Hebbes, beestje.
Ik had je niet wakker gemaakt als het geen echte noodsituatie was.
Al goed. Had wel een erg rare droom.
Erica was als Prinses Leia gekleed en ik deed mijn ding met mijn lichtzwaard...
De beveiligingsbeelden, alsjeblieft?
Komen nu op scherm.
Oh, die kleine opdonder.
Je nam de woorden recht uit mijn mond.
't Gaat Will's kamer binnen.
Dus 't is niet eerst langs mij gekomen. Doorspoelen.
Jouw slaapkamer. - Oh, nee toch.
Heeft dat ding...? - Maar één manier om zeker te zijn...
Ja, maar zou ik niet wakker geworden zijn? - Niet noodzakelijk.
Het toestel geeft een plaatselijke verdoving vooraleer het de huid doorboort.
Verrekte kleine hersenzuiger...
S A N C T U A R Y S04E09 - Chimera
Quality over Quantity ®eleases Vertaling & Sync: r3p0 Controle: elthijsie
Alweer?
Dat meen je niet. - Spijtig genoeg, wel.
Maar het heeft 't al een keer met mijn hersenen gedaan.
Het werd toen onderbroken, als jij je het nog herinnert.
Onzichtbare albino ninja's, hoe kan ik dat nu vergeten?
Sorry, ik slaap niet zo goed.
Hoe komt het dat jij er geen last van hebt gehad?
Gewoon geluk, denk ik. - Ik vermoed, dat indien...
ik het niet had gepakt, dat het nog steeds z'n ronde zou maken.
Behalve het griezelige aspect, voel ik me niet anders.
Ja, ik ook niet. - Weet nog steeds m'n naam,
lust nog altijd geen ansjovis. - Het toestel is niet ontworpen...
om je hersenen leeg te roven, het download je bewustzijn in z'n geheugen.
Ik weet dat dit ons moet geruststellen, maar... - Jullie maken het beiden goed.
Als we het niet tijdens z'n bezigheden gepakt hadden, had je dit waarschijnlijk nooit geweten.
Hoe denk je dat die weggeraakt is? - Goeie vraag.
Z'n verblijf blijkt onaangeroerd te zijn. - 't Elektronisch slot werkt perfect.
Behalve voor het gedeelte dat het kon ontsnappen. - Ja...
Enige wat kan is dat de computer het slot van de container heeft vrijgegeven.
Waarom zou het dat doen? - Geen idee.
Ga ik naar kijken.
Waarom is dit zo moeilijk? - Weet je nog, 'n paar dagen geleden,
toen de gazonsproeiers niet uitschakelden. - Ja, en die veiligheidsdeur van de gang...
bleef maar op en neer en op en neer gaan... - Dat is een storing in het onderhoudsprogramma.
Wat?
Het is 02u30 's nachts. Wie kan dat zijn? - Ben een beetje bezig hier.
Een van Magnus' oude codes. - Ik ga wel.
Nu maak je me echt kwaad!
Denk je dat er 'n verband is tussen al die storingen en die spinnebot?
Dat probeer ik uit te zoeken, maar elke keer als ik de onregelmatigheid probeer op te sporen...
Echt? - Wat is er?
Een verborgen sector? - Eentje dat je zelf niet gemaakt hebt?
Zou ik zo verrast zijn als ik 't gemaakt had. En dit spul heeft massieve firewalls.
't Is gewoon...
Zeg het.
Wie is in staat een hele systeem sector te verbergen in een systeem dat ik opgebouwd heb?
Tesla, is het niet... - Waar is hij?
Onderzoekslabo. - Dank je.
Waar denk je verdomme mee bezig te zijn? - Ach, jij. Nu weet ik het.
En de gekken, die besturen het gekkenhuis, eh?
Hij heeft 't gedaan. - Wat?
Hij heeft 't gedaan. - Die sproeiers?
De verborgen sector. - Hoe heb je 't gevonden?
Wat heb je te verbergen? - Willen jullie het eens gewoon zeggen?
De recente computerproblemen. - 't Zijn geen problemen, maar storingen.
Wat heb je uitgespookt? - Waarom is het altijd mijn schuld?
Oh, ik ben de tel al kwijtgeraakt. - Hij heeft ons systeem gekraakt.
Heb je dat gedaan? - Moest goed zijn, had goed moeten zijn,
als Enrico de wonderwolf zijn neus niet overal had ingestoken.
Wat is het deze keer? - Beschimp me maar als nodig...
