Dat ben ik.
Keer alsjeblieft. Ik wil terug naar Londen.
Ik breng je niet naar 't station. Je blijft bij mij.
Je verrassingen zijn mij 'n beetje te wild.
Dat leventje in Londen heeft 'n watje van je gemaakt.
Wacht maar, je ogen zullen uitpuilen.
Je schudt ze al behoorlijk door elkaar.
Ik klaag niet, maar waarom stoppen we?
Doe je ogen dicht. hou ze dicht en stoot je hoofd niet.
Doe maar weer open. Moet je kijken. Prachtig, hè?
En dat is 't? -Jazeker.
Wat is 't dan? -Mijn stukje Engeland. M'n landhuisje.
Mooi, hè? -En dat heb je gekocht?
Eigenlijk gestolen. 20.000 dollar, je reinste diefstal.
Dat kun je wel zeggen, ja.
Ik rij je naar m'n ranch. Moet je opletten.
Vee fokken, kippen, meiden en maïs. -Olie?
Brood, whisky, paarden. Pas Denk om je knieën.
Prachtig, hè? Ik moet 't wel opknappen. De dakbedekking en zo.
Is dat lapje grond van jou?
Ik ga schilderen. Het leien dak van de schuur moet gerepareerd worden.
Vast wel.
Het kan best wat worden. -Ja, en weet je, 't staat al 20 jaar leeg.
Dat repareer ik wel. En verder...
De put heb je al gedaan. -Nee.
Heb je 'n pennie? Heb je 'n wens? -Op ons tweetjes.
Water.
Kom mee, het is fantastisch.
Ik loop wel om.
Achter is 't mooi.
Pas op. -Er staat 'n ouderwetse haard. Pas op.
Dat maak ik wel in orde. Dit is de badkamer, ik bedoel de hal.
Dit wordt de mooiste kamer die je ooit...
Moet je nou 's kijken.
Moet je nou 's goed kijken.
Zo worden ze niet meer gebouwd.
Dat knap ik nog wel op. -Gelijk heb je.
Die muur komt vol met boeken te staan.
In de hoek komt de hi-fi, daar de TV, en daar de bank.
En daar nog 'n grote bank. Weet je wat dat is?
De open haard. Die knap ik op. Dan hier 'n leren stoel.
Als 't in de winter sneeuwt, zit ik daar met m'n trouwe hond.
Die heb je niet. -Die huur ik wel.
Ik weet 't zeker, dit is mijn plek. En boven. Kom.
Is er meer?
Eiken balken in de badkamer. -Dat moet ik zien.
Dat houtwerk, dat is vakmanschap. Dat maken ze tegenwoordig niet meer.
Dit is privé-eigendom.
Wat is dat met die bijl? -Straks gaat er iets kapot.
Dit is privé-eigendom. -Inderdaad, van mij. Tot de laatste steen.
Inclusief de houtrot.
Rot op met die bijl en donder op. Donder op.
De jonker wil u weg hebben. -Ik heb de papieren.
Het is mijn huis. -Dat zal 'm niet behagen.
Nou en. Pas op die muur. Dit is mijn huis.
Wegwezen. In Engeland is je huis je kasteel.
Ook voor Amerikanen.
Waar haalt ie 't lef vandaan? En met 'n bijl.
Op 't platteland zijn ze 'n beetje eenkennig.
Van mij mogen ze, maar ik blijf. Ga je nu mee naar boven?
Boven is minstens even...
Helemaal vergeten. Die treden zijn 'n beetje gammel.
Heb je ze weggejaagd?
Ga terug en smijt ze er uit. -Die buitenlander heeft 'n contract.
Hij heeft 't huis gekocht. Hij is de nieuwe eigenaar.
Daar had ik nog niet aan gedacht.
Wat vind je ervan?
Dat zal ik je zeggen: heel karakteristiek. -Dat vind ik nou ook.
Vaklui kunnen er iets moois van maken. -Pardon?
Ik ga 't zelf doen. De hele boel.
Pas op de treden.
