Na Ziemi żyje ponad 6 miliardów ludzi.
Zwykli ludzie, tacy jak ja czy ty.
Ale jeli się uważnie rozejrzysz,
możesz zauważyć, że częć z nich ma wyjštkowe zdolnoci.
Nazywam ich Alphami.
Nie jeste jedyny. Każdy w tej jednostce taki jest.
Wszyscy sš Alphami.
Słyszę tupot stóp. Trzech ludzi w pocigu.
Zabierz ten mandat i go zjedz.
Kiedy odkryłem fenomen Alphy,
byłem lekarzem grupy niezwykłych pacjentów.
W tym mojej córki Dani.
Ludzie bojš się tego, czego nie rozumiejš,
czego nie mogš kontrolować.
Rzšdowym rozwišzaniem jest Binghamton.
Tajny zamknięty szpital, gdzie eksperymentuje się na Alphach,
bez poszanowania człowieczeństwa oraz ich praw obywatelskich.
Utrzymujšc istnienie Alph w tajemnicy,
podšżamy cieżkš, która prowadzi do przemocy.
Konfliktu ze zbuntowanymi Alphami pod dowództwem Stantona Parisha.
Wojna jest nieuchronna. Nie możemy jej zapobiec.
Wybacz, że spróbuję.
Domagam się pełnego ujawnienia i skończenia z tajemnicami.
Alphy istniejš.
Sš wród nas.
Sš naszymi przyjaciółmi i małżonkami.
To ukrywalimy.
Ostrzegałam cię.
- Oto sekret Stantona Parisha. - Ochrona, wyprowadzić go!
Teraz stanie się jasne, że jest czas dla wszystkich,
aby otworzyć swoje oczy, umysły...
Znowu obdzierasz skórki.
To zapewne przez to miejsce.
Bycie tu każdego dnia musi być stresujšce.
Joga i medytacja jest skuteczna w takich rodowiskach.
A leki? Pomagajš?
Sama się przekonaj.
Nie jestem niestabilna psychologicznie.
Natalie, znowu się uchylasz.
Dlaczego tu jestemy, dr. Rosen?
Mógłbym zadać to samo pytanie.
Za ujawnienie istnienia Alph.
Urojenia przeladowcze. Klasyczny objaw paranoi.
Nie mam urojeń.
Ale jestem przeladowany.
Lee, wiesz, jak będzie.
Możesz zaprzeczać albo poddać się terapii.
- Może pomogę. - Daj spokój.
Oboje wiemy, że moja wiara nie ma zwišzku z tymi sesjami.
Godzina minęła.
Rozmawiałem z synem.
- Miał pan rację, to przez psa. - Cieszę się, że pomogłem.
Dzieci obchodzš żałobę inaczej niż my.
Bšd cierpliwy i zachęcaj go, aby wyrażał siebie.
Pracujemy nad tym.
- Pański przystanek. - W rzeczy samej.
Otworzę.
- Wszystko gra? - Nie, William.
Zmarnowałem tu osiem miesięcy.
Mam ważne rzeczy do zrobienia.
Pacjentów, klientów. Muszę stšd wyjć.
Żałuję, że nie mogę pomóc.
Alphy?
- Wierzysz w te bzdury? - wiat jest pełny niespodzianek.
- Długo jeszcze? - pieszy ci się?
Chcesz obejrzeć "Storage Wars"? Mamy cynk, że dzisiaj.
Ta muzyczka mnie dobija.
Mam doć czytania etykiet dezodorantów.
Przerzuć się na krem na hemoroidy.
Debil.
Alejka nr 3, Hicks.
Zaczęło się! Obstawić wyjcia!
W rogu!
Jest Alphš!
Podpięła się do kabli!
Odcišgnij jš!
Wszyscy na ziemię! To napad!
Niespodzianka. Nie jeste sam.
Rzuć to!
Hicks, zakryj uszy!
Idziemy!
Meg, wiejemy!
Hicks! Łap resztę.
Hicks!
Dorwij ich.
Załatw ich!
Dwóch mężczyzn jedzie na zachód 43.
Srebrny pick-up, brak tylnej tablicy.
.:: GrupaHatak.pl ::.
Tłumaczenie: dzidek9216
Korekta: Igloo666
ALPHAS 02x01 - Wake Up Call - Pobudka -
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Harken.
Co jest, Hicks?
Jak to się pisze? Po "ó" jest "ż"...
