เกมบัลลังก์ ตอน รักษาสัจจะ บรรยา
ข้ามีชื่อ
ว่าเกรย์วอร์ม
ข้ามาจาก
หมู่"เกะ"ฤดูร้อน
หมู่เกาะ
หมู่เกาะฤดูร้อน
ข้ามาจากเกาะที่ชื่อว่านาร์ธ
พวกเขาเอาพาเจ้ามาตอนไหน
"พวกเขาพาข้ามาตอนไหนหรือ"
ตอนข้าอายุห้าขวบ
เจ้าจำบ้านได้ไหม
ข้าจำได้ว่าพวกเขาพายเรือพาเราออกจากฝั่ง
หาดทรายสีขาว
ต้นไม้สูงตระหง่าน
และข้าก็จำภาพหมู่บ้านไหม้ไฟ
ควันโขมงลอยสูงขึ้นฟ้า
แล้วเจ้าละ จำบ้านได้ไหม
ทัพไร้มลทิน
เป็นทัพไร้มลทิน
ก่อนหน้านั้น ว่างเปล่า
ไม่จริงเสียหน่อย
บางที สักวันเจ้าจะได้กลับไป ที่หมู่เกาะฤดูร้อน
ข้าไม่อยากกลับไป
สังหารพวกเจ้านาย
บทเรียนวันนี้เป็นไงบ้าง
ดีมาก ฝ่าบาท
มิซานเดย์เป็นครูดี ราชินี
ต้องมาต่อกันทีหลังนะ
ถึงเวลาแล้ว
เจ้าได้ยินที่นางพูดแล้วนี่!
นางบอกว่ามาปลดปล่อยพวกเรา!
เจ้าเป็นคนโง่
พวกนายทาสเข้มแข็งเกินไป
นางจะปกป้องเรา
นางเอาชนะตัวแทนของพวกนายทาสได้
กองทัพนางยิ่งใหญ่นัก
พวกเจ้าอยากใช้ชีวิตที่เหลือถูกล่ามโซ่ตรวนหรือ
ข้าอยากใช้ชีวิต
ก็เห็นแล้วนี่ว่าพวกเขาทำกับเด็กๆอย่างไร
แล้วคิดว่าพวกเขาจะทำกับพวกเรายังไง
ข้าเคยผ่านการลุกฮือของทาสมาสองครั้งแล้ว เจ้าหนุ่ม
ทั้งสองครั้งล้วนลงเอยแบบเดียวกัน
นายทาสยังเรืองอำนาจและทาสชีวิตสูญ
คนทุกผู้ล้วนต้องตาย
แต่ข้าสัญญา
แม้วันเดียวที่มีอิสระก็มีค่ายิ่งกว่า ทั้งชีวิตกับ
เจ้าเป็นใคร
ผู้นี้มีนามว่า เกรย์วอร์ม
ข้าถูกพรากตั้งแต่เป็นทารกโดย พวกนายทาสแห่งแอสตาปอ
ถูกเลี้ยงดูและฝึกให้เป็นทหารไร้มลทิน
บัดนี้ ข้าสู้เพื่อแดเนอริส
มารดาแห่งมังกร
และผู้ทลายโซ่ตรวน
เป็นพวกทัพไร้มลทินเรอะ
พวกเขาสอนให้เจ้าสู้เป็นก่อนที่จะเดินได้
พวกเราไม่ใช่ทหาร!
เราไม่เคยฝึก
ไม่มีอาวุธ
อัตราส่วนทาสและเจ้านายในเมืองนี้คือ สามต่อหนึ่ง
ไม่มีใครมอบอิสระให้พวกเจ้าได้ พี่น้องข้า
ถ้าเจ้าอยากได้
ก็ต้องฉวยเอาเอง
"สังหารพวกนายทาส"
พระแม่! พระแม่! พระแม่!
พระแม่! พระแม่! พระแม่! พระแม่!