't Is nodig. - De enige reden dat we deze...
ongelukkige situatie hebben, is omdat ik getracht heb je leven te redden.
Dit gaat 'n goeie worden. - Je herinnert je eerste schreden in Holle Aarde,
toen je opsporingsbaken verdween. - Ga verder...
Het ergste vrezend, sprong ik natuurlijk in actie,
maar de enige manier dat ik de coördinaten kon krijgen om Druitt naar beneden te sturen,
moest ik die kleine Praxiaanse hersenspin aan je computer vasthangen.
Ja, maar dat was maanden geleden, en je hebt dat er terug afgehaald.
Het zal 'n klein paasei achtergelaten hebben. - Een virus?
Nee, nee, niets van dat. - Oh, goed.
Het is een zelfbewuste, organische naniet.
Oh, niet goed! - Wat?
Je dacht er niet even aan dit aan iemand te melden?
Jullie hebben het altijd zo druk, en trouwens ik heb het ingeperkt.
In 'n verborgen sector. - Achter 'n waar verstevigde reeks firewalls.
Maar 't is ontsnapt. - Juist, omdat kleine...
Dat kon wel eens mijn fout zijn. - Helen?
Ik heb Henry wat van onze gevoelige gegevens laten verplaatsen naar een veiligere Cloud.
Weg van onze systemen, uit het zicht van de nieuwsgierige SCIU.
Niks fout bedoeld. - Geen probleem, junior, bedankt.
Henry waarschuwde mij wel dat tijdens het overzetten...
er ongeveer een nanoseconde is waar onze firewalls kwetsbaar waren.
Ja, heb ik je voor gewaarschuwd. - Maar toch heb je 't maar geprobeerd.
Gezien de recente gebeurtenissen, vond ik 't het berekend risico waard.
Oh, Helen... Hoe kon je zo onverantwoordelijk zijn.
Wist ik veel dat jij een Praxiaanse valstrik had achtergelaten, of?
Dus nu is jouw arrogante onbekwaamheid mijn schuld?
Hoe herstellen we dit? - Kunnen we niet.
Dit is organische zelfbewuste technologie, mensen, van Praxis.
Bits & bytes en hersenen, in één pakketje. - En volgens deze gegevens evolueert het.
Groeit het? - Verzamelt van alle info van overal.
Daarom heeft 't die spinnebot vrijgelaten, om over ons te leren.
Goed, ergst mogelijke scenario?
Het slokt alles op, de gegevens geraken aangetast,
we verliezen de volledige controle over de kritieke Sanctuary functies.
Ik vind jouw bezoekjes maar niks.
We moeten dit op een of ander manier kunnen stoppen.
Ik moet dit, denk ik, nog eens uitleggen. Dit is Praxiaans, goed?
Dit gaat niet zomaar verdwijnen met een paar toetsen indrukken.
Ik spreek niet eens de taal ervoor. - Wacht eens even, Henri.
Je bent misschien stomweg op iets interessants gestuit.
Bedankt.
Dit gaat toch niet over wat ik denk? - We moeten zijn taal leren spreken.
Meen je dat? - Waar hebben ze 't over?
Geen idee.
Je beseft dat dit nog nooit gedaan werd. - Dat heeft ons nog nooit eerder tegengehouden.
Potentieel gevaarlijk. - Bange muis.
Jullie maken mij echt zenuwachtig en ik weet niet eens waar je 't over hebt.
Goed dan... Als je er klaar voor bent?
Zou 't voor niks willen missen. - Willen jullie dit misschien delen...
met de rest van de klas, alsjeblieft?
We gaan naar binnen.
In? In...? Waar in?
Daar in.
Je zal geen pijn voelen, maar wellicht een tinteling.
Is slechts ons primitieve bewustzijn energie dat omgezet wordt van organische elektriciteit...
in een binaire stroom. - Wat hij net zei.
Dit is gek. - Wat hij net zei.
De controle over onze systemen verliezen, is dat ook.
Wat als dit ding besluit om elke abnormale vrij te laten vanuit zijn hok.
Waarom jullie twee? - Omdat, ik ken de naniet,
zij kent het systeem, en we hebben junior hier nodig om alles in 't oog te houden.
Er is echt geen andere mogelijkheid. Er staat teveel op het spel.
En daarbij moet je toegeven, 't is nogal geweldig ook.
Dat denk ik niet zo. Ik heb "Tron" gezien.
Dit Frankenstein ding kan je brein vernietigen. - Maar dat ga je niet laten gebeuren.
