Ik voel de zon op mijn gezicht.
Ik zie overal bomen om me heen, de geur van wilde bloemen in een briesje.
Het is zo mooi.
Op dit moment zit ik niet vast in de ruimte.
Het is 97 jaar geleden dat een nucleaire Apocalyps iedereen op aarde vermoordde...
en daarbij de planeet in straling liet sudderen. Gelukkig waren er overlevenden.
twaalf landen hadden werkende ruimtevaartstations ten tijde van de bommen.
Er is nu alleen de Ark, één station gevormd uit velen.
Er is ons verteld dat de aarde nog eens 100 jaar nodig heeft om overleefbaar te worden.
Nog eens vier ruimte-gebonden generaties, en de mensheid kan weer naar huis, naar de grond.
De grond, dat is de droom. Dit is de realiteit.
Gevangene 319, gezicht naar de muur. - De realiteit zuigt.
Wat stelt dit voor? - Stil, steek je rechterarm uit.
Nee, het is mijn tijd nog niet. Ik word pas over een maand 18.
Steek je arm uit. - Op de Ark, is iedere misdaad...
hoe klein dan ook, strafbaar met de dood, tenzij je onder de 18 bent.
Je horloge. - Nee, dat was van mijn vader.
Doe het af. - Nee.
Jeugdige overtreders worden hier gestopt, de opsluiting. We noemen het 'de luchtkist'.
Gevangene 319... - Clarke, stop. Wacht hier.
Mam, wat is er aan de hand?
Wat moet dit voorstellen? - Kom op, meekomen.
Ze vermoorden ons zeker allemaal? Ze verminderen de populatie om meer tijd voor jullie te maken?
Clarke, je wordt niet geëxecuteerd. Jullie worden naar de grond gestuurd, alle 100.
Wat? Maar dat is niet veilig. Nee... We worden geëvolueerd als we 18 zijn.
De regels zijn veranderd. Dit geeft je een kans om te leven.
Jouw instincten zullen je zeggen om eerst voor ieder ander te zorgen...
net als je vader, maar wees voorzichtig. Ik kan jou niet ook verliezen, ik hou zo van je.
Aarde, Clarke. Jij mag naar de aarde.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The 100 S01E01 - Pilot
Vertaling: FuBre & Luna Controle: Xandecs ~ Sync: THC
Welkom terug.
Luister... - Wells, waarom ben jij in godsnaam hier?
Toen ik erachter kwam dat ze gevangenen naar de grond stuurden, liet ik me arresteren.
Ik ben voor jou gekomen.
Wat was dat? - Dat was de atmosfeer.
Gevangenen van de Ark, hoor mij aan.
Er is jullie een tweede kans gegeven, en als jullie kanselier, is het mijn hoop...
dat jullie dit niet alleen zien als een kans voor jezelf, maar als 'n kans voor ons allemaal...
voor de hele mensheid zelfs.
We hebben geen idee wat jullie beneden te wachten staat.
Als de kans op overleven beter was, hadden we wel anderen gestuurd.
Eerlijk gezegd sturen we jullie, omdat jullie misdaden jullie vervangbaar maken.
En als jullie wel overleven... - Jouw vader is een eikel, Wells.
zullen die misdaden worden vergeven, jullie dossiers gewist.
Ik zag een schip niet meer dan 20 minuten terug gelanceerd worden.
Wie was er aan boord? - Waren het de gevangenen?
Dat zijn maar kinderen. - Gaan zij naar de aarde? Is er iets veranderd?
Mensen, zoals ik al zei, op dit moment kunnen we dit noch bevestigen, noch ontkennen.
Kom op, mevrouw. - Mijn zoon zit in dat schip.
De landingsplek is zorgvuldig gekozen. Voor de laatste oorlog was Mount Weather...
een militaire basis, gebouwd in een berg.
Er was genoeg niet-bederfelijke waar, zodat 300 mensen wel twee jaar konden overleven.
