Je blijft me verbazen, Peter.
De Boze Koningin te snel af zijn in slechts één dag?
Indrukwekkend.
Ze houdt van de jongen. Dat maakt haar zwak.
Dit is het. Dit is waar we het gaan maken. De ingrediënten?
Als het klaar is, zullen ze dan allemaal dood zijn?
Erger. Ze zullen slaven zijn van dit nieuwe land dat we maken...
en geen idee van wie ze ooit waren.
Dood is definitief, Felix.
Hun lijden zal voor eeuwig zijn.
Een nieuwe vloek? Gebeurt het weer opnieuw?
Gold, gaat deze vloek net zo werken als de vorige?
De vorige was gemaakt om aan de wensen van de Koningin te voldoen.
Deze zal gedaan worden voor Pans verlangen. Ik zou rekenen op iets hels.
De vloek was gemaakt om niet te stoppen. Er is niets dat we kunnen doen.
Er is een mogelijkheid om het te stoppen.
Wat? - Door de rol zelf te gebruiken.
Het kan alleen ongedaan worden door de persoon die de rol gebruikt heeft.
Dat ben jij, Regina.
Wat zij deed, was kinderspel in vergelijking met wat ik in gedachten heb.
Ik wist dat je zou winnen. Peter Pan faalt nooit.
Wat moet ik doen? - Je moet de rol vernietigen.
Zowel jouw vloek als die van hem zullen beëindigd worden...
maar weet dit, er zal een prijs zijn. Een hoge prijs.
Wat stel je voor?
In plaats van naar hem te gaan, breng hem naar ons met een spreuk...
één die Pan en Henry in hun eigen lichaam terugbrengen.
Missen we iets?
Wat is het? - Het hart van hetgeen waar ik het meest van hou.
Bedoel je het hart van je zoon? Repelsteeltje? - Nee, ik heb nooit van Repelsteeltje gehouden.
Welk hart hebben we dan nodig? Van wie hou jij?
Liefde kan vele dingen betekenen, Felix.
Het komt niet alleen door romantiek of familie. Het kan ook door loyaliteit komen.
Vriendschap.
Er is maar één persoon die altijd in Pan geloofd heeft.
Dat ben ik.
Wees niet bang. Wees vereerd.
Als ik terug ben in mijn eigen lichaam, betekent het dat ik de rol zal hebben.
Ik kan het naar jullie toebrengen. - Precies, Henry.
Zelfs jij bent niet krachtig genoeg om zo'n spreuk te maken.
Met het juiste gereedschap, kan ik dat wel.
Het toverstokje van de Zwarte Fee...
een van de krachtigste fee die ooit bestaan heeft.
Die is goed thuis in donkere magie. De Blauwe Fee heeft haar verbannen.
Maar voordat ze dat deed, pakte ze haar toverstaf af.
Ik neem aan dat onze net overleden feeënmoeder het had verstopt in haar huis.
Waar wachten we dan op? Laten we naar het klooster gaan.
Mag ik mee? Ik wil graag mijn respect betuigen aan Blue, na alles.
Dan is het geregeld.
De rest gaat terug naar mijn winkel en bereiden Henry voor op de spreuk.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Once Upon a Time S03E11 'Going Home'
Vertaling: Nightfalls, Cutiej88 & Mystique Controle: Ren Höek ~ Sync: THC
Wat als het fout gaat?
Een magische kledingkast? Het is een gewaagde sprong.
We weten dit allemaal, dus wat doen we als dit plan niet werkt?
Dan zal de koningin ons naar een nieuw land toe brengen.
We zullen allemaal onze herinneringen verliezen, en slaaf worden van haar donkerste verlangens...
Dus we moeten vertrouwen hebben dat jouw kind een manier vindt om ons te redden.
Als we niet weten wie we zijn en we kunnen haar niet vertellen dat ze de Redder is...
hoe zal ze weten wat ze moet doen? - Op een dag, als de tijd rijp is...
zal ons verhaal zichzelf onthullen, je moet me vertrouwen.
Ons verhaal. Wat betekent dat? - Dat weet ik nog niet.
Maar ik weet dat het gaat gebeuren. - Hoe kan je er dan zo zeker van zijn?
Want ik heb het ene wat je meer nodig hebt dat wat dan ook...
Hoop. Veel geluk, sneeuwwitje.
Heb vertrouwen.
Dat is makkelijk gezegd als je magische vleugels en een toverstokje hebt.