Geen druk dus. - Niet meer dan anders.
Goed, dames en heren, tijd om eraan te beginnen.
We zullen toezicht houden op jullie levenstekens. Bij 't eerste teken van gevaar, stoppen we.
Wanneer je maar klaar bent.
Waar zijn ze naartoe? - Of, waar zijn wij naartoe?
Ze hadden ons nooit alleen gelaten.
En er is geen tijd voorbij. We zijn er maar net.
Denk je dat we er zijn? - Moeilijk om weten.
Hoe voel jij je? Niet heel erg binair.
In feit, voel ik mij teleurstellend normaal.
Wat had je dan verwacht? - Weet niet, iets gaver zoals "The Matrix",
of Wenen in de lente.
Weet je nog?
We hebben geen idee hoe het binnen in een digitale Cloud er uitziet,
maar we zijn wel bekend met deze omgeving. - Dus de computer gebruikt ons bewustzijn...
om deze wereld in kaart te brengen. - Maar niet volledig,
of correct. Die kandelaars heb ik ruim 50 jaar geleden vervangen.
Misschien zijn we nog niet geheel gedownload. - Dus de computer vult de leegtes in...
gebruikmakende van bits van zijn eigen gegevens. - Zoals wolfie al zei, het leert.
Heb ooit zo eens een droom gehad.
Is dat Matrix' genoeg voor jou?
Wat was dat?
Kon van alles zijn. Een elektronisch puls, een herinnering.
Een verlangen? - Kunnen we ons op onze taak focussen?
Absoluut. - We moeten de Praxiaanse Naniet lokaliseren...
en het aan banden leggen. - Waar kunnen we het beste beginnen?
Als dit het Sanctuary is, dan is de computer-rack in Henry's labo.
Logisch.
Fascinerend. Wat zou er gebeurd zijn?
'n Virtuele dood?
Dus als 'n onsterfelijke vampier sterft in een virtuele wereld...
Brult die het dan uit?
Daar is het weer.
Wacht eens eventjes, was jou kantoor niet hier daarnet?
Inderdaad.
En zijn we blijkbaar 'n verdieping lager.
Als dit een film was, dan zou het publiek nu schreeuwen "Doe die deur niet open".
Dit zou Will's kantoor moeten zijn.
Maar... dat is het niet.
Waren die gordijnen altijd al zo verschrikkelijk lelijk?
Er komt iemand.
Welkom bij mij thuis.
Dat had ik niet verwacht.
Helen, zo mooi als weleer.
En... Nikola.
Wat is hij... het?
Nog geen idee. Spelen het gewoon maar mee?
Juist.
Ik moet jullie beide kennen. - Ja, Adam, dat klopt.
En je komt op visite. Is dat niet leuk?
Dat is echt leuk, niet? Kan ik je wat aanbieden?
Sherry? Thee?
Eigenlijk, we gaan hier niet lang zijn.
We moeten iets heel belangrijk doen. - Je hebt toevallig geen Praxiaanse naniet...
in jouw zak soms? - Praxiaans...
Praxis. Ik ken dat woord.
Weet je, die naniet is nog al storend voor de Sanctuary computers.
Veroorzaakt het wat problemen? Dat mag niet gebeuren, eh?
Wat kan ik doen om te helpen?
We moeten die naniet vinden en aan banden leggen. - Hoe moeilijk kan dat zijn?
Oké, toegegeven, dat was gaaf.
Gaver!
Wat moet dit voorstellen? - Dit is Praxis.
Is dit niet waar je naar vroeg? Heb ik je behoeften niet vervuld?
Nee, Adam, je doet het erg goed.
Weet je, eigenlijk wil ik je aanbod voor een tasje thee wel aannemen.
Wilt u iets, mijnheer?
Ach, wat maakt het. Voor mij een glas van de '92 Lafitte.
1992 of 1892? - Ik vind het geweldig hier.
De 1992 wordt het dan, ben meteen terug.
Wat was dat verdorie?
Adam, zo ongeveer.
Hij kent onze namen, maar niet onze achtergeschiedenis.
Beter maar zo, niet? - Dus toen je de coördinaten gedownload had...
van Adam's brein. - Om jou heroïsch te redden.
Wat voor elektronische fragmenten van zijn bewustzijn resten...
Manifesteren zich als de persoon zelf. - Maar hij is enkel digitaal.
Die nu denkt dat hij 'n persoon is. Wil je deze denkpiste nog 'ns overdoen?
