.:: GrupaHatak.pl ::. >> Release24.pl <<
facebook.pl/GrupaHatak
{y:u}{c:$aaeeff}GRA O TRON [4x04] Wierny Przysiędze
{y:u}{c:$aaeeff}Tłumaczenie: kat & Igloo666
Nazywam się... Szary Robak.
- Pochodzę z Wisp Letnich. - Wysp.
- Wysp Letnich. - Wysp Letnich...
Pochodzę z wyspy o nazwie Naath.
- Kiedy cię zabierali? - "Kiedy mnie zabrali?".
- Miałam pięć lat. - Pamiętasz swój dom?
Pamiętam, kiedy zabrali nas z brzegu. Jak bardzo biały był piasek na plaży.
Jak bardzo wysokie były drzewa. Pamiętam, jak płonęła moja wioska.
Dym wznosił się do góry.
Pamiętasz swój dom?
Od zawsze Nieskalany. Wczeniej niczym.
To nieprawda.
- Może kiedy powrócisz na Wyspy Letnie. - Nie chcę wracać.
- "Zabić panów". - Zabić panów!
- Jak tam nauka? - Bardzo dobrze, Wasza Miłoć.
Missandei jest dobra nauczyciel, moja królowo.
Dokończycie póniej.
Już czas.
Słyszelicie jš! Przybyła, by nas uwolnić!
Jeste głupcem. Panowie sš zbyt silni.
Ochroni nas. Pokonała bohatera Panów.
Ma potężnš armię.
Chcecie pozostać w łańcuchach do końca życia?
Ja chcę żyć. Widziałe, co zrobili dzieciom.
Jak ci się wydaje, co uczyniš nam?
Byłem wiadkiem dwóch buntów niewolników, chłopcze.
Zawsze kończš się one tako samo. Panowie rzšdzš, a niewolnicy ginš.
Wszyscy muszš umrzeć.
Ale wierzcie, że jeden dzień wolnoci jest cenniejszy niż całe życie w niewoli.
- Kim jeste? - Ta osoba nazywa się Szary Robak.
Za dziecka zostałem porwany przez Panów z Astaporu
i wyszkolony na Nieskalanego.
Teraz walczę za Daenerys, Matkę Smoków i Wyzwolicielkę z Okowów.
Jeste Nieskalanym?
Nauczono cię walczyć, zanim zaczšłe chodzić.
- Ale my nie jestemy żołnierzami! - Nie mamy umiejętnoci ani broni.
Na każdego Pana w tym miecie przypada trzech niewolników.
Nikt nie może podarować wam wolnoci, bracia.
Jeli jej pragniecie, musicie sami po niš sięgnšć.
/ZABIĆ PANÓW
Ser Jorah, ile dzieci Wielcy Panowie przybili do kamieni milowych?
- 163, khaleesi. - Włanie.
Wasza Miłoć... Możemy pomówić na osobnoci?
Miasto należy do ciebie. To teraz twoi poddani.
Na niesprawiedliwoć czasem lepiej jest odpowiedzieć miłosierdziem.
Ja na niesprawiedliwoć odpowiem sprawiedliwociš.
- Co to miało być? - Ja, wbijajšcy cię w glebę własnš rękš.
Masz talent. Przynajmniej w walce z kalekš.
Chcesz walczyć szlachetnie.
Zapewne cios w plecy Szalonego Króla musiał wyglšdać przepięknie.
Chcesz walczyć czysto, czy chcesz wygrać?
- Mówiłe tak do mojego brata? - Na okršgło. Przyzwyczaił się.
- Mylisz, że to zrobił? - Nie.
Nienawidził tej małej pizdy, ale w sumie wszyscy go nienawidzili.
Trucizna to nie w jego stylu. Czy w ogóle morderstwo.
Skoro chcesz się upewnić, to dlaczego sam go nie spytasz?
- Jeszcze go nie odwiedziłe, co? - Koniec na dzisiaj.
Opowiadał ci kiedy, jak się z nim spiknšłem?
Walczyłe za niego podczas jego procesu w Eyrie.
Ale dlatego, że lady Arryn uznała, że sšd odbędzie się tamtego dnia.
Najpierw zażšdał ciebie, bo był pewny,
że będziesz jechał dzień i noc, aby za niego walczyć.
Będziesz za niego teraz walczył?
