13 juli, 16.50 uur.
Het spijt me...
Dat betekent weinig op dit moment, maar ik meen het.
Ik heb het geprobeerd, dat is iedereen vast met me eens.
Om eerlijk te zijn.
Om sterk te zijn.
Om vriendelijk te zijn, liefdevol.
Om gelijk te hebben.
Maar dat had ik niet.
Ik weet dat jullie dat wel wisten, ieder op zijn eigen manier.
En het spijt me.
Alles is hier verloren...
behalve ziel en zaligheid, tenminste wat ervan over is.
En een rantsoen voor een halve dag.
Het is onvergeeflijk, dat weet ik nu.
Waarom het zolang duurde om dat toe te geven, weet ik ook niet...
maar zo is het.
Ik heb tot het einde gevochten.
Ik weet niet wat dat waard is, maar weet, dat het zo is.
Ik heb jullie allemaal altijd meer gegund.
Ik zal jullie missen.
Het spijt me.
Dit is de Virginia Jean met een SOS-oproep, over?
Ik ben hier, help.
Vertaald door Désirée