Wat voorafging:
Ik weet hoe je weg kunt gaan, maar je moet 's morgens vertrekken.
- Hoi. - Wat is er?
Je weet hoeveel ik om je geef, Anna...
maar er is iemand anders.
Is dit wat je wilt?
Jake.
Ik heb tegen je gelogen.
Ik heb met Keith geslapen.
Hé, Jules. Met Keith.
Ik realiseerde me net iets en ik moest het zeggen:
Ik hou van je.
Goed gedaan, Jules. Precies zoals we 't gepland hadden.
Haley, je bent 't aan je muziek en aan jezelf verplicht.
Je dromen kunnen uitkomen.
Ik weet dat je bang bent.
Maar zeg me of je je voor me open wilt stellen.
Want als dat zo is, zal ik je met m'n leven beschermen.
Tennessee Williams schreef ooit:
"Als er zovelen eenzaam zijn als er eenzaam lijken...
zou het onvergeeflijk egoïstisch zijn om alleen eenzaam te zijn. "
- Ik heb zelfs geen tandenborstel. - Die hebben ze wel in New York.
Ik kan niet geloven dat ik dit doe.
Je deed 't goed, getrouwd meisje.
Ik kan dit niet doen.
Het spijt me.
Ja, dat dacht ik al.
Je bent 'r niet klaar voor.
Het spijt me, Karen. Ik had het moeten zeggen van Keith...
Ik denk dat je beter kunt gaan.
Haley?
Haley heeft een knapperd gekozen. Jij bent Nathan, nietwaar?
- Ja. Ken ik je? - Dat zou wel moeten. Ik ben je schoonzus.
- Vivian? - Laat me je niet hoeven te slaan.
- Quinn? - Taylor.
Heeft Haley nooit iets over me gezegd?
- Mag ik binnenkomen? - Ja.
- Wil jij die even pakken? - Wat? Neem me niet kwalijk?
- Mijn koffer. - Ja.
Haley heeft niet gezegd dat je zou komen.
Ze wist het niet. Waar is kleine zus?
Uit.
Dat is vaag.
We kunnen elkaar beter leren kennen tot ze thuis komt.
Ja. Natuurlijk. Doe of je thuis bent.
Voorzichtig met je wensen, zwagertje.
- Wie ben jij verdomme? - Wie ben jij verdomme?
Rick, laat maar. Ik vergiste me.
Middelbare schoolmeisjes.
Je was aan 't dromen.
Ik geloof dat het nu weer gaat.
Ben je voorgoed terug? Waar is Jenny?
Ik heb haar niet meegenomen.
Ik ben hier 'n paar dagen om jou te controleren.
Wat maakte Lucas zo ongerust dat hij m'n neefjes in Savannah belt?
Niets. Nu.
Je hebt nooit gereageerd op m'n e-mails.
Ja. Het spijt me.
Ik wilde Nicky niet de kans geven me te lokaliseren.
Ik wilde niet dat je er nog meer bij betrokken raakte.
- Heb je iets van haar gehoord? - Nee. Maar ze is ergens.
Misschien is ze nog in Seattle.
Brooke en ik hebben gezegd dat je daar was.
Ga je Lucas opzoeken terwijl je hier bent?
Ik weet 't niet. Ik ga mijn ouders bezoeken...
maar, los daarvan, wil ik me gedeisd houden.
- Ons geheim, oké? - Oké.
Ga maar weer naar bed. We praten er morgen wel over.
- Ik slaap op de vloer. - Jake, doe niet zo stom.
't Klinkt alsof 't eindelijk niet meer regent.
Misschien is dat zo.
Waar ben je verdomme geweest?
Ik moest iets helder krijgen. Nathan...
Kleine zus, kijk toch eens.
- Tay, wat doe jij hier? - Ik ben met vakantie...
en ik wilde 't huis zien voor er nieuwe mensen in komen.
Ik heb je heel lang niet gezien...
en ma zei me dat je getrouwd bent, dus hier ben ik.
Nathan zei dat ik een paar dagen kon blijven.
- Eigenlijk moet ik... - Je merkt niet dat ik er ben.
Ja, oké. Wil je ons even excuseren?