W sumie nie masz tu tak le. Cztery ciany, kubeł na szczanie.
Ja przez wiele miesięcy byłem przykuty do słupa i siedziałem we własnym gównie.
- To miało mnie pocieszyć? - Może trochę.
- Wybacz, że nie przyszedłem wczeniej. - Wiem, że to skomplikowane.
- Jak się czuje nasza siostra? - A jak mylisz?
- Jej syn umarł na jej rękach. - Jej syn?
Nie zaczynaj.
- Wiesz, co będzie dalej. - Tak. Osšdzš mnie za królobójstwo.
Wiem, że cały cholerny kraj ma mnie za winnego.
Wiem, że jeden z trzech sędziów życzył mi mierci setki razy.
I jest on moim ojcem.
A Cersei pewnie planuje uniknšć procesu poprzez zabicie mnie.
Skoro o tym wspomniałe, to już mnie o to prosiła.
- Mam się odwrócić i zamknšć oczy? - To zależy. Zrobiłe to?
Bracia Królobójcy. Podoba ci się to okrelenie?
Mnie tak.
Naprawdę pytasz, czy zabiłem twojego syna?
Naprawdę pytasz, czy zabiłbym brata?
- Jak mogę ci pomóc? - Możesz mnie uwolnić.
- Wiesz, że nie mogę. - No to nie ma o czym gadać.
Czego ode mnie oczekujesz? Mam zabić strażników?
Wywieć cię cichcem z miasta? Jestem Lordem Dowódcš Gwardii Królewskiej.
Wybacz, zapomniałem. Nie chcę, by złamał etykietę.
Etykietę?! Oskarżono cię o zabicie króla!
- Uwolnienie cię jest zdradš. - Tylko że tego nie zrobiłem!
- Dlatego odbędzie się proces. - No tak, proces!
Nawet gdyby prawdziwy morderca padł przez Żelaznym Tronem, przyznał się
i przekazał obcišżajšce go dowody, nie zrobiłoby to Cersei różnicy.
Nie spocznie, dopóki moja głowa nie znajdzie się na włóczni.
Nie tylko twoja.
Zaoferowała tytuł rycerski każdemu, kto odnajdzie Sansę Stark.
- Sansa nie mogła tego zrobić. - Miała najwięcej powodów na wiecie.
Mylisz, że to przypadek, że zniknęła w dzień mierci Joffreya?
Nie, ale... Sansa nie jest morderczyniš.
Przynajmniej póki co.
- Dokšd mnie zabierasz? - Biorę lub z twojš ciotkš Lysš.
Czeka na nas w Eyrie. Będziesz tam bezpieczna.
- Zabiłe Joffreya? - Ja? Od tygodni byłem w Dolinie.
- Wiem, że to ty. - I któż wspomógł mnie w tym spisku?
Wykorzystałe ser Dontosa, by zabrał mnie ze stolicy,
ale nie powierzyłby mu misji zabicia króla.
- Dlaczego? - Jeste zbyt mšdry, by ufać pijakowi.
- Więc może to sprawka twego męża? - Nie.
- Skšd wiesz? - Po prostu wiem.
Masz rację. Nie miał nic wspólnego ze mierciš Joffreya.
Ale ty miała.
Pamiętasz ten uroczy naszyjnik, który podarował ci Dontos?
Zapewne nie zauważyła, że po uczcie zniknšł jeden z kamieni.
Trucizna...
Nie rozumiem. Lannisterowie zapewnili ci bogactwo i władzę.
- Joffrey uczynił cię lordem Harrenhal. - Nikt nie podejrzewa osoby bez motywu.
Zawsze dezorientuj swych wrogów.
Jeli nie wiedzš, kim jeste ani czego chcesz,
nie mogš przewidzieć kolejnego twego ruchu.
Nie wierzę ci.
Jeli cię złapiš, stracisz głowę. Tak samo jak mój ojciec.
Zaryzykowałby tym tylko po to, by ich zdezorientować?
Wielu ludzi nie podejmuje ryzyka. Przez całe życie unikajš go.
A potem umierajš.
Zaryzykowałbym wszystko, by dostać to, czego pragnę.
A czego pragniesz?
Wszystkiego.
Moja przyjań z Lannisterami była bardzo korzystna.
Ale Joffrey, ten zawistny, młody król, nie był rzetelnym sojusznikiem.
