De Volm willen vanmiddag hun wapen uit het complex halen.
Project Orange gaat morgenochtend bij zonsopgang van start.
Wat is het doelwit? - Dat weten we pas als we onderweg zijn.
'We' weten het niet of je zegt het me niet? - Dat is standaard militaire procedure.
Je beoordeelt je doelwitopties tot de laatste minuut en dan kies je de beste.
We zetten alles in op één doel, Dan. Wat als het wapen niet werkt of wat als het wel werkt?
Hoe weten we dat ze zich niet tegen ons keren nadat ze het tegen de Espheni hebben gebruikt?
Dat weten we niet. - En dat vind je prima?
U heeft de strepen in de lucht gezien. Het vijandelijke verdedigingsraster is al actief.
Elke dag dat we wachten...
Als we dat raster niet uitschakelen...
zullen we over drie maanden dood zijn.
De mensheid zal ophouden te bestaan.
Zal het Volmwapen werken, geen idee. Zullen ze de vrienden worden die we nodig hebben, geen idee.
Ik weet enkel dat dit wapen onze enige kans vertegenwoordigt om deze oorlog te winnen.
Als het werkt? - Ik zal wachten met huilen tot het niet werkt.
Tot dan is het mijn taak om deze mensen voor te bereiden om de strijd aan te gaan.
Goed.
Dit wil je wel zien.
Ik heb 't raster al gezien, Lyle.
De Espheni hebben een buitengewoon visueel palet. Jammer dat ze ons bestralen.
Nou, het is niet het raster. We hebben bezoek.
Kijk een aan, de verloren zoon keert terug.
Dacht dat je dood was. - Ik ben niet zo gemakkelijk te doden.
Ik krijg nog altijd 'n vliegtuig van je. - Je mag de boot hebben.
Waar ben je geweest? - Weg, nu ben ik weer terug.
Quality over Quantity Releases Falling Skies S03E09 ~ Journey to Xilbalba
Vertaling: r3p0, Désirée & WinchesterGirl
Tom, je bent er weer.
Het is Tom Mason. - Tom is weer terug.
Ik hoorde al dat je eraan kwam.
Fijn je weer te zien.
Wij moeten praten. - Je zal wel 'n goed verhaal te vertellen hebben.
Ik heb 'n verhaal.
Geen goed verhaal.
Je bent niet gewond? - Nee.
Dat werd tijd.
Geef me heel even, Dan. - Neem zoveel tijd als je nodig hebt.
We spreken later wel.
We hebben op je gewacht in Mechanicsville. Je bent niet gekomen.
Toen ik terugging waren de Skitters op de Picketts boerderij.
Wat is er met de Picketts gebeurd? - Geen idee, ze waren weg.
Waarom hebben ze je niet vermoord? - Dat maakte niet deel uit van het plan.
Ze zette me aan boord van een schip en vlogen mij naar een toren.
Karen.
Daarvandaan dirigeert ze de oorlog.
Heeft ze Anne en Lexie daarheen gebracht? - Ja.
Heb je ze gezien? Zijn ze bij jou?
Nee.
Ze zijn toch in orde, niet?
Nee.
Ze zijn niet in orde.
Er is niets meer over. - Wij zijn er nog.
Wij zijn er nog.
Weet je het heel zeker over Anne en Lexie? - Ja.
Kijk, luister...
Ik wil dat je de pijn die je nu voelt gebruikt.
We gaan achter Karen aan.
We zullen om Anne en Lexie rouwen als zij dood is.
Als we er zijn, mag ik van je hopelijk de daad bij het woord voegen.
Dat is goed, houden zo.
Dat zal je er doorheen helpen.
Ik moet met kolonel Weaver praten.
Wat zeg je nu? Je zei mij dat als we enkel haat hebben dat ze ons al veranderd hebben.
Dat weet ik, maar dat is een hele tijd geleden. Op dit moment, heb ik enkel haat...
en ik ben niet van plan dat te verspillen.
We hebben Boston nooit als doelwit gezien, Tom.