Heb je gezegd dat ze kon blijven? Kon je dat niet met mij overleggen?
Ik zei haar dat ze het zich makkelijk kon maken omdat jij er niet was.
Je was weer bij Chris, hè?
- Ja. Maar ik... - Geweldig.
Wil je alsjeblieft naar me luisteren?
Het is voorbij, oké. Hij is de stad uit. Hij wilde dat ik met hem meeging.
- Wat? - Ik heb nee gezegd want m'n leven is hier.
Hij betekende niets voor me, oké?
Bovendien moeten we bij elkaar blijven...
als we orkaan Taylor willen overleven.
Anna.
- Hoe maak je het? - Ik was in de war.
Nadat je aan mijn deur stond en over andere meisjes praatte.
Maar toen ik me herinnerde dat je een reputatie had als hufter...
werd het me weer duidelijk.
Hé, Brooke.
Mooie ketting.
Dank je. Van Felix gekregen.
Ik dacht dat het uit was.
Dat was van voor we echt met elkaar gingen. Vandaar de ketting.
Weet je dat zeker?
Kijk, Lucas, ik weet dat je hem niet mag. Maar je kent 'm niet echt.
Luister, Brooke. Ik wil alleen dat je gelukkig bent.
Als ik met Felix uitga en jij met Anna, betekent dat dat we ergens verwant zijn?
- Eigenlijk zijn Anna en ik... - Hé, Brooke.
Ik ben iets vergeten.
- Wat dan? - Dit.
Ik zie je straks.
Lucas, ik ben gelukkig. Ik hoop jij ook.
Hallo?
Ik zocht Andy Hargrove. Ik heb 't verkeerde nummer gedraaid.
Ik nam per ongeluk zijn telefoon op: Hij heeft voor ons dezelfde gekocht:
Is hij thuis?
Hij staat onder de douche. Wie ben je?
Een student. Ik bel later wel.
Karen? Gaan we ooit praten?
- Wat is er te zeggen? - Dat ik een vergissing beging.
Misschien was wat je met Keith deed 'n vergissing...
maar liegen tegen mij was een keuze.
Iets wat ik niet kan accepteren van een zakenpartner of m'n vriend.
Aangezien je ma me hier wil laten werken...
leerde Keith me gisteravond hoe ik moet tappen aan de bar.
Vraag maar wat je wilt.
Oké. Wat zit er in een Long Island Iced Tea?
Heb je niet liever een screwdriver?
Hé, gooi dat even.
- Lucas. Hoi. Het is vroeg. - Ja, dat weet ik.
- Kan ik met je praten? - Natuurlijk.
Ik zou met Keith ontbijten, maar ik ben weer te laat.
Maar los daarvan... Ik pak even m'n schoenen.
- Alles oké? - Dat kom ik aan jou vragen.
Gaat dit over je moeder?
Omdat Keith me alles verteld heeft en als je denkt dat ik me ermee bemoei...
- Hoe ken je Dan? - Ken ik een Dan?
Dan Scott, Keiths broer. Hij belde je gisteren op je mobieltje op de club.
- O, die Dan. - Waarom belde hij je?
Ik heb 'n auto van 'm gekocht...
en Dan had wat vragen over m'n kredietreferenties. Wat is er?
Ik let alleen op Keith.
- Keith is volwassen, Lucas. - Juist.
- Kunnen we dit vergeten? - Wat vergeten?
Bedankt.
- Peyton, het is hier geweldig. - Dank je.
Dat kan 't zijn. Maar het is moeilijker dan ik dacht.
Wanneer gaf je ooit op?
Het grote nieuws is echter dat Nathan en Haley getrouwd zijn.
Getrouwd?
- Echt waar? - Ja.
En het blijkt dat Haley een mega-getalenteerde musicus is...
en zij gaat er ook voor.
Waarom zo'n gezicht?
Toen ik uit de bus stapte, zag ik Haley een vent kussen.
Hij was heel mager, had 'n gitaar bij zich, haar als een vacht?
- Wie is dat? - Iemand die ze niet hoort te kussen.
Hé. Ik sta vrij.
Ik weet niets van reanimeren en ik zou je trouwens niet beademen.
