- Trochę się denerwuję, profesorze. - Ja też, to normalne.
Denerwowałem się od dnia, w którym weszła do mojej sali.
Jest w tobie co... odmiennego.
Co... wyjštkowego.
Belz seigner, eu no us quier al mas que fos
tant coveitos d'agesta cum sui de vos...
"Gdyż pełna żšdzy miłoć się rodzi, której pragnie moje ciało."
Nigdy nie słyszałem tak pięknej recytacji.
Idealnie brzmišcej, jakby narodziła się w tamtych czasach.
Bo tak było. Dawno, dawno temu.
- Boję się. - Niepotrzebnie.
Wiem, że tego chcesz.
POTĘPIENIEC
/Byłem glinš. Moja żona została zgwałcona.
/Zabiłem jej oprawcę.
Dwa miesišce póniej umarłem. I trafiłem do Piekła.
Uciekło stamtšd 113 najokropniejszych istot.
Mylš, że oszukali Diabła. Ale mnie nikt nie oszuka.
- Jak mam ich odesłać? - Oczy sš oknem na duszę.
Zniszcz je, a Potępieni trafiš prosto do rodzinnego Piekła.
To nie kul się obawiajš, lecz utraty drugiej szansy na życie.
Diabeł dostanie, co do niego należy.
.:: GrupaHatak.pl ::.
{y:u}{c:$aaeeff}Tłumaczenie ze słuchu: :)
- Stone to jej imię panieńskie? - To moje nazwisko.
- Kiedy je dzielilimy. - Sprawdzę. Poczštek studiów?
Tak. Dzięki.
Stone... Mam jš.
Skończyła magisterkę w 1989 roku.
- Długo musielicie się nie widzieć. - Zgadza się.
Ze specjalizacjš pedagogicznš?
- Zawsze chciała zostać nauczycielkš. - Fajnie.
- Macie aktualny adres? - Przykro mi, ale nie.
Od dawna nie jest studentkš.
Stacy, na twoim miejscu powiedziałbym rodzicom,
aby poszli do diabła.
Jeste już na studiach. Dlaczego majš ci rozkazywać?
Jeli uważasz, że zarobisz na studia
dzięki striptizowi na wieczorach kawalerskich,
to do dzieła.
Mam kolejne spotkanie. Musimy przerwać, Stacy.
- PomyÂœl o tym, co powiedziaÅ‚em. - Na pewno.
Urocza dziewczynka. Staram siÄ™ jÅ¡ sprowadziÄ‡ na zÅ‚Å¡ drogÄ™.
Uwielbiam studentki. Sš bystre, tak jak twoja żona.
Dlaczego Rosalyn nie ukończyła szkoły za pierwszym razem?
Może chodziło o powrót do domu, założenie rodziny i spełnienie marzeń?
Chyba co nie wypaliło? Opanuj się...
I co zrobisz, detektywie? Zabijesz mnie jak gwałciciela żony?
Daj mi drugš szansę. Ja w końcu ci dałem.
Daj spokój. Wszystko bierzesz zbyt osobicie.
Nie jeste sam. Wolna wola prowadzi do potępienia.
- Mów, o co ci chodzi. - "Miłoć pragnie rycerza na kochanka.
Dobro jako jego broń, nieodłšcznie ze słodkš mowš.
Dama, która takiego męża odnajdzie, na wieki od grzechu czystš będzie."
- Do roboty. - Uwaga!
Witam. Cały czas tak mamy. Wznawianie studiów jest tuż obok.
Przepraszam. Dział nauk redniowiecznych, tak?
Zaraz oddzwonię. Zgadza się, w czym mogę pomóc?
Chodzi o cytat. Zapewne redniowieczny.
- Co o rycerzach. - O rycerzach?
Idzie to tak:
"Miłoć pragnie rycerza na kochanka.
Dobro jako jego broń, nieodłšcznie ze słodkš mowš.
- Kobieta..." - "Dama".
