Ik schrijf dit op, zodat het herinnerd kan worden.
Maar ik weet niet wie het zal lezen.
Het ging voorspoedig met Denemarken
en niemand kon zich voorstellen
dat het land snel zijn ergste en bloedigste nederlaag zou meemaken.
Dit is het verhaal van een vergeten tijd en een vergeten oorlog.
Over Laust en Peter, Johan en Didrich...
Sofia en moeder Karen Dinesen, Einar, Erasmus en Alfred...
en het lot van anderen
die het slachtoffers werden van de euforische dwaasheid van gekken.
En ons geloof in hen.
Ik ben Inge. Ik ben de dochter van een rentmeester.
De liefde van Laust en Peter.
Ik ben de laatst levende getuige.
Ik heb die tijd, die is verdwenen.
Als we hier even bijeenkomen, voordat we naar het museum gaan.
Hier is het gebeurd...
18 april, 1864, het Deense leger vocht tegen de Pruisische overmacht.
Karoline, hallo. Tik Karoline even op haar schouder.
Er is nu is er niet meer veel van te zien.
Er zijn nog enkele gleuven in de grond, bakken en sporen van verschansingen.
Maar gebruik je fantasie en stel je eens voor...
dat het Pruisische leger daar was
en de Deense verdedigingswerken zich hier op het platteland bevonden.
Luisteren jullie wel? We gaan nu allemaal daarheen rennen.
Dybboel Molen.
Jonge Deense soldaten vochten hier
een compleet onmogelijke en hopeloze slag,
tegen een gigantisch Pruisisch leger.
Dybboel Molen.
Dit is de beste wiet die er is. Ik heb er een pond van.
Ik word schatrijk. Probeer maar.
Jij zal nooit rijk worden, Zlatko.
Op 18-04-1964, verschanst, sneuvelde Kaptsur Lundbye
van het 2e Regiment hier, samen met vele van zijn manschappen
wiens namen nooit zijn opgetekend.
Wat dom. Er is een monument omdat ze gesneuveld zijn.
O, ik ben doodgegaan. Geef me een monument.
Idioot.
Goedemorgen.
En Noach deed, precies zoals God hem had opgedragen.
Als er van elk diersoort een paar was, was er dan ook een luizen paar?
Noach nam van ieder diersoort een paar. Van elk levend wezen.
Maar, wat moet je nou met luizen? - Ieder wezen is Gods werk.
Maar luizen? - Jij bent blij als je 'luizenvrij' bent.
Zonder luizen zou er geen 'luizenvrij' bestaan.
Verdomme. - Genoeg.
Ga je mee, Peter? - Kom op.
Peter.
En daarom is Denemarken in oorlog. En worden de troepen verzameld...
want geen soldaat is zo dapper als een Deense soldaat.
De Duitser is op de vlucht en Sleeswijk wil dat jullie je hoofd buigen.
Ja, kinderen. Velen van jullie vaders zijn daar
en jullie moeten trots zijn
dat ze Denemarken verdedigen tot de laatste snik.
Peters vader ook. Toch, Peter, die te laat is gekomen.
De Duitser eet Sleeswijk op als de wolf
die de verloren schaap verleidt. Kom maar. Kom met me mee.
Nee. Want hier is het Koninkrijk Denemarken.
En dat is helemaal tot hier. Dus Sleeswijk behoort bij onze kudde.
Ze denken dat ze er niet bij horen, maar we gaan ze van gedachte veranderen.
Ja, Einar?
Wordt er niet hoofdzakelijk Duits in Sleeswijk gesproken?
Ja, maar dat moet veranderen.
Want we hebben geen andere talen in Denemarken dan Deens.
En daarom gaf God ons onze vlag.
Ja, Peter? - Is hij echt uit de hemel gevallen?
Ja. De Goede God, liet de Deense vlag met het witte kruis...
neerdalen op ons Denen.