Niet doodgaan terwijl ik als enige erbij ben.
Ik word als stommerd behandeld. Geef me die bal.
Vergeet het maar.
Mooi gemist.
En een Playstation? Ging niemand daaraan dood?
Dan moet ik eerst naar huis.
Hebben Haley en jij nog ruzie?
- Haar zus is hier een paar dagen. - Welke?
- Taylor. - Taylor?
- Man, ze is geschift. - Prima.
Toen ik haar zag had ik zoiets van déjà vu...
alsof ik haar al eerder had gezien.
Toen wij eerstejaars waren, was zij vierdejaars.
Je zag haar waarschijnlijk op school.
Ja, maar ik weet zeker dat ik haar meer heb gezien.
Twee jaar geleden, toen ze me in het hoogste team zetten...
gaven de senioren een wild feestje in mijn ouders' strandhuis.
- Taylor was erbij. - Dit is vreselijk.
Ja. Ik was behoorlijk zat...
en zij was 't eerste meisje waarmee ik gevreeën heb.
Geweldig. Lach maar.
Het enige goede nieuws is dat...
ik denk dat ze me zich niet meer herinnert.
Je hebt echt indruk gemaakt, hè?
- Dit is niet leuk. - Je hebt gelijk. 't Is om te gillen.
- Kom hier, Vooruit. - Hartpatiënt, weet je nog?
Hoe erg is het?
Even kijken. M'n ma gooide de laatste kristallen vaas naar m'n pa gisteravond...
en hij viel aan diggelen waar de Hopper hing.
Nu slaapt hij in het zwembadhuisje zolang er nog een is. Dus...
Hebben ze 't over verhuizen? Zeg nee.
Ze schreeuwen meer dan ze praten.
Het is nu zover dat ik niet meer naar huis wil.
Dan doen we dat niet.
Kom op. We gaan ergens lekker eten.
Nee. Felix, we kunnen daar niet ingaan. Ben je gek?
Waarom niet?
Omdat dit de plek is waar je me dwong...
te eten en weg te gaan zonder te betalen op Durf Avond.
- Wat is er zo leuk? - Jij.
Denk je echt dat ik je dat zou aandoen?
Ik heb de gerant betaald toen jij al weg was.
- Ik zit vol verrassingen. - Je zit vol met iets.
Eindelijk thuis. Sorry voor de rommel.
Ik had een lang heet bad nodig na mijn 16 km hardlopen.
- Doe je aan hardlopen? - Daarom heb ik zo'n lekker kontje.
Bloos je?
Charmant.
Loop morgen maar met me mee, als je 't kunt bijbenen.
Als jij 't kunt bijbenen.
Ik heb bier gehaald. Wil je er een?
Ja, graag.
Kijk eens aan. Je bent zo'n atleet.
Praat eens met me. Hoe erg is het?
Hoe erg is wat?
Dat tussen jou en Haley. Eten weggegooid in de vuilnisbak...
kleine zus die midden in de nacht thuiskomt...
gedempte ruzies achter gesloten deuren. Dat dus en ze heeft me alles verteld.
En ze vertelde je dat Chris uit beeld is, nietwaar?
Chris.
Ja. Je voelde je behoorlijk bedreigd door hem, hè?
Alleen omdat Haley zijn leugens geloofde.
Hoewel slim, kan Haley behoorlijk stom zijn.
Wat heb je tegen Haley?
Ik denk dat ze me de schuld geeft van alles wat ze zelf doet.
Hoe dan?
Ze wilde onze ouders niet teleurstellen zoals ik, denk ik.
Ik bega nogal ernstige vergissingen.
Ja, ik weet hoe dat is.
Echt waar?
- Mag ik nog een biertje pakken? - Ja. Dat moet zelfs.
Ja, oké.
Ik kan niet geloven dat zusje zo'n knapperd aan de haak sloeg.
Ik bedoel dat ik ze meestal eerst pak.
Wil je nog iets? Drankje na 't eten, toetje, nieuwe schoenen?
Je hoeft niets voor me te kopen.
- Bankpas oké? - Natuurlijk.
- Felix... - Het is oké, Brooke. Je hoort nu bij mij.
