DUR VE ALEV AL (HCF):
Makineyi bir yarış durumuna sokan, tüm komutları üstünlük için yarışmaya zorlayan bir bilgisayar komutu.
Bilgisayarın kontrolü tekrar ele alınamazdı.
Profesör: Bugünkü tartışma ertelendi,
çünkü çok özel bir konuğumuz var.
Kendisi, şu an kurumsallaşmış Amerika'nın yeni endüstriyel standardı olma
yolunda ilerleyen IBM PC'nin sahneye çıkmasında etkili bir rol oynadı.
Karşınızda, Bay Joseph MacMillan.
Bir soru sorarak başlayayım.
Kaçınız bilgisayar mühendisi olmak istiyor?
Hmm.
Ah... katılabilmene sevindim.
MacMillan: Elleriniz havada kalsın, havada kalsın.
Şimdi, birkaç kategori sayacağım.
Pratik deneyiminizin olmadığı bir kategori duyunca...
...elinizi indirin.
Yazılım tasarımı.
Donanım/yazılım entegrasyonu.
Elektronik devre tasarımı. Mikroişlem.
Donanım yazılımı tasarımı. Çok geniş ölçekli tümleşim.
Komik bir şey mi var?
Onun ne olduğunu gerçekten bildiğini sanmıyorum.
Neden?
Çünkü ne olduğunu bilen biri ona öyle demez.
"VLSI." Bu nasıl?
İşletim sistemleri.
P-ROM konfigürasyonu ve PLC tasarımı.
Kişisel bilgisayar tasarımı. Çok iyi.
Şimdi, 10 yıl sonra bilgisayarlar hakkında
doğru olacak bir şey söyleyin.
Tamam, tamamiyle akıllı makineler
nöronların hareketlerini daha benzer simüle edecek, kopya...
Tamam, teşekkürler. Sen.
Ee, bilgisayarlar standart protokollü bir ağ üzerinden
birbirlerine bağlanacaklar.
- Telefon hatları gibi. - Besbelli, telefon hatları.
- Adın ne? - Cameron.
Cameron Howe.
Demek bu yıl mezun olacaksın.
Bir işe girip, ne programlayacaksın,
ne yapmak istiyorsun? Mikrokod? PCler? Video oyunları?
Bozuk para lazım mı?
- Bende var. - Güzel.
Reagan'ın Stratejik Savunma Girişimi'nde çalışmak
ve uzaya füze göndermek istiyorum.
Bana düzgün bir cevap vermekten çekiniyor musun?
Düzgün bir cevap mı? Hmm, bakalım.
Burada öğrenmekte olduğum her şey o kadar 10 yıl öncesine ait ki,
yaptığım şeylere önemli hiç kimse dikkat etmiyor.
- Ben dikkat ediyorum. - Evet, ama önemli misin?
Hey, iki tane daha alabilir miyiz?
Öyle olsam bilir miydin?
Ne ki bu, bir tür iş görüşmesi mi?
Belki öyle, belki değil. Sana bağlı.
Soruma hala cevap vermedin.
Ne yapmak istediğim önemli mi ki?
Tanrım, bu endüstri diğerlerinin sıkıcı fikirlerini çalan insanlar üzerine kurulu.
SCP, CP/M'den çalıyor, Microsoft ise SCP'den çalıyor.
Ah, IBM herkesten çalıyor, değil mi?
Çok fazla bahanen var.
Sen de IBM için çalışıyorsun!
Hey, bilgisayarlar daha fazlası olabilir. Olmalılar.
Sayma makineleri yapıyorsunuz, son 70 yıldır yaptığınız gibi.
IBM için çalışmıyorum.
Bu işi aldığın anlamına gelmiyor.
Vay be!
Yani aşık değil miyiz?
-
Çeviren & Düzenleyen: faithplate
Gardiyan: Clock.
Telsizdeki adam: Kapıyı açın.
Beni hiçbir hapis hücresi tutamaz.
Yapma.
Çocukları getirmek zorunda değildin.
Bence zorundaydım.
Bak, içkiyi biraz kaçırdım.
Kafam gitmiş.
Bir daha olmayacak.
Üzgünüm.
Hala bir işin var mı?
Tabii ki var.
Beni daha az umursayamazlardı.