"Dama, która takiego męża odnajdzie, na wieki od grzechu czystš będzie."
Cytat jest redniowieczny, ale kiepsko brzmi po angielsku.
- Więc czyj to cytat? - Bertrana De Borna, Francuza.
Skšd zna pan taki cytat, nie znajšc jego pochodzenia?
Po to mamy uniwerki. Kogo mogę wypytać o Bertrana De Borna?
Najlepiej profesora Albrighta. Proszę.
Opublikował tłumaczenia jego tekstów. To prawdziwy znawca tematu.
Niestety będzie tu dopiero za kilka tygodni.
- Dlaczego? - Dwa dni temu trafił do szpitala.
Jakie spięcie w jego domu. Ma strasznie poparzone plecy.
To jego adres?
No wie pan co? Stać pana na lepsze trunki.
Cieszę się, że zupełnie nie zapomniała siostra o mnie.
Niedługo dodam głód do listy skarg.
- Co podajecie na lunch? - Pomylmy.
Chyba była potrawka z indyka, ziemniaki i trochę galaretki.
Ale do sali 12 włšcznie, więc trochę pan poczeka.
- Kim ty jeste? - Powiedzmy, że policjš bibliotecznš.
- Że co? - Już za póno.
- Ksišżka doznała uszkodzeń. - Skšd jš masz?
Proszę powiedzieć, która z pańskich seksownych studentek czytała jš.
- Jeste glinš, prawda? - Skšd taki pomysł?
Dziwna ta kurtka, ale twoje spojrzenie jest przepełnione desperacjš.
Oczy pozbawione życia. Kto inny, jeli nie policja Los Angeles?
- Zdziwiłby się pan. - Ja czytałem tę ksišżkę.
A poparzenia II stopnia na plecach to też pańska robota.
Nie, to wina mikrofalówki. Nierozsšdnie podgrzałem jedzenie w torebce.
Odwróciłem się, a to cholerstwo rozsadziło całš kuchenkę.
Proszę mi opowiedzieć o Bertranie de Bornie.
- Nie mam nic do powiedzenia. - Przeczytałem pańskš ksišżkę.
A policja biblioteczna ma całe mnóstwo czasu.
Upewnijmy się, czy mam rację. XII-wieczny trubadur.
Poeta i wojownik.
Ale przed mierciš postanowił odpokutować za pełne hedonizmu życie.
Został mnichem. Zgadza się?
Niech pan to przemyli. Pogadamy, jak się panu poprawi.
Smacznej galaretki.
/WYDZIAŁ NAUK REDNIOWIECZNYCH
/Zbiór prac /Bertrana De Borna
Od Valerie Suzanne...
"Ukochany mój, minęło 47 godzin, 32 minuty i 20 sekund,
odkšd ostatnio czułam twój dotyk."
Nie wiem, co tu robię. Zazwyczaj po prostu idę do kocioła.
Dlaczego nie ma cię tam teraz?
Wyglšda na to, że te wszystkie gazety i programy w telewizji...
naprawdę pomagajš. Można wyznać tam swoje grzechy.
Tego włanie mi potrzeba. Wyspowiadania się. Zapalenia wieczki.
Odnalezienia sanktuarium, w którym zmierzę się ze swoim wnętrzem.
Gdzie się z nim połšczę.
- Przyjmujesz jakie leki? - Nie.
- Dlaczego pani pyta? - Opowiedz mi więcej.
Spotkałam się ostatnio z kim. Bardzo mi na nim zależy.
Kocham go i pragnę z nim...
- Chcesz uprawiać z nim seks? - Dokładnie tego chciałam.
Mylę, że on też. Jestem tego pewna.
Ale potem... zawsze co się dzieje.
Co takiego?
Zbliża się do mnie, dotyka mnie...
- i czuję ogień. - Ogień?
Chodzi o pasję? Czyż nie tego chciała?
Nie mogę... Przepełnia mnie tyle złoci.