Als we morgen vertrekken, onze plannen nu veranderen, kan alles foutlopen.
Ik begrijp je bezorgdheid, Dan. Maar tot Karen me erheen bracht wisten we niet...
dat ze in Boston gestationeerd was. Maar als we de Boston toren uitschakelen...
dan schakelen we het raster uit en hebben we Karen.
Die toren is vrij goed verdedigd, omgeven door Mechs.
Er is veel minder weerstand bij ons huidig doel. - Maar dan hebben we Karen niet.
We hebben Karen niet nodig om ons doel te bereiken.
Heren, ik heb haast mijn schepper ontmoet toen ik die toren ooit probeerde in te nemen.
De gedachte van een tweede kans te hebben doet mij denken dat 't geen slecht idee is.
Een anderhalve dag om er te komen. We zullen meer vuurkracht nodig hebben...
om die Mechs te pakken. - Dat denk ik niet. Omdat we de Wakonda reactor...
uitschakelden, hebben de Espheni een tekort aan brandstof. Toen ik ontsnapte...
heb ik hun verdedigingen gezien. Vele Mechs zijn buiten werking. Ze staan er maar gewoon...
zoals het Terracotta leger van de keizer. - Ik zie de tactische voordelen.
We weten dat Karen de Espheni-verdediging langs de oostkust onder controle heeft.
Als we haar uitschakelen, hakken we 't hoofd van de slang af.
Dat is precies wat ik bedoel.
Een verleidelijk voorstel, Tom, maar...
ik heb wat tijd nodig om erover na te denken. - Wat het doelwit is, ik wil graag meegaan.
Als je mij erbij wilt hebben.
Ik zou niets liever willen, Tom.
Je bent bezorgd. Oké, dat begrijp ik. Laten we de kaarten op de tafel leggen.
Voor zover je weet, heeft Karen een worm in mij gedaan.
Dat heeft ze al eens eerder gedaan. - En ik wist dat er iets mis was...
en dat heb ik je vanaf het begin verteld. Dit is anders.
Na wat er met Hal gebeurd was, kunnen we geen risico nemen.
Hou mij in de gaten. Als ik maar iets anders doe, schiet dan 'n kogel door m'n hoofd.
Tom, dat wil ik niet doen. - Wat we willen en nodig hebben...
zijn twee verschillende dingen. We moeten het raster uitschakelen en ik moet Karen hebben.
Voor Anne en voor Lexie, alsjeblieft. En als ik hiervoor een kogel moet krijgen...
dan heb ik liever dat die van jou komt... - Zo is het genoeg.
Tom, dank je voor de update van informatie, maar nu moet jij wat gaan rusten.
Ingerukt.
Ik denk dat hij de waarheid spreekt.
Jullie zijn heel hecht, maar nu moet je een stapje terug zetten.
Hij staat op ontploffen. - Waarom zou hij dat niet zijn?
Karen vermoordde Anne en z'n dochter. Ik sta haast zelf op ontploffen.
Dat denk ik ook, kolonel Weaver. - Begrepen.
Als hij toch een implantaat heeft, gaan we het echt nooit vinden, maar...
als hij er geen heeft en hij de waarheid zegt... - Dan gaf hij ons de sleutel tot de overwinning.
Ga nu maar, ik ga hier even over nadenken.
Ik ben erg blij dat je teruggekeerd bent, mijn vriend.
Ik zag je vliegtuig neerstorten. Ik dacht niet je ooit nog terug te zien.
Het lot is iets vreemds. Het geeft ons het voordeel als we het minst verwachten...
en geeft ons klappen wanneer we het minst verwachten.
Het spijt me verschrikkelijk van Anne en je dochter.
Ik kan er momenteel niet bij stilstaan.
Beste is gewoon te blijven doorgaan.
Ik probeerde mij hetzelfde wijs te maken toen mijn broer gedood werd.
Maar toch waren de gedachten er. Dat is het meest moeilijke aan een oorlog.
Het ontneemt onze geliefden, slikt ze geheel in.
En we hebben nooit de gelegenheid om afscheid te nemen.