- Kto mógłby mu zaufać? - A kto mógłby zaufać tobie?
Nie chcę mieć przyjaciół takich jak ja.
Moi nowi przyjaciele sš przewidujšcy. Bardzo rozsšdni.
A co do Joffreya, to cóż, szalenie pragnęli takiego obrotu spraw.
/Nie ma lepszego prezentu, /by nowa przyjań urosła w siłę.
Nie wierzę, że wyjeżdżasz i zostawiasz mnie samš z tymi ludmi.
Pora na mnie, moja droga. Nie ma nic nudniejszego niż proces.
Może poza tymi ogrodami. Jeszcze jeden spacer poród nich,
a rzucę się z urwiska.
- Odwiedziła już Tommena? - Nie.
Zgodzili się w ogóle na lub? Nikt mnie o niczym nie informuje.
Z poczštku nie miałam polubić twojego dziadka, Luthora.
Był zaręczony z mojš siostrš, a twojš ciotecznš babciš, Violš.
Ja miałam polubić jakiego Targaryena. Każdy wtedy tego pragnšł.
Ale gdy zobaczyłam mojego przyszłego męża,
ze szczurzš twarzš i groteskowymi, srebrnymi włosami,
wiedziałam, że się nie nada.
Zatem w dzień przed tym, jak Luthor miał owiadczyć się mojej siostrze,
zgubiłam się podczas drogi powrotnej z lekcji haftowania
i trafiłam do jego komnaty. Musiałam być bardzo roztargniona.
Rano Luthor nie zszedł na dół, by owiadczyć się mojej siostrze,
bo zwyczajnie nie mógł chodzić.
A gdy już mógł, pragnšł jedynie tego, co zapewniłam mu w nocy.
Byłam w tym bardzo dobra. A ty jeste nawet lepsza.
Ale musisz działać szybko. Cersei jest zawistna, ale nie głupia.
Spróbuje jak najszybciej nastawić chłopca przeciwko tobie.
A gdy w końcu dojdzie do lubu, będzie już za póno.
Na szczęcie królowa regentka jest teraz doć zajęta
opłakiwaniem ukochanego synka.
I oskarżaniem brata o morderstwo, którego ten nie popełnił.
- Ale mógł to zrobić. - Mógł, ale nie zrobił.
- Nie wiesz, babciu. - Ależ wiem.
Chyba nie uważasz, że pozwoliłabym, aby polubiła tego potwora?
Co takiego? Nie rozumiem.
Nie martw się tym wszystkim. Rób dalej, co trzeba.
/Walczcie!
Jeszcze raz!
Bardzo dobrze.
Wielu Dzikich dzierży broń w obu rękach.
Więc próbujcie wpierw ich rozbroić, by wyrównać szanse.
Pokażcie, na co was stać.
- Olly, póki co przyglšdaj się. - Potrafię walczyć.
- Miałe kiedy miecz w ręku? - Byłem najlepszym łucznikiem w wiosce.
- Naprawdę! - Wierzę ci.
Zapolujemy kiedy na króliki. Ale teraz patrz i ucz się.
Ty i ty.
Zacznijcie na spokojnie i spróbujcie rozbroić jeden drugiego.
Potrafisz walczyć. Mogłe nim tak nie poniewierać.
- Wtedy by się nie nauczył. - Lordzie Snow.
- Co wyprawiasz? - Pomagałem im razem z Grennem.
Grenn jest zwiadowcš. Ty jeste zarzšdcš.
Może zapomniałe o tym, gdy uciekłe ze swojš dzikš kurwš,
- ale ja nie zapomniałem. - Kto musi ich szkolić.
I tš osobš nie będziesz ty. Znajd jaki nocnik do opróżnienia.
No dalej, zrób to. Ty zdradziecki bękarcie.
Daj mi tylko pretekst. Mormont cię już nie ochroni.
Wracać do roboty! Natychmiast!
Lubiš tego bękarta. W przeciwieństwie do ciebie.
Mylisz, że o to dbam? Toczymy wojnę.
Póki co. Ale nie możesz być wiecznie tymczasowym dowódcš.
Odbędzie się głosowanie. Stary maester będzie na nie nalegał.
Mógłby przemyleć jego sugestię dotyczšcš wyprawy do twierdzy Crastera.
Niech buntownicy zajmš się Snowem,
bo inaczej do końca życia możesz przyjmować od niego rozkazy.