Schilderen, de muren, de hele boel.
Ik wil niet vervelend doen, maar dit is iets voor 'n vakman.
Een vakman word je door 't zelf te doen, nietwaar?
Help me met uitladen. Ik blijf vannacht. Voor jou heb ik 'n stretcher.
Heel vriendelijk, maar ik ga naar 't dorp en neem 'n kamer.
Als je even wacht, mag je van mij de wagen meenemen.
Ik ga wel lopen. Een wandelingetje is goed voor me.
Ik wip zo nu en dan wel langs.
Ik zie je nog wel. Wandel ze.
Binnen. -Goeiemiddag.
Krijgt de boel 'n likje verf? -Zoiets.
Mag ik binnenkomen? Ik wilde even 'n babbeltje maken.
Rupert Hathaway. -Danny Wilde.
Het meeste land hier is van mij.
En u heeft dit gekocht.
Van 'n oude dame. Via onze gemeenschappelijke advocaat.
Het heeft dus nooit te koop gestaan? -Nee, dat niet.
Vindt u 't erg u als ik doorga?
Ik heb dit altijd zelf willen kopen. Het ligt midden in mijn gebied.
Wilt u soms snel winst maken op uw nieuwe investering?
Nee, dank u.
Twee keer de prijs die u hebt betaald? -Geen denken aan.
Vier keer wat u ervoor hebt betaald?
Heel royaal van u, maar nee.
Goed dan. Zegt u maar hoeveel.
Ik ben niet geïnteresseerd.
Ik heb 't vriendelijk geprobeerd, Wilde. Ik zal en moet dit huisje hebben.
Dat kun je op je buik schrijven.
U zult merken dat 't leven op 't platteland erg zwaar is.
U zult dit huisje met genoegen afstaan.
Met mij valt niet te spotten.
Van u, nietwaar? -Pardon, ik zag niet...
U zag niet dat ik hier zat. Neem zelf toch plaats.
Mag ik u 'n drankje aanbieden? Wat wilt u?
Wodka, graag. -Met ijs?
Mag ik 'n wodka met ijs?
Logeert u hier? -Een weekje maar.
Nee maar, ik ook. Op vakantie?
Nee, ik ben hier voor onderzoek naar de vogels.
Wat 'n toeval. We zouden samen wat veldwerk moeten doen.
Ik ben Brett Sinclair. -Lucy Scott.
Op uw gezondheid, Miss Scott?
Waar eet u vanavond? Niet zeggen. Ik zeg 't wel.
We gaan samen eten. Mijn kamer, dacht ik zo.
Die heeft haast.
Een fazantje met 'n rood wijntje.
Ik moet ervandoor.
En onze fazant dan? Gaat u zo laat nog vogels kijken?
Uilen.
Dank u wel. Zin in nog 'n spelletje?
Erg vriendelijk. Zes keer op rij verliezen is wel genoeg.
Proost dan maar.
Hier komen weinig toeristen. Op vakantie?
Een vriend heeft hier 'n huis gekocht en ik blijf 'n poosje hier.
Welk huis is dat? -Dat landhuisje in de weide.
Wat is er aan de hand?
Dat is 'n boosaardige plek. Erg boosaardig.
Geen dorpeling waagt zich daar na 't donker.
Eigenlijk durft er overdag ook geen mens te komen.
Vaak krijgen verlaten huizen 'n naam. Zo ontstaan de spookverhalen.
Niet zomaar spookverhalen. Ik heb dingen gezien.
Wat voor dingen? -Lichtschijnsels.
En geluiden die ik niet thuis kan brengen. En dan die dingen.
Schaduwen en vormen. -Mensen, bedoelt u?
Nee hoor. Dat waren geen mensen.
Hoeveel had u er op, toen u die schaduwen en zo zag?
Ik had geen druppel gedronken. Ik zal u wat zeggen.
Uw vriend blijft daar niet.
Hij is 'n doorzetter en niet gauw bang. Hij ligt vast lekker te slapen.