Wiesz, że masz sprawdzanie pisowni?
Adrenalina ci skacze? Blady jeste.
Jak na ciebie.
Przestań mi zazdrocić.
A poza tym który z nas kogo złapał,
a który zastrzelił parkomat?
Należało mu się.
- Sorki, zršbałem sprawę. - Nie obwiniaj się. Obwiniaj Cleya.
Czy odrobina informacji to tak wiele?
"Ej, odmieńcy, wecie zatyczki do uszu".
I tak zgarnęlimy jednš, czego o Cleyu powiedzieć nie mogę.
Daj mu spokój.
Kibicuje Pittsburgh Pirates. Już doć wycierpiał.
To samookaleczenie.
Cišgle tam jest.
Nie wycišgnšłby z harcerki, jakie ciasteczko lubi.
To Megan Bates.
Neuroróżnorodnoć. Z kropkš czy "rz"?
Logowałe się do tego chatroomu, nie?
Pomaganie Alphom? To nasza robota?
Wielu ludzi ma pytania.
To pryszczate nastolatki, które udajš Alphy.
Pewnie jeste tam jedynš Alphš.
Być może.
Gary tam wchodzi.
Serio?
Logował się ostatnio?
Jego matka nagrała wiadomoć, że przestał dzwonić.
- Zero odzewu od dwóch tygodni. - Nie, nie odzywał się do mnie.
Nie trzeba było pozwalać Cleyowi wysłać go do NSA.
Nie mielimy wyboru.
Trochę ich powkurzam, przypomnę, żeby pozwolili mu zadzwonić.
Co ty robisz, stary? Żadnej kawy.
Jak padniesz na zawał, zostanę sam.
Jestemy zespołem.
Przykro mi to mówić, ale bez Rosena nie ma zespołu.
Rachel.
- Tatusiu, jest tak głono. - Mamy piękny dzień.
Nie wyszła od miesięcy.
Rzuciła pracę, wróciła do domu - dobra.
Ale ukrywanie się w pokoju? Podskakiwanie na każdy dwięk?
Rachel, nie wyciszaj mnie.
Proszę, baba. Jestem zmęczona.
- Znalazłem nowego terapeutę. - Nie.
Rachel, może pomóc.
Zaufałam tylko jednej osobie, a teraz zniknšł, więc proszę...
Chcę odpoczšć.
Miłego dnia... i to rozkaz.
Mówiš, że nie ma Alph, ale ja dobrze wiem!
Alphy kontrolujš wiat! Sš wszędzie!
Alphy kontrolujš wiat! Wkładajš mi do głowy myli!
Okropne myli, wysyłane laserem...
Ty!
Musisz przestać gadać.
I nie używamy laserów.
Przepraszam. Pojedmy razem.
Żona.
Telefon nie działa w rodku. Dogonię was.
Hicks, co robisz? Nie cišgaj tego.
- Daję jej odetchnšć. - To Binghamton.
Nie, grzeczne dziewczynki takie jak ty dostajš więcej.
Siódemka?
Mylicie, że się boję? Idcie do diabła, zdrajcy.
Hicks, dlatego miałe nie cišgać tej maski.
Dziękuję, panowie.
Proszę poczekać na dokumenty.
- Nie znoszę tego miejsca. - To częć pracy.
Zatkaj nos i pomyl o ubezpieczeniu stomatologicznym.
Wszczepianie chipów uspokajajšcych w szyje ludzi?
To nie robota. To "Noc żywych trupów".
A co mamy zrobić? Ci ludzie sš agresywni.
I majš zdolnoci. miertelne zdolnoci.
To co najmniej humanitarne.
Humanitarne? Jak SPCA?
Alphy to wciekłe psy?
Megan Bates dokonała 15 napadów, zabijajšc pięcioro ludzi.
To zdecydowanie jej miejsce.
Wszyscy ci ludzie...
Gary?
To Gary!
Strażnik!
To z oddziału NSA w Arlington sprzed 10 dni.
I dopiero się dowiedziałe?
NSA nie powie, jaki kolor ma niebo bez formalnego zezwolenia.
Ostrzegalimy cię, gdy go odsyłałe.
Gary ma autyzm. Ma swoje potrzeby.
Nie lubi być dotykany.
Gary ma pewnš rutynę, okrelone jedzenie
i kto musi słuchać, jak mówi o autach.
Powiedziałem im. Mylisz, że ich to obeszło?