Ik zal voor je zorgen.
Het lijkt alsof je trek had.
Ja. Er was een vriend op bezoek. Je hebt hem net gemist.
- Hem? - Zo zit het niet.
Ik wilde je bellen. Het was gewoon...
de laatste keer dat ik je zag, was het Maak-Peyton-Verdrietig-dag.
Het spijt me dus.
Je had 't recht om boos op me te zijn. Je had een vriend nodig.
En ik was er niet voor je.
Hoe dan ook...
kan ik nog steeds gebruik maken van je we-kunnen-altijd-praten-aanbod?
Ja. Kom op. Wat is er aan de hand?
Lucas heeft het uitgemaakt tussen ons.
Ik bedoel dat ik niet eens zeker ben of we wel iets hadden, maar nu zeker niet meer.
Het spijt me, Anna.
- Ik weet niet wat ik doe, Peyton. - Dat weten we geen van allen.
Denk je dat er iets mis is met me?
Wat? Nee.
Ik denk dat er iets mis is met Lucas.
Want jij bent geweldig.
Kom hier.
- O, mijn god. - Anna, dat hoort niet echt bij me.
- Het spijt me. Ik moet weg. - Het is in orde, Anna.
Ik hoop dat dit oké is.
Kijk.
Ik weet niet waarom ik het deed.
Ik was nogal van streek en ik kon niet helder denken.
- Weet je wat ik bedoel? - Anna, het is gaaf, oké.
Nu wordt er veel duidelijk...
zoals hoe je je gedroeg op het bal...
en hoe je me van de hand wees na 't kluisjesgebeuren.
Kunnen we dat alsjeblieft vergeten?
Helemaal niet.
Wees niet bang om te zijn wie je bent.
We kunnen toch vrienden blijven, hè?
Ik weet niet of ik dat kan.
- Ik heb gewonnen. - Versla het meisje. Wat een heer.
- Sorry. Goed gerend. - Ja.
Als ik niet elke dag ren, word ik gek.
Begon toen ik van huis wegging. Sindsdien ren ik al.
- Ik ken het gevoel. - Nu ga ik voor de toekomst.
Nu ik het daarover heb, we hebben ons Molakariaanse Badritueel niet gedaan.
Ons wat?
De Molakarianen zijn 'n stam in de Stille Oceaan...
die huwelijken vieren met een familiebad.
- Dan moeten ze 'n grote badkuip hebben. - In de oceaan, stommeling.
Wat?
Symbool van 't wegwassen van zonden en de wedergeboorte van de familieziel.
Heb je enig idee hoe koud dat water is?
Maar ik doe een beroep op je prestatiedrang, mietje.
Goed dan. Bij drie.
- Een, twee... - Drie.
Wat? Kom terug.
Het is koud.
Ik heb je te pakken.
- Molakars is een bar in Durham. - Wat?
Ik heb je gewaarschuwd, man.
- Dit wordt echt vervelend. - Niet zo erg als jij m'n zus pijn doet.
- Door jou zit ze thuis te huilen. - Het spijt me, man.
Maar ik zie niet wat dit jou aangaat.
Omdat ik het tot mijn zaak maak. Je doet haar pijn en ik jou.
Dat wil je niet.
Je hebt gelijk. Wat ik wil doen is dit.
Vergeet het.
Ja, nog één ding.
Verdomme, knul. Waarom wonen wij hier niet?
Het is van mijn vader. Ik heb echter de sleutels.
Weet je wat, ik doe de haard aan als jij de handdoeken haalt.
- Ze liggen naast... - Ik weet waar ze zijn.
Varsity basketbal...
Ja.
Ik was behoorlijk zat die avond.
- O, wat? Herinner je je me niet meer? - Nee, natuurlijk wel.
Ik dacht niet dat het me later zou achtervolgen.
Ditmaal is het maar luchtigjes.
Waarom heb je niets gezegd?
Ik vond het veel te leuk om je te zien kronkelen.
Ben ik daarom slecht?
Hier.
Ga je me nu vertellen waarom je in de stad bent?
Ik heb het verpest op school.
Ik werd gesnapt toen ik spiekte op 'n examen.
