Het jaar 2043
Waar ben je nu?
Op een warme, veilige plek, bij iemand van wie je houdt?
Denk je eens in dat dat weg is en dat je alleen nog kunt overleven.
Dat zou je toch doen, hè?
Je zou het proberen.
Je zou van alles doen, ook vreselijke dingen...
tot je het laatste zou verliezen wat je nog had: jezelf.
Maar stel dat je het terug kon krijgen.
Alles.
Met één druk op de knop.
Dan zou je dat toch doen, hè?
Je zou wel moeten.
Tot gauw.
Het jaar 2013
De vraag was nooit 'of', maar altijd 'wanneer'.
Wanneer is de volgende epidemie, of de volgende pandemie?
Athene, 430 voor Christus: tyfus.
Duizend jaar later teistert de pest het Byzantijnse Rijk.
In de 14e eeuw waart de Zwarte Dood rond in Europa.
Allemaal allang voorbij, hè? Toch niet. Dit was vorig jaar.
Bij ons in Pennsylvania, tijdens de kinkhoest-uitbraak.
We konden het niet aan. We zagen het niet aankomen.
Ik weet dat het gevoelig ligt in een zaal vol artsen...
maar we zijn God niet. We weten niet wat er komt, wel wat er kan gebeuren.
Ik vind dat de medische wereld zich op het ergste moet voorbereiden.
En dat moet hier beginnen, in de frontlinie, met artsen zoals wij.
Dr. Railly. - Hoe is het gegaan? Teken even.
Ik begin het aardig te leren. Hoe laat ben je thuis?
Pas laat. Ik moet zo nog naar een geldinzameling met senator Royce.
Sorry dat dat zo vaak moet. Ik zal het binnenkort goedmaken.
Lekker met z'n tweetjes ergens in een hutje...
geen telefoon, geen mails, veel wijn, een heel weekend.
Ik had je vanavond willen zien, maar je mag het wel goedmaken.
Een paar keer zelfs.
Een paar keer?
Kom dus maar gauw naar huis.
Zodra ik kan, schat. - Ik wacht op je.
Ik doe u niks. - Aaron, bel de politie.
Nee, niet doen. - Cassie?
Cassie? - Wat is er?
Cassie, blijf aan de lijn. Mijn god, Cassie is net overvallen.
Zet hem in de versnelling en rijd weg. Stop, luister.
Ik heb een mes. Ik wil u niks doen, maar als het moet wel, begrepen?
Zet hem in de versnelling en rijd weg. Ik heb geen tijd voor spelletjes, rijden.
Wil je geld van me? Dat kun je krijgen.
Ik kan gaan pinnen. - Nee, het gaat me niet om uw geld.
Ik heb nog maar even. Ik heb u te lang moeten zoeken. Er zijn zoveel mensen.
Ik doe u niks, dr. Railly.
Hoe weet je m'n naam? - Dr. Cassandra Railly...
geboren op 3 oktober 1980 in Syracuse, New York.
Oudste kind. Op de IC beland met meningitis in 1986.
Uw moeder stierf aan een embolie in 1990.
Medicijnen gestudeerd in Columbia.
Als viroloog gaan werken voor het CDC in 2015.
2015?
Het is 2013. Ik werk in een ziekenhuis. - U bent het, geloof me nou maar.
U kunt me vertellen wat ik moet weten.
Waar is Leland Frost?
Ik ken niemand die zo heet.
Nee, luister nou.
Leland Frost.
Sorry. - Denk na. U kent ene Leland Frost.
Ik moet hem vinden. Leland Frost.
Is hij 'n patiënt? Ik zie zoveel mensen. - Nee, waar hebt u het over?
Waar hebt u het over? Leland Frost...
Hier de hoek om, schiet op.
Uitstappen, vooruit.
Niet doen. - Nee, niet schreeuwen.
Kom hier.
Blijf daar staan, blijf staan.
Kom mee, vooruit.
Dit moet goed gaan.
Hoe heet je?