Dat is waar.
De laatste keer dat ik m'n broer zag, maakten we ruzie over iets dom.
Als hij 't overleefd had, hadden we het bijgelegd, maar...
het feit dat we het niet konden bijleggen blijft me achtervolgen.
Ik dacht altijd dat liefde mij 'n voordeel gaf.
Misschien is het gewoon een belemmering dat ons denken vertroebelt.
Wat is dan het alternatief, niet liefhebben om nooit te hoeven rouwen?
Hé, er is iemand.
Nu al verbannen, hè? - Ik moet met je praten.
Daar heb ik geen probleem mee. Lyle, jij wel?
Nee. - Alleen.
Geef mij en zijn voormalige hoogheid een momentje, goed?
Dat is al eventjes geleden, Cambridge. Wat kan ik voor jou betekenen?
Je had me vandaag kunnen neerschieten. Niemand zou het geweten hebben.
Lyle zou het gezien hebben, maar ik begrijp wat je bedoelt.
Je denkt niet dat Karen iets geïmplanteerd heeft? - In tegendeel, daar reken ik op.
Als je dan eindelijk wegvlucht als 'n dolle hond, zal iemand je moeten neerknallen.
Misschien zelfs ik. - Ben blij dat te horen.
Kolonel Weaver zou twijfelen. Jij niet.
Nee, Tom, Ik niet. - Goed.
Dan zijn we...
Het is weg. Het hele Volmcomplex is weg.
Ik heb geen Beamers of Mechs gehoord.
Iets moet het hebben laten ontploffen.
Als het de mol was, dan is hij er zeker voor gegaan.
Lijkt erop dat deze de andere heeft weggesleept.
Cochise, kun je mij horen?
Deze is dood. - Hij leeft nog.
Kom op, help me met hem.
Kom op, Pope, help me hem dragen.
Pak zijn benen.
Lourdes.
Dr. Delgado, ik heb je hulp nodig. - Ik ben zo weer terug.
Ik moet naar boven... - Dr. Delgado, dat kan wachten, hij niet.
Leeft hij nog? - Toen we hem vonden nog wel.
Ik weet niets over de anatomie van de Volm. Ik zou niet eens weten waar te...
Het is niet nodig. Mijn volk is dood.
Ze hebben hun leven in mijn handen gelegd en ik heb ze niet in leven kunnen houden.
Ik kan hun dood niet accepteren.
Ik ben hier bij je.
Je mag verlies je niet laten breken, weet je nog?
Dat zei je eerder ook tegen mij. Hoop is sterker dan verlies.
En de menselijke geest blijft het meest krachtige wapen op aarde.
Dat is een gave.
Als jullie dat niet laten uitroeien, zal dat jullie de overwinning brengen.
Laat het jou ook helpen.
In korte tijd, indien niet gestoord...
zal mijn lichaam zichzelf herstellen.
Je hoeft niets te doen.
Goed, we zorgen dat je niet wordt gestoord.
Ik hoop dat wij ooit...
elkaars harten kunnen lijmen, professor.
Ik verheug me op die dag.
Hij ademt nog.
Iedereen bij hem weg. En hou iedereen bij hem vandaan.
Lourdes. Ga terug naar beneden.
Er komen vast nog meer gewonden aan.
Wat gebeurt er nu met de missie? - Eerst moeten we de branden blussen...
en dan gaan we in het Volmcomplex kijken naar het wapen.
Hebben we al een doelwit? Zijn de plannen veranderd?
Waarom vergaderen mijn militaire leiders...
zonder mij in te lichten? - Generaal Porter houdt het stil...
omdat we nog een mol hebben. Mevrouw de President...
ik weet niet of de plannen zijn veranderd. Ik heb alleen informatie verstrekt.
Wat ga je nu doen?
Ik hoef heus mijn oude baan niet terug. - Die had ik graag teruggegeven.
Moeilijke taak.
Die explosie heeft veel teweeg gebracht.
Iedereen in het noorden wil extra munitie...
bang dat we worden aangevallen.
Hetzelfde in het oosten.
