagen. Op weg naar huis verloor ik de macht over het stuur.
Een bof dat ik hier in de buurt was. -Zeg dat wel.
Zal ik de port inschenken, meneer? -Ja, dank je.
Hebt u hier uw sanatorium? -Op het terrein, ja.
Veilig weggestopt.
Wat was de oorzaak van het ongeluk? -Een olievlek.
Ik ben tegen uw muur gereden. Jammer van de middeleeuwse stenen.
Ik vind het nogal een sterk verhaal.
Maar goed, laten we drinken op uw wonderbaarlijke redding.
Maar het doet me groot genoegen dat u hier bent...
samen met mijn vrienden uit Cornwall en Londen.
Ik ga namelijk een grote onthulling doen.
Jammer dat Charlie Cartwright dit mist. Wat zou hij genieten.
Waarom is hij er niet bij? -Hij zit in Frankrijk.
Jammer. -Goed, dames en heren...
ik ben er onlangs op gewezen dat een van jullie...
Haal hulp. Snel.
lnstappen, graag. Dit is de trein van Gare de Lyon naar Monte Carlo.
Allemaal instappen.
Wees blij, meneer. Het feest is voorbij.
U moet met me spelen. -Nee.
Speel nou mee. -Speel maar met je ballon.
Niet doen, mevrouw.
Wat een verrassing. -Blij dat ik je gevonden heb. Kijk.
vreemde dood van Sir Bartholomew Strange
We maken bekend dat Sir Bartholomew Strange, de zenuwarts, is overleden.
Hij overleed plotseling bij een diner.
Hij dronk een glas port en kreeg een attaque.
Hij was al overleden voor er een arts kwam.
Een glas port? -Geloof je me nu?
We moeten direct terug naar Engeland.
Beste Sir Charles. Ik maak me grote zorgen.
Je hebt vast gelezen dat Sir Bartholomew dood is.
Hij stierf op precies dezelfde manier als Mr Babbington.
Ik maak me ook zorgen om m'n vriend Oliver.
Hij gedraagt zich vreemd. Het is lastig uitleggen in een brief.
Jij kunt de waarheid achterhalen, dat weet ik zeker.
Kom toch terug. Egg.
Wat fijn om u weer te zien, Sir Charles. -Dank je.
Had u een prettig verblijf in Frankrijk? -Uitstekend.
Merci, George.
Eens kijken. Wie waren er nog meer bij de dood van dr. Strange aanwezig?
Hier staat 't: Sir Bartholomew geeft zijn gebruikelijke feestje voor het St. Leger.
Tot de gasten behoren Lord en Lady Cardigan, Lady Mary Lytton Gore...
kapitein en Mrs Dacres en Miss M. Wills.
'Verleiding in het Donker'. -Wat zeg je nou?
Een toneelstuk van haar hand.
M. Oliver Manders wordt niet genoemd terwijl Mlle Egg zei dat hij er ook bij was.
Vertel me 's over Melfort Abbey.
Tollie heeft het een paar jaar geleden voor een habbekrats gekocht...
en er een sanatorium gevestigd. Een gekkenhuis eigenlijk.
Ik moet uitzoeken wat er gebeurd is.
Iemand heeft mijn vriend vermoord.
Ik reis af naar Yorkshire. Ik ken de hoofdcommissaris goed.
Momentje.
In Cornwall vond ik dat je de zaak opblies.
Ik kon me niet voorstellen dat zo'n oude, onschuldige man vermoord kon worden.
Maar nu is er iemand op dezelfde manier gestorven.
Hercule Poirot moet z'n vergissing toegeven.
Als je het goed vindt...
Zal ik, Hercule Poirot, het onderzoek zelf verrichten en naar Yorkshire afreizen.
Dat is royaal van je. Heb je er wel tijd voor?
Wat doet tijd ertoe als de dood aanklopt?
Je hebt andere schoenen aangetrokken.
Ik begin altijd met de voeten. -Pardon?
Met de schoenen. Zorg dat het loopje klopt.
Dan het pak. En voor je het weet heb je het personage te pakken.
Juist.
Welkom in Yorkshire. Sorry voor het weer, maar sommigen houden ervan.
Ik had Fred Johnson verwacht. -De hoofdcommissaris is er niet.
Ik vervang hem.
Mijn naam is Crossfield.
Ik heb het niet zo op amateurs die mij komen vertellen...
hoe ik m'n werk moet doen. -Mag ik zo vrij zijn?
We zijn hier in verband met de dood van Bartholomew Strange.
Dr. Strange. Hij genoot hier groot aanzien.
Het was moord. Niets duidt op zelfmoord.
Dat zou Tollie nooit doen.
Een vriend van u? -Een heel goede vriend, ja.
U komt me bekend voor.
Enfin, u kunt hier niets uitrichten.
We denken dat de butler het gedaan heeft.
Hij was nieuw.
Hij werkte er net. De ochtend na de moord was hij verdwenen.
Waar kwam hij vandaan? Enig idee? -Jazeker.
Zijn naam is Ellis. Hij heeft een bureau in Londen opgegeven...
en een referentie van een vorige werkgever. Sir Horace Bird.
Hebt u hem gesproken?
Dat zou ik wel willen, maar hij is op safari in Afrika.
Dus die referenties kunnen... -Ze zijn vervalst. Dat is overduidelijk.
Gaat u de gasten ondervragen? -We hebben ze verzocht te blijven.
Mogen we in Melfort Abbey rondkijken? -Nee.
Ik ben goed bevriend met Fred Johnson. We speelden polo in lndia...
Wacht eens even.
U bent Sir Charles Cartwright. -Tot uw dienst.
Had dat meteen gezegd.