Wysłał dwóch agentów do szpitala, oni wysłali go tutaj, tyle.
Czeć, tato.
Dani, czeć.
- Jeste dzi wczenie. - No, jestem.
W porzšdku?
Tak, tylko...
iloć rodków uspokajajšcych jest zupełnie nieuzasadniona.
Pomogę ci.
Dziękuję.
Troszkę lepiej.
Tylko twoje wizyty trzymajš mnie przy zdrowych zmysłach.
Co tam w wielkim, złym wiecie?
Według twoich prawników rzšd przedstawia cię w złym wietle.
Wycišgnęli nalot z LSD,
zeznania mamy z papierów rozwodowych.
Obawiajš się mnie.
Zrobiš wszystko, żeby mnie zdyskredytować.
Nazywajš to historiš choroby psychicznej.
Nie wiem, czy kiedykolwiek cię stšd wypuszczš.
Nie, Dani, wypuszczš.
I to niebawem.
Skšd pewnoć?
Bo mimo usilnych starań, rzšd nie zatuszuje wszystkiego.
No i jest jeszcze Stanton Parish.
Bóg wie, co planuje.
Wczeniej czy póniej wystšpi zdarzenie...
albo seria zdarzeń, której beze mnie nie opanujš.
Na to czekam.
Na zdarzenie.
Dobrze, panno Bates.
Poczuje pani uszczypnięcie.
Ostateczna diagnostyka.
Wyłšcz chip na 10 minut. Spytamy, co mu się stało.
Nic nie mogę zrobić.
Rozumiem, ale uważamy, że pan Bell został le potraktowany.
Jest cennym agentem.
Nie powinni byli wsadzać mu chipa!
Nie pomagasz.
Aktywuję chip.
Skok zasilania?
Wyłšczyć pršd!
To Meg.
Kiedy jš zachipowali, wpucili jš do systemu.
Wszyscy się obudzš.
Co się dzieje?
Brak zasilania. Dawać strażników.
Zamknšć drzwi! Z obu stron!
Kod 12-28 w Siódemce.
Nie.
- Gary. - Nie.
Gary, to ja, Bill.
Gary, to ja. Posłuchaj.
Gary, wstawaj.
Mamy problem! Potrzebne wsparcie!
Agent Harken. Pamiętam cię.
Masz słabe serce. Mogę je zatrzymać.
Jest le.
Musimy się stšd wydostać.
Widzisz sygnały?
Gary, chyba nie mogę się podkręcić.
Proszę, powiedz, że widzisz wyjcie.
Dawaj, partnerze.
Dobra, partnerze. Będę cię potrzebował.
Czas, żeby się wykazał.
Wykaż się.
Dobra? Gary.
Cornell.
Kochanie.
Spaliłam wszystko, ale drzwi awaryjne opadły.
Wpuć mnie. Pomogę.
Chyba że twoja zdolnoć znowu zawiedzie.
Wyłšczcie ten cholerny alarm!
Próba.
Raz, dwa. Próba mikrofonu.
Syczenie. Halo.
Cornell Scipio.
Witaj, Cornell.
To formalne negocjacje. Proszę mówić mi "panie Scipio".
Nie negocjujemy.
Wypuć zakładników albo sprawa się pogorszy.
Bardziej niż chip w szyi?
Chcesz grać twardo?
Asher.
Proszę. Mam rodzinę.
Ja też mam rodzinę.
Nie strzelaj.
- Porozmawiajmy. - Ja go nie zastrzelę.
Kimi?
Mój Boże, to Kimi Milard.
Następnym razem.
Zrozumielimy wiadomoć.
Panie Scipio, jakie ma pan żšdania?
Skończyłem z tobš gadać, Cley.
Będę rozmawiał tylko z jednš osobš.
Doktorze, był incydent. Opowiem panu po drodze.
Nie, Nathan.
Tak nie będzie.
Opowiesz mi
i jeli zdecyduję się pomóc, to możemy jechać.
Rachel.
Czeć.
Dr Rosen.
Nie mylałam, że jeszcze pana zobaczę.
Wiem.
Ale jestem tutaj, bo cię potrzebuję.
Co oznacza, że musisz opucić ten pokój.
Przechodziła to już. Wiesz, co musisz zrobić.
Skup się na tym, co cię pociesza,
wycisz wszystko inne i zrób krok naprzód.
Na kolację możemy wyjć do baru sushi na Broadwayu.
