Gehoord wie dit deed? - De politie zegt de IRA.
Vraagt je vrouw zich af waar je blijft? - Ik ben niet getrouwd.
Sinds de bom voelt het alsof een leven niet genoeg is.
Ik weet wat ik wil. - Ik heb je nu meer nodig.
Ik probeer het hier te redden. - Charlie herfinancierde de zaak.
Je hebt het recht niet. - Wat is jouw plan?
Pa vertrouwen.
Ik houd van je. Ik kom altijd naar jou terug.
Twee gezinnen, baby op komst en ze weten niets van elkaar.
Dat liep behoorlijk uit de hand. - Ik bombardeerde niet mijn eigen club.
Jouw bom... Was jouw bom. - We hebben een probleem.
Ik ben trouwens geadopteerd toen ik vijf was.
Er zit iets in je hoofd en het maakt je gek.
Gaat het?
Wie ben jij? - Zijn vrouw. Wie ben jij?
Ben ik dood?
Nog niet. Maar dat kan geregeld worden. - Je had een lichte hartaanval.
Gaat het een beetje met ons allemaal?
Geen grapjes. Je scheet op ons leven. Maak er geen geintjes over.
Mama. Kom op.
Blijf van haar af. Hij is gestoord. - Nee, wacht, blijf.
Iedereen eruit.
Claire, Joanne. Ik wil dat jullie blijven.
Wil je? Alsjeblieft?
Geen kans, maat.
Ik blijf.
De laatste keer dat ik doe wat je vraagt.
Grappig, ik herinner me niet dat hij van de Osmonds hield.
Te vroeg voor de Mormonen grap?
Het spijt me dat ik de verkeerde conclusie trok.
Het komt hard aan. - Ja.
Ik ook, jongen. Sorry.
Het moet je zwaar vallen.
Niet echt. Mocht hem toch al niet zo.
Jij was toch in de club die avond?
En jij loog of het gedrukt stond.
Wat kon ik zeggen? Hij was ermee bezig.
Wist je dit? Waarom heb je niks verteld?
Jij beantwoordde mijn telefoontjes ook niet.
Hoe is hij? Goed? - Hij is in orde. Helaas.
Zeg dat niet.
En wie is dit? - Lee. Aangenaam.
Mijn broer, Lee. En mijn zusje, Scarlet.
Leuk je te ontmoeten.
Alsof ik in een slechte aflevering van 'Surprise, Surprise' zit.
NL-vertaling: Het From There To Here Team
Het spijt me.
Voor jullie beiden.
Het spijt me.
Is dat je verklaring?
Als jullie me iets willen vragen.
Wat je maar wilt. - Wat dacht je van: 'Waarom'?
Ik ontmoette Joanne en werd verliefd...
En ik hield nog steeds van jou, en het liep uit de hand.
Waar dacht jij dat hij was? - Hij werkte veel.
In de snoepfabriek. - De snoepfabriek? Zei hij dat?
Er is een snoepfabriek. Een familiebedrijf. - Is dat waar?
Ja. - En betaalt het goed?
Ik ben zo'n beetje de eigenaar.
Dus je bent rijk?
Hij zei dat hij industrieel reiniger was. - Wat?
Dat is bizar. - Dat kon ik bedenken.
Waarom geen spion of een piloot?
Industrieel reiniger? Bedacht je dat zelf?
God allemachtig.
Heb je een groot huis? - Je wilde toch weten waarom?
Dat weten we. Altijd hetzelfde. Het waarom.
Twee vrouwen tegelijk neuken en verder geen zorg. Dat is het 'waarom'.
Zo was het nooit. - Begin niet weer over die bom.
Marks en Spencer konden herstellen en jij niet?
Jij hoeft het niet weer te zeggen. Ik wil niet weten wat je denkt.
Je loog omdat het je uitkwam.
Omdat je zwak bent. Het je niet kan schelen wiens leven je verknalt,
Als het maar niet je eigen is.
Ik kreeg een baby. Onze baby. In dit ziekenhuis.
En je gaf me het gevoel dat wij het waren. Alleen wij.
En je hebt dat vergiftigd.
Je hebt alles vergiftigd.
Mij, Scarlet.
Iedereen.
Ik zal alles doen...
Om de dingen recht te zetten.
Wat 'recht' ook is.
Je mag het opschrijven.
Wat? - Ik wil dat je het opschrijft.
Elke dag dat je weg was.
Wat je deed. Waar je was. Bij wie.
Maar dat kan ik me niet herinneren. Wat is het punt?
