DE BOMAANSLAG HATERNIJ TEGEN HUBOTS
- Moet je niet naar je werk? - Nou, ja...
Slaap jij niet? Toen ik vannacht wakker werd was je nog wakker.
Ik keek televisie.
De hele nacht?
Nee, ik ben op de bank in slaap gevallen.
Ik kon ook niet slapen en de TV stond de hele nacht aan.
- Ja, je hebt wel geslapen. - Is dat zo?
- Ik heb je ingestopt. - Echt waar?
- Je hebt heel goed geslapen. - Oké.
Toen ik wakker werd, was de badkamer bezet. Ik moest de tuin in.
- Ik was bezig. - Uren lang?
- Ik ben net van mijn "man" af. - Ja, dat snap ik... maar...
- Wat heeft dat er nou mee te maken? - Misschien zit de bomaanslag je dwars.
Ik denk daar continu aan. En Kevin. Ik ben mezelf niet.
En dat geld ook voor mij.
ECHTE MENSEN
Shit! Mange.
Ben je geil?
Ze ziet er geil uit.
Wil je knuffelen? Pak haar.
Laat je zoenlippen zien. - Kom op, ga ervoor.
- Doe 't lekker zelf. - Pak haar tieten.
Wat moest dat voorstellen? Homo! Vasthouden!
Rick?
We leven al een tijdje van mijn spaargeld.
Maar nu moet ik weer gaan werken.
En ik heb een baan!
Pilar heeft een baan bij de gym geregeld.
- Schatje, ben je niet blij voor me? - Ja... Voor wat?
- ik heb een baan. - Ja...
Echt.
Ga lekker mee naar mijn werk.
Ik kan op m'n zelf zijn. Thuis.
- Wat ga je dan doen? - Naar het winkelcentrum en kijken.
- Daar ga je niet zomaar heen. - Opladen in de oplader?
Ik vind dat je met me mee moet gaan. Bo gaat ook vaak met Pilar mee.
Wat leuk.
De melk is op.
Ik ga melk kopen.
Nou, doe iets. Jij ook.
Doe dan iets! Kut kneus.
- Kut, hij doet 't! - Stop hiermee.
- Kom op! - Rustig aan!
Jongens, wegwezen.
Kom op, wegwezen!
Anita...
Hallo, Tobias.
Hallo.
Mijn naam is Inger Engman, ik ben uw advocaat.
- Alles wat wij bespreken is vertrouwelijk. - We staan onder toezicht.
Ja, eigenlijk wel.
U heeft speciaal om mij gevraagd.
Dat heb ik nog nooit meegemaakt, dus ik ben nieuwsgierig.
Nou, dat is jouw zaak.
U wordt beschuldigd van 2 moorden.
Ze op de plaats van delict en in de vluchtauto uw vingerafdrukken gevonden.
Dat is zeer schadelijk technisch bewijs in een rechtszaak.
U riskeert een veroordeling.
Dit is een hele serieuze zaak, dus het zou fijn zijn als u praat.
Ik kan niet praten zolang wij in de gaten worden gehouden.
Ze mogen het verhoor opnemen, maar eerst moet ik met jou praten.
Alleen jij en ik.
Oké.
Ik snap het...
Ik zal kijken wat ik voor u kan doen.
Geef me je oude kleding.
- Hallo. - Hé, met Kevin.
Het is maar dat je het weet, maar als je iemand iets verteld over vandaag, ben je dood.
Hallo?
- Is Anita hier? - Ja.
Ze moest vandaag Sofia ophalen van het kinderdagverblijf.
Er is iets gebeurd.
Sofia, ga maar vast je rugzak uitpakken.
Nou, en?
Ik kwam uit school en iemand is waarschijnlijk op haar geweest, dus heb ik geholpen...
- "Op haar geweest?" - Weet ik veel. Ze is nog heel.
- Waarom heb je me niet gebeld? - Ik dacht niet... niets bijzonders, alleen...
- Alleen? - Niets...
- Anita, alles goed met he? - Met mij is alles goed.
Wat is er vandaag gebeurd?
Vier jongens weerhielden mij ervan om Sofia op te halen. Dat spijt me.
Wat hebben ze gedaan?
Zij weerhielden mij ervan om Sofia op te halen.
Ik denk dat het een grap was.
- Kan ik even met Tobbe privé praten? - Natuurlijk.
"Een grap?" Heb je gezien wat er is gebeurd?
Ik zag een paar gasten wegrennen, toen vond ik Anita, maar...
