Kolonel Dubaku, we rijden nu de stad uit.
Hoeveel heb je er? - Vijf.
Vijf maar? - Toen we bij het veld kwamen,
waren de meeste jongens al weg. - Ik heb soldaten nodig. Geen excuses.
Ik zal er meer brengen, meneer. Beloofd. - Breng ze naar mij toe.
Jullie zullen leren vechten als mannen. Daarover heb ik geen twijfel.
Dit zal jullie sterk maken, kleine soldaten.
Dit zal jullie bevrijden.
Kom. Pak aan.
Hoe voel je je nu? Sterk, hè?
Kom.
Jullie vaders en moeders hebben jullie zwak gemaakt,
maar Generaal Juma maakt jullie sterk.
Hij maakt jullie sterk, zodat jullie het land kunnen terugnemen van de regering...
en de verraders die voor hen werken. Zoals deze kakkerlak hier!
Deze kakkerlak die werkt voor de regering en hun blanke meesters.
Heb genade. - Ze hebben ons land afgepakt.
Maar binnenkort zal dat allemaal veranderen. Binnenkort is het land weer van het volk.
Soldaat, jij moet onze vrijheid kopen met het bloed van deze kakkerlak.
Hij is maar een kakkerlak en je weet wat we doen met kakkerlakken.
Vermorzel de kakkerlak. Dood de kakkerlak.
Dood de kakkerlak! - Dood de kakkerlak!
Ik dacht dat ik gezegd had dat je de airconditioning hoger moest zetten.
Dat heb ik gedaan, meneer.
Dit meen je niet.
Kom op. Ga er langs.
Maar we hebben nog een speler nodig. - Zoek iemand anders.
Wie? Vertel me, Willie, wie is er beter dan jou? Inderdaad, niemand.
We moeten de stad niet in zonder Mr Benton. - Mr Benton maakt zich te veel zorgen. Jij ook.
Schiet op, anders vertrekt de bus. Kom op. - We gaan.
Je bent mijn vader niet. - Ik ben je broer en je doet wat ik zeg.
Nee! - Ook goed.
De vrachtwagen is er!
Ik stal het niet. Dat zweer ik. Ik keek alleen.
Ik was deze vergeten. - Erg mooi. Is het voor een vrouw?
Ooit wilde ik het aan mijn dochter geven. - Heb je een dochter?
Waar komt dit vandaan? - Rajasthan, India.
Jij stelt veel vragen. - Dat zegt Mr Benton ook.
Ongetwijfeld. - Wanneer was je daar?
Afgelopen zomer. - Voordat je hierheen kwam?
En daarvoor, waar was je toen? - Op verschillende plekken.
Wanneer ga je naar huis?
Ik ga niet naar huis.
Ik heb tegen de andere jongens gezegd dat ik zou helpen met het uitladen van de vrachten.
Als je dat wilt hebben, mag je het houden. - Echt waar?
Echt waar. Willie, ik wil wel mijn mes terug.
Ga maar.
Hoi, Willie. De voorraadvrachtwagen is hier. De jongens kunnen wel wat hulp gebruiken.
Kijk eens wat ik van Jack heb gehad.
Erg mooi. - Het komt uit India.
Jack, dit is Frank Tramell. Hij is het politieke hoofd van de ambassade.
Ik weet wie hij is. - Hij zegt dat hij je heeft gevraagd...
om naar de ambassade te komen. - Ik heb zijn berichten gehad.
Wat is er aan de hand, Jack? - Dat zal ik je vertellen.
Een Senaatscommissie heeft vragen over het illegaal opsluiten...
en martelen van bepaalde gevangenen in Mr Bauers bewaring.
Ik heb een dagvaarding die om jouw aanwezigheid vraagt en die is allang over tijd.
Dus je bent gedagvaard.
Ik zou de jongens gaan helpen met het uitladen van de vrachtwagen, excuseer mij.
Een dagvaarding negeren is een ernstig misdrijf, Mr Bauer. De wet zegt dat u moet reageren.
Geef dan dit door: Als ze mij terug in Washington willen hebben, dan kunnen ze me komen halen.
De ambassadeur zei dat jij en Bauer samen bij de Special Forces zaten.
Hoelang is hij al hier? - Een paar maanden.
Hij heeft de dagvaarding nooit genoemd? - Inderdaad.
Hij ontloopt hem al langer dan een jaar, op drie verschillende continenten.
Washington wilt dat de ambassadeur hem bezorgd. - En de ambassadeur wilt dat jij dat doet.
Als Bauer niet zelf naar de VS gaat, komen ze hem halen.
Dat zou een vergissing zijn. - Je doet hier Gods werk, Carl.
Tussen malaria en de oorlogen, hadden deze kinderen nooit een kans gehad.
Nu geef jij ze een redelijk leven. Het zou zonde zijn als de geldkraan dicht ging.
Bedreig mij niet, Frank. - Ik geef je alleen de feiten.
Jij bent zijn vriend. Breng hem wat verstand bij.
Hierzo, Jack. - Bedankt, Thomas.
Daar is hij. De machtige strijder die zijn pistool heeft ingeruild voor een kruiwagen.
Waarom ben je hier? Als boetedoening voor al je zonden?
Je wilt er niet over praten. Dat neem ik je niet kwalijk.
De man van de ambassade. Wat wilde hij? - Niets. Hij wilde alleen praten.
Waarover? - Willie, jij stelt veel te veel vragen.
Willie, kom hier. Ik heb je hulp nodig.
Bedankt. Loop even mee.
Voorzichtig, laat het niet vallen.
De regering houdt het niet lang tegen ons vol. - We hebben alleen meer wapens dan soldaten.
We moeten de stad vanuit het westen aanvallen. Hier en daar liggen mijnvelden.
Dan zorg ik voor meer kleine soldaten om die weg te halen. Maak je geen zorgen.
Onze vader zou erg trots zijn, Youssou. Heel erg trots.
Je krijgt je kleine soldaten.
Rijden.
Met Kolonel Dubaku. - Met Hodges.
Ik hoor net verontrustend nieuws, kolonel. Je komt nog steeds mannen te kort.
Ik wil dat je weet dat mijn aanbod nog geldt. Ik heb mensen klaarstaan bij de grens.
Binnen het uur kunnen ze worden ingezet. - Dat zal niet nodig zijn.
Denk eens na, kolonel. Ik bied professionele soldaten aan, geen ongetrainde kinderen.
Jij hebt voor de wapens gezorgd. We vechten onze eigen oorlog.
Het is jouw land. - Binnenkort wel.
Is er nog iets ander, Mr Hodges? - Laat Generaal Juma mij bellen als hij er is.
Ik zal het hem laten weten. - Mooi.
Dat is een harde klootzak. - Het is zijn land.