Omdat Hij meer van ons houdt dan van alle anderen.
Hoera. - Hoera.
Weet je het zeker?
Ja, als je het lang genoeg doet, zal er iets uitkomen.
Je moet het minimaal één keer per dag doen en het in die pot daar doen.
Het komt.
Moet je zien.
Dat is er voor nodig om kinderen te krijgen.
Jezus, ik kan het niet. Jezus.
Maak je niet druk. Het zal zeker komen.
Waarom luiden ze zo vaak de bel?
Het is Didrich.
Ze zijn thuis.
Ik was 12 jaar in 1851 toen de soldaten naar huis terugkeerden.
Ze hadden de Pruisen en de Sleeswijkse rebellen verslagen
en nu werd het hele land ondergedompeld in opwinding.
Nog steeds herinner ik me de huilende vrouwen toen zij hun zonen en mannen weer zagen.
Ik weet nog goed hoe geweldig Didrich eruit zag
rijdend op zijn grote paard en eruitzag als een prins.
Hoe ik barrevoets naast hem liep en hem bewonderend aankeek.
en het gegoede gezelschap, die hem enthousiast ontving.
Moet je mijn zoon eens zien.
Daar hebben we de held.
Hoera. Hoera. Hoera.
Didrich.
En... Ja, dat is fantastisch.
Kom mee. Cognac. Cognac voor mijn zoon.
Kom mee, jongen.
Schiet me niet dood.
Duivelse Duitser.
Moeder?
Vader?
Kom hier, jongens.
Hoeveel heb je er gedood?
Daar praten we niet over, oké?
Je hebt er zeker weten meer gedood dan Didrich.
Hebben jullie het hek gemaakt? - Ja.
Jullie zijn goed met jullie handen.
Peter leest boeken. Hij gaat naar school. Hij kan al lezen en schrijven.
Jij gaat misschien ooit naar Kopenhagen om te studeren?
Ja, misschien.
Misschien krijgen we dan een priester in de familie.
Hoera. Hoera. Hoera.
Hoeveel heb jij er afgeslacht? - 120.
Hoe gaat het met je?
Kon je respect afdwingen? De manschappen hadden respect voor je?
En als je nou eens bij het leger blijft?
Als u gezien zou hebben wat ik gezien heb...
Ik zag dat mannen aan stukken gereten werden.
Ja.
Ik stond naast mijn luitenant... en toen ineens...
was zijn gezicht verdwenen.
Het was verdwenen vader. - Ja, zo gaat dat in een oorlog.
Maar ik had het net zo goed kunnen zijn.
Oorlog is verschrikkelijk.
U weet hoe het is om zichzelf elke dag te zien sterven?
Je leeft. Als je moeder nog had geleefd
zou ze zo gelukkig zijn dat je weer thuis bent.
Helemaal intact. Gezond.
Intact.
Ik ben niet gezond.
Herpak jezelf.
Weinigen konden het litteken op Didrichs ziel zien...
want, wie weet wat voor soort mens er achter de façade schuilt.
Want is zelfs de sterkste onder ons,
soms niet, als men alleen voor de spiegel staat, een zwak huilend kind
met vreemde demonen?
Denemarken is groot.
Groot als de grootste.
Groter zelfs, maar de reactionairen,
conservatieven en aristocraten hebben de macht.
Ditlev?
Zie je niet dat ik aan het werk ben?
Liefste Ditlev, we moeten nu naar het theater gaan.
Dank je, Emilie. Dank je.
Monrad, jij bent het, jij bent de redenaar.
Als we de conservatieve partij willen uitbreiden, heb ik jouw hulp nodig
Dan moet je jezelf herpakken.
Wat is er met je aan de hand? - Wat is je probleem, Bisschop Monrad?
Wij alleen zijn verantwoordelijk voor het heropbouwen van ons land.
Onze leider schaft instrumenten aan. Zij spelen muziek.
