"Wykryto wrak, proszę potwierdzić".
Przerdzewiałe mieci. Szkoda zachodu. Strata czasu.
Tak daleko nigdy nie ma dobrych łupów.
Szczęciarz z ciebie, Tricky.
Jeste androidem, nie nudzisz się.
Nie zawróci. Nie z łupami w ładowni.
On nie jest kapitanem, jestemy partnerami.
Tak, jasne.
Powiedziała, że...
- Wiem, co powiedziałam, sama to powiedziałam.
Powiedziała, że krzywo na ciebie spojrzała.
Byłam zmęczona, przesadziłam. Nie uważam tak, to tylko maszyna.
Spełnia swojš funkcję.
To wietna maszyna! Nie jaki tam toster.
Nie namówisz mnie na rozmowę ze statkiem, to idiotyczne.
Wszystko ok, wszystko ok...
Jeste jak facet, który nie umówi się z dziewczynš,
póki jego matka jej nie zaaprobuje.
To ważne, żebycie się dogadały. Mógłbym was zostawić same.
Ta rozmowa robi się dziwna.
Siadaj za kierownicš... nie, nie siadaj.
Ułatwię to - włšczę ci tryb uproszczony.
Uproszczony! Bo jestem dziewczynš?
Nie.
Zbieramy się, to wyglšda niele.
Czuję to.
To tylko złom.
Nie, patrz.
Pole magnetyczne wyglšda smakowicie.
Magno-chwytak gotowy. Włšczam.
Rusz się.
Co ja zrobiłam?
Wszystkie impulsy elektryczne sš zakłócone.
Nie mogę włšczyć osłon.
Jest całkowicie bezbronna.
Ale ja tylko dotknęłam!
Lecimy prosto w pole magnetycznej pułapki.
Clara, trzymaj się blisko mnie!
Powiedz, że jest jaki przycisk, który to naprawi.
O, tak, wielki miły przycisk.
Kłamiesz.
- Tak. - Żeby mnie pocieszyć?
- Działa? - Niezbyt.
Podróż do wnętrza TARDIS
Co to jest, jaka kapsuła ratunkowa?
Chodcie.
Wyłam drzwi.
Nie da się.
Wysad je termoładunkiem.
Nie, nie, nie, czekaj!
To jest żywe. Czuję... cierpi.
- Czuję to. - Robobzdury.
Nie, Gregor, on ma rację. Przewód paliwowy jest uszkodzony.
Zostawmy to. Nic dzi nie upolujemy, panowie.
Wyrzućmy to.
Czekaj!
Kto tam jest.
Załoga była na pokładzie.
Jakby co, to nie my, ten statek był już zniszczony.
Jasne? Nie otwieraj swoich naoliwionych ust.
Niegrzecznie jest szeptać.
Czeć. jestem Doktorem. A wy...?
Van Baalen i... Van Baalen.
Van Baalen i Van Baalen. Łatwo się pomylić.
Dryfowalicie. Znalelimy was.
Twój statek jest mocno zniszczony.
Mój statek zniszczył magno-chwytak.
Znalazłem pilota w twojej kieszeni. Co za zbieg okolicznoci?
Zakazane w większoci galaktyk.
To maleństwo może zatrzymać cały statek,
chyba że ma tarczę oscylacyjnš,
którš wyłšczyłem, by Clara mogła sterować...
Niech to!
Clara!
Gdzie ona jest? Dziewczyna.
Mniej więcej taka. Trochę narwana.
Jest w rodku!
Czekaj, paliwo wycieka.
Jeli została w rodku, to już nie żyje.
Maski ochronne.
Możemy otworzyć drzwi na ułamek sekundy i jš wycišgnšć.
Nie możemy. Proszę, pomóżcie mi jš wydostać.
- Ona już się usmażyła... - Cicho, robocie!
O jakiej sumie mówimy?
Jeli mi pomożecie, maszyna będzie wasza.
Nie jest warta ryzyka. Kawałek metalu? Niee.
A jeli obiecam wam najlepszy łup, jaki istnieje?
Bram, otwórz drzwi.
Nie, proszę, przestań!