Maar ik betaal ervoor.
Ik wil dat die transacties niet te traceren zijn, Mr Nichols.
Niet door de SEC, de belastingdienst of door één van mijn ex-vrouwen.
Je begrijpt me toch wel?
John, wat moet ik dan zeggen? Je moet volhouden en geduld hebben.
Ja, dat weet ik. Wacht even. Stop, we hebben pech gehad. Het komt goed.
Ja, dat is zo.
Je moet het de tijd geven en gewoon geduld hebben.
Oké, prima. Tot ziens.
Wil je even hier komen?
Wie is die vent? - Een cliënt.
Jij moet Abu Dhabi en Eritrea stopzetten. Verbrand de dossiers en begraaf het as.
Doe het.
Jack, kan ik je even spreken? - Ja.
Willie, ga maar naar de vrachtwagen. Pak maar een nieuwe lading. Het is goed, ga maar.
Ik denk dat je hier naar moet kijken. - Dat hoeft niet. Ik weet wat er staat.
Geen zorgen, Carl. Als het donker wordt, ben ik weg.
Ik vraag je niet om te vertrekken, Jack. Ik wil met je praten.
Tramell zegt dat de dagvaarding je nu al meer dan een jaar achtervolgt.
Ooit krijgt het je te pakken. - Ik ga niet terug.
Ik zeg niet dat je dat moet doen. Eén jaar is een lange tijd om over je schouder te kijken.
Als je dat levenslang moet doen, draai je door. - Wat ik ook gedaan heb, ik heb m'n straf gehad.
Ik heb alleen mijn vrijheid nog. Dat laat ik ze me niet afnemen.
"Vrijheid." Wat voor een vrijheid is dit, Jack? Je vlucht.
Wat wil je van me, Carl? - Dat je me vertrouwt. Ik ben je vriend.
Het spijt me.
Ik kan me niet herinneren hoe vaak jij mijn leven hebt gered.
Maar ik weet dat ik jou iets verschuldigd ben.
Je hebt veel verloren, Jack. Dat weet ik.
Toen je me voor het eerst in tien jaar belde,
hoopte ik dat je meer zocht dan alleen een verblijfplaats.
Dat je probeerde om aan alles zin te geven. Dat is een normale reactie.
Vooral voor mensen zoals ons. - Ja, alleen jij hebt gevonden wat je zocht.
Verdomme, Jack.
Ik bedoelde alleen dat het voor mij anders is.
Je hebt me nooit gevraagd waarom ik stopte.
Ik dacht dat jij het mij wel verteld zou hebben, als je had gewild dat ik het wist.
Toen ik in Beiroet was,
tijdens een antioproer-operatie,
hield ik een verdachte vast. De aanval moest toen plaatsvinden en we hadden weinig tijd.
Ik wist zeker dat ik de juiste man had, maar hij gaf mij niet de informatie die ik nodig had,
dus bleef ik doorgaan.
Ik pakte hem hard aan totdat hij mij eindelijk vertelde wat ik wilde horen.
Vlak voordat hij stierf.
Hij was niet de juiste man, Jack. De informatie was slecht.
Ik verloor toen 14 mannen en 21 burgers. - Carl, dat hoort bij het werk.
Mensen als wij, Jack. We houden...
We houden niet bij hoeveel levens we redden, maar hoeveel we er verloren hebben.
Ik weet niet zeker of ik gevonden heb wat ik zocht.
Maar ik heb een manier gevonden om met mijzelf te leven. Dat duurde lang.
Het eerste wat ik moest doen, was stoppen met vluchten.
Ik meende wat ik zei, Jack. Je kunt hier blijven. We gaan het samen redden.
Zit niet in over Tramell. Het ministerie van Buitenlandse Zaken is niet de enige met geld.
Ik waardeer wat je probeert te doen, Carl, maar dit is mijn probleem.
Ik laat het niet jouw probleem worden.
Weet je nog wat de luitenant zei over problemen? - Ze komen snel, maar gaan moeilijk weg.
Wat jij met deze plek gedaan hebt. De school en wat je voor de jongens gedaan hebt.
Het is het waard om dat te beschermen.
Wij weten allebei dat het voor iedereen het beste is als ik vertrek.
Het spijt me, Jack. - Mij ook.
Mij ook.
Bedankt, Carl. Dat meen ik. Bedankt voor alles. - Altijd.
Waar gaat hij heen? - Geen idee.
Maar hij gaat weg. - Inderdaad.
Je bent nog maar een jongen. Je weet niet waar je het over hebt.
Wat weet jij nou? Dit is niet eens jouw land, ofwel?
Wat is er aan de hand? - Thomas praat uit zijn nek.
Hij verspreidt geruchten over Juma. - Geruchten? Het zijn geen geruchten.
Juma's soldaten hebben de grens gepasseerd en onze kinderen gestolen.
Juma heeft geen soldaten en geen wapens. Dat weet iedereen.
Mijn neef wordt vermist. Hij is gisteren naar de markt gegaan en niet teruggekomen.
Dan hebben wapenhandelaren hem meegenomen. Of iemand van de diamantmijnen.
Mijn broer is de stad in met James. - Zie je dat? Nu is deze jongen bezorgd.
Dat moet hij ook zijn. Dat zouden we allemaal moeten zijn.
Stop daarmee. Allebei. Maak jullie werk af.
Ik ga naar de stad en zal proberen uit te zoeken wat er aan de hand is.
Prima, maar je verspilt je tijd. - Ik dacht dat ik gezegd had dat jullie...
niet naar de stad mochten gaan zonder het aan mij te vertellen.
Desmond luistert alleen naar zichzelf. - Waar is hij heengegaan?
Hij ging voetballen. Er is een veld net voorbij de brug.
Ik ben zo weer terug.
Je maakt je toch niet echt zorgen over dit?
Als Juma problemen veroorzaakt, hadden we dat toch wel gehoord?
Waarschijnlijk wel. Maar dit is Sangala, ik neem geen enkel risico.
Wat doe jij nou? - Niets.
Wat nou niets? - Ga je nu huilen?
Hij is zo sterk, jongens. Schud hem de hand.
Je hebt de bal weggegooid. Stoer, man. - Wil je vechten?
Ga de bal dan halen, als je hem zo graag wilt.
Rennen!
Jullie zijn nu soldaten van het vrijheidsleger.
Jullie hebben allemaal de eer om tegen de kolonisten te vechten,
totdat we ons land terughebben.
Samuel zegt mij dat jullie van de Amerikaanse school in Okavango zijn.
Die Amerikanen maken van ons volk slaven. Maar wij zullen jullie bevrijden.
En wij zullen de andere kinderen bevrijden, zodat zij soldaten kunnen worden.
Neem ze mee.