Dat ik het weet. Ik zit erin.
Zodat dat stukje van mijn leven geen geheim meer is.
Je zou jezelf martelen.
Martel ik mezelf nu niet? Alles raden?
Hoi. Hoe is hij? - Hij is oké.
Maar je moet iets weten. - Zijn affaire?
Charlie zei het. Het spijt me, mam.
Denk je dat de pers het zal uitmeten?
Misschien doet het me goed.
Blair Babes zijn onopvallend.
Dit kon helpen me uit te pakken.
Sorry, ik moet dit aannemen. Alistair, hoi...
Achter de wolken...
Ma, wil je dat ik... - Ik ga naar huis.
Bel me als hij sterft.
Nou, nou. Blijkt mijn vader een volslagen lul.
Al dat gepraat. De morele standaard, en intussen...
Hij was bijna dood. Onthoud dat.
Waarom sta je opeens aan zijn kant? - Hij heeft een fout gemaakt.
Dat gebeurt.
Met mij. Met hem.
Zelfs met jou, op een dag.
Het gebeurt zeker met mij.
Als je me een schop wilt geven, moet je een afspraak maken.
Ik wil je niet pakken.
Ik begrijp het. Ik sta aan jouw kant.
Ik weet waarom je het deed. - Hoe kun jij dat weten?
De Manchester bom. Die bom.
Ik voelde het ook. Ik voelde iets verschuiven.
De Royal Exchange verschoof 10 centimeter.
Niet zo lollig, niet in jouw positie.
Jij weet het en ik weet het.
We namen een kijkje in het hiernamaals, niet?
Een kijkje vooraf?
Ik weet het niet meer. - Kom op.
Ik hoorde bijna mijn deksel vastschroeven. Het wordt dan nooit meer normaal.
Het moet niet normaal zijn daarna. Je kunt beter bij mij intrekken.
Doe niet zo stom. - Tot het stof is neergedaald.
Houd ik je in de gaten. Je gedraagt je of je gestoord bent,
en iemand nodig hebt om een oogje op je te houden.
Is dat 'Nee' of 'Ja'?
TWEE JAAR LATER
Tien, negen, acht, zeven
Zes, vijf, vier
drie, twee, een.
Rennen. Opschieten.
Claire, als jij groot genoeg bent Scarlet uit te nodigen,
is Daniel groot genoeg om te komen. - Wat moet ik doen?
Scarlet straffen omdat haar vader een sukkel is?
Vraag mij niet het uit te leggen. Ik ben het Oude Testament wat vergeving betreft.
Gratis eten. Moet hier zijn. - Geen uitleg over gisteravond?
Hij was weg toen ik opstond. - Kan ik helpen, Mam?
Niet makkelijk, wonen in zijn oude huis, zijn oude slaapkamer.
Onzin, Samuel heeft genoeg slaapkamers.
Het is aandacht trekken en ik trap er niet in.
Gelukkig Nieuwjaar, Charlie. - Dit is mijn opa, Samuel, dit is Fliss.
Leuk je te ontmoeten, Fliff. - Fliss.
Gelukkig Nieuwjaar. - Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar, Pete. Alles goed? - Daar zijn ze.
Kijk eens wie hier is. Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar, Pa. - Gelukkig Nieuwjaar.
Schat, als ik de chips in bakjes doe, deel jij ze dan rond?
Kom. Houd vast.
Wat denk je? - Het ziet er raar uit.
Vreemd.
Zullen we Scarlet's kerstcadeau zoeken? Onder de boom?
Heb je iets krachtigs voor deze jus, Claire? - Tuurlijk.
Het is heet. - Zal ik dat doen?
Ik doe het. Vraag iedereen maar aan tafel.
Sinds wanneer ben jij een huishoudelijke godin?
Sinds jij je gedraagt als een lul.
Rustig aan. Je zet iedereen op scherp.
Moeilijk met een familie die je haat. - Niemand haat je.
Ik zie hun blikken. - Je bent een man die bij zijn vader woont.
Het is medelijden, geen haat.
Het wordt koud en ik word boos,
dus als de heren dit millennium binnen willen treden?
Goed, Claire, helemaal in. Lekker. Roasties.
Gooide je erwten naar mij? - Louise, doe je piepers op opa's bord?
Hoeveel wil je, opa? - Drie, alstublieft.
Dit is heerlijk, Mam. - Heerlijk, dank je.
Was je de hele nacht op, Rob? - Ja, vier in een chillout room.
Ik knik als ik weet wat dat betekent.