Wat kunnen we anders doen dan haar te geloven?
Dit had voor haar moeten zijn. We hadden zoveel plannen.
Luister naar Blue. Heb hoop dat we kunnen winnen.
Deze vloek heeft alle dromen kapotgemaakt die deze familie ooit had.
Je weet nog niet wat voor een toekomst ons staat te wachten.
Hoe weet je dat er iets goeds in voorkomt? - Omdat het onbekende niet altijd slecht is.
Het leven zit vol met wendingen die je niet aan ziet komen.
Deze vloek? Het is slechts een wending.
Maar het enige wat ik ooit wilde, was dat wij ons kind samen op konden voeden.
Dat was ons lang en gelukkig einde, en nu is dat weg.
De toekomst die we ons voorstelden, is weg.
Maar dat betekent niet dat we niet op zoek kunnen naar een andere...
een onverwachte.
Ik kies voor hoop.
Ik kan geloven.
Dit mobiel hing boven je wiegje.
Het was de bedoeling dat het boven jouw wieg zou hangen.
Ik vind de eenhoorns leuk.
Jou opgeven toen de vloek insloeg, was het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen.
Ik weet het. - Elke keer als ik naar je kijk...
vraag ik me af wat er gebeurt zou zijn, als ik het niet had hoeven doen.
Dat doe ik ook met Henry.
Je deed het beste, je gaf hem... - Zijn beste kans.
Ja, maar toch, de dingen waren anders geweest als ik hem gehouden had.
We hadden een leven samen gehad. Een normaal leven.
Ergens in Boston of ergens anders.
Maar ik denk dat het allemaal niet de bedoeling was.
Gaat het goed, knul? - Ja.
Ik ben er klaar voor, om weer mezelf te zijn.
Het duurt niet veel langer, Henry. Niet veel langer.
Als we het toverstokje hebben, zal alles worden zoals het was.
Sorry dat we onderbreken, maar we hebben jullie hulp nodig.
Waarmee?
Het toverstafje van de Zwarte Fee is hier. We hebben het nodig.
We kunnen nooit... - Ja, het is een verschrikkelijk ding.
Maar wat eraan komt, is erger. Waar is het?
Wat was dat? - De schaduw van Pan.
Wat wil het? - Het toverstokje. Ren.
Wegwezen hier. - Verstop je. Hier.
Neverland, lang geleden...
Mr Smee misschien zou je bij willen blijven. Het zal onze reis en jouw toestand goed doen.
Sorry, kapitein.
Deze plek geeft me alleen de kriebels.
Denkt u niet dat we terug zouden moeten gaan naar het schip?
Niet totdat we een weg van dit vervloekte eiland gevonden hebben.
We dwalen al veel te lang hier.
Nu dat ik weet dat er een dolk is die een einde aan de Duistere kan maken...
moet ik terug naar ons land.
Mijn doel is vernieuwd.
Waarom kan uw doel niet op het schip zijn, waar het veilig is?
Ben jij niet een beetje te oud voor een verloren jongen?
Ik ben geen onderdeel van Pans volgelingen, en ik kan je verzekeren...
dat ik alles ben, behalve een jongen.
Wie ben jij, en waarom ben je hier? - De kapitein van de Jolly Roger en op zoek...
naar wat magie om een manier te vinden terug naar mijn land te gaan.
Jij hebt toch niets, wel dan? Magie?
Net opgemaakt. - Ik geloof dat niet.
Als ik niet beter zou weten, zou ik zeggen dat je fee was.
En als ik niet beter zou weten zou ik zeggen dat je een piraat bent.
Schuldig.
Dus vertel me, fee, kan je me helpen? - Jou helpen?
Maak je je geen zorgen over het feit dat ik je keel door kan snijden?
Dat is niet de manier waarop feeën het doen.
Je zou me moeten helpen om mijn lang en gelukkige einde te vinden...
of iets anders dat gelijk staat en net zo kostbaar is.
Ik was een fee lang geleden.
Maar mijn vleugels zijn afgenomen.
Dus voor jouw lang en gelukkig einde... sta je er alleen voor.
Pas op.
Het is geen wapen in de traditionele vorm.
Rum?
Wat is er zo belangrijk thuis?
De Duistere vermoordde de vrouw van wie ik hield...
en ik ben van plan hem te laten lijden daarvoor.
En dus hem vermoorden is jouw lang en gelukkig einde?
Zelfs als je door het te doen je je eigen bestaan zou beëindigen?