Hatırlıyor musun, hani tanıtımda
açmaya gitmiştik ama açılmamıştı.
Gordon...
Sanki, 1979 iyiydi, ama sonra 1980 geldi...
ve şey gibiydi, vaov..
ne oldu, bilirsin ya?
Bildiğim şey dört saat içinde işte olman gerektiği.
Dört.
Sonra baban... baban dedi ki,
"Sana artık borç veremeyiz."
Ve kaba değildi.
Mutfağındaydı, bana bakıyordu,
ben de dedim ki, "Peki, Gary."
Sarhoşsun, o yüzden şu an
yapabileceğin en iyi şey susmak.
IBM'in ne olduğunu biliyorum.
IBM'in ne olmadığını da,
ve IBM olmayan her şeyin daha ucuz, hızlı ve iyi olduğunu,
ve bu şirketin bununla yaşadığını.
Pekala, John, Hitachi de böyle düşünüyordu.
Ve Burroughs ve NCR
ve Honeywell ve Control Data.
Hayır, IBM'in ezdiği tüm şirketleri biliyorum,
ve Cardiff Elektrik bunlardan biri değil. Olmayacak.
Bayağı emin duruyorsun.
Şu haline bak.
Aynı takım elbise, farklı kravat.
Biliyorsun, Dallas Armonk, New York'tan bayağı uzak, evlat.
- Bu tesadüf olamaz. - Sana daha fazla katılamazdım.
Belki o işlerle uğraşmayı bırakmış biriyimdir.
Belki Cardiff Elektrik'i üst lige geçmeye hazır bir takım,
kendimi de satış gücünü, bu şirketi, bölgeyi
meşrulaştırmak için gerekli olan vurucu olarak görüyorumdur.
Buraya gelip sayılardaki toplara vuracak birini arıyorum, Joe.
Sana şunu diyeceğim... sistem yazılımı, o kadar.
Uygulama yok, gelecek nesil PC zırvası yok.
Seksi değil, ama kesinlikle bize ciddi miktarda para kazandıracak.
- O zaman adamın benim. - Bundan emin değilim.
Her yerinden Doğu Yakası şirketi akıyor.
Doğu Yakası şirketlerini sevmem.
Kahretsin, delikanlı, bir özgeçmiş getirmedin.
- Ve bu ne? Neye bakıyorum? - W-2'im*.
- Birinci kutu IBM'den aldığım son gelir.
Ayrıca satış kotamın %200'ü.
Altın çember.
Sayıları kıracağım. Her zaman kırarım.
Bana hesap vereceksin. Pazarlama genel başkan yardımcısı benim,
o yüzden bir anlaşma yapana kadar pislikten başka bir şey değilsin.
- Anlıyor musun? - Anlıyorum.
Tamam: "Anlıyorum." İyi.
Pekala, evlendik.
Şimdi gidip sayılarını kırabilirsin, canım.
Hey.
A-16.
Hey, orası benim. Orası benim yerim, A-16.
MacMillan: A-16!
A-16.
- Bu satış ziyaretindeki satış mühendisimsin. - Ah, harika.
Benim arabamla gideceğiz, daha yakın.
MacMillan: Bilin ki, bizim sistemlerimiz
pazardaki diğer ürünlerin hepsini geçiyor.
- Peki ya IBM? - IBM ise IBM,
ama başabaş gidiyoruz ve daha ucuzuz.
Teknik olarak. Fiyat farkı göz ardı edilebilir.
Öyle görünüyor ki siz Cardiff'tekiler kendinize yüksek bir fiyat etiketi
hak eden süslü bir yarış arabası yapmışsınız.
Ve Big Blue(IBM) garantisi almıyoruz.
Öyle bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Pekala, beni kandırmışlar.
Beni de.
Orada çalıştım.
Orada büyüdüm.
Ve çalışmalarımızın, yaptığımız şeylerin
bilgisayarlara yaptığımız, tarihin hatırlayacağı
eşsiz katkılar olduğuna inandırıldım.
Ve buna uzun bir süre inandım.
Uzun bir süreliğine, doğruydu da.
Kimse bir IBM aldı diye işten kovulmadı, değil mi?
İş yapmak için ne kadar korku veren bir yöntem.
Hayatta kalmak için güvenilir seçimler yaptınız,
ama önemli olacak kadar değil.
