Wat voorafging...
Ik was bezig met de gasbrander.
Het vloog in brand. Ik was zo bang.
We kunnen ook de auto in duiken en doen wat we vroeger deden.
Gaat u naar de pers met Doakes?
Hij is niet de man die u zoekt.
Je geloofwaardigheid is weg sinds je dat telefoontje verzweeg...
van de verdachte van de FBI.
Wie sprong bij wie onder de douche vanmorgen?
Zal ik de wekker 10 minuten vroeger zetten in de toekomst?
'In de toekomst', dat klinkt mooi.
Ene Lila Tournay heeft aangifte gedaan wegens verkrachting.
Dat kutwijf.
Straks ben ik alles kwijt.
Waarom laat je me niet gaan?
Ik ben je maatje.
Niet Rita.
Allejezus. Jij bent de baaihaven slachter.
Ik haat die naam.
Wat wordt het?
Dood me of laat me vrij.
Ik stuur de FBI op tijd naar je toe.
Wil je me er nog steeds bijlappen?
Nog een nagel aan de doodskist van Doakes.
We hebben hem. - Je hebt een tip, niet Doakes zelf.
Hij ging de Everglades in.
Binnen 24 uur slaan we hem in de boeien.
Ga nooit meer naar Rita's huis.
Blijf uit de buurt van Rita.
Blijf uit mijn buurt.
Of je nou uit jezelf gaat of weggesleept wordt...
dat kan me niks schelen.
Als je maar afblijft van de mensen waar ik om geef.
Voormalige bestemmingen.
Ze hebben Doakes z'n huurauto gevonden. - En hem ook?
Nee, maar het net om hem heen sluit zich.
Wie is daar? Is daar iemand?
Bestemming bereikt.
Is daar iemand?
'De Britse invasie'
Hallo? Wie is daar?
Help me.
Haal me hieruit.
Wie ben je?
Doe de deur nou open. Ik word gevangen gehouden.
Laat die troep maar staan.
Je weet dat ik dat niet kan.
Lundy mobiliseert vijf gemeentes. We zijn hem op de hielen.
Je hebt een huurauto, maar geen Doakes.
Ik ben nuttig als er bloed vloeit.
Dan schieten we.
Dan moet je een ziekenwagen hebben.
Ben je bang hem onder ogen te komen?
Ja, natuurlijk.
En ik moet afwassen.
Ik laat wat horen als het voorbij is.
Je haat Doakes.
Vroeger wel.
Ik kan hem niet meer als een persoon beschouwen.
Ga je nog?
Ik heb het geprobeerd.
Als ze Doakes in een kooi vinden...
kan ik hem er niet meer bijlappen.
Ik moet er eerder zijn.
In de Everglades staan hordes sheriffs te wachten.
Klopjachten, roofzuchtige reptielen.
En in deze hoek, in de donkere broek...
de machtige Dexter.
Amateur.
Ik heb een wonder nodig.
Achter je zit de lichtknop.
Eindelijk zie ik eens een ander gezicht.
Dat had ik niet meer verwacht.
Ik ben brigadier James Doakes, Moordzaken.
Wie heeft je opgesloten?
Een of andere gek.
Hij kan elk moment terugkomen.
Pak de sleutel die achter je aan de muur hangt.
Wie is het?
Hij heet Dexter Morgan.
Je moet de deur openmaken.
Waarom heeft hij je opgesloten?
Ik heb ontdekt dat hij de slachter is.
Maak nou open.
Is hij het?
Dat wou ik je duidelijk maken.
Wat zit daarin?
Precies wat je denkt.
Dat is bewijs. Ik heb het zien gebeuren.
Maak die kooi nou open.
Arme ziel, helemaal alleen.
Met mij gaat het wel. Maak nou open.
Ik bedoel jou niet, maar Dexter.
Hij moet zo'n enorm geheim verbergen.
Wat een last moet dat zijn.
Geen wonder dat hij zo stil is.
Ben jij z'n medeplichtige?
Ik ben z'n maatje.
Je kunt me zo niet achterlaten.
Dan ben je medeschuldig.
Ik laat je niet achter...
niet zo.
