Hoe ziet 't eruit? -Wel klaar, volgens mij.
Enig idee over de storing?
Misschien 'n verdwaalde FM uitzending?
Maar ik heb storings- onderdrukkers
ingepast, voor het geval dat.
Weet je zeker dat je hiermee wilt doorgaan?
De laatste keer was erg... -Maar ze is zo eenzaam.
Caliburn House, nacht vier, 25 November, 1974.
11.04pm.
Ik praat tot de geest die het huis bewoont.
Ben je daar? Kun je me horen?
Ik spreek tot de verloren ziel die dwaalt op deze plek.
Kom naar mij. Spreek tot mij.
Ik wijs je de weg naar huis.
Ze is zo...
Zo wat?
Dood.
Ik ben op zoek naar 'n geest.
En jullie zijn..?
Ghostbusters!
Vertaling & Sync: Don Pedro
Doctor wat?
Wat je wil. En dit is Clara.
Maar jij bent erg anders.
Jij bent Majoor Alec Palmer.
Lid van de Baker Street Irregulars,
het ministerie van Onfatsoenlijke Oorlogsvoering.
Specialist in spionage,
sabotage en verkenning achter vijandige linies.
Je bent 'n getalenteerde waterwerver, professor in de psychologie
EN... spokenjager!
Ontzettend vereerd.
Je hebt 't mis.
Hij was een lange tijd krijgsgevangene.
Dat was 'n leugen van 'n moedige man
betrokken in geheime operaties.
Het soort man die 'n Victoria Kruis in de kelder bewaart.
Maar jij weet dat, want jij bent Emma Grayling...
de Professors metgezel... -Assistent.
Het is 1974 - jij bent de assistent en "non-objectieve apparatuur".
Oftewel, paranormaal begaafd -Dat had ik wel door.
Hij is van de Militaire Inlichtingendienst.
Waarom ben je hier? -Gezondheid en veiligheid.
Het Ministerie kreeg in de gaten wat zich hier afspeelde.
Ik moest checken of alles in orde was.
Ze hebben 't recht niet.
Maak je niet druk. Ik ben binnen vijf minuten weg.
Kijk! Geweldig. De ACR 99821.
Geweldig, prachtige tuimelschakelaars.
Ik hou van tuimelschakelaars.
Eigenlijk hou ik van 't woord tuimelen.
Mooi zelfstandig naamwoord. Uitstekend werkwoord.
Niet met de instellingen knoeien.
Wat is dat?
Gadget. Gezondheid & Veiligheid. Geheim, ben ik bang.
Terwijl de techneuten de mankementen eruit halen.
Wat zegt 't je?
Dat jullie niet blootgesteld zijn
aan levensbedreigende transmondaine stralingen.
Waar is de geest?
Laat me de geest zien.
Het is ghost time.
Ik laat me dit niet afpakken, begrijp je?
Niet echt.
Ik laat me m'n werk niet
afnemen met 'n schouderklopje en 'n brief van de Koningin.
Nooit meer! Dit is mijn huis, Doctor, en 't hoort bij mij .
Dit is echt jouw huis?
Je ging naar de bank en zei:
"Jullie kennen dat grote spookhuis op de hei."
"Waar zelfs zwervers niet naar binnen gaan?"
"Waar vogels niet overheen durven te vliegen?"
En toen zei je, "Ik wil het graag met m'n eigen geld kopen".
Ja, eigenlijk wel.
Dat is ontzettend moedig.
Luister Majoor, we moeten alleen weten wat er aan de hand is.
Voor 't Ministerie? - Je weet dat ik dat niet mag beantwoorden.
OK dan...
volg me.
Wat is 'n empathische paragnost?
Soms voel ik gevoelens, zoals 'n telepaat gedachten voelt.
Soms. Niet altijd.
De mensen met 't meeste mededogen die je ooit zult ontmoeten, empaten.
En de eenzaamste.
Zichzelf blootstellen aan al die verstopte gevoelens-
al die schuld, pijn en smart en...
Wil je hier even naar kijken?
Caliburn House is meer dan 400 jaar oud
maar zij is hier al veel langer...
het spook van Caliburn.
Ze wordt genoemd in lokale Saksische gedichten en oude volksverhalen.
De Wraith van de Dame, de Maagd in het Donker...
de Heks van de Bron.
Is ze echt? Ik bedoel, echt echt?
Ze is echt.
In de 17e eeuw zag 'n lokale priester haar.