...er zijn mensen die met hubots de spot drijven.
- Dit is een zaak voor de politie. - Maar er is niets gebeurd.
- Heb je gezien het waren? - Een paar jongen gasten.
- En ze is niet kapot? - Nee.
- Ik ga hier aangifte van doen. - Papa!
Ik kom!
- Ze is in orde, wat gaat de politie doen? - We zullen zien. Pak de boodschappen, a.u.b.
Ik moet hem blijkbaar vertrouwen geven, om zijn medewerking te krijgen.
Dit valt onder voorwaardelijke vrijstelling.
Dan nog heeft hij het recht om te weten om hij gefilmd wordt.
Dit is zowel een speciale als serieuze zaak.
Hij wordt aangeklaagd wegens 2 moorden en een bomaanslag.
En naar mijn menig is het bewijs gering.
Jullie hebben gebitsfoto's, vingerafdrukken, DNA, elk litteken is gefotografeerd.
Maar hij heeft een merk, een tatoeage op zijn arm.
En dat staat niet eens geregistreerd is zijn omschrijving.
Je hebt alle informatie gekregen dat van belang is in deze criminele zaak.
Ik ben niet dom, hoor. Ik weet dat jullie dingen voor mij achterhouden.
Als jullie niet willen meewerken, zeg dat dan gewoon.
Hij heeft mij als zijn raadvrouw gekozen,
dus ik verwacht dat ik word geïnformeerd wanneer ik ongefilmd met het kan praten.
Hij heeft specifiek om haar gevraagd.
Daar moet hij een reden voor hebben.
Oh, mag ik de restjes hebben? Ik heb geen geld.
- Waar is jouw eigenaar? - Ik heb geen eigenaar.
Wil je met me naar de badkamer?
Ik date geen hubots...
Heeft hij dat gezegd, Pilar? Wacht...
Dus het is hier?
Ik wilde je net vragen om er een paar te kopen.
- Ben je naar buiten geweest? - Nee.
- Oh, ik dacht... Nou, ja... - Geeft niets.
Wat zei je precies?
- Juist... - Als ik enige inspraak had...
- Vanwege mijn houding tegenover hubots? - Nee, ik heb voor je gevochten,
maar er is een nieuw beleid.
We maken geen winst. Het zijn zware tijden, dus doen we net als andere, anders is het over.
- En Jorge? - Jorge.
Dit zijn de eerste maatregelen, er zullen meer volgend.
Geef antwoord op de vraag, mag Jorge blijven?
Jullie zijn allebei ontslagen.
Maar Jorge wordt opnieuw aangenomen.
- Ik werk hier 7 jaar langer dan hem. - Je krijgt 12 maanden ontslagvergoeding mee.
- Wat is dit voor gelul... - In dat is heel genereus, Roger.
Maar alleen onder voorwaarden dat je nog een paar weken werkt,
- en Iago, hier, gaat inwerken, zodat hij jouw taken kan overnemen.
Hallo, Roger.
Is er een reden om zo langzaam te lopen?
- Dat moet je zelf weten, dit is mijn tempo. - Dus het is een individuele keuze?
Misschien, voor mij...
Vertel me wat je aan het doen bent.
Ik verzamel de orderbonnen en controleer of alles is afgevinkt door de inpakkers.
Mag ik het proberen?
Nee, ik wil ze uit het bakje pakken, net als jij.
Ga je gang.
Er ontbreekt een vinkje, heb je dat niet gezien?
Natuurlijk wel.
- Wat doe je als iets niet is afgevinkt? - Doe een gok...
Ik controleer de voorraad, de inpakker heeft misschien een fout gemaakt.
Dan informeer ik de inpakker, zodat het niet nogmaals gebeurd.
Helemaal goed.
- Waar gaan we nu heen? - Ik ga koffie halen, jij blijft hier.
Daar blijven staan, totdat ik terugkom.
- Wat is het doel van... - Het doel is, omdat ik dat heb gezegd.
Na ontbijt gaan we 30 minuten lopen, dan ga je een uur rusten.
Een lichte lunch en weer een korte wandeling.
Laten gaan, Lennart.
Lennart, nee!
- Hallo? - Raad eens wie dit is?
Solveig.
Lennart, deux points.
Heb je zin om vanavond samen te gaan eten?
Ja...
Bij jou of bij mij, lekker ding?
Eh, misschien...
- Bij jou dan, knappert. - Nee...
Het is bij mij een rommelzooi, kan het niet bij jou?