Tot nu toe geen beweging daar.
Heb je gehoord van Anne en mijn zusje?
Het spijt me.
We laten Karen ervoor boeten.
Ben je in orde?
Ik zie niets.
Waar ben je? - Hier.
Je hebt een hoofdwond. - Ik zie niets.
Zo beter? - Ja, een beetje.
Het blijft wazig. - Kun je staan?
Ik denk het wel.
Wat is er gebeurd? - Weet ik niet.
Ik breng je naar de ziekenboeg. Kun je lopen?
Ik denk van wel. - Hou je aan mij vast.
Hier.
Aan het werk, mensen.
Wat heb je gehoord?
Ik weet niet zeker of het mensen zijn. Het geluid weerkaatst nogal.
Het is al een wonder dat je iets hoort door 100 meter rotsgesteente.
Het is van levensbelang dat we methodisch blijven.
Beetje graven, dan luisteren, niet opgeven.
Nooit opgeven.
Nee, niet jij ook.
Kom, ik heb je.
Maggie, niet jij ook.
Je bent in orde.
Ik ben bij je.
Hoest het maar uit. Heel goed.
Kolonel, Matt heeft bedacht hoe we beter kunnen zien wat er beneden gebeurt.
Zeg het maar, jongen. - Ik dacht, dat...
als we door de stormafvoer binnengingen, Ben beter zou kunnen horen.
Goed idee. Doe maar.
Pope, ik heb jouw mensen nog nooit zo hard zien werken.
Kolonel, als we die Volmtruc niet snel doen, is iedereen binnen drie maanden wormenvoer.
Wat zei die stekeljongen? - Waarschijnlijk overlevenden beneden.
Waarschijnlijk in de kantine.
Goed nieuws, daar zaten vast de meeste mensen.
Als de kantine het heeft gehouden, weet ik zeker dat je dochter...
Ze zit vast daar met haar vrienden.
Doe het rustig. Veroorzaak niet nog meer ellende.
Als die jongen gelijk had, komen we zes meter van de noordelijke trap uit.
Als die vrij is, kunnen we tien meter recht naar beneden.
Goed.
Blijf graven. De mensen daar beneden rekenen op ons.
Pas op je hoofd.
Daar zijn er nog twee.
We hebben misschien wel honderden doden.
Hou dit eens vast.
Kijk daar eens. - Wat zie je?
Het is Lourdes.
Ze leeft nog. - Godzijdank.
Hoe erg is het? - Weet ik niet.
Maar we hoeven niet ver meer.
Volg mij.
Leg hem op die brancard.
Ik heb er nog twee voor u, dokter.
Dr. Delgado. Daar.
Het is niet ernstig. Ze kan wachten.
Ik ben bang dat u hechtingen nodig hebt, Mevrouw de President.
Ik zie niets, alles is wazig. - Gaat u zitten.
Jemig man, wat zie je eruit.
Heb je mijn vader gezien? - Hij was boven, denk ik.
Jeanne, maak je geen zorgen. Je vader is een overlever.
Waar hij ook is, hij maakt zich vast net zoveel zorgen om jou.
Hou je haaks, we komen er wel uit.
Hoe is de situatie? - Kijk naar de plattegrond.
Alle hoofduitgangen zijn geblokkeerd met puin. We komen er niet doorheen.
Ik heb ook mensen naar deze liftschachten gestuurd.
En de noordelijke uitgangen?
Ik had niet genoeg mannen om daar ook te gaan kijken.
Dat kunnen wij wel doen. Zoek een wapen voor me, goed?
Hoe is het met haar? - Waarschijnlijk een hersenschudding.
En Lourdes? - Hetzelfde.
We kunnen haar alleen maar in de gaten houden tot ze wakker wordt.
Gaat het?
Toen ik klein was, sloot mijn broer me soms uren op in de kast.
Sindsdien haat ik krappe ruimtes.
Ik zou me veel beter voelen als we de lucht weer konden zien.
Verdomme.
Tom, dat zal niet helpen.