Ik heb u gezien in 'Lord Aintree's Dilemma'.
Ik nam m'n vrouw mee naar Londen en dat was het enige wat ze wilde zien.
We hebben er urenlang voor in de rij gestaan. Maar het was het waard.
Hoofdinspecteur, zijn uw grijze celletjes ervan overtuigd dat M. Ellis de dader is?
Waarom is hij 'm anders gesmeerd?
Besef je dat bijna alle gasten van jouw dineetje ook hierbij aanwezig waren?
Toneelspelers zijn niet op hun achterhoofd gevallen.
Natuurlijk besef ik dat. Wat kunnen we daaruit afleiden?
Volgens mij was de dokter met een experiment bezig.
Een van de aanwezigen in Cornwall had de moord op z'n geweten...
en daarom nodigde hij ze uit op Melfort Abbey.
Deze droeg ik als 'Galbraith of the Yard'. Net echt, hè?
Hallo, Annie. -Sir Charles, komt u verder.
Geen butler? -Mr Baker is in Margate.
Hij heeft twee maanden verlof gekregen.
Neemt u me niet kwalijk.
Daarom werkte Ellis hier dus.
Het is voor u, Sir Charles. -Dank je.
Met Crossfield. Een maatje van me werkt voor de lijkschouwer.
Hij heeft me 't autopsierapport gestuurd. Nicotinevergiftiging.
Dat krijg je toch als je rookt?
Dan moet je wel heel veel roken.
Nicotine is een alkaloide. Kleurloos, geurloos.
Tuiniers gebruiken het om hun rozen mee te besproeien.
Het glas is ook op gif onderzocht. Er zat alleen port in.
Net als de vorige keer.
Er is één belangrijk verschil.
Nu weten we dat het moord was.
Hoe was het om voor M. Ellis te werken?
Het was eigenlijk heel leuk, meneer. Hij had overal gediend.
Hij kon van alles vertellen, over schandalen in hoge kringen.
Zou het kunnen dat hij helemaal geen butler was?
Nee, meneer. Nee, ik weet zeker dat hij gediend heeft.
Hij pakte het wel anders aan dan andere butlers. Hij had zo z'n eigen methode.
Vertel eens over dr. Strange. In wat voor humeur was hij de avond dat hij stierf?
Hij was opgewekt. Heel vrolijk.
Hij maakte zelfs grapjes met Mr Ellis. Dat deed hij anders nooit.
Pardon, maar wat bedoel je daar precies mee?
Mr Ellis gaf een telefoonbericht door en de dokter vroeg of het wel klopte.
Jazeker, zei Mr Ellis. En toen moest de dokter lachen.
Hij zei: 'Je bent een uitstekende butler.' Ik stond helemaal paf.
Wat hield dat telefoonbericht in?
Het sanatorium gaf door dat er een patiënte was gearriveerd.
Ene Mrs Rushbridger of zoiets?
Daar zijn ze, ze komen terug van het onderzoek.
Miss Wills, mogen we u een paar vragen stellen?
Mag ik m'n advocaat bellen?
Ik denk dat Mlle Wills een grapje maakt, niet?
Wat wilt u weten?
Is u die avond misschien iets vreemds opgevallen?
Er zou een geheime tunnel zijn. Wist u daarvan?
Echt waar. Er is een geheime tunnel die naar buiten leidt.
Werkelijk? -Ja. Zo wist de butler te ontsnappen.
Jeminee.
Waar is die tunnel dan?
Daar hoort een detective zelf achter te komen.
Ik zou bij de boekenplanken beginnen.
Miss Wills? Daar kwam geen zinnig woord uit.
Wat vond u van haar?
Ze woont in Tooting, dat kan ze ook niet helpen. Maar ze is erg bemoeizuchtig.
Ze heeft op m'n kamer rondgeneusd.
Welnee. Dat verbeeld je je. -Daar gaan we weer.
Het gekkenhuis is om de hoek. -Stil toch.
Er zou een geheime tunnel zijn. Weet u dat al?
Het zou nicotinevergiftiging zijn. Wat is dat?
Het is een kleurloze, geurloze alkaloide, overal verkrijgbaar.
Tuiniers besproeien er vaak hun rozen mee.
Ik ook, dat doet iedereen.
Waar is Oliver Manders nu, mademoiselle?
Hij is direct teruggegaan naar de stad.
De stakker moest meteen weer aan het werk.
Heeft Ellis dr. Strange vergiftigd? -Hoe moet ik dat weten?
Weet jij iets van die geheime tunnel? Nou?
Daar weet ik niets van. En mams ook niet.
O god, dit is hopeloos.
We weten nog niets meer.
Maar je doet het fantastisch. -Dank je wel.
De kamer van Mr Ellis is al doorzocht. -Bedankt, Annie.
Merci, mademoiselle.
Wat hebben we hier?
Hij had voetschimmel.
Kijk eens.
Wat is dat? -Dat is inkt.
Er blijft iets in m'n hoofd rondspoken.
Vertel.
Mlle Annie vertelde dat dr. Bartholomew Strange een grapje maakte met Ellis.
Maar dat lag niet in z'n aard.
Je hebt gelijk. Tollie zou nooit grapjes maken met z'n personeel.
Nee. En dus?
En wanneer gebeurde dat? Toen Ellis het telefoonbericht doorgaf.
Ik durf te wedden dat die Mrs Rushbridger niet bestaat.
Het was vast codetaal.
Ik zat in het buitenland toen ik het nieuws hoorde.
Ik wilde kijken of alles hier in orde was.
Dr. Strange was erg trots op deze kliniek.
Z'n experimentele behandelingen slaan vaak enorm aan.