Wat doe je nou?
Uitzetten.
Niet doen. Dat is moord.
Openmaken.
Dat is moord.
Dexter Morgan van Forensisch Onderzoek.
Ik wil meezoeken naar de baaihaven slachter.
De klopjacht ligt stil tot de verwarring is opgelost.
Het is een grote puinhoop.
Rechts bij de tweesprong.
Niet tussen de brandweerwagens parkeren.
Komt de brandweer eraan te pas?
Bij iets onverklaarbaars...
worden sceptici gelovigen.
Dan geloven ze in een hogere macht.
Welke macht heeft hiervoor gezorgd?
Hoe kom jij hier zo snel? Ik stap net met Lundy uit de helikopter.
Ik heb veel te hard gereden.
Ik besefte dat je gelijk had. Dit mag ik niet missen.
Wat is er gebeurd?
Ze denken dat er een gastank ontploft is.
Hoe dan?
Ik ben geen brandweerman.
Is er een lichaam gevonden?
Alleen wat kleine stukjes.
Was het een spontane ontploffing?
Een goddelijke ingreep?
Als god wonderen verricht...
kent Satan misschien ook een paar foefjes.
Als je nergens in gelooft, wie moet je dan nu bedanken?
Hier drijft iets.
Hij is door de lucht geslingerd en uit elkaar gereten.
Gapende stukken...
verpulverd weefsel...
grote vierdegraads verbrandingen.
Een enorme explosie.
Is er nog meer duidelijk?
De huid om z'n ogen is niet verbrand.
Hij leefde dus nog toen het gebeurde.
Nog meer?
Het gebit is intact.
Daarmee is identificatie mogelijk.
Is het Doakes?
Mannelijk, Afro-Amerikaans.
De romp heeft de juiste lengte.
Zwaar gespierd.
Ik denk dat hij het is.
Het duikersklasje heeft hetzelfde gevonden.
Die had hij nodig voor het in stukken snijden.
Is dat de verdachte?
Nee, dat is een tweede lijk.
Wie dat ook was...
hij was voor de explosie al dood en in stukken.
Dit was dus de werkplaats van de slachter.
Een perfecte locatie voor een moordhok.
Afgelegener dan dit kan niet.
Dit is goed nieuws, heren.
En dame.
We zoeken door...
tot dat waterlijk geïdentificeerd is.
Ben je het met ze eens?
Het bewijs is overtuigend.
Overweldigend zelfs.
Ik denk dat we de dader hebben.
Daar is LaGuerta.
Dat zou ik niet doen.
Is dat James?
Dat is nog niet zeker.
Wonderen zijn subjectief.
Ik voel de pijn van LaGuerta niet...
maar ik begrijp het wel.
Doakes was eigenlijk de kwaadste niet.
Tragisch zou 't zijn...
als z'n offer zinloos was.
Ik kan hem maar op één manier eren.
Ik moet m'n vrijheid omhelzen.
Slapen. Wat een idee.
Niet te geloven dat ik overwogen heb mezelf aan te geven.
Dit is veel beter dan een cel.
Ik kan verse jus d'orange maken...
genieten van een stevige bak koffie...
's morgens lekker sporten.
Dat kan in de gevangenis ook, maar toch.
Ik ben vrij.
Niet schrikken.
Wat doe je hier?
Ik dacht dat de kinderen nog zouden slapen. Ik wou niet aanbellen.
Waarom ben je hier?
Ik dacht dat de kinderen nog zouden slapen.
Dat was...
onverwacht.
Ik had onverwacht wat extra tijd.
Zo'n jaar of twintig.
Is dit wel een goed idee?
Ik begon net aan de afstand te wennen.
Je bent net een luchtspiegeling.
Ik was al die tijd hier.
Jij bent weggegaan.
Ik was vergeten wie ik was.
Nou weet ik het weer.
Onthou het.
Volgende keer ben ik hier niet meer.
Ik weet het.
De sekspolitie.
Waarom lig je nog in bed?
Ik heb me verslapen.
Bak je pannenkoeken voor ons?
Wat ligt daar?
Zijn jullie weer samen?
Ik denk het.
