Marshall en Marvin namen de bus richting Long Island om naar ons toe te gaan.
Lieve kleine Marvin, huil niet meer. We zien mama snel weer.
Hallo daar. Het spijt me van het lawaai.
Het is een lange dag geweest voor de Eriksen mannen.
Waarom rijm je? - Fijn dat je er naar vraagt.
Mijn zoon valt moeilijk in slaap.
Een paar weken terug, was mijn vrouw aan de beurt.
De baby huilde zo veel.
Ze las ieder book, maar het was steeds mispoes.
Tot ze arriveerde bij een moeder, genaamd Goose.
Marvin... - Zei ze.
deze rijmpjes maken je moe.
Alles wat Marvin sindsdien nodig heeft is een rijmboek, en naar bedje gaat hij toe.
Wat zullen we nu lezen?
Verdorie, z'n boek ligt nog in de auto.
Dat zuigt.
How I Met Your Mother - S09E11 Bedtime Stories
Vertaling: Big0Bertha
Verdorie! Wat een ongeluk. Zonder dat boek, doet Marvin geen middagtuk.
Heeft iemand hier wat gedichten misschien?
Of enig advies? - Ja, neem geen kinderen.
Als ik niet wil dat Marvin wakker wordt, verzin ik zelf wel wat gedichten.
Ik maak wat poëzie op deze reisdag...
Ik weet het al, het verhaal heet: Mosby aan slag
Teds liefdesleven stond erg in de kou.
Hij was achterin de dertig, en had nog steeds geen vrouw.
Maar toen, op een dag tijdens het nakijken van verslagen, gaf het leven hem een 'wie'.
Een natuurkunde docent genaamd Lisa die net is verhuist vanuit Miami.
Professor? - Vroeg ze zacht, hij zei...
Noem me maar Ted. - Ik wil je niet storen.
Ga zitten. - Zei hij met pret.
Ik ben vrij nieuw in het lesgeven, en ik zoek advies.
Iedere nacht oefen ik mijn lessen, soms wel twee keer.
Maar als ik magnetisme uitleg. Luisteren ze niet naar wat ik zeg.
Ik heb rondgevraagd, en mensen zeggen dat jou lessen verreweg de beste zijn.
Dat betekent wel zeker iets, want architerctuur? Verschrikkelijk.
En Ted dacht...
Alsof natuurkunde zo interessant is.
Ga door.
Jij bent zo ervaren, en ben eigenlijk nog een beginner.
Als het niet te veel gedoe is, wil je dan met me uit eten?
Ik zou graag wat tips krijgen, we maken het niet laat.
Wat zeg je er van? - Wat zeg ik er van...
Tedde Westside heeft een date!
Hoera. - Zeiden we blij.
Ted is van de reservebank af. - Ted is weer terug in het spel.
Het is lang geleden sinds Teds laatste del.
De laatste keer dat Ted tietjes zag, was in de musical Fame.
De laatste vrouw waarmee Ted een relatie had, was behoorlijk extreem.
Rustig aan. Wees geen dwazen.
Is het niet gewoon een etentje tussen twee collega's?
Ted dacht terug aan de gefaalde dates.
Dat kan wel eens waar zijn.
Hoe vaak ben ik wel niet thuisgekomen met ontzettende testikel-pijn?
De vraag is, wat is Teds deelname...
in de relatie met deze jongedame...
op de Internationale Date Lijn. Dat is juist, nieuwe theorie.
Wat is dat, vraag je? - Niemand vroeg wat.
Ik leg het nu uit, de theorie.
De date lijn is de grens tussen blijdschap en verdriet.
Aan deze kant, ga je vanavond naar huis.
Aan deze kant, morgen pas naar huis.
En toen, nadat Barney wat gebaren maakte die erg onaardig waren.
Ging Ted naar zijn date met Lisa, in een nogal onzekere stemming.
Was dit wel een date? Hij wist gewoon niet hoe hij er voor stond.
Toen arriveerde Lisa. Ted werd blij van de kledij die ze aanhad.
Vrouwen dragen niet zulke uitlokkende kleding tijdens een werk-diner.
Date.
Maar een vrienschappelijke handdruk gaf Ted het verkeerde idee.
Geen date.
Zo verliep de nacht, en de bol draaide heen en weer.
Maar Ted was nieuwsgierig, en had zijn gevoelens opgepropt.
Hoe lang kon dit nog doorgaan? Hij was een pion van het lot.