İstediğiniz şey bu mu?
Daha fazlası olabilirsiniz.
Daha fazlası olmak istiyorsunuz, değil mi?
Fırsat penceresi kapanıyor.
İşte şansınız.
Bu kaybetmemek hakkında değil.
Bu, senin eşikte yürüyüp...
...düşmeyeceğini bilecek güvene sahip olman hakkında.
Hala sistem yazılımından mı bahsediyoruz?
Amin, bu adama bir içki daha alalım.
İşinizi umursadığım için özür dilemeyeceğim,
sizin için çalışanlar bile umursamıyor olsa da.
Bir kez daha soracağım.
Daha fazlası olmaya hazır mısınız?
- Ayrıca bedava yükleme... - Gordon, lütfen.
Düşüneceğim.
Bak, direkt hayır cevabından iyidir.
Hey, adamım, bak, Applied Data yıllardır kimseden bir şey satın almadı.
Yazılımı açıklamada iyi iş çıkardın,
ama senden bir iyilik isteyeceğim.
Tamam.
Bir dahakine anlaşmayı kapatmaya yaklaştığımda, bir şey yapman lazım.
- Tamam, ne? - Çeneni kapatacaksın!
- Hey. - Hey, anne.
Buraya gelin, küçük maymunlar. Öpücüklerimi verin.
Teşekkürler. Oyununuza dönün.
- Soda.
Kız: Anne, Konuş & Hecele çalışmıyor.
Peki, nesi var?
- Açılmıyor. - Joanie yaptı.
I-ıh Haley yaptı. Bloklarıyla oynuyordu...
Bir bakalım.
Joanie'nin Konuş & Hecele'si açılmıyor.
Joanie: "Aç" tuşuna basınca çalışıyor.
Tamam.
- Düzeltecek misin? - Deneyeceğim.
Hiç iyi bir kelime verdi mi?
Seni hiç şaşırttı mı?
Hayır.
Peki.
Joanie: Bloklarını ona fırlatıyordu.
Haley: Ama sen yaptın. "Aç"a basıyordun.
- Kimin bozduğu umrumda değil. - Bu yüzden bozuldu.
- Hayır. - Düzelteceğim, tamam mı?
Tamam, kızlar, diğer odaya lütfen.
- Lütfen? Teşekkürler.
Bir göz atıp nesi olduğunu bulmak ister misin?
Onu senin çalıştığın yerde yapıyorlar, benim çalıştığım yerde değil.
Peki, Gordon, belki tuzu uzatmak ister misin?
Belki kafanın 20 santim uzağındaki dolaba uzanıp
tuzu çıkarıp bana verebilirsin ki
bu yemeği bitirebileyim.
En azından bana tuzu verebilir misin?
İşte tuz.
Teşekkür ederim.
A-16.
- Bu ne? - Sayfa 33.
- Dostum, komik olduğunu düşünüyorsan... - Sayfa 33.
Havamda değilim, tamam mı?
Niye gidip saçına biraz daha fön çekmiyorsun?
Ne yazdığının farkında değil misin?
Bir hazine haritası yazdın.
Eğer etrafta görürsen söyle, o adamla tanışmak istiyorum.
Onunla tartışmam gereken bir proje var.
Hey, hey.
Napıyorsun? Niye bunu yapıyorsun?
"Bu, geleceği doğrudan bilgisayarların ne olduklarını değil,
olabilecekleri şeyleri bilenlerin eline bırakıyor.
Ne?
Bunu kimin söylediğini biliyor musun?
Hayır, hayır, bilmiyorum.
Sen.
Sayfa 36, kapanış paragrafı.
Olay bilgisayarlar değil.
Onlar bizi olaya ulaştıran şeyler.
Devre kartının burasında...
ROM çipi var. 128 kilobit değerinde,
bir sürü kelime hatırlayan bir beyin gibi.
Bu bayağı fazla kelime demek.
İşte burada da VFD ekranı var.
Burası sana kelimeleri gösteren kısım.
Ve konuşma sentezleyici çip ise tam burada,
bu Annenin çalıştığı yerde yaptıkları çok özel olan parça.
Ben bakıyorum.
Alo?
Joe MacMillan isminde birisi.
Sinemaya gitmek için evden çıkmak üzereyiz.