Hij moet er zijn. Ga aan de achterkant kijken.
Mag ik 'n stukje meelopen? Nog uilen gezien, gisteravond?
Wel 'n paar broedplaatsen.
Weet u wat, ik laat 'n picknickje klaarmaken en...
Nee, de vogel die ik vandaag wil bekijken is erg schuw.
Dan hebt u aan mij 'n goeie. Vogels besluipen is mijn specialiteit.
Wie besluipt ons? Daniel, de zwarte raaf.
Problemen. Stap in. -Pardon, is kennelijk overstuur.
Wat is er aan 't handje?
Ga door. Hulp nodig, daar beneden?
Er is daar niemand. -Echt?
Alleen water. -Luister, sheriff.
Meneer agent. -Meneer agent, er ligt 'n lijk.
Nu niet. -Weggehaald toen ik bewusteloos was.
Hebben ze je hiermee geslagen?
Je kwam weer bij achter de bosjes. -Precies.
Misschien ben ik erheen gesleept.
U was duizelig en dacht 't misschien alleen.
Ik was niet duizelig toen ik 't dacht. Niet duizeliger... U zag de kamer toch?
Dat was echt. -Dorpelingen?
Nee. Dit huisje heeft 'n slechte naam. Allemaal bijgeloof, natuurlijk.
Na donker komt hier niemand. Soms wat zwervers.
Soms komen er jongeren kamperen. Ik moet weg. Ik zal 's rondkijken.
Dag agent.
Ik heb 'n lijk gezien.
Ik geloof je wel. Als jij 't zegt, heb je 'n lijk gezien.
Maar nu is 't er niet meer. Pas op je hoofd.
Luister, ik zet me over m'n weerzin heen en help je even opruimen.
Je bent te oud om met poppen te spelen.
Je gelooft toch niet in hekserij? Dat is 'n goed plekje.
Ik ben 'n sta in de weg. -Voor wie?
M'n buurman. Maar met spelden in 'n pop krijgt ie mij niet weg.
Volgens mij is daar 'n indringer. Dit kon wel 's leuk worden.
Goeiemorgen, dit is privé-terrein, hoor.
Mijn huisje is ook privé-terrein.
Maar toch komt iedereen daar te pas en te onpas.
Probleempje?
Inderdaad, maar daar weet u natuurlijk niks van.
Suggereert u iets? -Ik suggereer dat u van m'n land blijft.
Ik heb de indruk dat hij ons bedreigt.
Ik dreig niet. Ik zeg dat je weg moet blijven.
Zeker weten dat je niet wilt verkopen? -Van m'n leven niet.
Het leven op 't platteland is soms zo lastig.
Er gebeuren altijd wel ongelukjes.
Sorry, u liet me schrikken.
Heel fijn. Dit kost me drie jaar van m'n leven. U wordt bedankt.
Hoort 'n Beretta bij uw vogelspullen?
Wilt u niemand zeggen dat ik hier geweest ben?
Akkoord. Op één voorwaarde.
Als u zegt wat u zoekt. -Dat kan ik u niet zeggen.
U doet geen vogelonderzoek.
Er is iets vreemds. -Ik zeg niks.
Stop met vragen. Ik heb al te veel gezegd.
Laat uw vriend hier niet blijven. Ik meen 't. Hij loopt gevaar.
Wat voor gevaar? -Luister nou maar gewoon.
Luister, jongedame. Ga zitten.
Geen gezoek en geen gewandel. Eerst vertel je wat er hier gebeurt.
Ik kan nog niks zeggen. Vertrouw me alsjeblieft.
Smekende dames kan ik niets weigeren. -Vanavond vertel ik alles.
Ik zal 'n drankje klaarzetten.
U moet hier weg. U loopt gevaar.
Gevaar.
Pak je riem. Ik ga met je wandelen.
Helemaal niet. Het is allemaal zijn schuld.
Dan laat je 'm toch. -Wat bedoel je?
Verkoop 't huis. Laat 'm spelen en vergeet de boel.