En Lisa keek naar de TV...
De wedstrijd van de Yankees staat aan!
Zijn de... - Constateerde Ted.
Yankees jouw idool?
De dame haalde haar schouders op en zei...
Ik speelde softball op school.
Het softball stereotype is dat, en niet meer.
Maar terwijl de Yankees het goed deden,
had Ted flink wat zeer.
Ookal denk kan dit nu wel een date zijn...
maar dat is niet lang meer zo als Lisa...
Ja! Wij winnen!
Lisa nam een slok en zei...
Dit klinkt misschien heel raar,
maar er is een reden waarom ik een Yankee-fan ben.
Ik zal het je vertellen, hoe raar het ook klinkt...
de eerste week in New York was ik nogal intiem, met iemand uit het team.
Welke speler? - Dat ga ik niet zeggen.
Alsjeblieft. - Wat ben je, een journalist?
Ted was druk aan het nadenken, en de ober kwam voor hun bestelling.
Lisa zei... - Ik wil graag de spaghetti marinara.
Arme Ted kon alleen denken aan...
Mariano Rivera? - En toen zei ze...
Deze plek heeft fantastische kip Milano.
Het enige waar Ted aan kon denken was...
Alfonso Soriano?
Ik wil iets hartigs.
Ik wil graag de zwartgeblakerde Miso Cod.
Is het Joe Girardi? Heilige geest, is het A-Rod?
Oké Ted, rustig aan.
Raap jezelf bij elkaar.
Lach, wees charmant, praat over het weer.
Dit is misschien een date, en dat betekent straks hanky-panky.
Dus wees relaxt, waag het niet...
Vertel me gewoon welke Yankee!
Ik wil er liever niet hier over praten.
Maar ik zou mijzelf haten...
als deze date zou eindigen omdat ik iets niet los wil laten.
Als er een obstakel op de weg ligt, waarom halen we die niet gewoon weg.
Ik heb gedate met Derek Jeter, hier een foto voor verdere uitleg.
Ted keek naar de foto.
Er waren twee dingen die zijn hoofd binnen kwamen stromen.
Dit was zeker weten een date...
maar er zou geen tweede komen.
Zie je, het werkte. Ik rijmde en nu slaapt m'n jongen lekker.
Nu kunnen we genieten van de rit.
Aan de kant, eikel.
Oké, ik heb een nieuw verhaal nodig om Marvin stil te krijgen.
Ik weet het niet, dat laatste verhaal vond ik zelfs wat extreem.
Voor je in de bus kwam, had je toen een joint gerookt?
Je vertelt dat soort verhalen niet aan kinderen.
Daar had hij een goed punt.
Ik zei wat dingen die wat merkwaardig zijn.
Maar bij kinderen van Marvins leeftijd doet dat geen pijn.
En de eerste herinnering die in jou hoofd rondslingerde?
Pompoenen leegscheppen op drie-jarige leeftijd is het eerste wat ik me herinnerde.
Hij zal dit zich niet herinneren. Ik denk dat je gelijk hebt.
Dat hoop ik.
Anders moet ik straks betalen, voor Marvins therapie.
Leuk gesprek, ik ga een dutje doen.
Goed idee.
Na dit verhaal! Robin steelt de cake
In een bakkerij in Oost,
dachten klanten over tante Robin...
Jeetje, wie liet deze zwerver binnen?
Het interesseerde haar niet dat ze werd aangekeken.
Ze had het net uitgemaakt met...
Kevin.
Nee, Gael. Of Scooby?
Don?
Soms regent het, soms sneeuwt het,
terwijl crème vulling op haar shirt kwam...
Hey Robin, hoe gaat het?
Het was Simon, haar ex-vriendje van haar jongere jaren in Canada.
maar nu zag hij er anders uit...
Rijm, goed nadenken.
Ik heb net nieuws binnen gekregen.
Het woord Canada rijmt nergens op.
Het is makkelijker om dronken op een stier te rijden.
Maar Canada, verdorie, vraag het aan iedereen op deze planeet...
ze proberen het altijd in het midden van een zin te drukken.
Om zo het probleem te vermijden voor hun nazaten.
Ik ken niemand die kan rijmen met het woord Canada.
Behalve mijn oom Tony uit de Bronx. Hij is een conciërge.
Uitslover.
Simon, wat leuk om je te zien.
Wat doe je in New York?
Ik woon hier nu. - Echt waar?
Ja. - Wat leuk.
Mag ik een vork?