De ruimtewandeling-bandiet slaat weer toe. - Niemand heeft het ooit tot daar gered...
Omdat wij geen voedsel kunnen missen... - Moet je kijken.
Heeft je vader me toch nog laten wegzweven.
Je moet gaan zitten voor de parachutes worden gebruikt.
Hé, jullie twee, blijf zitten als je wilt blijven leven.
Mount Weather is leven. Jullie moeten die voorraden meteen zien te vinden.
Jij bent de verrader die al een jaar in de isoleer zit.
Jij bent die mafkees die een maand zuurstof verknoeide aan een illegale ruimtewandeling.
Maar het was wel leuk. Ik ben Finn.
Jullie enige verantwoordelijkheid is om te blijven leven.
Blijf op jullie plaatsen.
Finn, gaat het wel?
Niet nu.
Totaal uitval van het systeem, dat is wat er aan de hand is.
We weten alleen zeker dat ze uit koers raakten, toen we het contact verloren, dus...
Vertel me over de communicatie.
Naast de telemetrie uit hun polsbanden, hebben we niks, geen audio en video, geen computerlink.
Alles dat we geprogrammeerd hebben om ze te helpen, is weg. Ze zijn op zichzelf aangewezen.
Retroraketten zouden nu toch in werking getreden moeten zijn.
Alles op dit schip is 100 jaar oud, toch? Geef het nog even.
Clarke, er is iets dat ik moet zeggen. Sorry dat ik je vader heb laten arresteren.
Praat niet over mijn vader.
Alsjeblieft, ik kan niet sterven terwijl ik weet dat je me haat.
Ze hebben mijn vader niet gearresteerd, Wells. Ze hebben hem geëxecuteerd. Ik haat je wel.
Luister...
Geen machinegebrom.
Dat is ook voor het eerst.
Finn, ademt hij?
De buitendeur is op lager niveau. Kom op. - Nee. We kunnen die deuren niet zomaar openen.
Ga even achteruit, jongens.
De lucht kan wel giftig zijn. - Als de lucht giftig is, zijn we toch dood.
Mijn God, kijk hoe groot je bent.
Wat draag jij nou weer, een bewakingsuniform?
Ik heb het geleend om in de shuttle te komen. Iemand moet toch op je letten.
Waar is jouw polsband? - Mag ik even?
Ik heb mijn broer een jaar niet gezien. - Niemand heeft een broer.
Dat is Octavia Blake, het meisje dat ze verstopt vonden in de vloer.
Laten we ze iets anders geven om je aan te herinneren.
Ja? Zoals wat dan? - Als de eerste persoon op de grond in 100 jaar.
We zijn terug, stumpers.
Waarom zo serieus, prinses? We zijn toch niet gestorven in een grote explosie?
Vertel dat maar tegen die twee gasten die jou uit hun stoelen volgden.
Je vindt het niet leuk als je prinses wordt genoemd, hè, prinses?
Zie je die bergtop daar?
Ja.
Mount Weather. Er zit een bos vol straling tussen ons en onze volgende maaltijd.
Ze hebben ons op de verkeerde berg gedropt.
Daar heb je het.
We weten dat ze zijn geland, maar de communicatie ligt plat...
wat betekent dat we niets weten over de condities daar op de grond.
Dankzij Abbey's polsbanden weten we in ieder geval hoe die condities het lichaam beïnvloeden...
wat meer is dan we weten sinds 100 jaar. Dus goed werk.
En wat zeggen ze ons? - Twee dode kinderen, donkere tegels.
Dr. Jackson, vertel onze theorie alsjeblieft aan kanselier Kane.
Natuurlijk. Ze zijn uiteraard nog maar zeven minuten op de grond, maar voor nu...
geloven we dat de doden zijn te wijten aan de landing, en niet aan de straling.
Beide jongens stierven rond de tijd dat we het contact verloren met de shuttle.
Ruige landing, is dat jouw theorie? - Het klopt wel.