- Daha sonra sizi geri arasa olur mu? - Özel çip ne yapıyor?
Ah, şey, çip konuşturuyor.
Bilirsin ya, senin ve benim gibi.
- Konşturabilir misin? - Şu an olmaz, ufaklık.
Hey, Joanie, neden gidip sinema için hazırlanmıyorsun?
Dediği şey hakkında düşünüp düşünmediğini merak etmiş.
"Byte"ta yazdığım şu makale.
Ne olmuş ona?
Onun hakkında birkaç fikri vardı.
Öyle mi? Ne tür fikirler?
Bilmiyorum.
Pek önemli değil.
...eve gidip diğer iki "Star Wars" filmini izlemek mi?
- Bu akşam mı yapmak istiyorsun? - Selam, Joe MacMillan.
Daha önce telefonda konuşmuştuk.
Beni takip mi ettin?
Kocan, Cardiff Elektrik'te beraber çalıştığım en iyi satış mühendisi.
Tabii, işe başlayalı bir hafta olduğunu varsayarsak.
Gordon'ı bir saniyeliğine ödünç alsam orun olur mu?
- Donna: Haydi. - Hey, dışarıda görüşürüz.
Donna: Evet, belki, eğer babanız izin verirse.
Benimle bir IBM PC'yi tersten düzenle.
Ne? Neden? Amacı ne ki?
Çünkü başka kimsenin yapmaya götü yetmeyen
bir makine yapmak istiyorum.
Vaov, sen ciddisin.
Bak, bu berbat bir fikir.
- Neden? - Sayamayacağım bir sürü sebep...
çünkü yasa dışı.
En kötü ihtimal, IBM bizi dava ederek yerle bir eder.
Ah, Cardiff öğrenirse, o zaman ikimiz de kendimizi sokakta buluruz.
Apple, IBM, pazarı tekellerine almış durumda.
Ayrıca Commodore, Tandy, Texas Instruments var.
Üzgünüm, ama kaçırdın.
Hepimiz kaçırdık.
Gordon, bekle, bekle.
Bu yüzden Cardiff Elektrik olarak yapacağız.
Direk yükseleceğiz.
Aklını mı kaçırdın sen?
Bosworth ve Cardiff gibi akbabalar böyle bir şeyi asla kabul etmezler...
- O zaman zorlarız. - Zorlar mıyız?
Nasıl zorlayacaksın?
Bırak da orasını ben düşüneyim.
Haley, Joanie: Baba!
- Hadi, baba! - Acele et!
Bir ailen var mı, Joe?
Ben de öyle düşünmüştüm.
Bak, teşekkürler, ama hayır teşekkürler.
Demek o Joe MacMillan'dı, ha?
Ailemizi sinemaya kadar takip etti, Gordon.
Bunun ne kadar çılgınca olduğunun farkına varabilir misin?
Bir konuda çok heyecanlı da.
Ne istiyor?
Bir bilgisayar yapmak istiyor.
Ve bunun seninle ne ilgisi var?
Gordon?
Gordon, bunu tekrar yapamayız.
- Yapamayacağımızı biliyorsun. - Bak, biliyorum, tamam mı?
- Biliyorum. - Biliyor musun?
Çünkü Joanie'nin önümüzdeki diş muayenesi
ödemelerini üç kredi kartına - Tanrım, Donna.
bölmek zorunda kaldım.
Gerçekten bir daha yapmayı karşılayamayacağımız bir hata.
Bak, Symphonic iyi bir fikirdi.
Hala öyle olduğunu düşünüyorsun, biliyorum.
- Symphonic ne? - Donna: Anne ve babanın yaptığı...
çalışmayan sersem bir bilgisayar.
Symphonic... babanızın yaptığı en iyi şeydi.
Bu şeyin ne kadar pahalı olduğunu biliyor musun?
Donna çocukları haftasonu üç günlüğüne abisini görmeye götürdü.
Ateşim varmış gibi yaptım, o yüzden...
...bu şeyin içini dışına çıkaralım.
Gordon: Bir kişisel bilgisayar, diğer bilgisayarlar gibi,
bir kutu dolusu elektronik anahtar ve donanımdan başka bir şey değil.
Görüyorsun ya, IBM, the Altair, Apple II...
hepsi aynı ıvır zıvır.