Jestem taka wciekła i rozpalona.
- Jak wtedy. - Kiedy?
- Na długo wczeniej. - Chcę ci pomóc.
Musimy stanšć z tym twarzš w twarz. To ważne, by mi o tym powiedziała.
Co o tym mylisz? Co odczuwasz?
- Chyba nie mogę. - Jeli zechcesz, możesz wszystko.
Przez 25 lat paliłam.
Rzuciłam pół roku temu i nie wracałam do tego tematu.
W czym mogę pomóc?
By tu być, musi pan posiadać legitymację studenckš lub pracowniczš.
A policyjnš?
Co takiego. Stało się co, o czym nie wiem?
Możliwe. Jak się nazywasz?
Carl.
- Czym tu się zajmujesz? - KG, proszę pana.
Kontrola goci.
Czyli pewnie wiesz o wszystkim, co tu się dzieje.
Tak mylałem. A potem pokazał się pan.
Możesz mi co powiedzieć o mieszkajšcej tu Valerie Suzanne?
No. Znam jš.
- Tak? - Idzie się jej bać.
- To znaczy? - Po prostu tak jest.
Suzanne, jest. Słucha death metalu.
Jedna z tych, co jarajš się czarnš magiš.
Podejrzewana o złożenie ofiary z kota Mary Chadley imieniem Hoken.
Miało to nastšpić w zeszły pištek.
- Niele. - Jak długo tu studiuje?
- Przeniosła się tu parę tygodni temu. - Jaka specjalizacja?
Nauki redniowieczne. O co tu chodzi, panie władzo?
- Za co jš cigacie? - Chodzi o dawnš zbrodnię.
- Gdzie jej pokój? - W korytarzu, tuż po prawej.
Pozna pan.
Teraz poczujesz.
Cholera.
- Żyjesz. - Nie zbliżaj się!
- Przepraszam. - Won!
- Nie chciałem cię wystraszyć. - Co robisz w moim pokoju?
- Dzwonię po policję. - Jestem policjantem.
Jestem detektywem. Chcę ci zadać kilka pytań.
Nie chciałem cię wystraszyć. Przepraszam za to.
O co chce pan pytać?
- To twoje? - Skšd pan je ma?
Sean je panu pokazał?
- Co za winia. - To element ledztwa.
Kilka dni temu kto zaatakował profesora Albrighta.
- Jest pani jednym z podejrzanych. - Co takiego?
Cudownie.
I co John panu powiedział? Że jestem jego wirniętš fankš?
- Co może w tym być. - Nie toleruję przemocy, jasne?
Chciałam tylko rzucić klštwę na kolegę z piętra.
Rozumiem.
Nie ma prawa, które zakazuje czczenia diabła.
Fakt.
- Dlaczego to zrobiła? - Bo rozmawiamy, prawda?
- Potem wystarczy 69. - Co takiego?
♪69 na telefonie, zboku. Oddzwania na ostatni numer.
Kiedy ostatnio widziała Albrighta? Nie liczšc zajęć.
Mogę?
Ponad rok temu. Przez niego się tu przeniosłam.
A mylałam, że naprawdę go kocham.
- Był taki wspaniały. - To co się stało?
Nie pasowała mu ta cała czarna magia?
Dowiedziałam się, że pieprzy wszystko, co się tylko rusza.
Postanowiłam też tak robić, by sprawić, aby stał się zazdrosny i wrócił do mnie.
Nie wypaliło. Czarna magia przyszła potem.
Oby tak dalej.
W końcu! Od godziny czekam na te rodki przeciwbólowe.
- Przykro mi, John. - Siostro...
Niech kto tu przyjdzie. Na pomoc...
Musimy zakończyć parę spraw.
- A co z tym głosem? - Słucham?
Pielęgniarka słyszała dwa głosy. Proszę opisać ten drugi.
Skoro nie widział pan tej osoby, która rzekomo panu groziła,
to proszę opisać jej głos. Należał do mężczyzny czy kobiety?