Ben je het eens dat als het wel straling was, het dodental nu zou moeten stijgen?
Omdat ik een heleboel rood zie op dat bord.
Piekende levenstekens, twee mogelijkheden... Eén, verwondingen opgelopen tijdens de landing.
En die andere? - Ze vinden het leuk daar te zijn.
We hebben problemen.
Het communicatiesysteem is kapot. Ik was net op het dak, heel wat panelen zijn weg.
De hitte heeft de draden gesmolten.
Het enige dat telt is om naar Mount Weather te gaan.
Hier zijn wij.
Hier moeten we heen als we willen overleven. - Waar heb je dat geleerd?
Je vader. - Gaaf, een kaart.
Hebben ze hier een kroeg? Dan krijg je een biertje van me.
Heb je er last van?
Houd je handen thuis, hij hoort bij ons.
Rustig maar. We proberen alleen te achterhalen waar we zijn.
We zijn op de grond, is dat niet goed genoeg voor je?
We moeten Mount Weather zien te vinden. Jullie hebben mijn vaders bericht gehoord.
Dat moet onze eerste prioriteit zijn. - Rot op met je vader.
Wat? Denk je dat je de leiding hebt ofzo, jij en je kleine prinsesje?
Denk je dat het ons wat kan schelen wie de leiding heeft? We moeten naar Mount Weather.
En niet omdat de kanselier dat heeft gezegd, maar omdat hoe langer we wachten...
des te hongeriger we worden, en hoe lastiger dit dan wordt.
Hoe lang denk je dat we het volhouden zonder die voorraden?
We hebben een trip van 36 kilometer voor de boeg, dus als we daar willen zijn voor het donker is...
dan moeten we nu gaan. - Ik heb een beter idee.
Jullie twee gaan, vind het voor ons.
Laat de bevoorrechten het harde werk maar eens doen.
Je luistert niet, we moeten allemaal gaan.
Moeten jullie dit allemaal zien: de kanselier van de aarde.
Vind je dat grappig?
Ja, kom op. Pak hem. - Nee, maar dat was wel grappig.
Wat ga je nu doen, Wells? - Kom maar op.
Die gozer heeft maar één been. Waarom wacht je niet tot het een eerlijk gevecht is?
Zeg, ruimtewandelaar... Red mij straks maar.
Wat? Hij is leuk. - Hij is een crimineel.
Het zijn allemaal criminelen. - Luister, ik kwam hier om je te beschermen.
Ik heb geen bescherming nodig. Op één of andere manier word ik mijn hele leven al opgesloten.
Ik ben er klaar mee bevelen op te volgen. Ik wil plezier maken, Bell.
Ik moet gewoon iets geks doen, gewoon omdat ik het kan, en niemand houdt me tegen.
Ik kan niet bij ze blijven. - Waar heb jij het nou over?
Ik heb iets gedaan om in die shuttle te komen, iets waar ze me voor vermoorden...
als ze naar beneden komen. Ik kan nog niet zeggen wat het is, maar je moet me vertrouwen.
Je vertrouwt me toch nog wel, hè?
Mount Weather dus. Wanneer gaan we? - Nu meteen.
We zijn morgen terug met eten.
Hoe gaan jullie met zijn tweeën genoeg eten meenemen voor 100 mensen?
Vier van ons. Kunnen we nu gaan dan?
Klinkt als een feestje. Maak er maar vijf van.
Hé, wat ben jij van plan? - Ik ga een stukje wandelen.
Probeerde jij deze af te krijgen? - Ja, en?
Deze polsband zendt je levenstekenen naar de Ark. Als je hem afdoet, denken ze dat je dood bent.
Moet ik daar mee zitten? - Dat weet ik niet.
Wil je dat de mensen die van je houden, denken dat je dood bent?
Wil je dat ze je hier naar toe volgen? Want dat doen ze niet als ze denken dat we doodgaan.
Kom op, dan gaan we.
Ga maar mee.
Je had hier niet moeten komen, Wells.