Eroverheen, eronderdoor.
Ik doe het zelf wel. - Nee, ik doe het.
Zo komen we te laat.
Nou en? De zaak is opgelost.
We wachten nog op identificatie van het lichaam.
En als hij het is?
Dan is het afgelopen.
De zaak. Wij niet, hè?
We moeten de zaak nog afronden, catalogiseren, bevestigen.
Dossiers aanleggen.
Hebben we de tijd?
Tijd zat.
Tijd voor vakantie?
Zo mag ik het horen.
Tenen in het zand, tequila...
en een mini-bikini.
Wat dacht je van 'n parka?
Ik heb genoeg hitte gehad.
Dat wil ik niet meer.
Een parka staat je vast prachtig.
Ken je Lake Ipperwash?
Nee.
Daar kun je heerlijk ijsvissen. Heel romantisch.
Goed. Boeken maar.
We gaan gewoon.
Goedemorgen. - Donut?
Daar heb ik niet zo'n zin in, begrijp je wel?
Heb je even?
Alle tijd van de wereld. - Mooi.
Veel verbrande troep moet nog gecatalogiseerd worden.
Ik keek nog even goed...
naar de gegevens van de speciale opdrachten van James...
Het lichaam is geïdentificeerd.
Het zou kunnen dat hij in het buitenland zit.
Het slachtoffer was brigadier Doakes.
De gebitsgegevens kloppen.
En het andere lichaam?
Jose Garza, 'n moordverdachte...
die zich Chris Harlow noemde.
Dat lichaam was in stukken...
net als de andere slachtoffers.
Adams rondt de zaak af.
Het lijkt erop dat James Doakes...
de baaihaven slachter is...
en niemand anders.
Ik wou dat je het van mij hoorde.
Het spijt me echt heel erg.
Waarom slepen ze al die troep hierheen?
We weten wat we moeten weten.
Doakes was suïcidaal.
Volgens mij was hij moorddadig.
Ik wil niet oordelen.
Hij heeft zichzelf opgeblazen.
Het was toch een ongeluk?
Tuurlijk, hij heeft per ongeluk de gaskraan opengezet.
En toen zette hij per ongeluk het fornuis aan.
Brandde dat?
Dat stond in het officiële rapport van de brandweer.
Misschien...
wist hij niet dat vuur en gas een dodelijke combinatie was...
maar ik hou het op zelfmoord.
Hij blies zich liever op dan dat hij zich liet pakken.
Dat is iets voor m'n film. Dat moet ik opschrijven.
Maak je een film over Doakes?
Jij niet dan?
Hij blies zich liever op dan dat hij zich liet pakken.
Ik heb net gekeken. Er lag geen routeplanner in het busje.
Ook niet in het handschoenenkastje? Grijs, rechthoekig.
Ter grootte van een pocketboek.
Dat was er niet. Ik heb onder de stoelen gekeken.
Is het gestolen?
Zou kunnen.
Ik zie je vanavond.
De dief...
kon zo naar Doakes rijden.
Ken ik een dief?
Mijn wondervrouw.
Dat ziet er vredig uit.
Vind ik ook.
Fijn dat je gebeld hebt.
Ik was bang dat je de stad uit was.
Ik heb nu een goede reden om te blijven.
Zoals?
Een nieuw slachtoffer?
Bedoel je jezelf?
Wou je daarom hier afspreken...
in het openbaar? Dacht je dat ik...
een naald in je nek zou zetten?
Is dat je methode?
Het is een methode.
Je bent bang voor me, hè?
Dat ben ik altijd al geweest.
Waarom?
Toen ik je voor het eerst zag...
zag ik dat je verteerd werd door je behoefte.
Je hebt tegen me gelogen.
Als m'n sponsor...
wou je me helpen m'n verslaving onder controle te krijgen.
Dat is gelukt.
Maar dat wou je niet echt.
Of wel?
Wat denk je dat ik wou?
Weten wat het was...
om iets te voelen, zo diep.
Wat dan ook. Daarom hang je rond bij dat soort groepjes,
Je bent emotioneel kleurenblind.
Je gebruikt de juiste woorden, je vertoont het juiste gedrag...
maar er komt geen gevoel aan te pas.
Dat is niet waar.
Jawel.
Je kent de omschrijvingen uit het woordenboek.
Verlangen, vreugde, verdriet.
Maar je hebt geen idee hoe dat allemaal voelt.
Dat is niet zo. Ik heb gevoelens voor jou.
Dat wil je, maar dat zijn maar impulsen.
Een primitieve respons...
op 'n urgent gevoel.
Je kent de tekst, maar hoort de muziek niet.
Niet doen.
Zo ben ik ook.
Ik had het bijna opgegeven.
Ik ook.
Toen hij zei dat jij het was...
dacht ik dat dat geheim bewaard moest blijven.
Dat is ook zo.
Dat had je moeten zien.
Die ontploffing was...
geweldig.
Ik lijk meer op m'n vader dan ik dacht.
Ik heb m'n eigen monster gecreëerd.
Ik zei het toch.
Wij horen bij elkaar.
Sorry dat ik je afgewezen heb.
Het moet heel angstaanjagend geweest zijn...
om te merken dat ik bij je wou zijn.
Maar nu is het goed.
Ik ben bij je en ik ga niet meer weg.
Ik wel.
Zelfs nu Doakes dood is...
vind ik het te gevaarlijk voor me.
Ik moet verdwijnen. Ik heb al afscheid genomen.
Ik kom mee.
Dat hoopte ik al.
Wanneer kun je startklaar staan?
Ik moet alles afronden...
de tent sluiten...
Morgenmiddag.
Ga maar pakken. Ik bel je morgen.
Ik popel om met je mee te gaan.
Ik popel.
Je mag mee, hoor.
In een vuilniszak.
Ging het goed?
Voor een intern onderzoek wel.
Ik heb twee uur lang gezegd: Ik heb Lila Tournay niet verkracht.
Ik kwam woorden te kort om haar gekte te beschrijven.
Ik weet er nog wel een paar.
Ze willen de zaak dolgraag seponeren.
Ze hebben het al moeilijk genoeg met Doakes.
Als ze horen dat het zogenaamde slachtoffer gevlucht is...
word je gerehabiliteerd.
Is ze weg dan? - Dat is haar geraden.
Ik ben langs geweest om te zeggen dat ze moet oprotten...
voordat ze wordt uitgezet.
Heb je dat voor mij gedaan?
Voor jou en voor Dex.
Iemand moest jullie sukkels toch uit de nesten halen?
Het is goed om te weten dat er iemand voor je opkomt.
Ik snap het.
Snapt Lila het ook?
Absoluut.
Ik was heel duidelijk.
Je kunt donaties aan mij geven.
Voor de herdenkingsdienst van brigadier Doakes.
Meen je dat nou?
Dat doen we altijd bij een collega.
Ik vroeg me af...
Een cheque is prima.
Ik wilde m'n hulp aanbieden...
of medeleven...
of wat dan ook. Als je wilt praten.
Bedankt. Ik red me wel.
Is dat zo?
Jij haalt geld op ter ere van een moordenaar.
Ik eer de slachter niet.
Ik eer James Doakes.
Je ontkent de waarheid.
Dat moet maar.
Kies je daarvoor? - Bewust.
De zaak is gesloten. Ik maak er geen werk van.
Maar ik heb James gekend.
Ik heb hem gekend.
Als partner en als vriendin.
Ik moet blijven geloven dat dat de echte was.
Als hij die ellende wist te verbergen...
dan weet ik niet of ik...
iemand kan vertrouwen.
Inderdaad.
Of jezelf?
Ik leg een cheque op je bureau.
Het is vreemd dat er een creatie rondloopt.
Een verwrongen versie van jezelf...
die losloopt en er een puinhoop van maakt.
Misschien voelen ouders zich zo.
Wat krijgen we nou?
Wat doe jij hier?
Ik wou kijken of Lila vertrokken was.
Ik ook.
Was je op de vuist gegaan als ze hier nog was?
Wat is dit?
De deur stond open.
Ik was wat te eten kopen voor onderweg.
Kom je afscheid nemen?
We kwamen kijken of je wel vertrok.
Maar je gaat op weg...
dan kunnen wij ook gaan.
Een fijn leven verder.
Ga je niet met me mee?
Waarom is zij zo dol op je?
Doet je lul dansjes?
Ik moet gaan.
Dat is mijn tas. Die heb ik vorige keer laten staan.
Nee, dat is mijn tas.
Zal ik hem openmaken? Dan zie je het zelf.
Nee, ik heb me vergist.
Prettige vlucht. Vergeet je bezemsteel niet.
Met Lila.
Spreek je naam en nummer in, dan bel ik zo snel mogelijk terug.
Waar zit je? Ik ben klaar voor de reis.
Niet boos zijn over Deb. Ik moest liegen.
Ze mag niet weten dat we er samen vandoor gaan.
Bel me nu. Ik mis je.
Slaapkamer.
'Wat doen we overdag thuis?'
Vroeg zij, in de hoop op seks.
Ben je al aan het pakken?
Gelukkig heb ik m'n muts.
Op naar Lake Ipperwash.
Kalm nou. - Ik heb een parka.
Die was moeilijk aan te komen in Miami.
Wanneer vertrekken we?
Niet we. Ik.
Ik ben net gebeld vanuit Washington.
In Oregon is een seriemoordenaar.
M'n vlucht gaat om zeven uur.
Dat is een geintje.
Was het maar waar.
Dit is te snel.
Als je gaat, moeten we de logistiek afspreken.
We moeten een hoop uitzoeken.
Weekendbezoekjes, nachtvluchten...
en kortingen.
Ik pak m'n agenda.
Wil je hier echt mee doorgaan?
Nee, je hebt gelijk.
Liefde op lange afstand werkt niet, zelfs niet in de film.
Laat maar.
Wat doe je?
Logistiek.
Ik neem vrij.
Je denkt niet goed na.
Hoezo? Ik ga met jou mee.
Het is maar werk.
Voor jou is het meer.
Ik hou van m'n werk...
maar ik hou nog meer...
van bij jou zijn.
Doe me een plezier.
Denk er vanmiddag nog eens over na.
Prima.
Koop jij nou maar een vliegticket zodat ik mee kan.
Ik ga pakken. Ik zie je op het vliegveld.
Dat was heerlijk.
Wat vond je lekkerder, de natuurpot of de modderpudding?
Ik wil toast met wormen.
Krijgen we dat als snack?
Ga jullie wassen.
Niet rennen in huis.
Heel volwassen.
Ik moest komen.
Er belde net een vrouw...
die zegt bevriend met je te zijn.
Wie dan? - Dat wou ze niet zeggen.
Ze zegt belangrijke dingen te weten over de slachter.
Weet je wie dat is? - Heeft ze een Engels accent?
Ja. - Dan denk ik...
dat ze een persoonlijk probleem heeft met me.
Zij wou Batista er ook bijlappen.
Hou haar op afstand.
Dat gaat niet.
We moeten de zaak afronden. Ik wil geen losse eindjes.
Komt ze hierheen? - Binnen een uur.
Heeft ze mijn naam genoemd?
Uitdrukkelijk.
Blijf hier. Samen komen we er wel uit.
Als ze me wil aangeven waarom noemt ze m'n naam dan?
Nu zou ik haar voor kunnen zijn.
Dat snap ik niet.
Of ze moet me op een andere manier pijn willen doen.
Astor?
Cody?
Jongens?
Lexi.
Waar zijn de kinderen?
Dat weet ik niet meer.
Ik heb je boodschap gekregen.
Wat is er aan de hand?
De kinderen zijn weg.
Het spijt me. Ik wou niet in slaap vallen.
We moeten de politie bellen.
Bel Deb. Die trekt een blik agenten open.
Vraag de buren uit. Ik zal rondrijden.
We vinden ze heus wel.
Naar terminal 7 van het vliegveld.
Ik stap net in de taxi.
Cody en Astor worden vermist.
Is de politie gebeld?
Ik moest jou bellen van Dexter.
Blijf bij de telefoon. Ik neem de zaak in handen.
Kun je even wachten?