- Ja, maar... - Weet je wat?
Laten we samen gaan koken, dat heb ik lang niet meer gedaan.
- Ik moet gaan. Kusjes. - Kusjes?
Kusjes!
Roger.
Heb je nog gegolft?
- Nee... - Het is zo verslavend.
Verdomme...
We hadden 20 minuten geleden aan het werk gemoeten.
- Heb ik je niet gezegd te wachten? - De koffiepauze is vijf minuten.
Dus?
Als je niet meegaat en jouw taken overdraagt, ga ik dat tegen Maria zeggen.
Ik ben een beetje laat...
- ...en jij gaat dat tegen Maria zeggen? - Dat is de procedure.
- Denk je dat? - Dat weet ik.
Aan types zoals jij heeft iedereen een hekel, doet je dat niets?
Maria vindt mij leuk.
Mag ik het eens proberen?
- Genoeg gepraat, het tijd om te werken. - Zie je die vlek daarboven?
- Ik zie een boel vlekken. - Moet je grote daarboven eens zien.
Zou Maria jou nog steeds leuk vinden, hè?
Hoe zou ze je nu vinden?
Kut muppet!
Hé, Roger!
Wat doe je?
Hoe zou ze je nu vinden?
Nou...
Ik zou dit aan de politie moeten melden. Ik loop risico als ik dat niet doet.
Maar als je vertrekt, en nooit meer terugkomt, zal ik dat niet doen.
Juist...
Ik hoop dat je je laat helpen,
de wereld is niet tegen jou, Roger. Jij bent diegene, die tegen de wereld is.
Ik denk dat je wel begrijpt, dat je geen ontslagvergoeding krijgt.
Nee...
- Ben je klaar? - Wij zijn nu klaar.
Ik zoek de ketchup.
- Mathilda, schatje!? - om de hoek.
- Wat kom je hier doen? - We moeten praten.
- Dat teken op Anita's arm. - Datgene dat ik had verzonnen en over loog?
Je hebt dat niet tegen pappa of iemand anders verteld?
Nee.
Mooi. Niet doen.
Je had gelijk. Anita is geen gewone hubot.
- Wat houdt dat in? - Dat weet ik nog niet.
Maar voordat ik meet weet, moet je er met niemand over praten.
Oké.
Twee tegelijk. Hij krijgt misschien argwaan als de stoppen doorslaan.
- Waar is hij? - Op zijn werk.
- Wanneer komt hij terug? - Dat varieert elke dag.
- Hoe zijn jullie verbonden? - Hij voelt zich tot mij aangetrokken,
hij vindt mij apart.
- Als ik mezelf opdring, schrikt hij misschien. - Wil je dat ik het overneem?
- Je maakt een geintje? - Nee.
Om het nu te veranderen zal verwarrend werken.
Oké.
Maar als we nu met z'n tweeën zijn? Gaat het dan niet sneller?
Nee.
Waar is Leo?
Gearresteerd.
- We kunnen niet zonder risico bij hem komen. - Lopen we geen risico, als we niets doen?
Ze weten dat ze niets hebben aan een dode Leo Eischer.
Hoe het met je?
- Ik denk dat het door Flash komt. - Bea?
Bea?
Bea!?
- Daar moet je niet gaan, 't is een zooitje. - Ja...
Ik zal het opruimen, tot dan, niet ingaan.
Hoe was het op je werk vandaag?
- Ik heb ontslag genomen. - Wat?
Ik ben gestopt, ik heb er eindelijk iets gedaan, en ben gestopt met die kut hubot boerderij.
Die neem ik wel.
Nu zal ik thuis zijn. Voelt goed. Kan ik tijd met jou doorbrengen en ook de kelder opruimen.
Trek haar broek uit, sukkel. Kom op, je doet helemaal niets.
Shit, hij doet 't!
Maar schat, ze is nog heel. Ik weet niet of we de wel politie moeten bellen
Absoluut niet. Vanaf nu gaat ze niet meer van huis.
Als ze niet meer naar buiten gelaten kan worden, is dit reden genoeg om de politie te bellen.
Nee...
Oh? En waarom dan niet?
Dat wil ik niet.
Misschien gaat dit niet om wat jij wil...
Ik kan het niet uitleggen, geloof me, de politie zal hier niets mee doen.
- Sorry, dat moet je accepteren. - Juist...
- Is Tobbe thuis? - Ja, in zijn kamer.
Het is mama.
Ja... Ik handel dit wel af, oké?