Ik riskeer mijn leven voor twee dingen: liefde en wraak.
Ik heb het eerste verloren... en als ik sterf voor mijn wraak...
dan is dat bevredigend genoeg.
Het enige wat we moeten doen is de kaars opnieuw aan te steken, toch?
Dat is hoe hij gevangen zat in Neverland?
Maar deze keer, zeg ik dat we ons er voorgoed van doen.
Ik trek zijn aandacht. - Weet je zeker dat je dit wil doen?
Als het de enige manier is om die verdomde vloek tegen te houden...
die ons allemaal uitwist, dan is dat een risico dat ik wil nemen.
Ik dacht dat je jouw leven alleen riskeerde voor liefde of wraak?
En een ander belangrijk ding: mezelf.
Is dat het beste wat je hebt?
Kan je het gevangen nemen? - Nee, het is te hoog. We moeten dichterbij komen.
En ik kan daar niet heen vliegen.
Voor het geval je het niet doorhad, ik heb geen vleugels.
Maar je hebt wel toverstof. - Dat werkt niet.
Nee, Tinkerbel. Je hebt het een keer laten werken. Je kan dat nog een keer doen.
Kijk wie er nog steeds een fee is.
Ik heb al eens een hand verloren. Dit was niets. - Voor de duidelijkheid...
ik weet waarom je je leven riskeerde en het was niet voor jezelf of voor wraak.
Het was voor Emma. - Goed gedaan, Groen.
Blauw. Maar je was... - Weg. Ik weet het.
Maar toen je de schaduw vermoordde, kwam de mijne terug en leefde ik weer.
Bedankt. Je geloofde eindelijk in jezelf, Groen...
Tinkerbel. Welkom terug. - Ben ik weer een fee?
Zelfs nadat ik zo ongehoorzaam was?
Ik ben misschien iets te streng geweest. Je verdiende je vleugels, Tinkerbel.
Je hebt ze al vele malen terugverdiend. - Bedankt.
En wat betreft de zwarte feëenstaf...
Ga. Red ons allemaal.
Ze is terug... De Blauwe Fee. Ze gaf ons de staf.
Hebben we nog iets anders nodig? - Nog één ding.
Wat is dat? - Dit is een van de enige nuttige dingen...
die ik heb kunnen stelen van Greg en Tamara, voordat ze naar Neverland gingen.
Het maakt mensen met magie machteloos. - Dat ben ik nog niet vergeten, trouwens.
Geef me je pols, Henry.
Ik wil zeker zijn dat, als mijn oude vader wakker wordt, hij verzwakt is.
Dit zal zijn krachten blokkeren. - Wat gaan we nu doen?
Ik gebruik een spreuk waardoor je in een diepe slaap valt...
en zodra je wakker wordt, zul je weer in je eigen lichaam zitten.
En dan hou je die rol goed vast, en kom je ons zo snel mogelijk zoeken.
Toen ik mijn hart aan Pan gaf... dacht ik dat een held was.
Het spijt me. - Nee, jij hoeft je excuses niet aan te bieden.
Pan wel. - Het is tijd.
Blijf naar de staf kijken.
Wat gebeurt er?
Henry's geest verlaat het lichaam van Pan.
Het werkte.
Laten we onze zoon zoeken.
Ga je niet mee? - Nee, ik denk het niet.
Mijn vader en ik hebben wat... onafgemaakte familiezaken.
Je hebt je huiswerk weer niet ingeleverd. Is er iets?
Henry, de dingen zullen veranderen, als je erin gelooft.
Het leven is onvoorspelbaar. - Is uw leven onvoorspelbaar?
Want het lijkt dat alles hier hetzelfde is... behalve ik.
Mijn biologische moeder hield niet van me. Regina zegt van wel, maar doet dat niet.
Ik hoor hier niet. - Je hoort hier wel, Henry.
Je bent geliefd.
Ik wil je iets laten zien. Deze ochtend maakte ik mijn slaapkamer kast schoon,
wat ik al duizenden keren heb gedaan, en weet je wat er gebeurde? Ik vond iets...
Iets wat ik nog nooit eerder gezien had.
Het was er gewoon... Net magie.
Dat kan niet. - Natuurlijk niet, maar het gebeurde wel.
Dit boek was er op de een of andere manier ineens. Heeft iemand het aan mij gegeven?
Ben ik vergeten dat ik het had? Ik weet het niet. Maar het was er.