Je weet ook hoe ik heet.
Ik heet Cole. - Oké Cole, laten we even praten.
Praten heeft geen zin.
U kent Leland Frost niet. Ze hebben me te ver teruggestuurd.
Te ver terug? - Te ver terug in het verleden.
We leven nu. - Nee, dit is het verleden.
We leven in het jaar 2043.
Denk je dat je uit de toekomst komt?
Waarom hebben ze je teruggestuurd, Cole?
Over vier jaar wordt het menselijk ras bijna uitgeroeid door een dodelijk virus.
We weten alleen dat dat komt door Leland Frost. Ik moet hem vinden.
Was je bij m'n lezing?
Luister, Cole, ik weet dat je hier echt in gelooft.
Maar het is niet echt. - Ik ben niet gek.
Ik ben niet gek.
Die lijkt op de mijne. - Hij lijkt er niet op, het is die van u.
Uit mijn tijd, uw toekomst.
Dit is uw horloge.
Blijf kijken naar dat horloge, oké?
Hoe kan dat?
Het is ook vreemd. Je denkt dat het niet kan, maar het kan wel.
Ik snap het niet. - Wat nu breekt, blijft kapot.
Eén minuut. Ik heb nog maar één minuut.
Ze hebben ons gevonden. Kom mee.
Nee, kom mee.
Luister Cole, je bent geen tijdreiziger. - Je hebt dat horloge gezien.
Jullie zijn omsingeld. - Doe dat mes weg. Wil je dood?
De steeg is afgesloten. - Ik voel het, het is zover.
Het duurt niet lang meer.
Niet schieten.
Laat eens zien.
Blijf daar.
Als je me echt wilt helpen, als je me gelooft...
ga vandaag over twee jaar dan naar Philadelphia...
naar het John Adams Hotel.
Zorg dat je me vindt.
Kom naar me toe.
Het jaar 2015
Wacht u nog steeds op uw vriend?
Het is geen vriend.
Dat was hij in elk geval niet.
Ik weet niet wat hij was. - Wilt u er nog een?
Doe maar.
Juffrouw?
M'n dienst zit erop, maar ik ga je een ongevraagd advies geven.
Je wacht al een week. Hoe leuk hij ook is, hier word je gestoord van.
Het beste ermee.
Kunt u me helpen met uitchecken? Ik heb kamer 516.
Sir, u mag daar niet heen.
Kom maar met mij mee. - Laat me los.
Cole?
Cole...
Sorry, hij hoort bij mij.
Je moet naar een ziekenhuis. - Nee, geen instanties, alleen jij.
Oké, we zijn er bijna. Leun maar op mij.
Pas op, voorzichtig.
Diep inademen.
Je bent gekomen.
Ik moest zien of je wel echt was.
Hier ben ik.
Daar ben je.
Je bent laat. - Het is geen exacte wetenschap.
Cole?
Cole, hoor je me?
Mr Cole...
u mag de rest van uw leven best doorbrengen op de vloer van uw cel.
Dat is de ene mogelijkheid. - En de andere?
Dat hangt ervan af.
Gelooft u in het lot?
Natuurlijk.
Het lot, karma, de Kerstman...
Ik ben reuze spiritueel.
Spiritualiteit is gewoon kennis die we niet begrijpen.
Nog niet.
Hoe we het ook noemen, iets heeft ons hier bijeengebracht.
Waarvoor?
Een missie waarvan ik geloof dat het uw lotsbestemming is.
Wie bent u?
Mijn naam is Jones. En u gaat me helpen om de wereld te veranderen.
Het is al goed.
Rustig, blijf maar liggen.
Blijf maar rustig liggen, ik ben bij je.
De injecties zijn klaar.
Uw cellen hebben het goed doorstaan.
Splinteren is pijnlijk. Hou het zo goed mogelijk vol.
De tijd is nu anders voor u.
Iedereen zit vast in de tijd, u niet. Zelfs een paradox kan u niet weerhouden.