Ja, ik sprak een man in Monte Carlo die hier een familielid heeft zitten.
Hoe heet ze ook alweer? Bridger, Rushbridge, Russ...
Mrs de Rushbridger? Ja, zij is net aangekomen.
Ze is helemaal ingestort. Geheugenverlies, geestelijk uitgeput.
Ze kan voorlopig geen bezoek ontvangen.
O hemel. Hartelijk dank, hoofdzuster.
Verdikkeme, dat mens bestaat dus toch. Ik word er tureluurs van.
We gaan een stevige whisky drinken. -Nee, mijn beste.
We moeten terug naar de slaapkamer van Ellis.
Waarom dat dan?
Die inktvlek? Weet je het nu weer?
Het is gewoon een vlek op de plint. -Maar hoe komt die daar?
Er klopt iets niet. -Je hebt helemaal gelijk.
Een inktpot had een grotere vlek gemaakt, hij liet z'n vulpen vallen.
Hij was aan het schrijven, anders had de dop erop gezeten.
Misschien is hij van de schoorsteenmantel gerold.
Als acteurs moeten wij ons proberen in te leven.
Er is een Rus, ene Stanislavski...
Hij schrijft een brief.
Hij meent iets te horen.
Hij moet de brief verstoppen.
Geen tijd om een plank te lichten.
Hij kan hem niet verbranden. -Dan krijg je as.
Er kan maar één plek zijn. -Achter de haard?
Kijk daar eens.
Bravo.
Goed gedaan.
Volgens ons zijn het brieven van de voortvluchtige, Ellis.
De schrijver wil geen narigheid veroorzaken...
maar John Ellis, butler, zou graag een kort gesprek willen...
aangaande het tragische voorval van vanavond, voor hij naar de politie stapt.
Ik heb dringend geld nodig. Aan 1000 pond heb ik genoeg. Kom naar...
Dat is het dus. Afpersing.
Mag ik vragen wie u gaat bellen? -Cornwall. De politie van Loomouth.
Dus Ellis wist iets. Hij kreeg geld als hij zou verdwijnen, en weg was hij.
Maar waar is hij gebleven?
Waarde vriend, ik ben ervan overtuigd dat die M. Ellis dood is.
Daarom is hij...
Daarom is hij spoorloos. We hebben met een gevaarlijke gek te maken.
Is Egg dan wel veilig?
Er zit me iets dwars wat Mlle Egg Lytton Gore betreft.
Die vlek op de muur? -Dat is inkt.
Hoe wist ze dat het inkt was? Ik zag alleen een vlek.
Vrouwen hebben gevoel voor kleur. -Ik vind het verdacht.
Egg? Nee, toch.
We moeten overal rekening mee houden.
Natuurlijk, maar zij kan het niet zijn. Nee, geen sprake van.
Wat ben ik moe.
Meneer, ik vrees dat er bezoek voor u is in de salon.
Bezoek in de salon? -Ja.
Maar het is 11 uur. -Inderdaad.
Het is 11 uur, dus er is geen bezoek in de salon.
Pak aan. -Natuurlijk.
Mlle Lytton Gore. -Noem me toch Egg.
Wat komt u doen? -Goedenavond.
M. Oliver. -Oliver moet u iets vertellen.
Toe dan.
Het motorongeluk was in scène gezet.
Wat zegt u? Wie doet er nu zoiets?
En maak me niet boos. Ik ben erg moe. -Ik moest het doen.
Van wie? -Bartholomew Strange.
Ik moest doen alsof en om half 10 arriveren.
Maar hij leek verbaasd. -En even later is hij dood.
En er is geen verband? -Ik had er niets mee te maken.
Hebt u dit niet aan de politie verteld? -Het komt nogal verdacht over.
Waarom volgde u z'n instructies op?
Ik wist dat jij er zou zijn. En Cartwright zat in Frankrijk.
Wees toch niet zo slap. -Ik ben nerveus.
Ik bijt niet. -En Robin Babbington dan?
Doe niet zo gek. -Wat is er met hem?
Hij werd ook verliefd op haar en eindigde in lndia.
Hij ging in een ashram wonen. Kierewiet.
Hij wilde 't zelf. -Jij dreef hem ertoe.
Uiteindelijk jaag je ons allemaal weg.
Ellendige toestand. -Ik weet het. Maar het moet gebeuren.
Stephen Babbington was een lieve oude man, alom geliefd.
En toch werd hij vermoord.
Althans dat denken we. -We zullen het snel weten.
Welke redenen zijn er om iemand te vermoorden?
Babbington wist iets of herkende iemand. Wat wist hij?
Misschien wist hij iets, maar niet bewust.
Was hij soms de oorzaak en dr. Strange het gevolg?
Precies.
Als de tweede moord een direct gevolg is van de eerste...
dan moeten we de eerste moord onderzoeken. De moord op de dominee.
Als ik niet in Cornwall was gaan wonen, was dit nooit gebeurd.
Ik hou mezelf voor de gek, Egg.
Ik ben geen detective.
Mlle Wills. Wat komt u hier doen? -Ik heb nog nooit een opgraving gezien.
Dus dit is...hoe zeg je dat ook weer... koren op uw molen?
U beheerst de taal echt uitstekend.
Arme Stephen. Hij had Egg gezegd dat ze Oliver links moest laten liggen.
Maar meisjes zijn zo onnozel.
Een foute man is in de ogen van een meisje extra aantrekkelijk.
Haar liefde zal hem wel veranderen, denkt ze.
Ik mag dit misschien niet zeggen...
maar ik was opgelucht toen m'n man stierf en ik met Egg achterbleef.
Een lekker mollige baby.
Ze rolde altijd om.
Ja, een belachelijke bijnaam.