Weet je wat ik zag toen ik erin keek?
Hoop.
Het lijken mij gewoon sprookjes. - Wat denk je dat sprookjes eigenlijk zijn?
Ze herinneren ons eraan dat onze levens beter worden...
zolang we ons vasthouden aan hoop.
Jouw gelukkige einde is misschien niet wat je verwachtte...
maar daarom zal het speciaal worden.
Mag... Mag ik dit lenen?
Je mag het hebben. - Echt waar?
Geloven in zelfs alleen maar de kans op een gelukkig einde, is een krachtig iets.
Ik denk dat jij het wel kunt gebruiken. Ik zie je in de klas.
Ms Blanchard... - Ja?
Bedankt. - Graag gedaan.
Ik ruik zijn geur. Hij is in de buurt.
De toren? - Ja.
Ik ben het. Het werkte.
Mam, mama, ik zag jullie net. Jullie zagen mij.
Maar we zagen jou niet. - Hij heeft het.
Het is nu aan jou.
Hallo, papa. - Ik dacht dat je me in mijn slaap zou vermoorden.
Ik denk dat je verandert...
Wacht...
Ik snap het.
Je hebt mijn magie afgepakt. Daarom is het zo makkelijk voor jou...
om rond te lopen en hier te staan, is het niet? - Ik wilde met je praten.
Ik wilde dat je mij zag en erover nadacht wat je gedaan hebt.
Natuurlijk. Naar mijn zoon kijken op het einde...
hem echt zien en bedenken wat er had kunnen zijn.
Is dat wat je wilt? Want ik wil dat wel.
Ik weet nog dat ik naar je keek... Het kleinste kindje, hulpeloos en van mij.
Die grote ogen, vol met tranen...
die aan me trokken...
die mijn naam, mijn geld en mijn tijd wegtrokken.
Die zorgde dat, alle hoop die ik had, op een beter leven, alles weg was.
Deze roze, naakte, kronkelende worm, die mijn dromen zou vermorzelen...
en daar nooit mee zou stoppen. Wat ben je nu?
Een paar honderd jaar? Kan ik niet vrij van je zijn?
Dat zul je zijn... als je dood bent.
Dan nog één laatste les, zoon.
Maak nooit een kooi waar je niet uit kunt ontsnappen. Ik heb deze boeien gemaakt.
Ze werken niet op mij. Maar op jou...
Af, jochie...
Laten we eens kijken hoe je het redt zonder magie.
Ik ben al te ver gekomen voor dit, voor hen...
Voor je zoon? Nee, het is te laat.
Snel zal die mooie groene rook hun longen vullen en naar hun hersens gaan.
En in tegenstelling tot de rest van deze stad, ga ik niet hun herinneringen afpakken.
Omdat ze belangrijk zijn voor jou... ga ik ze vermoorden.
Jij zult niets doen om me tegen te houden. Weet je waarom?
Omdat je zonder magie weer bent zoals je begon...
de dorpslafaard.
Teveel jaren om te tellen, Bae... maar ik heb ieder jaar ervan geteld.
Het spijt me. Ik wist niet dat je hier was.
Ga weg. - Ik zal de bloemen wel neerzetten.
Ga weg.
Het spijt me heel erg.
Het was om hem te herinneren, toch? Hou oud zou hij nu zijn?
Hij is niet dood, alleen verloren. - Verloren?
Vandaag is zijn verjaardag. Ik zou bij hem moeten zijn...
om het te vieren. We hadden een kans om samen gelukkig te zijn...
maar ik was bang. - Misschien is het nog niet te laat.
Ik hoop van niet.
Ik zal geen gelukkig einde krijgen.
Wat gebeurde er? Gaat het? - Ja, alles gaat goed. Het is alleen...
Wat is er? Wat gebeurde er toen je het aanraakte? - Ik zag wat er moet gebeuren.
Mam, komt alles wel goed met je? - Het belangrijkste is...
dat het goed komt met jou.
Nee, dat gaat niet gebeuren. - Hij heeft de...
Vloek? Die heb ik, ja.
Kijk toch eens. Een geboeid publiek.
Ik zou met jullie kunnen spelen als met een stel poppen. Maar ik begin met deze twee.
Jullie zien er allebei zo schattig uit. Moeilijk om te kiezen wie ik als eerste vermoord.
Nee, toch niet. Jij. Jij gaat eerst.
Blijf bij ze vandaan. - Kijk nou eens.