Voordat jij je allemaal ideeën in je hoofd haalt, Finn is van mij.
Voordat jij je allemaal ideeën in je hoofd haalt, het kan mij niks schelen.
Hoi, lieverd. Hoe is het met Clarke?
Haar levenstekenen zijn sterk, maar haar bloedsuikerspiegel is laag.
Ze heeft niet gegeten.
Met Dr. Griffin.
Ik kom eraan.
Jackson, laat het weten dat we bloed nodig hebben. A-negatief, en veel ook, en kom dan naar de O.K.
Abby, wat is er aan de hand? - De kanselier is neergeschoten.
Kijk, mijn vriend, dat is feest. - Dat, mijn vriend, is gifsumak.
Echt, is dat zo? - De bloemen zijn niet giftig.
Ze zijn medicinaal, kalmerend eigenlijk.
Zijn familie verbouwt alle farmaceutica op de Ark. - Jongens, willen jullie even doorlopen?
Kom op, Clarke. Hoe houd je dit allemaal buiten? - Dat is eigenlijk wel simpel.
Ik vraag me af: "Waarom hebben we geen dieren gezien"?
Misschien is dat omdat die er niet zijn.
Misschien zijn we al blootgesteld aan genoeg straling om ons te doden.
Maar het is wel mooi hoor. Kom op.
Iemand moet haar wat gifsumak geven.
Ik moet weten wat jullie hebben gedaan om gepakt te worden.
Sumak is niet het enige kruid in de tuin, als je begrijpt wat ik bedoel.
Iemand vergat te vervangen wat we namen.
Iemand heeft zich daar al 1000 keer voor verontschuldigd.
Hoe zit het met jou, Octavia? Waar hebben ze jou voor gepakt?
Geboren worden.
Dat is zo onwijs geen feest.
Geen dieren, toch?
De kanselier heeft veel bloed verloren.
Hadden ze hem maar eerder gevonden. - Hij wordt wakker.
Verhoog de verdoving.
We hebben veel te veel bloed en verdoving gebruikt.
We zijn al veel te ver gegaan.
Jouw kanselier raakt in shock. - Je vraagt me de wet te overtreden.
Prima, dan doe ik het zelf wel. Laat ze maar achter me aan komen.
Pardon, meneer.
U wilde op de hoogte gehouden worden van eventueel nieuws.
De kanselier wordt nog steeds geopereerd, maar we hebben de schutter geïdentificeerd.
Bellamy Blake is de enige persoon die vermist wordt op de Ark.
Wie is hij? - Hij is een niemand, een wacht.
We zijn nog bezig met zijn profiel, maar zijn motief om naar de aarde te gaan is duidelijk.
Een zusje. Ik weet het nog.
Haar moeder hield haar 16 jaar verborgen, bijna een record.
Wat is het, commandant Shumway. Zeg het gewoon. - We kunnen nu beginnen.
Als tijdelijke kanselier...
kunt u het bevel geven om de populatie te verminderen.
Nog niet.
Sir, we verspillen tijd.
Door de 100 van de populatie te verwijderen hebben we slechts een maand uitstel.
De werkbouwkundigen hebben meer tijd nodig om de systemen te repareren...
als ze überhaupt kunnen worden hersteld. - U heeft mijn antwoordt, commandant. Genoeg.
Als we honderden onschuldige mensen gaan ombrengen...
dan doen we het volgens de regeltjes. Is dat duidelijk?
Ondertussen wil ik weten wie deze wacht aan boord van de shuttle bracht...
want daar heeft hij beslist niet zelf voor gezorgd.
Het schijnt dat we een verrader in ons midden hebben, commandant...
en de 100 een sluipmoordenaar onder hen.
Heb je al water gevonden? - Nee, nog niet maar...
Ik ga er wel weer op uit als je dat wilt.
KANSELIERSZOON 'VERFT' HET EERSTE
Weet je, mijn vader... hij smeekte om genade in de luchtsluis toen jouw vader hem liet afzweven.