Zeg me je naam. - Sive.
Harder!
Ben jij een baby, Sive? Ik stelde je een vraag.
Ben jij een baby? - Nee.
Mooi, want wij hebben soldaten nodig, geen baby's die in hun broek plassen.
Stop met huilen of ik maak je af. - Commandant!
Zet ze in de vrachtwagen! - Kom op!
Gaan!
Wat doe jij nou? Idioot! Dood hebben wij niets aan ze.
Gaan!
Dit is een historische dag waarop de eerste vrouwelijke president benoemd wordt.
Achter mij op straat verzamelt zich een hele menigte die een blik van de optocht willen opvangen.
De inauguratie is binnen twee uur en President Daniels zal zijn opvolgster ontmoeten...
om de laatste details van de machtsoverdracht door te nemen.
Beide overgangsteams hebben wekenlang samengewerkt om alles soepel te laten verlopen.
Kijk niet zo naar me. - Toekijken hoe jij je aankleedt,
is bijna net zo leuk als toekijken hoe jij je uitkleedt.
Moet jij je niet aankleden? - We hebben de tijd.
Je moet je scheren. Je komt zo op tv.
Hallo? - Ik moet met je praten, Rog.
Luister, volgens mij zit ik in de problemen.
Gebruik je weer? - Daar gaat dit niet om.
Je hebt mijn vraag niet beantwoord. - Ik kan niet over de telefoon praten.
Ik hoopte dat ik langs kon komen.
Nu? - Wacht even, Rog.
Ik weet het. De timing is slecht. Ik zou het niet vragen als het niet heel belangrijk was.
Ik moet binnen 45 minuten weg. - Ik ben er over 20 minuten.
Ik zal niet lang blijven. Dat zweer ik, Rog.
Alsjeblieft, doe dit voor mij. - Prima, maar over 45 minuten ben ik weg.
Bedankt.
Je laat Chris nu komen? - Hij heeft een terugslag ofzo.
Wat moet ik dan doen? - Precies. Wat moet je doen?
Zorgen dat hij zijn begeleider belt of zoiets. - Dit is echt iets voor Chris.
We zijn al heel lang bevriend. Hij heeft mij mijn baan bezorgd.
En als hij dat niet gedaan had, dan had ik jou niet ontmoet.
Doe dit niet. Stop.
Zorg dat je op tijd bent voor je moeders inauguratie, oké?
Mevr President. - Nog niet.
Deze kant op.
Hoe voel je je? - Opgewonden.
Nerveus. - Dat hoor je te zijn.
Over een paar uur ben je de machtigste persoon van de wereld.
Alsof het nog niet moeilijk genoeg is om met jou samen te leven.
De president biedt zijn excuses aan voor dat hij u niet persoonlijk kan ontmoeten,
maar er is iets dringends tussengekomen. - Iets dringends?
Wat het ook is, Tom. Over twee uur ligt het op mijn bureau.
Mag ik een moment?
Het spijt me. - Dat hoeft niet. Ga je gang.
Onze ambassade in Sangala heeft net berichten gehoord over een dreigende staatsgreep.
Hoe dreigend? - Heel erg.
Waar is de president nu? - Hij zit in de vergaderkamer.
Hij praat via een beveiligde lijn met minister-president Matobo.
Mr President, mijn land verkeert in een crisis en hier is het bewijs daarvoor.
Deze video is net opgenomen. Juma komt nu met zijn mannen richting de hoofdstad.
Mr Minister-President, dit nieuws heeft ons allemaal verrast.
Maar onze prioriteit is het verzekeren van uw veiligheid en dat van uw familie.
Mijn prioriteit ligt bij het beschermen van mijn land tegen dit monster.
En dat kan alleen gebeuren als ik sneller de al toegezegde militaire hulp krijg.
Jammer genoeg ben ik niet in de positie om dat te laten gebeuren.
Zeker vandaag niet. - En uw opvolgster?
Zou zij ons beter kunnen helpen? - Ik kan niet voor haar spreken.
Wilt u ons even excuseren? - Natuurlijk.
U had gelijk, meneer. Taylor wilt hierover meebeslissen.
Waar is ze? - Voor de deur.
Het spijt me, Mr Minister-President, maar ik moet dit gesprek beëindigen.
De verkozen president wacht op mij.
Geef haar mijn verzoek om militaire hulp door.
Dat zal ik doen. - Bedankt, meneer.
Nou, het is mijn eerste dag.
Tom heeft mij verteld wat er in Sangala aan de hand is.
Het is een zeer vervelende situatie. - Ik begrijp het niet.
Hoe kan Juma een leger opbouwen zonder dat wij het weten?
We hebben hem drie jaar geleden ontwapend. De VN houdt de situatie in de gaten.
Niet goed genoeg blijkbaar. - We weten niet wie hem bevoorraadt?
We weten alleen dat Juma nogal geavanceerde wapensystemen bezit...
en daarom vraagt minister-president Matobo om onze militaire hulp.
Wat heb je hem verteld? - De waarheid. Het is geen optie.
Daar ben je het niet mee eens. - We hebben troepen in dat gebied.
Van een krachtvertoon wordt Juma misschien bang.
En zo niet, dan bevinden wij ons weer in een oorlog aan de andere kant van de wereld.
Dat wordt een moeilijke zaak. Vooral omdat er in Sangala niets te beschermen valt.
Geen natuurlijke bronnen, geen economische belangen, niets dat onze veiligheid bedreigt.
De vorige keer dat Juma dit deed, brak er een burgeroorlog uit met duizenden doden.
Onze betrokkenheid kan een genocide tegenhouden. - En deze oorlog zal ook tragisch zijn.
Maar het is niet onze oorlog.
Daarom heb ik de ambassadeur bevolen om alle Amerikaanse burgers te evacueren.
Ik vind dat een vergissing. - Ik wil niet dat Juma Amerikanen doodt.
Met het sluiten van de ambassade geven wij aan de wereld het signaal af,
dat wij bereid zijn om een democratische bondgenoot te verraden aan een oorlogsmisdadiger.
Ik waardeer je idealisme.
Dat kan ik niet over jouw cynisme zeggen.
We praten hier verder over als jij een tijdje op mijn stoel gezeten hebt.
Tot dan hebben we nog wat overgangszaken om af te handelen.
Dus ik stel voor om te beginnen.
Stuur Tom Lennox naar binnen.
Pardon, dames. Weten jullie waar de jongens zijn die hier voetbalde?
Hebben jullie enig idee?
Doe je ogen open! Ja, goed zo. Blijf bij me, Desmond.
Blijf bij me. Open je ogen!
Ga niet slapen! Begrepen? Ga niet slapen! Brave jongen.
Ga niet slapen!
Het is niet zwaar. Ik kan het dragen.