Maar vergis u niet, ze weet heel goed wat ze wil.
Leek het of dr. Strange zich die avond ergens druk om maakte?
Nee, hij was juist heel opgewekt. Hij leek geamuseerd.
Een grap die hij niet met ons deelde.
Hij zei dat hij een verrassing voor ons had.
Dat was helaas ook zo.
Denkt u echt dat iemand m'n man vermoord heeft? Met nicotine?
Dat willen ze juist uitzoeken.
We weten alleen dat Tollie Strange een glas port dronk...
Toen gebeurde precies hetzelfde. Ik was erbij. Het was precies hetzelfde.
Wat staan uw bloemen prachtig.
Wat zijn dit? -Lupinen.
Maar ze trekken veel bladluis aan, ik moet ze continu besproeien.
Ik wil niet brutaal zijn, maar heeft uw man u veel geld nagelaten?
Wat? Hij gaf alles weg.
De missionarissen hadden het beter dan wij.
Ik ging er vaak over tekeer.
En toen hij jonger was? Had hij vijanden?
Vijanden? Welnee.
Stephen was m'n vaders hulppredikant. We waren vier jaar verloofd.
Toen werd hij beroepen in Kent, in Gilling, en konden we trouwen.
We hebben zestien jaar in Gilling gewoond.
Toen gingen we naar Cornwall.
We waren gelukkig.
Ik wil graag een ideetje opperen.
Zou het kunnen dat het gif voor Sir Bartholomew Strange bedoeld was...
en dat dominee Babbington het per ongeluk heeft opgedronken?
Wie Tollie kende, had hem niet met een cocktail vergiftigd.
Waarom niet? -Omdat hij niet van cocktails hield.
Mag ik oprecht zijn?
Dit onderzoek is met groot enthousiasme uitgevoerd...
en met grote vaardigheid...
maar het heeft weinig opgeleverd.
En er dreigt gevaar.
Groot gevaar.
Dus nu neemt Poirot het over.
We gaan met de eerste trein terug naar Londen.
U gaat op bezoek bij de showrooms van Ambrosine Ltd...
en ik zal Sir Charles verder instrueren. De klassieke aanpak.
De eliminatie-techniek.
We strepen de verdachten één voor één weg.
We hollen niet maar wat in het rond zoals jonge hondjes.
Waar kan ik Cynthia Dacres vinden?
Lelies op de manchetten. Geestig, hè? En een heel opvallende taille.
Maar dat loodrood is niet geschikt, Español zou mooier zijn.
Je hebt dus wat geld geërfd?
Zo'n uitgesproken persoonlijkheid moet zich niet te gewoontjes kleden.
Bent u nog in Cornwall geweest? -Nee, dan raak ik van streek.
Ik begrijp het. En u kende de dominee al langer, hè? Uit Gilling in Kent?
Nee Marcelle, ik had om de blauwe Patou gevraagd.
Nee, ik zou nooit naar Kent gaan. Wat zou ik in Kent te zoeken hebben?
Misschien dat kapitein Dacres... -Die is niet bij z'n club weg te slaan.
Alleen om op 'n verkeerd paard te wedden.
Wat we ons niet kunnen veroorloven.
Kijk nou toch, dit is beeldig.
Hoe heet je ook alweer? -Egg.
Hallo, ik ben bacon.
Je hebt mooie ogen, weet je dat? -Vertel 's over ds. Babbington.
Wie? -Babbington.
U kende hem nog uit Gilling, hè? -Als jij het zegt.
Sorry, ik had geen beste dag op de racebaan.
Ik snap dat iemand zo'n dokter omlegt, maar wie vermoordt er nu een dominee?
Of een dokter? -Dat willen zoveel mensen.
Dokters zijn zwijnen.
Was Bartholomew Strange... -Flutdokter.
Wat zou zich in dat sanatorium afspelen? Geesteszieken? Ja, vast.
Hoe je er ook aan toe bent, ze sluiten je op en gooien de sleutel weg.
Behandelen noemen ze dat. Vuile zwijnen.
Ik mocht er van Cynthia niet over praten.
Waarover niet? -Over die Arabier.
Hij maakte Cynthia het hof en zou in de zaak investeren.
Dat is hard nodig, want ze heeft absoluut geen verstand van zaken.
Hij had psychische problemen en was onder behandeling van een specialist.
Die stuurde hem op een cruise om de wereld. Weg was hij, en z'n centen ook.
En die specialist was Strange?
Dat weten we niet. Als dat zo is, staan wij er gekleurd op.
Daarom mag ik er niet over praten.
Vertel me nu maar 's wat die vrouw in mijn kamer moest.
Welke vrouw? -Die toneelschrijver.
Ze is altijd aan het rondsnuffelen, net een fret. William?
Evening Standard. Opgraving in Cornwall.
opgraving in Cornwall dominee vergiftigd
Miss Milray.
Is het niet afschuwelijk?
Gaat het wel, Miss Milray? -O, verdorie.
Ja, het is vreselijk. -Sorry, ik laat me gaan. Het gaat best.
Alleen...
Ik kende hem al m'n hele leven.
Ik groeide op in Gilling, waar hij dominee was. M'n hele familie komt ervandaan.
Maar wanneer... -Sorry, ik moet weg. Leuk u te zien.
Evening Standard. Dominee vergiftigd.
dominee vergiftigd schok na opgraving
Jammer dat u niet meer acteert. Dit zou u op het lijf geschreven zijn.
Hoe heet het stuk? -'Zonde in de Voorstad'.
Wie speelt mijn rol? -Geoffrey Winchester.
Nee, hij doet het vast geweldig. Wanneer is de première?
Donderdag. Kom kijken. -Graag.