เตือนข้าที เซอร์จอร่าห์
มีเด็กกี่คนนะที่พวกนายท่านทั้งหลาย ตรึงร่างไว้เป
หนึ่งร้อยหกสิบสามคน คาลลิสี
ใช่ ถูกต้อง
ฝ่าบาท ข้าขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม
เมืองนี้เป็นของท่านแล้ว
คนทุกคนตรงหน้านี้ เป็นไพร่ฟ้าของท่าน
บางครั้ง ก็เป็นการดีกว่า ถ้าจะตอบโต้กับความอยุติธร
ด้วยความมีเมตตา
ข้าจะตอบโต้ความอยุติธรรม ด้วยความยุติธรรม
ทำอะไรน่ะ
ก็เตะตูดเจ้าเสียจนหงายหน้าทิ่มดิมไง
ด้วยมือเจ้าเอง
พรสวรรค์เจ้าหายากเนอะ
เวลาใช้สู้กับพวกคนพิกลพิการน่ะ
เจ้าเคยเรียนสู้มาแต่ที่เป็นคนดี
พนันได้เลยว่าที่เสียบทุละหลังกษัตริย์บ้านั่น คงสว
อยากจะสู้แบบสวยๆ หรืออยากจะเอาชนะละ
เจ้าพูดกับน้องชายข้าแบบนี้หรือ
ตลอดเวลาแหละ
เขาชินแล้ว
เจ้าคิดว่าใช่เขาไหมที่ทำ
ไม่
อ๋อ เขาเกลียดเจ้าเด็กนั่น แน่นอนล่ะ
แต่มีใครไม่เกลียดบ้าง
อีกอย่างยาพิษไม่ใช่รสนิยมเขา
หรือการฆ่าคนก็ตาม
ถ้าอยากรู้จริงๆ ทำไมเจ้าไม่ไปถามเขาละ
ยังไม่ได้ไปเจอเขาเลยนี่ ใช่ไหม
วันนี้พอแค่นี้
น้องชายเจ้าเคยบอกไหมว่า ข้ามาทำงานให้เขาได้ยังไง
เจ้าเสนอตัวประลองแทนเขาในการตัดสินที่เอียรี
ถูก
แต่ก็หลังจากที่ท่านหญิงแอรินเรียกร้อง
ให้มีการไต่สวนเกิดขึ้นในวันนั้น
เจ้าเป็นตัวเลือกแรกของเขา
เขาเอ่ยชื่อเจ้าให้เป็นตัวแทน
เพราะเขารู้ว่าเจ้าคงรีบขี่ม้าไปเพื่อสู้ให้เขา
เจ้าจะสู้ให้เขาไหมครั้งนี้
บอกตามตรงนะ นี่ก็ไม่แย่เท่าไหร่
ผนังครบสี่ด้าน มีโถให้ฉี่
ตอนข้าโดนจับนะ ถูกล่ามไว้กับหลักไม้
ต้องทนอยู่กับอาจมตัวเองเป็นเดือน
มันควรจะทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นใช่ไหม
ก็นิดหน่อยน่ะ
ขอโทษด้วยที่ข้าไม่ได้มาเร็วกว่านี้
มันซับซ้อนมาก ใช่ล่ะ
- พี่สาวเราเป็นยังไงบ้าง - เจ้าคิดว่าไงเล่า
ลูกชายนางตายในอ้อมกอด
ลูกชายนางหรือ
อย่าเริ่ม
รู้ไหมจะเกิดอะไรต่อ
ถูกตัดสินฐานลอบปลงประชนม์ ใช่ ข้ารู้
ข้ารู้ว่าทั้งประเทศเวรนี่คิดว่าข้าผิดจริง
ข้ารู้ว่าหนึ่งในผู้ตัดสินทั้งสามคน
หวังให้ข้าตายๆไปเสียมาก เกินกว่าจะนับไหว
และผู้ตัดสินที่ว่าคือพ่อข้าเอง
ส่วนเซอร์ซี
แหม นางก็คงพยายามหาทาง
ที่จะไม่ให้มีการไต่สวนเลย ด้วยการฆ่าข้าเสีย
ในเมื่อเจ้าพูดขึ้นมา นางก็ถามข้าอยู่นะ
งั้น ข้าควรหันหลังให้เจ้า แล้วหลับตาลงไหม
ก็คิดอยู่กับว่า
เจ้าทำหรือเปล่า
คู่พี่น้องฆ่ากษัตริย์
เจ้าชอบไหม ข้าชอบนะ
นี่เจ้าถามจริงๆหรือว่าข้าได้ฆ่าลูกเจ้าไหม
แล้วเจ้าถามข้าจริงๆหรือ ว่าข้าจะฆ่าน้องชายตัวเองห
ให้ข้าช่วยอะไรได้บ้าง
ก็ ปล่อยข้าเป็นอิสระ
เจ้าก็รู้ว่าข้าทำไม่ได้
งั้นก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วแหละ
เจ้าอยากให้ข้าทำอะไร ฆ่าพวกผู้คุมทิ้งหรือ
ลักลอบนำตัวเจ้าออกจากเมือง โดยหลบอยู่หลังเกวียนหร
ข้าเป็นผู้การหน่วยองค์รักษ์นะ
โทษที ข้าลืมไป
ข้าละไม่อยากให้เจ้าต้องทำอะไร ที่ไม่เหมาะไม่ควร
ไม่เหมาะไม่ควรหรือ
เจ้าถูกกล่าวหาว่าฆ่ากษัตริย์ ปล่อยเจ้าไปถือว่าเป็
เสียแต่ข้าไม่ได้ทำ
เราถึงได้มีการไต่สวนไงเล่า
การไต่สวน
ถ้ามือสังหารทรุดตัวลงต่อหน้าบัลลังก์เหล็ก
สารภาพความผิดและให้หลักฐานมัดตัวเองอย่างแน่นหนา
เซอร์ซีก็คงไม่สนใจ
นางจะไม่หยุด จนกระทั่งได้หัวข้าไปเสียบประจาน
ไม่ใช่แค่หัวเจ้าด้วย
นางเสนอแต่งตั้งยศอัศวิน ให้ใครก็ได้ที่หาตัวซานซ่า
ซานซ่าไม่ได้ทำหรอก
นางมีแรงจูงใจมากกว่าใครทั้งนั้นในเจ็ดอาณาจักร
เจ้าคิดว่าเป็นเหตุบังเอิญหรือ ที่นางหายตัวไปคืนเด
ไม่ แต่ว่า...
