Brett?
Jij met je hoge opleiding: Gaat 't om de meisjes of om 't skiën?
Dat hangt ervan af wat je doet, waar en met wie.
Mij gaat 't om de meisjes.
Is dat niet 'n tikje voorbarig? -Wat moet je nou helemaal kunnen?
Hangt ervan af hoe je aan wilt komen: dood of levend.
Doe je tenen naar elkaar toe en je benen uit elkaar.
Wacht even. Tenen bij elkaar.
En de benen... -Benen uit elkaar.
Als je naar links buigt, ga je rechts.
Als je naar rechts buigt, ga je links.
Kijk nou 's. -Pijn gedaan?
Hou toch op. -De sneeuw is zachter.
Maar de pistes zijn ver weg, en we hebben geen tijd.
We? Jij kreeg die geheime boodschap om naar Zwitserland te komen.
Ik kom voor de wintersport. Hoe ze ook heet.
Dat is 'r. -Blijf praten.
Zou dat 'r kunnen zijn?
Had jij roomservice gebeld?
Een onaangekondigde gast is nog nooit zo welkom geweest.
We hadden ze afgemaakt.
Ik wil dat jullie je legitimeren. Paspoorten.
Heb jij je paspoort? Geef 't haar dan.
Ze is van de immigratiedienst.
U bent lord Sinclair.
Dank u voor uw komst.
Ik sta tot uw dienst.
Waar gaan we naartoe?
Dat kan ik niet zeggen. U komt er zo achter.
Kunnen we dan verder kennismaken?
Ik ben prinses Alexandra Pavlova Ozerova.
Afstammelinge van de Romanovs.
Een genoegen kennis met u te maken.
Geen slecht lichaam voor 'n prinses.
Let liever op. Misschien moeten we snel weer weg.
Binnen.
Keizerlijke hoogheid...
Hier zijn Brett Rupert George Robert Andrew Sinclair, en DaniëI Wilde.
Groothertogin Anna Sergejevna, weduwe van groothertog Ozerov...
neef van wijlen tsaar Nicolaas de Tweede. Mijn grootmoeder.
Komt u naderbij.
Het is ons 'n eer.
En voor ons 'n vreugde. Ik ken uw vader nog, de dertiende graaf.
Dat was m'n grootvader. -Wat 'n fouten maken we.
Ik ken 'm nog van Windsor. Met George de Vijfde.
Die beste George.
Zo'n aardige man. Hij kon alleen niet dansen.
En Mr Wilde.
We zijn erg...
blij dat u er bent.
Is Ozerov de geslachtsnaam?
In the Bronx hebben we 'n broodjeszaak die zo heet. Familie soms?
Ja, dat is Ivan. -Dat is 'm.
Een verre achterneef.
Hij heeft heerlijke pastrami en maakt de lekkerste broodjes.
Wat onbeleefd van ons om u te laten staan. Gaat u mee.
Ivan.
Hij stuurde ons wel eens salami. Wilt u hem onze dank overbrengen?
Alexandra.
Champagne voor de gasten.
De Magnum maar. Laat Nicolaj een goed jaar schenken.
Wilt u uw jas uitdoen? Het is hier wat warmer.
En nu moet ik 't een en ander uitleggen.
Graag, mevrouw. -We wilden 't geheimzinnig doen.
Dat is gelukt. Maar waarom?
De wereld waarin wij leven is reeds lang voorbij.
De Russische aristocratie is tot 'n grap verworden.
Het is waar. Misschien niet ten onrechte.
Maar zegt u eens eerlijk:
Was u gekomen als u had geweten dat 't om een oude vrouw ging...
die in 'n wereld van herinneringen en dromen leeft?
Het is limonade. Niks zeggen.
Hoogheid, dit is... -Van 'n bijzonder goed jaar.
Heel lekker.
Bedankt voor uw komst.
Graag gedaan.
Voordat we beginnen, moet u degene ontmoeten die u hier heeft gevraagd.
U bent erg belangrijk voor 'm. -Hoezo?
Weet ik niet. Hij is hier zo.