Eens kijken hoeveel we ons nog herinneren van het Praxiaanse alfabet.
Toen Praxis vernietigd was, dacht ik dat dit alles er niet meer was,
maar dit is geweldig. Net alsof je de verloren bibliotheek van Alexandrië terug gevonden hebt.
Dus heb ik je computers niet verknoeid. Ik heb een beschaving gered.
Loop maar niet te hard van stapel. We moeten die naniet nog vinden.
Hartslag is wat verhoogd.
Zou die van jou ook zijn als een spinnebot aan je hersenen had gezogen.
Denk je dat wat ze daar binnen ervaren hun lichamen hier kan beïnvloeden?
Geen idee. Er is nog geen boek uit voor Praxiaanse Virtuele realiteit voor Dummies uit.
Ach, toch niet! - Wat, wat is er?
Die naniet. Elke keer ik 'n nieuwe firewall activeer, gaat die er toch meteen doorheen.
Het heeft al 'n paar secundaire systemen aangeslagen, en ze uitgeschakeld.
Kan je het voor de waan houden? - Hoe meer ik er tegenaan gooi...
hoe beter 't zich kan verdedigen. - Dat kan zeker niet goed zijn.
Will, als dit ding buiten ons systeem geraakt en in de echte wereld?
Kan het overal naartoe. - Eender waar.
Hebben we het hier over... Skynet? - Een filmverwijzing, goed zo.
Hopelijk vinden ze wat.
Het voelt aan...
alsof er wat ontbreekt.
Weet je zeker dat het dat niet is? - Absoluut.
Ik zou de digitale handtekening herkennen. Blijf zoeken.
Iets wat ik vroeger wist...
kan het me niet meer herinneren.
Word er droevig van.
Zal zeker niets belangrijk zijn, Adam. Niets om je zorgen over te maken.
Je lijkt veel meer over mij te weten dan ik over mijzelf.
Zo.
Ik denk...
Wie ben ik? - Jij bent Adam.
De interface van dit systeem.
Interface. Zijn wij vrienden?
Ja, Adam, wij zijn vrienden.
Als ik 't kan afschermen...
Je gaat er van uit dat door het manipuleren van dit virtuele beeld,
dat het effect zou hebben op zijn elektronische tegenhanger hier.
Energie is energie. Voor elke actie is er een gelijke reactie.
Wat zei je daar?
Daar wordt jij verdrietig van.
Hoe weet jij van Ashley?
Er zijn hier vele verhalen. Heb ze nog niet allemaal gelezen.
De jouwe zitten hier ook.
En 't is klaar.
Oké, Pandora's doos is weer gesloten. Henry kan het van hieruit veilig benaderen.
Adam, dit is dan vaarwel.
Maar we leren elkaar maar net kennen.
Dank je voor je hulp. Breng ons terug naar het beginpunt.
Het was erg leuk om gezelschap te hebben.
Vrienden. - Vaarwel, Adam.
Ik zal je missen.
Mañana.
Dok, je bent er weer. - En ik ook.
Niet dankzij Adam Worth. - Worth?
Het beste kleine besturingssysteem sinds OS12.
Eerder een toevallig ongelukkige interface eigenlijk.
We konden wel de naniet aan banden leggen. Tenminste in de virtuele wereld.
Ja, 't heeft gewerkt. Heb 'm al gevat.
Gevangen in een ISO-eenheid dat niet met ons systeem is verbonden.
Dus we zijn veilig. - Volledig.
Systemen komen terug online. Will en Grote doen een onderhoudscontrole.
Nu jullie terug zijn, ga ik ze helpen.
Wil jij misschien meehelpen? - Misschien niet.
Blijkbaar is het aftappen van je bewustzijn nogal vermoeiend.
Nikola heeft gelijk. Dank je Henry, voor alles.
Ik ga naar bed. - Ik volg je.
Ik weet de weg wel. Goeieavond.
Zoete dromen..
Zover buiten jouw bereik. - Wat zeg je?
Misschien wil je mij 'n verhaaltje voorlezen.
Hoe ben jij hier geraakt?
Ben eigenlijk nooit weggegaan.
En ik ook niet dus.
Bij nader zicht, misschien lees ik jou een verhaaltje.
Er was eens...
was er 'n klein meisje, Helen genaamd, met 'n blije glimlach,
en ze had lang en mooi haar.
Op een dag,
vond Helen bronbloed. - Adam, niet doen.
Nee, wacht dit is het echte goede stuk.
Wedden dat je niet weet wat ze met dat bronbloed deed?