Weet jij wat dat betekent, Fliff? - Fliss.
Zeer onder de indruk, moet ik zeggen.
Ik had het mis over jou, Rob en over de club.
Proost. - Proost.
Je had alleen een bom onder je kont nodig. - Daniel, de kinderen.
Goed dat ze je flats bouwen, Charlie.
Het komt naar ons terug. - Dat klinkt spannend.
Als we een bouwvergunning krijgen. - We krijgen een bouwvergunning.
Het is al eens afgewezen. - Afgewezen?
De planning gaat door. - Het is toch beschermd gebied?
Geen probleem voor Manchester. Niet nu.
Het planbureau wijst altijd een keer af om hun bestaan te rechtvaardigen.
Ver weg van toffees, dat weet ik wel. - Maar goed ook. Gefeliciteerd, Charlie.
Mensen zijn altijd bang voor verandering.
Dat beaam ik. Tony Blair en ik zijn het daarover eens.
Met 'mensen' bedoelt hij mij, Flix. - Fliss.
Is er iemand wiens leven meer is veranderd dan dat van mij, afgelopen twee jaar?
Dat is een kleine toegift, Daniel. - Je koos toch niet te veranderen?
Je veranderde omdat je betrapt was.
Hoe lang kauw je daar al op? Zoals Opa kan vertellen,
je kunt mij kwetsen dat ik je vader ben of ik jou dat je mijn zoon bent, of...
we eten onze granen. Heb ik deze keer gelijk, Fliss?
Ik ken je niet goed genoeg. - Wees het eens met Charlie.
Zijn vriendinnen blijven niet als ze een mening hebben.
Pa. Sorry, Fliss. - Houd je kop terwijl ze elkaar verslinden.
Geloof me, ik heb jaren ervaring. - We hebben een etentje.
Kunnen we gewoon aardig zijn?
Weet iemand nog hoe dat moet?
Ligt het aan mij, of wordt Pa de oom die niemand wil met de kerst?
Ik denk het niet. Jij fokt hem op.
Hij heeft het echt mis over de herbouw van het warenhuis..
Hoeveel gaat erin zitten? - Grote cijfers, die maken mij niet bang.
Charlie. - Bijna alles wat we hebben.
Jezus, Charlie, wat denk je wel?
Dat was goed. Je klonk net als Pa.
Sorry. Er spelen een boel dingen op het moment.
Politiek of dat je een affaire hebt?
Ik weet het. - Weet je het?
Als jij het raadt, zit ik in de problemen. De meest ongevoelige persoon.
Het is me verteld. Door iemand in de partij.
Wanneer? - Maakt dat iets uit?
Fondsenwerving, lobbyisten, partij congres.
Was jij op het partij congres?
Je mag je prioriteiten wel iets bijstellen. Wees voorzichtig.
Hallo... - Kijk de prinses. Hallo.
We gaan in de tuin kijken, ja? Mijn mooie bloemen.
Het doet me geen plezier het te zeggen, Daniel.
Je moet een beetje aardiger zijn tegen de mensen.
Je bent het mannelijke rolmodel voor je dochter.
Wil je dat Scarlet een boze man als jij uitkiest?
Ik ben niet boos. Ik ben alleen permanent geïrriteerd.
Denk je dat Louise en Peter oké zijn?
Ik wil je niet kwetsen, maar zou je zo willen gaan?
Ik moet nog iets doen.
Ik weet niet waarom ik zo terughoudend ben.
Ik heb een date. Alsjeblieft, ik heb het gezegd.
Ik wilde het eerder zeggen... - Een date?
Je hoeft niet zo verbaasd te doen. - Nee.
Een date. Dat is geweldig.
Geweldig. - Vind je het niet erg?
Het is niet mijn zaak en...
Ik wil dat je gelukkig bent. Dus...
Ja, het is geweldig.
Dat noemen wij 'een mooie terugtocht'.
Ze kreeg een ton snoep en vreselijke drankjes.
Ze is heel moe.
Was het leuk met je grote neven? Ja.
Wil je Bedtime Hour kijken? Ja. Oké.
Ik vond dit onder Ryan's bed. - Dat is niet goed.
Heb je niet meer te zeggen? - Ik heb ze daar niet gelegd.
Hij ontspoorde toen jij een nieuw gezin stichtte.
Ik doe ze weg en praat met hem.
Succes daarmee.
Best is in sprankelende vorm... - Bestie...
Hij was spijkerhard. Mensen vergeten dat.