Mr Cole...
zij is niet uw missie.
Zij is maar een stukje van de puzzel.
Onthoud dat goed, Mr Cole.
Denk aan uw missie. De rest komt op de tweede plaats.
Iedereen die u ziet, is al dood.
Hoelang heb ik geslapen? - Bijna drie dagen.
Nee, wacht even.
Je bent nog niet 100 procent beter, al genees je snel.
Opvallend snel. Je hebt geluk gehad, de kogel is er dwars doorheen gegaan.
Je weet wel, vlak voordat je verdween.
Splinterde.
Noem je het zo?
Zo noemen zij het.
Je gelooft me, hè?
Denk je niet dat ik gek ben?
Je bent niet gekker dan ik.
Ik heb net een wond gehecht die je twee jaar geleden hebt opgelopen.
Ik weet niet wat ik geloof, maar...
je bent hier.
Oké, we moeten hier weg.
Cole, je bent net neergeschoten. Je lijf moet herstellen.
Ik heb geen tijd. - Heel even maar.
Ook niet even. We moeten... - Stop.
Je hebt geen idee hoe de afgelopen twee jaar voor mij zijn geweest.
Voor jou waren het drie dagen, voor mij jaren.
Luister, dr. Railly... - Ik ben geen arts meer.
Je houdt geen praktijk over als iedereen je voor gek verklaart.
Je vroeg me om hierheen te komen.
En ik ben er.
Maar ik zit met een hoop vragen.
Je hebt gelijk.
Voor jou is er veel tijd verstreken.
Je hebt recht op antwoorden.
Onze kennis is nogal fragmentarisch, maar op een dag werd de wereld ziek.
In 2017 stierven 7 miljard mensen aan de gevolgen van een epidemie.
Maar weinig mensen overleefden.
De mens sterft uit. Hooguit één generatie nog.
Het virus blijft muteren en blijft zich ontwikkelen.
Enkele mensen, een paar maar, bleken immuun.
Velen werden aaseters of nog erger, en maakten misbruik van de chaos.
Ze beroofden overlevenden, gezinnen...
en stalen hun voedselvoorraad en wat ze maar konden gebruiken.
De rest ging ondergronds, waar ze bijna doodhongerden...
totdat een groep wetenschappers besloot informatie te verzamelen...
om te kijken of ze er iets aan konden doen.
Ze ontdekten iets.
Een soort reset-knop, bedacht in jouw tijd en doorontwikkeld in de mijne.
Een laatste redmiddel. Onze enige oplossing is alles ongedaan maken...
en voorkomen dat de epidemie uitbreekt.
Waarom ben je bij mij gekomen?
Toen de wereld ineenstortte, werkte jij bij het CDC.
Je hield je schuil en zocht een remedie.
Je bent daarbij omgekomen...
maar je hebt nog een bericht de ether in gestuurd. Alleen maar een stem.
Het bericht dat wij hebben, is slecht verstaanbaar.
Dit is dr. Cassandra Railly van... We proberen de verspreiding van...
Aan alle CDC-kantoren:
De epidemie is begonnen met Leland Frost.
De aanstichters van de epidemie houden me in de gaten.
Ik heb bijna geen tijd meer.
Hij is onder jullie. Alsjeblieft, Cole...
Heb ik jouw naam genoemd?
Jij hebt me deze opdracht gegeven. Door jou ben ik hier.
We zijn twee jaar verder, Cassie.
Alsjeblieft, nu weet je toch wel wie Leland Frost is?
Ik heb geen idee.
Sinds je verdween of splinterde, heb ik gezocht naar Leland Frost.
Wat heb je gevonden? - Een aantal mannen met die naam.
Maar niemand die de mensheid zou kunnen uitroeien met een epidemie.
Dus ik heb wat hulp ingeroepen.
Ik kom eraan.
Mag ik...
Ik heb honger.
Wie is die man? - Jeremy heeft bij de NSA gewerkt.
Hij moest geheime informatie zien te achterhalen.