A więc jeste bękartem? Mylałe, że wysoko urodzony.
Mój ojciec był kim takim. Ale matka nie.
- Jestem Locke. - Jon Snow.
Dobrze walczysz. Co cię tu sprowadziło?
Poczucie obowišzku. Pragnšłem chronić królestwo.
Sprawowałem pieczę nad inwentarzem w Krainach Burzy.
Nakarmiłem moje głodne dzieci cennš kuropatwš.
Byłem na tyle głupi, by dać się złapać. Wybrałem Mur i zachowałem rękę.
Uznałem, że tutaj nie będę musiał podlizywać się wysoko urodzonym pizdom.
Do roboty! Na co czekacie?! Na lato?
- Widać myliłem się. - Ruszać się, leniwe łajzy.
- Wzywała mnie, Wasza Miłoć? - "Wasza Miłoć". Jakże formalnie.
Ilu gwardzistów pilnuje komnaty Tommena?
- Dzisiaj ser Boros. Jutro... - A więc jeden?
Wysłałe jednego człowieka do ochrony przyszłego króla?
Tommen jest bezpieczny. Pilnujemy go.
Tak jak Joffreya?
Dlaczego Catelyn Stark cię uwolniła?
- Co? - Zastanawiam się od miesięcy.
Odkšd ta przeronięta krowa przyprowadziła cię do stolicy.
- Dlaczego cię uwolniła? - Dobrze wiesz.
Liczyła, że zwrócę jej córki.
- Liczyła na to, czy jej to obiecałe? - Przysišgłem na wszystkich bogów,
- że zwrócę jej córki, jeli żyjš. - Złożyłe wrogowi więtš przysięgę.
Chciałem do ciebie powrócić.
- Miałem kazać jej spierdalać? - Zatem nie mówiłe poważnie?
Nie odczuwasz lojalnoci wobec Catelyn Stark?
- Ona nie żyje. - Gdybym kazała ci opucić stolicę
i znaleć Sansę Stark, tę małš, zbrodniczš dziwkę,
a następnie przynieć mi jej głowę, zrobiłby to?
Wiem, że odwiedziłe Tyriona.
Potwora, który zamordował naszego synka.
Musiałem się z nim zobaczyć i przekonać się.
I co?
- Nie zrobił tego, Cersei. - Zawsze mu współczułe.
Współczułe naszemu biednemu braciszkowi.
Skrzywdzonemu przez cały wiat i pogardzanemu przez ojca i siostrę.
Zabiłby nas wszystkich, gdyby był w stanie.
Chcę, by czterech ludzi pilnowało Tommena dzień i noc.
To wszystko, Lordzie Dowódco.
Ser Łowco?
- Jak ominęła Gwardię Królewskš? - Ach, ta Gwardia.
Chyba nie powinno cię tutaj być. Matka nie zezwala na nocne wizyty.
Nie jestem gociem, Wasza Miłoć. Podobno mam cię polubić.
Wiesz, że w przypadku zaaranżowanych małżeństw,
małżonkowie często poznajš się dopiero w dniu zalubin?
Zanim spędzimy ze sobš resztę życia, powinnimy się poznać.
Nie sšdzisz?
Tak.
- Ale jeli matka się dowie... - Może to być naszš tajemnicš.
Jeli mamy zostać małżeństwem, będziemy mieć przed niš parę sekretów.
- A zatem, Wasza Miłoć... - Tak?
Zdrad mi jakš tajemnicę.
- Witaj. Zacny z ciebie koleżka. - To ser Łowca.
- Ale przystojniak. - Joffrey go nie lubił.
Groził, że obedrze go żywcem ze skóry i wymiesza wnętrznoci z moim jedzeniem,
- abym niewiadomie go zjadł. - To bardzo okrutne.
- Ty nie wydajesz mi się okrutny. - Mylę, że nie jestem.
To wielka ulga.
Wiesz, co się stanie, gdy się pobierzemy?
Złożymy przysięgę przed Wielkim Septonem, a po ceremonii będzie uczta.
Wtedy będę twoja. Na zawsze.
Robi się póno. Powinnam już ić.
Mogę odwiedzić cię ponownie?
Dobrze więc.
Pamiętaj tylko, że to nasza mała tajemnica.
"Ser Jaime Lannister.