Hij kon een vuilak zijn. - Om hem ging ik naar de rode kant.
Ik had toen kunnen weten dat je nooit loyaliteit zou begrijpen.
Je moet je echte moeder ontmoeten. Voor het te laat is.
Waarom zou ik dat doen? - Jouw je-weet-wel.
Je biologische moeder, heet dat zo? - Dat begreep ik meteen al.
Je was blij dat ik haar 45 jaar niet hoefde te zien.
Waarom is het nu ineens een goed idee? - Je wilt niet naar een psychiater.
Niet naar de huisarts. Geen counseling.
Geen God en geen acupunctuur omdat je bang bent voor naalden.
Daniel, ik heb niks anders.
Ik houd me vast aan zelfhaat en alcohol. Dat is waardiger.
Ik wil niet dat jij zo erg de klojo speelt, dat je er een wordt.
Het is moordend voor jou en mij, je moet iets doen.
Ik weet niet waar ze is. Of ze nog leeft.
Ze was niet moeilijk te vinden.
Dat moment...
Is alles wat iemand in het leven wenst.
Daniel. Wie gaat er over de kas?
Jij bent toch Directeur? Is Charlie het, jij, Samuel, of wat?
Vraag het Charlie.
Hij weet alles.
En de suiker levering?
Fraser kafferde me uit voor wanbetaling.
Dit is Edie.
Edie, deze aardige jongeman wil je spreken.
Ze is me er eentje, onze Edie. - Ik heb liever de Sikh.
Wat? - Die jongen daar. De Sikh.
Weet je wie ik ben? - Ja.
Ik...
Heb een foto.
Van ons toen ik een baby was. - Easki?
Klinkt dat als een vliegenmepper?
Ik ben je zoon, Daniel.
We willen niet meer terug. Dat is voorbij.
Weet je wat me boeit in wat je voor ons gedaan hebt?
Wat je doet. - Wat dan?
Ik kon morgen in Tesco Beijing binnengaan,
en weten dat daar een zak Cotton Mint Balls bij de kassa staat.
Dat is voor mij de moderne economie in volle glorie.
Niet in Beijing. Nog niet.
Nee, ik weet het. Ik was aan het dagdromen.
Maar we doen het.
Al in het Oostblok. Zoals je zei.
Is die advocaat zo goed als zijn pak suggereert?
Opa. Hij is de beste.
Is hem geraden, gezien zijn prijs.
Had Louise dit niet kunnen ritselen? Ze is toch goed met de raad?
Dit is het spel. De raad wees af. We stellen de plannen bij, appelleren.
Ze keuren de plannen goed. - Ze zijn klaar voor ons.
Bedankt.
Veel succes. - Dat hebben we niet nodig.
Ze zijn gek op palindrooms. Moest extra betaald worden.
Edie. Kun je...
Het punt is, ik weet niet zeker of je begrijpt wie ik ben.
Je bent Daniel. Denk je dat ik mijn zoon niet herken?
Ik vond dat we elkaar moesten ontmoeten. - Voor ik de pijp uit ga?
Ik wilde je zien. - Waarom nu? Je had 40 jaar.
Turkse boot of een Tarot kaart. Wat denk je?
Ik ben je zoon. - Ik weet verdomd goed wie je bent. Daniel.
Mijn zoon. Ik wist het toen je binnen liep.
Je hebt zijn ogen. En zijn loopje. Kan niet missen.
Wie? - Je vader.
Juist. - Meneer Slaapkamer Ogen.
Meneer Breng een Meisje in Moeilijkheden en doe vervolgens het juiste.
Bijna. Niet helemaal. Maar bijna.
Meneer Zoetwaren, met zijn zoete kraam en zijn mooie praatjes.
Nee, je bent in de war.
Samuel adopteerde me. - Inderdaad. Tenminste iets.
Maar hij is niet mijn vader.
Wat zeg je? Zeg je dat ik een hollewaai was?
Natuurlijk niet. - Waarom adopteert een man een vijf-jarige,
als hij al een zoon in die leeftijd heeft?
Hij hoorde over mij na de oorlog.
Het was na de oorlog...
En jij kon het niet aan. - Dat is waar. Ik kon het niet aan.
Ik had geen goede oorlog. Ik was een beetje erg gek.
Samuel?
Is Samuel mijn vader?
Zit het in de familie? Je lijkt traag van begrip.
Toen ik je afgaf, leek je nog een helder ventje.
Hoe ging het? Een briesje.
Ze laten het binnen een paar dagen weten, maar het is een formaliteit.
