Eerder...
We waren in Schotland op onze tweede huwelijksreis.
Ik wilde dat het een droom was, maar ik wist dat het niet zo was.
Ik was niet langer in de 20ste eeuw.
Het was alsof je landde op een verre planeet die je alleen door een telescoop had gezien.
Volg je mij?
Ik ben Dougal's ogen, niet zijn hoofd.
Ik denk dat je een Engelse spion kan zijn.
Mijn naam is Geillis Duncan. Ik hoop je vanavond in de hal te zien.
Hij biedt aan de straf van het meisje op zich te nemen.
Zolang ik bij je ben, hoef je voor mij of iemand anders niet bang te zijn.
Je blijft hier als mijn gast.
Je bedoelt als je gevangene? - Alleen als je probeert te vertrekken.
Vertaling en Sync: Het Outlander Team. - www.addic7ed.com -
Ik nam contact op met kolonel Halligan.
Hij zei dat het wel een week kan duren voordat hij een nieuwe opdracht kan verstrekken.
Frank, ik vind het niet kloppen dat je je connecties gebruikt.
Hoe zit het met hun, niemand verandert hun bevelen.
Ik snap niet waarom je zelfs... - Ik wil mijn man thuis bij mij.
Maar dat gaat nu niet.
Als men het systeem voor eigen voordeel gaat gebruiken,
dan kunnen we er net zo goed mee ophouden en Duits gaan praten.
Als je dan niet naar mij wil luisteren, luister dan op zijn minst naar argumenten.
Schat, het komt wel goed.
Het komt goed met mij, dat weet ik zeker.
Je moet me hierin vertrouwen.
Medelijden met de man die tussen jou en waar je je zinnen op zet komt.
God weet dat ik juist die stijfkoppigheid
zo mooi vind aan jou.
Iedereen instappen.
Zoals ze zeggen, dat is mijn teken.
Dit is verkeerd om.
Ik moet degene zijn die naar het front vertrekt.
Welkom in de 20ste eeuw.
Neem alsjeblieft geen onnodig risico.
Dat doe ik niet. - Ik hou van je.
Claire Beauchamp Randall,
beloof dat je bij me terugkomt.
Dat doe ik, Frank Randall. Ik beloof het je.
Verdomme. - Een beetje frisjes?
Dat maakt je wel helder en sterk.
Ik kan mezelf echt wel wassen en aankleden, hoor.
Ik vind het niet erg je te helpen.
Je hebt zo'n mooie huid.
Ik zag nog nooit een vrouw met een vel dat niet is getekend door verwondingen of ziekte.
Je volgende echtgenoot zal een gelukkig iemand zijn.
Wat is er aan de hand?
Mrs Fitz, kan ik U iets vertellen?
Natuurlijk kun je dat.
Het gaat over mijn echtgenoot.
Hij is niet dood.
Ben je van hem weggelopen?
Was hij geen goede man? - Nee, hij is fantastisch.
Het is alleen...hij is nog niet geboren.
Ik snap niet wat je bedoelt.
Mrs Fitz, ik schijn door de tijd te zijn gevallen.
Ik was op mijn huwelijksreis in 1945,
over 200 jaar van nu.
Het was Samhain en ik ging naar de steencirkel bij Craigh Na Dun.
Kent U het? - Ja.
Ik heb er vreemde verhalen over gehoord. - Ik raakte de steen aan, en het...
de wereld begon keihard te draaien,
en het volgende dat ik weet is dat ik hier in 1743 ben.
Ik ben geen Engelse spion.
Ik kom uit de toekomst.
Dat is veel om over na te denken
Ik kan het zelf amper geloven.
Ik weet niet eens of ik vooruit naar mijn eigen tijd kan reizen.
Ik moet terug naar de stenen.
Vraag je om mijn hulp?
Denkt u dat de Mackenzies me geloven als ik hen de waarheid vertel?
Misschien. Je hebt eerlijke ogen en een honingzoete tong,
maar ik zie nu wat je eigenlijk bent. - Wat?
Gaat heen, duivelse demon. Ik wijs je af. - Nee, Mrs Fitz...
Ik ben een goede christelijke vrouw. Jij zult mij niet betoveren.
Mrs Fitz, nee. - Heks. Heks.
Honderden MacKenzies zullen de komende dagen arriveren voor de samenkomst.
Luister je naar me, kind?
Sorry, wat? Samenkomst?
Dat woord ken ik niet.
Dan komen alle MacKenzie mannen uit de gehele Hooglanden
en zweren de eed van trouw aan de clan en aan hem.
De laatste keer was decennia geleden toen Collum Laird werd.
Ik ben best blij dat jij hier bent om de lichamelijke klachten op te lossen.
Ik heb genoeg te doen zonder me bezig te hoeven houden met allerlei kwaaltjes.
Als je dat goed doet zullen Dougal en hij dat niet vergeten.
Dan kom je in hun gunst, vergis je daarin niet.
Als ik in Colum en Dougal's gunst zou komen te staan,
dan zou ik misschien mijn vrijheid herwinnen en terug naar Frank kunnen gaan.
Voor hoofdpijn neem je een bal gedroogde paardenmest. Het moet goed gedroogd zijn.
Geneeskunde en zorg dragen voor de MacKenzieclan leek de meest logische manier
om hun vertrouwen te winnen maar om dat zonder argwaan te wekken te doen
moest ik een manier vinden om geneeskunde uit de 20ste eeuw toe te passen
alleen gebruikmakend van de methoden en gereedschappen beschikbaar in de 18de eeuw.
Slaters.
Pissebedden.
Naast de potten met varkensbloed, miereneieren,
en gemalen mensenschedel, wiens, vroeg ik mij af,
waren er een paar met kruiden en aftreksels
in Beaton's collectie die misschien zouden kunnen werken.
Het komt goed.
Dat was toch niet zo erg, of wel?
Mijn bewakers begonnen hun tijd door te brengen in de keuken
terwijl ik met mijn patiÃ«nten bezig was.
Ik vertelde mezelf dat dit een goed teken was, een teken van vertrouwen,
een gevoel dat ze hopelijk zouden delen met Dougal.
Neem mij niet kwalijk, heren. Ik kan wat hulp gebruiken in de behandelkamer.
De afgekeurde medicijnen moeten weggegooid worden.
Wat doen jullie twee zuiplappen nog steeds in mijn keuken?
Als je hier niet werkt, eruit met jullie.
We voeren alleen maar een opdracht uit door haar in de gaten te houden.
Verstopte ze zich de afgelopen twee uur op de bodem van je mok?
Shona. Maak je er niet druk over.
Ga naar huis. Zorg voor je andere twee kinderen.
Ga door met werken.
Wie is dat? - Colum's kamermeisje.
Komt het goed met haar? - Ja, over een poosje.
Haar zoon stierf afgelopen nacht, de kleine Lindsay MacNeill.
Wat is er gebeurd? Waarom heeft niemand mij gehaald?
Juffrouw, waar kleine Lindsay aan leed was geen menselijke genezing voor.
Hij ging naar een zwarte uil kijken.
Waar?
De oude ruÃ¯nes van het Benedictijnenklooster.
De mensen hier in de buurt noemen het de Zwarte Kerk.
Denk je dat de ruÃ¯nes hem doodden?
Niet de ruÃ¯nes, jij domme vrouw.
Het waren de demonen die daar rondwaren.
Arme kleine ziel Op zijn beste dag was hij nog ziekelijk.
Geen partij voor de Dood.
De MacKenzie verzoekt Uw aanwezigheid in zijn verblijven, Vrouwe Beauchamp.
Heb je nog nooit van een kam gehoord, kleine snotaap?
Blijf af, tante. - Mijn neefje, Tammas Baxter.
Lindsay MacNeill was als een broer voor hem.
De MacKenzie wacht. - Goed.
De medicijnen staan op de trap. Je kan ze niet missen.
Ik wilde dat ik het vermogen had om Collum te behandelen.
Het zou een gruwelijke pijn verlichten,
en het zou zeer zeker ervoor zorgen dat Collum mij in een beter licht zou zien.
Het wordt ietwat langer dan een gewone geklede jas.
U bent niet echt gewoon te noemen, is het niet, mijn Laird?
Een unieke jas voor een unieke man.
Mij is verteld dat U de beste kleermaker bent
in de Hooglanden, kersvers uit Edinburgh.
Ik dank U, mijn Laird.
De familie van mijn vrouw zijn MacKenzies,
en ik ben altijd blij met een gelegenheid haar thuis te brengen.
En moedigde familie van je vrouw je aan om jouw Laird te bespotten?
Bespotten?
Komt een mannenjas gewoonlijk niet tot de knieÃ«n?
Jawel.
Vroeg ik je om iets anders?
Nee, niet uitdrukkelijk, maar ik dacht...
Dat mijn benen verborgen zouden moeten zijn?
Dat ik iets heb waarvoor ik mij moet schamen?
Dat zou ik nooit veronderstellen.
Mijn Laird...
alstublieft.
Je maakt voor mij een normale geklede jas
en die breng je mij morgen.
Natuurlijk, mijn Laird. Dank U, mijn Laird.
Dank U.
Naait U net zo goed als U geneest, Vrouwe Beauchamp?
Alleen vlees, en ik ben bang dat dat slechte kleding oplevert.
Maar goed dat ik U voor iets anders liet komen.
Davy Beaton masseerde mij vroeger.
Bewegen werd er gemakkelijker door.
Ik hoopte dat U hetzelfde kon doen.
Natuurlijk.
Wat is er?
Vindt U mijn benen net zo afstotelijk als de kleermaker?
Nee, het is alleen... ik denk dat het nuttiger is
dat ik in plaats van je benen de onderkant van je ruggengraat masseer.
Vertel me niet dat mijn kont je ook tegenstaat.
Vochtige hitte is gewoonlijk zeer verzachtend na een massage.
Is er water dat gekookt kan worden of schone doeken?
Nee.
Mrs MacNeill, mijn kamermeisje, verloor afgelopen nacht haar zoon.
Ze is vanmorgen niet gekomen.
Het speet mij zeer toen ik hoorde over haar jongen.
Ja, het is duivelswerk.
Het domme kind,
hij ging naar de Zwarte Kerk.
Soms vraag ik me af wat ik deed dat de Duivel me zo straft.
Wat? Zijn er geen demonen in Oxfordshire, Vrouwe?
Die zijn er, maar we noemen hen Schotten.
Sorry, deed ik U pijn? - Nee.
Het tegendeel. U verzacht de pijn aanzienlijk.
Gwyllyn, de bard, hij zingt vanavond in de hal, voor de samenkomst.
Ik wil dat U ook komt, als mijn gast.
Dank U.
Mijn broer ziet er vanavond goed uit.
Hij zei dat dat door U en Uw genezende aanraking komt.
Ik ben blij dat ik van dienst kon zijn.
Het lijkt dat de wilde kat die we oppikten probeert haar klauwen in te trekken.
Wat een alleraardigste beschrijving.
Neem mij niet kwalijk, ik denk dat ik het vanaf daar beter kan zien.
Wij zijn nog niet aan elkaar voorgesteld. Ik ben Claire Beauchamp.
Laoghaire Mackenzie.
Nogal een knappe man, Mr MacTavish. - Ja.
Maar ik ben niet degene die hij leuk vindt.
Mannen weten vaak niet wat goed voor hen is. Daar zijn wij vrouwen voor.
Laoghaire. Mrs Beauchamp.
Mr MacTavish.
Ik zei net tegen juffrouw Mackenzie hoe mooi ze er vanavond uitziet.
Ja, ja, ze is mooi.
Ik versta er geen woord van, maar het is zo mooi.
Is Gwyllyn al lang op het kasteel?
Ja. Al vele jaren.
Ik bracht een jaar door op Leoch toen ik 16 was.
Gwyllyn was er toen. Colum betaalt hem goed. Hij moet wel.
De Welshman zou welkom zijn bij de haard van elke Laird.
Ik ken je nog van toen je hier eerder was. - Doe je dat?
Je kan niet ouder zijn geweest dan zeven of acht.
Ik betwijfel of er veel te zien was, laat staan memorabel.
Ik herinner het me.
Je was zo... Ik bedoel, je herinnert je mij niet meer van toen?
Nee, ik denk van niet.
Dat mag je ook niet van mij verwachten.
Een knul van 16 is teveel met zichzelf bezig om veel aandacht te schenken
aan, in zijn ogen, een stel kinderlijke snotneuzen.
Colum's Rijnse? - Hij is erg goed.
Ik had twee...drie glazen.
Je kunt de rest hebben als je wil.
De meeste mensen die met Collum drinken liggen na het tweede glas onder de tafel.
Insinueer je dat ik dronken ben?
Ik zou onder de indruk zijn als je dat niet was.
Dat verband schuurt me al dagen.
Zou je mij ermee willen helpen?
Nu? - Nu.
Ja, natuurlijk.
Breng dat terug, wil je, meisje?
Goed, laten we eens naar die schouder kijken.
Ik had je hulp niet nodig.
Ik dacht dat je beter naar de behandelkamer kon gaan zolang je nog kon lopen.
Dank je. Ik ben me inderdaad een beetje te buiten gegaan.
Ik had het kunnen weten. Als het echt oncomfortabel was geweest,
had je dat verband er zelf afgetrokken.
Dat had ik ook bijna gedaan. Alhoewel ik bang was
dat ik een trap voor mijn kont zou krijgen als ik eraan zou komen.
Dat klopt. Ik ben uiteindelijk de genezer. Ik ben de baas.
Nooit aan getwijfeld.
Maar toch had je het me moeten zeggen als je er last van had.
Ik had het er laatst in de stallen af kunnen halen.
Nee. Dat kon ik niet doen met Alec erbij.
Littekens.
Wil je niet dat Alec weet dat je gegeseld bent?
Nee.
Oude Alec weet dat ik gegeseld ben, maar hij heeft het niet gezien.
Om zoiets te weten dat is...
Het is niet hetzelfde als het met je eigen ogen zien.
Het is ietwat persoonlijk, bedoel ik.
Ik denk dat als Alec de littekens zou zien,
zou hij me nooit meer kunnen aankijken zonder aan mijn rug te denken.
Je vindt het niet erg dat ik je rug zie? - Nee.
Je hebt een manier om mij te laten merken dat je het erg vindt
zonder dat je me zielig laat voelen.
Trouwens...
ik moet gaan.
Wacht.
Laat me daarnaar kijken.
Er is een mooie korst gevormd. Er is geen pusophoping.
Haal dat verband er over een paar dagen af.
Zoals je zegt.
Goedenacht, Mr MacTavish.
Goedenacht, Vrouwe Beauchamp.
Blijf jij nooit zitten, vrouw?
Mijn ontbijt is amper door mijn slokdarm.
Lopen is goed voor de spijsvertering.
Claire.
Ik ben zo blij dat je gekomen bent. - Ik had het niet willen missen.
Het wordt alsmaar erger.
Ik werd opgescheept met die arrogante windbuil Vader Bain.
Hij is van plan een exorcisme uit te voeren op die jongen van Baxter.
Meidoornbessen.
Die zie je niet zo vaak laat in het seizoen.
Zei je zonet 'exorcisme'?
Kennelijk ging Tammas Baxter met de kleine Lindsay Macneill naar de Zwarte Kerk.
Nu is de jonge idioot bevat met hetzelfde kwaad.
Wil jij er ook? - Nee.
Wat is er? Wat is er met je aan de hand?
De jongen, Tammas, hij is het neefje van Mrs Fitz.
Als je zegt, 'bevat met kwaad', wat bedoel je dan precies?
Is hij ziek?
Hij is niet ziek. Hij is bezeten.
Geloof jij niet in demonische bezetenheid, Claire?
Jij wel?
Ik geloof dat er krachten zijn die groter zijn dan...
groter zijn dan die wat wij kunnen zien, horen en aanraken.
Demon, elf, duivel, het maakt niet uit wat voor naam wij ze geven.
Maar je gelooft toch in de krachten van de magie, of niet soms
Daar heb ik niet echt over nagedacht.
Heb jij je nooit in een situatie bevonden
waar geen aardse verklaring voor was?
Je moet toch toegeven dat het zeer zeker mogelijk is
dat de jongen gewoon ziek is en niet bezeten.
Als dat het geval is, dan is er misschien iets wat jij en ik kunnen doen om te helpen.
De mensen geloven dat de jongen bezeten is, Claire.
Je trotseert dat op eigen risico.
Ik kom niet bij hem in de buurt en dat moet jij ook niet doen.
Waar gaan we heen?
Waar ga je heen?
Colum zal het niet goed vinden dat je je bemoeit met het werk van de geesten.
Je hebt er niets mee te maken.
Ik dacht al dat dat je misschien van gedachten liet veranderen.
Een priester zei mij ooit dat mijn geneeskundige gaven een geschenk van God zijn.
Mijn zuster is Vader Bain halen.
Waarom is hij vastgebonden? - Voor het geval hij gewelddadig wordt.
De demonen, snap je.
Tammas, ik ben hier om te helpen.
Zijn de symptomen hetzelfde als bij de andere jongen?
ja, bijna hetzelfde.
De kleine Lindsay was al veel te zwak dus nam de Duivel hem veel sneller.
Geen koorts, dat betekende dat het waarschijnlijk geen infectie was.
Zijn de anderen ziek? - Nee, zo gezond als een vis.
Zijn hartslag was langzaam en zijn pupillen speldenknoppen. Een teken van vergiftiging.
Tammas? Wat heb je kort geleden gegeten?
Hij heeft de afgelopen dag niets anders gehad als wat bouillon,
en het meeste daarvan is er weer uitgekomen.
Nee, kom niet bij me in de buurt. - Zelfs hij ziet nu de demonen.
Niets aan de hand. Hij hallucineert. Het is een symptoom.
Geef me iets om die touwen door te snijden.
Nee, juffrouw. Dat zou ik niet doen.
Ik zeg van niet.
Wat doe je, Glenna? Een vreemdeling binnenlaten in tijden als deze?
Vrouwe Beauchamp is een genezer en een goede. Ze kan misschien helpen.
Mrs Baxter, hij moet losgemaakt worden en er moet frisse lucht binnenkomen.
Ik denk dat ik zijn lijden kan verlichten. Geef me gewoon een kans.
Je kunt beter aan de kant gaan, meisje. Laat de priester zijn werk doen.
Voelde je een kou bij hem in de buurt? - Een kou?
Ze zeggen dat je de nabijheid van de Dood kan voelen door de kou in de lucht.
Sorry om je te teleur te stellen, nee.
Sprak hij een vreemde taal? - Ik ben bang van niet.
Ik hoorde vertellen dat de kleine Lindsay in vijf...
luie, vette klootzak.
Wacht hier.
Ik wist zeker dat Mrs Fitz mij de jongen zou laten onderzoeken
nadat de goede Vader klaar was met zijn sacramenten.
Maar zelfs als ik erachter kon komen wat er met hem aan de hand was,
was ik, gezien de beperkte middelen, misschien niet in staat er iets aan te doen.
Goed, heel goed.
Voor één keer snap je dat je een man moet gehoorzamen.
Vooruit.
Je lippen zien er gezwollen uit, Jamie. Ben je door een paard geraakt?
Ja.
Draaide zijn hoofd toen ik niet keek.
Dat is erg. Die veulens kunnen gevaarlijk zijn.
Veulens?
Laat Alec je met nu veulens werken?
Wat is er met jou aan de hand? - Ik beet op mijn tong.
Onhandige ezel.
Ik kan beter naar Alec gaan om te zien of hij nog iets wil.
Als je de knul plaagt met Laoghaire,
als haar vader of Colum het te weten komt,
kan de jonge Jamie meer dan een bloedneus krijgen.
Zoals een vrouw? - Misschien.
Dat is niet de vrouw die hij moet hebben.
Nee? - Nee.
Hij heeft een vrouw nodig, geen meisje.
Laoghaire zal een meisje blijven tot ze 50 is.
Ik loop al lang genoeg rond om het verschil heel goed te weten,
en dat doe jij ook, Vrouwe.
Ik schaamde mij over hoe ik Jamie geplaagd had,
en als ik heel eerlijk was, dan deed ik dat omdat ik jaloers was...
Niet jaloers op Laoghaire, jaloers op hun intimiteit.
Ik miste mijn man.
Vrouwe Beauchamp.
Vrouwe Beauchamp, bent U in orde?
Ja, niets aan de hand. Dank U.
Wat kan ik voor U doen, Mr MacKenzie?
Ik dacht dat U misschien Geillis Duncan wilde bezoeken, de vrouw van de belastinggaarder,
om nieuwe voorraden in te slaan voor de samenkomst.
Ja, dat wil ik wel.
Ik ga morgenvroeg naar het dorp.
Ik neem je mee naar Vrouwe Duncan.
Ik stel voor dat je een behoorlijke voorraad witte wilgenbast inslaat.
Verzacht een whisky kater.
Dus dit is jouw werk,
mijn plotselinge maar zeer welkome bezoek hier?
Zoals ik je al zei, er zijn veel dingen in deze wereld die we niet kunnen verklaren.
Ik hoorde dat je toch de Baxters bezocht hebt.
Ja, ik zag de innemende Vader Bain aan het werk.
Dat was nogal iets om aan te zien.
Was de exorcisme succesvol? - Ik weet het niet.
Ik ging weg voordat het voorbij was.
Ik weet wel dat als Tammas mijn kind was,
ik hem niet aan de gebrekkige zorg van die man zou toevertrouwen.
Blijf bij hem uit de buurt, Claire.
Er bestaat geen genade in zijn bijbel of zijn hart.
Hij staat op het standpunt dat elke vrouw sinds Eva
een geboren verleidster is die dagelijks door haar man
geslagen moet worden om het kwaad op afstand te houden.
Soms voel ik me heel erg een vreemdeling in een heel vreemd land.
Het kan niet gemakkelijk zijn...
een Sassenach zijn in de Hooglanden...
als dat is wat je bedoelt.
Wat is daar beneden aan de hand?
De knul is waarschijnlijk betrapt op stelen,
dat is vaker het geval met de kinderen van de Tanners.
Ze brachten hem naar Arthur om hem te berechten.
Als zijn ontbijt goed viel vanmorgen,
komt de knul er misschien vanaf met zweepslagen.
Maar aangezien hij meestal last heeft van verstoppingen of winderigheid,
zal de jongen waarschijnlijk zijn hand verliezen.
Voor stelen?
Dat is verschrikkelijk.
Ik heb wat pepermunt nodig, liefste.
Ik kan geen rechtspreken met darmen die van streek zijn.
Dus je hebt nog niet over het lot van de jongen beslist?
Dit is Claire Beauchamp van het kasteel.
Ja.
Ja, natuurlijk.
Dank je, mijn liefste.
Ik denk dat het al werkt.
Ik weet niet wat er voor bewijs is tegen de knul maar...
Eigenlijk heeft hij bekend.
Hij stal twee gerstebroden van zijn werkgever.
Vader Bain wil zijn hand laten afhakken.
Hij zegt dat het de enige manier is om zijn onsterfelijke ziel te redden.
Het is maar een kind.
U gaat hem toch niet verminken omdat hij een brood heeft gestolen?
Hou toch op.
Arthur...
Stel je toch voor dat onze verbintenis was gezegend,
hoe zou jij je dan voelen
als jouw zoon daar stond?
Natuurlijk was het alleen maar honger die de knul aanzette tot diefstal.
Kun je het niet in je hart vinden om genadig te zijn,
en jij de ziel van rechtvaardigheid?
Mijn lief, gevoelig hart.
Aangezien hij bekende, kan ik hem niet laten gaan.
Maar misschien een uur aan de schandpaal
en een oor gespijkerd.
Jij bent degene die weekhartig is.
Ik ben tot een besluit gekomen, Vader Bain.
We zoeken alleen gerechtigheid.
Daar. Gemakkelijk genoeg.
De man heeft geen notie van dubbelhartigheid.
Wat betekent dat, een oor gespijkerd?
Gespijkerd aan wat?
Aan de schandpaal, natuurlijk.
Dat is beter dan een hand kwijtraken.
Nu word je vergeven.
Laten we die kruiden stampen en inmaken.
Dan kunnen we naar beneden gaan, een lekker glas port drinken,
en elkaar al onze geheimen vertellen.
Toch verwar je mij, Claire.
Iemand zou denken dat er geen schandpalen of straffen zijn waar jij vandaan komt.
Het is anders daar.
Waar, Oxfordshire?
Zou niet denken dat het daar zo anders is.
Het is niet alleen Oxfordshire.
Ik had een ongewone kindertijd. Ik groeide in vele plaatsen op.
Echt waar?
Vertel.
Ik wil er alles over horen
Wat is er? - Hier binnen.
Vrouwe Duncan. Vrouwe Beauchamp.
Mr MacTavish.
Dougal werd teruggeroepen naar Leoch. Ik ben gestuurd om je te halen.
Ik bracht je mantel mee om je warm te houden.
Vrouwe Beauchamp stond net op het punt
mij over haar ongewone opvoeding te vertellen.
Ik weet zeker dat het een goed verhaal is.
Waarom neem je geen glas port en luister je mee.
Met meer tijd zou ik dat doen, maar we moeten gaan,
anders krijgen we alleen restjes voor ons avondeten.
Dank je voor je gastvrijheid, Geillis, en hiervoor.
We moeten dit nogmaals doen. - Zeer zeker.
Binnenkort.
Hoeveel langer denk je dat hij daar moet blijven?
Hij kan gaan wanneer hij wil. Zijn uur zit erop.
De jongen heeft niet de moed om zijn oor los te trekken van de spijker.
Je bedoelt dat hij zichzelf los moet trekken? - Ja.
Hij is nog een beetje nerveus, maar hij overtuigt zichzelf snel genoeg.
Mr MacTavish, Uw vingers,
ze zijn best sterk, neem ik aan.
Ja.
Nu dan, Novelli, je hebt jezelf in een lastig parket gebracht, nietwaar?
Het heeft geen zin erover te blijven tobben.
Een klein rukje met je hoofd en het is voorbij.
Zal ik je helpen? - Nee, nee.
Snel naar huis.
Het komt wel goed met haar, ze kan gewoon geen bloed zien.
Dank je. Ik weet dat dat een risico was.
Je wil toch niet dat ik minder dapper ben dan een klein Sassenach vrouwtje?
Wil je het riskeren mij nogmaals te helpen?
Ken jij de Zwarte Kerk?
Het is zo vredig.
Het is totaal niet wat ik verwachtte.
Ze zeggen dat Satan slim is.
Hij zou geen nietsvermoedende zieltjes vangen
als hij zijn vallen in moerassen en tunnels zou aanbrengen.
Geloof jij echt dat er hier demonen zijn?
Ik weet dat de kleine Lindsay en Tammas
niet de eerste jongetjes zijn die ziek worden en sterven na een bezoek hier.
Om je de waarheid te zeggen, naar de Zwarte Kerk gaan
en het navertellen is een manier om je mannelijkheid te bewijzen.
Ik deed het zelf ook...
toen ik een jongetje was en mij gebeurde niets,
maar de vloek kreeg mijn neef te pakken en hij was bijna een week ziek.
Denk je dat demonen verantwoordelijk waren?
Ik ben een geschoold iemand, Vrouwe, als ik het zo mag zeggen.
Misschien niet zo geschoold als U,
maar ik had een leraar.
Een goede.
Hij leerde mij Latijn en Grieks en dergelijke,
geen kinderverhaaltjes over elfjes, duivels,
waterpaarden in meren.
Maar ik ben ook een Hooglander, geboren en getogen,
en ik geloof niet in het noodlot uitdagen
door licht te denken over de Dood op zijn eigen kerkhof.
Toen je hier kwam om je mannelijkheid te bewijzen,
wat deed je dan precies?
Niet veel.
Rondrennen, meestal.
De muren beklimmen.
Misschien de Duivel uitdagen door op de stenen te pissen.
Soms heb je geluk en vind je wat bessen of wilde knoflook om te eten.
Wilde knoflook?
En dat eet je? - Ja.
Kun je het me laten zien?
Ik hou niet van de smaak maar sommigen vinden het heerlijk.
Dit is geen wilde knoflook.
Het is Convallaria Majalis, lelietje-van-dalen.
Lelietje-van-dalen?
Nooit van gehoord.
Dat komt omdat het niet inheems is in Schotland.
De monniken die dit gebouwd hebben,
kwamen die toevallig uit Duitsland?
Duitsland?
Pruisen, bedoel ik.
Ja.
Natuurlijk.
Vrouwe, de arme kleine is bijna dood.
Satan eist zijn lichaam op.
Vader Bain kan alleen hopen dat hij zijn onsterfelijke ziel redt.
Ik denk dat ik zijn leven kan redden. Ik denk dat Lindsay en Tammas dit aten.
Dit zijn lelietjes-van-dalen, maar het ziet er precies hetzelfde uit als wilde knoflook,
maar dit is giftig.
Ik kan Tammas iets geven tegen het gif maar we moeten snel zijn.
Wat is dit voor heiligschennis?
Vader, ik pleeg geen heiligschennis. Ik wil... - Ik ben de discipel van de Heer.
U bent niet bevoegd om de demon uit te drijven.
Verlaat dit huis nu meteen.
Het probleem van de jongen is gif, niet een demon.
Als U mij hem niet laat verzorgen, zal hij sterven.
Laat haar door, Vader.
Ik word niet gecommandeerd door een vrouw.
Deze jongen is een slaaf van Satan en moet gezuiverd worden
of zijn ziel is tot in eeuwigheid gedoemd.
Dit is het huis van mijn zuster,
en daarvoor van mijn vader,
en wij beslissen wat er onder dit dak gebeurt.
Verzorg de jongen.
Ik ruik de dampen van de hel aan jou.
Het is een aftreksel van wolfskers.
Als het aftreksel werkt, wordt zijn hartslag normaal, zal het zijn bloeddruk verlagen,
en hem binnen enkele tellen bij bewustzijn brengen.
Als ik de dosering verkeerd heb of het vergif,
zal het stuiptrekkingen veroorzaken en de jongen net zo snel doden.
Tammas.
Ma. - Mijn jongen.
Hij is bij me teruggekomen. Het is een wonder. Het is een wonder, Vader.
God zegen U, Vrouwe.
Satan mag dan misschien God voor gek zetten,
maar God zal het laatste woord hebben.
Dat beloof ik je.
Ik geloof echt dat Vader Bain liever had dat de jongen stierf dan dat ik hem redde.
Ja. Daar twijfel ik niet aan.
Iemands geloof bepaalt hoe hij in het leven staat.
Als je dat wegneemt, wat blijft er dan over?
Is het zo anders waar jij vandaan komt?
Als je het zo bekijkt, denk ik van niet.
Mocht het je beter doen voelen,
Mrs Fitz noemt je nu...
De wonderdoener. - Goede hemel.
Ik hoop op zijn minst,
dat ik wat meer vertrouwen van Colum krijg.
Ja.
Hij strijkt de eer op dat hij jou aanstelde als genezer voor de Mackenzies.
Ik betwijfel of hij je binnenkort laat gaan.
Ik kom hier nooit weg.
Ik bleef bijna in mijn kamer.
Ik had geen zin die mengeling van ontzag en argwaan aan te zien
die me nu overal leek te achtervolgen.
Het verhoogde alleen het gevoel van hopeloosheid
over mijn situatie dat over mij was gekomen.
Ik had, wat een wonder werd genoemd, uitgehaald,
maar in plaats dat het mij mijn vrijheid opleverde, had het mijn ketenen versterkt.
Zelfs als ik weg kon komen, terug naar de stenen,
had ik geen enkele garantie dat het opnieuw zou werken, wat het ook was.
Als het zou werken, was er geen enkele garantie dat ik thuis zou komen.
Zou ik niet net zo gemakkelijk verder terug in de tijd worden gegooid
naar de Middeleeuwen of zelfs de Romeinse bezetting?
Wat mij uiteindelijk uit mijn kamer bracht
was de vergetelheid die beloofd werd door Colum's Rijnse.
Hier. Zag je me niet zwaaien? Verwondde bijna mijn arm weer.
Blijf laag en stil of ze stenigen ons waarschijnlijk.
Dit gaat over een man die laat naar buiten gaat
naar een elfenheuvel op de vooravond van Samhain
waar hij een vrouw hoort zingen, verdrietig en klaaglijk
vanuit de stenen zelf op de heuvel.
Ik ben een vrouw uit Balnain.
Het volk stal mij keer op keer.
De stenen leken te spreken.
Ik stond op de heuvel en de wind stak op,
en het geluid van de donder rolde over het land.
Ik plaatste mijn handen op de grootste steen
en reisde naar een ver, afgelegen land
waar ik een tijdlang leefde onder vreemdelingen
die geliefden en vrienden werden.
Maar op een dag, zag ik de maan tevoorschijn komen
en de wind stak nogmaals op
dus ik raakte de stenen aan
en reisde terug naar mijn eigen land
en kwam weer bij de man die ik achterliet.
Kwam ze terug door de stenen?
Ja, dat deed ze.
Dat doen ze altijd.
Het was een legende, dwaas om als feit te beschouwen,
maar toch was de helft wat Gwyllyn beschreef met mij gebeurd.
Waarom niet ook de andere helft?
Het deel waarin de vrouw terugkeerde naar huis?
Wat zei Geillis?
Zoals ik je al zei, er zijn vele dingen in de wereld die we niet kunnen verklaren.
Mijn hart leefde plotseling op, en ik wist op dat moment
Ik kon niet langer wachten op toestemming of assistentie.
Ik moest van Castle Leoch ontsnappen en zo snel mogelijk terug naar de stenen
of sterven bij de poging.
Vertaling en Sync: Het Outlander Team. - www.addic7ed.com -