Maar jij bent nu zo stil als een leeg orkestbak. Verdomme, man?
Jij moet je laten horen in het parlement. - Roep de duivel niet op in mijn aanwezigheid.
We hebben een geweldig project. Dus daarom vragen we aan iedereen
er alles aan te doen om de conservatieven de mond te snoeren.
Zelfs zij houden van democratie.
De vlag van Denemarken wappert in heel Europa,
wat laat zien dat we een modern, democratisch koninkrijk, voor en met het volk zijn.
Als we ons als één volk en één koninkrijk moeten verenigen, hebben we..
Hun retoriek, Monrad. Het is als de duivel in de hel.
Het zijn zo verdomd goed. Zij en Grundtvig.
Is het niet God zelf, die door priesters zoals jij spreekt?
Alsjeblieft, Lundbye... - Herpak jezelf.
Zij zijn de winnaars.
Waar gaan we naar kijken? - Mevrouw Heiberg. 'Macbeth'.
en gij zult zijn wat u beloofd is. Maar ik vrees voor uw aard...
Die te...
goedhartig is...
om de kansen te grijpen...
U wilt groot zijn...
u kent eerzucht...
maar niet het venijn dat erbij hoort.
U wilt het hoogste op heilige wijze...
U speelt niet vals, maar wilt ten onrechte winnen.
Dat wat roept: 'Zo moet gij doen,
als gij het wilt hebben.'
Durf je je verlangen...
niet in daden om te zetten?
Wat gij ziet als het sieraad van het leven.
Wil je als lafaard leven?
Laat je 'ik durf niet' volgen op 'ik wil',
als een huiverige kat? Het wil graag de vis...
maar geen natte poten.
Bravo.
Omdat je jarig bent, mag je dit hebben.
En... - Bewaar wat voor Laust.
Dank je, Peter.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Linnaeus: 'Flora en Fauna in Scandinavië'
Ja, het is... Ik heb het van een Zweed gekocht.
Het is in Zweeds. Zweeds is niet moeilijk om te leren.
Ik heb geen boeken voor jou, Laust. - Die lees ik toch niet.
Weet je het zeker? - Ja.
Misschien kan je er hierdoor mee wegkomen.
Ik denk dat hij schoon is, maar controleer even dat er geen stuk van een Pruis opzit.
Kom mee, Peter.
Die dag liet God zonnestralen over onze wereld schijnen...
die nog steeds heel klein was.
Ik zag twee smerige jongentjes. En ze keken naar mij
alsof er een zuil uit de zee oprees.
Maar die dag is de dag we nooit zullen vergeten.
Hier mogen geen meisjes komen. Dit is onze geheime plek.
En jij hebt hier niets te zoeken. - Inderdaad.
Jij hebt niets te zoeken op onze plek.
Eikels. Grote
vieze vuile eikels.
Wie ben je? - Ik ben Inge.
De dochter van de nieuwe rentmeester.
En deze plek is net zoveel van mij als van jullie.
Het is van iedereen.
En hoe worden twee zulke eikels genoemd?
Laust. - We zitten op dezelfde school.
Was jij het die een klap kreeg?
Wat zouden jullie doen? Die vent Egeus heeft de mooiste dochter van het koninkrijk, Hermia
waar iedere jongeman mee wil trouwen.
Vooral de twee edelmannen, Lysander en Demetrius
en dan, dwingt Egeus, Hermia met de verkeerde te trouwen
namelijk Demetrius, terwijl ze van Lysander houdt.
Maar de vader besluit het en hij mag Lysander niet.
En ze zeggen tegen Hermia, dat ze drie keuzes heeft.
Of ze trouwt Demetrius, gaat het klooster in of sterven.
Wat zou jullie keus zijn?
Wat kiezen jullie?
Wat moet men kiezen? - Wat doe je?
Wat zouden jullie dan kiezen?
De dood, natuurlijk.
Kom dan, eikels. Kom dan.