Toen werden m'n prof en ik gesnapt toen we z'n vrouw bedrogen.
Hij betaalde mijn huur, onkosten...
totdat ze het ontdekte en dat was het einde.
Ik werd er dus uitgeschopt.
En vervolgens klop ik bij jou aan de deur.
Kunnen we een deal maken?
Jij verklapt mijn geheim niet en ik verklap het jouwe niet.
Dat lijkt me een goed plan.
Over Haley gesproken, we moeten terug.
Ik denk dat we dat kunnen doen...
deze keer.
Je weet hoe je een liedje ontdekt en ernaar luistert...
telkens en telkens weer totdat het deze...
soundtrack wordt tot je een nieuwe vindt?
Of dat je alles wilt vergeten waaraan het je doet herinneren.
- Hoe was jouw leven, Jake? - Het was moeilijk.
Ik zit niet op school...
en ik heb luizige baantjes.
En de hele tijd blijf ik over mijn schouder kijken...
en denken dat Nicky opduikt en Jenny wegpikt.
Je weet dat ik terug moet, Peyton.
- Ik weet het. - Ik zou blijven als het kon.
Ik wil dat je dat weet.
- Wanneer ga je weg? - Morgen.
Ik heb mijn ouders beloofd dat ik vanavond bij ze eet.
Maar ik kom morgen even langs voor ik wegga.
Kun je hier vannacht weer blijven? Alleen om te slapen?
Ik kom na het eten terug.
Omdat je m'n telefoontjes niet aannam, dacht ik dat je ontvoerd was.
Ik vermoed dat je moeder 'n accent heeft.
Niet tegen mij, maar ja.
- En je zei dat je geen zus had. - Alleen één broer. Waar gaat dit over?
Ik heb je in New York gebeld...
'n vrouw nam op en zei dat je onder de douche stond.
Dit is misschien niet eerlijk, maar aangezien iedereen tegen me liegt...
Wie is het?
Luister, Karen...
dit is iets waar ik niet echt trots op ben...
Weet je wat.
Vanaf nu ben ik de student en jij de professor...
en ik zie je in de klas.
Jullie hebben eindelijk besloten om thuis te komen.
- Ik liet 'n briefje achter. We gingen joggen. - Waarheen? Atlanta?
Ik ga even douchen.
We worden verondersteld aan ons huwelijk te werken.
Je wist in elk geval waar ik was.
Dit moet ophouden, Nathan.
Ik wil je niet verliezen. We hebben duidelijk problemen.
- Het lijkt alsof je me uit de weg gaat. - Dat doe ik niet.
Waarom breng je zoveel tijd door met Taylor?
- Wat? Voel je je door haar bedreigd? - Ik vertrouw haar niet.
- O, meisje. Je ziet er gelukkig uit. - Ik kan dit niet houden.
Waarom niet?
Omdat ma om 't geld met m'n pa is getrouwd...
en je ziet hoe goed dat is gegaan.
- Denk je dat dit alles is? - Ik wil niet zoals zij zijn.
En jij geeft me mooie cadeaus en dure etentjes...
en dat wil ik niet meer.
- Maak je het uit met me? - Nee. Alleen met je geld.
Ik moet mezelf goed voelen om het tussen ons goed te laten zijn.
- Oké? - Oké.
Ik wil echt niet naar huis.
- Blijf vannacht bij me. - Ik ben niet in de stemming.
En? Blijf dan toch vannacht.
Je zit echt vol verrassingen, hè?
Kun je niet slapen?
Ik luister alleen naar je ademhaling.
En denk aan dingen.
Goed, Peyton, ik moet het vragen. Die avond toen ik je aantrof...
was er iets met drugs, denk ik, nietwaar?
Lucas belde me met een reden en...
Ik nam wat coke met die vent, het was maar één keer.
En het was stom. Ik weet het.
Je hebt zo veel goede dingen. Waarom zou je op drugs vertrouwen?
Ik was zwak.
- Je hoeft niet over me in te zitten, Jake. - Ik weet 't.
Maar als ik het nou wil?
- Hé, Jules. - Lucas.
- De mensen gaan kletsen... - Je loog tegen me over hoe je Dan kende.