Hij was altijd al een gladjanus en nep zijn was zijn doel.
Maar Simon zo netjes zien, gaf Robin een fijn gevoel.
Terwijl ze naar hem keek, voelde Robin een tinteling.
Was Simon volwassen geworden? Zo ja, was hij single?
Super.
Zei ze terwijl haar wimpers flapperden. Wat had Robin ineens veel energie.
Ja, ik ben verloof met Lousie Marsh, ons huisje heeft een Jacuzzi.
De bakkerij draaide, de grond viel uit één.
De lucht was zo dik als siroop.
Arme Robin kon niet ademen, terwijl een traan uit haar oog droop.
En terwijl ze probeerde een excuus te verzinnen om weg te gaan. Zei Simon...
Onze bruilofttaart is best cool, vind je niet?
En zo is het slechtste idee dat Robin ooit bedacht heeft, geboren.
Op Teds deur werd geklopt.
Ik heb iets slechts gedaan.
Toen Robin haar verhaal vertelde, wist Ted dat dit niet weg kon gaan.
Het stelen van iemands bruilofttaart is iets vreselijks om te doen.
Robin, ik weet gewoon niet meer wat ik zeggen kan.
Je moet deze cake direct terugbrengen.
Dat kan ik niet. - Waarom niet?
Omdat...
Jammie.
Ted snakte naar adem, hij had nog nooit zo iets kwaadaardigs gezien.
Robin voelde medelijden, maar het enige wat ze kon...
Dit is heerlijk.
Eén stuk werden twee stukken, toen drie, toen vijf, toen zeventien.
Ze verslond die cake als een hebzuchtige Wolverine.
Eten, knagen, kauwen, zo vorderde de avond.
En tegen de tijd dat je moeder arriveerde, was de cake al voor de helft in Robins mond.
Ik kwam zo snel als ik kon.
Wat is de schade?
Kijk zelf maar, een halve cake, ze kan zo meedoen aan de olympiade.
Een halve cake?
Wat heb ik gedaan? De wereld zal me niet vergeven.
Deze dag zal bekend staan om mijn schande, wat moet ik nu met mijn leven?
Ik ben de vrouw die haar gevoelens op eet, dat is mijn lot.
Ik denk dat ik moet opstaan, anders maak ik deze stoel kapot.
Onzin. Hogwash! Balderdash!
Zei mama met veel kracht.
Je kan nu niet stoppen, zie je het dan niet?
De kijker ziet jou niet als een zielig cliché,
een loser uit een zielig liefdesverhaal.
Jij bent Robin, en je bent een halve bruilofttaart verwijderd van roem!
Als je nu stopt, dan wint Simon, en eindigt het verhaal met jou...
hoe jij je ex zag, gek werd en stal van een bakkerij.
Maar als je het durft, lieverd,
is het tijd om je te vereeuwigen, dat de wereld altijd weet...
wat jij verslonden hebt.
En jaren na vandaag...
zal de troubadour zingen over die ene keer, toen Robin een taart jatte.
En hem...
helemaal...
op at.
Ze ging er weer goed voor zitten...
terwijl Ted en mama haar toejuigde, hap na hap verdween de toren.
Een paar vrienden kwamen langs om te kijken. En niemand hoefde te bedelen.
Het werd al snel een feest.
Barney nam zelfs een vat mee.
Vork na vork, slokte ze de vanille vulling op.
Ze maakte geluiden die leken op die van een gorilla.
Kom op, Robin. Maak het af.
Mama moedigde haar aan...
als Apollo die Rocky coacht tegen een geglazuurde Clubber Lang.
Rocky IV, mijn favoriet. - Nee IV is met de Russen.
Nee, IV is die waar hij raar praat vanwege zijn hersenschudding.
Dat zijn ze volgens mij allemaal.
Nou nou, doe niet zo onaardig. - Het is Rocky IV.
Nee, III. - Nee II.
Het is echt niet zo belangrijk.
Het laatste stukje, de laatste hap, was eindelijk daar. Het publiek was stil...
Het enige wat je hoorde was Barney, die chips aan het eten was.
Nog maar één hapje te gaan.
Het is net als Ik Wed dat Ik Het Kan. Weet je wel,
"Ik kan 50 eieren eten" Toch?
Ze gaat kotsen.
Maar Robin hoefde niet te kotsen. Ze at het laatste stukje en stond op met trots.
Wacht, ik ben nog niet klaar.