- Lubisz sushi? - Co ja tu robię?
- Powinienem być w pracy. - Nie, powiniene być tu ze mnš.
Pocałuj mnie.
Dobrze?
Powiedz, że jestem piękna.
Jeste piękna.
Nina.
Id do domu.
Czego chcecie?
Mam kilka spraw do załatwienia.
Gary ma kłopoty. Potrzebuje nas.
Nie powinienem był pozwalać Cleyowi wypożyczyć cię do NSA.
Teraz to wiem.
Mylałem, że za wszelkš cenę
muszę pokazać, że jestemy cenni bez Rosena.
I przesadziłem.
Gary, staram się cię przeprosić.
Słyszysz mnie?
Gary, słysz... Gary!
To było za głono. To było głupie.
Gary, przepraszam.
- On tu jest. - Co?
- Hej, Rache. - Hicks.
Przyjechała.
Jestem tu dla Gary'ego, nie dla ciebie.
- Co między wami zaszło? - Obudziłam się.
Tak nazywasz sterowanie wszystkimi dookoła?
- Potrzebujesz pomocy. - Chcesz skoczyć z dachu?
Dajcie spokój. Porozmawiacie póniej.
Musicie co dla mnie zrobić, skoro nie mam kontaktu.
Kontaktu?
Jeli mam pracować z ludmi w rodku, to muszę tam być.
Doktorze, wie pan... Wielu z nich pan tam wsadził.
Co, jeli chcš się do pana dobrać?
W takim wypadku szybko będzie po wszystkim.
Zrobię tam, co mogę,
i przekażę wam to, czego się dowiem przez Rachel.
Lecz jeli nie załagodzę sytuacji, to, Cameron...
- Wkracza kawaleria. - Tylko w razie koniecznoci.
Rachel?
Wszedłem.
Na razie nikogo nie widzę.
Jeli wpadnę na niewidzialnš Alphę, to dam wam znać.
Jest pusto, ale słyszę kroki.
Chcę rozmawiać.
A ja nie.
Witaj, Ted.
Zadał mi pan wiele pytań, nim mnie tu wrzucił.
Jak widzę słabe punkty, jak one wyglšdajš?
Nadal jest pan ciekawy?
To nerw promieniowy.
Wrażliwy, prawda?
Widzę, że nie osłabili twoich zdolnoci.
Asher!
To nasz goć.
Przepraszam.
Dr. Rosen?
Cornell Scipio. Jestem wielkim fanem.
Witam w domu dla małp.
Trochę tu tłoczno.
Dr Rosen chce zobaczyć Billa i Gary'ego.
Scipio się nie zgadza.
Słychać trzaski.
Słabe, ale regularne.
Scipio się złoci.
Chce, żeby dr Rosen uzasadnił zamknięcie ich tam.
To, jak ich traktowali.
Nadal jestemy w Siódemce. Gnijemy tutaj.
Rozumiem twojš frustrację.
Wszyscy bylicie traktowani nieprzyzwoicie.
I chcę to zmienić.
Dlatego też w ogóle ujawniłem Alphy.
Dlatego tu jestem. Chcę pomóc.
Pomóc? Dobrze.
Powiedz, dlaczego jestemy tacy poršbani.
Nie jestecie poršbani, tylko wyjštkowo obdarzeni.
Daj spokój.
Podpalam rzeczy. Smażę skórę ludzi.
Spójrzmy prawdzie w oczy, nigdy nas nie wypuszczš.
Jestem pomyłkš.
Wszyscy jestemy pomyłkami.
Może nasze miejsce jest w klatce.
I teraz tekst, że nie ma pomyłek.
Wszyscy jestemy ludmi. Żyć nie umierać.
Nie.
Dr Rosen nie okazuje mu współczucia.
Twoja zdolnoć nie jest pomyłkš.
Pomyłkš jest to, jak jš wykorzystywałe.
O tym chciałem porozmawiać. Co w moim mózgu czyni mnie innym?
Mogę to wyłšczyć?
Chcesz teraz o tym rozmawiać?
Nic nie słyszę.
Wstaję o 7:42.
Co mówiłe?
Wstaję o 7:42. Szoruję zęby.
Ubieram koszulkę i spodnie.
Musisz ubierać spodnie, nawet jeli sš niewygodne.
To ważne, żeby je ubrać, kiedy wychodzisz z domu.
Ważne, by ubrać spodnie i ważne, by komunikować się z ludmi.