Hij schreef dat ze werd begeleid
door 'n "verschrikkelijk geklop alsof de Duivel zelf binnen wilde komen."
Gedurende de oorlog zaten hier piloten,
lieten blikken voedsel achter.
De blikken werden gevonden in 1965, achter in 'n provisiekast,
...samen met handgeschreven berichten.
Gericht aan 't Spook...
"In Godsnaam, stop met schreeuwen."
Ze verandert nooit.
De hoek is verschillend
maar ze is altijd op precies dezelfde plek. Waarom is dat?
Weten we niet.
Ze is een objectief fenomeen.
Maar normale opname apparatuur kan haar niet waarnemen...
zonder de aanwezigheid van 'n krachtige paragnost.
Absoluut. -Zeer goed gedaan.
Ze weet dat ik hier ben..
Ik voel haar...
roept naar me.
Wat zegt ze?
"De Heks van de Bron".
Waar is de bron?
Op de oudste plattegrond die we konden vinden,
is geen bron te vinden. Tenminste niet door ons.
Kom je mee? -De geest vinden.
Waarom zou ik dat willen? -Omdat je 't wilt.
Ben ik het niet mee eens.
Ik geef 'n hint.
Zie je het?
Daag me uit.
Doe ik. Geen weg terug.
De muziekkamer is 't hart van 't huis.
Wat zeggen we als we haar vinden?
We vragen hoe 't komt dat ze is...
wat ze is.
Waarom? -Omdat ik 't niet weet.
En onwetendheid is...
Wat is 't tegenovergestelde van geluk?
Almere. -Ja! Onwetendheid is Almere.
Is hij echt van 't Ministerie?
Weet ik niet.
Hij gedraagt zich in elk geval wel zo.
Grillig... briljant.
Bedrieglijk.
Ja, hij is 'n leugenaar
maar weet je, dat gebeurt vaker...
wanneer iemand het nodige heeft gezien.
Ervaring maakt leugenaars van ons allemaal.
We liegen over wie we zijn..
over wat we gedaan hebben...
En over onze gevoelens?
Ja...altijd,
altijd daarover.
Ik moet...opschieten met de dingen.
Het gereedschap enzo.
Natuurlijk.
De Muziekkamer. Het Hart van 't huis.
Voel je iets?
Je liegt dat je scheel ziet.
Voel je je bekeken?
Hoe voelt 't om bekeken te worden?
Dat kietelende gevoel achter in je nek?
Dat is 'm. -Dan 'n klein beetje.
Eigenlijk best wel veel.
Volgens mij is ze er.
Koude plek. Spooky.
Koud... warm.
Koud... warm... koud... warm...
Ik ben niet gelukkig.
Wat was dat?
Is 't kouder?
Ze komt.
Wat is dat?
Het is 'n zeer hard geluid.
En zeer hard, boos geluid.
Wat maakt 't geluid? -Maak jij het?
Ik mag dan wel 'n klein beetje bang zijn.
Maar ik ben nog altijd volwassen. -Hoofdzakelijk en...?
Je hoeft m'n hand niet vast te houden.
Ik hou je hand niet vast.
Is dit eerder gebeurd? -Nooit.
Ik heb liever 'n kopje thee.
Ik ook.
Whisky is het 11e meest vieze ding, ooit uitgevonden.
Ik heb op 't Ministerie je files bekeken.
Je hebt 't nodige meegemaakt.
In de Noordzee, handelingen van onderzeeërs saboteren,
spoorwegen door heel Europa saboteren.
Operatie Gibbon, die met de postduiven, briljant!
Ik hou van postduiven.
Ik deed m'n plicht zoals duizenden anderen -
Miljoenen anderen...
Ik had geluk dat ik terug kwam.
Maar hoe komt die man, de oorlogsheld, hier terecht,
in 'n oud huis, op zoek naar geesten?
Omdat ik gedood heb..
en dood veroorzaakt hebt...
Ik stuurde jonge mannen en vrouwen hun dood in...
maar hier ben ik, in leven, en...
Het lijkt wel verdoemd. Het leven, na zoveel...
van 't andere.
Jij en Professor Palmer, hebben jullie ooit... jeweetwel?
Waarom niet? Je weet toch wat hij voor je voelt?
Ik weet 't niet.
Mensen zoals ik...soms halen we signalen door elkaar.
We denken dat ze zich zo voelen omdat wij dat willen.
Wanneer ze speciaal voor ons zijn.