Je hebt 'sterft' verkeerd gespeld, slimpies.
Als je iemand wilt vermoorden, kun je het beter niet aankondigen.
Jij bent niet echt een bewaker, of wel dan?
Nee, de echte bewaking zal hier snel zijn, tenzij wij het tegenhouden.
Jullie denken toch niet echt dat ze jullie misdaden zullen vergeven?
Zelfs als het wel zo is, wat dan?
Jongens als wij worden dan modelburgers, krijgen werk, als we geluk hebben...
mogen we misschien hun afval opruimen? - Wil je hier iets mee zeggen?
Nee, ik heb een vraag.
Ze sloten jullie op en dumpten jullie als labratten om te sterven.
Dus waarom help je ze? - Verdomd, echt niet.
Jullie dragen die armbanden, toch?
Op dit moment vertellen die dingen hen of het wel veilig is om ons hierheen te volgen.
Goed, je zei dat we het konden tegenhouden. Hoe?
Doe ze af.
De Ark zal denken dat je dood bent. Dat het niet veilig is om te volgen.
Volg je me?
Precies, als we dat doen, wat hebben wij daar dan aan?
Iemand moet me helpen de zaak te runnen.
Hè Ab, hoe gaat het met de kanselier?
Vraag het me nog eens als hij de nacht heeft gehaald.
Wie hebben we nog meer verloren? Murphy en Mbege, beiden met de naam John.
Geen van beiden raakte gewond tijdens de landing.
Ik geloof ook dat iets anders hun beiden ombracht.
Het ene moment zijn ze in orde en het volgende moment... Boem.
Dan komt het niet door de straling. - Kom op, Abby. IJdele hoop is slechte wetenschap.
Het is geen ijdele hoop.
Het ene moment prima en dan boem is niet de wijze waarop straling zich openbaart.
Het zou kunnen, als er heel veel van is.
Als er heel veel van zou zijn, waren ze allemaal gestorven.
Alsjeblieft, laat me gelijk hebben.
Weet je wat ik graag zou willen weten? Waarom sturen ze ons nu naar beneden, na 97 jaar?
Wat is er veranderd? - Wat kan het je schelen? Ik ben er blij om.
Ik werd rottend wakker in een cel en nu draai ik rondjes in een bos.
Misschien zagen ze iets op een satelliet. Zoals een oude weersatelliet of...
Er was geen satelliet. De Ark ligt op sterven.
Met de huidige populatie is er ongeveer voor drie maanden...
aan levensmiddelen, misschien vier nu wij weg zijn.
Dus dat was het geheim waarvoor ze je hebben opgesloten?
Waarom ze je geïsoleerd hielden en je vader lieten afzweven?
Mijn vader was de werkbouwkundige die het gebrek ontdekte.
Hij vond dat de mensen het recht hadden het te weten.
De raad was het oneens, mijn moeder ook. Ze waren bang dat het paniek zou veroorzaken.
We wilden het toch publiek maken toen Wells... - Wat, je vader aangaf?
Hoe dan ook, de bewaking verscheen voor we iets konden doen.
Dat is waarom vandaag. Daarom is het het risico waard.
Zelfs als we allemaal sterven, hebben we ons tenminste van meer tijd voorzien.
Ze gaan nog meer mensen vermoorden, nietwaar?
Goed, na wat ze mij hebben aangedaan mogen ze van mij allemaal afzweven.
Dat meen je niet.
We moeten ze waarschuwen.
Dat is precies wat mijn vader zei.
Verdomd, ik hou van de aarde.
O, heilige...
Octavia, waar ben je verdorie mee bezig?
We kunnen niet zwemmen. - Weet ik, maar we kunnen wel staan.
Wacht. Er hoort hier geen rivier te zijn. - Nou, die is er wel.
Dus trek je verdomde kleren uit.
Octavia, ga uit het water.
Ga nu uit het water.
Nee.