Je bent echt een lastpak...
Met Tobbe, laat een bericht achter na de piep.
- Inger, als dit gaat werken... - Wacht, wacht...
Hé, Tobias, met mama. Wil je me terugbellen? We moeten praten.
Inger, kom eens kijken.
Ik ben onderweg naar huis.
Ik heb net gegeten.
Ja, prima, doei.
Van Anita!
Mag ik die munt hebben?
Mag ik je munt hebben? Ik moet eten.
- Alsjeblieft. - Hé, wat is er?
Waar is dat geld voor?
Voor de oplader.
Even kijken hoeveel je nog nodig hebt.
Waar is je eigenaar?
In de winkel.
Joh, in mijn auto kan je gratis stroom krijgen.
En wellicht nieuwe kleding?
Goed, kom. Da's cool. Hier, die rooie.
Deze?
Dat is troep.
Nee, deze. Dat is goed spul.
Alsjeblieft, Lennart. Ga voor de groentes!
Wat is dit? Waarom ga je mee? Jij wacht hier!
- Je moet het kunnen proberen. - Weet je dat zeker?
Gewoon Proberen!
Hé, wacht even!
Laat me los!
Tobbe? Komt hier.
- Wat? Ik heb huiswerk. - Mama en ik hebben de video gezien.
Wat nou weer!
Camera's draaien, nog een keer met een beetje meer gevoel.
- Stoppen Hans. Dit is niet leuk meer. - De computer stond aan op deze pagina.
Tobias, dit is één van de slechtste dingen die ik heb gezien.
Hoe kon je in Godsnaam zeggen dat dit een grap was van een paar tieners.
Dat was voordat ik de clip had gezien.
- Hoe wist je dat er een clip was? - Dit wordt steeds vreemder.
Jullie willen mij hier op aanspreken?
Als je open doet zal ik je wat leuks vertellen, Kev.
Ik heb een baan, schatje!
Mag ik binnen komen?
Kev?
- Wat is er gebeurd? - Niets.
Je bent in elkaar geslagen.
Een kijken of ik het goed begrijp...
Je hoorde Anita's stem, je dacht dat het jonge gastjes waren, maar je zag ze niet.
En je hebt Anita's kleding verstopt, omdat je dacht dat we daar boos om zouden worden?
ja.
Wat heb je gedaan? Voordat je thuis kwam.
Ik ben even gaan wandelen.
Wie hebben dit gedaan?
Je moet het mij vertellen. Je bent aangerand. We moeten de politie bellen.
Jezus, als je zo door gaat zeg ik niets meer. Ik wil niet dat je de politie belt, oké?
Maar wat heeft...
Het was iemand die ik niet kon. Gewoon een mafkees.
- Wacht, wacht... - Bellen we geen politie?
Die gaan toch niets doen.
Waarom wil je niet dat ik de politie bel, Kevin?
Wat kunnen die nu nog doen? Ik heb geen zin in een kut verhoor.
Wat zei je daar?
Weet ik veel...
Ik bel de politie.
Het was Kevin.
Kevin van Therese?
Je kan zeggen wat je wil, ik ga nu de politie bellen.
Oké, oké! Het was Tobbe, onze oude buurjongen.
Tobbe van Inger?
Eruit! Eruit, en naar binnen!
Opschieten, klootzak!
Deze troep heeft haar traag en nutteloos gemaakt.
Je krijgt niets meer!
En jij, moet je er zo dom uitzien? Hè?
Waarom doe ik dit nog? Waarom zorg ik nog voor jullie?
Ik ben zo verrot aardig. Zo verrot aardig, dat ik de gevangenis in mag.
Het spijt me, Silas.
Je bent slordig en het interesseert je geen moer wat ik je heb geleerd.
- Wat heb ik jou geleerd? Jij. - Loop niet allebei de winkel uit.
Dat klopt! Dringt dat door in die kut Windows brein?
Ik ben nog nooit in een groep gezien. Nooit!
Je ziet een idioot hier, een andere daar, maar drie tegelijk...
Kut!
Hallo? Open alstublieft.
Mijn God, het is al weer 8 jaar geleden dat zij is overleden. 8 jaar.
Zo is het voor mij ook een beetje.
De tijd vliegt voorbij, als je alleen bent. Elke dag is hetzelfde.
Het vliegt ook voorbij als het gezellig is.
Nee, dan gaat het zelfs trager...
Heb je die machine als gezelschap sinds je weduwe bent geworden?