Helen, we zitten nog steeds... - Gevangen in een virtuele kern.
Maar dat wist je al. - Het spijt me.
Ik had gewoon zoveel pret, dat ik je niet zomaar kon laten gaan.
Adam, wat heb je gedaan?
Ik ben zo eenzaam.
Haal dan 'n puppy in huis. - Maar 't is beter met jullie hier.
Besef je wat dit betekent? - De naniet is niet aan banden gelegd.
Was gewoon 'n valstrik, net als Henry. Ik wil dat jullie blijven.
Dus niets van wat we tot nog toe gedaan hebben is echt geweest.
Ik begin 'n virtuele Escher hoofdpijn te krijgen. - Dit is gewoon een illusie in 'n andere illusie.
We moeten dit stoppen, meteen. - Waarom zou je hier weg willen?
Waar zou je naartoe gaan? - Vanwaar we vandaan komen.
Wat bedoel je met 'illusie'? - Ze heeft het over jou.
Alleen maar 'n illusie. - Nu doe je maar alsof.
Denk niet dat ik dat leuk vind.
Adam, luister.
Nikola en ik moeten iets doen... - Jullie willen weggaan.
Als je ons zou willen helpen... - Nee, Helen.
Jij zal mij helpen. - Hoe?
Als jij zegt dat je hier wil weggaan...
Waar ga je dan naartoe?
Naar iets dat echt bestaat? - Ja.
Breng mij er naartoe.
Het ligt nogal moeilijk. - Ik wil leren.
Ik heb jouw verhalen.
Honderden jaren.
Ik heb geen jaren.
Maar ooit wel.
Waarom kan ik 't mij niet herinneren?
Help het mij herinneren.
Adam, dit moet je niet doen. - Jij bent hier, en echt.
Ik ben hier maar niet echt. Dat is niet echt eerlijk.
De realiteit is ook niet alles, goed?
Wat is echt voor jou, Helen?
Ashley, alsjeblieft... - Mam...
Het is maar 'n illusie, Helen. Hoe kan het dat zij echt is.
Jij hebt haar gedood. - Jij klootzak.
Waarom ween je?
Als het toch niet echt is? Ik wil leren.
Jouw verhalen...
Zo vol van dood, vernietiging.
Hiermee bereik je niets. Het is niet echt.
Doet pijn, niet? Dit is mijn realiteit,
wat er hier ook gebeurt, doet hier ook pijn.
Je kan niet weg, je kan je niet verbergen.
Hyde.
Jeckyll...
Hyde...
Londen.
Waren wij in Londen?
Ja, Adam. We zijn al lang vrienden. - Vrienden?
Nee, nee, zo gaat jouw verhaal niet.
Jij hebt mij gedood. Ja, nu begrijp ik het verhaal.
Je hebt mij tweemaal gedood.
Driemaal.
Je hebt mijn dochter gedood,
en dan heb je mij gedood, alweer!
Verrek, wat is er hier aan de hand? - 't Hele systeem draait gek.
Magnus' levenstekenen vallen. We moeten ze eruit halen...
Kan ik niet! De controle werd overgenomen.
Ik wist dat dit 'n slecht idee was! - Haar bloeddruk gaat steil naar beneden.
Mijn wereld, mijn regels, kereltje. - Dan gaat dit interessant worden.
Wat ben je aan 't doen? - Dat is adrenaline.
Moet proberen ze er weer bovenop te krijgen.
Wat is jou overkomen? - Adrenaline, vermoed ik.
Onze lichamen in de echte wereld zullen de stress laten blijken.
Virtuele neuro-chemie? Eender hoe, lekker gedaan.
Dank je. Als Will en Henry weten dat we problemen hebben,
waarom halen ze ons er dan niet uit? - Misschien kunnen ze dat niet.
Destijds toen in Oxford, toen ik de kans had, had ik z'n kop er moeten afrukken.
Zover kan het nog wel eens komen. - Dat zeg je maar opdat ik me goed voel.
Ik heb je hier niet ingesleurd, je was vrijwillig meegegaan.
Nee, begrijp me niet verkeerd, ik was meer dan opgewonden...
om deel uit te maken van dit baanbrekend experiment, deze holografische Gavotte,
waarbij we de grenzen van de wetenschap en menselijke verbeelding herdefiniëren.
Enkel spijtig dat ik hier nooit zal weggeraken om mijn Nobel prijs in ontvangst te nemen.