Je lijkt je gekke vriendin wel. Zij zei dat ook al.
Het is mijn huis. Ik vind 't mooi. Niets of niemand krijgt me hier weg.
Zo praat 'n cowboy. Maar doe me 'n lol.
Neem 'n kamer in 't dorp. Je bent 'n vreselijk eigenwijze vent.
Ik ga naar 't dorp. Rij je mee? -Bedank mij. M'n nagels zijn eraan.
Genoeg voorraden om 'n belegering te doorstaan. En 'n geweer.
Als ze nog 's komen, ben ik er klaar voor.
Ik ben trots op je. Jij krijgt je stukje Engeland wel.
Met van die groene zoden boven je.
Ik had je niet meer verwacht. Ga toch zitten.
Ik wist dat je stond te popelen. Drink iets. Wat is er?
Straks. Kom mee, ze zijn wat van plan. -Bij 't huisje?
In 't bos. Vier of vijf man.
Dat is voor helden en gekken. We halen de agent.
Is er niet. Ik heb 'n bericht achtergelaten. Hier, voor alle zekerheid.
Waarom geen leuke flat in de stad?
Als we dit vaker gaan doen, moeten we 'n tandem kopen.
Dit zal de jonker niet leuk vinden. Wegwezen.
En jij ook.
Wie let er op de bel?
Nog even. -Dat mag ik hopen.
Er komt iemand aan.
Niks te zien.
De welbekende grafstilte. Waarom fluisteren we?
Hij heeft 'n geweer.
Wij zijn 't.
De deur. -Wat 'n uitstekend idee.
Mag ik? -Bedankt.
Ga 's boven kijken. -Je hebt ze wel op 'n rijtje, hè?
Geen spoor. De ramen zijn gesloten en vergrendeld.
Dan hebben ze 'm te pakken.
Wie? Vertel 's wat er aan de hand is. -Goed dan.
Ik had 't eerder moeten vertellen, maar ik vertrouwde je nog niet.
Je had bij hen kunnen horen.
Bij wie? -Je snapt 't wel, hè?
Ik snap er niks van. Ga zitten. Ik ben reuze aardig en redelijk.
Geef nou 's antwoord. -Ja, natuurlijk.
Eerst naar 't dorp. -Je gaat nergens heen.
Eerst Daniel helpen. Misschien loopt ie gevaar.
Ik probeer 'm juist te helpen. Dit onderzoek moest geheim blijven.
Straks. Eerst moet de politie komen. Dat is z'n enige kans. Vertrouw me maar.
Als er niet snel iets gebeurt, breek ik de boel hier helemaal af.
Goed, begin maar. Zet de lading vast klaar.
Zet die kap maar weer op. Ik geloof je. Ik ben doodsbang, hoor.
Leuk gevoel voor humor, Mr Wilde. -Vind je?
Niet om 't een of ander, maar zit u wel lekker?
Ach, ik heb aan onze ontmoeting flinke blauwe plekken overgehouden.
Helaas moet ik 't een en ander doen.
Ik heb nog wel 'n vraagje.
Dat gedoe met offers, maagden, spelden in poppen, zwarte magie...
Dat is alleen maar om nieuwsgierige dorpelingen uit de buurt te houden.
Heel effectief. Tot in de verre omtrek durft hier na 't donker niemand te komen.
Nu moet ik echt gaan. -Ja hoor, tot ziens.
Nog één vraagje: Wat bent u met mij van plan?
Zo naïef kunt u onmogelijk zijn. -Vragen staat vrij.
Het landhuisje ligt hier. En dat dal loopt door tot de zee.
Geen geografie, graag. Het gaat om Daniel.
De geografie maakt het 'n geschikte plek. De hellingen zijn erg stijl.
Helikopters verschijnen niet op 't radarscherm.
Een blinde vlek? -Precies.
Ze komen vanuit Frankrijk op zeeniveau en verdwijnen.
Tussen die heuvels.
Het heeft ons twee jaar gekost om erachter te komen.