Bu şeyleri şu anherkes raflarda bulabilir.
Buna "açık mimari" deniyor.
Yani, IBM, esasen makinenin içindeki hiçbir şeye sahip değil.
Çip dışında.
Evet, çipte olan şey dışında.
BIOS bu çiplerden birinde, sadece hangisi olduğunu bilmiyoruz.
ROM BIOS, makinenin gerçekten IBM tarafından tasarlanan tek parçası.
Yani, bu program, sihirleri.
Kötü haber, telif hakkını aldılar ve nasıl çalıştığına sahipler.
İyi haber ise bunu aşmanın bir yolu var, gibi.
Ters mühendislik.
Evet, salınım ölçeri ver.
Ve kağıt kalem. Bu pin voltajlarını kaydetmemiz gerek.
Biraz paslanmışım.
Evet.
Artı beş?
Evet.
- Sıfır? - Mm-hmm.
- Sıfır. - Mm-hmm.
- Artı beş. - Evet.
- Sıfır. - Mm-hmm.
- Artı beş. - Hayır.
- Sıfır. - Evet.
- Artı beş? Sıfır. - Evet.
- Eksi beş? - Evet, evet.
- Sıfır. - Evet.
- Eksi beş. - Evet.
- Sıfır.
- Evet. - Artı beş?
Bu kadar. Çalışmaya koyulalım.
Tamam, bu numaraları yaz.
2-8-0-0...
1-3-1-6...
0-4-5-6...
Bekle, bekle, bekle, napıyorum ben şimdi?
Adreslerin içeriklerini yazıyoruz, tamam mı?
Her dört ışıklık grup bir hex basamağını temsil ediyor.
Heksadesimal kodu biliyorum.
Bundan bunu nasıl çıkarıyorsun?
İlk satır, bu bir B.
İki açık, bir kapalı, bir açık.
Tamam, ikinci satır, E.
- Üç açık, bir kapalı... - Ha, anlıyorum, anlıyorum.
Bu adreslerden kaç tane kaydetmemiz lazım?
65,536.
E-4-2-1.
8-0... C-4... C-2-7-2...
3-8-7-9...
C-9-1-0...
4-C...
1-9-2-1...
...6-C-9-4.
Tamam, monitörü çalıştır.
Gidip kahve koyacağım.
Tamam mıyız?
Bu kısımla.
Tamam...
bakalım doğru yapmış mıyız.
Bir istemci var. Bu iyiye işaret.
Samanlıkta iğne buldun.
Tamam, bekle. Yazıcıyı çalıştıralım.
Yapacağımız daha çok şey var.
IBM PC-ROM BIOS'u.
Çevirme dili kodu.
Şimdi kendi çipimize sahibiz.
Yani...
Sana demiştim.
Bu bir hazine haritası.
Evet, belki, ama bak...
Bu şerefine içilmeyi kesinlikle hak ediyor.
Gordon: Siktir.
P-Pazartesiye kadar dönmeyeceksiniz sanıyordum.
Bugün pazartesi.
Haley hastalandı. Senden bulaşmıştır diye düşündüm,
ama gördüğüm kadarıyla söyleyebilirim ki hiç de hasta değilsin.
Lütfen bütün bunları satın almadığını söyler misin?
- Belki açıklamada yardımcı... - Kocamla konuşmak istiyorum...
özel olarak.
- Gordon: Tatlım, açıklamama izin ver... - Gerçekten anlamıyorum.
- Bırak da kendimi savunayım. - Niye bana yalan söyledin ki?
Bekle, sana hiçbir konuda...
- yalan söylemedim. - Söyledin, yalan söyledin.
- Hayır, sana yalan söylemedim. - Gordon, bu tersine gidiyor.
Bu, işte bu hayatımla ne yapmak istediğim!
Evet, ama neyi riske ettiğinin farkında değil misin?
Şu an sahip olduklarının farkında değil misin?
Yeterli değil.
Tamam mı? Üzgünüm, yeterli değil.
Tamam.
Pekala, benim için her zaman yeterli oldu.
Hadi, Donna, yapma böyle.
Ama sanırım hiçbir zaman anlaşılamayan bir dahi olduğum
düşüncesinin yükü altına girmedim.
Donna: Hadi yatağa.
- John? - Hayır.
Üzgünüm, ama bence buna bakmak isteyeceksin.
Anne bu akşam domuz pirzolası yapıyor.
Arayan IBM.
Bosworth konuşuyor.
John, ben Dale Butler, Pazarlama Genel Başkan Yardımcısı, Kuzey Amerika.
Senin için napabilirim, Dale?
Benimkilerden biri sizde.
Evet, bizde.
MacMillan. Evet.
İlginç bir arkadaş.
Sanırım diyebilirim ki
yaşıyor olduğunu bilmek güzel.
Nasıl?
Joe geçen Mart kapımızdan çıktı gitti.
Ve?
Ve hiç dönmedi.
Yakalayamadım, Dale.
Kimse bir yıldır Joe MacMillan'ı ne duydu, ne de gördü.
Polise ilan bile verdik.
Senin için çalıştığını öğreninceye kadar,
en kötü ihtimali değerlendirdik, ama işte burdayız.
O hasarlı mal, John.
Keşke seni uyarabilseydim, ama şu an çok geç olabilir.
Nasıl?
Yanımda Rebecca Taylor var, kurum içi hukuk danışmanımız.
Merhaba, John.
Bir sorunumuz var.
- İkiniz... oturun.
Bu Nathan Cardiff.
Yok ettiğiniz şirketin sahibi.
Az önce IBM'in hukuk ekibiyle iki buçuk saat konuştuk
eski patronun, Dale Butler da dahil.
Hadi ya? Nasılmış?
Ah, kendisi çok iyi, tabii
çalışanımız olan iki aptal çocuğun, amiral gemilerini çalmaya karar verdikleri için
Big Blue'nun bu şirketi hukuki zararlarla birkaç düzine milyon dolar
zarara uğratacağını göz önüne alırsak.
Efendim, fikir bu değildi.
Bunu tamamiyle tek başımıza yaptık.
Görünen o ki bu önemli değil...
ve inanın ki sizi kurtlara yedirmeyi denedik, çocuklar.
Ama MacMillan IBM'de çalıştığı ve siz ikiniz küçük projeniz sırasında
bizim çalışanlarımız olduğunuz için o proje şimdi bize ait, iyi veya kötü.
Bu durumda kötü.
Butler ve Taylor denilen kadın yarın buraya geliyor.
Efendim, nasıl oldu da IBM bunu öğrendi?
Ben söyledim.
Hey! Hey!
Onları böyle mi zorluyorsun?
IBM'i arayarak?
Bırak herkes sakinleşsin.
Bu tam da karımın...
Joe, bana bak. Ben senin gibi değilim, tamam mı?
Bir karım, çocuklarım ve mortgage'ım var, tamam mı?
Gelip o aptal makaleyi suratıma fırlatıp şey verinceye kadar iyiydim...
Ne? Ne verdim sana, Gordon?
- Cehenneme kadar yolun var, Joe. - İyi! Sinirlen, sinirlen!
Bir şey hisset, tıpkı o garajda hissettiğin gibi,
çünkü istediğimizi almanın tek yolu bu.
- "Biz" diye bir şey yok, Joe. - Artık var.
İki sene önce COMDEX'teydim.
Symphonic tanıtımını gördüm. Zamanının ötesindeydi.
O o zamandı, şimdi ise şimdi... ve bir yıl sonra,
bana teşekkür edeceksin. Sen bir mimarsın, Gordon.
Hayır değilim, tamam mı? Artık değilim.
Anlaşıldı mı? Sok bunu kafana.
Hey.
- Evet. - Evet.
Bir molaya ihtiyacın olduğunu düşündüm.
Joanie: Babacım, düzeltmişsin!
Evet, pekala, aç bakalım.
Merhaba, Joanie.
Adımı nasıl söylettin?
Programladım.
Şimdi bana bir şey hecele.
B-A-B-A.
Ne heceledin?
Bak, çok kötüydüm.
Özür dilerim.
Buna ihtiyacın olduğunu düşündüğünü biliyorum.
Ve her neyse, seni durduramayacağımdan eminim.
Evet, biliyorum. Zaten durdum, tamam mı?
Bilgisayarlar, işim... hiçbiri önemli değil.
Sensiz değil.
Yap.
Hayalini kurduğun her neyse, yap.
Harika yapabileceğini biliyorum.
Ama anlaşmamız şöyle.
Joe MacMillan ile partner olacaksan...
benimle ve bu aileyle de olacaksın.
Evet.
Anlaştık.
Bu mankafaları neden kovamıyoruz?
Çünkü o zaman bu davayı kaybedersin.
Onları kovarak, çalışmalarını rafa kaldırarak
esasında suçunu kabul ediyorsun.
Tamam, o zaman çözüm ne, Barry?
Projeyi meşrulaştıracağız.
- Ne? - Diğer yoldan gideceğiz.
Diyeceğiz ki Cardiff Elektrik,
hep PC geliştirmenin peşindeydi.
Bunun bir şeyi nasıl çözeceğini...
Clark'ın BIOS çipi çalışmasını al,
bir mühendise tamamiyle aynı şekilde çalışan ve işleyen bir
birim yapmasını söyle, ama nasıl yapacağını söyleme.
Kahretsin, sıfırdan bir BIOS
yapabilecek bir mühendisimiz olduğunu sanmıyorum,
bu "Sonny Bono"dan başka.
Ve onu, veya şu an çalışanımız olan başka bir mühendisi kullanamazsın.
- Yani birilerini işe almamız gerek? - Evet, bizi veya IBM'i bilmeyen biri...
ve kesinlikle bu klasörün içeriğini görmemiş olan biri.
Esasen, yasalara göre
çip yaratımına el süremez.
- Ve onları kovamıyoruz. - Barry: Hayır, şimdilik olmaz.
Yani bu işin içinden gerçekten bir PC klonu üreterek çıkacağız?
Postumuzu kurtarmak için bulduğun muhteşem fikir bu mu, Barry?
Tanrı aşkına, adamım!
Hayır.
Aslında, fikir MacMillan'ındı.
Seni it oğlu it.
Niye bana bunu dün söylemedin?
Tüm fikirlerinizi tüketmenizi istedim ki...
bunu ciddiye alabilesiniz.
Burada kaç tane gelecek ile oynadığını biliyor musun, evlat?
Sistem yazılımı satarak, büyük ihtimalle
size birkaç yüz bin...
Beni dinle evlat! Beni dinle!
İnadını takdir ediyorum,
ama bana iyilik yaptığını söylediğin yerde çizgiyi çekerim.
Bunu batırma.
Çünkü Teksas'ta, bir adamın geçim kaynağını tehlikeye atıp işin sonunu getirmezsen...
yeni bir iş bulamayacaksın...
'çünkü kimse nerede gömülü olduğunu bulamayacak.
Diyecek bir şeyin mi var, Gordon?
Hayır. Hayır, efendim.
Bosworth: Bu yeni mühendisi nereden bulacağız?
Bize dün lazımdı. IBM ekibi yarın burada olacak.
- Bir adayı inceleyecek vakte ihtiyacım var. - Barry: Vaktimiz yok.
Sence IBM kıçlarını yaymış oturuyorlar mıdır?
Başka kim var şu an, ha?
Başka kim var şu an?
Sonraki oyun.
Ne ayak? Bir saattir başındasın.
Hey.
Çek ellerini üzerinden, adamım.
Şikayet alıyoruz.
İnanılır gibi değil. Gidiyorsun.
Git!
Görüşürüz, ürkünç kaşar.
- Çalışan: Hey! - Ne?
- Bu kadarı yeter! - Yere bırak!
- Hadi! - Bırak beni!
Git!
- Faşist!
Tanrım.
Ah, Tanrım.
Hayır.
Ne?
Harika.
Onunla seviştiğimi biliyorsun, değil mi?
Bu konuda yetişkin gibi davranalım.
Beni küçümseyerek konuşmayı seviyorsun, değil mi?
Bak, bulabileceğimiz binlerce mühendis var.
Tercihen yatağa atmadığın bir tane.
Sen kimdin?
Açılış kodunu dört günde çözen adamım.
Sen ne yaptın?
Onu duydun... binlerce mühendis.
Hayır.
Bana ihtiyacınız var, yoksa burada olmazdınız.
Ne istiyorsun?
Gidip küçük fırsatını başkasının suratında sallamanı istiyorum.
O zaman niye hala burdasın?
İlk seferde ne konuda yanıldığımı merak ediyorum.