Ik wil met je meegaan. Mijn broer Desmond ook.
We kunnen je spullen dragen en voor je werken. - Nee.
Waarom niet? - Daarom niet.
Ik ga alleen. - Mensen die graag alleen zijn,
zijn heksen volgens mijn opa. - Nou, daar heb je het al.
Je opa zou toch niet willen dat je met een heks mee zou gaan?
Hij zou willen dat ik naar Amerika ga. Elvis Presley was zijn favoriet.
Ik ga niet naar Amerika.
Waar ga je dan heen? - Dat weet ik nog niet.
Dat is beter dan hier. - Zeker weten? Ik vind het hier niet zo slecht.
Mr Benton is erg aardig, maar er lopen hier teveel geesten rond.
Geesten? - Mijn vader en moeder en mijn drie zusjes.
Ze leven in het woud en verschijnen 's nachts. Jij ziet ze niet, omdat je een Poo-mui bent.
Poo-mui? - Een blanke.
Willie, wij zijn toch vrienden?
Ik wil dat jij iets voor mij doet, als vriend.
Ik wil dat je bij Mr Benton blijft en hem helpt om voor de andere jongens te zorgen.
Kan je dat doen?
Beloof je dat? - Beloofd.
Bedankt.
Het is niet eerlijk. Waarom mag hij weg en moeten wij blijven?
Het is niet eerlijk of oneerlijk. Zo is het gewoon.
Kom, help mij om het af te maken. We zijn bijna klaar.
Het is Benton. Hij wilt met je praten.
James is dood en Desmond is neergeschoten.
Wat is er gebeurd? - Juma bouwt een leger op.
Desmond zegt dat ze onderweg zijn naar de school. Ze komen voor de jongens, Jack.
Jij moet ze naar de schuilkelder brengen. Thomas weet waar het is.
Hoeveel man komen er? - Misschien een dozijn. Ik weet het niet.
Jij moet ze tegenhouden totdat ik er ben. - Bel de ambassade. Laat ze de mariniers sturen.
Al geprobeerd. Ik kom er niet doorheen. Jack, ga naar mijn kamer.
In een kluis onder mijn gootsteen vind je wat je zoekt. De sleutel ligt op de kast.
Hoe ver weg ben jij? - Ongeveer vijf minuten.
Jack, laat ze niet mijn kinderen meenemen. Laat ze niet de kinderen meenemen.
Carl, dat zal ik niet toestaan. Ik wil dat iedereen naar mij luistert!
Ik wil dat jullie met Thomas naar de schuilkelder gaan. Hij brengt jullie daar nu heen. Gaan!
Wat is er aan de hand? - Ik heb geen tijd om het uit te leggen, Willie.
Ga met Thomas mee en laat de bel afgaan. Nu! - En mijn broer?
Je broer is bij Mr Benton. Iedereen, volg mij!
Juma's mannen komen eraan. Heb je een wapen? - Hoe weet je dat dit geen gerucht is?
Heb je een wapen of niet? - Als ze komen, praat ik met ze.
Ze zullen naar me luisteren. - Bewaar je helm voor de parade. Ze komen.
Twee van onze jongens zijn al neergeschoten! - De VN blijft neutraal in dit conflict.
Vuile klootzak.
Wil je nog steeds met ze praten? Dat dacht ik al.
Waarom verstop jij je niet in de schuilkelder bij de andere kinderen?
Willie, het is goed zo. Kom op!
Ben jij de laatste? - Ja.
Wacht op mij!
Gaan! Vind die jongens!
Schieten!
Nee, dood hem nog niet.
Niet totdat hij ons vertelt waar de kinderen zich verstoppen.
Neem hem mee.
Blijf hier. Ik ben zo terug. - Waar ga je heen?
Bind hem vast.
Ik wil dat hij lijdt.
Alleen Amerikaanse burgers. - En zij dan? Zij is geen Amerikaanse.
Zij heeft familie in de VS. - Ik heb een zus in Chicago.
Ze heeft een baan. - Ze moet je financieel steunen.
Dan is het te laat. Mijn man is gestorven bij gevechten tegen Juma. Juma zal mij doden.
Hij zal mijn kind doden. - Er is een vluchtelingenkamp over de grens.
Hoe moet ik daar komen? Ik heb geen transport.
Al de bussen zitten vol. Ik kan er niet heen lopen.
Het spijt me.
Wat je ook wilt dat ik voor je doe, ik zal het doen.
Alsjeblieft, neem mij mee.
Echt alles. - Ik kan het niet. Het spijt me.
Meneer, het is Carl Benton.
Alsjeblieft, laat ze mijn kind niet vermoorden!
Benton? - Ik probeer je al een tijd te bereiken.
Ja, onze lijnen zijn overbelast. - Juma's mannen zijn er. Ze bouwen een leger op.
Dat weten we. - Dat weet je?
Ja, maar ik weet niet hoe het hem gelukt is. Niemand zag het aankomen,
maar hij heeft soldaten en gaat op de hoofdstad af.
Ze zijn nu hier, Frank. Bij mijn school. Je moet de mariniers sturen om ons te helpen.
Ik kan ze niet afstaan. Ze zijn allemaal ingezet bij de evacuatie.
Evacuatie? - De president heeft het bevel gegeven.
We halen alle Amerikaanse burgers weg. We zijn al mensen over de grens aan het brengen.
Frank, ik heb 14 kinderen in een schuilkelder en één bloedt er dood zonder medische hulp.
Als je wilt dat we jou weghalen, moet je zelf hier komen. De laatste heli gaat over een uur.
Frank, laat me niet in de steek. - Ik kan niet anders, Carl.
Tramell, alsjeblieft. Verdomme. - Het spijt me.
Verdomme.
Ik kan de vraag echt niet meer anders stellen.
Waar zijn de kinderen?
Nog een keer.
We hebben alle gebouwen doorzocht. - Blijf zoeken.
Je verspilt je tijd. Ze zullen niets vinden. Ik zei al dat ze hier niet zijn.
Wacht!
Je liegt. - Nee, dat doe ik niet.
Als je soldaten voor je leger wilt, dan moet je ergens anders zoeken.
Waar zijn de kinderen? - Nogmaals, ik weet het niet.
Ik blijf dit doen, totdat jij mij smeekt om je te doden.
Maar zelfs dan zal ik je niet doden.
Niet voordat je me vertelt wat ik wil weten. - Nee. Alsjeblieft, nee!
Ik zal je laten zien waar de kinderen zijn. - Vertel het me.
Ik moet het je laten zijn. Ze zitten in een ondergrondse schuilplaats.
Nee. Je vertelt me waar deze schuilplaats is. - Oké.
Ongeveer 200 meter verder het voetpad op.