Pasowany na rycerza i włšczony do Gwardii Królewskiej w wieku 16 lat.
Podczas plšdrowania Królewskiej Przystani zamordował własnego króla, Aerysa II.
Ułaskawiony przez Roberta Baratheona. Znany od tamtego czasu jak Królobójca".
Lord Dowódca musi dbać o zapełnianie pustych stron.
A na mojej nadal zostało trochę miejsca.
Valyriańska stal.
- Jest twój. - Nie mogę go przyjšć.
Przekuto go z miecza Neda Starka. Niech ci pomoże ochronić jego córkę.
Przysięgała, że zwrócisz Catelyn Stark jej córki.
Lady Stark nie żyje. Arya pewnie też.
Ale może uda ci się znaleć Sansę i zapewnić jej bezpieczeństwo.
Mam dla ciebie co jeszcze.
Mam nadzieję, że dobrze oszacowałem wymiary.
Znajdę jš. Dla lady Catelyn.
I dla ciebie.
Prawie zapomniałem. Mam jeszcze jeden podarunek.
- Nie potrzebuję giermka. - Oczywicie, że potrzebujesz.
- Tylko mnie spowolni. - Mój brat ma u niego dług.
Tutaj nie jest bezpieczny. Chroń to. To będzie akt rycerstwa.
Nie spowolnię cię, ser...
Pani. Dobrze będę ci służył.
Widzisz? Zacny chłopak. Na pewno się dogadacie.
W podzięce od lorda Tyriona. Jego topór z bitwy nad Czarnym Nurtem.
Na co czekasz? Na całusa?
Siodłaj panience konia.
Ponoć najlepsze miecze majš imiona. Masz jaki pomysł?
Wierny Przysiędze.
Żegnaj, Brienne.
Szybciej.
- Nie powinienem był jej wywozić. - Nie była tutaj bezpieczna.
Tam również nie jest. Powinienem był o tym pomyleć.
Mówiłe, że Dzicy sforsowali Mur.
Jeli atakujš mniejsze wioski, Mole's Town może być następne.
- Albo Czarny Zamek. - Powinienem wrócić po Godzik.
Mamy rozkazy. Nikt nie może opucić zamku.
Pamiętam, jak sam złamałe rozkazy i ruszyłe do Robba.
A ja pamiętam, kto sprowadził mnie do domu.
Wiem, jak ciężko ci jest, Sam.
Kiedy powiedziałe mi o tym, że Bran zmierza za Mur,
mylałem tylko o odzyskaniu sił i podšżeniu za nim.
Żałuję, że nie zdołałem go przekonać, by wrócił wraz ze mnš.
- Naprawdę próbowałem. - Jak szybko mogš się poruszać?
Kaleka cišgnięty na saniach przez półgłówka?
Nie wiem. Ale będš mijać wioski Dzikich.
- Mogš się w której schronić. - Wszyscy Dzicy dołšczyli do Mance'a.
Wioski i chaty będš opuszczone.
Poza...
Twierdza Crastera? Mylisz, że Bran mógł natrafić...
Snow.
Nie chcę przeszkadzać. Thorne cię wzywa.
Zgodzę się na wyprawę do Twierdzy Crastera.
Ale nie rozkażę nikomu, aby się tam z tobš udał.
- Możesz wzišć tylko ochotników. - Dziękuję, ser Alliserze.
Bracia!
Wybieram się do Twierdzy Crastera.
Zamierzam pojmać albo zabić znajdujšcych się tam buntowników.
Szukam ochotników, którzy wybraliby się ze mnš.
Od Twierdzy dzieli nas 60 mil dziczy,
a do Muru zbliża się armia Mance'a Rydera.
Ale musimy to zrobić.
Nasze przetrwanie może zależeć od tego, czy dotrzemy do nich przed Mancem.
Znajš Mur i siłę naszej obrony.
Jeli Mance się o tym dowie, czeka nas klęska.
Ci, dla których to za mało, niech rozważš następujšcš rzecz:
jeli Nocna Straż to bracia, to Lord Dowódca Mormont był nam ojcem.
Żył i umarł dla Straży, a zdradzili go włani ludzie.
Tchórze pchnęli go w plecy. Nie zasłużył na taki los.
My za możemy teraz oddać mu sprawiedliwoć.
Kto się do mnie przyłšczy?
- Rekrut nie może przekraczać Muru. - Niech zatem przysięgnę.