M'n vader hielp hem af en toe. - Je vader mag me altijd bellen.
Dat geldt niet voor alle generaties na hem.
Jeremy is de lijst met Leland Frosts nagegaan.
Hij moet iets te maken hebben met biomedische technologie.
Ik weet waarom we hem niet hebben gevonden. Hij heet niet Leland Frost.
Het is Leland Goines, CEO van de Markridge Group.
Van dat malariavaccin? - Dat is de dekmantel.
Maar de zwarte-geldstroom wijst op biologische en chemische wapens.
Militaire projecten, in het diepste geheim.
Kijk maar eens naar z'n interne codenaam.
Frost.
Dat is hem.
We hebben op de verkeerde naam gezocht.
Leland Goines dus. Waar is hij? - Ik weet waar hij morgenavond is.
Op een soiree in Washington. Markridge is erbij.
Dan gaan wij ook. - De boel wordt streng beveiligd.
Je komt er alleen in als je op de lijst staat...
zoals senator Royce bijvoorbeeld.
Gaat Royce erheen? - Misschien is het vergeefse moeite.
Het valt te proberen.
Heerlijk.
Als ik in deze tijd zou leven, zou ik alleen cheeseburgers eten.
Wat gaan we doen als we Leland Goines vinden?
Als we hem vinden, maak ik hem dood. Meer niet.
Je kunt hem niet zomaar vermoorden. - Eén in plaats van 7 miljard? Echt wel.
Misschien is dat niet afdoende en heeft hij de uitbraak al in gang gezet.
Hoe weet je of de toekomst verandert?
Dat weten we meteen. Op dat moment verdwijn ik.
Bedoel je dat je doodgaat?
Nee.
Dat niet, het is iets anders.
Vanaf dat moment zal deze ik nooit hebben bestaan. Het is ingewikkeld.
Het geeft niet, ik wist waar ik aan begon.
En wat gebeurt er dan in de toekomst?
Die wordt herschreven en hij wordt beter.
De epidemie zal niet plaatsvinden en mijn tijd verdwijnt.
Geloof me, daar is niks aan verloren.
Oké, we lopen langzaam naar binnen.
Een prijskaartje. Dat kan natuurlijk niet.
Kijk of je Goines ergens ziet, maar niet te opvallend.
Als hij er is, vinden we hem wel.
Je ziet er goed uit.
Dank je.
Jij ziet eruit als de vrouwen die we weleens zagen in oude bladen.
Wat voor bladen?
Ik bedoel...
je bent zo mooi schoon.
Vooruit dan maar, dank je wel.
Goed zo. Lachen is goed, het is een feest.
Goedenavond, hoe is uw naam? - Dr. Cassandra Railly. Met gast.
Wat was uw voornaam? - Cassandra.
Bij de D van 'doctor'? - Ik vind hem wel.
Bedankt, het is ook een lange lijst.
Het is Railly, R-A-L-L-L-Y.
Cassie?
Wat doe jij hier?
Ik ben adviseur bij de Markridge Group. Ik had jou hier niet verwacht...
al beweeg je je wel in deze kringen.
U staat er niet bij, mevrouw. - Laat maar, ze hoort bij mij.
O, zal ik uw jas aannemen? - Dank je.
Aaron, dit is Greg. Hij is m'n gast vanavond.
Greg, hallo.
Hallo. - Aangenaam.
Waar kennen jullie elkaar van?
Ze trakteerde me op een cheeseburger.
Marker, mag ik je aan iemand voorstellen?
Sorry, ik moet even iemands kont gaan kussen.
We zien elkaar nog wel, oké? - Natuurlijk.
Oké, laten we op zoek gaan naar Goines.
Cole?
Sorry, ik weet dat je een hekel hebt aan dat soort dingen.
Je ziet er goed uit. Wat zeg ik nou? Je ziet er fantastisch uit.
Echt waar, Cass, ik ben blij dat je weer de oude bent.
Hé, heb je er ook een voor mij?