Wie? -Wilhelm Ganguin. Hij is archivaris.
Een historicus.
Hij onderzoekt onze geschiedenis.
De families Ozorov en Sinclair blijken verwant te zijn.
Wanneer?
Zo meteen.
Het was 'n droeve tijd, door de revolutie. Er werd veel bloed vergoten.
Prins Ozerov, mijn verloofde, zag 't aankomen, maar werd niet geloofd.
Hij zag 't gevaar en trof de nodige voorzieningen.
De sieraden gingen hier naar 'n bank. -Een soort appeltje voor de dorst.
Ze konden 't paleis uitkomen, maar de reis was vreselijk.
Na twee weken kwamen we aan in een klein dorpje, Godinska.
Daar in 't kerkje trouwden prins Ozerov en ik.
We waren bijna bij de grens.
We liepen in 'n hinderlaag...
en m'n man werd vermoord.
Het dorpje werd verwoest, en dus ook de trouwpapieren.
Er zijn geen getuigen.
Waar zijn de sieraden nu? -Bij de bank, hier in Genève.
Ik ging naar de rechtbank en zei wie ik was. Ze geloofden me niet.
Ze willen bewijzen zien. M'n erewoord is niet voldoende.
Ik kreeg dezelfde barbaarse behandeling als Anastasia.
Kent u Anastasia? -We zijn samen opgegroeid.
Vraag 't maar aan neef Ivan. Die nam 'r mee uit 't Winterpaleis.
Weet u dat hij dat verhaal vaak vertelde, maar niemand 'm geloofde?
Hij werd voor gek verklaard, dronken van de wodka.
Het is een boeiend en ontroerend verhaal.
Maar wat moet ik ermee?
De Russische regering zegt dat de sieraden van 't volk zijn.
Alle aanspraken op de sieraden moeten voor 't eind van de maand zijn ingediend.
Gebeurt dat niet, dan gaan de sieraden naar Rusland.
Je kondigt me aan alsof 't een staatsbezoek betreft.
Dit zijn Sinclair en Wilde?
Mijn neef, Sergej Ozerov.
Het is geen geheim dat wij elkaar niet mogen.
Maar omdat hij familie is, mag hij hier komen.
Ik trek me even terug op mijn kamer.
Ik ben weer terug als Mr Ganguin er is.
Die wil ik graag ontmoeten.
Wij ook, eerlijk gezegd. Hoe lang duurt 't nog?
Niet lang meer. U wacht toch wel?
Klaar?
U bent 'n gevaar op de weg.
Wat doet u? Ik heb niets van waarde.
Wat is dit?
Ik heb 't. -Mooi.
Gaat u maar weer in de auto.
En m'n tas dan? -Natuurlijk.
Hebben jullie je limonade al gehad?
Dat wilde ik nog vragen. -Ik zeg 't wel.
Iedereen speelt 't spel mee, maar ze zijn al jaren blut.
Die kaarsen zijn heus niet voor de romantiek.
Ze krijgen geen stroom meer. Het oudje mag 't niet weten.
Daarom moet die aanspraak ingewilligd worden.
Ik wil niet in herhalingen vallen, maar weet jij wat ik hiermee te maken heb?
Iemand anders wel.
Die twee mannen op mijn kamer zochten iets.
Maken meer mensen er aanspraak op?
Hij daar.
Mooie sabel. -Weet je er wel iets van af?
Een beetje. En jij?
Ik kan je wel 's wat aanwijzingen geven. -Komt altijd van pas.
De sabel is mijn wapen. Ik ben erg goed.
Maar goed ook.
Spreekt u mee.
Die kling hier is prachtig.
Ik begrijp 't.
Ik begrijp 't. Ik kom er meteen aan.
Ganguin is dood. Zijn auto is in 'n ravijn gestort.
Ik moet naar 't politiebureau.
Het geeft niet. Ik heb alles gehoord.
Ik heb al zo lang gehoopt. Nu kan niemand meer iets doen.
De Ozerovs zullen hun fortuin nooit meer terugkrijgen.
We vonden 'n brief met uw naam erop, maar geen koffertje.