Het is zo lekker.
Kom dan.
Kan men de wolken terugblazen vanwaar ze vandaan komen?
En kunnen we hier niet voor eeuwig blijven?
Ik herinner me de ruimte, alsof de tijd stilstond.
Zouden we de tijd kunnen stilzetten
en voor altijd leven?
Je kan hier wel een tijdje blijven als je het echt wilt.
Maar je weet het.
Je weet dat de deur niet op slot moet,
maar dat de klink er wel altijd op zit.
Mocht Sebastian thuis komen..
en hij staat buiten en kan niet naar binnen
als we slapen
en hij gaat weer weg. Je weet dat ik dat verschrikkelijk zou vinden.
Mam... Sebastian komt niet meer naar huis.
Sebastian is dood.
Mag ik wat geld hebben? - Nee.
Waarom niet? - Omdat ik geen geld heb.
Dat was dan de derde school.
Ik weet dat je moeder problemen heeft, maar iedereen heeft het zwaar.
Wat ben jij, Claudia?
Ik kan...
Ik wil graag...
mijn eigen tv-programma.
Probeer een baan te vinden.
Om te blijven steken in de onderste laag? Maar als je het daar leuk vind, ga je gang.
Tot ziens.
En dan? Wat wil je dat ik doe?
Kijk me dan aan. Ik zal verdomme hulp zoeken.
Ben je bekend met Hagenfeldt?
Ik zeg dit alleen maar, omdat ik je moeder ken.
Je bent te jong om een baan aan te beiden. Dus dit is geen vacature aanbieding.
De baron is oud en redt het niet meer alleen. En hij wil geen hulp.
We zullen hem onder dwang uit huis moeten plaatsen. Mits...
De reet van een oude zak afvegen? - Misschien hebben jullie iets gemeen.
Wat dan? - Jullie hebben allebei geen toekomst.
En?
En wat? - Heb je geld?
Je weet toch dat je voor 2000 aan wiet hebt opgerookt?
Wat doe je nou? Hé, Claudia.
Toen ik wegging
ging ik weg
mijn meisje wilde gaan, Ja, mijn meisje wilde gaan.
Jij, mijn vriend, kan niet ten strijde trekken.
Als sneuvel, kom ik waarschijnlijk weer naar huis.
Ja, er was geen gevaar, toen ik hier bij jou was.
Clematis Vitalba
Pap, ik heb het gevonden, dit kan je wond genezen.
Clematis Vitalba, Clematis.
Het helpt wonden die niet genezen
Hoe heet het, zei je? - Clematis Vitalba.
Clematis. - Moet ik ernaar gaan zoeken?
Ja. Dat is goed.
En ik? - Ja. Jullie allebei.
Planten kunnen alles genezen. Het is allemaal in de natuur terug te vinden.
De meeste mensen geloven alleen in wat ze kunnen zien en kunnen aanraken.
Vooral mannen.
Vroeger verbrandde ze vrouwen
die alles over planten en de geheimen van de natuur wisten.
Heksen?
Het is jammer dat jullie mannen zijn, want mannen zijn allemaal dom.
Pa zegt dat Peter in Kopenhagen een priester wordt.
Dan doen wij dat ook. Ik wil ook naar Kopenhagen gaan en wijs worden.
Maar priester. Ik kan niet samenzijn met een priester
dus zal je iets anders moeten gaan lezen.
Kom mee. - Wat gaan we doen?
Een heleboel geheimen vinden.
Kom.
Moeten we dat wel doen?
Ik wil het niet doen. Wat als de baron...
Geloven jullie in God? - Ja.
Mamma zegt dat alles aan God toebehoort.
Dus dit is allemaal uitgeleend aan de baron.
Heb je.. - Kom op.
Laust, ga achter hem lopen. - Waarom?
Bedek zijn ogen.
Peter, kijk.
Heb je ooit weleens zoveel boeken gezien?