Schreeuwde ze naar het publiek.
Ik heb deze taart verorberd.
Die kroon draag ik hartstikke graag.
Maar nu ik die taak gedaan heb is het tijd om het weg te spoelen.
Het is zo'n fantastische avond, er is maar één manier om deze af te sluiten.
Ik ga dit hele vat leegdrinken.
Oké Barney, zet maar neer.
En nu staat die avond bekend niet voor de avond dat Robin gedumpt werd...
maar als de nacht dat we haar maag moesten leegpompen.
En kijk nou, de kleine engel slaapt heerlijk, Gus.
Het lijkt alsof onze problemen... - Kies een baan.
Ik haat deze stomme bus.
Marvin, ik ben bang dat deze avond geen groot succes is.
Vast in het verkeer, nu missen we het hele oefendiner.
Ik hoop dat ik gelijk had, en jij je dit niet zal herinneren.
Deze godvergeten reis over de L I E.
We weten tenminste nu een ding zeker. Het kan niet erger worden dat dit, echt waar.
Tot ziens burrito van het wegrestaurant.
Ga daar niet naar binnen.
Nog één verhaaltje, en ik zal op mijn taalgebruik letten.
Het verhaal van Barney Stinson, Player Koning van New York City.
Er was eens een groep die zich gingen bezatten.
Natuurlijk komt er iemand binnen lopen met een strakke roze sweater.
Ze bestelde een biertje, ik denk dat je al weet wat ik ga zeggen.
Zoals Barney het altijd subtiel brengt...
Boy-oy-oy-oing.
Hij stond op om naar de vrouw te stappen...
maar mamma onderbrak hem en zei...
Kerel, ze is veels te hoog gegrepen.
Ze is geen Daisy Duke in een t-shirt.
En ik zie geen Basic Fit klantenpas.
Ze heeft geen bruiningscrème, geen tattoos.
Ze drinkt Chardonnay wijn, geen alcohol met kersensmaak.
Haar make-up zit netjes op de plek, en ze speelt niet met haar haar.
Er is een zeer kleine kans dat je 'm ergens in mag stoppen.
Je uitdaging is geaccepteerd, Lil.
Er is geen vrouw te mooi, want ik ben Barney Stinson...
Player Koning van New York City.
Je kan jezelf geen koning noemen, en hetzelfde geldt voor LeBron.
Hij verliet zijn team drie jaar geleden.
Bro, geef het op, ga door met je leven.
Waaorm ben ik de Koning? Fijn dat je het vraagt.
Dat deden we niet. - Doen we nooit.
Het is tijd voor een geschiedenisverhaaltje.
En geloof me, ieder woord is de waarheid.
Op een vroege morgen werd ik wakker naast een overwinning.
Er zijn zoveel dingen mooi aan deze vrouw, haar tieten, haar borsten, haar borstkas.
Ze wou het wild en Barney vond dat geen probleem.
Is dit belangrijk voor het verhaal? - Nee, maar wel leuk om te vermelden.
Nadat ik wegging en de jonge dame doei had gezegd...
Stopte ik. Ik keek rond, en vroeg me af...
Waar ben ik eigenlijk?
Het bord zei 22nd Street, en mijn zorgen waren ineens een stuk minder.
Totdat een koude wind een tak opzij blies en het bord volledig liet zien... Oost.
Oost? Oh nee.
Wat heb ik gedaan?
Stotterde ik bedroefd.
Op dat moment kwam er een zwarte Sedan aanrijden.
Ben jij Barney? - Ja.
Instappen.
Is er ook maar iets van dit verhaal waar?
Natuurlijk. Houd je nu goed vast.
Want op die dag werd ik verhoord door...
De Hoge Raad van Players.
Heren, bedankt voor jullie aanwezigheid.
Ik moet helaas melden dat we een stroper in ons midden hebben.
Want Barney hier deed het met een vrouw buiten zijn territorium.
Oost is Tuxedo Charlies terrein. Hij is boos.
Zekers te weten.
De overeenkomst van 2004 geeft duidelijk aan...
Fifth Avenue is de scheidingslijn van ons jachtterrein.
Jou studentenmeisjes in West zijn niet de slipjes waar ik in terecht wil komen.
Dus je moet weten dat mijn debutantes uit Oost voor jou niet zijn toegestaan.
Leden van de Raad...
Bro's. Niemand wil een oorlog.
Natuurlijk ben ik de overeenkomst uit '04 niet vergeten.