Wstaję o 7:42. Szoruję zęby.
Ubieram się...
Gdy się stresujesz lub czujesz się zagrożony,
twoje gruczoły potowe wytwarzajš dwa zwišzki,
które po połšczeniu wybuchajš.
Więc jestem wybuchowy. Ekstra.
Ale w tej chwili wydajesz się spokojny,
pomimo twojego stanu.
Co wydaje mi się dziwne, zważywszy na tę sytuację.
Gra pan na zwłokę, panie Scipio?
Nie, moje pytania sš ważne.
Bo jeli jestem pomyłkš i nie mogę tego zmienić,
gdzie to się kończy?
Pomyłka nie jest człowiekiem, jest... czym innym.
To "oni".
My kontra oni.
A ja nie mogę wybrać strony.
Brzmisz jak Stanton Parish.
Gdzie to jest? Gdzie koło Baton Rouge?
Kochanie?
Jestemy gotowi.
Na co?
Co się dzieje? Miałem rację.
To był podstęp. Posłuchaj, Cornell.
Nie ma żadnego "my", "oni". Nie jeste pomyłkš.
Takie mylenie to pomyłka.
Możesz udowodnić swoje człowieczeństwo.
- Wypuć zakładników, a obiecuję... - Miła pogawędka, Rosen,
ale czas na gwód programu.
Dokšd go zabiera?
Co się stało?
Już czas.
Potrzebujemy oczu. Muszę wejć do rodka.
Cley, wchod!
Ruchy!
Koniec czasu.
Co oni robiš?
Boże, trzeba ich powstrzymać.
Hicks, zabili strażnika.
Mój Boże. Nie, nie, nie.
Nie możesz tego zrobić.
Mogę zrobić dużo.
Idziemy!
Mój Boże.
Nie mogę myleć!
Potrzebujemy karetkę i sanitariuszów.
To nie tak.
Pomylilimy się.
- O czym ty mówisz? - Nie czuję spalenizny.
Krzyki i wrzaski sš tylko na monitorach.
- Żyjesz? - Tak.
Hicks, słyszysz mnie? To wszystko podpucha.
Rachel mówi, że to podpucha.
Słyszę co na górze.
Chodcie, tędy!
Jazda, jazda!
Włamała się do kanału ochrony.
Może wszystko sfałszowała.
Zrobiła obraz z zer i jedynek, żeby nas tutaj zwabić.
Dokšd poszli?
Za póno. Przegralicie.
Hicks.
Nadal słyszę trzaski.
Ted Asher znajduje słabe punkty, tak?
Rachel, skšd dochodzš trzaski?
Południowo-wschodni róg.
Przebijał się na zewnštrz. Szybko, idziemy.
- Zaszkodzisz sobie... - Sied cicho!
Ty nie.
Nie jeste jednym z nas.
Rachel, spójrz na mnie.
Nie boisz się. Jeste skupiona.
Cornell, puć Billa i Gary'ego. Nie potrzeba ci zakładników.
Udowodniłe swoje człowieczeństwo.
Nie jestem człowiekiem, jestem Alphš.
Proszę, nie rób tego!
Doktorze!
Cameron! Zabrali Billa i Gary'ego.
Musisz ich zatrzymać.
Który?!
Wstaję o 7:42.
Na Boga, ucisz go.
Z tyłu się nie zamyka.
Drugi od przodu. Siedzš z tyłu.
Strzelaj, Hicks.
Cameron, to jak rzucanie ćwierćdolarówkš.
Jak rzucanie ćwierćdolarówkš.
Boże.
Nie!
Bill!
Gary!
- Gary. - Dzięki Bogu.
Połóż się.
- Bill, oddychaj głęboko. - Dobra robota, Bill.
Dobry strzał, Hicks.
Asher jest nieprzytomny.
Gdzie jest Scipio?
Rachel?
Uciekł.
Nie potrafisz opanować sytuacji z Alphami.
Nie znalazłe Parisha.
I ty, czy kto tam dowodzi, nie możecie tego wiecznie tuszować.
Przez osiem miesięcy walczyłe w przegranej bitwie.
To, co stało się w Siódemce, było złe.
Ale dzięki wam zakładnicy przeżyli.
Robilimy, co moglimy. Przejd wreszcie do sedna.
Potrzebujemy cię.
Musisz zebrać zespół, zajšć się uciekinierami
i trzymać język za zębami.