Terwijl er in 't echt niks is.
Is er wel.
Hoe weet je dat? -Het is duidelijk.
Het steekt uit als 'n....grote kin.
Ik was alleen en ongetrouwd en...
Ik vond het niet erg te sterven voor de goede zaak.
Het was 'n zeer, zeer fijne zaak...
de vijand te verslaan.
En wat zou je zeggen als je met ze kon spreken?
Ik zou ze graag willen bedanken.
Wie denk je dat ze is?
Niet wat ik dacht dat ze was. -Wat dacht je dan? -Leuk.
Mag ik je camera lenen?
En jij... en de Doctor?
Ik denk 't niet.
Goed. -Sorry?
Vertrouw hem niet...
hij heeft 'n splinter van ijs in z'n hart.
Ik heb 't gevoel dat ze me bekijkt.
Ze mag me niet.
De TARDIS is als 'n kat -
langzaam van vertrouwen maar op den duur komt 't wel.
Je hebt een plek nodig hiervoor.
Heb ik.
Of had ik...
Ik dacht dat ik er 'n had.
Kijk rond of je 'm vindt.
Had ik er een?
Word ik gek?
Nee, niet hierbinnen!
Zo vindt ze je nooit leuk.
Ze is hartstikke nat. Het is een gezondheidsgruwel.
Waar gaan we naartoe?
Nergens. We blijven hier.
Precies op deze plek als ik doorkrijg hoe 't moet.
Wanneer gaan we naartoe?
Dat is goed. Dat is klasse.
En 't antwoord is..?
We gaan altijd. -"We gaan altijd."
Dat is eigenlijk geen zin.
Het heeft wel een werkwoord Wat vind je ervan?
Beetje onstuimige kleur. -Past goed bij m'n ogen.
Doet pijn aan m'n ogen.
Zag je waar hij naartoe ging?
Ik hoorde 'n motor maar zag geen lichten.
Heet pak! Heet, heet, heet!
Wanneer zijn we?
Zes miljoen jaar geleden. Dinsdags, volgens mij
Zo terug.
Alles in orde?
Helemaal. Tiptop.
Niet op knoppen drukken of aan hendels trekken
of gekke gezichten trekken.
Beweeg helemaal niet. Sta helemaal stil.
Niet ademen. Nou, je mag ademen...
maar heel zachtjes.
Wat is er?
Zei de TARDIS iets tegen je? Doe je gemeen?
Dat is 't niet.
Hebben we net de hele levenscyclus gezien? Van geboorte tot de dood?
En dat vind je prima?
Hoe kun je?
De TARDIS. Ze is... tijd.
We... Wibbly vortex en zo.
Dat bedoel ik niet.
Wat hulp? Context?
Spiekbriefje?
Het ene moment ben je in 1974, op zoek naar geesten
maar je hoeft alleen maar je ogen open te doen
en met iemand te praten.
Voor jou ben ik nog niet eens geboren...
en voor jou ben ik al 100 biljoen jaar dood.
Is m'n lichaam daar ergens? In de grond?
Ik denk van wel.
Maar we praten nu. Dus ik ben 'n geest.
Voor jou ben ik 'n geest...
we zijn allemaal geesten voor jou.
We moeten wel niks zijn.
Dat ben je niet.
Wat zijn we dan? Wat kunnen we zijn?
Je bent 't enige mysterie wat 't waard is om op te lossen.
Wat is er mis?
Ik zag iets wat ik liever niet gezien had.
Wat zag je?
Dat.. aan alles 'n eind komt.
Nee, niet alles. Niet liefde...
niet altijd.
OK, klaar. Kom bij elkaar staan.
Het Spook van Caliburn House -
onveranderlijk, gevangen in 'n moment van angst en kwelling
maar wat als ze dat niet is?
Wat als ze gevangen zit waar de tijd sneller verloopt
dan hier.
Wat als 'n seconde voor haar, 100.000 jaar voor ons is?
En wat als iemand een magische doos heeft - 'n blauwe waarschijnlijk -
wat als die iemand 'n foto van haar kon maken,
van elke paar miljoen jaar?
Ze is geen geest..
maar zeer zeker een verloren ziel.
Haar naam is Hila Tacorian.
Ze is 'n pionier, 'n tijdreiziger -
tenminste, over 'n paar honderd jaar.
Tijdreizen kan niet. De paradoxen...
Lossen zichzelf grotendeels op.
Hoelang is ze al alleen?
Tijdreizen is 'n grappig iets.
Vanuit haar perspectief crashte ze ... drie minuten geleden.
Crashte? Waar?
Ze is in 'n pocket universum...
'n vervormde echo van ons eigen -
ze gebeuren soms maar duren niet lang.
Ons universum - Hila Tacorian is hier.
In 'n pocket universum.
Jij bent 'n lamp, schijnt door de dimensies en gidst haar naar huis.
Terug in 't land van de levenden.
Maar voor wat vlucht ze?
Dat is 't beste gedeelte. Dat weten we nog niet. Eens kijken?
Wat is dat?
Weet ik niet.
Niks om druk over te maken.
Wat gaan we doen?
Niet "we", jij...
jij redt Hila Tacorian omdat je Emma Grayling bent.
Jij bent de lantaarn -
de rest van ons reist alleen maar mee.
We hebben 'n stevig touw nodig en 'n blauw kristal van Metebelis Drie.
En wat Kendal Mint Cake.
Niet doen.
Niet doen. Niemand vroeg haar haar leven te wagen.
Ze verdient niet...
Wie ze ook is- hoe briljant, hoe moedig, ze is niet jou.
Ze is het niet waard dat jou ook maar één haar gekrenkt wordt.
Zeg me wat ik denk.
Kan ik niet...
Ik heb jouw gave niet.
Heb je niet nodig...
kijk naar me en zeg 't me.
Zie je wel, je las mijn gedachten.
Kun je niet gewoon... jeweetwel?
Met TARDIS naar 't parallelle universum vliegen.
Het is geen parallel universum. Het is 'n POCKET universum.
Dat en het stort in elkaar.
De TARDIS kan er wel toe
maar de entropie zal haar krachtbron uitputten.
Dan zit ze gevangen totdat het hele universum vergaan is
terug in 't kwantumschuim.
Wat zo ongeveer drie minuten zou gaan duren.
Wat is dat? -'n Onderdeel van 't Oog van Harmonie.
Ken ik niet. -Natuurlijk niet.
Zou raar zijn van wel, ken 't bijna zelf niet.
Helemaal uit.. Metebelis Drie.
Wat doet 't?
Het versterkt je natuurlijke vermogens, als 'n microfoon.
Hoe noem je dit allemaal?
'n Psychochronograaf.
Is dit niet allemaal 'n bij elkaar geraapt zooitje?
Non-psychische technologie werkt er niet.
Ik hoef alleen maar 'n andere dimensie in te duiken
haar helpen aan 't monster te ontsnappen,
en terug zijn voordat de hele dimensie inklapt
Doet 't pijn?
Ja, waarschijnlijk, 'n beetje. Behoorlijk veel eigenlijk.
Ik weet 't niet.
Om eerlijk te zijn, ik ben benieuwd.
Ik spreek tot de verloren ziel die hier ronddwaalt.
Ik spreek tot Hila Tacorian.
Zie je? De Heks van de Bron! Het is 'n wormgat!
Een realiteitsbron. 'n Deur naar 't echo universum. Klaar?
Hila Tacorian, naar ik aanneem.
Wie ben jij?
Instortend universum. Jij en ik, dood, twee minuten.
Geen tijd, volledige zinnen - planeet verlaten. -Wacht.
Er is iets in de mist.
Dan ren! Ren!
Niet die kant. Dat betekent...
waarschijnlijk...
Wat is er? -Weet je nog van die uitgang?
Ik ben de weg kwijt.
Die kant.
'Doctor, we zijn hier!' -Wat was dat?
'n echo huis, in 'n echo universum.
Slimme psychic, dat is helemaal top.
Het probeert binnen te komen.
Ik ben niet sterk genoeg!
Nog maar 'n paar seconden!
Pak 't touw en trek er drie keer aan. Snel.
En jij? -Ik kom eraan.
Dat was dus dat geluid.
Waar ben je?
Wordt wakker. Open dat ding!
Het spijt me. Niet nodig. Wat jij deed...
Was niet genoeg, ze moet 't nog 'n keer doen.
Kijk naar haar! -Ze MOET!
We laten hem niet achter.
Ik weet dat je denkt dat je 't niet kan, maar...
kijk naar die vrouw daar. Je hebt 'r gered.
Alleen door jouw kracht is ze hier en ik ook.
Kom op!
Laat me binnen, oude koe!
Ik was net zo verloren als haar...
maar om bij jou te zijn...
je geef me 'n reden om te zijn.