Achter de boomlijn zit een houten luik onder een hoop vuil. Alsjeblieft...
Haal de kinderen. Ik blijf hier bij hem.
Geen zorgen. Als ik de kinderen eenmaal heb, zal ik je snel vermoorden.
Alles goed, Jack? - Ja, de kinderen zitten in de schuilplaats.
Hoe is het met Desmond? - Hij heeft veel bloed verloren.
De grens is hier vijf uur vandaan. Ik denk niet dat hij het gaat halen.
Ik zal proberen hem bij de ambassade te krijgen. Ze zijn al begonnen met evacueren.
Hoe zorg je ervoor dat de kinderen asiel krijgen? Ze zijn geen Amerikaanse burgers.
Ik heb sponsorpapieren. Tramell laat ze wel binnen.
Maar ik moet nu direct gaan, Jack. De laatste helikopter vertrekt over een uur.
Red je het wel? - Ga!
Succes, Jack.
Blijf hier. - Jack heeft misschien onze hulp nodig.
En als ze je te pakken krijgen, dwingen ze je te vertellen waar we zijn.
Je brengt de rest van ons in gevaar. - We zouden niet in gevaar zijn geweest...
als jullie iets aan Juma hadden gedaan, in plaats van de andere kant op te kijken.
Oké. Iedereen eruit. Snel.
Ga naar de bus, snel. Thomas, ga Desmond halen.
Hij zit in de jeep aan het eind van het voetpad, oké? Snel, snel.
Ga naar de bus. - Waar is m'n broer?
Thomas is hem aan het ophalen. - Dus alles is goed met hem?
Het komt goed. Ga naar de bus. Schiet op.
Het is niet zo erg als het eruit ziet.
Allemaal luisteren.
We gaan met de bus naar de stad. Zodra we op pad zijn, leg ik uit wat er gebeurd, oké?
Maar we moeten nu gaan. De bus in, opschieten. Snel.
Solenz, waar ga je heen? - Ik heb Mr Bauer dit al verteld.
De VN blijft neutraal in dit conflict.
Een escorte van de VN zou ons kunnen helpen om bij onze bestemming te komen.
Laat hem gaan.
Hij probeert gewoon zichzelf te redden, omdat hij weet dat de kinderen een doelwit zijn.
Je gaat m'n hulp nodig hebben. Juma's mannen gaan wegversperringen en controleposten...
plaatsen tot de rand van de stad. Ik heb een walkie van één van de soldaten.
Die kunnen we gebruiken om ze te ontwijken.
Jack, je hoeft niet in de buurt van de ambassade te komen.
Help me alleen ze naar de stad te brengen. Vanaf daar kun je naar de grens gaan.
Bedankt. Kun je het rustig aan doen, alsjeblieft? - Hou je handen gewoon waar ik ze kan zien.
Ik zei toch dat hij me verwacht. Rog, kun je je waakhond terugroepen, alsjeblieft?
Agent Vossler, hij is een vriend van me. Je kunt hem binnen laten.
Je vriend ziet er niet best uit. - Ik regel het. Het is in orde.
Ik ben buiten. - Bedankt.
Luister, ik weet dat m'n timing zuigt. Dus bedankt.
Ik zit alleen een beetje in de problemen denk ik, dus...
Wat voor problemen? Cocaïne, pillen? - Doe niet alsof je beter bent dan mij, Rog.
Ik herinner me dat je de meeste avonden mij onder de tafel feestte.
Dat was lang geleden. - Ja, nog niet zolang geleden.
Oké, je hebt vijf minuten. Dus praat snel.
Een paar maanden geleden, riep Nichols me in z'n kantoor.
Hij wilde dat ik een speciaal project voor hem beheer.
Speciaal project? - Ja, zo noemde hij het.
Hij zei dat hij wist dat ik een paar serieuze tegenslagen heb gehad op de aandelenmarkt.
En hij ging me een kans geven om m'n geld terug te verdienen.
Ik bedoel, het geld dat hij me betaalde... Rog, het was gekkenwerk. Echt bizar.
Ik hoefde alleen m'n mond maar te houden. - Wat heeft hij je laten doen, Chris?
Je weet wel, buitenlandse rekeningen openen. Wat geld doorsluizen, erin en eruit, zoiets.
Dus je hebt hem geld helpen verduisteren? - Ja, dat dacht ik eerst ook.
Rog, drie dagen geleden herkende ik het voorvoegsel bij één van de rekeningen.
Het is iets dat het ministerie van Justitie heeft gemarkeerd voor handelaren om door te geven.
Dus ik groef wat verder. En het blijkt dat de rekeninghouder op de terroristenlijst staat.
Wie is het? - Geen idee en ik wil het ook niet weten.
Ik vind het allemaal maar wat vreemd. Vanmorgen was er een enge vent in Nichols' kantoor die...
Luister, ik weet niet wat hij aan het doen is. Maar ik wil er niets mee te maken hebben.
Ik ben bereid om als getuige voor te komen. - Ja, goed. Je zou naar de FBI moeten gaan.
Ik zat eraan te denken, dat ik een veel betere deal zou kunnen krijgen...
als we hiermee rechtstreeks naar je moeder gaan. - Je wilt dat m'n moeder je rotzooi opruimt?
Chris, wat moet ik hierop zeggen? - Ik weet het niet, Rog.
Wat dacht je van...
"Het spijt me dat je in de problemen zit, Chris, maar je bent een vriend van me,
en ik zal doen wat ik kan, om je te helpen."
Heb je überhaupt bewijs?
Daar werk ik aan. - Hoe bedoel je dat?
Ik bedoel...
Nichols vroeg me wat om wat documenten te vernietigen. Ik heb het niet gedaan.
In plaats daarvan heb ik ze naar m'n harde schijf thuis gestuurd.
Ze zijn gecodeerd, maar ze zijn waarschijnlijk wel traceerbaar.
Je ziet er goed uit. - Bedankt.
We moeten nu echt gaan. We zijn al aan de late kant.
Agent Vossler wacht in de auto. Ik zie je daar. Ik kom er zo aan.
Zie ik je op het werk later? - Ja.
Ik moet gaan. - Ik weet het.
Luister, als ik je deze documenten doorstuur, laat je ze dan op z'n minst aan je moeder zien?
Ik praat er met niemand over, voordat ik ze zelf heb gezien.
Oké. Dat is goed. Luister Rog, bedankt.
Kun je je email bekijken over een uur? - Fris jezelf even op, oké?
Zestien mortierenteams ondersteund door 24 observeerders.
Zorg dat we allemaal dezelfde encryptiecodes hebben.
En zorg voor een back-up, voor het geval de regering onze communicatie probeert te storen.
Meneer, Generaal Juma is hier.
Welkom thuis, generaal. - Kolonel Dubaku.
Moet je zien wat je hier hebt opgebouwd.
Onze Amerikaanse vrienden zijn erg behulpzaam geweest.
Hebben ze ons de Howitzers gestuurd? - Ja.
We hebben ze in positie staan, ongeveer 20 kilometer buiten de hoofdstad.
We kunnen elk doelwit in de stad raken.
We hebben alleen uw bevel nodig, om te beginnen met het bombardement.
Meneer, één van onze controleposten. - Excuseert u mij, generaal.
Kolonel, dit is Luitenant Kintu, controlepost Delta.
We hebben een man in hechtenis, een VN reddingswerker.
Hij reed richting z'n basis, maar we hebben hem tegengehouden om hem te ondervragen.
Hij heeft informatie over je broer, zegt hij. - Wat voor soort informatie?
Hij zegt dat uw broer dood is, meneer. Uw broer en z'n mannen...
ze zijn in een hinderlaag gelopen bij de Amerikaanse school.
Hij kan ons helpen om de moordenaar van uw broer te vinden, zegt hij.
Hou hem stevig vast.
Mooi. Bedankt, Willie.
Desmond, weet je zeker dat het verband niet te strak zit?
Ik ben zo terug.
Ik heb z'n bloeding weten te stoppen, maar Desmonds koorts wordt erger.
Als we hem niet snel in een ziekenhuis krijgen, raakt hij in een shock.
We zijn vijf kilometer van de stad. - Carl, het spijt me echt van de school.
Ik weet hoeveel je erin hebt gestoken. - Alleen wat cement en planken, toch?
Wat dacht ik wel niet in hemelsnaam? Denken dat de dingen hier eindelijk anders waren.
Dat dit land een andere weg was ingeslagen.
De bus is van een Amerikaanse school. Ze gaan richting de stad vanuit Okavango.
Ze kunnen maar één van de twee wegen nemen. Ik heb op allebei patrouilles gezet.
Dit is patrouille één, meneer. We hebben geen bus gezien die aan die beschrijving voldoet.
Wat is je positie? - We gaan richting het oosten,
één kilometer ten westen van Okavango kruispunt. - Jack, ze zitten recht voor ons.
Iedereen, hou je vast.
Wat is het? - Een rebellenpatrouille.
Carl, we kunnen niet terug die weg op. - We zullen naar de ambassade moeten lopen.
Als we de rivier volgen, komen we in de stad. - Desmond zal dat niet halen.
Dan moet je hem helpen, Thomas. We gaan niet terug die weg op.
Waar gaan we heen? - Naar de ambassade.
We gaan. Snel.
Schiet op. Snel. Ik neem hem wel.
Pak deze even aan.
Willie, schiet op.
Uw vrouw komt zo naar buiten. - Maar goed ook, anders komt ze dalijk te laat...
voor haar eigen inauguratie. Wat is er aan de hand?
Dat mag ik echt niet vertellen. Maar als uw vrouw er is, mag u het haar vragen.
Ik stelde jou een simpele vraag, Tom. Als je dit niet kan beantwoorden, prima.
Maar ik heb niet jouw toestemming nodig om met mijn vrouw te praten.
Ik mag hopen van niet. Als u mij wilt excuseren, ik moet mijn kantoor verder opruimen.
Het Besluitenboek.
De hoofdprotocollen voor het commando en de controle over ons nucleaire arsenaal.
Ik had geen idee hoeveel ik níet wist, totdat ik dat boek las.
Staan de Gouden Codes hierin? - Nog niet.
Dan Wilcox zal die aan je tweede man geven. - Prima.
Nou als we klaar zijn hier, kan ik beter gaan. - Drink je mee? Als toost op jouw regering.
Hoe graag ik dat ook zou willen, het is nog steeds vrij vroeg in de morgen.
Weet je het zeker? - Ja.
Op jouw regering. - Bedankt.
Bedankt, Mr President. - Bedankt, Mr President.
Geef m'n dank door aan uw overgangsteam voor al hun harde werk.
Weet je wat de media zegt?
Ze zeggen dat ik deze verkiezing heb verloren, omdat ik niet wilde winnen.
Ze zeggen dat, ik er niet vol voor ging.
Wat vind jij daarvan? - Ik?
Ben je het daarmee eens?
Volgens mij is daar geen makkelijk antwoord voor.
Daar heb je gelijk in.
Niets bij deze baan leent zichzelf tot makkelijke antwoorden, alleen tot...
vervelende situaties en bewegende delen. De meesten zul je niet eens aan zien komen,
totdat je je hoofd hebt gestoten.
Wees voorzichtig, Mevr President.
Ik zie je bij de inauguratie.
Gaat het? - Dat weet ik nog niet zeker.
We hebben net informatie gehad over een staatsgreep in Sangala.
Daniels heeft de ambassade bevolen om te evacueren zonder mij om raad te vragen.
Is het de juiste beslissing? - Hij had me moeten laten meebeslissen.
Misschien is hij nog bitter over de verkiezing. - Noah Daniels is niet zo wraakzuchtig.
Denk je dat hij een reden heeft, om uit Sangala weg te gaan voordat jij de leiding krijgt?
Misschien. - Ik bel Ethan vanuit de auto.
Als Daniels iets verbergt over Sangala, dan komt hij er wel achter.
Het is zeker de bus vanuit Okavango.
Ze zijn hier niet zolang geleden geweest, op z'n minst een tiental jongens.
Hoeveel jongens interesseert me niet. Hoeveel mannen?
Alleen Benton, of is hij bij die klootzak die m'n broer heeft vermoord?
Er waren twee mannen. Langs de rivier zou hun snelste route zijn.
Mooi.
Het spijt me van je broer, maar ik heb je hier nodig.
Beveel je me om te blijven? - Onze campagne begint nog maar net begonnen...
en jij bent beslissend voor haar slagen.
Er is tijd om je broer te wreken, nadat we de macht hebben overgenomen.
De man die m'n broer heeft vermoord is onderweg naar de Amerikaanse ambassade.
Ze evacueren binnen een uur. Meer tijd heb ik niet en meer heb ik ook niet nodig.
Meneer. Excuseert u mij, Generaal.
Meneer, de mannen zijn klaar. - Ga.
Kom op.
De verkozen president Taylor zal de traptreden betreden van het Congres,
daar zal ze in het bijzijn van duizenden Amerikanen...
Is dit alles, Mr Whitley?
Je hebt financiële documenten gestolen van uw kantoor.
Die documenten zijn privébezit en ik ben hier om ze terug te krijgen.
Is dit alles?
Ik zag iets dat er niet goed uit zag.
Ik wilde het thuis uitzoeken. Het is waarschijnlijk een vergissing...
Kalmeer even. Geef antwoord op m'n vraag.