- Nie wiem. - Nie wie pan?
- To był ten sam głos... - Wiem, wiem.
Głos tej samej osoby, która w sobotę podpaliła pana w pańskim domu.
I wtedy również nie przyjrzał jej się pan.
Powie nam pan prawdę o pierwszym wydarzeniu?
Mówiłem już, że byłem przerażony. Grozili, że wrócš i dokończš sprawę.
- Potrzebuję policyjnej ochrony. - Z pewnociš bystry z pana człowiek.
- Może mi pan co wyjanić? - Co?
Jeli ta osoba była z panem w tej sali,
dlaczego nie dokończyła sprawy? Dlaczego nie spaliła pana żywcem?
Postawcie kogo przy drzwiach. Pilnujcie go całš dobę.
Detektywie Stone!
- Co pan tu robi? - Sierżant Ash.
Nie poznałem pani.
- Byłem na badaniach. - Tak? Jest pan w dobrej formie.
Dziękuję, ale tak naprawdę daleko mi do bycia okazem zdrowia.
Przez lata służby nabawiłem się bólów pleców i niedocinienia.
Jestem praktycznie martwy.
Miło było paniš spotkać.
Może za jaki czas zobaczymy się ponownie.
Jestem tego pewna.
Zgadzam się z doktorem Albrightem,
że seks i przemoc stanowiły podwaliny tej literatury.
Kociół starał się powstrzymać publikację niektórych z tych dzieł.
Ale starali się również odpowiedzieć na zawarte w nich problemy,
wydajšc papieskie dekrety, chronišce tych,
którzy mogli pać ofiarš pełnych przemocy czasów, w jakich żyli.
- Na bank. - Słucham?
Wcale tak nie było. Chronili tylko siebie.
Prałaci i kapelanie nie chroni tych, którzy zostali w domach.
Nigdy nie wydali żadnych bezwartociowych dokumentów
dla pospolitych ludzi.
Prostych ludzi, którzy starali się wykarmić swoje rodziny.
Ludzi, których zniszczono jednym kiwnięciem palca.
Mylę, że na dzi wystarczy.
Pamiętajcie o wypracowaniach!
Dokończymy dyskusję na następnych zajęciach.
Dała czadu na zajęciach.
Gdyby ty to wykładała, od razu bym się zapisał.
Dziękuję.
Zapisałem się do Albrighta, a wysłali mnie do tego frajera.
- Chciałem olać te wykłady, ale... - Jestem Gwendolyn.
A ja Todd. Miło cię poznać, Gwen.
No tak, Gwen...
Skšd masz takš wiedzę o redniowiecznej literaturze?
Czołem. Pamiętasz mnie?
Wiesz, co mylę? Że to sprawka jednej z twoich studentek.
Wiem, że nie chciałe jej chronić. Chciałe uniknšć skandalu.
Nie obchodzi mnie to. Muszę tylko wiedzieć, jak się nazywa.
Strażnik! Na pomoc!
Wybacz. Niczego innego nie miałem pod rękš.
Podejrzany biegnie w twoim kierunku. Korytarz prowadzšcy do schodów.
Nie ruszaj się!
Zaczekajcie...
Jestem policjantem.
Zaczekaj!
Niele.
Todd, chyba jestem gotowa... by porozmawiać.
Próbowałam podzielić się czym z kim, na kim mi zależało.
Miało mi to pomóc w pozbyciu się pewnego problemu.
- Udało się? - Nie chciał mnie słuchać.
Ciężko mi w to uwierzyć. A co to za problem?
Bałe się czasami czego?
Jasne. Za dziecka.
Bałem się wody. A ty?
- Że nie ucieknę z Piekła. - Nie jeste w nim teraz.
Jestem.
Mylałam, że się wydostałam, ale nic się nie zmieniło.
Na tym polega Piekło.
Wszystko, czego pragniesz, jest poza twoim zasięgiem.