Is het niet verbazingwekkend?
Het meest verbazingwekkende is, dat ze ze niet eens gelezen hebben.
Ze hebben ze alleen maar omdat het leuk is om ze te bezitten.
Eén heeft Dickens en één heeft Shakespeare
en één heeft Homerus.
Maar ze hebben geen idee wie dat zijn. Gegoede mensen vinden het goed om ze te hebben.
Graaf Slaskeballe. Bent u klaar voor een gevecht tot de dood?
Zwaar getroffen.
Het zijn niet alleen de rare capriolen. Ik steek het in haar reet
als je je niet behoorlijk gedraagt. Ik sla je nu in elkaar.
Wat is hier gaande?
Wat heeft dit te betekenen?
Ben je gek? Dat is een echt pistool.
Inge, wegwezen hier. - Het was mijn schuld.
Wegwezen. - Nee, het was mijn schuld.
Didrich, ik was het die ze hiernaartoe heeft gelokt.
Oprotten hier.
En wat is dat? - Mijn boek.
Geef me dat boek.
Geef me dat boek als ik dat zeg.
Het is Peters boek. - Hou je mond dicht.
En dat is jouw pistool, zeker?
De regels zijn duidelijk. Je kan hier niet blijven als je steelt.
Dat weet je.
Laust...
Peter...
Wat is hier aan de hand?
Dat gebeurd er nou als je lang weg bent. Goede jongens veranderen in dieven.
Wil je nou stoppen? - Wij moeten hier weg.
Ik heb gewassen en geperst voor u, sinds ik kon lopen.
En Thøger heeft geëgd, geploegd, gezaaid en geoogst,
zijn hele leven lang en hij kent iedere rots en wortel op het landgoed.
En u bent altijd een goed en rechtschapen man geweest, Baron.
En u kunt zeggen dat u ontevreden bent over ons werk
Maar dat er dieven zijn in onze verdomde...
verdomde familie.
En dat boek was van Peter. En dat moeten we terugkrijgen
voordat we weggaan.
De baron verontschuldigt zich. Het was duidelijk een misverstand.
dus ik...
Jongens...
het is belangrijk om sorry te zeggen.
Sorry. Ik had jullie moeten vertrouwen.
Dus geef me nu een klap in m'n gezicht.
Ik heb er één aan jullie gegeven. Wat jullie niet verdiende.
Dus geef me er nu eentje terug.
Toe maar.
Eén klap. Zo hard je kan.
Je krijgt maar één kans. Toe dan.
Toe dan.
Wat was dat? Was dat de zachte, koele westenwind?
Dat kan beter. Geef een goede zwengel en dan doorhalen.
Zo moet het.
Zo is het goed.
Laust.
Wees niet te zachtaardig.
Dat leek een beetje op een zacht briesje. Mag ik nog een keer?
Ja.
Bisschop Monrad. Wat een eer.
Nee, het is mijn... - Ik dacht dat Joanna een grapje maakte.
Daar is ze heel goed in.
Maar u stond erop om langs te komen, dus waren we best wel trots.
Is dat... - Ja.
Joanne wordt soms aangevallen door een vlaag van volkscultuur.
Ze is geraakt door een lied. Het is een aanwijzing...
Een lied over de goede Deense geest. Een Deens lied voor de Denen.
Het Nationale Vers, vol moed en optimisme.
Geen wonder dat mensen ervan houden. - U haalt de woorden uit mijn mond.
Ik hoop dat het mij zal helpen, dat ik even uw vrouw van u steel.
Ik ben erg aanmatigend, maar het heeft betrekking tot de kunsten.
Ik begrijp het.
Denkt u dat kunst alleen een oorlog kan winnen?
Dat het zo'n sterke kracht kan laten ontwaken in een mens
dat men bijna bovennatuurlijke krachten kan krijgen?
Dat het zo sterk kan zijn als geweren?