We laten ons niet tegenhouden. - Dat is al gebeurd, goed?
Je hebt een vorkheftruck nodig om dat vrij te maken.
Er moet een andere uitgang zijn.
Porter heeft alles gecontroleerd. Laten we gewoon wachten.
Ze zijn hierboven vast aan het graven. - Daar kunnen we niet op wachten.
Kruipertjes?
Verdomme, Dok.
Dr. Kadar.
Wat ben ik blij u te zien.
Ik neem aan dat we niet bovengronds zijn. - Bij lange na niet.
Wat is er gebeurd met mijn conditie? Die was veel beter.
Misschien omdat de lucht opraakt.
Het is ook mijn zuurstof.
Die hele gang is misschien wel geblokkeerd.
Dan maken we de deur vrij en komen we nog niet verder.
Luister, je kunt me helpen of je mond houden.
Gebruik jij je zuurstof maar op jouw manier, ik doe het op de mijne.
Je spieren gebruiken lost het probleem niet op...
net zomin als toen je mij achterliet in Charleston om Anne te zoeken.
Dat ging om familie. Ik moest wel.
Je had me mee kunnen nemen.
Ik dacht dat ik niet terug zou komen.
Precies.
Ik ben al een grote meid.
Ik bepaal hoe ik leef of sterf, niet jij.
Dit is een brandtrap. Gewapend beton.
Ik heb een speciaal explosief nodig om door die vloer heen te breken.
Hebben we dan explosieven? - Nee.
Jawel, ik heb nog pakjes C4. Dat moet dan maar.
Ontstekingscapsules? - Nee.
Die liggen in het arsenaal en daarvan zijn we afgesneden.
Goed dan.
Ik heb ongeveer 70 meter draad nodig. Elektriciteitssnoeren zijn goed.
Waar moet ik dat vandaan halen?
Dit is een winkelcentrum dus er moeten elektrische leidingen zijn.
Het zal zich in de muren bevinden en niet meer werken en de muren zijn van...
Ik heb ook kruit nodig van een tiental kogels, ductape, zoveel mogelijk batterijen...
en wat pindakaas. - Pindakaas?
Ik verga van de honger. - Begin maar met de pindakaas.
Wat bent u aan het doen, Dr. Delgado? U mag niet rondlopen. Ga terug naar bed.
Ik moet helpen met de gewonden. - U bent zelf een gewonde.
Ik wil niet dat u het bed verlaat.
Geen zorgen, we kunnen het aan. - Hij heeft gelijk.
Je moet zelf rusten. We halen je hier zo snel mogelijk uit.
Tom, zat de mol hierachter?
Mogelijk.
Zoveel mensen dood.
Alles waar we voor werkten vernield. - Dat weten we niet.
Het lijkt erger hier beneden.
Tom, ik...
Het spijt me van Anne en Lexie.
Maar dat zegt iedereen natuurlijk.
Het geeft niet.
Ik voel me er schuldig over.
Jij vroeg of ik op hen wilde letten.
Niet doen, jij kon niet voorzien wat er zou gebeuren.
Anne heeft mij zoveel gegeven...
en als ik denk aan alles wat we samen meegemaakt hebben...
dat ze alleen stierf, daar waar het allemaal begon...
na alles wat we...
Je moet je daar niet aan vasthouden.
Anne zou dat niet willen. - Je hebt gelijk.
Ga maar slapen.
Waar lach jij nu om?
Om ons.
Al dit werk, we zijn weer bij het begin.
Net zoals deze verdomde oorlog.
En dat vind jij grappig?
Kom op, Hal.
Het is niet zo slecht.
Denk je dat het pijn doet als je dood bent?
Leven doet pijn.
De dood is makkelijk.
Ik kan het niet laten gebeuren, Maggie. Ik moet het stoppen.
Over sommige dingen hebben we geen controle.
En ik kan dat niet uitstaan.
Dit is mijn schuld.
Misschien had ik er geen controle over.
Ik had een insect.
En ik kan het mij niet herinneren.
Maar ik kan wel een bom hebben geplaatst.