Je bracht me terug van de dood.
Wat is dit? -De TARDIS Stem Visuele Interface.
Ik kies 'n foto van iemand die jij hoog hebt zitten.
Uit miljoenen foto's uit m'n databank,
komt deze er 't dichtst bij. -Je bent echt 'n trut. Ik wist 't!
Je moet de Doctor helpen.
De Doctor is in 't pocket universum.
Jij kunt daar naar binnen.
De entropie zou alle energie uit me zuigen.
Binnen vier seconden zit ik vast. Binnen tien ben ik dood.
Je praat maar 't enige wat ik hoor is, "Meh, meh, meh."
Kom, we gaan.
Hoor je me?
Doctor? Hoor je me?
'Doctor, we zijn hier. Kom naar huis'.
Wat wil je?
Me bang maken, neem ik aan?
Want dat doe je. Je verstopt je...
je bent de boeman onder 't bed. Kijken wie je gaat verslinden.
Je wilt me bang maken? Goed gedaan.
Ik ben de Doctor... en ik ben bang.
Doctor... schiet op!
Waarom ben ik er nog?
Waarom.. eet je me niet op?
Omdat je me nodig hebt.
Om je mee terug te nemen.
Waarop ik zeg...
kom dan, grote jongen...
jaag me op.
Je wilde me wat vragen?
Als het.. -Prima.
Je kwam hier niet voor de geest.
Je kwam hier voor mij.
Waarom?
Ik moest je wat vragen. -Dan vraag.
Wat is ze? -Ze is 'n meisje.
Maar wat voor 'n meisje? Specifiek.
Ze is 'n perfect normaal meisje.
Heel knap... ..heel slim...
Banger dan ze laat merken.
En dat is 't?
Waarom? Niet genoeg?
Waar ga je naartoe?
Hij kan me niet naar huis brengen. Volgens de geschiedenis ben ik vermist.
Kan hij de geschiedenis niet veranderen? -Nee, kan ik niet.
Er zijn vaste punten in de tijd, zie je...Wat?
Ik wist dat je daar was...
Ik voelde je.
Weet ik...
Hebben we...? -Dat kan niet.
Je bent nog niet eens geboren.
Nee, dat niet maar ze kan wel je achter, achter, achter, achter,
achter-kleindochter zijn.
En natuurlijk ook van jou maar dat had je al geraden, toch?
Dus niet.
De paradoxen... -Lossen zichzelf grotendeels op.
Daarom was de psychische link zo krachtig
bloed riep naar bloed.
Uit de tijd. Niet aan alles komt 'n eind.
Niet liefde. Niet altijd.
Doctor, wat met, wat met... ons?
Emma en ik?
Wat is er met jullie? -Wat moet er gebeuren?
Ik bedoel, wat doen we nu?
Handen vasthouden...
dat moeten jullie gaan doen. Blijf 't doen en niet loslaten.
Dat is 't geheim.
'Ik ben niet gelukkig.'
'Je hebt me nodig om mee terug te komen.'
Ik hou je hand niet vast.
Ik ben zo... langzaam!
Ik ben langzaam, ben ik berucht om, dat is altijd m'n probleem geweest.
maar ik kom er op 't einde. Hoe maken haaien baby's?
Voorzichtig?
Nee, gelukkig.
Haaien glimlachen niet. Ze zijn maar...
Ze hebben heel, heel veel tanden. En ze eten nogal graag. -Precies.
Maar vogels doen 't, bijen doen 't, zelfs slimme vlooien doen 't.
Elk eenzaam monster heeft 'n metgezel nodig.
Er zijn er twee?
Het is 't oudste verhaal in 't universum, in dit en in elk ander.
Jongen en meisje worden verliefd, gescheiden door gebeurtenissen,
oorlog, politiek, ongelukken in de tijd.
Zij wordt eruit gegooid, of hij erin.
Sindsdien verlangen ze naar elkaar, door tijd en ruimte heen
door de dimensies, dit is geen spookverhaal.
Het is 'n liefdesverhaal.
Sorry voor 't onderbreken van de rest van je leven.
Klein verzoekje...
Sorry. Ik begrijp 't nu.
Ik kan je naar haar brengen.
Naar 'n veilige plek, ver hier vandaan.
Jullie kunnen samen zijn.
Kom dan. Ze wacht.
Hallo alweer, oude Romeo dat je bent.
Nu...hier komt ze.
Klaar om te springen.