Słuchajcie. Za tymi drzwiami jest najlepszy mozliwy łup.
Czerwona migajšca lampka - pewnie co złego.
Uciec stšd?
Albo cokolwiek, tylko nie otwierać drzwi.
Błšd.
Naprawdę zaryzykujemy? To jest pełne trucizny.
Powinnimy wystrzelić to z powrotem w przestrzeń.
Bierz swój sprzęt.
Nie słucham rozkazów małego braciszka.
Nie wysilaj się na pełne zdania, co?
Nie wychodzš ci najlepiej.
Od kiedy androidy potrzebujš kombinezonu i maski tlenowej?
Pokryty skórš. Mógłby się spalić.
Bez strachu, bólu, nienawici.
"Najlepszy z możliwych łupów?"
Mogę wam to zagwarantować. Chodmy.
Nie rozumiem. Był przewrócony.
TARDIS ma własnš grawitację.
Wyjaniłbym, gdybym miał tablicę i kredę.
Jest... jest większy...
W rodku. Wiesz co, słyszę to doć często.
Łał. Genialne!
Dobrze powiedziane.
Można oddychać.
Pamiętam, że była gdzie tutaj...
Claro, mów do mnie...
Jak duży on jest?
Wyobra sobie największy statek, jaki widziałe. Masz?
Tak.
To teraz zapomnij. Ten statek jest nieskończony.
Poszukiwania mogš zajšć godziny.
Dni! Plus jeszcze skażenie.
Może umrzeć zanim jš znajdę.
Plan jest taki: znajdziemy jš w cišgu godziny.
- My? - Pracujemy razem, panowie.
- Nie taka była umowa. - Aż do teraz.
Skšd pewnoć, że pomożemy?
Bo włanie włšczyłem autodestrukcję.
Za godzinę statek wybuchnie.
Nie próbuj. TARDIS jest zablokowana.
Otworzę drzwi, gdy będzie tu Clara.
Szalony idiota!
Mój statek, moje zasady.
Zabijesz nas wszystkich, I jš też.
Zginie, jeli mi nie pomożecie.
Nigdy nie wchod na pokład statku z szaleńcem.
Nie nauczyli was tego?
Może to was przekona, 30 minut.
Zginie jeszcze szybciej!
Wszyscy działamy lepiej pod presjš.
Kto woli 15?
Marnujecie czas.
Najlepszy z łupów. Wy mylelicie o statku, ja o Clarze.
Co się znajduje na pokładzie?
"Generatory dynomorficzne, konceptualny geometer,
syntetyzator promienia, ortagonalne filtry silnika".
Chyba powinnimy się rozdzielić.
Tak najprędzej jš znajdziemy.
Niczego nie dotykaj. TARDIS może się zdenerwować.
Utrzymuj kontakt, ok?
Wróć do konsoli. Rozłóż jš na częci.
Ok?
Popisujesz się.
Stworzyłam imię TARDIS z pierwszych liter...
Time and Relative Dimension In Space.
- TARDIS jest wymiarowo transcendentna. - Co to znaczy?
To technologia trans-wymiarowa.
Kluczowe odkrycie Władców Czasu.
Hordy Chyngis-chana nie przebiłyby się przez te drzwi.
Wierz mi, próbowały.
Jestemy w kosmosie!
Może polecieć wszędzie w czasie i przestrzeni?
"Wszystko".
Co? Raport.
"Wszystko. Za tymi drzwiami".
"Wszystko?"
"Czujnik wykrywa wszystko, czego mógłby chcieć".
"Wszystko".
Nie rozumiem. Podaj wartoć.
"Niepoliczalne".
Co?
"Więcej niż dowolna suma w jakiejkolwiek walucie".
"Żywy metal. Inżynieria życzeniowa".
"Czegokolwiek potrzebujesz, ten system to zbuduje".
Nie! Nie, nie. Stop!
Proszę! Nie dotykaj. Proszę. Ona ci nie pozwoli.
Czuję, że zaczyna się irytować.
Co to za miejsce?
System Rekonfiguracji Architektury.
Buduje czšstki zgodnie z potrzebami.
- Maszyna budujšca maszyny? - Tak.
Co robisz? Nie, nie! Nie!
Jeli wyjdziesz stšd z tym obwodem,
TARDIS spróbuje cię zatrzymać!
Słuchaj. Zegar odlicza.
Musimy znaleć Clarę!
Co do...?
Gdzie sš drzwi?
Widziałe kiedy rozgniewany statek?
To się nie dzieje naprawdę.
Ona z tego nie zrezygnuje. To jej podstawowy budulec.
Spal to.
Powiedziałem: spal!
Nie czujesz tego, Gregor?
Statek cierpi, jak żywa istota. Nie możesz go zranić.
O co chodzi, TARDIS? Boisz się ze mnš walczyć?
Więc to jest...?
To to samo miejsce, znowu.
Próbuje nas zmylić, buduje wokół nas labirynt.
Nie znajdziemy Clary na czas.
To samo, znowu.
Po co budować ciany gdy ty wiesz, jak je zburzyć.
Znalazła inny sposób. Władcy Czasu byli sprytni.
Koszmarny gust, idiotyczne kapelusze, ale mšdrzy.
Jeli chcesz się stšd wydostać, zostaw ten obwód.
Buduje labirynt.
Bram? Słyszysz mnie?
Bram, ten statek żyje, wyno się stamtšd.
Bram, nie dotykaj niczego.
Jeste przepiękny.
Dziękuję, dziękuję, dziękuję!
Nie!
Gdzie sš drzwi?
Nie możesz mi tego zrobić!
Bram? Musisz się stamtšd zmywać.
Nie odpowiada.
Musimy mu pomóc.
Gregor, zrób co!
Za póno. Nie żyje! Zajmijmy się łupem!
Bardziej ci zależy na obwodzie niż na nim!
Twoja troska o brata jest wzruszajšca.
Android bardziej się przejšł niż ty.
Możecie teraz się zamknšć i posłuchać?
Tam... co jest.
Musimy się stšd wydostać! Gregor, oddaj to.
Oddaj jej to.
Co robisz? Zawsze jeste po stronie maszyn!
Panowie, na pokładzie sš obce formy życia.
Odbieram wiele sygnałów.
- Gdzie sš? - Nie spodoba ci się odpowied.
Dwa kroki od nas.
Jeden.
Gregor, uważaj!
Gregor! Nie!
Musimy się trzymać razem.
Chod. Tricky, biegiem!
Przepraszam.
Dlaczego to robisz?
Jestemy w punkcie wyjcia.
Nie, to echo.
Konsola to najbezpieczniejsze miejsce.
Może się kopiować dowolnš iloć razy.
Chroni nas.
Bo chciałem oddać obwód?
Team TARDIS!
Gdzie to spadło?
Jest więcej niż jedno echo.
Hej, patrz!
TARDIS chroni Clarę.
To ona, to była ona. Dziękuję! Dziękuję!
Dlaczego jej nie widzimy?
To jak włšcznik wiatła. Sš dwie pozycje.
Przełšcza się z ogromnš prędkociš.
Jestemy razem przez ułamek sekundy.
Słyszę jš.
Ona to wpuciła!
Gdybym ustalił jej położenie,
mógłbym po niš sięgnšć i jš tu wcišgnšć.
Kim jeste?
"Konsola, echo oryginału".
Idziesz ze mnš. Musisz mnie stšd wydostać.
"Szukanie ludzkiej kobiety".
"Niezidentyfikowany człowiek".
- Nie zna Lancashire. - Co?
Ani bezczelnoci. Znalazło Clarę!
Jest tutaj.
Wszystko OK. Clara. Bardzo, bardzo przepraszam...
Nie przytulamy się. Będę pamiętać.
Co ty tam trzymasz?! Dlaczego masz zombie?
Ci dobrzy nie majš zombie, to pierwsza zasada.
Podstawa fabuły.
- Nie przy gociach. - Kim oni sš?
Przyjaciółmi.
Cóż, nie chcš nas zabić, więc nie musisz mnie znowu bić!
OK, umowa to umowa, pomoglimy znaleć dziewczynę.
Teraz wyłšcz autodestrukcję.
Muszę wam powiedzieć,
że nie chciałbym was w mojej quizowej drużynie.
Co?
Nie ma żadnej autodestrukcji.
Ale to was zmobilizowało, nie?
Tylko przycisnšłem kilka przycisków. stara sztuczka.
I ta mina. Musisz zrobić minę.
"Ocalcie jš albo wszyscy zginiemy".
Może trochę za mocne, ale...
Więc jestemy bezpieczni?
Tak trochę. Sš jeszcze potwory
i TARDIS robišca przemeblowanie co pięć minut.
Nie martwcie się, nie ma odliczania.
Dajcie mi sekundę, wyłšczę.
To tylko tak wyglšda, jakby wszystko miało wybuchnšć.
Niedobrze.
Bez paniki. A może z panikš.
Chcesz nam co powiedzieć?
Silnik jest uszkodzony.
Mamy problem.
Poważny problem.
Musimy to naprawić albo nas usmaży.
Teraz by się przydał ten wielki miły przycisk, co?
Powinienem jeden gdzie wbudować.
- Gdzie idziemy? - Okrężnš drogš.
Do wnętrza TARDIS.
Co tam jest.
Te... istoty. ledziły nas.
Kim oni sš? Czego mi nie mówisz?
Zaufaj mi, nie chcesz wiedzieć.
Znowu za nami idš!
Biegiem!
Znowu!
Wiem, co powiedziałam, sama to powiedziałam.
Powiedziała, że krzywo na ciebie spojrzała.
Ta rozmowa robi się dziwna.
Powiedz, że jest jaki przycisk, który to naprawi.
Dzięki Bogu.
Co się dzieje?
Powiedz co.
Clara, nie dotykaj.
Gdzie na statku jest czasowe pęknięcie.
Mała rysa w strukturze rzeczywistoci.
Musiało się zrobić, gdy TARDIS była wcišgana
przez drugi statek.
- TARDIS przecieka. - Co?
Przeszłoć, nas, wszystko co zrobilimy i powiedzielimy.
Najnowszš historię.
To tylko wspomnienia.
A to?
Powiedziałbym, że to jest prawdziwe.
Ona zaraz tu będzie.
Ona?
Clara, nie pytaj mnie o to.
Jeste jak facet,
który nie umówi się z dziewczynš, póki jego matka jej nie zaaprobuje.
To ważne, żebycie się dogadały.
Co to za dwięk?
Jestemy dokładnie pod głównym ogniwem paliwowym.
Więc?
Paliwo się rozlało.
Więc korbowody będš odsłonięte. Wystygnš...
- I zacznš się wypaczać. - A może nawet...
Nie mów tego. Nie. Ani się waż.
A nawet pękać.
- Biegniemy? - Tak, dobry pomysł.
- Odetnij mi ramię. - Nie!
Tak będzie najszybciej. Bez strachu i bez bólu.
Mogę sobie sprawić nowe. Częci zamienne. Zrób to.
Nawet mnie nie zaboli.
Tricky, nie rozumiesz.
Jestem androidem.Tnij!
Poradzilicie sobie.
O co chodzi? Dlaczego nie chcesz tego zrobić?
Powiedz mu.
Co?
Nie możesz, co? Tchórz.
Nie uratujesz go i boisz się mu powiedzieć dlaczego.
O czym on mówi?
Roboty nie potrzebujš kombinezonów ochronnych i masek tlenowych.
Nie bojš się potworów czajšcych się w mroku.
O czym on mówi?
Masz bioniczne oczy i syntetycznš krtań,
ale jeste człowiekiem, przyjacielu. Z krwi i koci.
To był żart. Głupi żart.
Nudziło się nam.
Bardzo mieszne. Okłamali cię. Zmienili twojš tożsamoć.
Dla zabicia nudy w podróży!
Przepraszam.
Jeste człowiekiem, Tricky.
Przetnij metal!
Gdzie jestemy?
ródło mocy. Zaczekajcie tu, sprawdzę, czy jest bezpiecznie.
Przetrwamy tam tylko minutę lub dwie.
A co się stanie póniej?
Komórki się stopiš i skóra się zapali.
Zawsze mnie podnosisz na duchu.
Wspaniale. Nie otwieraj drzwi. To nie będzie problemem.
"Lancashire. Bezczelnoć".
wietny czujnik.
Sprawdzałe kiedy, Gregor, co by powiedział o tobie?
Kto robi co takiego innemu człowiekowi?
Sprawia, by mylał, że jest z metalu!
Kim ja jestem?
Moim młodszym bratem.
Dlaczego... nie pamiętam?
Wypadek. Eksplozja.
Straciłe wzrok, głos i pamięć.
A wy... pomylelicie, jak to zmienić w rozrywkę?
Ja tylko chciałem mieć brata.
Byłe zawsze najmšdrzejszy, Tricky.
Chciał, żeby go zastšpił. Mianował cię kapitanem.
Kto?
Tato.
Nie pamiętam go.
Zrobiłe mi to tylko po to, by zostać kapitanem tej kupy złomu.
Stop!
Tricky, posłuchaj. Dlaczego nie mógł ci odcišć ramienia?
Ma w sobie jeszcze okruch przyzwoitoci.
Pomogłe mu go odnaleć. A ty nigdy o tym nie zapomnij.
Szybko, ruszamy.
Oko Harmonii. Wybuchajšca gwiazda.
W momencie zmiany w czarnš dziurę.
Inżynieria Władców Czasu - porywasz gwiazdę z jej orbity,
zamrażasz w wiecznym stanie rozkładu.
Tędy, szybko.
Nie ma wyjcia.
Powiedz mi!
Jeli mamy tu zginšć, to możesz mi powiedzieć, co to jest.
Nie mogę.
Powiedz! Na co ci teraz tajemnice?
Tajemnice nas chroniš.
Nie jestemy bezpieczni!
"Czujnik wykrywa zwierzęce DNA o ludzkim rdzeniu".
"Analiza danych".
Wyłšcz to!
"Lancashire. Bezczelnoć".
"Możliwa identyfikacja".
"Clara".
To ja.
Tak mi przykro.
To ja. Spalę się tutaj.
Nie tylko przeszłoć przecieka.
Przyszłoć też.
Wzišłem cię ze sobš, by była bezpieczna, ale nie jeste.
Znowu zginęła.
Jak to - znowu?
Chwila. Jeli przerwiemy tę linię czasowš, to się nie wydarzy.
Nie dotykajcie się, bo przyszłoć się umocni!
Gregor! Gregor, zostaw obwód.
Po prostu zostaw!
Gregor! Gregor!
Tricky!
Nie dotykaj go, bo przyszłoć się umocni.
Maszynownia. Serce TARDIS.
Jestemy na zewnštrz.
Nie, to wnętrze TARDIS.
- Nie ma przejcia. - Nie. Masz rację.
Co teraz? Czas na plan, masz jaki plan?
Nie. Nie mam, przykro mi.
- To już jestemy martwi! - Tak, jestemy.
- To powiedz mi. - Co?
Mamy zginšć, więc możesz mi powiedzieć, kim jeste!
Wiesz, kim jestem.
Nie wiem! Przyglšdam ci się codziennie,
i niczego nie rozumiem.
Dlaczego cišgle cię spotykam?
Sam mnie zaprosiłe, powiedziałe...
Wczeniej. Spotkałem cię w Azylu Daleków.
We wraku była dziewczyna, uratowała mi życie.
To była ty. - Nie.
Wiktoriański Londyn.
Guwernantka, która była barmankš,
walczylimy z Wielkš Inteligencjš, zginęła,
i to była moja wina, i to była ty.
- Przerażasz mnie. - Czym jeste?
Sztuczkš, pułapkš?
Nie wiem, o czym mówisz.
Naprawdę nie wiesz, co?
Bardziej się teraz boję ciebie niż czegokolwiek, co jest w TARDIS.
Jeste po prostu Clarš, tak?
Nie mam pojęcia, o co chodzi, ale to jest miłe.
Nie zginiemy tu, to nie jest prawdziwe.
- To warczenie. - Co?
Co robi ranne zwierzę? Próbuje odstraszyć.
Jestemy blisko.
TARDIS na nas warczy, chce nas odstraszyć.
- Musimy skoczyć. - Jeste szalony.
Przejdziemy przez portal do silnika.
- Skšd ta pewnoć? - Nie jestem pewny.
Niezbyt przekonujšce.
Latam tym statkiem od 900 lat.
Zaufaj mi tym razem, proszę.
OK. I nie tylko tym razem.
Gotowa? Geronimo.
Serce TARDIS.
Silnik już eksplodował.
Pewnie podczas zderzenia z tamtym statkiem.
Żyjemy.
Otoczyła moc. Zamroziła jš.
Więc to bezpieczne?
Chwilowo. W końcu wybuchnie.
Nie mogę jej uratować.
Zawsze mogłem na niej polegać, opiekowała się mnš.
Teraz moja kolej i nie wiem, co robić.
Jeste piękna.
Przepiękna wrażliwa ludzka skóra.
Jak pergamin. Dziękuję.
Pęknięcie czasu. Wszystkie wyciekajšce wspomnienia.
Potrzebuję znaleć moment zderzenia...
Znaleć... muzykę.
Czasowe pęknięcie. Najmłodsza przeszłoć.
Możliwa przyszłoć.
- Co zamierzasz zrobić? - Przepisać dzi.
Wrzuciłem to przedtem przez pęknięcie.
Tym razem muszę się upewnić.
Sam to zaniosę.
Może być trochę krzyków.
Będzie bolało?
Rzeczy, które cię zabijajš, zazwyczaj bolš.
Czekaj! To wszystko, co powiedziałe, że spotkalimy się wczeniej.
Jak zginęłam...
Clara, nie martw się, zapomnisz.
Czas nas naprawi. Wszystko naprawia.
Nie chcę zapomnieć.
Nie wszystko.
Byłam w bibliotece. Widziałam.
Byłe wspomniany w ksišżce...
Jestem wspomniany w wielu ksišżkach.
Nazywasz siebie Doktorem, dlaczego?
Masz imię. Zobaczyłam je w rogu tej małej...
Jeli dzi zostanie przepisane, zapomnisz.
Nie będziesz szukać mojego imienia.
Wcišż będziesz mieć tajemnice.
Tak jest lepiej.
Lecimy prosto w pole magnetycznej pułapki.
Clara, trzymaj się blisko mnie!
Powiedz, że jest jaki przycisk, który to naprawi.
- O, tak, wielki miły przycisk. - Kłamiesz.
- Tak. - Żeby mnie pocieszyć?
- Działa? - Niezbyt.
Jestem z przyszłoci.
Nie mamy dużo czasu. To przycisk resetujšcy.
Nie! Nie!
Wielki miły przycisk.
Nie rozumiem. Był na ekranie i zniknšł.
Robocie, przynie mi co do jedzenia.
Zostaw go.
O co ci chodzi?
Może mam jeszcze w sobie okruch przyzwoitoci.
Czuję się wykończona...
Jakby w jeden dzień wydarzyły się dwa?
Skšd taki pomysł?
Nie wiem, mówię dziwne rzeczy, nie zwracaj uwagi.
Czujesz się bezpieczna?
Oczywicie.
W skali od 1 do 10.
10 to "woo-hoo", jeden to "aarrrggh".
Jeste dziwny.
Muszę wiedzieć, czy czujesz się bezpieczna...
Czy się nie boisz.
Czego?
Przyszłoci. Uciekła z kosmitš w budce.
Wszystko się może wydarzyć.
Na to liczę. Nacinij przycisk.
Jedziemy na północ.
Sweetville, doskonała społecznoć szczęliwych pracowników.
Nikt, kto tam wyjedzie, już nie wraca.
Podejrzewam, że dzieje się tam co dziwnego.
Czas na plan.
Cišgle tu się pojawiasz, młody człowieku.
Karmazynowa Groza, tak jš nazywajš.
Realizacja planu musi zostać przypieszona.
Pani Gillyflower, musimy jš powstrzymać.
W niepowołanych rękach ta trucizna mogłaby zniszczyć życie na planecie.
Tłumaczenie: Lierre feuille.de.lierre@gmail.com