Yaşandığı için pişmanım.
Duygularımı incittiğin için kötü hissetmene üzüldüm,
ama merak etme, incitmedin.
Kişisel olmaması gerekiyordu. Seni gözlüyordum.
Tam olarak bu an için gözlüyordum.
Hayır, bekle.
Bu, yanlış yapılamayacak kadar önemli.
"Önemli olan kimse dikkat etmiyor," değil mi?
Tamam, satmayı bırak.
Sana ihtiyacım yok.
Sence bunun farkında değil miyim?
Bu tutarsa kendi çekimi yazarım,
ama tutmazsa üniversite terk,
saatte 3.25 dolara VCR tamir eden biriyim.
O yüzden seçeneklerimi değerlendirdiğim için mazur gör.
Gördün mü?
Şimdi bir profesyonel gibi düşünüyorsun.
Ne kadar para verirdin?
Kıdemsiz mühendis, tecrübesi yok... 20 bin.
İkiye katla.
Karım TI'da 15 kazanıyor.
Pekala, o zaman onun için üzüldüm.
O zaman?
Nolacak, Joe?
Dürüstçe cevap ver.
Bu hukuki kayıt için.
Yanlış cevap verirsen yalan yeminden yargılanabilirsin, anladın mı?
Üzgünüm, "Evet" veya "Anladım." diye cevaplaman gerek.
Cameron: Ah, evet, anladım.
Barry: Daha önce hiç, çoğunlukla IBM olarak da bilinen Intenational Business Machines
tarafından üretilen bir ürünü sökmeye veya parçalarına ayırmaya kalkıştın mı?
Ah, hayır, kalkışmadım.
Barry: Daha önce hiç, IBM tarafından üretilen bir ürünü
tersten düzenlemeye kalkıştın mı?
Hayır, kalkışmadım.
Barry: Daha önce hiç, bir iş veya şirket adına çalışmaktayken, herhangi bir mikroçip,
mikrokod veya herhangi bir bilgisayar donanımını tersten düzenlendin mi?
Hayır, düzenlemedim.
Bosworth: O zaman...
kıyıya şimdiye kadar yanaştırmaya çalıştığın en küçük, en tekinsiz filikaya hoşgeldin.
Biraz hesap yaptım, görünen o ki bu PC işi
sırf kapıdan girmek için bile bize birkaç milyon dolardan fazlaya mal olacak.
Yani, öcüden kaçmak yerine
gerçekten bir şeyler satmaya başladığımız
o mükemmel dünyaya ulaşmak için,
birkaç kural olacak. Bir, saçmalamak yok.
- Üzgünüm, saçmalığın içine ne gir... - Ben ne dersem o.
İki, çalışma saatleriniz bu toplantı bittikten, ölünceye kadar.
Ve üç, henüz birinizi kovamadığımı biliyorum,
ama bu aynı zamanda burayı terk edemeyeceğiniz anlamına da geliyor,
o yüzden sabah tıraşım hakkında daha iyi hissetmek için
birinizin kafasını ezmem gerekecekse vay halinize,
bununla başa çıkmanın bir yolunu bulmanız gerekecek.
Anlıyor musunuz?
O zaman, benim patronum ya da her neyse, kim?
İkisi de: Ben.
IBM geldi.
Dinleyin, hikayelerinizden emin olun.
Tüm gün anlatıyor olacaksınız.
Joe, bir şey daha.
IBM'e göre, bir yıldır süt kutusunun
bir yüzündeymişsin.
Evet, seni işe aldım. Referanslarına bakmadım,
o yüzden bu her neyse, evlat, bu konuda zor durumdayım.
Anlıyor musun?
Evet.
22 yıldır burada çalışıyorum.
Bu şirketin bugünkü haline gelmesine yardım ettim.
Ve beni kendi evimde bir köşeye kıstırdın.
Asla... Bunu asla unutmayacağım.
Asla.
Dolaplarının altını üstüne getireceğim, evlat.
Gevşek her ipi çekeceğim.
- Nasılsın? Dale. - Gördüğüme sevindim.
Gördüğüme sevindim.
John Bosworth, Bayan Taylor. Telefonda konuştuk.
Bu taraftan.
Siktir.
Bütun bunlarla ne kanıtlamaya çalışıyorsun?
Çeviren: faithplate