Als geweren ons uitwendig verdedigen, dan zal de kunsten ons zeker
verdedigen tegen de gladde, het eenvoudige,
tegen stompzinnigheid, de eeuwige poging om het innerlijke over te nemen.
Ik ben een groot bewonderaar van u. U heeft meegeholpen het land te transformeren.
De koning heeft de grondwet getekend, maar uw werk was van het grootste belang.
Bedankt, Monrad.
Mag ik mijn hand weer terug? - Sorry.
Mijn hand?
Wat kan ik voor u betekenen?
Mevrouw Heiberg
als u een tekst als Macbeth krijgt...
en men leest de woorden vanaf het papier
en het is grote kunst, maar het leeft niet
niet totdat de woorden uitsproken worden.
En ze worden met zo'n gloed en overtuiging uitgesproken
wat heel indrukwekkend is.
Ze worden met zo'n helderheid uitgesproken
wat niet alleen zorgt dat mensen luisteren maar dat ze ze ook
voelen, mevrouw Heiberg, hier. Precies hier.
Ze zijn die gloed kwijt.
Is het echt zo overduidelijk?
Eén van de meest belangrijkste politicus van het land komt bij mij om over passie te praten.
Waar bent u de uwe verloren?
Mevrouw Heiberg...
ik weet niet wat er mis is,
maar het is zo en ik voel niets meer.
Ze voelen niet meer.
U denkt dat u voelt?
Er moet iets zijn waar ze gepassioneerd over zijn.
Ik ben gepassioneerd voor het moederland. Gepassioneerd voor Denemarken. Natuurlijk.
We zijn het meest vooruitstrevende land in Europa met de beste grondwet ter wereld.
Het volk sprak en de koning luisterde. En de conservatieven zwijgen.
Het is het Denemarken voor het volk. Gods volk.
Ik heb er met Grundtvig over gesproken en de Denen zijn heel speciaal.
Daarom, verenigen we Denemarken in één koninkrijk
één volk in een verenigd Denemarken.
De conservatieven willen genoegen nemen met een belachelijke vrede
met Sleeswijk-Holstein en de Duitsers.
Het verdrag zegt dat we Sleeswijk niet mogen aanraken.
Verdragen die de Britten en de Russen ons hebben opgelegd.
Allemaal conservatieven en die veranderen niet.
Ze verzetten zich tegen nieuwe tendensen en ze zijn tegen ons,
zij die een nieuwe wereld willen creëren.
En Sleeswijk?
Sleeswijk hoort te worden opgenomen bij het Deense volk in die nieuwe wereld.
Weg met het reactionaire. Het is nu God, koning en het volk.
Precies, mevrouw Heiberg.
Toen ik wegging
wilde me mijn meisje gaan.
Dat wilde mijn meisje
ja, mijn meisje wilde gaan.
Dat gaat niet mijn vriend. Ik trek ten strijde.
Hier is hij, Uwe Majesteit.
Majesteit.
Iedereen zegt dat u zo getalenteerd bent.
Wat is uw talent precies?
Europa valt uiteen. De liberalen zijn in heel Europa in opstand
en dreigen het hele continent in brand te zetten.
De democraten beweren dat het volk op hun hand is
en willen de monarchie afschaffen.
We moeten alles doen om te voorkomen
gewurgd te worden door die liberale en democratische onzin.
Bedenkt u eens wat er in Denemarken zal gebeuren
als de liberalen steeds meer macht krijgen
en de koning aan de kant gezet wordt als een sierpaard.
Een joviale man die getrouwd is met een vrouw uit het volk.
Wie en wat is het volk? Het volk wilt niets beslissen.
Het volk wil werken, eten en drinken.
Wat was uw naam ook al weer? - Bismarck.
Otto von Bismarck, Uwe Majesteit. - Bismarck.
Is er iemand?
Hallo?
Stop of ik schiet. Ben je een dief?