De worm heeft tanden. Ben je hier om je weliefden te beschermen?
Ik laat je ze niet aanraken.
Dat wil ik graag zien. - Dat gaat ook gebeuren.
Want ik moet iets afmaken en dat moet ik doen, wat er ook voor nodig is.
Geen uitvluchten.
En wat gedaan moet worden heeft een prijs...
een prijs die ik eindelijk wil gaan betalen.
Ik heb de vloek gebruikt om jou te vinden, Bae, om je te vertellen dat ik een fout heb gemaakt...
om er zeker van te zijn dat jij een kans had om gelukkig te zijn.
En dat geluk is mogelijk...
alleen niet met mij.
Ik accepteer dat. - Mooie, mooie woorden.
Ik hou van je, Bae.
En ik hou van jou, Belle. Jij hebt mij sterker gemaakt.
Sterker? - Ja.
Maar nog steeds geen magie. - Maar dat heb ik niet nodig.
Jij bent misschien je schaduw kwijt, maar er is één ding wat je vergeet.
En wat is dat? - Ik ook.
Ik heb het weggestuurd met iets om te verstoppen.
Wat doe je? - De enige manier voor jou om te sterven...
is als wij allebei sterven. En nu...
Nu...ben ik er klaar voor.
Hallo, papa. - Repel, alsjeblieft.
Je kan dit stoppen.
Verwijder de dolk. We kunnen opnieuw beginnen.
We kunnen een gelukkig einde hebben. - Maar ik ben een schurk.
En schurken hebben geen gelukkig einde.
Nee. Repel...
Hij is weg.
Regina? Gaat het?
Prima.
Het spijt mij heel erg. - Mijn vader heeft gedaan wat hij moest doen.
Hij heeft ons gered.
Regina, laat hem niet voor niks zijn gestorven.
Regina? - Wat?
Wij zijn hier voor een reden. Pan? - Hij is dood.
Zijn vloek blijft. Kan je het tegenhouden? Of moeten wij allemaal onze zielen voorbereiden?
Want bij die van mij zal het wel even duren.
Het is hier. Het is hier. De vloek is hier.
Het komt eraan. Vanaf alle kanten, er is geen uitweg.
Het is niet te laat. We kunnen het nog steeds stoppen, toch?
Wat is onze prijs? Gold zei dat er een prijs was. Wat is onze prijs?
Het is niet onze prijs. Het is die van mij.
Waar heb je het over? - Het is wat ik voelde toen ik het vasthield.
Ik moet vaarwel zeggen tegen hetgeen waar ik het meeste van hou.
Henry? - Ik kan hem nooit meer zien.
Ik heb geen keuze. Ik moet ongedaan maken wat ik ben begonnen.
De vloek die ons naar Storybrooke bracht. - Die Storybrooke creëerde.
Het hoort hier niet. En noch een van ons.
De vloek verbreken zal de stad vernietigen. - Het zal ons bestaan wissen...
alsof het hier nooit is geweest.
En iedereen kan terug naar waar zij vandaan kwamen...
verhinderd om ooit nog terug te komen.
Jij gaat terug naar het Sprookjesbos. - Wij allemaal...
behalve Henry.
Hij zal hier blijven, omdat hij hier is geboren. - Alleen?
Jij zal hem meenemen. Omdat jij de Redder bent.
Jij was gemaakt om de vloek te verbreken...
en je kan hem nogmaals ontvluchten.
Dat wil ik niet. Wij gaan allebei mee met iedereen.
Dat is geen optie. Ik kan niet bij hem zijn.
Als ik de prijs niet betaal, zal dit allemaal niet werken.
Emma, je moet gaan. - Ik heb je net gevonden.
En nu is het tijd voor jou om ons weer te verlaten.
Voor jouw beste kans, voor die van hem.
Nee, ik ben nog niet klaar.
Ik ben de Redder, toch?
Ik behoor alle gelukkige eindes terug te brengen. Dat is wat Henry altijd zei.
Een goed einde is niet altijd wat wij denken dat het zal zijn.
Kijk om je heen.
Je hebt het leven van iedereen hier geraakt.
Maar wij zijn een familie.
Ja, en dat zullen wij altijd zijn. Dat heb jij ons gegeven.
Jij en Henry kunnen een gezin vormen en jij kan je wens krijgen.
Je kan zijn zoals ieder ander. Je kan gelukkig zijn.
Het is tijd dat jij in jezelf gelooft, Emma. Het is tijd voor jou om hoop te vinden.