Skoro idziesz się bić, potrzebujesz takich, którzy potrafiš walczyć.
Dziękuję wam, bracia.
Nie...
Nie, proszę!
Karl Tanner z ulicy Winnej
pije wino z czaszki jebanego Jeora Mormonta.
Jakie rozkazy, Lordzie Dowódco?
Że co? Mam je zajechać na mierć?
Słyszelicie, chłopcy? Zajedcie je na mierć!
Rast.
- Id nakarmić Bestię. - Powinnimy jš zabić.
Zamknij tę jebanš dupę, obrzydliwa pizdo.
Wyglšdasz jak owłosiony wór. No popatrz na ten pidzi ryj.
Gdybym naszczał do rynsztoka, utopiłbym pięciu takich jak ty.
Wiesz, ile płacili mi od zabójstwa w stolicy?
7 srebrnych monet.
Mówili mi imię i typek zamykał oczy na zawsze.
Żaden skurwiel mi nie nawiał.
I nie przegrałem w walce, odkšd skończyłem 9 lat.
Może już czas, co?
Może to ty mnie pokonasz?
Co, pizdeczko?
Nie miałbym szans. Nikt z nas by nie miał.
Byłem pierdolonš legendš z ulicy Winnej.
Pisałem jebanš historię! Pokonam każdego rycerza.
Każdego! W dowolnej chwili!
Pizdy zakute w zbroje. I kurewskie tchórze!
Dar dla bogów...
- Co to, kurwa, jest? - Ostatnie dziecię Crastera.
- Chłopiec. - I co mam z nim zrobić?
Co robił Craster? Mordował, zanim bachor urósł i zabił ojca?
No dobrze.
Następna gęba do wykarmienia. Podaj no go.
On ich nie zabijał. Składał ich w ofierze.
- Komu? - Bogom.
- Białym Wędrowcom? - Dar dla bogów!
- Dar dla bogów. - Mordy tam!
Więc?
Skoro Crasterowi to pomagało... dajmy Wędrowcom to, czego chcš.
Rast i tak szedł w tamtš stronę.
Czerwonooki skurwiel.
Pić ci się chce?
Kurwa!
Hodor?
Słyszycie to?
- Czy to dziecko? - Nadchodzš.
- Idę po nie. - Trzymajmy się razem.
Idę tam.
- Bran! - Hodor!
- Co się stało? - Lato jest ranny.
- Wpadł w pułapkę. - Czyjš?
Nie widziałem, ale majš wilkora mojego brata.
Majš Ducha!
Nocna Straż? Patrzcie!
- Może Jon tu jest? - Dlaczego jego wilk jest w klatce?
Może kiedy byli z Nocnej Straży. Ale już nie sš.
- Nie jestemy bezpieczni. Chodmy. - Nie.
Musimy ić. Teraz.
Nie pójdziemy bez Laty.
- Pamiętasz, gdzie była klatka? - Po wschodniej stronie.
Gdybym nie wróciła szybko...
Cho no tu, jebana pokrako!
Gdybym był tak wielki, zostałbym królem jebanego wiata.
No i po wielkoludzie.
Niech usišdzie.
Ładne. Porzšdna skóra.
Nie jeste Dzikim, lecz kim ważnym. Wysoko urodzonym.
Kim jeste?
W moich stronach za podniesienie ręki na szlachcica wieniak traci rękę.
Ale jestemy bardzo daleko od domu, co?
A wasza dwójka? Porzšdnie wyglšdacie.
I kręcicie się po lesie na północ od Muru.
Trochę to dziwne, co?
Ładne kręcone włosy.
Moja mama miała takie loki. Piękne i bršzowe.
Dlaczego zacišgnęlicie kalekę tak daleko?
W to jeszcze nie gralicie.
Wysoko urodzony zakładnik. Kto o dużej wartoci.
Ale trzech takich... to już dużo gęb do wykarmienia.
- Co mu odpierdala? - Chod.
Proszę, nie!
Proszę, muszę mu pomóc!
- Kim jestecie? - Proszę.
- Kim jestecie? - Jestem Brandon Stark!
Brandon Stark z Winterfell.
To brat Jona Snowa.
To ja, Meera. Jestem przy tobie.
A mylałem już, że czeka nas kolejny nudny dzień.
Jestem tu.
.:: GrupaHatak.pl ::.