Wat is dat in godsnaam? We moeten haar helpen.
Wat ga je doen? - Zorgen dat ik de maaltijd niet ben.
Nee, wacht. Als we het afleiden laat het haar misschien los. Help mij.
Het heeft gewerkt, het liet haar los.
Octavia, kun je nu aan de oever komen?
Ik heb je.
Het komt terug. Het komt recht op jullie af, jongens.
Kom op. Kom op, blijf doorgaan.
Dank je... - Het komt wel goed.
Notitie voor mezelf... de volgende keer, red het meisje.
Ja, ga door schatje. - Ja, doorgaan.
Wie is de volgende? - Waar ben je verdorie mee bezig?
We bevrijden onszelf. Waar lijkt het op? - Het lijkt dat je ons allemaal wilt vermoorden.
Het communicatiesysteem is dood. Deze armbanden zijn alles wat we nog hebben.
Doe ze af en de Ark denkt dat we sterven...
dat het niet veilig is om ons te volgen. - Dat is precies het punt, kanselier.
We kunnen wel voor onszelf zorgen, of niet dan?
Denk je dat dit een spelletje is?
Het zijn niet alleen onze ouders en vrienden daarboven.
Het zijn onze boeren, artsen en technici.
Het kan me niets schelen wat hij jullie zegt. We kunnen dit niet op eigen houtje overleven...
en daarbij, als het echt veilig is...
waarom wil je dan niet dat de rest van ons volk naar beneden komt?
Mijn volk is hier al beneden. Die mensen sloten mijn volk op.
Die mensen brachten mijn moeder om als straf voor het hebben van een tweede kind.
Jouw vader deed dat.
Mijn vader heeft de wetten niet gemaakt. - Nee.
Hij voerde ze uit... Maar nu niet meer... niet hier.
Hier zijn er geen wetten.
Hier doen we wat we willen, wanneer we het maar willen.
Het hoeft je niet aan te staan, Wells.
Je kunt proberen het tegen te houden of te veranderen... of door me te doden.
Weet je waarom?
Wat we verdomme maar willen. - Wat we verdomme maar willen...
Regen. Echte regen. - Moet je zien.
Echt water. - We moeten dit opvangen.
Wat jij maar wilt.
Nog eens tien, de ene na de andere.
Abby, kijk naar de plasma osmolariteit. Het verschijnt overal op het bord.
Ze hebben water gevonden.
Raadslid Abigail Griffin, u staat onder arrest...
voor het overschrijden van de maximale medische voorraad van een patiënt.
Mijn excuses dat dit publiek moet. Het beleid in dit soort zaken is vrij duidelijk...
geen speciale behandeling.
Hoeveel bloed heb je gebruikt, Abby? - Niet antwoorden.
Ik gebruikte wat er voor nodig was.
De wet schenden om te voorkomen dat u kanselier wordt, was mijn makkelijkste beslissing ooit.
In dat geval... gezien je schuldbekentenis...
in mijn rol van tijdelijke kanselier geef je mij geen keus dan je schuldig te bevinden.
We hebben altijd een keuze, Kane.
Jij koos ervoor om aanklachten in te dienen tegen mijn echtgenoot...
jouw vriend, ondanks dat je wist dat hij erdoor zou moeten afzweven.
Jij koos ervoor mijn dochter bij die aanklachten te betrekken...
en nu kies je dit.
Jezelf verbergen achter de wet geeft je geen absolutie.
Ook al mag dat zo zijn, overeenkomstig volgens strafbare code één...
omdat alle misdaden... gepleegd door hen van volwassen leeftijd...
ernstige misdrijven zijn... ben je bij deze veroordeeld tot de dood.
Morgenvroeg vind de executie plaats. En ik kies bij alles wat ik doe...
en tegen elke prijs...
om er voor te zorgen dat het menselijke ras in leven blijft.
Dat is het verschil tussen ons, Kane.
Ik kies ervoor dat we het verdienen om in leven te blijven.