Hij kwam verslag doen van z'n onderzoek.
Volgens u was 't een ongeluk? -Waarom niet?
Is zijn dochter al gevonden? -Nog niet.
Wilt u 'n verklaring afleggen? Het duurt niet lang.
Waar denkt u aan?
Een onderzoeker moet een archief hebben.
U spreekt met een wijze tong.
Hij woont hier niet ver vandaan. -Ik haal de riksja.
Tot straks.
Geef mij de kaart maar. -Ik weet nog dat we naar Berlijn gingen.
We moesten naar Madrid. -Niemand is volmaakt.
Jij zeker niet.
Er is niemand thuis. Dan maar inbreken.
Als de sleutel nou 's onder de mat ligt? -Niemand legt z'n sleutel daar.
Niemand, hè?
Hier is 't hoofd. -Wie is dat?
Wat 'n puinhoop. -Dat krijg je van sleutels onder de mat.
Ze zijn nog niet lang weg. Dit is nog warm.
Als zij 't al niet vonden, zijn wij jaren bezig.
Vooral als je niet weet wat je zoekt.
Kijk eens. Allemaal boeken over Rusland.
'Het bloedbad bij Petrograd', 'De Romanovs'.
Sinclair.
Dit heet zo. Sir Rodney Sinclair. Familie?
Dat is m'n oom. 'Beperkte oplage in eigen beheer, 1922.'
Dit las ik vroeger.
Mijn oom was de saaiste man die ik kende.
Dat mocht ik niet zeggen, dus moest ik dit lezen.
Dat is het verband tussen de Sinclairs en de Ozerovs.
We gaan naar 't hotel.
Fijn dat u er bent. Arresteer deze criminelen.
Ik bepaal wie er gearresteerd wordt.
Alles in orde, brigadier?
Sla ze in de boeien.
Kunnen we 't uitleggen? -Laat Miss Ganguin komen.
Zijn dit de mannen die bij u inbraken?
Ja, dat zijn ze. -Neem ze maar mee.
Dit is wel 't saaiste boek dat ik ooit gelezen heb.
Dit was z'n meest opwindende werk.
Wil je mij 'n groot plezier doen? Pak 's een sigaar.
Daar weer terug?
Hoe deed je dat? -Wat?
De zaak is opgehelderd. -Gelukkig maar.
Toen ik jullie zag, heb ik zonder na te denken de politie gebeld.
Geeft niks. -Begrijpelijk.
Maar u mocht daar niet komen. -Die anderen ook niet.
Denkt u nog steeds dat m'n vader verongelukte?
Ik zie geen reden waarom niet.
Ik houd u op de hoogte.
Maak ze los. Ze kunnen weg.
Kunnen we je ergens mee helpen?
Ik geloof niet dat 't een ongeluk was. Hij kende die weg goed.
Weet jij iets van zijn onderzoek over de familie Ozerov?
Daar had hij 't wel eens over.
Misschien kun je ons later wat vertellen.
Mag ik dit boek even lenen?
Hij was heel opgewonden toen hij dat vond.
'De Engelsman keek met verbazing naar dat vreemde wapen.
De uitdager moet, overal waar eer is, elk wapen accepteren.
En zo vertrok ik uit het Winterpaleis.
Ik droeg een pak van stevig kamgaren, afgelijnd met lichtblauwe zijde.
Mijn broek was...
Mijn schoenen. M'n hemd...'
Wat is dit? Hoe zit dat met die oom?
Hij heeft 't wel zes pagina's lang over z'n pak. Luister hier.
'In een kerk in 't dorpje Godinska kreeg ik eten en onderdak.'
Godinska. In dat dorpje trouwde m'n oma.
Lees verder.
'Ik sprak met de geestelijken over de vluchtelingen'. Misschien wel zij?
'...die hier al eerder waren.
Van deze gesprekken staan de notities in mijn dagboeken.'
Hij schreef alles op. Ga door.
'En verder ging ik op mijn lange weg. Ik droeg 'n grijs pak...
Het was 7 november.'
En de bruiloft was de vijfde. -Twee dagen eerder.