Ik heb me zorgen om je gemaakt.
Dat hoeft niet meer. - Mooi zo.
Je had niet weg hoeven gaan. - Jawel.
Je zag een man verdwijnen. Wat zou jij zeggen tegen een patiënt?
Ik was geen patiënt, Aaron. - Wat had ik dan moeten doen?
Je had me moeten geloven. - Er is je iets overkomen die avond.
En dat spijt me heel erg. Maar het was geen tijdreiziger.
Ik kan dit nu niet. Het was fijn om je te zien, Aaron.
Neem me niet kwalijk.
In de 21 e eeuw zullen wetenschappers een soort popsterren worden.
Neem hem bijvoorbeeld. Dit is de nieuwe Jagger.
Hij lijkt er niet op, hij klinkt niet zo en hij is lang niet zo cool...
maar met zijn hersenen gaat hij de wereld veranderen.
Ik ben maar een man van de cijfertjes...
maar Oliver is een regelrechte Rolling Stone.
Wat doe je precies, Oliver?
Ik bestudeer virus- en bacteriemutaties en hun biochemische toepassingen.
Hij speelt voor God, en dat doet hij heel goed.
Nee, Cole.
Sla hem in de boeien.
Weg met hem.
Ga erachter aan.
Cassie, wat is dit? - Ik hoef jou niks uit te leggen.
Jawel, je bent via mij binnengekomen, dus nu hang ik.
Het spijt me.
Heeft die Cole jou gevonden, of ben jij op zoek gegaan naar hem?
Heb je soms last van het Stockholm-syndroom?
Dat zal het zijn.
Verdomme.
Ik had 'm. Waarom hield je me tegen? - Je kunt niet zomaar moorden.
Hij is al dood. Begrijp je dat niet? Iedereen is al dood.
Jij bent al dood door zijn schuld.
Zeven miljard mensen dood...
en ik had de kans om hem tegen te houden.
Er klopt iets niet.
Wie is dat?
Cole? Nee, niet doen.
Cole? - Laat me los. Cassie...
Cassandra Railly werkte als neuroloog in Philadelphia tot januari vorig jaar.
En hij? - Een onopgeloste zaak, twee jaar oud.
Dr. Railly was ontvoerd door een man. Zijn vingerafdrukken, geen lD.
Railly zei dat hij Cole heette en voor haar ogen verdween.
Hij zou uit de toekomst komen. - Wat een waanzin.
Cassie?
Sedeer hem en bel Ollie. Ik wil een compleet onderzoek.
Naar hem? - Schiet nou maar op.
Wetenschappelijk gezien kan hij niet bestaan.
Zo zien normale hersenen eruit bij complexe berekeningen.
Dit is onze vriend hier.
Het beeld van een grand mal, maar zonder chaos of schade.
Kijk eens naar z'n bijnieren. - Ze zijn overactief.
Logisch dat hij die bewakers aankon. - Het fysiologische beeld blijft vreemd.
Markridge loopt voorop in de biotechnologie...
maar hij is een levende computer. Z'n opdracht? Geen idee.
Dat moeten we hem vragen, maar hij is onze tijd in elk geval ver vooruit.
Zeker 20 jaar, misschien wel meer.
Gaat het? - Ja.
Hebben ze je pijn gedaan? - Nee, luister.
M'n tijd zit er bijna op.
Ga je splinteren?
Oké, luister goed. Ga vijf uur terug in de tijd.
Vóór dat feest en dat politiegedoe. - Nee, zo werkt het niet.
Dat is te precies, het is te gevaarlijk. Ik kan mezelf tegenkomen en dan...
Geef me je horloge. Vlug, je horloge.
Wou je je stunt van dat feest soms herhalen?
Pas op, deze heren hebben opdracht om eerst haar neer te schieten.
Volgens de huidige stand van de wetenschap is tijdreizen onmogelijk.
Maar ik moet je wat vertellen, Cole.
Ik weet iets wat de huidige wetenschap niet weet.