ซานซ่าไม่ใช่คนฆ่า
ตอนนี้น่ะยังไม่ใช่
ท่านจะพาข้าไปไหน
ข้ากำลังแต่งงานกับน้าไลซ่าของท่าน
นางกำลังรอพวกเราอยู่ที่เอียรี
ท่านจะปลอดภัยนี่นั้น
ท่านได้ฆ่าจอฟฟรีย์หรือเปล่า
ข้าได้ฆ่าจอฟฟรีย์หรือเปล่าน่ะหรือ
ข้าอยู่ที่เดอะ เวลมาหลายสัปดาห์แล้วนะ
ข้ารู้ว่าเป็นท่าน
แล้วใครร่วมมือกับข้าหรือ ในแผนการอันนี้
ก็มีเซอร์ดอนโทส
ท่านใช้เขาพาข้าออกจากคิงส์ แลนด์ดิ้ง
แต่ท่านไม่มีวันเชื่อใจเขาจนใช้ให้ฆ่ากษัตริย์
- ทำไมไม่ละ - เพราะว่าท่านฉลาดเกินกว่าจะเชื่อใจขี้เม
งั้นบางทีอาจจะเป็นสามีท่าน
ไม่ใช่
รู้ได้อย่างไร
ก็รู้แล้วกัน
ท่านคิดถูก
เขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ การตายของจอฟฟรีย์
แต่ท่านมี
จำสร้อยคอน่ารักนั่นที่ดอนโทสให้ท่านได้ไหม
ข้าไม่คิดว่าท่านสังเหตหรอกนะ ว่ามีหินหายไปก้อนนึ
หลังจากงานเลี้ยง
ยาพิษ
ข้าไม่เห็นเข้าใจ
พวกแลนนิสเตอร์ให้เงินทอง อำนาจ กับท่าน
จอฟฟรีย์ตั้งท่านให้เป็นลอร์ดแห่งฮาร์รินฮาล
ชายที่ไร้เหตุจูงใจคือชายที่ไม่มีใครสงสัย
จงทำให้ศัตรูจับทางไม่ถูกอยู่เสมอ
ถ้าพวกเขาไม่รู้ว่าเราเป็นใครหรือต้องอะไร
เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเราจะวางแผนอะไรต่อไป
ข้าไม่เชื่อท่าน
ถ้าพวกเขาจับได้ พวกเขาจะตัดหัวท่านเสียบประจาน
เหมือนที่ทำกับพ่อข้า
ท่านจะยอมเสี่ยงถึงขนาดนั้น เพื่อแค่ให้พวกเขาจับทา
มีคนหลายๆคน ที่ยอมเสี่ยงเพียงนิดเดียว
ใช้เวลาทั้งชีวิต หลีกเลี่ยงอันตราย
แล้วก็ตายจากโลกไป
ข้ายอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
แล้วท่านต้องการสิ่งใด
ทุกอย่าง
มิตรภาพระหว่างข้ากับแลนนิสเตอร์ให้ผลงอกงาม
แต่จอฟฟรีย์
เด็กชายเลวทรามที่สวมมงกุฎ
ไม่ใช่สหายที่พึ่งพาได้นัก
แล้วใครจะยอมเชื่อใจเพื่อนแบบนั้น
ใครจะยอมเชื่อใจท่าน
ข้าไม่ต้องการเพื่อนแบบข้า
เพื่อนใหม่ข้าคาดเดาได้
เป็นคนมีเหตุมีผล
ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นกับจอฟฟรีย์
เอาเป็นว่าเป็นสิ่งที่เพื่อนใหม่ข้า อยากให้เกิดมาก
ไม่มีอะไรจะทำให้มิตรภาพเกิดใหม่
แข็งแกร่งได้มากไปกว่าของขวัญที่เขาชอบ
หลานไม่อยากเชื่อว่าย่าจะปล่อย
ให้หลานอยู่คนเดียวกับพวกนี้
ถึงเวลาแล้ว หลานรัก
ไม่มีอะไรน่าเบื่อหน่ายไป ยิ่งกว่าการไต่สวนอีกแล้ว
นอกเสียจากสวนพวกนี้น่ะนะ
นี่ถ้าข้าต้องเดินเนิบนาบชมสวน
พวกนี้อีกครั้งละก็ ข้ายอมโดดผาตายเสียดีกว่า
เจอกับทอมเมนบ้างหรือยัง
ยังเจ้าคะ
พวกเขาตกลงกับการจับคู่ครั้งนี้แล้วหรือยังเถอะ
ไม่มีใครบอกอะไรหลานเลย
ตอนแรกน่ะ ย่าจะไม่ได้แต่งงานกับลูเธอร์ ปู่เจ้าหรอกน