Tof, vind je niet?
Ben je bij de rivier geweest?
Ik vond het wel een vinger of twee waard. Hier.
Noem je dat een slok?
Denk je dat we nu allemaal twee hoofden krijgen?
Kijk eens aan. Ze kan wel lachen.
Kom mee. Dit moet je zien.
Dat is een teen.
Plus, voor zover ik het kan zien, loopt het, wat het ook mag zijn, op twee benen.
Mijn gok... apen.
Het spijt me, maar volgens hetgeen ik gelezen heb...
zijn er geen tweebenige beesten hier in de omgeving.
Zeker geen apen.
Las je ook iets over opgloeiende bossen of mensetende slangen?
Ben je nu helemaal gek geworden?
Je kunt niet iedereen vermoorden die het oneens is met je.
Jullie zien mij allemaal als de slechterik...
maar ik ben de enige bereidwillige die doet wat nodig is om ons te redden.
Ze is mijn allerbeste vriendin. - Wat wil je dan dat ik zeg?
Het spijt me? Dat is niet zo.
Vriendschap is een luxe die we ons niet kunnen veroorloven...
en als ik ons moet afspiegelen als een kosmische versie van Adam en Eva...
dan zal ik dat doen. - Alsjeblieft, toon genade.
Als het niet voor Abby is, dan voor mij. - Genade kunnen we ons ook niet veroorloven.
Dat is ver genoeg.
Ik wil je niet neerschieten, Wells. Verdomd, ik mag je...
maar ik moet hen laten denken dat je dood bent.
Waarom? Waarom doe je dit, in het echt...
en geen gezwets over dat je doen moet wat je wilt doen.
Ik heb mijn redenen. Ik heb ook het wapen. Dus stel ik de vragen...
en de vraag is... waarom help je mij niet?
Je vader heeft je verbannen, Wells, en toch ben je hier, nog steeds zijn slaafje.
De regels volgend. Ben je het niet zat om altijd te doen wat van je verwacht wordt?
Kom tegen hem in opstand. Doe die armband af en wees verbaasd hoe goed dat voelt.
Nee. Nooit, dat gaat niet gebeuren. Is het zo duidelijk genoeg voor je?
Jazeker.
Het spijt me dat het op deze manier moet.
Nee, ga van me af. Nee. - Laat hem zakken...
Nee. Kom op, man. Laat me gaan. - Pak het. Nu.
Nee, doe dit niet... doe dit niet. Nee.
Dr. Griffin, het is tijd.
Zo is het genoeg.
Pas op Clarke voor mij.
Jackson, gebruik de armbanden. Misschien kan je ze ombouwen om te communiceren.
Praat met werkbouwkundige Sinclair. Knik als je me begrijpt.
Stop.
Dr. Griffin wordt gratie verleend.
Ik reken later wel met jou af.
Open de deur.
Ik ben twaalf uur bezig geweest je darmen te herstellen.
Breng hem terug naar bed. Nu.
Vertel me over de 100.
Hebben ze het gered?
Jij wilde als eerste. Stop met treuzelen.
Mount Weather wacht.
Houd je vast aan het apogeum, dan redt je het wel.
Apogeum, net als de indianen, toch? - Apogeum, niet Apache.
Hij weet het wel. Vandaag graag, Finn. - Oké kapitein, ik zie je aan de andere kant.
Wacht. - Wat?
Laat mij.
Ik kan het wel.
Ik wist wel dat er een stoere man in je schuilde.
Hè, het is niet erg om bang te zijn, Jasper.
De truc is er niet tegen te vechten.
Ik zie je aan de andere kant.
Wij zijn Apache.
Het is je gelukt, Jasper.
Kom prinses. Jij bent aan de beurt.
Kom op, Clarke. Je kunt het. Apache.
Het is ons gelukt. Mount Weather.
Kom mee. Bukken...
We zijn niet alleen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Fubre & Luna
Controle: Xandecs ~ Sync: THC