Ik zie je later. Bedankt voor het komen, opa.
Het is je alweer gelukt, knul. Goed gedaan. - Ja.
Pa? Kun je... Me bellen...
Alsjeblieft?
Die Colin Bell is wel een speler.
Is het waar?
Is wat waar? - Wat mijn moeder over jou vertelde.
Is het waar? - Ze is gestoord.
Dat merkte ik. Maar dat is verdomme niet wat ik vroeg.
We waren oorlogsvrijwilligers. Manchester gebombardeerd.
Zij was getrouwd, hij was in actie in het Verre Oosten.
Zomaar.
Het was het bombardement. Iedereen had het.
Niets boven een beetje vuur om het bloed te laten koken.
Fijn, ik als kind ontstaan uit liefde.
Je wilde het recht voor z'n raap. - Niet zo recht, verdomme.
Het was geen pretje in een schuilkelder.
Het duurde vijf jaar, aan en uit, ook na de oorlog.
Dat verzacht de klap. Vermoedde haar man niks?
Hij kwam nooit terug. Jap schutter.
In 1948 raakte ze zwanger van jou. Ik was al getrouwd.
Later ontdekte ik dat ze zenuwziek was, een beetje gek.
Ze probeerde zelfs suïcide.
En waar dacht Ma dat je me vond? Onder een bessenstruik?
Ik vertelde dat ik een vrouw kende bij de supermarkt,
wier man gesneuveld was en dat het slecht ging met haar zenuwen,
en een kleine jongen in een tehuis. - Hartverscheurend.
Ma koos ervoor het te geloven.
Ze koos... Het te geloven.
En ik was haar verschuldigd de leugen in stand te houden.
Ontroerend en overtuigend. Win-win.
In godsnaam. Gezinnen hebben verhalen.
Dat houdt hen bij elkaar.
Het maakt niet uit of het waar is. Dat is het punt niet.
Is dat de moraal van het verhaal? - Jij deed hetzelfde als ik.
Behalve dat ik Joanne niet uitknipte. Dat is het verschil.
Wie denk je dat er voor dat verpleeghuis betaalt?
Waarom moest ik het zo uitvinden?
Waarom heb je het me niet verteld?
Omdat ik een lafaard ben.
Net als jij.
En de rest van de wereld.
Om mijn lieve oude Mama te citeren...
'Waarom doe je niet het juiste...
En rot op'.
De hoogste versnelling. 20 pond.
Shit. Aan de kant.
Er is een beetje nieuws.
Het verandert toch niks? - Niet echt.
Hij was vanmorgen je vader en vanavond ook.
Het verandert alles.
Ik moest die oude zak altijd dankbaar zijn.
Waarom zo lang liegen?
Na een tijdje wordt de coverstory de waarheid.
Het is als de wet van het land.
Het mooie voor jou is dat we familie zijn.
Dat maakt jou toch een heel trotse man?
Verdomme.
Dus je herkende de gast die schoot niet?
Ik keek naar het pistool, niet zijn gezicht.
Heel gebruikelijk. Nooit eerder gezien? - Nee.
Zou je het anders zeggen? - Tenzij je me een pistool leent.
Ik heb alle beelden nodig. Binnen en buiten. - Ik zorg ervoor.
Bedankt, Daniel. - Je had een beetje pech, niet?
Wanneer was die bom? - Vier jaar terug. Geen problemen meer gehad.
Wist je dat er buiten je club werd gedeald?
Drugshandel? Bij een club in Manchester? Weet je het zeker?
Ik ben blij dat jij het leuk vindt. Je portier vast ook.
Je kunt hem niet arresteren. Hij is mijn Hoofd beveiliging.
Dealde harddrugs voor jouw drempel. Weet je zeker ook niks van?
Een gek schiet in mijn club en jij klist mijn portier?
Ik kan meer. Ik sluit je tot ons onderzoek is afgerond.
Wat een tijdje kan duren. Ik zei toch dat je pech had?
Het is geen Scarlet dag. - Is Ryan er? Ik moet hem spreken.
Hij is uit. - Ik kan wachten.
Zelfs toen ik schreeuwde naar Pa...
Voelde ik me eigenlijk opgelucht.
Omdat hij je een alibi gaf om te liegen?
Nee, omdat... Ik weet het niet.
Het geeft me het gevoel dat ik binnen ben. - Waarom vertel je me dit?
Waarom zou mij dat kunnen schelen? - Omdat het met jou begon.
Hier komen bij jou. Ik wist het toen alleen niet.