Ja, dat is alles. Alles is er. - En je laptop?
Die zit in m'n koffer, als je ernaar wilt kijken. - Heb je geprinte uitdraaien?
Nee, dat zweer ik. Ik heb nauwelijks naar die documenten gekeken.
Aan wie heb je het laten zien? - Niemand.
Oké, is alles goed nu?
Hé, zijn we eruit als sukkels? - Nee.
Nou, nou? - Nee.
Doe dan niet alsof we dat wel zijn. Ga zitten.
Doe je shirt open, Mr Whitley. - Waarom?
Je shirt.
Wat gaan je doen? - Je gaat ons alles vertellen dat je weet.
En we hebben het door als je liegt.
Laat het gewoon gaan, oké? Chris vroeg me het aan niemand te vertellen.
Ik ben niet... niemand. - Kom op, Sam.
Ik vertrouw hem niet. - Vertrouw mij dan.
We zijn er, meneer. - Dat heb je snel gedaan, Edward.
Luister, ik weet dat Chris je vriend is. Maar het idee dat jij een geheim met hem hebt?
Ik gaf hem mijn woord dat ik het aan niemand zou vertellen. Dat moet je respecteren, oké?
Grote opkomst. - Het is gek...
om een moeder te hebben die het meest gewild is in de stad.
Het heeft wat werk gekost, maar het is ons gelukt om de documenten terug te krijgen.
Hoeveel weten ervan? - Onduidelijk. Daar werken we nu aan.
Zoek het uit en bel me terug.
We kunnen.
Willie, neem Desmond over.
Thomas, blijf in de buurt.
Er is een weg door het bos, die ons naar de stad brengt. We zijn veilig als we daar komen.
Jij volgt de rivierbedding, die leid je naar de grens. Oké. Je bent er voordat het donker is.
Weet je het zeker? - Jack, we redden ons wel.
Bedankt om ons zover te helpen komen.
Het ga je goed, Carl. - Oké.
Ga met de kinderen terug het bos in! Nu! Opschieten!
Daar. Drijf ze in het nauw.
Schiet op! Schiet op! Zoek dekking!
Schiet. - Zoek dekking! Snel!
Blijf rennen, jongens! Blijf rennen en kijk niet achterom!
Blijf rennen!
Ik kan ze raken! Lok ze in het open! Nu!
Ze storten neer. Ga, jongens. Kom op! Nu! Schiet op!
Trek op! Trek op!
Kom op.
Het is in orde, kom maar.
Willie, kom terug.
Stop! Stop! Geen beweging!
Blijf daar. Geen beweging. Kom niet bij me in de buurt.
Ik wilde dit niet achterlaten. - Ik weet het, het is in orde.
Ga met Thomas mee. - Willie, het is in orde.
Kom met me mee, langzaam. Blijf op het pad en ga met de andere jongens mee.
Vergeet het, Jack. Ga gewoon.
Neem de kinderen mee en ga.
Verdomme, Jack. We kunnen er niets aan doen.
Oké. Het is rond, zit in een grijze doos met een cyrillische B...
en het nummer 291 aan de zijkant. - Met een veer dus.
Russische anti-personeels mijn van vijf kilo. Als ik m'n gewicht eraf haal, is het voorbij.
Ik zal proberen het ontstekingsmechanisme onschadelijk te maken.
Er valt niet mee te klooien. - Dat is oké, ik werk er wel omheen.
Jack, zelfs met het juiste gereedschap, zou het langer dan een uur duren.
Verdomme, Carl. Er moet een uit-schakelaar zijn, laat me het gewoon vinden.
Er is geen tijd, Jack. Stop. - Geef me gewoon even.
Jack, stop. Stop!
Het is oké, Jack. Op deze manier kan ik wel sterven.
Breng de kinderen gewoon naar de ambassade. Zorg ervoor dat ze veilig zijn.
Carl, doe dit niet. - Hier, pak aan.
Papieren, sponsorpapieren. Geef ze aan Tramell.
Alsjeblieft, Jack.
Geef me het geweer. Laat me wat tijd voor je winnen, Jack. Misschien zelfs meer.
Ga.
Ga verder met Jack. Ik ben vlak achter jullie.
Mr Benton! - Ik haal jullie wel bij.
Ga. - We moeten gaan.
Alsjeblieft, kom op. Laten we gaan.
Ja. Oké. Ik zal het hem vertellen.
Kolonel, we kunnen ze niet de stad in volgen. Het is nog steeds onder controle van de regering.
Sinds wanneer geef je bevelen? - Ik heb Udo gesproken.
Hij heeft wat mensen in de stad, die zoeken naar Benton en die andere man.
Met de kinderen, zullen ze niet moeilijk te vinden zijn.
Ik zal ze vinden en ze persoonlijk vermoorden, ook al moet ik daarvoor de stad in.
Ga. Vind ze.
Kolonel Dubaku, kijk.
Wie ben je? - Ik ben Benton.
Waar is je vriend? - Welke?
Waar is hij? - Ik weet niet waar je het over hebt.
Hij brengt ze...
Wat? - Hij brengt ze daarheen.
Wat zeg je? - Hij brengt ze naar...
Breng hem naar me toe.
Val dood.
Wat was dat? - Niets. Blijf gewoon doorgaan.
Kom op, snel.
Verwacht je een telefoontje? Dit gaat om Chris, of niet?
Hij zou me 15 minuten geleden al iets sturen. - Bel hem later, je moeder is er.
Het is een lange reis geweest, Mevr President. - Ik ben bang dat we nog maar net beginnen.
Onze Afrikaanse groep is een briefing over Sangala aan het voorbereiden.
Die heb je op je bureau als je hier eenmaal klaar bent.
Gefeliciteerd. - Bedankt.
Fijn u te zijn. - Goedemorgen.
Heel erg bedankt.
Je ziet er beeldschoon uit, Mevr President. - Bedankt, Samantha.
Vader. - Roger, Samantha.
Het is fijn om je eens op tijd te zien. - Hoe hou je het vol?
Het voelt nog steeds onwerkelijk. - Dat komt nog wel.
Whitley had wat stimulering nodig, maar hij heeft m'n mannetje alles verteld.
Hoeveel weet Roger Taylor? - Niets om u zorgen over te maken?
Maar hij weet dat Nichols erbij betrokken was.
Hij weet alleen dat z'n wanhopige, drugs- verslaafde vriend hem een gek verhaal vertelde.
Hij heeft geen bewijs. - Als hij Nichols vindt, kan hij mij vinden.
Niet zonder bewijs.
Meneer, Whitley is niet langer een probleem.
We hebben de schade beperkt. - Maar je hebt het niet uitgeschakeld.
Hou Taylor in de gaten.