Ik ken je nu al een tijdje en het enige wat ik wilde was dat jij uit mijn leven verdween...
zodat ik bij mijn zoon kon zijn.
Maar wat ik echt wil...
is dat Henry gelukkig is.
Wij hebben geen keuze. Je moet gaan.
Phoenix. Elf jaar geleden. - Oké, persen. Goed persen.
Geweldig. Daar zijn we. Mooi. Dat is prachtig.
Ik weet het. Het is een jongen, Emma.
Emma, het is maar dat je weet dat je altijd nog van gedachte kan veranderen.
Nee. Ik kan geen moeder zijn.
Dit is niet eerlijk. Het is allemaal mijn schuld.
Wat bedoel je? - Als ik nooit Emma was gaan halen...
Als ik gewoon onder de vloek met jou had geleefd, was dit allemaal niet gebeurd.
Ik dacht dat ik alleen was. Ik dacht dat jij niet van mij hield.
Maar ik had het fout.
Ik had het ook fout.
Het was niet jouw schuld, maar de mijne. Ik heb een vloek uitgesproken uit wraak.
En ik ben een schurk.
Je hebt Mr Gold gehoord. Schurken krijgen geen gelukkig einde.
Jij bent geen schurk. Jij bent mijn moeder.
Het spijt mij. - Niet nodig.
Je moet die jongen hier zo snel mogelijk vandaan halen.
En jij moet terug daarheen. - Ja, dat klopt.
Dit is niet voorbij. Ik zal jullie allebei weer zien.
Dat is nogal een vaartuig wat je daar hebt, Swan.
Er zal geen dag voorbij gaan dat ik niet aan jou zal denken.
Mooi.
Er is iets wat ik je niet heb verteld. - Wat nu weer?
Als de vloek over ons heenkomt, zal die ons allemaal terugsturen.
Er zal niks achterblijven...
waaronder jouw herinneringen. Dat is wat de vloek doet.
Storybrooke zal niet langer bestaan. Het zal nooit hebben bestaan.
Dus deze afgelopen jaren zullen bij jullie allebei uit je geheugen weg zijn.
En wij zullen weer teruggaan om weer verhalen te zijn.
Wat zal er met ons gebeuren? - Ik heb geen idee.
Dat klinkt niet echt als een goede afloop. - Dat is het niet.
Maar ik kan je er een geven.
Kan jij ons onze herinneringen laten behouden? - Nee. Ik kan...
doen wat ik bij iedereen hier in deze stad heb gedaan...
en je nieuwe geven.
Jij vervloekte hen en zij waren ongelukkig. - Dat hadden ze niet hoeven te zijn.
Mijn cadeau aan jou...
zijn goede herinneringen, een goed leven voor jou...
en Henry.
Je hebt hem nooit opgegeven. Jullie zijn altijd samen geweest.
Zou je dat doen?
Als ik de vloek van Pan tegenhoud en jij over deze stadsgrens stap...
zal je het leven hebben wat je altijd hebt gewild. - Maar het zal niet echt zijn.
Je verleden niet, maar je toekomst wel.
Ga nu. Er is niet veel tijd meer, de vloek kan zo meteen arriveren.
Emma, het is maar dat je weet dat je altijd nog van gedachten kan veranderen.
Wacht.
Laat mij hem vasthouden.
Alsjeblieft.
Eén jaar later.
Mam, je bent iets vergeten. - Juist. Kaneel.
Zo dan.
Komt er iemand langs? - Nee.
Henry, wacht hier.
Swan. Eindelijk. - Ken ik jou?
Ik heb je hulp nodig. Er is iets gebeurd, iets vreselijks. Je familie zit in de problemen.
Mijn familie is hier. Wie ben jij? - Een oude vriend.
Ik weet dat je mij niet kan herinneren, maar daar kan ik wel voor zorgen.
Wat doe je in vredesnaam? - Weinig kans. Ik moest het proberen.
Ik hoopte dat je hetzelfde zou voelen als ik.
Het enige wat jij zal voelen zijn de handboeien als ik de politie bel.
Ik weet dat het gek klinkt, maar je moet naar mij luisteren.
Je moet je herinneren...
Wie was dat? - Ik heb geen flauw idee.
Iemand moet beneden de deur open hebben laten staan.
Kom op, laten we gaan eten.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls, Cutiej88 & Mystique
Controle: Ren Höek ~ Sync: THC