Hou je vast.
Het klinkt krankzinnig, maar het is waar.
Ik herinner me dat ik jou heb ontmoet in 1987.
Dat is 28 jaar geleden, maar je zag er precies hetzelfde uit als vandaag.
Snap je het niet? Dat geeft niet.
Ik snapte het eerst ook niet.
Ik dacht bij mezelf:
Hij lijkt op iemand die ik lang geleden heb ontmoet.
Maar toen drong het tot me door.
Hij is die man.
Ik heb je niet ontmoet in 1987.
Nog niet.
Maar dat gaat wel gebeuren.
Wat zocht je ook alweer?
De Ruiters van de Apocalyps of zo?
Nee.
Het Leger van de Twaalf Apen.
Ze maken een eind aan de wereld, hè?
Ja, dat was het. Zoiets vergeet je niet makkelijk.
Je weet nog niet wie ze zijn.
Je weet wat dat betekent, hè?
Jij bent het bewijs dat ooit, ergens, het onmogelijke is gerealiseerd.
En op een of andere manier...
heeft dat te maken met mij.
Dus wat moet ik doen?
Het is duidelijk gebleken dat je me ziet als een tegenstander of een vijand.
Vertel eens, wat voor monumentaals ga ik doen...
dat de natuurwetten worden overtreden...
om jou achter me aan te sturen?
Nee?
Dan niet.
Hoe het ook zit, het is duidelijk voor niks geweest.
Het spijt me voor jou Cole, maar ik moet je ontleden.
Ik moet weten hoe het werkt.
Dat betekent inderdaad dat je niet terug kunt naar 1987.
Weet je hoe ze dat noemen?
Een paradox.
Haar heb ik niet nodig.
Hou het netjes. - Goines?
Zal ik je eens een paradox laten zien?
Let goed op.
Gaat het?
Wat is er net gebeurd?
Iets gaat terug in de tijd en komt zichzelf daar tegen.
Moeder Natuur houdt haar zaken graag op orde.
Je kunt me niet doden, Cole.
Als je me had gedood, had je niet naar me op zoek hoeven gaan.
Hij is dood.
Maar jij bent er nog.
Dat kan helemaal niet.
Dat kan gewoon niet.
Hoe kan dat nou?
Raak hem niet kwijt. Een minuut geleden gaat hij ons weer redden.
Kom, we moeten hier weg.
Hier, vlug de hoek om.
Kom op.
Hierheen.
Luister, ga zover mogelijk hiervandaan en hou je schuil. Ze gaan je zoeken.
En jij dan?
Ik ga terug.
Oké, vertel ze over Goines en het Leger van de Twaalf Apen.
Ze gaan een eind maken aan de wereld.
Zie ik je ooit nog terug?
Dat weet ik niet.
Je moet gaan, nu meteen. Vlug, weg hier.
Hoe voel je je, maat? - Kan niet beter, Ramse.
Mr Cole, hebt u hem gevonden? - Ja, ik heb hem gevonden.
Dan hebt u uw taak niet volbracht.
U moest hem doden voor hij het virus kon verspreiden.
Leland is dood.
Ik heb hem gedood, zoals u me hebt opgedragen.
U had het mis. Z'n dood heeft helemaal niets veranderd.
Er hoorden anderen bij.
Er waren anderen bij betrokken.
Anderen?
Welke anderen?
Epidemie teistert New York
Wie dan, Mr Cole?
Het Leger van de Twaalf Apen.
Het jaar 2015
psychiatrisch centrum
Ik kom voor Goines.
Er is een ongeluk gebeurd.
Je vader is dood, het spijt me.
Je zult papieren moeten tekenen.
Je vader heeft je veel geld nagelaten.
Hij heeft altijd gehoopt dat jij z'n werk zou voortzetten.
Hij liet het niet zo blijken, maar hij zag jou als z'n grootste nalatenschap.
Jennifer...
hoor je me?
Vertaling: BTI Studios
Dutch