เขาหมั้นอยู่กับพี่สาวย่า
ย่าใหญ่ของเจ้า วิโอล่าน่ะ
ข้าต้องแต่งงานกับพวกทาร์แกเรียนหรือใครสักคน
ได้แต่งงานกับทาร์แกเรียน เป็นสิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝันใน
แต่นาทีที่ย่าเห็นคู่ของตัวเอง
ที่มีใบหน้าเล็กบิดเบี้ยวเหมือนตัวเฟร์ริต
และเรือนผมสีเงินดูน่าหัวร่อ
ย่าก็รู้ว่าเขาไม่เหมาะ
คืนวันนั้น
ก่อนที่ลูเธอร์จะขอพี่สาวย่า
ย่าก็หลงทางหลังจากจบ ชั่วโมงเรียนเย็บปักถักร้อย
และเผอิญหลงไปถึงห้องนอนเขา
ย่านี่เหม่อเสียจริงเทียว
เช้าวันต่อมา ลูเธอร์ไม่ได้ลงบันได
มาขอแต่งงานกับพี่สาวย่า เพราะว่า เขาเดินไม่ได้
และพอเดินได้ สิ่งเดียวที่เขาอยากได้
คือสิ่งที่ย่าได้ให้เขาไปเมื่อคืนก่อน
ย่าเก่ง
ย่าเก่งมากเชียวแหละ
หลานเก่งกว่าย่าอีก
แต่หลานต้องลงมือทำโดยไว
เซอร์ซีอาจจะโหดร้าย แต่นางไม่ใช่คนโง่
นางจะปลุกปั่นให้เขาเกลียดเจ้า ให้เร็วที่สุดเท่าที
และพอเจ้าแต่งงานกัน มันก็จะสายไปแล้ว
โชคดีของหลาน ที่ราชินีผู้สำเร็จราชการ
ตอนนี้ยุ่งกับเรื่องอื่นอยู่
ไว้ทุกข์ไว้โศกให้กับการจากไป ของลูกชายสุดที่รัก
กล่าวหาว่าน้องชายตัวเองเป็นคนฆ่า
ซึ่งเขาไม่ได้ทำ
เขาอาจจะได้ก็ได้
เขาอาจจะทำ แต่เขาไม่ได้ทำ
- ท่านไม่รู้เสียหน่อย ท่านย่า - แต่ข้ารู้
หลานคงไม่คิดว่าย่าจะยอมให้ หลานแต่งงานกับอสุรกายต
อะไรนะ ข้าไม่เข้าใจ
เงียบเสีย หลานไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก
แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำก็พอ
บุกฝ่าให้ได้
อีกครั้งนะ
ดีมาก เยี่ยม
พวกคนเถื่อนหลายคนสู้โดยมีอาวุธทั้งสองมือ
สิ่งแรกที่อยากจะทำคือ
ต้องพยายามปลดอาวุธให้มีเท่าเราเสียก่อน
ดูสิว่าเจ้าทำได้หรือเปล่า
ออลลี่ เจ้าดูก่อนนะ
ข้าสู้ได้
เจ้าเคยจับดาบหรือเปล่า
ข้าเป็นนักธนูมือดีที่สุดในหมู่บ้าน
ไม่ได้โกหกนะ!
ข้าเชื่อเจ้า
สักวัน เราจะไปล่ากระต่ายด้วยกัน
ตอนนี้ ดูเฉยๆก่อนนะ
พวกเจ้าสองคน
เอาช้าๆนะ พยายามปลดอาวุธอีกฝ่าย
เจ้ารู้วิธีสู้
เจ้าไม่จำเป็นต้องทำแรงถึงขนาดนั้น
ถ้าไม่ทำ เขาก็คงไม่ได้เรียนรู้อะไร
ลอร์ดสโนว์
นี่เจ้าคิดว่าทำอะไรอยู่
เกร็นกับข้ากำลังช่วยฝึกพวกเขา
เกร็นอยู่หน่วยลาดตระเวณ ส่วนเจ้าอยู่หน่วยบริการ
สงสัยเจ้าอาจจะลืมไปนะ ตอนที่หนีไปอยู่กับ แม่สาวคนเ
แต่ข้าไม่ได้ลืม
ต้องมีคนฝึกพวกเขา
และคนนั้นไม่ใช่เจ้า
ไปหาโถมาล้างเสียไป
ไปสิ ไปทำงาน
เจ้ามันลูกนอกสมรสของคนทรยศ
หาข้ออ้างให้ข้าลงมือสิ
ไม่มีมอร์มอนต์มาคอยกางปีกปกป้องเจ้าแล้วนะ
ไปทำงานเสีย
ตอนนี้เลย!
ข้าบอกตอนนี้!