Możesz poczuć te rzeczy, prawie ich dotknšć...
ale czujesz się, jakby utknšł w bagnie.
I już nigdy nie mógł się poruszyć.
A czego pragniesz?
- Miłoci. - Jest tuż obok ciebie.
Nic mi nie pomogło. Starałam się, ale w kółko przydarza mi się to samo.
- Widać, że nie bierzesz leków. - Nieprawda. Brałam je.
- W jakiej dawce? - Wzięłam wszystkie.
Niemożliwe. Gdyby wzięła wszystkie, byłaby już martwa.
Bo jestem martwa!
Umarłam tamtego ranka, kiedy przybył młody giermek.
Przybyło ich trzech, by zabrać naszego wołu.
Spalili nasz dom.
A kiedy skończyli ze mnš, porzucili mnie, przesiškniętš ich odorem.
Przez godzinę płakałam i prosiłam o pomoc.
Szukałam pomocy, ale...
miejscowy ksišdz odwrócił ode mnie wzrok.
Miejscowy pastor powiedział, że to byli służšcy barona.
Według stróżów prawa młoda niewiasta oddawała się z nimi uciechom.
Wzięłam pochodnię, zrobionš ze szmat, które służyły mi za odzienie.
A następnie...
spaliłam ich wszystkich.
Małych chłopców... Ich rodziny...
Ich ojców, matki, siostry, braci... Spaliłam ich wszystkich.
Nie masz pojęcia, o czym mówię, prawda?
- Prawda?! - Mylę, że mam, Gwen.
- Została zgwałcona. - Nie potrafię kochać.
Jedyne, co mogę komu dać...
to ogień.
- Tu pan mieszka, profesorze? - To loft.
- Będę po drugiej stronie ulicy. - Tylko pan?
Tak.
A co, jeli będzie musiał pan pójć do łazienki?
Nie jest pan prezydentem, więc niech się pan z tym pogodzi.
Pomóc?
Nie zbliżaj się do mnie. Policja jest tuż pod domem.
Jak tam plecy, profesorze? Nadal bolš?
Ale to pewnie nic w porównaniu z tym.
Widzi pan to?
20-letni student medycyny z Jersey City.
Też pański uczeń, ale pewnie nie pamięta go pan, bo nie nosił spódnicy.
- Został ugotowany żywcem. - O mój Boże.
- Do niczego jej nie zmuszałem. - Jak się nazywa?
- Gwen DeBare. - Gdzie jš znajdę?
Nie mam pojęcia. Nigdy nie bylimy u niej.
Mówiła co o wizytach u szkolnego psychiatry.
- Przepraszam. - Kim pan jest?
Policjantem. Szukam pani pacjentki, niejakiej Gwen DeBare.
- Spónił się pan o 20 minut. - Wie pani, dokšd poszła?
Jeli jest pan policjantem, to wie pan o tajemnicy lekarskiej.
Pani doktor, Gwen wysłała jednego człowieka do szpitala
i zabiła drugiego. I zamorduje kolejnš osobę.
Jeli wie pani, dokšd poszła, i nic pani z tym nie zrobi,
to też jest pani za to odpowiedzialna.
Równie dobrze może zmierzać do Camelot na rumaku sir Galahada.
Ma urojenia. I rozdwojenie jani.
To na pewno stres pourazowy. Rezultat gwałtu.
- Co takiego? - Słyszał pan.
- Może kłamała? - Nie w tym przypadku.
- Jest pani pewna? - Na tym polega moja praca.
Pragnie być uleczona. A ja nie mogę jej pomóc.
Pani doktor? To nie zawsze prawda, mam rację?
Jak to?
Nie zawsze ofiary gwałtów znajdujš pomoc.
Oczywicie, że nie.
- Cudownie. - Zanim wynaleziono windę,
musiałem chodzić na piechotę aż z samego Piekła.
- Super. - Jakie wštpliwoci, Ezekielu?
Znajd sobie kogo innego do torturowania.