Wat doe jij hier? Wat zei ik je over hem binnen laten?
Praat niet zo tegen je moeder. - Dat moet jij zeggen.
Probeer het rustig te houden, wil je?
Kom nog eens, ik ken mensen die je rotzooi kunnen bezorgen, Bro.
'Bro'? Zijn we nu Manc gangsters?
Goed, minkukel? Word maar weer aardig.
Zet me niet voor gek. - Je moet iets zien.
Niet hier. Ik ben in de auto.
Er is uren van dit spul. Weet je wat zo briljant is?
Jij draagt het. Jij neemt het geld aan.
Je lijkt een grotere dealer dan Stapleton. - Misschien was ik dat ook.
Heel grappig.
De grote man spelen, terwijl dit je tien jaar op kan sluiten.
'Misschien was ik dat ook'.
Laat ze door de gangen rollen in Strangeways,
want die jongens houden wel van een nieuwe met gevoel voor humor.
Bedankt hiervoor. - Er is meer.
Maar dat houd ik achter. Tot ik zeker weet dat je recht staat.
Wat? - Je gaat voor mij werken.
En je doet een fatsoenlijke dagelijkse portie.
Geen kans. - Ik heb uren van dit spul in huis.
En ik heb niets te verliezen.
Je houdt van Ma, je doet het niet. - Jij ook en je neemt geen risico.
Het moet goed werk zijn. - Geweldig werk. Geloof me.
En je vaardigheden komen van pas.
Welkom in de echte wereld.
Je kent de routine.
Geef mensen een zak. 50 pence per zakje. £1,- per grote zak.
Noem ze geen wraps, neem het geld niet bovenhands aan.
Goed. - Het is eigenlijk net als de drugshandel.
Mensen kennen de slechte effecten, maar kunnen geen weerstand bieden.
Maak maar grapjes, we zijn geen vrienden. - Nee, dat zijn we niet.
Ik kom je om half zes helpen met inpakken.
Ze lieten je dus gaan? Zomaar?
Ze hebben niks. Geen beveiligingsbeelden. - Echt?
Geweldig. We kunnen heropenen. - Ik denk het niet.
Niet met jouw veiligheidsthema's. - Daar kom jij zeker binnen?
Mijn beveiligingsdagen liggen achter me. Een beetje te heet.
Ik ga in onroerend goed. - Oh, ja. Waar?
Ik dacht deze club te kopen.
Leuk geprobeerd, het is niet te koop.
Ik ben het enige tussen jou en een Manc gangsterplaag.
Jij kunt het niet openen zonder mij, maar ik wel zonder jou.
Voelt alsof ik alle troeven heb. En de prijs...
Moet je wanhoop weerspiegelen. - Ik verkoop niet.
Een club die je niet kunt openen?
Ja, dat klopt. - Robbo...
Dan moet ik de politie informeren over de andere bom.
Jouw bom. Die jij legde. - Je trekt jezelf samen met ons in de stront.
Geloof je het niet?
Het verschil tussen toen en nu is het Goede Vrijdag Akkoord.
Jullie gaan neer voor fraude,
maar ik drink thee met Peter Mandelson.
Ik kijk uit naar zaken met jullie.
Denk je dat hij praat met de politie? - Als hij sterk genoeg staat.
De politie zit achter hem aan voor dealen.
Denk je dat we moeten verkopen? - Ik denk dat we een prijs kunnen krijgen.
Niet marktconform, maar... - We hebben dus geen keus.
Tenzij we de beelden vinden...
Waar jij niks van weet.
Ik zie waarom je dit niet afgeeft. - Ja.
Maar dat was voor mijn club in gevaar kwam. - Ja.
Dus ik verlies alles om jouw stiefjongen te beschermen?
Als je dit geeft neem ik het je niet kwalijk. - Waarom zou ik Ryan beschermen?
Omdat jij in Strangeways zat op zijn leeftijd en weet wat dat betekent.
Meer ter zake. Waarom zou jij hem beschermen?
Omdat ik de dingen recht wil zetten.
Ik had je liever toen je loog.
Heb je even? - Ik ben nogal druk. Kan het wachten?
Ik wil alleen weten of er iets mis is. - Hoe bedoel je?
We hebben een kasprobleem,
we kunnen het beter weten als er iets is. - Er is niks mis.
We draaien een flexibeler business model dezer dagen.
Is dat Stadstaal voor niet betalen?
Kredietlijnen hebben avontuurlijker vormen.
Maar voor wie contant moeten betalen...