ลูกนอกสมรสนั่นมีคนนับถือมาก แต่ไม่มีใครนับถือท่าน
คิดว่าข้าสนใจหรือว่าพวกมันชอบข้าหรือไม่ เราอยู่ใน
ก็แค่ในตอนนี้
แต่ท่านเป็นรักษาการผู้การไปตลอดไม่ได้หรอกนะ
เดี๋ยวก็ต้องมีการเลือก
เมยสเตอร์เฒ่านั้นจะต้องสนับสนุน
ท่านอาจจะต้องคิดใหม่
เรื่องที่เขาขอไปคุ้มแครสเตอร์
ปล่อยให้พวกกบฏจัดการสโนว์
ไม่งั้นท่านอาจจะต้องคอยรับคำสั่งเขา
ไปตลอดชีวิตที่เหลือ
ลูกนอกสมรสหรือ
คิดว่าเจ้าเป็นชนชั้นสูง
พ่อข้าน่ะใช่
แต่แม่ไม่ใช่
ข้าชื่อล็อค
จอห์น สโนว์
เจ้าสู้ดีนะ
ทำไมถึงได้มาที่นี้
ทำตามหน้าที่น่ะ
ข้าอยากจะมีส่วนร่วมช่วย ทำให้อาณาจักรปลอดภัย
ข้าเคยเป็นคนดูแลการล่าที่สตอร์มแลนด์
แอบเอานกกระทาที่เป็นรางวัลให้ลูกๆข้ากิน
ข้าโง่มากเลยโดนจับได้
เลือกกำแพงดีกว่าโดนตัดมือ
คิดว่าคงไม่ต้องมาเจอกับพวกชนชั้นสูงเฮงซวยที่นี้
มาสิ เริ่มลงมือ
นี่รออะไรอยู่ ให้ฤดูร้อนมาถึงหรือไง
แต่ข้าคงคิดผิด
เรียกข้าหรือ ฝ่าบาท
ฝ่าบาท
เป็นทางการเสียจริง
มีองค์รักษ์กี่คนที่เฝ้านอกประตูห้องทอมเมน
เซอร์โบรอสรับหน้าที่ในคืนนี้
- พรุ่งนี้ข้าเชื่อว่าเป็น... - คนเดียวหรือ
เจ้าให้ชายคนเดียวคอย คุ้มครองกษัตริย์ในวันหน้า
ข้าสัญญาว่าทอมเมนปลอดภัยดี
เราคุ้มกันเขาอยู่
แบบเดียวกับที่เจ้าคุ้มกันจอฟฟรีย์น่ะนะ
ทำไมเคทลิน สตาร์คถึงปล่อยตัวเจ้า
- อะไรนะ - ข้าสงสัยมาหลายเดือนแล้ว
ตั้งแต่ยายวัวร่างโตนั้นพาเจ้ากลับเมืองหลวง
ทำไมนางถึงปล่อยให้เจ้าเป็นอิสระ
เจ้าก็รู้นี่ว่าทำไม นางหวังว่าข้าจะส่ง ตัวลูกสาวนา
นางหวังหรือว่าเจ้าให้สัญญา
ข้าสาบานต่อทวยเทพทั้งหลาย
ว่าหากลูกสาวนางยังมีชีวิตอยู่ ข้าจะส่งตัวพวกนางกล
ตกลงคือ เจ้าให้สัตย์สาบาน ศักดิ์สิทธิ์กับฝ่ายศัตรู
ข้าอยากจะกลับมาหาเจ้า
ข้าควรบอกให้นางไปตายหรือไร
เจ้าไม่ได้หมายความตามนั้น งั้นสิ
เจ้าไม่ได้ซื่อสัตย์กับเคทลิน สตาร์ค
เคทลิน สตาร์คตายไปแล้ว
งั้นถ้าตอนนี้ ข้าบอกให้เจ้า ออกจากเมืองหลวง ไปหาตัว
ถ้าข้าอยากให้เจ้าไปหาตัว นางวายร้ายนักฆ่าตัวน้อยๆ
แล้วเอาหัวนางกลับมาให้ข้า
เจ้าจะทำไหม
ข้ารู้นะว่าเจ้าไปพบทีเรียน
เจ้าสัตว์ที่ฆ่าลูกชายเรา
ข้าต้องพบเขา
ต้องรู้ให้ได้ด้วยตัวเอง
แล้วอย่างไร
ไม่ใช่เขา เซอร์ซี
เจ้าสงสารมันมาตลอด
น้องชายคนเล็กที่น่าสงสาร
ถูกทั้งโลกรังแก
พ่อและพี่สาวก็เกลียดชัง
มันคงฆ่าเราทิ้งหมดแหละ หากมันทำได้
ข้าต้องการคนสี่คนยืนหน้าประตู ห้องทอมเมนทั้งวันทั
แค่นั้นแหละ ท่านผู้การ
เซอร์พาวส์
ท่านผ่านพวกองครักษ์มาได้ยังไง
องครักษ์หรือ
ข้าไม่คิดว่าท่านควรมาที่นี้นะ
แม่บอกว่าห้ามให้มีแขกมาตอนกลางคืน
ข้าไม่ใช่แขก ฝ่าบาท
ลือกันว่า ข้าจะเป็นเจ้าสาวท่าน
ท่านรู้ไหมว่าคนที่ถูกจับคู่ให้แต่งงานกัน
โดยมากแล้วมักจะไม่เคยเห็นหน้ากัน จนกระทั่งถึงวันแ
ก่อนที่เราตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกัน
เราควรจะทำความรู้จักกันไว้
ท่านเห็นด้วยไหม
ใช่
แต่ถ้าแม่ข้ารู้เรื่องนี้ล่ะก็...
มันจะเป็นความลับของเรา
ถ้าเราจะเป็นสามีภรรยากัน
เราจะเก็บความลับบางเรื่องจากนาง ข้าว่านะ
แล้ว ฝ่าบาท...
หืมม์
บอกความลับข้ามาหน่อย
สวัสดี เจ้านี่สวยจังเนอะ
นั่น เซอร์พาวส์
น่ารักมาก
จอฟฟรีย์ไม่ชอบมัน
เขาขู่จะถลงหนังมันทั้งเป็น
และใส่เครื่องในมันลงในอาหารข้า
ข้าจะได้ไม่รู้ว่ากินมันลงไป
นั่นโหดร้ายมาก
ท่านดูไม่ใช่คนโหดร้ายนะ
ไม่
ข้าไม่คิดว่าข้าเป็น
ฟังแล้วโล่งใจ
เพราะว่า ท่านรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นตอนเราแต่งงานกัน
เราเอ่ยคำสาบานต่อหน้าเซบตันหลวง
และหลังจากพิธีเสร็จ ก็มีงานเลี้ยงฉลอง
เมื่อเราแต่งงานกัน ข้ากลายเป็นของท่าน
ตลอดกาล
นี่ก็ดึกแล้ว
ข้าไปดีกว่า
ข้ามาเยี่ยมท่านอีกได้ไหม
งั้นก็เป็นอันตกลง
จำไว้นะ
ความลับเล็กๆของเรา
"เซอร์เจมี แลนนิสเตอร์
แต่งตั้งให้เป็นอัศวินและบรรจุเป็น ราชองครักษ์เมื
ในเหตุการณ์ที่เมืองหลวงถูกปิดล้อม
เขาได้สังหารกษัตริย์ของตน เอรีสที่สอง
ได้รับอภัยโทษโดยโรเบิร์ต บาราธอร์น
หลังจากนั้นมา จึงรู้จักกันในนาม ผู้สังหารกษัตริย์"
เป็นหน้าที่ของผู้การในการเขียนเติม
ยังมีที่เหลือให้เขียนในของข้าอีกหน่อย
เหล็กวาร์แลเรียน
ให้เจ้า
ข้ารับไว้ไม่ได้
มันถูกหลอมขึ้นมาใหม่ จากดาบของเน็ด สตาร์ค
เจ้าจะใช้มันเพื่อปกป้องลูกสาวของเน็ด สตาร์ค
เจ้าสาบานว่าจะคืนเด็กสาวสตาร์คให้กับแม่
ท่านหญิงสตาร์คตายแล้ว
อาร์ย่าก็คงจะตายแล้วเ หมือนกัน
แต่ยังมีโอกาสที่จะหาตัวซานซ่า และพานางไปยังที่ปลอ
ข้ามีอย่างอื่นให้เจ้าด้วย
หวังว่าข้าคงกะขนาดไม่ผิด
ข้าจะหานางให้พบ
เพื่อท่านหญิงเคทลิน
และเพื่อเจ้า
ข้าเกือบลืมแน่ะ
มีของขวัญอีกชิ้นนึง
ข้าไม่ต้องการเด็กรับใช้
เจ้าต้องการสิ
เขาจะถ่วงเวลาข้า
น้องชายข้าติดหนี้เขา และอยู่นี้เขาไม่ปลอดภัย
เจ้าจะต้องคอยดูแลเขา ตามคุณสมบัติที่อัศวินต้องมี
ข้าจะไม่ถ่วงเวลาท่าน ท่านเซอร์...
ท่านหญิง
ข้าสัญญาว่าจะรับใช้ท่านอย่างดี
เห็นไหม เขาเป็นเด็กดี เดี๋ยวก็เข้ากันได้
ของขวัญจากลอร์ดทีเรียน
ขวานของเขาจากศึกที่แบล็กวอเตอร์
รออะไรอยู่เล่า จูบเรอะ
เตรียมม้าท่านหญิงให้พร้อมสิ
เขาบอกกันว่าดาบดีๆต้องมีชื่อ
นึกอะไรออกไหม
รักษาสัจจะ
ลาก่อน บริแอนน์
ไม่เอาน่า เดินสิ
ข้าไม่ควรพานางไปเลย
- อยู่นี่ นางไม่ปลอดภัย - อยู่โน้น นางก็ไม่ปลอดภัย
ข้าน่าจะรู้
เจ้าบอกเราเองว่ามีคนเถื่อนอยู่ ทางตอนใต้ของกำแพง
ถ้าพวกมันบุกปล้นหมู่บ้านเล็กๆ อาจจะเล็งโมลส์ทาวน
- คาสเซิล แบล็กอาจจะเป็นที่ต่อไป - ข้าน่าจะกลับไปหากิ
เราได้รับคำสั่งแล้ว ห้ามใครออกจากปราสาท
ข้าจำได้ว่าเจ้าเคยขัดขืนคำสั่งและ ควบม้าลงใต้ไปช่
และข้าจำได้ว่ามีคนควบม้าตามข้า และพาข้ากลับมาบ้าน
ข้ารู้ว่ามันยาก แซม เชื่อเถอะ
ตอนที่เจ้าบอกว่าแบรน กำลังจะข้ามกำแพงไป
ในหัวข้ามีแต่คิดว่าต้องรีบทำให้ตัวเองแข็งแรง จะได
ข้าหวังให้ตัวเองสามารถกล่อม ให้เขากลับมากับเขาได้
ข้าพยายามแล้ว จริงๆนะ
พวกนั้นจะเดินทางได้เร็วแค่ไหนกัน
เด็กพิการที่ต้องอาศัยเลื่อนลากโดยคนปัญญาทึบ
ไม่รู้สิ
พวกนั้นคงผ่านหมู่บ้านคนเถื่อน
น่าจะพอหาที่พักพิงได้บ้าง
คนเถื่อนเข้ากับแมนซ์หมดแล้ว
ทุกหมู่บ้านหรือที่พักจะถูกทิ้งร้าง
ยกเว้น...
คุ้มแครสเตอร์หรือ
เจ้าคิดว่าแบรนอาจจะเจอ...
สโนว์
ไม่ได้ตั้งใจมาขัดจังหวะ
แต่ธอร์นอยากพบเจ้า
แผนจู่โจมคุ้มแครสเตอร์ของเจ้า
ข้าจะให้อนุญาต
แต่ข้าจะไม่สั่งให้ใครไปกับเจ้า
ต้องอาสาเองเท่านั้น
ขอบคุณ เซอร์อัลลิเซอร์
พี่น้องทั้งหลาย
ข้าจะไปอีกฝั่งกำแพง ไปที่คุ้มของแครสเตอร์
ข้าจะไปจับตัวพวกกบฏที่อยู่ที่นั้น ไม่ก็สังหารพวกม
ข้าขอถามว่าจะมีใครอาสามากับข้าไหม
อาณาเขตพื้นป่าจากที่นี้ไปคุ้มแครสเตอร์ คือราวๆ หกส
แมนซ์ เรย์เดอร์กำลังเตรียมทัพมาถล่มเรา
แต่เราจำเป็นต้องทำ
เราจะอยู่หรือตายอาจจะขึ้นอยู่กับ
การที่เราไปถึงตัวพวกนั้นก่อนแมนซ์
พวกมันรู้จักกำแพงดี รู้จักระบบป้องกัน
ถ้าแมนซ์รู้เหมือนพวกมันล่ะก็ พวกเราก็จบ
แต่ถ้าแค่นั้นยังไม่พอ
ลองคิดดูนะ
ว่าหากหน่วยไนท์วอทช์เป็นเหมือนพี่น้อง
งั้นท่านผู้การมอร์มอนต์ก็เป็นเหมือนพ่อ
เขาใช้ชีวิตและตายเพื่อนหน่วยนี้
และคนของเขาเองที่ทรยศเขา
ถูกแทงข้างหลังโดยพวกขี้ขลาด
เขาสมควรได้รับดีกว่านั้น
สิ่งเดียวที่เราให้เขาตอนนี้ได้ คือความยุติธรรม
จะมีใครมากับข้าบ้าง
ข้าให้พวกเข้าใหม่ไปตอนเหนือของกำแพงไม่ได้
งั้นให้ข้ากล่าวคำสาบานสิ
ถ้าเจ้าต้องออกไปสู้ล่ะก็ ต้องใช้คนที่สู้เป็นนะ
ขอบคุณมาก พี่น้อง
ไม่ อย่านะ
อย่า ได้โปรด
อย่าเลย ขอร้อง
ข้าเจ็บ
คาร์ล เทนเนอร์จากตรอกจิน
ดื่มไวน์จากกระโหลก
ของอ้ายจีออร์ มอร์มอนต์
มีอะไรจะสั่งเราไหม ท่านผู้การ
อะไรนะ
เอาพวกมันให้ตายไปเลยหรือ
ได้ยินไหม หนุ่มๆ
เอาพวกมันให้ตายไปเลย
ราสต์
ออกไปข้างนอก แล้วให้อาหารสัตว์นั่นหน่อย
เราควรจจะฆ่ามัน
เจ้าควรจะหุบปากเสีย
อ้ายตัวน่าเกลียด
หน้าเหมือนพวงไข่เหี่ยวๆชะมัด
น่าเกลียด มองหน้าโง่ๆของเจ้าสิ
แค่ฉี่ข้าลงท่อก็ทำให้ พวกเจ้าห้าคนเปียกได้แล้ว
รู้ไหมพวกมันจ่ายข้าให้ฆ่าคนในคิงส์ แลนด์ดิ้งเท่าไห
เจ็ดเหรียญเงิน
แค่บอกชื่อมา แล้วคนนั้นจะไม่มี วันเห็นแสงตะวันอีก
ไม่มีอ้ายหน้าโง่ตัวไหนหนีรอดจากข้าพ้น
ข้าไม่เคยสู้แพ้ตั้งแต่อายุเก้าขวบ
คงถึงเวลาแล้วมั้ง
เจ้าคิดว่าไง
บางทีเจ้าอาจจะล้มข้าได้
ว่าไง อ้ายกะหลั่ว
ข้าคงไม่มีสิทธิ
ไม่มีใครทำได้
ในตรอกจิน ชื่อเสียงข้าโด่งดัง
เป็นตำนานเลยนะเว้ย!