Of bommen.
Of ik het nu wel of niet onder controle had.
Ik heb iedereen verraden waar ik om geef.
Al die mensen zijn door mij gestorven.
Jij zal sterven...
vanwege mij.
Ik dacht dat ik de dood kon ontlopen.
Dat is grappig.
Niemand gaf ooit om mij.
Niet zoals jij.
Als dit mijn tijd is...
zou ik er graag met jou uitstappen.
En dat is mijn keuze.
Zoutoplossing om de ontploffing te sturen.
Slim. - Ben je bijna klaar?
Ja. O, nee.
Wat is er?
Er zit een scheur in de steunbalk precies boven mij.
Is dat een probleem?
Dat ligt eraan of het zijn zwaartegewicht nog aankan.
Onze explosie kan recht door het trappenhuis heengaan...
of 't laat het plafond instorten en de hal onder het puin begraven.
We moeten hier goed over nadenken, misschien een andere locatie zoeken.
We zijn weer bij het begin.
Wat zei je net? - Ik zei: we zijn weer bij het begin.
Wat ben je aan het doen? - Ik kijk hem alleen even na.
Laat maar. Anthony is gewond. Ik heb jouw hulp nodig.
Wat is er gebeurd?
Kun je mij horen?
Sta langzaam op. Doe je handen boven je hoofd.
Tom, wat is dit? - Doe het.
Ik begrijp het niet.
Ik wil in je EHBO-tas kijken. - Waarom?
Omdat het precies dezelfde is die je met ons meegegeven had naar Keystone..
waar de Espheni ons vond, en ik denk dat je er een zender in hebt geplaatst.
Het was gewoon een EHBO-tasje.
Je doet vreemd. - Doe ik dat?
Je zei dat het triest was dat Anne stierf, precies waar het allemaal begonnen was.
Het was de gedachte aan haar... - Je bedoelde Boston.
Ik heb aan Porter en Weaver verteld waar ze gestorven is.
Ik heb het aan niemand ander verteld. Hoe wist je het?
Ik nam gewoon aan...
Waarom was je niet in de ziekenboeg tijdens de ontploffing?
Probeerde je te ontsnappen nadat je de bom had geplaatst?
Tom, je maakt me bang.
Wat deed je in Cochises kamer terwijl ik had gezegd dat niemand bij hem mocht.
Hij is een patiënt, ik een dokter. - Laat me dan zien wat er in die tas zit.
Zie je niet wat de mol met ons doet? - Jij bent de mol.
Ik vroeg aan jou om Anne en Lexie in de gaten te houden...
en jij hebt ze aan Karen uitgeleverd.
Ik dacht dat ik hier meer zou horen, maar ik hoor helemaal niets.
Ik maak me zorgen.
Ik ook. Ze kunnen allemaal dood zijn.
Misschien is dat zo erg nog niet.
Wat bedoel je?
Pa is gek geworden. Ik weet niet wat Karen met hem gedaan heeft.
Maar ze heeft iets gedaan, wat hem veranderd heeft.
Als ze dat bij jou zouden doen, zou je ook veranderen.
Wacht. - Wat?
Ik wil niet dat pa sterft. En Hal en Maggie ook niet...
niet op deze manier.
Jij bent de enige die ze niet kan doden. Weet je dat wel?
Ik kan ook sterven, Matt. Net zoals ieder ander.
Nee.
Wat er ook gebeurt, jij zult het kunnen zien.
Wat er ook gebeurt.
Als jij er niet bent, wil ik er ook niet zijn.
Het is niet aan jou.
Denk je dat er nog iets is?
Zoals engelen en de hemel?
Ik hoop het niet.
Want ik weet waar ik heenga.
Waar je ook gaat...
ik zal je vinden.
Een pijp.
Hallo?
Wat is dat?
We zitten hier. - Het is Hal.
We horen je. We zijn boven je. We gaan hulp halen.
Blijf jij maar, ik ga Weaver en een team halen.
We hebben bijna geen zuurstof meer. - Open de pijp.
De pijp. - Het lukt me niet.