Czemu rzšd o tym nie pomylał, zanim mnie zamknšł?
Rzšd to 100 tysięcy księstw walczšcych o pienišdze i władzę.
Masz wrogów w Waszyngtonie, ale masz też przyjaciół.
I co ci przyjaciele mi oferujš?
Ułaskawienie. Cel.
Wysokie honorarium. Będzie jak za starych czasów.
Mówi się "stare czasy", bo to co starego.
Załatwiłem ci super układ.
Zgód się.
Albo wrócisz do pokoju bez klamek.
Skoro mam wrócić, muszę kierować programem.
Ja decyduję, co robimy z Alphami.
Ja zatwierdzam zadania i zero wtršcania się.
Inaczej odchodzę.
Gary, hummus mojej mamy. Twój ulubiony.
Rachel, to nie pies. Nie reaguje na jedzenie.
Psy nie lubiš hummusu. Prawda, Gary?
- Niby mówił. - Owszem.
Bełkotał po swojemu, ale po wypadku ani nie pisnšł.
Uznałem, że jak wróci do znanego otoczenia,
poczuje co albo...
Może potrzebuje czasu, żeby się przystosować.
No dawaj, Gary. Posłuchaj.
Rozejrzyj się. Dobrze?
Wszyscy tu sš.
Wróciłe do pracy. Co robisz?
Odpowiednio witasz współpracowników, nie?
No to dawaj. Przywitaj się ze mnš.
Ty sukinkocie, przywitaj się.
Pozwolę ci prowadzić.
Jeste na dobrej drodze, ale...
Mogę?
Jest twój.
Gary?
Rozumiem, dlaczego się nie witasz.
Witasz się zwykle o 9:00.
Teraz jest 15:14. Nie mamy sprawy.
Co zazwyczaj robisz o tej porze?
To bez sensu. Jest taki jak na poczštku.
- Nie mów tak. - Chwila, spojrzał na mnie.
Gary, wyobra sobie dzi.
Wstałe o 7:42. Wyszorowałe zęby.
Potem się ubrałe.
Koszula, skarpetki, buty, spodnie.
Musisz ubierać spodnie, bo to ważne, co nie?
Potem zszedłe na dół, zjadłe niadanie i wszedłe tutaj.
Przywitałe wszystkich.
Póniej pracowałe, zjadłe lunch.
Byłe tutaj cały dzień.
Więc co normalnie robisz?
Martwi się o ciebie, Gary. Nie odzywałe się do niej.
Co zrobisz?
Tu Sandra Bell...
To poczta głosowa.
Nie znoszę poczty.
Mamo, jestem w biurze. Nie mam już chipa w głowie.
Pa.
- Nie rób tego. - Nie chciałam.
Moja przestrzeń osobista.
- Peszek, bo zbliża się następny. - Nie, Bill, zostaw mnie!
Nazwałe mnie sukinkotem. To nieładnie.
- Powiedz mu, Gary. - Sam jeste sukinkotem.
- Masz rację. - Zostawiłe mnie w NSA.
Kazali mi szpiegować przyjaciół.
I nie odpowiadali mi, gdy się witałem.
I zamknęli mnie w Siódemce, Bill. A ty mnie tam zostawiłe.
- Wszyscy mnie zostawilicie. - To prawda. Zostawiłem cię.
- I to był błšd. - Włanie!
Ale teraz je naprawimy.
Wszyscy.
Razem.
Zostawilimy w twoim biurze kilka raczy, kiedy cię nie było.
- Pomogę ci je wynieć. - Dzięki.
Czekaj. Co to za rzeczy?
mierdzšce?
- Cieszę się, że wróciłe. - Nie, nie lubię tego.
To masz pecha.
Stanton.
Trochę to dramatyczne. Spotkanie na pustkowiu.
Sentymentalne.
Maszerowałem tędy podczas wojny. Wtedy były tu sady.
Aż do rzeki.
Teraz to dziura.
Ludzie wszystko psujš, prawda?
Komin zawsze walczył z jabłoniš.
Położymy temu kres.
Lepsi ludzie, lepszy wiat.
Co z ojcem?
Jest wolny. Tak jak mówiłe.
- Włanie miałam telefon. - To dobrze.
To straszna niesprawiedliwoć, że tam gnił.
Cieszę się, że korzysta z naszych wysiłków.
Lecz nadal wiele mil przed nami, nim zaniemy.
Do roboty.