ข้าเอาชนะอัศวินหน้าไหนก็ได้...
อัศวินหน้าไหน ตอนไหนก็ได้
อ้ายพวกเวรในชุดเกราะ ขี้ขลาดเอ้ย
- ของขวัญแด่ทวยเทพ - ของขวัญแด่ทวยเทพ
อะไรวะนั่น
ลูกคนสุดท้ายของแครสเตอร์ ลูกชาย
แล้วให้ข้าทำอะไรกับมัน
แครสเตอร์ทำอะไรกับพวกมัน
ฆ่าทิ้งเสียก่อนจะโตมาแล้ว เป็นแบบเดียวกับมันเรอะ
ก็ได้
ไม่ต้องการมีคนมาแย่งอาหารอยู่แล้ว
- ส่งมา - เขาไม่ได้ฆ่าเด็กทิ้ง
- แต่เป็นเครื่องสังเวย - ให้ใคร
เหล่าทวยเทพ
พวกไวท์ วอล์กเกอร์
- ของขวัญแด่ทวยเทพ - ของขวัญแด่ทวยเทพ
หุบปาก!
งั้น...
ถ้ามันทำแล้วได้ผล...
ก็ให้พวกวอล์กเกอร์ สิ่งที่มันอยากได้แล้วกัน
ราสต์จะไปทางนั้นพอดี
อ้ายเปรตตาแดง
หิวน้ำเรอะ
อ้ายเปรต!
โฮดอร์
ได้ยินไหม
ใช่เสียงเด็กหรือเปล่า
พวกมันกำลังมา
ข้าจะไป
ไม่ เราต้องอยู่ด้วยกัน
ข้าจะไป
- แบรน แบรน - โฮดอร์ โฮดอร์
- โฮดอร์ - แบรน เกิดอะไรขึ้น
ซัมเมอร์ มันบาดเจ็บ พวกเขาวางกับดักไว้
ใคร
มองไม่เห็น แต่พวกเขา มีหมาป่าของพี่ชายข้า
พวกเขาได้ตัวโกสต์
หน่วยไนท์วอทช์
ฟังนะ
จอนอาจจะอยู่นี้
ถ้าจอนอยู่นี้จริง พวกเขาจะจับ หมาป่าของเขาใส่กรงทำ
พวกเขาอาจจะเคยอยู่หน่วยไนท์วอทช์ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แ
ที่นี้ไม่ปลอดภัย เราต้องไปแล้ว
ไม่
แบรน เราต้องไปตอนนี้
ข้าไม่ไปถ้าไม่มีซัมเมอร์
จำได้ไหมว่ากรงอยู่ตรงไหน
ด้านตะวันออกของคุ้ม
ถ้าข้ายังไม่กลับมา ไปเจอกันตรงที่...
โฮดอร์
ถ้าข้าตัวเท่าเจ้า ข้าคง ครองโลกนี้ไปแล้ว
ช่วยเขาด้วย
นี่นุ่มดีนะ
หนังอย่างดี
เจ้าไม่ใช่พวกคนเถื่อน
มีความสำคัญ พวกชนชั้นสูง
เจ้าเป็นใคร
คืองี้ ที่ที่ข้าจากมา
ชาวบ้านอย่างข้า ที่ตบลอร์ดตัวน้อยแบบเจ้า
ต้องเสียมือไปแล้ว
แต่เราจากบ้านมาไกล ใช่ไหมเล่า
ส่วนพวกเจ้าสองคน
แต่งตัวเสียแปลก มาตอนเหนือกำแพง
เดินท่อมๆกลางป่า
ไม่แปลกไปหน่อยหรือ
ข้าชอบลอนผมเจ้าจริง
แม่ข้าก็มีแบบนี้แหละ
ลอนผมสีน้ำตาลสวย
ทำไมถึงลากเด็กพิการ มาไกลถึงนี่
แสดงว่าไม่เคยมีประสบการณ์สินะ
ตัวประกันชั้นสูง
นั่นน่ะมีค่า
แต่ถ้ามีสามคน
ก็ต้องกินเสบียงเพิ่มขึ้นอีก
- เขาเป็นบ้าอะไรนะ - มานี่
ไม่ ได้โปรด
ได้โปรด ได้โปรด ให้ข้าช่วยเขา
- เจ้าเป็นใคร - ได้โปรด
- เจ้าเป็นใคร - ข้าคือ แบรนดอน สตาร์ค!
ข้าคือแบรนดอน สตาร์คแห่งวินเทอร์เฟล
นั่นน้องชายจอน สโนว์
นี่พี่เอง นี่พี่เอง อยู่ตรงนี้แล้ว
แหม ข้าคิดว่าวันนี้จะน่าเบื่อ เหมือนทุกวันเสียอีก
พี่อยู่นี้แล้ว
โปรดติดตามตอนต่อไป