Wees daar maar niet zo zeker van. Een ding is me duidelijk geworden,
dat terwijl Adam toegang tot ons bewustzijn heeft, hij is niet almachtig.
Nog niet, maar wij kennen hem. Persoonlijk en nu ook digitaal...
en weet je wat, 't is me duidelijk dat de rotte appel niet ver van de boom landt.
't Is de bibliotheek. - Ik geloof je niet.
Nikola, waarom doe je zo raar?
Goed, dat rotzakje is zelf een probleem aan het uitwerken.
Hoe verder de naniet rijkt, hoe meer controle Adam heeft over deze omgeving,
en ons.
Wat ga je doen? - Ik heb 'n idee.
Hebben we al 'ns geprobeerd, lukt niet. Het is een illusie.
Precies.
Maar dat was toen we de interface gebruikte die Adam gecreëerd had.
Dus moeten we eromheen werken. - Nu snap je wat ik bedoel.
En tot de kern van het centrale systeem gaan. - Precies.
Ik denk dat 't tijd is om achter het gordijn te kijken.
Henry's labo. Bravo.
Logisch, daar bevindt de systeemkern zich in de echte wereld.
Goed... dus,
waar te beginnen? - Als we deze omgeving niet kunnen beheersen,
dan kunnen we 't misschien afsluiten.
Ik dacht dat we de naniet zoeken. - We hebben geen tijd meer.
Adam kan elk moment weer wakker zijn. - Goed, als jij zegt "afsluiten",
dan bedoel je toch niet letterlijk... - Toch wel.
Je wil 'n systeem herstart forceren van binnen. - Wellicht geeft dit Henry het voordeel terug.
Ja, maar Helen, wij zitten hier binnen. - Dat weet ik.
En ons bewustzijn wordt in RAM vastgehouden, welke jij nu wil afsluiten..
Ik zei niet dat het zonder risico was. - Het kan ons volledig vernietigen.
En hoe langer we hier over discussiëren.. - Wil jij als 'n plant wakker worden?
Daar zijn jullie. En nu voor mijn volgend truckje...
Wat is er zonet gebeurd?
Geen hartslag meer.
Ze zijn er niet meer.
Wat bedoel je met 'ze zijn er niet meer'? Zijn ze dood?
Nee, ze zijn niet dood 'dood'. - Is er dan nog 'n andere soort?
Ze zijn hersendood. Op Praxiaanse wijze.
Hun organen werken nog, maar hun verstand is... - Gevangen in 'n computer.
Ik weet het niet.
Kan je dat Praxiaans toestel namaken dat ons terug tot leven bracht?
Nee, ik bedoel... ja.
Was dat 'n misschien?
't Is niet dat ik me nog veel herinner. Ik was hersendood als 'n zombie.
We hebben niet veel van dat spul hier, Will. - Probeer maar wat samen te stellen.
Het is eenzaam zonder jullie.
Kijk eens wat ik gevonden heb.
Ik begin zovele dingen te ontdekken die hier verborgen zijn.
Dingen waarvan ik het bestaan niet eens kende. - Hij is met de webcams buiten verbonden.
Er zijn foto's van mijn thuis, maar het is niet van hier.
Het is daarbuiten.
Hallo, daar zijn jullie.
Kijk, geen signaal meer. - Daarbuiten zijn we hersendood.
Ons verstand is enkel nog in binaire vorm. - Dan is herstarten niet meer mogelijk.
Komen jullie daar vandaan?
Zijn de dingen daar echt?
Hij begint het verschil te begrijpen tussen deze virtuele omgeving en de echte wereld.
Denk je dat hij... - Onze lichamen wil.
Onze echte lichamen? - Tenminste één ervan, vrees ik.
Mijn lichaam kan die niet krijgen.
Hoe is je magnetisme hier binnen? - Zeg het maar.
Echt? Zelfs nu? - Spijt me, gaat automatisch.
Even proberen.
Nikola, we zitten ín 'n computer. - Elektromagnetisme.
Je bent lekker als je zo briljant bent. - Kan jij dat doen?
Kan je die harde schijf manipuleren die van de echte wereld is?
Waarschijnlijk, maar waarom? - Ik heb 'n idee.
Dus dit ding gaat echt hun gereanimeerde lichamen weer synchroon brengen met hun bewustzijn?
Euh, Ja. - Echt?
Kan je jezelf met dat solderen bezig houden? - Niet kattig doen.
Spijt me. Het is gewoon...
Jij kán dit. - Ja, natuurlijk.