Wil je niet naar het vliegveld?
Natuurlijk wel.
Maar wacht even.
Neem een beslissing.
Waarom?
Waarom moet dat?
Is het leuk?
Ja, Lila is heel aardig. - Waar is ze?
Ik ben hier.
Je had alles kunnen hebben.
Op het bed blijven. Niet bewegen.
Kijk de andere kant op.
Jij eerst, Astor.
Help je broertje.
Rennen. Zoek hulp.
Kom nou. - Ik kan er niet doorheen.
Wat weet je nog van daarvoor?
Voor je bij ons kwam?
Niks.
Mooi.
Wat er gebeurd is, is te erg.
Je hebt te vroeg dingen meegemaakt.
Daar kom je niet meer vanaf.
Daardoor zul je willen moorden.
Daar kun je niks aan doen.
Blijf ik altijd zo?
Alles komt goed. Ik heb je.
Passagiers van vlucht 1265 naar Parijs, nu naar gate 5A.
Het spijt me zo.
Het is nu voorbij.
Ze zijn veilig. Jij bent veilig.
Daar gaat het om.
Bewaak het terrein...
en stuur de commandant naar me toe.
Spoor Lila West op, ook bekend als Lila Tournay...
op verdenking van brandstichting.
Eén meter 70, zwart haar, zo bleek als een lijk.
Staat genoteerd.
Je verdoet je tijd. Hierna komt ze niet meer terug.
Dat weet ik zo net nog niet. - Die komt niet.
Het is een overlever.
Hoe wist je dat de kinderen hier waren?
Een buur zag ze met een vreemde vrouw.
Dat was logisch.
Ze heeft achter al je naasten aangezeten.
Wat is er? - Ik ben onder de indruk.
Nog niet zo lang geleden zorgde ik voor jou.
Ik vind dit leuker.
Dat zie ik.
Waarom is hij nog niet op weg naar het ziekenhuis?
Met mij is alles goed.
Nee, je wenkbrauwen zijn verschroeid.
Hoe kun je zo relaxed zijn?
Ik kan dingen goed los van elkaar zien.
Je bent een vreemde snuiter.
Dat verandert niet. Zo blijf ik.
Daar valt mee te leven.
Kom er weer bovenop.
Ik ging door het vuur en steeg op uit de as.
Alweer.
Ik heb nooit geloofd in een hogere macht.
Maar ik zou haast zeggen dat een of andere macht...
wil dat ik hiermee doorga.
groeten uit Miami
Wou je bij mij zijn?
Meer kan ik niet voor je doen.
Ik heb geen gevoel...
in m'n benen en m'n lichaam.
Mooi.
Ik wou een ruggenprik in plaats van 'n pijnstiller.
Ik moet het vliegtuig halen en dit hoef je niet te voelen.
Je hebt een onschuldige vermoord.
Ik heb het voor jou gedaan.
Wou je voor mij de kinderen vermoorden?
Niet doen.
Je zei dat ik me moest neerleggen bij wie ik ben.
Ik moest leren vertrouwen op het enige wat ik zeker wist.
Pas geleden had ik een droom.
Mensen zagen m'n echte ik.
En heel even...
zag de wereld m'n werk.
Sommigen juichten.
Maar niemand treurt om de schurken, zo blijkt.
Harry heeft dat altijd geweten.
Daarom heeft hij me 'n code gegeven.
Die kostte hem 't leven, maar redde 't mijne...
in barre tijden.
De code is nu alleen van mij.
Net zoals de relaties die ik cultiveer.
Dat zijn niet alleen maar vermommingen meer.
Ik heb ze nodig...
ook al maken ze me kwetsbaar.
Al vindt m'n vader het niks, ik ben zijn discipel niet meer.
Ik ben nu een meester...
een levend geworden idee.
Dit is m'n nieuwe pad.
Het lijkt op het oude...
maar het is nu van mij.
Ik moet harder werken om op het pad te blijven...
nieuwe rituelen ontwikkelen, evolueren.
Ben ik slecht?
Ben ik goed?
Die vragen laat ik achter me.
Ik heb geen antwoorden.
Wie wel?