Die idioten van de sociale dienst hebben me hierheen gestuurd.
Er stond eten op de trap.
Eten...
Je kan gaan. Wegwezen.
Bent je blind? - Ik ben niet blind.
Je bent wel blind. - Beneden is het kasteel helemaal donker.
Je hebt geen ramen nodig als je blind bent.
Ik ben niet blind. - Nee.
En ik ben Anastasia, de vermiste dochter van de tsaar.
Ja.
Wie zijn jouw ouders?
Ouders? - Jouw ouders.
Je bedoelt de mijne? - Ja, jouw ouders.
Die huilen. - Waarom?
Omdat mijn broer overleden is. - Hoe is hij gestorven?
In de oorlog. - Welke oorlog? Waar?
In één of andere uitgedroogde plek. - Ja..
Oorlog tegenwoordig...
Vroeger ging het er anders aan toe. - Was je erbij?
Ik word 170 jaar deze Pasen, Ja.
Wat denk je zelf?
GELD NU. Ben je bij die ouwe? Heeft hij geld? Kan je van hem profiteren? Bel. Verdomme.
Nu wordt het tijd dat je gaat.
Die vlooienmarkt aan de muur... - Vlooien?
De vlag en de sabels. Ze zijn misschien veel waard.
Is het van je familie? - Ja.
Nu kan je net zo goed gaan. - Ik zou thee kunnen zetten.
Thee? - Ik wil er graag meer over weten.
Over de oude mensen uit het verleden.
Ze hadden allemaal luizen in hun haar en ratten op de zolder.
En ze konden alleen maar zoute haring kopen. Ik vind dat zeer interessant.
Waar is je keuken?
Daar ergens. Zoek het zelf maar.
Bedankt voor de moeite, Jensen.
Meneer de Baron, even over mijn jongens...
Het spijt me, als u...
Het waren niet jouw zonen, het was mijn zoon.
Ik moet me verontschuldigen tegenover jou.
Brandewijn.
Denemarken. We zijn de zonen van Denemarken.
En we zien ze met veel geweld naar ons toe komen...
afstormen, met waanzin in hun ogen, furieus, met hun bajonetten omlaag...
terwijl ze schreeuwen: 'Tod. Tod.'
Steeds opnieuw, als een levende muur, tuimelend tegen ons aan. 'Tod'.
Maar de Pruisen weten niet, dat hun belachelijke oorlogskreet
een plezier voor ons Denen is om naar te luisteren,
want we hebben 'Tod' met bloed op ons gezicht geschreven...
zwijgend, klaar om hun harten eruit te rukken en hun darmen op te eten.
En ik stond op, trok mijn zwaard en schreeuwde:
Sterf dan, verdomde Duitser.
Sterf.
En ik hakte mijzelf een baan richting de Pruisen
en het regende bloed over me heen. En plotseling...
Plotseling ben ik alleen.
En lagen er honderden doden Pruisen om me heen.
Goedenavond, Inge. - Goedenavond.
Heb je echt zoveel Duitsers gedood?
Het was niets. - Ik begrijp het niet.
Wat begrijp je niet?
Het moet een hel voor je zijn geweest.
Gaat het wel met je?
Wil je dansen? - Ja.
Ga je binnenkort naar Kopenhagen? - Ik denk het.
Dan kom ik je bezoeken. - Dat lijkt me leuk.
En misschien...
ga je daarna met me mee naar huis.
Er is iets speciaals aan jou, Inge.
Ik ben maar een kind.
Kan je een geheim bewaren?
Ik ben een kikker.
Ja, echt waar.
Ik ben een kikker.
En als je me kust, ben ik misschien je prins.
Je bent dronken.
Waar was je?
Is er wat?
Kom mee dan.
Veroordeelde Duitsers. Worden in de kerkers gegooid.
Peter?
Nee, niet schieten.
We spelen het alleen maar. - Ga niet dood.
Ik zal over je waken, Peter.