Hoe ver is het naar de ambassade? - Twee straten verder die kant op.
Maar we hebben maar 10 minuten.
Oké, als we daar eenmaal aankomen, geef ik je al het papierwerk.
Ik wil dat je dat geeft aan Mr Tramell. Daarna regelt hij alles.
Kom je dan niet met ons mee? - Nee.
Waar is Mr Benton?
Hij komt niet. - Waarom?
Hij is dood. - Nee!
Hij hoort achter ons aan te komen! Hij zei, dat hij zou komen!
Stop daarmee!
Hij heeft gelogen! Waarom? - Stop.
Hij heeft gelogen tegen me. Waarom? - Mr Benton heeft niet gelogen.
Hij heeft jullie allemaal één belofte gedaan.
En dat was dat hij jullie zou beschermen en zou zorgen dat jullie veilig waren.
Mr Benton is gestorven om te zorgen dat Juma's soldaten ons niet konden volgen.
Mr Benton is gestorven om te zorgen dat jullie bij de ambassade konden komen.
Mr Benton is gestorven om te zorgen dat jullie veilig zouden zijn.
Het spijt me zo.
Willie, we moeten gaan. Dat is wat Mr Benton zou hebben gewild.
Oké? Alles goed? Kom op, laten we gaan.
Kom op, kom op.
Het is in orde. Kom op, laten we gaan.
Stop.
Thomas, neem de jongens mee en ga je achter de auto verstoppen.
Schiet op, schiet op. Iedereen, nu.
Iedereen, bukken.
Vermoord de kakkerlak. Vermoord de kakkerlak.
Laat je wapen zakken. Ik wil je geen pijn doen. Laat je wapen gewoon zakken.
Willie, wacht!
Ik weet dat je bang bent. Laat je wapen gewoon zakken.
Ik ga je geen pijn doen.
Laat je wapen gewoon zakken, nu!
Zie je die jongens? Ze zijn net als jij.
Ik probeer ze het land uit te krijgen. Een veilige plek, waar niemand ze pijn kan doen.
Je kunt met ons meekomen. Laat je wapen gewoon zakken.
Kom op, net als ik doe. Zie je? Hij gaat naar beneden. Net als ik.
Kom met me mee en ik beloof je dat niemand je pijn zal doen.
Wacht! - Kom op, Jack. We moeten gaan, nu!
Jongens! Kom met mee, nu! Kom op, laten we gaan.
Hou elkaars handen vast, kom op!
Ik moet President Taylor spreken.
Als je eenmaal in Duitsland aankomt, kun je haar direct spreken.
U moet echt gaan, Mr Minister-President. Mevr Matobo wacht op u.
Doorlopen! Blijf vlak achter me! Blijf achter me!
Hou degene achter je vast, iedereen! Laat niet los!
Thomas, hou iedereen bij elkaar!
Blijf bij elkaar!
Sergeant, ik moet Frank Tramell spreken. Hij verwacht me!
Wie ben je? - Jack Bauer!
Blijf bij mij! - Iedereen bij elkaar.
Geen zorgen, Desmond! We hebben het gehaald! We gaan naar Amerika!
Tramell! Luister naar me! Ik heb 14 kinderen die politiek asiel zoeken!
Ze hebben allemaal R-1 status. Eén van hen heeft dringend medische hulp nodig.
Waar is Benton? - Hij is dood!
Wacht! Ik heb hun papierwerk! - Laat zien!
Hou Desmond overeind. Hier!
Desmond, het is in orde. Blijf gewoon bij me. Kom op!
Ze lijken in orde. - Goed! Doe de poort dan open en laat ze binnen!
Er is alleen een klein probleem. Ze hebben de voogdij nodig van een Amerikaanse burger.
Voogdij?! Ik heb al gezegd dat Benton dood is! Hij is gestorven om de kinderen hier te krijgen!
Laat hem dan niet voor niets zijn gestorven.
Geef je over aan de dagvaarding en de ambassadeur zal de voogdijkwestie wegwuiven.
Tramell, ik waarschuw je. Laat me hierbuiten. - Ik ben bang dat ik dat niet kan doen.
We hebben het over onschuldige kinderen. - Wat er met ze moge gebeuren, is jouw schuld.
Wil je die kinderen echt hier laten staan, wetende wat je aan Juma gaat doen?
Verdomme, Frank! Ze zullen gebruikt worden als kanonnenvoer!
Of ze worden afgeslacht in het voetbalstadion voor de lol.
Ik geef je de kans om ervoor te zorgen dat dat niet gebeurd. Aan jou de keus.
Ik heb geen keus, klootzak. Doe de poort open.
Hou vol, jongens. Desmond, kom op!
Niets daarvan. Jij gaat als eerste naar binnen, Bauer.
Het is in orde, Willie. - Oké, neem hem in hechtenis, nu direct!
Laat ze naar binnen!
Ze horen bij mij! Laat ze naar binnen, verdomme!
Nee! Die twee horen ook bij mij! Allemaal!
Het is in orde, Willie. Ga gewoon met de soldaten mee.
Zet ze in de helikopters.
Het is in orde.
Steek je rechterhand omhoog en herhaal wat ik zeg.
Ik, Allison Taylor, zweer plechtig... - Ik, Allison Taylor, zweer plechtig...
dat ik trouw het ambt van president van de Verenigde Staten zal uitvoeren.
En ik zal mijn best doen om de grondwet...
van de Verenigde Staten te behouden, te beschermen en te verdedigen.
En ik zal mijn best doen om de grondwet...
van de Verenigde Staten te behouden, te beschermen en te verdedigen.
Moge God mij daarbij helpen. - Moge God mij daarbij helpen.
Gefeliciteerd, Mevr President. - Bedankt.
Toen de stichters van ons land brutaal Amerika's onafhankelijkheid aan de wereld verklaarden,
wisten ze dat ze hun macht om te regeren verkregen vanuit drie basis mensenrechten:
Het leven, vrijheid en de zoektocht naar geluk.
Vandaag, wijden we ons opnieuw toe, aan het behoud van die niet te vervreemden rechten.
Maar ook al dragen we de fakkel voort aangestoken door die grootse mannen, moeten we onthouden,
dat zijn licht niet altijd even fel schijnt, als zou moeten.
Hij flikkert en dimt vanwege apathie, hebzucht en angst.
De Tocqueville zei,
"In elke democratie, krijgt het volk de regering die ze verdienen."
Vandaag vraag ik jullie allemaal...
om me te helpen om jullie de democratie te geven die jullie verdienen.
We delen allemaal de verantwoordelijkheid die de geschiedenis in onze handen heeft gelegd.
De toekomst, onze toekomst...
hangt ervan af.
Vertaling: Jay_Snake & MugenJin. Controle: Jay_Snake - Sync: Stevo