Ik controleerde je bij je autodealer.
Kom binnen, oké?
Ik weet dat je contant betaalde voor de auto...
wat betekent dat er geen kredietonderzoek was.
Twee jaar geleden was ik met die knul verloofd.
Ik was gek op hem, zelfs nadat hij me een paar keer had geslagen.
Ik dacht dat 't niet weer zou gebeuren...
tot hij me twee weken het ziekenhuis insloeg.
Daarna verdween hij...
en mijn welkom thuis-cadeau was de ontdekking dat ik $150.000 schuld had...
en de doktersrekeningen niet kon betalen.
Ik was meer dan vertwijfeld, Lucas.
Ik zette 'n advertentie op die website...
dat ik voor geld alles wat legitiem was zou doen.
En Dan reageerde.
Hij zei dat hij me wou helpen. Hij betaalde mijn doktersrekeningen.
En...
- wat vroeg hij je te doen? - Te zorgen dat Keith verliefd op me werd.
En dan zijn hart te breken.
Ik probeerde Dan te zeggen dat ik dat niet wilde, maar het is te laat.
Ik dacht niet dat ik verliefd zou worden op Keith.
Maar dat gebeurde, Lucas.
Je moet me geloven.
Ik hou van hem.
Ik dacht dat 't een nachtmerrie was, maar ik ontwaakte en het was echt.
Maar ik weet dat je weg moet.
Gisteravond zei je dat je je zwak voelde.
Laat me je iets zien dat ik gebruik als ik me zwak voel.
"Als mijn hoop je thuis kon brengen, zouden jij en Jenny nu hier zijn. "
Is dit de eerste e-mail die ik je stuurde?
Het is alsof ik aan een van die klussen werkte...
of alsof ik steeds op de vlucht zou zijn en ik die woorden zou lezen...
en dan kwam er die plotselinge kalmte over me.
Je bent zo sterk, Peyton. Dat weet je niet eens.
Je hebt me door heel donkere dagen geholpen.
Ik dacht dat als ik dat allemaal kon krijgen door een paar woorden op papier...
hoe zou het dan zijn om je echt elke dag bij me te hebben.
Ik ben moe van 't weglopen, Peyton.
Ga met me mee. Laten we Jenny thuisbrengen.
- Ja? - Ja.
- Wat doe je? - Ik help je met pakken.
- Ben ik aan 't pakken? - Daarmee stuur ik je weg.
- Wacht eventjes. - Weet je wat?
Het klachtenloket is gesloten. Tijd om terug te gaan naar school.
- Ik ben klaar met school. - Het spijt me.
Ik moet hier aan mijn huwelijk werken en jij staat me in de weg.
Ik heb 'n paar dagen nodig om na te denken.
Een paar dagen worden weken. Ik ken je.
Dan kan 't te laat zijn voor Nathan en mij.
We moeten haar laten blijven, Haley.
Ze is familie.
Alleen totdat jij weet wat je gaat doen, oké?
Natuurlijk. Bedankt, Nathan.
Vandaag beginnen we met bestuursethiek...
waar we ophielden net voor mijn reis.
ETHIEK
Eigenlijk niet. Ik verander mijn plan. Vergeet 't.
Wie kan me zeggen welk woord ik op 't bord schreef op de eerste dag?
Karen?
- Hebzucht. - Dat is juist.
Het is een motiverende factor in zaken, religie en politiek...
ik weet heel zeker dat 't mij motiveerde.
Dat deed het althans.
Drie jaar geleden reed ik in mijn SUV...
op weg naar nog een vergadering met nog een financiële groep.
In die tijd beliepen mijn liquide middelen zo'n $31 miljoen.
Op mijn mobieltje zat 'n makelaar...
die mijn nettovermogen nog een kwart miljoen hoger had kunnen maken.
En ik deed het zo goed die dag.
Ik zei al de juiste dingen, alles ging lekker, toen...
ik zag haar niet eens...
tot ik uit de auto stapte.
Toen lag ze in een onmogelijke houding...
en er was zoveel bloed dat ik dacht dat ik haar gedood had.
Maar ze overleefde het. Ze heet Miriam.