Może Melliona? Pomylimy.
Każdy gdzie się pieszy.
Ja radzę zatrzymać się i powšchać palšce się ciała grzeszników.
Mały dylemat, co? Kochana, słodka Gwendolyn.
Skazana na piekło za zabijanie tych, którzy pozbawili jej niewinnoci.
No i ich rodzin i przyjaciół. Nawet ty tak nie zaszalałe.
Ale ciebie nikt nie zgwałcił, prawda, panie detektywie?
- Nie zrobię tego. - Słucham?
Słyszałe.
Nie ma pan wyboru, panie Stone.
113 krnšbrnych dziecištek wróci wprost w moje objęcia.
Albo jeden mężulek, który dokonał złego wyboru,
zostanie bardzo łatwo zastšpiony przez kogo innego.
Spróbuj mnie celowo zawieć, a znajdę sobie kogo,
kto otworzy okna na twojš duszę i wydrze ci oczy.
A kiedy już wrócisz do mnie, będziesz cierpiał 113 razy bardziej
niż podczas pierwszych 15 lat naszej znajomoci.
I będš to męki, które nigdy się nie skończš.
Przepraszam. Proszę pani?
Proszę ić gdzie indziej.
John? Czas dokończyć, co zaczęlimy.
Belz seigner, eu no us quier al mas que fos
tant coveitos d'agesta cum sui de vos...
Sfotografujcie też od rodka. Zaczekajcie.
Jego też obfotografujcie.
Detektyw Ash? Może pani podejć na chwilę?
Co tam, maleńka?
Uważaj w tych szpilkach.
Wyglšdasz na zmartwionego. Dlaczego?
Co mnie wkurzyło. Nie chcę o tym rozmawiać.
W porzšdku. Możemy nie rozmawiać.
Chcę cię mieć. I to teraz.
/Wszystko odeszło, pani doktor. /Ból i gniew.
Zmierzyłam się z moim problemem i czuję się jak w raju.
Musimy porozmawiać. Przyjed tutaj.
Nie rozumie pani? Po to włanie dzwonię.
Jestem wyleczona.
Rozłšczyła się.
Ma pani usługę *69?
- Moja bratanica jest w twoim wieku. - Naprawdę?
- A ile mi dajesz lat? - Osiemnacie?
- Dziewiętnacie? - Pomyliłe się o jakie 600 lat.
Powinnimy sobie stšd pójć.
Mam raport do opracowania. Muszę go skończyć do rana.
Cholera! Zapłacisz za pralnię.
- Przepraszam. - Za chwilę wrócę.
- Mogę się przysišć? - Jasne.
- Jeste taka młoda. - Wyglšdam na młodszš, niż jestem.
- Może powinnimy stšd pójć? - Dobry pomysł.
Ze studniówki jš zabrał?
Skromnie tu.
Ale jest... no cóż, skromnie.
Jeste tak samo samotny jak ja.
Jeste silny. Lubię takich.
Muszę ci co powiedzieć.
- Mam żonę. - Nie dbam o to.
Nie o to chodzi.
Kilka lat temu moja żona została zgwałcona.
Spotkało jš co straszliwego. Jš i mnie.
Chciałem zabić tych, którzy to zrobili.
I zabiłem ich. A potem zapłaciłem za to.
Dlaczego mi o tym mówisz?
Ponieważ chcę, żeby wiedziała, że rozumiem cię.
Posłuchaj... Jeste facetem, a ja kobietš.
Możemy się pokochać. Obydwoje jestemy ludmi.
Już nie.
Wysłał cię po mnie. Wycierpiałam już wystarczajšco!
- Przykro mi. - Powiedziałe, że rozumiesz.
Nie jestem czarownicš ani potworem!
To oni byli demonami!
Pokażę cię, jaka zła ze mnie suka!
Co tu się wyrabia?
Gdzie twoja młoda towarzyszka?
Nie mogła już na mnie patrzeć.
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl