- Πώς είμαστε; - Σχεδόν έτοιμοι, νομίζω.
- Καμιά ιδέα για την, παρεμβολή; - Μια τυχαία εκπομπή των FM, ενδεχομένως;
Αλλά έχω προσαρμόσει κάποιους καταστολείς φερρίτη και ενισχυτές RF. Προληπτικά.
Είσαι σίγουρη ότι θες να το κάνεις;
Την τελευταία φορά ήταν πολύ... - Μα είναι τόσο μόνη.
Εξαιρετικά, λοιπόν.
Εξαιρετικά.
Οίκος Κάλιμπερν, τέταρτη νύχτα, 25 Νοεμβρίου, 1974.
11.04 μμ.
Απευθύνομαι στο πνεύμα που κατοικεί σε αυτό το σπίτι.
Είσαι εδώ; Μπορείς να με ακούσεις;
Απευθύνομαι στην χαμένη ψυχή που μένει σ' αυτόν το μέρος.
Έλα σε μένα. Μίλα μου.
Άσε με να σου δείξω τον δρόμο για το σπίτι.
Άσε με να σου δείξω τον δρόμο για το σπίτι!
Έμμα;
- Είναι τόσο... - Τόσο τί;
νεκρή.
Γεια σας, ψάχνω για ένα φάντασμα.
- Κι εσύ είσαι; - Οι Γκόστμπαστερς!
Η Doctor Who Subz Team παρουσιάζει:
Doctor Who - Season 07 Episode 09 - Hide
Απόδοση Διαλόγων / Επιμέλεια:
lilith, BadGirl410, gki58 materiallen, Deadpool, stelios
- Είμαι ο Δόκτωρ. - Δόκτωρ τί;
Αν σ' αρέσει. Κι αυτή είναι η Κλάρα. Μα είσαι πολύ διαφορετικός!
Είσαι ο ταγματάρχης Άλεκ Πάλμερ. Μέλος των Ατάκτων της οδού Μπέικερ,
στο Υπουργείο "βρώμικου" πολέμου. Εξειδικευμένος στην κατασκοπεία,
το σαμποτάζ και την αναγνώριση πίσω απ' τις γραμμές του εχθρού.
Ένας ταλαντούχος υδατοχρωματιστής, καθηγητής ψυχολογίας
και... κυνηγός φαντασμάτων!
Χαίρομαι απόλυτα. Απίστευτα. - Βασικά, κάνεις λάθος.
Ο καθ. Πάλμερ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου ως αιχμάλωτος.
Βασικά είναι ένα ψέμα από έναν γενναίο άντρα μπλεγμένο σε μυστικές επιχειρήσεις.
Το είδος του ανθρώπου που κρατά κρυμμένο ένα μετάλλιο σε ένα κουτί στην σοφίτα;
Αλλά το ξέρεις αυτό! Επειδή είσαι η Έμμα Γκρέιλινγκ...
η σύντροφος του καθηγητή... - Η βοηθός.
Είναι 1974, είσαι η "βοηθός" και "μη-υλικός εξοπλισμός".
- Εννοώντας "μέντιουμ". - Το κατάλαβα αυτό. Ευχαριστώ, πάντως.
Χαλάρωσε, Έμμα. Είναι της στρατιωτικής αντικατασκοπίας.
- Άρα γιατί έχουμε αυτή την βοήθεια; - Υγεία και ασφάλεια!
Ναι, το Υπουργείο πήρε χαμπάρι τι συμβαίνει εδώ κάτω.
Με έστειλαν να βεβαιωθώ πως είναι όλα σε τάξη.
Δεν έχουν δικαίωμα.
Μην ανησυχείς, κυβερνήτα. Θα γλιτώσετε από μένα σε 5'.
Κοίτα! Υπέροχο. Το ACR 99821.
Ευλογία, τι ωραία κίνηση στους διακόπτες.
Ξέρεις, θα μου άρεσε ένας διακόπτης. Βασικά, μου αρέσει η λέξη "εναλλαγή".
Ωραίο ουσιαστικό. Εξαιρετικό ρήμα. Μην ανακατεύεις τις ρυθμίσεις.
Τί είναι αυτό;
Εργαλείο. Υγεία και ασφάλεια. Απόρρητο φοβάμαι.
Του είδους που τα παράγουν οι τρελοί επιστήμονες σε κάποιο χαμένο εργαστήριο.
Τι σου λέει;
Μου λέει πως δεν έχετε εκτεθεί σε κάποια απειλητική υπερφυσική οντότητα.
Άρα...
πού είναι το φάντασμα;
Δείξε μου το φάντασμα.
Είναι ώρα φαντασμάτων.
Δεν θα αφήσω να μου το κλέψουν μέσα τα χέρια μου, καταλαβαίνεις;
Όχι, όχι αλήθεια, συγνώμη.
Δεν θα αφήσω να μου κλέψουν την δουλειά, στην συνέχεια να διωχτώ
με έναν καλό λόγο κι ένα γράμμα απ' την Βασίλισσα. Ποτέ ξανά!
Αυτό είναι το σπίτι μου, Δόκτωρ, και ανήκει σε μένα.
- Πραγματικά αυτό είναι το σπίτι σας; - Ναι.
Συγνώμη.
Πήγες στην τράπεζα και είπες,
"Ξέρετε αυτό το τεράστιο παλιό στοιχειωμένο σπίτι;"
"Αυτό που οι άστεγοι φοβούνται να κατοικήσουν;"
"Αυτό που τα πουλιά φοβούνται να περάσουν από πάνω;"
Και μετά είπες "θα ήθελα να το αγοράσω σας παρακαλώ, με τα λεφτά μου".
- Ναι, αυτό έκανα, στην πραγματικότητα. - Είναι απίστευτα γενναίο.
Άκουσε, Ταγματάρχα, εμείς απλά θέλουμε να μάθουμε τι τρέχει εδώ πέρα.
- Για το Υπουργείο; - Ξέρετε πως δεν μπορώ να απαντήσω.
Πολύ καλά.
Ακολουθήστε με.
Λοιπόν τί είναι ένας εμπαθητικός;
Μερικές φορές, νιώθω συναισθήματα. Όπως ένας τηλεπαθητικός λαμβάνει σκέψεις.
Μερικές φορές όμως. Όχι πάντα.
Οι πιο συμπονετικοί άνθρωποι που θα γνωρίσεις ποτέ, οι εμπαθητικοί.
Και οι πιο μοναχικοί.
Θέλω να πω, εκθέτουν τους εαυτούς τους σε όλα αυτά τα κρυμμένα συναισθήματα,
όλη αυτή η ενοχή, ο πόνος και η θλίψη και...
- Δόκτωρ; - Ναι;
Θα σε πείραζε να ρίξεις μια ματιά;
Η οικία Κάλιμπερν είναι πάνω από 400 ετών αλλά αυτή είναι εδώ πολύ περισσότερο...
"το Φρικιό του Κάλιμπερν".
Αναφέρεται στην τοπική σαξονική ποίηση και σε παραδοσιακά παραμύθια.
"Το Φάντασμα της Κυράς", "η Κόρη του Σκότους"...
"η Μάγισσα του Πηγαδιού".
- Υπάρχει; Εννοώ στην πραγματικότητα. - Κι όμως είναι αληθινή.
Τον 17ο αιώνα ένας ντόπιος κληρικός, την είδε.
Έγραψε, πως η παρουσία της συνοδευόταν από ένα φοβερό χτύπημα,
λες και ο ίδιος ο Διάβολος απαιτούσε να εισέλθει.
Κατά τον πόλεμο, Αμερικανοί αεροπόροι που ήταν εγκατεστημένοι εδώ,
άφησαν προσφορές κρέατος σε κονσέρβα.
Τα κουτάκια βρέθηκαν το 1965, σφηνωμένα στο ντουλάπι των υπαλλήλων,
μαζί με μερικές χειρόγραφες σημειώσεις. Εκκλήσεις στο Φρικιό...
"Για τ' όνομα του Θεού, σταμάτα να ουρλιάζεις".
Δεν αλλάζει ποτέ.
Η γωνία λήψης, το πλαίσιο, είναι διαφορετικά, αλλά αυτή
βρίσκεται πάντα, ακριβώς, στην ίδια θέση. Γιατί αυτό;
Δεν γνωρίζουμε. Είναι ένα αμερόληπτο φαινόμενο.
Αλλά οι κοινές συσκευές ελέγχου μπορούν να την εντοπίσουν.
- Χωρίς τη παρουσία ενός μέντιουμ. - Ακριβώς. Πολύ καλά.
Ξέρει πως είμαι εδώ.
Την αισθάνομαι...
να με καλεί.
Τί σου λέει;
"Βοηθήστε με".
"Η Μάγισσα του Πηγαδιού". Που είναι λοιπόν, αυτό το πηγάδι;
Σύμφωνα με ένα αντίγραφο από τα παλιά σχέδια του σπιτιού,
δεν υπάρχει πηγάδι στο κτήμα. Τουλάχιστον εμείς δεν το βρήκαμε.
- Που θες να πάμε; - Να βρούμε το Φάντασμα.
- Γιατί να πάω να το βρω; - Επειδή το θες, έλα τώρα.
Κι όμως, αμφισβητώ τον ισχυρισμό σου.
Σου κάνω νόημα. Το βλέπεις; Δες με.
Καλά.
- Προκάλεσε με. - Σε προκαλώ, δεν έχει πάρε δώσε.
Το Μουσικό Δωμάτιο, είναι η καρδιά του σπιτιού.
- Άντε και τη βρίσκουμε. Τι της λέμε; - Θα την ρωτήσουμε πως κατάντησε...
ό,τι κατάντησε, τέλος πάντως.
- Γιατί να την ρωτήσουμε κάτι τέτοιο. - Γιατί δε ξέρω. Και η άγνοια είναι...
ποιο είναι το αντίθετο της ευτυχίας;
- Μιζέρια. - Ακριβώς! Η άγνοια είναι μιζέρια.
- Είναι όντως από το Υπουργείο; - Δε ξέρω, τι να σου πω.
Πάντως η συμπεριφορά του ταιριάζει με κάποιου από το Υπουργείο.
Ιδιότροπος... λαμπρός.
- Απατηλός. - Ναι. Είναι ψεύτης...
αλλά, έτσι έχουν τα πράγματα...
όταν κάποιος έχει δει μερικά πράγματα παραπάνω.
Η εμπειρία μας κάνει όλους ψεύτες. Λέμε ψέματα για το ποιοι είμαστε...
για το τι έχουμε κάνει... - Και για το πως αισθανόμαστε;
Ναι... είναι κι αυτό.
Πρέπει... να τελειώσω αυτά που ξεκίνησα. Με τον εξοπλισμό και τα υπόλοιπα.
Ναι φυσικά.
Να και το Μουσικό Δωμάτιο. Η καρδιά του σπιτιού.
Αισθάνεσαι τίποτα;
- Όχι. - Τα παντελόνια σου είναι καυτά.
- Νιώθεις σαν να σε παρακολουθούν; - Τι αίσθηση έχει αυτό;
Είναι αυτό το ερεθιστικό γαργάλημα στο λαιμό;
- Ναι κάπως έτσι. - Τότε ναι, λιγουλάκι.
Καλά, πολύ λιγουλάκι.
Νομίζω πως είναι εδώ.
Ψυχρό σημείο. Ανατριχιαστικό.
Ψυχρό... ζεστό.
Ψυχρό, ζεστό, ψυχρό, ζεστό.
Ψυχρό, ζεστό, ψυχρό.
Δόκτωρ;
- Δόκτωρ! - Τί;
- Δεν είμαι χαρούμενη. - Όχι.
Τι ήταν αυτό;
Δε σου φαίνεται να κάνει κρύο;
Έρχεται.
Μάλιστα, τι ήταν αυτό;
Είναι ένας πολύ δυνατός θόρυβος. Ένας πολύ δυνατός, οργισμένος θόρυβος.
- Ναι, αλλά ποιος τον κάνει; - Δε ξέρω; Μήπως εσύ;
- Δόκτωρ; - Ναι;
Ίσως είμαι, λιγουλάκι, ελάχιστα τρομοκρατημένη.
- Αλλά παραμένω, ενήλικας. - Ναι, κατά κύριο λόγο, και;
Δε χρειάζεται να μου κρατάς το χέρι.
- Κλάρα; - Ναι;
Δεν κρατάω εγώ το χέρι σου.
- Έχει ξανά συμβεί αυτό; - Ποτέ!
Τη φωτογραφική μηχανή! Φέρε τη μηχανή!
Δόκτωρ;!
Βοηθείστε με!
Δόκτωρ.
Βοηθήστε με.
- Προτιμώ ένα φλιτζάνι τσάι. - Κι εγώ.
Το ουίσκι είναι το εντέκατο πιο αηδιαστικό πράγμα που εφευρέθηκε ποτέ.
Έριξα μια γρήγορη ματιά στα αρχεία σου, πίσω στο Υπουργείο.
Έχεις δει ένα, δυο πράγματα στη ζωή σου:
διακοπή της δραστηριότητας των γερμα- νικών υποβρυχίων στην Βόρεια Θάλασσα,
σαμποτάζ σιδηροδρομικών γραμμών σ' όλη την Ευρώπη.
Επιχείρηση Γκίμπον, αυτή με τα ταχυδρομικά περιστέρια, πανέξυπνο!
Λατρεύω τα ταχυδρομικά περιστέρια.
Έκανα το καθήκον μου, αλλά όπως και χιλιάδες άλλοι, εκατομμύρια άλλοι...
Ήμουν τυχερός που επέστρεψα.
Ναι αλλά, πως αυτός ο άντρας, αυτός ο ήρωας πολέμου κατέληξε εδώ,
σε ένα απομονωμένο παλιό σπίτι, ψάχνοντας για φαντάσματα;
Επειδή σκότωσα... και προκάλεσα σκοτωμούς.
Έστειλα νέες γυναίκες και νέους άντρες στο θάνατο...
αλλά είμαι εδώ, ζωντανός και...
τείνει να σε στοιχειώνει. Ζώντας, μετά από τόσα πολλά...
το άλλο πράγμα.
Οπότε, εσύ και ο Καθηγητής Πάλμερ, έχετε ποτέ... ξέρεις;
Όχι.
Γιατί όχι; Ξέρεις πως νιώθει για σένα. Εσύ από όλους τους ανθρώπους;
Δεν ξέρω.
Άνθρωποι σαν εμένα... μερικές φορές, μπερδεύουμε τα σήματα μας.
Νομίζουμε ότι οι άνθρωποι νιώθουν όπως τους θέλουμε εμείς να νιώθουν...
ξέρεις, όταν είναι ξεχωριστοί για μάς.
Όταν, πραγματικά, δεν υπάρχει τίποτα. - Αυτό είναι εκεί.
- Πως το ξέρεις; - Γιατί είναι προφανές.
Ξεχωρίζει σαν... ένα μεγάλο πιγούνι.
Βλέπεις, ήμουν μόνος και ανύπαντρος και...
δεν με ένοιαζε αν θα πεθάνω. Εννοώ, όχι για αυτό τον σκοπό.
Ήταν πολύ, πολύ καλός σκοπός... να νικήσω τον εχθρό.
Και αν μπορούσες επικοινωνήσεις μαζί τους, τι θα έλεγες;
Λοιπόν, θα τους ευχαριστούσα.
Τι πιστεύεις ότι είναι;
- Όχι αυτό που νόμιζα ότι θα ήταν. - Τι νόμιζες ότι θα ήταν;
Διασκεδαστική.
Μπορώ να δανειστώ την φωτογραφική σου;
Ευχαριστώ.
- Κι εσύ... με τον Δόκτωρ; - Δεν νομίζω.
- Καλώς. - Συγγνώμη;
Μην τον εμπιστεύεσαι...
Έχει πάγο στην καρδιά του.
Κλάρα!
Έχω αυτή την παράξενη αίσθηση ότι με κοιτάει.
Δεν με συμπαθεί. - Το ΤΑΡΝΤΙΣ είναι σαν γάτα...
θέλει χρόνο να σε εμπιστευτεί αλλά θα φτάσεις εκεί στο τέλος.
- Θέλεις ένα μέρος να τα αφήνεις αυτά. - Έχω ένα.
Ή είχα ένα.
Νομίζω έχω ένα. Κοίτα τριγύρω, δες αν το βρείς.
Είχα;
Το χάνω;
Όχι, όχι εδώ μέσα! Πως περιμένεις να σε συμπαθήσει;
Είναι λούτσα! Είναι εφιάλτης για την υγεία.
Συγνώμη.
- Οπότε... που πάμε; - Πουθενά. Μένουμε ακριβώς εδώ.
Ακριβώς εδώ, σε αυτό το ακριβές σημείο, αν μπορέσω να τα καταφέρω.
Οπότε, πότε πάμε;
- Αυτό είναι καλό. Αυτό είναι έξοχο. - Κι η απάντηση είναι...
- Πάμε πάντα. - "Πάμε πάντα".
- Ακριβώς! - Αυτό βασικά δεν είναι πρόταση.
Έχει ένα ρήμα μέσα της. Τί νομίζεις;
- Είναι λίγο ζωηρό. - Μου αναδεικνύει τα μάτια.
Βλάπτει τα δικά μου μάτια.
Είδες που πήγε;
Μπόρεσα να ακούσω ένα κινητήρα αλλά δεν είδα κανένα φως.
Κάνε πίσω! Καυτή στολή! Καίει, καίει, καίει!
Πότε είμαστε;
Περίπου έξι εκατομμύρια χρόνια πριν. Είναι Τρίτη, νομίζω.
Πίσω σε ένα λεπτό.
Είσαι καλά;
Απολύτως. Εξαίσια.
Μην πατήσεις κουμπιά ή μη τραβήξεις μοχλούς ή μην κάνεις αστείες γκριμάτσες.
Βασικά, μην κουνηθείς. Μείνε απολύτως ακίνητη.
Μην αναπνέεις. Βασικά, μπορείς να αναπνεύσεις...
αλλά σιγανές ανάσες.
Τι τρέχει;
Μήπως το ΤΑΡΝΤΙΣ σου είπε κάτι; Είσαι κακιά;
Όχι, δεν είναι αυτό.
Μήπως είδαμε όλο τον κύκλο της ζωής πάνω στη Γη; Ζωή και Θάνατος;
- Ναι! - Και είσαι καλά μ' αυτό;
Ναι.
Πως μπορείς;
Το ΤΑΡΝΤΙΣ. Είναι... ο χρόνος. Εμείς... απλώς στροβιλιζόμαστε κλπ.
- Δεν εννοώ αυτό. - Εντάξει...
κάποια βοήθεια; Ποιο συγκεκριμένα;
Σκονάκι;
Κάτι;
Εννοώ, την μια στιγμή, είσαι στο 1974 ψάχνοντας για φαντάσματα
το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μιλήσεις σε όποιον βρίσκεται εκεί.
Για σένα, δεν έχω γεννηθεί ακόμα...
και για σένα, έχω πεθάνει εδώ και εκατό εκατομμύρια χρόνια.
Το σώμα μου είναι κάπου εκεί έξω; Μέσα στο έδαφος;
Ναι, υποθέτω πως είναι.
Αλλά είμαστε εδώ, μιλάμε. Άρα είμαι φάντασμα.
Για σένα, είμαι ένα φάντασμα...
όλοι είμαστε φαντάσματα για σένα.
Ένα τίποτα.
Όχι... όχι...
δεν είστε.
Τότε τι είμαστε; Τι θα μπορούσαμε να είμαστε;
Είστε το μόνο μυστήριο που αξίζει να λυθεί.
Τι τρέχει;
Μόλις είδα κάτι που θα ευχόμουν να μην είχα δει.
Τι είδες;
Ότι... τα πάντα τελειώνουν.
Όχι, όχι τα πάντα. Όχι η αγάπη...
όχι πάντα.
Σωστά! Έγινε! Αυτό είναι, μαζευτείτε, μαζευτείτε. Ελάτε! Ελάτε!
Το Φρικιό της οικίας Κάλιμπερν
απαράλλαχτη, παγιδευμένη σε μια στιγμή φόβου και μαρτυρίου κι αν δεν είναι όμως;
Αν έχει απλά παγιδευτεί κάπου όπου ο χρόνος κυλά πολύ πιο αργά απ' ότι εδώ;
Αν ένα δευτερόλεπτο γι' αυτήν είναι 100.000 χρόνια για μας;
Και αν κάποιος έχει ένα μαγικό κουτί, ένα μπλε κουτί, πιθανότατα,
αν λεγόταν πως θα μπορούσε να την φωτο- γραφήσει, κάθε μερικά εκατομμύρια χρόνια;
Δεν είναι φάντασμα...
αλλά σίγουρα είναι μια χαμένη ψυχή. Το όνομά της είναι Χίλα Τακόριαν.
Μια πρωτοπόρος, μια ταξιδιώτρια στον χρόνο, ή θα γίνει, σε μερικούς αιώνες.
Το ταξίδι στον χρόνο είναι ανέφικτο. Τα παράδοξα...
- Επιλύονται μόνα τους, σε μεγάλο βαθμό. - Πόσο καιρό είναι μόνη;
Το ταξίδι στον χρόνο είναι παράξενο.
Εννοώ, πως απ' την δική της οπτική, συνετρίβη, πριν τρία λεπτά.
Συνετρίβη; Πού;
Είναι σε ένα σύμπαν τσέπης... μια διαστρεβλωμένη ηχώ του δικού μας,
συμβαίνουν μερικές φορές αλλά δεν ποτέ κρατάνε για πολύ.
Το σύμπαν μας. Η Χίλα Τακόριαν είναι εδώ. Σε ένα σύμπαν τσέπης.
Είσαι ένας φανός, που λάμπει σε όλες τις διαστάσεις, οδηγώντας την στο σπίτι της.
Πίσω στην γη των ζωντανών.
Από τι τρέχει να ξεφύγει;
Βασικά, αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι. Δεν ξέρουμε ακόμα. Να δούμε;
Τι είναι αυτό;
Δεν ξέρω.
Ακόμα κι έτσι! Μην ανησυχείτε!
- Οπότε, τί κάνουμε; - Όχι εμείς, εσύ...
Εσύ έσωσες την Χίλα Τακόριαν επειδή είσαι η Έμμα Γκρέιλινγκ.
Είσαι ο φανός, οι υπόλοιποι είμαστε απλά για την βόλτα, φοβάμαι.
Χρειαζόμαστε ένα ανθεκτικό σχοινί κι έναν μπλε κρύσταλλο απ' το δέντρο Μετέμπελις.
Επίσης, μερικά Κένταλ κέικ μέντας.
Μην το κάνεις.
Συγνώμη;
Κανείς δεν της ζήτησε να ρισκάρει την ζωή της. Αυτή η γυναίκα. Δεν το αξίζει...
Όποια και αν είναι, όσο υπέροχη, όσο γενναία, δεν είναι εσύ.
Δεν αξίζει να ρισκάρεις ούτε μια σου τρίχα. Για μένα όχι!
Πες μου τι σκέφτομαι.
Δεν μπορώ.
- Δεν έχω το χάρισμά σου. - Δεν το χρειάζεσαι...
απλά κοίτα με και πες μου.
Ορίστε, διάβασες το μυαλό μου.
- Δεν μπορείς απλά... ξέρεις; - Τι;
Να πετάξεις με το ΤΑΡΝΤΙΣ σε ένα παράλληλο σύμπαν;
Δεν είναι ένα παράλληλο σύμπαν. Είναι ένα σύμπαν τσέπης.
Επιπλέον, καταρρέει.
Εννοώ, πως το ΤΑΡΝΤΙΣ θα μπορούσε να μπει εκεί, εντάξει,
αλλά η εντροπία θα ξεζούμιζε τις πηγές ενέργειάς της, βλέπεις;
Θα την παγίδευε εκεί μέχρι να συρρικνωνό- ταν όλο το σύμπαν σε έναν αφρό κβάντων.
Το οποίο θα έπαιρνε 3 λεπτά, πάνω κάτω, ξέρεις.
- Τί είναι αυτό; - Ένα υποσύνολο απ' το Μάτι της Αρμονίας.
- Εγώ δεν... - Φυσικά και δεν.
Θα ήταν περίεργο αν το ήξερες, μετά βίας το ξέρω εγώ. Εσύ, κάτσε.
Κατευθείαν... απ' το Δέντρο Μετέμπελις.
Τι κάνει;
Ενισχύει τις φυσικές σου ικανότητες, όπως ένα μικρόφωνο. Ή ένα σκουπάκι!
- Τι ακριβώς είναι αυτή η διάταξη; - Ένας ψυχοχρονογράφος.
Συγχώρεσε με, αλλά όλο αυτό δεν είναι λίγο βασικά... κόψε-ράψε;
Μη-ψυχική τεχνολογία δεν θα δουλέψει εκεί που πάω.
Χρειάζεται να πάω στην άλλη διάσταση, να την βρω και να την βοηθήσω να ξεφύγει,
να γυρίσω πριν καταρρεύσει η διάσταση και σείσει τον θείο σου.
Δόκτωρ;
Θα πονέσει;
Όχι.
Βασικά, ναι. Ίσως. Λίγο. Βασικά, αρκετά.
Δεν ξέρω. Ίσως φταίει η αγωνία. Για να είμαι ειλικρινής, θέλω να μάθω.
Απευθύνομαι στην χαμένη ψυχή που κατοικεί σε αυτό το σπίτι.
Απευθύνομαι στην Χίλα Τακόριαν.
Βλέπετε; Η Μάγισσα του Πηγαδιού! Είναι μια σκουληκότρυπα!
Ένα πηγάδι πραγματικότητας! Μια πόρτα για την ηχώ του σύμπαντος. Είστε έτοιμοι;
Ναι!
Τζερόνιμο.
Δόκτωρ!
Χίλα! Χίλα!
Χίλα Τακόριαν!
Ένα... δύο...
- Τρία! - Βοήθεια!
Βοήθεια!
- Είσαι η Χίλα Τακόριαν να υποθέσω. - Ποιος είσαι;
Το σύμπαν καταρρέει. Εσύ κι εγώ νεκροί, σε 2'.
Δεν υπάρχει χρόνος. Εγκαταλείψτε τον πλανήτη!
Περίμενε! Υπάρχει κάτι στην ομίχλη.
Τότε τρέξε! Τρέξε!
Δόκτωρ, Δόκτωρ!
Έλα πίσω.
Δόκτωρ, έλα πίσω!
Όχι από εδώ, άρα...
πιθανότατα...
- Τι συμβαίνει; - Θυμάσαι την έξοδο που σου έλεγα;
- Ναι; - Μάλλον την έχασα.
- Δόκτωρ! - Πάμε από εδώ.
Δόκτωρ... έλα πίσω!
- Δόκτωρ εδώ είμαστε! - Τι ήταν αυτό;
Ένα σπίτι ηχώ, σε ένα σύμπαν ηχώ; Άτσα το μέντιουμ, είναι κορυφή.
Δόκτωρ!
Ψάχνει τρόπο να μπει.
- Δεν είμαι αρκετά δυνατή! - Κρατήσου λίγο ακόμα!
Πιάσε το σχοινί, τράβηξέ το 3 φορές. Όσο πιο γρήγορα θέλεις!
- Και εσύ; - Θα σε ακολουθήσω.
Ώστε αυτό ήταν ο ήχος! Εξαίσια.
Όχι!
Που να με πάρει.
Που είσαι;
Ξύπνα. Ξύπνα! Άνοιξε αυτό το πράγμα!
- Συγγνώμη, λυπάμαι. - Μην λυπάσαι, αυτό που έκανες...
- Δεν ήταν αρκετό. Να το ξανακάνει. - Δεν μπορεί.
- Μα κοίτα την. - Πρέπει να το κάνει!
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε.
Έμμα, ξέρω πως αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να το κάνεις, αλλά...
Κοίτα αυτή τη γυναίκα. Εσύ την έσωσες.
Βρίσκεται εδώ χάρη στη δική σου δύναμη, όπως κι εγώ.
Άσε με να μπω, παλιοξιπασμένη αγελάδα!
Ήμουν χαμένος όπως αυτήν... όμως το να είμαι μαζί σου...
μου έδωσες ένα λόγο ύπαρξης, Έμμα. Μου έδωσες πάλι ζωή.
- Τι είναι πάλι τούτο; - Η οπτικο-ακουστική διεπαφή του ΤΑΡΝΤΙΣ.
Είμαι προγραμματισμένη να δείχνω την εικόνα από κάποιον που εκτιμάς.
Από ένα σκασμό εικόνες στην βάση δεδομέ- νων, αυτή εδώ, ταιριάζει στην περίπτωση.
Το ’ξέρα ότι είσαι αγελάδα! Τέλος πάντων, πρέπει να βοηθήσεις τον Δόκτωρ.
- Ο Δόκτωρ είναι στο σύμπαν τσέπη. - Εσύ μπορείς να πας εκεί.
Η εντροπία θα εξαντλήσει την ενέργεια της καρδιάς μου.
Σε 4'' θα με έχει εγκλωβίσει, σε 10'' θα είμαι νεκρή.
Τόση ώρα μιλάς, αλλά το μόνο που ακούω είναι "Μπλα μπλα μπλα". Άντε, έλα. Πάμε!
Δόκτωρ;
Με ακούς;
Δόκτωρ;!
Έλα τώρα!
Δόκτωρ; Με ακούς;
Δόκτωρ... εδώ είμαστε, έλα πίσω!
Έμμα;
Τι θέλεις;
Να με τρομοκρατήσεις, λογικά, σωστά;
Γιατί αυτό ακριβώς κάνεις. Κρύβεσαι...
είσαι ο μπαμπούλας κάτω από το κρεβάτι, που αναζητά ποιον θα καταβροχθίσει.
Θέλεις να με κάνεις να φοβηθώ; Μπράβο σου, λοιπόν.
Είμαι ο Δόκτωρ... και φοβάμαι!
Δόκτωρ... βιάσου!
Γιατί βρίσκομαι ακόμα εδώ, λοιπόν; Γιατί απλά δεν με καταβροχθίζεις;
Έλα λοιπόν.
Μάλλον, επειδή ακόμα με χρειάζεσαι!
Ναι, πρέπει να σε μεταφέρω στους ώμους απέναντι.
Στο οποίο και λέω...
έλα λοιπόν, αγόραρε... κυνήγησέ με.
Ήθελες να μιλήσουμε;
- Αν δεν... - Δεν πειράζει.
Δεν ήρθες εδώ πέρα για το φάντασμα.
- Όχι. - Ήρθες για μένα.
- Ναι. - Γιατί;
- Έπρεπε να σε ρωτήσω κάτι. - Ρώτα λοιπόν.
- Η Κλάρα... - Ναι;
- Τι είναι; - Κορίτσι.
Ναι, αλλά τι είδους κορίτσι; Συγκεκριμένα.
Είναι απλά ένα συνηθισμένο κορίτσι.
Πολύ όμορφο... πολύ έξυπνο.
Πιο τρομαγμένο απ' ότι φαίνεται.
- Αυτά μόνο; - Γιατί; Δεν αρκούν;
Απόδοση Διαλόγων / Επιμέλεια Doctor Who Subz Team
Deadpool, BadGirl410, gki58 lilith, materiallen, stelios
Που θα πας;
Δεν μπορεί να με πάει σπίτι μου. Η ιστορία "έγραψε" ότι εξαφανίστηκα.
- Μπορεί ν' αλλάξει την ιστορία. - Όχι, δεν μπορώ, βασικά.
- Υπάρχουν πάγια σημεία στον χρόνο... - Γεια.
Ήξερα πως ήσουν εκεί...
- Μπορούσα να σε αισθανθώ. - Το ξέρω...
- Έχουμε... - Δεν είναι δυνατόν.
Δεν έχεις καν γεννηθεί ακόμα.
Δεν μπορεί να έχετε γνωριστεί αλλά μπορεί να είναι δική σου δισ-δισ-δισ-δισέγγονη.
Και δική σου επίσης, φυσικά! Αλλά το είχες ήδη μαντέψει, έτσι;
Προφανώς όχι.
- Τα παράδοξα... - Διορθώνονται από μόνα τους, λίγο πολύ.
Γι' αυτό ο ψυχικός δεσμός ήταν τόσο ισχυρός:
"το αίμα νερό δεν γίνεται".
Τέλος χρόνου. Δεν τελειώνουν όλα. Όχι η αγάπη. Όχι πάντα.
Δόκτωρ, και με... εμάς; Η Έμμα κι εγώ;
- Τι με 'σας; - Τι υποτίθεται ότι θα συμβεί;
Θέλω να πω, τί κάνουμε τώρα;
Να κρατιέστε χέρι-χέρι... αυτό είναι γραφτό να κάνετε.
Να συνεχίσετε και να μην αφήσετε ο ένας τον άλλο. Αυτό είναι το μυστικό.
Δόκτωρ!
Δεν είμαι ευτυχισμένη.
Ναι, με χρειάζεσαι να σε μεταφέρω απέναντι!
Δεν κρατάω το χέρι σου.
Είμαι τόσο... αργόστροφος!
Είμαι αργός, είμαι διαβόητος γι' αυτό, το είχα πάντα αυτό το πρόβλημα, αλλά,
αλλά το βρίσκω στο τέλος. Ναι. Πως κάνουν μωράκια οι καρχαρίες;
- Προσεκτικά; - Όχι, όχι... χαρούμενα!
Οι καρχαρίες δεν χαμογελάνε. Απλώς, έχουν πάρα πολλά δόντια, είναι πολύ φαγανοί.
Ακριβώς! Τα πουλιά το κάνουν, οι μέλισσες, ακόμα κι εκπαιδευμένοι ψύλλοι το κάνουν.
Κάθε μοναχικό τέρας χρειάζεται μια σύντροφο.
Υπάρχει και δεύτερο;
Είναι η παλαιότερη ιστορία στο σύμπαν, σ' αυτό και σε όλα τα άλλα.
Αγόρι και κορίτσι ερωτεύονται, χωρίζονται λόγω συνθηκών. Πόλεμος, πολιτική,
χρονικά ατυχήματα. Πετιέται έξω από την μαγεία, ή αυτός πετιέται μέσα του.
Από τότε νοσταλγεί ο ένας τον άλλο στον χρόνο και στον χώρο,
πέρα από διαστάσεις. Αυτή δεν είναι ιστορία φαντασμάτων,
είναι... ερωτική ιστορία!
Συγνώμη.
Με συγχωρείτε! Με συγχωρείτε! Συγγνώμη που διακόπτω την υπόλοιπη ζωή σας.
Οπότε... να ζητήσω μια μικροσκοπική χάρη.
Συγνώμη! Το αντιλαμβάνομαι πλέον!
Μπορώ να σε πάω σε 'κείνη!
Μπορώ να σε πάω σε ένα ασφαλές μέρος, μακριά απ' εδώ!
Μπορείτε να είστε μαζί!
Έλα τώρα! Σε περιμένει!
Subs powered by WwW.SubZ.tv
Γεια σου ξανά, γέρο Ρωμαίε!
Τώρα... να την έρχεται.
Ετοιμάσου να πηδήξουμε.
Στο επόμενο επεισόδιο...
Δραπετεύεις με έναν εξωγήινο, τα πάντα θα μπορούσαν να σου συμβούν.
Καλή διάσωση... το μυρίζω.
Κλάρα, που είναι; Είναι ακόμα πάνω.
Αν με βοηθήσετε να την βγάλουμε, παίρνεις την μηχανή, η διάσωση μιας ζωής.
Πολλαπλές μορφές ζωής στο ΤΑΡΝΤΙΣ. - Τι κρατάς εδώ μέσα;
Τι είσαι; Κόλπο, παγίδα;
Κάνουμε αυτό για το οποίο ήρθαμε. Διαλύστε το σκάφος.
Αν πρόκειται να πεθάνουμε εδώ, θα μου πεις τι είναι.
- Δεν μπορώ! - Που πηγαίνουμε;
Στο κέντρο του ΤΑΡΝΤΙΣ.