Ik probeer het wel.
Dat is goed.
Ben, we zijn in orde.
We hebben de pijp open gekregen.
Houd vol. We komen eraan. We gaan hulp halen.
Ik kan niet geloven dat zij het is.
Zij hielp het harnas van Diego te verwijderen, lapte mij op.
Ze heeft mijn leven ook gered. Niemand verdacht haar.
Dat had wel gemoeten. - Hoe, Tom?
Het leek er niet op dat ze een insect had. Ik begrijp niet hoe het heeft kunnen gebeuren.
Ze behandelde iedere dag tientallen patiënten. Als een van hen een oogworm had...
We moeten vanaf nu, veel voorzichtiger zijn.
Wij allemaal. - Het is te laat.
Je beschuldigt Karen van al jouw problemen. Kunt niet wachten om haar te doden.
Alsof dat alles goed zal maken.
Maar diep in je hart, weet je wie daadwerkelijk de schuldige is.
Luister niet naar die onzin. Dat is de worm die praat.
Toch, Tom?
Jij was degene die stond op een samenwerking met de Volm om deze oorlog de leiden.
Hoeveel mensen zijn er gestorven door jouw fouten?
We gaan er allemaal aan. Karen heeft gewonnen.
Je zou moeten weten dat je haar nooit kon verslaan. Ze is jou altijd een stap voor.
Je hebt verloren.
Deze kamer zal je graf zijn.
Blijf hier.
Iedereen, ik heb een uitweg gevonden.
Frisse lucht.
De dingen die we voor lief nemen.
De balk heeft het gehouden.
Dat betekent dat een kleine kans, echt kan gebeuren.
Wat is er gebeurd? Gaat alles goed?
Ik dacht dat je dood was. - Die dag komt nog wel.
Gaan we nog steeds eten? - Zeker wel.
We hebben de mol gevonden.
Wie is het? - Lourdes.
Lourdes?
Hoe is het met je? Hoe ging het hierboven?
We leven nog. - Waar is kolonel Weaver?
Zodra de gewonden boven zijn...
Gaat het wel?
Het was Lourdes.
Ik ken haar al vanaf het begin van deze oorlog. Ze was echt niet tot zoiets in staat.
Natuurlijk niet, dat was haar ook niet.
Karen heeft dit gedaan.
Op een of andere manier heeft ze haar een insect gegeven.
En als we het verwijderen, denk je dan dat de anderen haar zullen vergeven?
De helft van hen, hebben het mij niet vergeven.
Het spijt me dat ik niet meenam op de missie, en voor alles.
Ik wilde je nooit kwetsen. - Dat weet ik.
Maar je moet me een ding beloven.
Als je achter Karen aangaat... - Je gaat zeker mee.
Als je ervoor kiest, bedoel ik.
Daar kies ik zeker voor.
We krijgen onze wraak.
Als een team. - Ja, als een team.
Het is goed om je weer levend en wel te zien.
Mijn kameraden, ze zijn er niet meer.
Net als mij, hebben zij hun thuisland nog nooit gezien.
En nu zijn ze gestorven in een vreemd land.
Vergeten. - Ik zal ze niet vergeten.
Of waarom zij hen leven hebben gegeven.
En we zullen ervoor zorgen dat ze niet voor niets zijn gestorven.
Het is te laat.
Je hebt het wapen gebouwd in een bunker die is ontworpen om 'n aanval te kunnen weerstaan.
Is het mogelijk dat het de aanval heeft overleefd?
Dat heeft het zeker.
Maar het ligt begraven onder het wrak en al mijn ingenieurs zijn dood.
Ik beschik niet over de technische expertise om het te besturen.
Misschien kan Dr. Kadar helpen.
Hij is een snelle leerling. Ik denk dat hij het als een uitdaging ziet.
Het is een wilde gok.
Wat is het alternatief?
Kom op.
Eerst begraven we onze doden...
en dan gaan we graven alsof onze levens er vanaf hangen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: r3p0, Désirée & WinchesterGirl Exclusief gedownload van Bierdopje.com