Dan zullen ze erover gesproken hebben. -Dat moet haast wel.
Zijn die dagboeken van je oom er nog?
Niet alleen de dagboeken. Oom Rodney ook.
Raad 's wat je gaat doen? -Oom Rodney opzoeken.
De sieraden zijn al meer dan vijftig jaar bij ons in bewaring.
Ze horen echt bij deze bank.
Het zou 'n groot verlies zijn als...
Nee hoor, helemaal niet. Je kunt ze namelijk niet beleggen.
Maar dat wij ze in bewaring hebben, wekt vertrouwen bij beleggers.
Vandaar onze reputatie.
Prachtig.
Na al die jaren ben ik nog steeds onder de indruk.
Wat is de waarde?
Vier miljoen dollar is een voorzichtige schatting.
Wie kunnen ze opeisen? -Er zijn drie of vier kanslozen.
Verder alleen de hertogin en haar neef, Sergej. Ken u die?
Ja, ik ken 'm.
Hij mocht je niet. -Dat was wederzijds.
Maak je geen zorgen. Mij mag hij nog minder.
Wat vind je van het erfgoed van de Ozerovs? Schitterend niet?
Ik mag altijd komen van Herr Yelker.
Om ze te bekijken...
als herinnering.
Als Brett geluk heeft, draagt u ze weer. -Nieuwe bewijzen?
Waar kan ik Sergej vinden? -Hij woont in de Noblestrasse.
Nummer 73. Hij heeft 'n sportschooltje. -Sportschool.
Hij geeft les in schermkunst. Daar probeert hij indruk mee te maken.
Dat heeft hij nodig.
Als u voor de les komt, doe dan 'n buis aan.
En we eindigen met de punt.
Je bent nog te defensief. Zo geef je veel voordeel weg.
Ga je maar omkleden.
De sabel was toch jouw wapen?
Probeer deze maar. Ligt goed in de hand. -Dank je.
Mooie ruimte.
Leuk dat je mijn aanbod aannam. -Ik neem sabelles wanneer 't maar kan.
Iemand lijkt de hertogin te weerhouden bewijzen te vinden.
Enig idee wie dat zou kunnen zijn?
En garde.
In antwoord op je vraag: ik heb geen idee.
Maar ik ben wel degene met het beste motief.
Je moet meer opzij staan, dat is moeilijker te raken.
Knie naar buiten.
Afstand houden.
Je bent te langzaam.
Ik hoef dat onderzoek niet tegen te houden.
Er is geen bewijs.
Is er nooit geweest.
Ganguin dacht van wel. -Fout gedacht.
Touché. Dan was hij niet vermoord.
Er is geen bewijs voor moord.
En ook niet dat de hertogin getrouwd was.
Ik veracht buitenstaanders die zich met familiezaken bemoeien.
Je wilde informatie. Die kun je krijgen.
Hou je er buiten.
Begrepen? Hou je er buiten.
Ik zal u niets rekenen voor de les, noch voor 't advies.
Prettige terugreis.
Jij ruikt 'n stuk lekkerder dan Sergej.
Je overleeft 't wel.
Ik ga wel.
Hoe gaat 't met je? Geef je jas maar.
Hoe ging 't?
Ik heb thuis alles opgeruimd.
Dat is geen leuke klus. Heb je nog iets kunnen vinden?
Niets over het onderzoek naar de Ozerovs.
Geen spoor van 't koffertje?
Alleen een adressenboekje en wat notities van boektitels.
De meeste namen zeggen me niets.
Werkte hij er al lang aan? -AI 'n jaar.
Wie betaalde hem?
Zo'n onderzoek kost veel geld, en je oma is blut.
Herr Yelker van de bank. Hij betaalde 't.
Van hem leenden we geld. Hij gelooft in haar.
Die heb je ook. Werkte je vader alleen?
Als hij iemand op moest sporen, schakelde hij een detectivebureau in.
Weet je welke?
Soms ging 't alleen telefonisch.
Kijk eens in 't adressenboekje of je 'n naam herkent.
Wat drinken? -Wodka.
Hier heb ik 't.