U ook, M. Poirot. Leuk juist. Neem uw vrienden mee.
Dank u. Mademoiselle, ik zou u graag nog een paar vragen stellen...
over die nare avond op Melfort Abbey.
Als er iets vreemds gaande was, was 't u, met uw grote mensenkennis...
Zeker opgevallen. -Koren op mijn molen?
Misschien wel.
Ik was geintrigeerd. Ik heb nog nooit een moord van nabij meegemaakt.
Er was wel iets waar ik de politie over had moeten inlichten.
Wat dan?
Het ging om de butler, Ellis.
Wat was er met hem?
Hij had een rode vlek op z'n rechterpols. Dat zag ik toen hij de port inschonk.
U bent de eerste die die moedervlek noemt. Waar zat hij precies?
Hierzo. Ongeveer zo groot als een muntstuk.
Heeft Sir Bartholomew het in Yorkshire over ene Mrs de Rushbridger gehad?
Een patiënte van hem met geheugenverlies.
Kunt u ons nog iets over de andere gasten vertellen?
Sorry.
Sorry dat we tijdens de repetitie kwamen storen. Tot ziens.
Ze weet iets. Dat weet ik zeker.
Pas op, waarde vriend. Je moet voorzichtig zijn.
Het is niet Mlle Wills die we in de gaten moeten houden.
Cynthia Dacres heeft geld nodig en dr. Strange gooide roet in het eten.
Geloven we het verhaal van Oliver Manders?
Tollie Strange die hem een brief schrijft? -Ik vind het niet bij dr. Strange passen.
Ik vind Oliver Manders zeer verdacht.
Wat heeft hij voor relatie met Mlle Milray?
Geen. Die vrouw is niet in staat tot een relatie.
Osmose misschien, geen relatie.
Manders was bij beide moorden aanwezig, maar houdt zich nu gedeisd.
Is er iets tussen Manders en Miss Wills? -Niet dat ik weet.
En, wat gaan we doen?
Nadenken. -Nadenken?
Dat is een mentaal proces. -Dat weet ik ook wel.
Maar kunnen we niets doen?
U wilt altijd maar actie, hè mademoiselle?
Er moet iemand naar Gilling om met de moeder van Mlle Milray te praten.
En jullie kunnen met z'n tweeën in het verleden van de dominee duiken.
lntussen ga ik m'n sherry-feestje voorbereiden.
Een sherry-feestje?
Morgenavond om 8 uur.
Dat is toch in de mode?
Dames en heren, mag ik even uw aandacht?
Laten we het niet over moord en gif hebben, dat bederft de smaak.
Sir Charles? -Dank je, Poirot. Bedankt, George.
Cynthia. Mooie jurk. -Dank je wel.
Wat moeten we hier? -Zo trek ik klanten aan.
Net als die Arabier en Sir Charles zeker? -Hou je insinuaties voor je.
Het is beter om met een oudere man te trouwen. Hij is z'n wilde haren al kwijt.
Was ik daar maar net zo zeker van als u.
We hebben echt niets te besteden.
Ik wil dat Egg mensen ontmoet, mooie steden bezoekt, van kunst geniet.
Dat je dat pikt. -Wat?
Dat hij zomaar komt binnenvallen. Hij is passé, een mislukkeling, een flop.
Je hebt gelijk. -M. Oliver, ik wil u iets vragen.
Die brief van dr. Strange, de uitnodiging om op het feest te komen binnenvallen...
waar is die? -O, die heb ik verbrand.
Maar waarom? -Anders zou de verdenking op mij vallen.
Maar de politie had geen oog voor me.
Wat weerhoudt u ervan om Mlle Egg een aanzoek te doen?
Ik bezit geen stuiver. Snapt u het dan niet?
Op jou.
Je geeft m'n leven weer zin. -Ik denk soms dat ik ongeluk breng.
Doe niet zo raar. Poirot, ga je morgen naar Gilling?
Ja. Maar waar is Mlle Milray? Ze is er niet. Ik had haar wel uitgenodigd.
Proost. Op de koning.
Geef mij nog maar een sherry. -Sherry...
Ik vind het vele malen lekkerder dan whisky. Whisky, vreselijk.
Nee, dan die heerlijke Franse wijn...
Goeie god.
Dwaas. Jij domme, aanstellerige idioot.
Je denkt dat je de wijsheid in pacht hebt, maar kijk nou.
Rustig aan, Egg.
Een prachtige voorstelling, Sir Charles.
Pech gehad. Ik leef nog.
Zwijn.
Gossie. -Maar waarom toch?
Dames en heren, ik bied u m'n excuses aan.
Deze kleine schijnvertoning was nodig...
om u en tevens mijzelf te bewijzen...
dat een bepaald feitje inderdaad klopte.
In een van deze glazen heb ik een theelepeltje water gedaan.
Dit water moest de pure nicotine voorstellen.
Ik heb Sir Charles gevraagd om voor slachtoffer te spelen. Voortreffelijk.
Maar stel dat dit geen schijnvertoning was, dat het echt was.
Wat zou de politie dan als eerste doen?
Het glas analyseren. -Inderdaad.
En dan vinden ze sporen van nicotine.
Mispoes. Ze vinden geen nicotine. -Waarom niet?
Omdat dat niet het glas is waaruit Sir Charles gedronken heeft.
Het is dit glas.
Het is een simpele goocheltruc. Je kunt niet op twee dingen tegelijk letten.
Terwijl u naar het slachtoffer keek, verwisselde Hercule Poirot de glazen.
Zo kwamen beide moorden niet aan het licht.
Let goed op.
Ik wil dat u nu heel goed naar mij luistert.
De moordenaar kan weer toeslaan.