Als ik kan helpen. - Er is iets, nu je het vraagt.
Kun je stoppen mijn zus te neuken?
Dag.
Daniel?
Daniel.
In godsnaam, je bent geen 16 meer.
De laatste keer dat ik dit deed was...
toen je niet naar A Hard Day's Night mocht op een doordeweekse dag.
Het was Help.
Niet A Hard Day's Night.
Wat wil je dat ik hieraan doe?
Dit is mijn zoon, Charlie.
Clare, mijn vrouw...
en mijn dochter Louise met haar man, Peter,
en hun kinderen, Ella en Harry.
En dit is Scarlet, de nieuwste aanwinst van de familie toen ze geboren is.
Ze is nu drie, dus...
Edie, nog meer mannelijke bellers en de mensen gaan praten.
Wie is dit?
Excuseer me.
Alsjeblieft. Ik deed wat je vroeg. En wat heb je ermee bereikt?
Helemaal niets. - Daar zijn we het dan over eens.
Al dat stiekeme, alle leugens.
Kostte je dat helemaal niks? - Natuurlijk wel.
Ik loog elke dag tegen mijn vrouw.
Ze stierf en ik vertelde haar nooit de waarheid over jou.
Denk je niet dat dat zwaar was? Want dat was het.
Ik begroef mijn geheim.
En ik ging door, niet omdat het makkelijk was.
Dat was het niet, maar omdat het het juiste was.
Net als de jongens die terugkwamen uit de oorlog.
Ze zagen vreselijke dingen. Deden vreselijke dingen.
Maar ze brachten die ellende niet in het ouderlijk huis.
Geloof me. Liegen deed me pijn.
Maar als dat betekent dat jij en ik onze dagen verder doorbrengen,
aan elkaars strot, dan was het niet de moeite waard.
Daar. Zal dat je helpen?
Het is een begin.
Ja?
Hoe lang is hij daar al?
Hij wil niet antwoorden. - Charlie.
Charlie, laat me binnen, jongen.
Wat er ook is, we kunnen het oplossen. Ik beloof het.
Ik weet niet wat ik moet doen, Pa.
Maak je geen zorgen, dat doe ik al.
Charlie, leer van mijn fouten. Geen leugens, niks stiekem.
Ga naar binnen en vertel het meteen. - Je hebt gelijk. Bedankt, Pa.
Ik ben in jouw hoek, Zoon.
Ik zal eerlijk zijn... En...
Direct.
Het lijkt dat, nou niet zozeer lijkt...
Ik werd het slachtoffer van wat Alan Greenspan noemde,
'Irrationele uitbundigheid'. - Vertel het gewoon, Charlie.
Onze... Activa-aanwinst...
Heeft niet...
Moet ik toegeven...
Het verwachte resultaat opgeleverd.
Wat Charlie probeert te zeggen,
is dat wij ons begeven hebben in vastgoedontwikkeling...
en onze shirts zijn verloren. En broeken.
De gebouwen die we kochten staan in een beschermd gebied,
dus verbouwen in flats is niet mogelijk.
Wie niet waagt, die niet wint. - Het is een beetje erger.
Het pand werd aangekocht met een lening,
met de zaak als onderpand.
En de waarde was flink opgestuwd,
door de wijziging in het gebruik, dus het was al hoog.
Is de onroerend goed poot van de zaak in de problemen?
Helemaal weg, eigenlijk. - En de fabriek?
De fabriek ook.
Dus alles is weg.
Zo kun je het zien. - Kun je het ook anders zien?
Dus je zette alles op onroerend goed en verloor de weddenschap.
We hebben allemaal onze ogen van de bal gehaald...
Zijn we... Alles kwijt?
Ja. We zijn alles kwijt.
Correctie, jij bent alles kwijt. Namens ons.
Ik heb je gewaarschuwd. Ik zei het je, niet?
Niet? Ik zei het. Stomme, arrogante lul.
Louise, genoeg. - Nee, niet.
Het spijt me. Voor iedereen. Het spijt me.
Geen excuus aan mij, jongen. Ik heb andere redenen kapot te gaan.
Dat is niet helemaal waar.
Ze keurden mijn plannen af omdat ze andere plannen goedgekeurden.
Jouw club ligt midden in het programma. Ze gooien de Boo plat.
Meen je dat?
Slopen? Mijn club?
Blij? Zelfs oom Robbo op de kast.
Alsof jij nooit iets verkeerd deed. - Niet zo, nee.
Laat het me niet zeggen, Louise. Dwing me niet.
Charlie, het gaat je niets aan.
Waar heeft hij het over? Louise? Peter?
Wat?
Ik citeer Robin Cook toen zijn vrouw huilde omdat haar paard was overleden,
'Nu je toch boos bent, zeg ik je, dat ik een affaire heb'.
Ik snap het niet. - Ik heb een affaire. Wij gaan uit elkaar.
Het staat morgen in de kranten. - Is dat waar?
Ja. - Peter?
Voel je je nu beter over jezelf, Charlie?
Goed. Stil. Koppen dicht. Iedereen, luisteren.
We mogen blut zijn. Maar Charlie is niet de enige die iets verkeerd deed.
We hebben het allemaal verknald.
Maar we zijn hier, in dezelfde ruimte, praten met elkaar.
Schreeuwen eerder. - Schreeuwen misschien.
Maar we zijn tenminste hier. En ik ben liever in een familie,
van eerlijke sukkels, dan in een familie van presterende leugenaars.
Waar was ik ook al weer? - Je ging naar 'achter de wolken'.
Wij zijn de Waltons niet. Dat weet ik.
Maar we zijn hier. Voor elkaar.
Ieder van ons heeft gelogen. Iedereen.
Ik heb gelogen. Pa heeft gelogen. Robbo heeft gelogen. Charlie heeft gelogen.
Louise heeft gelogen. Ieder van ons.
Ik heb niet gelogen.
Nee, Peter, jij misschien niet.
Ik ook niet, nu ik er over nadenk. - Schei eens uit, wil je?
De meesten van ons hebben gelogen.
En de meesten van ons hebben de schijn opgehouden.
Ik het meest.
En dat kostte me.
Het kostte de mensen die ik lief heb.
Maar nu niet meer. Niet meer.
En misschien, als ik eerlijk ben,
en Pa is eerlijk, en wij allemaal...
Dan is dit misschien het begin van iets.
Iets goeds.
Misschien?
Weet je zeker wat je me zei, Charlie? Over mijn club?
Ja, het spijt me. - Geen spijt, maat.
Verplichte koop. Marktprijs.
Ik ben uit de brand. Heel goed.
Die bom blijft maar cadeaus geven.
Dat was aardig. Wat je zei.
Wat je probeerde te zeggen. Wat het ook betekende.
Bedankt.
Het was geen 'I have a dream', maar...
We kunnen dit oplossen, weet je.
Het geld tenminste. - Kunnen we dat?
Ik denk het wel.
Ik heb een idee.
Claire sloot een nieuwe hypotheek op het huis af,
en draaide Cotton terug naar waar het goed in was.
In haar eerste jaar als baas, won Claire de Economie Wine Gum van het Jaar,
van de Noord-West Zoetwaren Awards.
Robbo gebruikte zijn meevaller om een PHD te financieren,
de filosofie van Vervoering aan de universiteit van Salford.
Louise en Newell trouwden met een eenvoudige ceremonie.
Louise verloor haar zetel in de verkiezingen van 2001, aan haar ex-man Peter.
Samuel gaf gebakken ontbijt voorgoed op en werd een gezondheids-fanaat.
Hij is nog steeds een ellendige rotzak.
Ryan diende zijn land met aanzien in Afghanistan,
de meeste tijd opium-oogsten vernietigend.
En Charlie maakte fortuin met 'Collateralised Debt Oobligations',
hij begreep het ook niet.
Edie overleed in haar slaap.
Haar laatste woorden waren...
Houd die priester bij me weg.
Hallo.
Cadeautje voor je.
Het dagboek.
Weet je nog toen ik in het ziekenhuis lag,
en je me vroeg alles op te schrijven?
Ik dacht niet dat je het zou doen.
Ik vroeg het alleen omdat ik niks ergers kon bedenken.
Ja, ik deed het.
Je hoeft het niet te lezen, als het te pijnlijk is.
Nee. Ik doe het...
Het begint met de bom. - Natuurlijk.
En het is allemaal waar. - Dat zal iets veranderen.
Schreef je ook dat je bij mij binnen ging en mijn hart uitrukte?
Deed ik dat?
Ja, dat deed je.
Wist je dat niet?
Hoe eindigt het?
Ik weet het nog niet.
Robbo zegt dat van tijd tot tijd,
slechte troep, per ongeluk,
goede troep kan veroorzaken.
Als dat jouw goedmakertje is, moet je iets beter je best doen.
Juist.
Ik zal het proberen.
NL-vertaling: Het From There To Here Team