Wat kan ik zeggen? Een idiote actie.
Het goedpraten? Dat kan ik niet.
Maar bro's, ben ik geen bro geweest voor iedere bro aan deze tafel?
Mijn vriend uit Brooklyn, Augurkje Bob, kan daar bevestiging voor geven.
Weet je die toerist nog die Penn Station aan het zoeken was?
Ze kwam uit Boston, en had een fantastische goed-in-bed look.
Ik stuurde haar de verkeerde kant op en ze belandde in Red Hook.
Houd je mond, Barney. - Bronx Donnie...
rustig aan.
Tuxedo Charlie is niet de enige die is gekleineerd.
Je vertelde haar dat je Jeter was in jou proces om tegen haar te liegen.
Yankees nadoen is mijn ding. Heb je geen eer?
Heren, laten we het vriendelijk houden.
De Raad herkend Kapitein Bill, onze bro uit Queens.
Dank je.
Jullie kennen mij allemaal. En jullie respecteren mijn spel.
Ik verkleed me als een piloot en ontmoet de vrouwtjes bij de bagageband.
Tijdens mijn lange metro-rit vanaf 61st en Woodside,
heb ik een plan bedacht zodat we allemaal vrienden kunnen blijven.
Barney, je hebt deze twee onrecht aangedaan.
Om dit onrecht te herstellen, moet je ze allebei...
een dame van West geven die zij mogen kiezen.
Je maakt een grapje. Is dat de overeenkomst?
Dat is nogal raar. - Heren, wat zeggen jullie.
Ik wil Robin - Ik wil Lily.
Alsjeblieft zeg, Bronx Donnie? Die maakt bij mij geen schijn van kans.
Zeg maar tegen die Mafioso dat ik wel weet waar hij aan kan gaan trekken.
Dames, maak je geen zorgen, jullie benen kunnen gesloten blijven.
Want gelukkig gingen ze akkoord met het tegenaanbod wat ik voorstelde.
Nou heren, het ziet er naar uit dat ik niks kan zeggen om de overeenkomst te veranderen.
Charlie, Donnie, zeg niks meer, ik zal het onrecht herstellen.
Carlotta, champagne alsjeblieft.
Laten we proosten voordat we ieder onze eigen weg gaan.
Voor tieten.
Trouwens, jullie hebben net vergif gedronken.
Ik win.
En zo, mijn vrienden, werd ik, door wat argwanende methodes...
de Player Koning van New York City.
Het einde.
Waargebeurd verhaal.
Fantastisch, al onze ribben zijn gekieteld.
Maar je hebt een fout gemaakt, je bent vergeten haar te claimen.
Niet eerlijk!
Maar, ik ben de koning.
En heb een veel betere smaak voor kleding. - Sorry, dude.
Maar dit is als wraak voor Lisa de professor.
Laten we nog een rondje doen.
Zei je mama.
En dus hadden we er nog een.
De nacht borduurde voort, en ik moet zeggen...
het was zo'n slechte nog niet.
Wat een herinneringen. Onze jonge en blije harten waren zo heet als vuur.
Het voelt als een eeuwigheid sinds die dagen.
Sorry mensen, lekke band.
Nu kom ik nooit in Nantucket.
Kijk, een vuurwerkshow. Mooie lichten enzo.
Gelukkig maar.
Ik dacht dat mijn darmen op hol waren.
Marvin, het spijt me dat deze rit zo tegenviel.
Je bent snel weer terug in mama's armen, zo warm als de zomer.
Maar helaas, als jou zorgen verleden tijd zijn als we bij de Inn komen...
zullen de mijne pas beginnen.
Soms zal papa iets fout doen...
soms zal mamma boos worden.
Ik hoop echt dat je dit weekend zal vergeten.
Dus kijk naar het vuurwerk, geniet van de vallende lichten...
En dat kinderen, is het eerste wat Marvin zich herinnert.
Dames en heren, het zal nog een uur duren...
voor de truck hier komt om onze bus verder te slepen.
Dus maak het in de tussentijd warm en gezellig.
We zullen hier nog wel even zijn.
Zullen we zo een liedje zingen?
Hoe ver denk je dat de Farhampton Inn is hiervandaan?
Zo'n 8 kilometer.
Vanwaar die grijns?
Marshall keek naar boven...
en zweerde bij de eerste ster van die nacht vijf woorden, waar hij spijt van zou krijgen.
Zo ver kan ik lopen.
Vertaling: Big0Bertha