Bureau Walther en Dante.
Het was op een dinsdag. O nee, het was donderdag.
Dat moet wel, want we hadden schelvis.
Mijn vrouw...
Niet zeggen, ik kom er zo wel op.
Ze zat thee te drinken met de tsarina, Alexandra Fjodorovna.
Na je ontsnapping uit 't Winterpaleis, schreef je dat je naar Godinska ging.
Ik schreef alles op.
Ik weet nog wat ik twintig jaar geleden als ontbijt had.
Wat gebeurde er in Godinska?
Grapefruit, niertjes...
Toost met boter. Ja, dat was 't. Godinska.
In welk dagboek? -Dat was in Rusland.
Ik ontsnapte daar aan de bolsjewieken. -In welk dagboek?
Ik denk 't veertiende.
Je had daar butlers...
Ik morste jus over m'n smoking van bruin fluweel.
Wat 'n troep. M'n vrouw was erg van streek.
Ook na 't schoonmaken bleef 't lelijk.
Mag ik even bellen?
Waar staat ie? -Daar ergens.
Die smoking bleef lelijk. -Mag ik deze lenen?
Ik wil 'n telegram sturen. Naar Zwitserland.
Mary. Zo heette m'n vrouw.
Het hotel. -Hoe heb je me gevonden?
Je had Ganguins adressenboekje achtergelaten.
Wat slordig. -Een vraagje maar. Wie betaalt je?
Je vond dus niets belangrijks.
Sergej Ozerov? -Raad maar wat je wilt.
Je kunt beter raden wat er met je gaat gebeuren.
Eens even denken.
Toch niet in 't ravijn, zoals bij Ganguin?
De politie denkt aan 'n ongeluk. Voor opzet is geen bewijs.
Twee ongelukken achter elkaar kan niet.
We moeten voor jou maar iets anders bedenken.
Een weekje Acapulco?
Goed. Bel de politie maar.
Bel de politie dan. -Die kunnen toch niks bewijzen?
Ze kunnen nog meer niet. -Wat dan?
Voor wie werk je?
Alles in orde?
Bind 'm vast.
Wat is dat?
Van lord Sinclair.
Hij komt morgen aan, en heeft gevonden wat hij zocht.
Wat moeten we met hem? -Ik bel wel even.
Bedankt voor de interessante vlucht. -Ik merkte niet eens dat we landden.
Zo hoort 't ook. Moeten we nog eens doen.
Hou je rustig. Ik heb 'n boodschap.
Kijk 's aan. Laatst was u werkzaam als inbreker.
Ik ben nu fotograaf. Kijk maar.
Niet fotogeniek.
Hij kan er nog veel slechter uitzien. -Gaat u voor.
Vooruit. Opstaan.
Was ik 'n maand weg of zo?
Een slaapmiddeltje. Nu ben je weer fris.
Waar ben ik? -Je was hier al eerder.
Kijk, Ivan de Verschrikkelijke. -Geen grote mond. Pak 'm.
Kijk, Ivan de Verschrikkelijke. -Dat zei ik al.
Wat doet 'n ouwe man als jij daar? -Vreselijke nacht gehad.
Geef me die tas.
Ik wed om honderd dollar dat hij zo vraagt waar 't is.
Waar is 't? -Je hebt gelijk.
Fouilleer 'm.
Waar is het dagboek?
Ik zou maar niet zo heldhaftig doen. Waar is het dagboek?
Lord Sinclair vroeg me of ik 't u wilde brengen.
We zijn u erg dankbaar. -Ik ben blij dat ik van dienst kon zijn.
Waar is hij nu?
Hij dacht dat hij afgehaald zou worden. -Dan zien we 'm straks wel.
Ik moet nu echt weg. -Ik laat u even uit.
Dank u.
Dat zal de gemerkte bladzijde zijn.
'Er was net een bruiloft geweest...' -Ik kan ook lezen.
Na al die jaren...
kan niemand meer twijfelen.
We houden dit langer vol dan jij. Waar is het dagboek?
Ik heb 't niet. -We vonden 't telegram.
Je zou 't meenemen.
Dat was ik ook van plan.
Ik kon Danny telefonisch niet bereiken, dus ik nam aan dat er problemen waren.
Dus liet ik 't in Londen. -Je liegt.
Tegen zo'n aardige vent?
Regel jij 't verder, maar houd 'm bij kennis.
Ik ben liever niet bij kennis.
Geweldig. Ik zal het meteen regelen.
Het dagboek ligt op 't kasteel.
Jij gaat mee. Jij blijft hier. Hou ze gescheiden.
Als dat boek eenmaal vernietigd is, kan niemand meer iets doen.
Als je dat pistool wegdoet, geef ik je de sleutel van m'n jet.
Een oneerlijke man kun je niet omkopen. -Hou je stil.
Als ik nou 's net doe of de politie komt, en jij pakt 'm?
Zo dom is hij nou ook weer niet. Sorry, hoor.
Presdidigitatie.
Wat zei je? -Niet nog 'n keer.
De truc met de sigaar. -O, die truc.
Die is leuk. Ik doe niks. Let op de knoop.
Geweldige truc.
Blijf hier. Niemand mag erin.
Geen manieren. Kun je niet kloppen? -Geen tijd.
Slecht nieuws voor je. Er is nu bewijs.
Gefeliciteerd. Jullie worden rijk.
Dat waren we altijd al. We hadden alleen geen geld.
We zijn ook vrijgevig. Zelfs voor hen die we niet mogen.
Er is geen twijfel mogelijk? -Helemaal niet.
Mag ik het zien? -Laat maar zien.
U heeft gelijk. Dit is onomstotelijk bewijs.
Ik moet 't dus vernietigen.
Kijk eens.
Kom maar op.
Onhandig.
Ik zei: onhandig.
Wat is er gebeurd? -Hij struikelde. Komt u mee?
Als je zo met 'n sabel omgaat, moet je Russisch bloed hebben.
Misschien 'n beetje.
Ik ben meteen gekomen toen Alex belde dat u 't boek had.
Alstublieft, Mr Yelker. Uw vertrouwen is niet voor niets geweest.
Heel fijn voor u. -Berg 't goed op.
Ik stop 't meteen in de kluis. -Ik ben pas gerust als 't veilig is.
Ik ben zo terug. -Opschieten. Ik ga met 'm mee.
De politie komt zo.
Ik bedacht dat we dit moeten vieren met een banket.
Niet groot, drie- of vierhonderd man.
Of een gemaskerd bal, zoals vroeger.
Het boek hoort bij de sieraden. -Nee, alles gaat met ons mee.
We zijn toch geen kraak aan 't zetten? -Wat is dit?
Je zei net dat Alex belde over 't boek.
Sergej wist er ook van. En via wie? Via jou.
Ik bedenk dat niet. -Je bent niet slim.
Luister eens even goed: dit hier is namaak.
En de rest?
De rest ook.
AI twee jaar. De bank had problemen, ik was radeloos.
En Sergej? -Die kreeg een deel.
Hij vocht de zaak alleen aan om 't niet uit te laten komen.
De oude mevrouw leeft niet eeuwig. Hij kreeg toch alles.
Als je de bank al niet kunt vertrouwen... -Vertrouw mij maar.
Heren, we kunnen vast wel tot overeenstemming komen.
Niet zo druk.
Kun je vast wennen. Woensdag schone kleren.
Schitterend.
Zelfs als men weet dat 't niet echt is, geeft 't een gevoel van...
verzorgd zijn? -Inderdaad.
Je gaat er geen boodschappen mee doen, maar 't is duidelijk:
Je bent een hertogin.
Jullie werk was van groot belang.
Ook voor de wet ben ik nu eindelijk groothertogin Anna Sergejevna Ozerov.
En dan nog iets.
Het kan even duren, maar de bank zal uiteindelijk wel wat vergoeden.
Dat zou mooi zijn.
Maar we hebben niet veel nodig. We overleven hoe dan ook.
Dit is echte.
Je staat ervan te kijken hoeveel krediet je krijgt op valse sieraden.
Op 't leven.