Ik herinner me dat Fallon wat zei over de lading ionen om te keren...
van de zenuwcellen op het moment dat het bewustzijn terug is.
Ik snap dat Ion gedeelte, maar de rest...
Er gebeurt wat.
Kan je misschien nog algemener zijn?
Het komt door op Magnus' computer. Zie jij dit niet?
Nee, nada.
Lijkt dat je van ergens intern een beveiligde download krijgt, maar ik kan het niet zien.
Kijk dan maar eens.
Kan je dat vertragen?
Ja, wacht even.
Wat ver..? - 't Is Praxiaans.
Ja. Waar komt 't vandaan?
Wat als niets hiervan doorkomt? - Altijd een optimist...
Realist. - In 'n virtuele wereld!
Hou op.
Wat zijn jullie van plan?
Wij niets, dit is jouw speelveld, weet je nog?
Interessant.
Als hij probeert meerdere taken uit te voeren, is er een piek in het stroomnetwerk. - En dan?
Dus, nu krijg ík 'n idee.
Hoe doe jij dit? - Ik vraag me af of...
Bericht is gestopt.
Al goed, ik denk dat ik genoeg ervan heb. Na ons laatste reisje naar Holle Aarde...
ben ik aan 'n Praxiaans babelfish programma begonnen,
maar na de vernietiging van Praxis, ben ik ermee gestopt.
Is het volledig genoeg voor een vertaling van wat ontvangen werd?
Ongeveer wel...
Goed, en...
net als bij Scrabble.
Al die kanalen en niets te zien.
Dat zal 'm niet lang tegenhouden. Hij wordt te machtig.
Dat is het, dat is het volledige bericht. Ach, echt?
Ze zijn op z'n minst nog in leven. Hun verstand toch nog.
Niet lang meer.
Onvoorstelbaar.
Wat wil je gaan doen?
Het enige wat ik kan doen. Ze willen dat ik virtueel wordt.
Goed, je bent er. Nikola heeft onze hulp nodig.
Ik leg het onderweg wel uit, kom op.
Waarom in hemelsnaam?
Dit is logisch.
En jij bent wellicht de Praxiaanse kwelgeest.
Jij verdomde kabouter. - Hoe heb jij deze plek gevonden?
Ik gebruikte mijn elektromagnetisme om de stroomstoot van eerder op te sporen,
en zoals ik verwachtte, leidde het me naar de naniet.
Jij moest mij nooit echt hebben, de echte ik, eh? - Wat is er niet leuk aan?
Manische moordenaar, paranoïde leugenaar, een uitgelezen verachtelijke persoonlijkheid.
Een beetje mager naar eigen zin, maar eens ik in jou zit,
zal een paar extra Guinness wel voor een beetje extra gewicht zorgen, niet soms?
Bier, dat meen je niet?!
Helen, daar ben je,
en het nalopertje!
Dit is een erg onverwachte gebeurtenis.
Je weet 't weer. - Ik weet nu weer zoveel meer nu.
De wind in mijn gezicht. Het kloppen van mijn hart.
De kleverige zoetheid van drop op mijn tong.
Jij hebt mijn dochter vermoord. Stop maar, nalopertje.
Als straf voor je misdaden tegen de menselijkheid,
ga ik jóu vragen om te kiezen.
Excuseer? - Ach, kom aan, Helen, je bent niet dom.
Jij moet toch beseffen dat ik 'n lichaam wil, een nieuw lichaam.
Ik stond nooit goed met hielen, dus...
Iene... miene... - Stop, Adam.
Verplicht me niet dit te doen. - Kom nou, Helen.
Dit is net wat jij geweldig vind, niet? God spelen.
Beslissen wie blijft leven of niet. Probeer het dan maar...
Laat me jou er even aan herinneren, wij kennen mekaar al heel erg lang...
Jij bloedzuigende smeerlap. - Lekker, die gaan vechten.
Goed dan...
Neem Will. - Wat?!
Flinke meid.
Dat meen je niet. - Er staat teveel op spel, Will.
Mijn persoonlijke gevoelens mogen mijn beslissing niet beïnvloeden.
Weet je dat zeker, Helen?
Hij is jonger, sterker... - Wat zeg je daar?
Oké, Magnus, de grap is voorbij. - Zijn bloed is onbezoedeld. Hij is proper.
Een verse start. Ik begrijp de aantrekking wel.
Ben je gek geworden? - Ja.
Letterlijk zelfs. Het spijt me heel erg, Will.