En ze zal dat ongeluk eeuwig met zich mee dragen.
Net als ik.
Sindsdien probeer ik iets voor haar te doen en twee keer per jaar...
bezoek ik haar en haar zoon...
om me te vergewissen dat ze oké zijn.
Sommigen zullen zeggen dat ik dat uit schuldgevoel doe. Misschien wel.
Maar er is nog een reden. Om mezelf eraan te herinneren dat er in dit leven...
een punt komt waar genoeg ook genoeg is.
Als je kibbelt over geld dat je zelfs niet nodig hebt, is genoeg genoeg.
Geloof me maar.
Dus als jullie me nog willen...
bestuursethiek.
- Muziek voor onderweg? - Ja, hier.
- Heb je je tas? - In de kofferbak.
Beef jerky?
Kom op, je kunt geen ritje maken zonder een beef jerky. Jij trakteert.
Oké. Wat denk je van ik heb mijn bankpasje.
- We stoppen bij 't eerste wegrestaurant. - Dat mag ik horen.
Kap open of dicht?
Open.
Ik denk niet dat het gaat regenen.
Je hebt geen reden om te geloven wat ik zeg...
maar ik voel me vreselijk hierover, Karen.
Onze vriendschap heeft me door moeilijke dagen geloodst.
Die wilde ik nooit verraden.
Ik kan m'n advocaat ons contract laten ontbinden...
als het dat is wat je wilt.
Dat is het niet, Deb.
Maar lieg alsjeblieft niet meer tegen me.
Felix vertelde me wat er gebeurd is.
Ik red het wel.
Ik ben je 't grootste excuus in de wereld schuldig, Lucas.
- Mij? - Ja.
Omdat...
ik je van veel dingen heb beschuldigd die niet jouw schuld zijn.
Het laatste huis waar we woonden, de meisjesschool die ik bezocht...
er gingen van die geruchten...
en mijn familie ontdekte het.
En ik maakte er veel heisa over en we verhuisden.
Felix was daarom woest op me.
Maar het zit zo, Lucas, dat het niet zo maar geruchten waren.
Ze waren waar.
Wat waren die geruchten dan?
Dat ik van meisjes hou.
Jij bent de eerste tegen wie ik dat hardop zeg.
Oké.
Ik houd ook van jongens, dus het is een beetje verwarrend...
ik denk dat ik al mijn hoop op jou vestigde...
wat niet eerlijk was.
Ik dacht dat aangezien je om me gaf, en ik om jou gaf...
dat het misschien zou verdwijnen...
tot jij het uitmaakte en ik weer terug was bij af.
Ik ben er niet trots op, maar daarom was ik kwaad op je.
Ik denk echter dat ik kwaad was op mezelf.
Dit is nieuws.
Ik ben er niet klaar voor dat men 't weet.
Vooral Felix niet.
Ik zal niets zeggen.
Dank je.
En ik zal niets zeggen over jou en Brooke.
Wat over mij en Brooke?
Zij is toch 't meisje waar je van houdt?
Dat is toch wel duidelijk.
Ik dacht dat ik slimmer was.
Blijkbaar niet.
Kom hier.
- Ik wil je dit geven. - Felix...
Het is een cadeau, geen betaling.
En ik heb 't niet zozeer voor jou maar voor mij gekocht.
Het jou zien dragen maakt me gelukkig.
Broodjes?
Hou je van zuur? Daar heb ik nu behoefte aan.
Maak je er niet druk om.
Het is tijd dat ik mijn fouten opbiecht.
Ook voor mij.
- Niet echt met zuur, hoop ik. - Kalkoen met Zwitserse kaas.
Verontschuldigingen als bijgerecht.
- Hé. - Keith.
- Kan ik even met je praten? - Natuurlijk. Kom binnen.
Heb ik mijn MP3-speler hier laten liggen?
- Nee, ik heb hem niet gezien. - Juist.
Wat? Wil je binnenkomen en even kletsen?
Nee, ik ben oké. Tot ziens.
Voel je je buitengesloten?
Een beetje.
Wil je je samen buitengesloten voelen?
Heb je hulp nodig?
Ja, vast wel.
WEB-DL synch door Sam