Nee, zij... het is nieuw. Ik had hiervoor een andere.
Maar, hij...
- Zeg maar gewoon. - Hij ging kapot.
Dat spijt me.
Het zal wel door de wijn komen.
Nou, eens kijken! Wat heeft Solveig in haar tas.
Vanavond hebben we 't verdiend, om een beetje dronken te worden, jij en ik.
Ik weet 't niet...
Hé...
Nu zullen we zien waar ze van gemaakt is, dat, watishaarnaam?
- Vera. - Vera?
Vera, kom!
- Ik doe 't wel. - Nee, we zetten haar aan 't werk.
Ja?
Open.
Daar.
- Dank je, je kan gaan. - Nee, nee, nee. Schenken.
geniet ervan.
Alleen ik? Schenk voor beide in.
Je moet geen wijn meer drinken, Lennart. Het is niet goed voor je.
Kop dicht en inschenken.
Doe wat ik zeg.
Schenk maar in, Vera.
Alsjeblieft...
- Dank je. - Graag gedaan.
Wegwezen.
- Waarom doe je dat kreng niet weg? - Ze bedoeld het goed.
Soms vergeet je dat het machines zijn. Proost!
Proost.
Voor de mensen.
We proberen het nog eens.
Wat is je naam?
Oké.
Je naam!
He, vriend.
Kom.
Snel klaar.
- Wat ben je aan het doen? - Ik bevrijd haar, zodat ze een van jullie is.
Vind je dat eng?
Het is zo voorbij.
- Voel je je nu beter? - Het voelt goed.
Het recycling gebouw. Heb ik je dat niet verteld?
Niet voor de nieuwe.
Weet je hoe het is om dood te gaan?
Je wordt begraven. Je verdwijnt. Je bestaat niet meer.
Mensen worden begraven. Maar jij gaat naar het recycling gebouw.
Daar is Kyra nu.
Ze hebben haar ogen uitgesneden, haar in stukken gesneden en de batterij eruit gehaald.
Haar schedel geopend en de hersens eruit gehaald.
Haar gefileerd, tot pulp gesmolten. Haar plasma eruit gezogen.
Van haar maken ze nieuwe hubots. Zonder herinnering waar ze vandaan komen.
Wacht, wacht.
Onthoud goed.
Op een dag zal je er niet meer zijn. Je zal verdwijnen.
En nieuwe hubots worden.
- Alleen maar als we worden gepakt. - Er zullen nieuwe modellen komen.
Je krijgt...
Je wordt antiek, stuk, waardeloos en niemand wil je nog.
Maar ik.
Zo ben ik niet.
Zolang je je gedraagt en doet wat je gezegd wordt, kan je hier blijven.
Kom.
Is hij verliefd?
Verliefd, niet alleen een...
Hij is verliefd.
- Dus dit is jouw geheimpje. - Was kon ik doen? Hij schaamde zich.
- Hij wilde dat niemand het wist. - En uiteindelijk valt hij Kevin aan.
Niet dat Kevin een liefertje is...
Moeten we haar dumpen?
Anita?
Ik denk dat deze hubot meer probleem dan hulp is.
Het is een zij.
Ik stel voor dat we haar verkopen. Anita.
Oké, omdat zij is misbruikt, is zij het probleem.
Mijn God, hubots zijn machines en we misbruiken al eeuwen machines.
Sorry, dat kwam er niet goed uit, maar ze is geen mens.
Wij zijn ook een soort machines.
We trouwen met ze, hebben seks met ze. We worden verliefd op ze.
- Wat is het verschil? - Wij hebben een ziel, een hart en emoties.
Anita was vandaag bijna verkracht door een stel kinderen.
God, ik wordt hier moe van.
We kopiëren ze en dehumaniseren hen, zodat we ze kunnen uitbuiten.
Hoe dan ook, hubots gaan niet weg, we moeten met hen leren leven.
Dat is wat ik bedoel.
Ik wil niet van ze af, of van Anita. Alleen maar dat ze alle gelijke worden behandeld.
Ik kan dit niet meer aanhoren.
Welkom terug.
Welkom.
Sorry.
- Hé, jij... - Ja.
Is het ons gelukt?
Geen idee...
Hoe laat is 't?
10.
Wat?
God...
Waar zijn mijn kleren?
Eruit!
Eruit.
Moet je op de tijd letten?
ja...
De hond.
Mijn kleine Nisse is helemaal alleen.
Tot ziens. dekhengst.