Ze vliegen terug met 'n lading valse 100-dollarbiljetten.
Perfecte vervalsingen die amper te herkennen zijn.
Wilde u me zien? -Ja, heel fijn.
Ga naar 't hoofdkwartier. We hebben 40 man nodig.
Ik wil 'n kordon rond dat landhuisje. En 'n zoektocht en wegversperringen.
Begrepen? -Ja, juffrouw.
Binnen twee uur. -Dat is niet veel tijd.
Dat hebben we ook niet. Blijf daar niet staan. Aan de slag.
Moeten ze hierheen komen? -Nee, naar 't huisje. We gaan zo terug.
Jij bent vast ontzettend belangrijk. -Inspecteur bij de fraudepolitie.
We kunnen die vriend van u misschien nog redden.
Als hij niet al dood is.
Mijn voorganger is waarschijnlijk vermoord.
Wacht 's. Daniel zag 'n lijk in de put. -Wanneer?
Gisterenavond. Maar de agent klom er in en...
Het touw. Ik wist 't. -Wat dan?
Alles aan dat huis is oud, behalve 't touw van de put.
In films lukt 't altijd. Word nou niet boos op me.
Wou u ons verlaten? -Nee, daar heeft u toch niks op tegen?
Eigenlijk bent u 'n bevoorrecht mens. -In welk opzicht?
Anderen weten niet hoe ze doodgaan. -Waarin ben ik anders?
Uw twijfels zijn morgenvroeg voorgoed verdwenen.
Volgens mij hebben we bezoek.
Heb jij 'n penny?
Wil je 'n wens doen? -De diepte meten.
Ik heb geen klein geld. -Dan 'n kiezel.
Waarom geen koper? De politie is toch al onderbetaald.
Dat is diep.
Jij gaat eerst. Ik laat je zakken. -Goed idee.
Je vermoedde 't al maanden. Waarom nu pas?
We wachtten op de volgende zending om 't netwerk in Frankrijk op te rollen.
Hier, je voet daarin.
Ik pak de zwengel.
Er is 'n gang.
Zal ik je helpen?
Dat was ik niet. Ik kom op 'n beschaafdere manier.
Dat doe ik niet twee keer. Even kijken.
We moeten eigenlijk wachten. -Dan zijn we misschien te laat.
Wat gebeurt er? -Er is hier 'n meisje.
Breng haar naar boven.
De rest van 't geld. En jij plaatst de fakkels.
En nu?
EIke dag worden er mensen vermoord voor 'n paar centen. Dit zijn miljoenen.
Een Engelse jonker heeft veel kosten.
Binnen 'n uur zijn er 40 agenten. Je maakt geen enkele kans.
Het spijt me, ik heb uw bericht niet verstuurd.
Ruim de boel even op.
Kijk maar weer. -Dacht ik 't niet.
Een geladen pistool is gevaarlijk.
Het was toch mis. -Jij mist altijd.
Ik mikte tussen je ogen. -We halen hulp.
We hebben geen tijd. -Ze zijn op m'n land.
Wou je ze daarvoor laten oppakken?
Hij is te laat.
Daar komt ie.
Steek de fakkels aan.
Daniel, help de inspecteur even.
Dat is ook voor 't eerst.
Zeg, kom er 's uit. Er is iets mis met de wieken.
Hier, kijk maar.
Wacht. Snel.
Hé, die is voor mij.
Blijf staan.
Ik moet die trap repareren.
En nu, inspecteur? -Help me met oprapen. Het is bewijs.
Ik heb ze ingelijst als aandenken. Ik hang ze tussen die schilderijen.
Goed plan. Ik weet nog wat beters.
Verander de naam in 'Flappencottage'. -Niet slecht.
Alles zelf gedaan?
Alles, elk stukje stof. Die bank, alles. Vind je 't mooi?
Wacht daar even mee. Dit is 't juiste moment om te toosten.
Op de 'Flappencottage'. Ik wens haar 'n lang leven.
Ik zal je even helpen.
Iets meer naar rechts.