Als een van u ook maar iets weet...
is dit het moment om daarvoor uit te komen.
U had het in scène gezet om te zien of er iemand op de glazen lette?
Er was nog een andere reden.
Toen Sir Charles dood neerviel...
wilde ik de gezichtsuitdrukking van één bepaald persoon zien.
En is dat gelukt? -Ja.
Van wie dan? -Dat blijft mijn geheimpje.
Dus je weet wie de moordenaar is? -Ja.
Laat hem dan aanhouden. -Dat kan niet.
Pas als ik weet waarom Babbington vermoord werd, heb ik bewijs.
En ik weet het niet. -Neem me niet kwalijk. Een telegram.
Donders.
Kom meteen. Beschik over informatie over dood Bartholomew Strange.
Margaret de Rushbridger.
Margaret de Rushbridger?
Merci. -Overstappen in Doncaster. Dank u.
Moedertje Milray kan ons niets meer over de dominee vertellen.
Ze is overleden toen ik in Frankrijk zat en Milray heeft niets gezegd.
Dit is hopeloos.
Was Poirot maar hier.
Moet je die namen zien. Er zijn hele vreemde bij.
Daar ligt de familie Shovepennys en hier Mary Ann Sticklebucket.
Geen naam zo vreemd als de mijne. -Cartwright is niet vreemd.
Dat is niet m'n werkelijke naam, maar een pseudoniem.
Hoe heet je dan echt? -Zeg ik niet.
Hoezo? -Dan lach je me uit.
Welnee. -Ik zeg het niet.
Zeg op.
Ik heet Mugg. De naam van m'n vader was Mugg.
Het is inderdaad rampzalig als je als Mugg door het leven moet.
En heet je echt Charles, Sir Charles, of is dat ook verzonnen?
Ben jij echt de zwarte weduwe waar iedereen je voor uitmaakt?
Lieve help. -En Robin Babbington dan?
Hij was een sul. Hij droeg sandalen.
Je kent hem uit Madras, wat vond jij van 'm?
Dat is niet zo, ik hoorde achteraf pas dat hij z'n paspoort verkocht had...
en z'n baard liet staan. -Daar had je niets mee van doen?
En Oliver? Wil je hem de schuld in de schoenen schuiven?
Hij is niet tot moord in staat.
Wat voer je in je schild? Wil je de concurrentie uitschakelen?
Nee, natuurlijk niet.
Ik hou van je, Egg, en ik wil graag met je trouwen.
Ik heb alleen het lef niet om je te vragen.
Dus je bent gewoon aan het treuzelen?
Eigenlijk wel.
Ja, u was hier met Sir Charles. Wat is uw naam?
Mijn naam is Hercule Poirot.
Wie wilt u bezoeken? -Mme de Rushbridger.
Maar weet u dat dan niet? Ze is vanochtend overleden. Ze is vergiftigd.
Ze ontving de doos bonbons per post.
Ze zijn met drank gevuld.
Nicotine?
Dat zal het sporenonderzoek uitwijzen.
Is ze vermoord zodat ze ons niet kon vertellen wat ze wist?
Of wat ze niet wist, hoofdinspecteur.
Er is geen tijd te verliezen.
Een dorpsjongen had dat telegram van een zwerver gekregen.
En die had het weer van een dame in het gekkenhuis.
Dit gekkenhuis. Hij kreeg wat geld als hij het zou versturen.
Aan mij. -Klopt, aan u.
Juist. Zou u mij zo snel mogelijk naar het station willen brengen?
En er is nog iets wat u voor me kunt doen.
Sir Charles heeft gebeld uit Belgravia. Miss Wills schijnt vermist te worden.
Hij was naar Tooting gereden om haar te ondervragen, maar ze was onvindbaar.
Miss Lytton Gore, meneer.
M. Poirot heeft nu tijd voor u. -Mademoiselle, gaat u zitten.
Waar bent u mee bezig?
Het bouwen van een kaartenhuis...
werkt heel stimulerend op m'n grijze celletjes.
Daarom heb ik op het station een spel kaarten gekocht.
Maar dit zijn geen echte kaarten. Dit is Happy Families, een spelletje.
Dat is lang geleden, zeg.
Master Bun, de bakkerszoon, Mr Grits, de kruidenier, en dit ben ik.
U? -Mrs Mugg, de vrouw van de melkboer.
Ik ga Mrs Mugg heten als ik met Sir Charles Cartwright trouw.
Zo heet hij namelijk echt.
Feliciteer me dan. Ik heb me net verloofd.
Ja, pardon. Ik wens u veel geluk, mademoisellle.
Niet het kortstondig geluk van de jeugd, maar blijvend geluk...
dat op een rots gebouwd is.
Ik zal Charles zeggen dat u 'm een rots noemde. Wat zijn acteurs paranoide.
Wij denken dat 't Miss Wills was. -Want?
Ze wordt vermist en ze is eng.
Grappig, we gaan morgen naar de generale repetitie, maar is zij er ook?
Spannend, het is de eerste keer. Charles neemt me mee backstage.
Nondeju.
Poirot is blind geweest.
Blind.
Ga je mee?
Naar het theater? -Natuurlijk. Ik neem iedereen mee.
Iedereen moet komen. -Ja leuk, het wordt fantastisch.
Ik zal het publiek onmiddellijk optrommelen.
Paddington Station.
Momentje, chauffeur.
Volg die taxi.
Stop.
Dat mag u niet doen, mademoiselle. Het is bewijsmateriaal.
Ik vind het zo spannend. -Het is Geoff Winchester maar.
Verwacht niet te veel.
Dames en heren, u bent gekomen om een generale repetitie mee te maken.
In plaats daarvan krijgt u...