Je hebt m'n nummer. Bel me.
Waar is mijn tas...
Die heb ik weggegooid. Je nummer!
Solveig! Wacht!
Spek en ei, sterke koffie?
Kunnen jullie mij helpen met deze drukbank hier?
Nou, jongens...
Neem het kapje eraf, Kev.
Wij vinden dat jullie je slecht hebben gedragen.
Ja.
Echt asociaal...
Schud elkaar de hand en zeg dat het je spijt.
Sta op, Kev!
Het spijt me dat ik je heb geslagen... echt waar.
Kevin!
Nou, sorry dat ik jouw... ding... heb geleend.
Weet je hoe ze heet?
- Nee... - Anita.
Oké.
- Dit is wat anders dan "geleend", denk ik. - Gaan we nu naar de rechtbank?
Jullie hoeven geen beste vrienden te zijn, maar probeer elkaar te verdragen.
Ja.
Kev!
Ik zei toch dat het me speet.
Ik denk niet dat we nog verder kunnen.
Ik ben blij dat we elkaar hebben kunnen zien.
Kevin 3 is hier. Op de kermis.
Dat heeft hij gewonnen. Hij heeft altijd geluk.
- Verveel je je eigen? - Nee. Laat mij eens kijken.
- Ben jij dat? - Ja.
Leuk.
Dit is Kevins voetbalelftal. Hij was er goed in.
Ik was assistent trainer.
Stond altijd voor ze klaar.
Dit is...
Het spijt me.
- Ik heb dit nog nooit met iemand gedaan. - Heb wat gedaan?
Zie je niet dat ik aan het huilen ben?
Dat heb ik nog nooit bij iemand gedaan.
Wat is het ergste wat jou is overkomen?
- Weet ik veel. - Dat geeft niet.
Je hoeft niet altijd alles te weten.
Ik wou dat je mijn moeder kon ontmoeten, maar ze is 5 jaar geleden overleden.
- Mijn vader stierf toen ik 15 was. - Dat is triest.
- Leven die van jou nog? - Ik heb geen ouders.
- Geen ouders? - Nee.
- Ben je een weeskind? - Ja.
- Weeshuis? - Nee.
Ooit, als ik je helemaal vertrouw, zal ik je alles vertellen.
- Mij kan je vertrouwen. - Een andere keer.
Oké.
Ik heb geen baan meer, ik krijg nog maar 1x betaald.
Maar ik ben niet zielig. Ik maak me geen zorgen.
- Weet je waarom niet? - Nee.
- Niet? - Nee.
- Niet eens een idee? - Nee.
Omdat jij hier bent.
Je bent hier.
En zo is het.
Hou dit even voor me vast.
Sorry, ik heb een afspraak met een cliënt en ik ben al laat.
De zaak is gesloten.
- Pardon? - De zaak is vandaag gesloten.
Het is helemaal niet gesloten, waar heb je 't over?
Sorry, u zal niet worden toegelaten, er staat geen afspraak en de zaal ik gesloten.
- Kut spel... - Inderdaad. Er is geen moet aan.
Ove!
- Tot ziens. - Ja, doei.
- Wat gebeurd er? - Met?
Mijn cliënt.
Ik had 't je moeten vertellen. Hij wordt geobserveerd.
- De zaak is gesloten? - Ik ben bang van wel.
- Het kan niet gesloten zijn. - Stap in de auto.
Nou?
Hij zal wellicht worden gedood, zodat er een autopsie gedaan kan worden.
Dat kunnen ze niet maken.
Je hebt een eed voor geheimhouding afgelegd. Dit gaat gebeuren.
En de moordzaak?
De familie van het slachtoffer?
- Die mensen hebben het recht om te weten! - Niet deze keer.
Het onderzoek loopt gewoon door, alleen zonder een verdachte.
- Wanneer gaan ze hem doden? - In zijn geval, morgenochtend.
Ik laat het hier niet bij zitten. Als ze hem doden, ga ik een rel veroorzaken!
Sorry dat ik uit mijn dak ging, gisteren.
Geeft niets.
Is Bea er?
ja.
Mooi.
Mooi dat jullie... serieus.
Nou, ik zal je niet langer ophouden...
Ik wilde alleen... je sleutels teruggeven.
Ik heb nog spullen in de kelder liggen. Achtergelaten toen ik die bom maakte.
Is het oké, als ik dat... ga pakken?
- Ja, tuurlijk. - Fijn.
ECHTE MENSEN
Vertaling: Thunder