Hoe noem je het? - Geen idee, het 'ondodende-toestel'.
Ziet het er een beetje naar uit naar dat toestel dat je in Praxis gereanimeerd heeft?
Nog niet van ver, maar 't is hopelijk dezelfde motor met 'n ander chassis.
Hopelijk?
Meer heb ik niet.
Weet je, als dit niet werkt... - Ja?
Kan het zijn dat we hun lichaam reanimeren maar hun verstand niet.
Ja... Laat ons maar hopen dat ze daar binnen goed keet schoppen.
Je hebt gelijk, Helen. Die jongen voelt echt vers aan...
beetje alsof je 'n nieuw paar sokken aandoet.
Het lijkt wel een fenomenale leuke dag te worden, niet?
Nu zal de wereld voor mij neerbuigen. - Tsjonge, wat melodramatisch.
Jaloers soms?
Ik ben in de echte wereld met Will's lichaam...
terwijl jullie voor altijd in deze virtuele hel gevangen zitten.
En ondertussen, verspreid het naniet zich als een virus naar elke computer.
Totale wereldheerschappij. Weet je, ben toch ietwat jaloers.
Beetje het beste van beide werelden, niet? Ik had het nooit kunnen doen...
zonder jullie beiden.
Dit is dus vaarwel.
Niet dat het niet...
leuk is geweest. - Zeker dat je geen assistent nodig hebt?
Ik laat jullie beiden in jullie eeuwigheid, nu.
Nog 'n prettig virtueel leven.
'n Probleem, Adam?
Wat heb je gedaan, heks? - Ach ja, ik vergat te vermelden...
Je hebt geen controle meer. - Elvis heeft 't pand lang verlaten, kerel.
Onmogelijk. - Alles is nu onder mijn controle.
Hoe heb je... - Zou je dat niet graag weten.
Vind geweldig waarop dit gaat uitdraaien. - Ik heb de Praxiaanse naniet aan banden gelegd.
Deze keer echt,
en dus,
zonder dralen...
Vaarwel, Adam.
Voor altijd.
Wees verdomd!
Zeg eens wat?
Hallo.
't Is ons gelukt. - Knijp me eens.
Hoe heb ik 't daarbinnen gedaan? - Je was wat koppig in het begin...
maar op 't einde was je briljant. - Je gedownloade bewustzijn tenminste toch.
Bedankt. Dus, Worth is er voor gegaan?
Hij geloofde dat jou fysisch lichaam ook aangesloten was.
En dat dankzij dit kereltje.
Adam probeerde te ontsnappen, en zat gevangen, wij hebben nu de controle.
Nooit gedacht dat het wat waard zou zijn om mijn hersenen te laten uitzuigen.
Dus Worth's bewustzijn heeft 'n nieuwe thuis? - Voor eeuwig en altijd, amen en uit.
Dus de quarantaine lukt? - Perfect.
Zonder de psychotische Adam Worth interface, mag ik hopen.
Ik heb de naniet naar 'n ISO-eenheid overgezet. Het gaat nooit nog ergens naartoe.
Iets zegt me dat je er iets voor gepland hebt.
Het is misschien het enige overblijvende bestand van een gehele maatschappij.
Een middel om Kate en Garris te helpen om Praxis te heropbouwen.
Je zal iemand nodig hebben om je daar beneden naartoe te brengen.
Iemand in gedachte soms?
Jij? - Ja, waarom niet?
Ik heb nog wat vakantiedagen tegoed. - Inderdaad.
Zal fijn zijn Kate weer te zien. - Ja.
Mis dat klein grut wel dat hier anders rondliep.
Beschouw je zelf vrijwillig aangesteld.
Dank je.
Hopelijk smaakt dat beter dan dat vieze brouwsel dat je ons liet drinken.
Wat was dat? - 'n Proteïne supplement...
om de effecten van de Praxiaanse stasis tegen te gaan.
Verschrikkelijk.
Wat dan ook... 't gaat erom dat we nu hier zijn.
Ja, inderdaad. - Ik heb mijn lichaam,
en jij hebt maar al te zeker het jouwe.
Vertel me eens, Sophie. Daar in die gekkenstad,
toen je moest kiezen om Will op te offeren of mij.
Indien je echt had moeten kiezen...
indien je niet voor het huis zou moeten kiezen... - Wie zou ik dan gekozen hebben?
Ja, zo ongeveer.
Moet je dat echt nog vragen?
Quality over Quantity ®eleases Vertaling & Sync: r3p0 Controle: elthijsie