Hercule Poirot.
Toen ds. Babbington overleed, opperde Sir Charles dat hij vermoord was.
Mij leek het niet waarschijnlijk. -Stephen, alsjeblieft...
Ik snapte niet wie Stephen Babbington zou willen vermoorden...
laat staan hoe, want er zaten geen sporen van gif in z'n glas.
Maar 24 uur geleden kwam ik tot de ontdekking...
dat deze moord ergens toe diende en ook mogelijk was.
Wie was in de gelegenheid om gif in de cocktail van de dominee te doen?
Alleen Sir Charles en het dienstmeisje dat met de drankjes rondging.
Maar waren zij ook aanwezig op Melfort Abbey? Nee.
Zij konden direct van 't verdachtenlijstje geschrapt worden.
Wie kon het makkelijkste gif in het glas van dr. Strange doen op Melfort?
De butler, Ellis, die ervandoor ging. Maar hij was slechts een afperser.
Maar toen kreeg ik een curieus idee.
Uiterst curieus.
Ik wist dat de moordenaar in beide gevallen aanwezig moest zijn geweest.
Dat was zo duidelijk als wat.
Maar die duidelijkheid lag er te dik bovenop.
Het was zo duidelijk dat het niet duidelijk meer was.
Ik wist zeker dat de moordenaar in beide gevallen aanwezig moest zijn geweest...
maar zonder dat dit in de gaten liep.
Daarom moest ik die mysterieuze butler nog eens onder de loep nemen...
die M. Ellis.
Hij duikt twee weken voor de moord op en is direct daarna verdwenen.
Poirot trekt de conclusie dat hij dood is en ergens had ik gelijk.
Ik herinnerde me de opmerkingen van het dienstmeisje, Mlle Annie.
Hij pakte het anders aan dan andere butlers. Hij had zo z'n eigen methode.
En uiteindelijk begreep Poirot hoe dat kwam.
De butler, M. Ellis, was inderdaad dood.
Waarom?
Omdat hij nooit heeft bestaan.
Maar dr. Bartholomew Strange moet geweten hebben wie z'n butler was.
Is daar bewijs voor? Jazeker, zijn schertsende opmerking.
Je bent een uitstekende butler.
Hij zei het schertsend. Het was een grap, zoals Mlle Annie zei.
Begrijpelijk, als hij de butler had gekend.
De grap was te begrijpen geweest als de butler...
Sir Charles Cartwright was, z'n oude makker...
en de dokter hiervan op de hoogte was.
Serveer de kaas maar, Ellis, dan gaan we... Wat krijgen we nou?
Zal ik de port inschenken, meneer? -Dat is goed.
Hebt u hier uw sanatorium?
Ik ben er onlangs op gewezen dat een van jullie...
Mijn hart ligt aan scherven...
en Charles, dat is aan jou te wijten.
Ik hoop dat je weet waar je mee bezig bent, Poirot.
Helaas wel, waarde vriend.
Ziet u...
als het iemand aan tafel was opgevallen dat Sir Charles de butler was...
had het als grap afgedaan kunnen worden. Maar niemand zag 't.
Sir Charles is dan ook een uitmuntend acteur.
Hij was vermomd en speelde z'n rol perfect.
Het klopte tot in de kleinste details, zoals die moedervlek op z'n rechterpols.
Dr. Strange sterft en de butler ontsnapt via de geheime tunnel.
En twee dagen later struint hij rond in Monte Carlo.
Maar hoe zit het met die chantagebrieven achter de haard?
Sir Charles vindt ze zelf.
En de brief aan M. Oliver Manders over het ongeluk?
Die kon Sir Charles makkelijk schrijven, uit naam van Sir Bartholomew Strange.
Hij wilde u allen weer samenbrengen, zodat er een heleboel verdachten zijn.
En dan ben ik weer terug bij Mlle Wills.
Mlle Wills hield de butler die avond het scherpst in het oog van iedereen.
Sir Charles vond het leuk toen ze zei dat de moedervlek haar was opgevallen.
Natuurlijk, het is ook leuk als je werk gewaardeerd wordt.
Maar toen ging het faliekant mis.
Ik geloof niet dat ze in Ellis in Sir Charles herkend had...
maar ze geeft haar ogen goed de kost.
Toen de drankjes werden ingeschonken lette zij op de handen die ze inschonken.
Op dat moment besefte ze dat Sir Charles de butler was.
De hand was namelijk hetzelfde. Nu zit hij in de rats.
Hij denkt dat ze iets weet en een gevaar voor hem vormt.
Toen Sir Charles z'n sterfscène opvoerde op m'n feestje...
keek ik naar het gezicht van Mlle Wills. Ze leek volledig verbijsterd.
Toen wist ik dat Mlle Wills Sir Charles verdacht...
en dat Sir Charles op zijn beurt Mlle Wills verdacht.
Ze liep groot gevaar.
Op advies van Hercule Poirot verliet ze haar huis in Londen.
Komt u alstublieft binnen, Mlle Wills.
Neemt u plaats, alstublieft.
Gelukkig luisterde ze, want de volgende avond reed Sir Charles naar Tooting...
om de enige die hem kan ontmaskeren van kant te maken: Mlle Wills.
Nu komen we bij het derde slachtoffer: Mme de Rushbridger.
Hoe past zij in het plaatje?
Op de dag van mijn feestje staat Sir Charles al bij het ochtendgloren op...
om naar Yorkshire te rijden, waar hij zich vermomt...
en het telegram aan een jochie geeft, gericht aan Hercule Poirot.
Het is zogenaamd van Mme de Rushbridger.
Terwijl ik mijn naam niet eens genoemd had in het sanatorium.
Waar dient dit toe? Hij wil Poirot uit de weg hebben.
Pardon, ik vergeet nog iets.
Hij heeft zelfs een doos bonbons naar die arme, onwetende vrouw gestuurd.
Ze had Poirot niets kunnen vertellen, ze diende slechts als lokvogel.
En vanwege die simpele reden...
moest ze sterven?
lneens had ik door...
dat de dood van dr. Bartholomew Strange niet alleen essentieel was...
maar ook een doel diende.
Ik zit op het puntje van m'n stoel. Ga door.
Wat was m'n motief om m'n beste vriend te vermoorden...
een man die ik al sinds m'n jeugd kende?
De dokter gaf me zelf een aanwijzing toen hij zei: 'Cherchez la femme'.
Het was duidelijk dat u dolverliefd was op Mlle Lytton Gore.
U hield zo hartstochtelijk veel van haar dat het beangstigend was.
Waarom deed u haar dan geen aanzoek toen u rond Loomouth zeilde?
Wat hield u tegen? Dat zal Poirot uit de doeken doen.
Wat u tegenhield, was het feit dat u al getrouwd was.
U deed alsof u vrijgezel was, maar u was jaren geleden al getrouwd...
lang voordat u uw titel kreeg en een gevierd acteur werd.
Toen heette u anders.
Waarde vrienden...
er zijn slechts twee situaties waarin een scheiding niet kan worden toegekend.
Ten eerste als de man of vrouw levenslang heeft...
en ten tweede als een van beiden in een krankzinnigengesticht zit.
U kon haar niet zelf vermoorden, want dan was u meteen de hoofdverdachte.
Maar stel dat niemand ervan wist?
Dan had u zo met Mlle Lytton Gore kunnen trouwen.
Maar één persoon wist hoe het zat. Eén persoon slechts. Uw oudste vriend.
De getuige op uw huwelijk.
Dus voor u kon trouwen, moest uw goede vriend Bartholomew Strange...
uit de weg geruimd worden.
En Babbington dan? Hij wist er zeker ook van?
Dat was de enige zwakke plek in m'n theorie.
Want al had u de nicotine in het glas gedaan...
u kon niet weten wie dat glas zou pakken.
Het gif was niet specifiek voor de dominee bedoeld. Nee.
Het was bedoeld voor wie dan ook op dat feest.
Behalve dr. Bartholomew Strange die nooit cocktails dronk...
en Mlle Lytton Gore...
de jongedame op wie u verliefd bent.
Je overhandigde me de cocktail zelf. -Neem een cocktail, Egg.
Het smaakt een beetje...
De moord op de dominee was niets meer en niets minder...
dan een generale repetitie.
Sir Charles is acteur, hij wil de moord eerst oefenen.
En de repetitie ging goed.
Babbington ging dood en zelfs Hercule Poirot had niets door.
Daarom kon hij me rustig in Loomouth uitnodigen, want de kust was veilig.
En dan komen we bij Mlle Milray.
U wist van de experimenten in de toren in het bos.
U had de rekeningen voor het verdelgingsmiddel betaald.
Maar u wist dat hij geen tuinier was.
En toen u over de dood van de dominee las...
dat hij met datzelfde gif vermoord was, was u ten einde raad.
U kende de dominee al van kindsbeen af.
Maar u bent verliefd op uw werkgever. Hij is zo'n fascinerende man.
Na de moord op Mrs de Rushbridger vond u het welletjes.
U ging het apparaat in de toren vernietigen...
om de man van wie u houdt te beschermen.
Maar daar heeft Poirot u van weerhouden.
Hoofdinspecteur, komt u verder.
Hier heb ik uw paspoort.
We weten wanneer u naar Frankrijk ging.
En ik heb hier een briefje dat bewijst...
dat in het Haburton-gesticht in Essex...
ene Gladys Mary Mugg verblijft.
58 jaar oud.
Uw wettige echtgenote.
Is het waar?
-Egg...
het zijn allemaal leugens.
Het is waar, mademoiselle.
Ik hield van je.
Moge God je vervloeken.
Wat heb je gedaan?
Wat heb ík gedaan?
Jij hebt míj bedrogen.
Ik heb twee onprettige dagen achter de rug.
Je bent krankzinnig.
Krankzinnig.
Je weet niet hoe het is.
De mensen zien alleen de schone schijn.
De meisjes liggen aan je voeten.
Mooie meisjes.
Je kust ze.
En dan gaan ze naar huis.
Ze trekken hun mooie jurkjes uit en gaan naar huis.
En dan ben je helemaal alleen.
Ik zou van je gehouden hebben, Egg...
tot ik m'n laatste adem uitblies. Meer wilde ik niet.
Liefde.
Is dat te veel gevraagd?
Wel als je er drie mensen voor moet vermoorden.
Waarde vriend...
het feest is voorbij.
Ach ja.
Loop naar de hel.
Loop allemaal naar de hel.
Maakt u zich geen zorgen.
M. Manders...
u moest Lady Mary en Mlle Egg maar naar huis brengen.
Maar natuurlijk.
Zult u goed voor haar zorgen? -Dat zal ik doen.
En mademoiselle...
U bent gestruikeld...
maar u krabbelt wel weer overeind.
Drama in drie bedrijven, denk ik. -Ja, een groot man die diep gezonken is.
Ik zie nu in dat ik naar de politie had moeten gaan.
Veroordeel me alstublieft niet. -Ik onderzoek alleen, ik veroordeel niet.
Er schiet me ineens iets vreselijks te binnen.
Als iedereen die giftige cocktail kon drinken, had ik het ook kunnen zijn.
Het kan nog erger, mademoiselle.
Ik had het ook kunnen zijn.