Er is geen leven, hier, er is geen vreugde, hier.
Er is geen liefde, hier. - Waar praat je over?!
Waarvoor denk je dat ik daarginds vecht? Juist om al die dingen mogelijk te maken, hier.
Het fort controleert de baai, ik controleer het fort.
Dus ik word je partner.
Ik ben bang dat ik gewoon teveel geniet, om te overwegen deze plek te verlaten.
Ik weet dat zijn bemanning een aanwinst bezit van hun laatste buit,
die zij van grote waarde achten.
Wat voor aanwinst? - Ik weet het niet.
We kopen een schip, we rekruteren mannen, en creëren uit het niets een nieuwe bemanning.
Jullie vroegen om betere Kapiteins, ik geef jullie Kapitein Jack Rackham.
In minder dan twee dagen ben ik van plan weer Kapitein te zijn.
Vuur!
Jij hebt het allemaal georkestreerd, de doden, de vernietiging.
Is het mogelijk, dat een man tot zoiets in staat is?
Vertaling: Buccaneer Controle en Sync: AssenzA www.addic7ed.com
Hierin zit het probleem waar we voor staan, als we Nassau's toekomst veilig willen stellen.
Het is een probleem dat meer dan een generatie geëtterd heeft.
En het is een zeer verraderlijk probleem.
Ongeletterdheid?
Haar man... Gouverneur Robert Thompson, degene die smeergelden accepteert van piraten kapiteins,
zo snel als ze kunnen betalen in ruil voor de voorziening van al hun behoeften.
Ondertussen, hij stuurt berichten terug naar zijn pamfletschrijvende vrienden in Londen,
over de gesel van de piraten dreiging, wat hem sympathie en steun oplevert,
hetgeen zijn positie versterkt, en wat alleen het onderliggend probleem aanwakkert.
Dat is waar, maar ik zie niet in, hoe we daar iets aan kunnen doen.
Kunnen we geen eerlijke man tot Gouverneur laten benoemen op de Bahamas?
We kunnen hem laten benoemen, het probleem schijnt te zijn, hem daarna eerlijk te houden.
Nou, wat staat daarvoor in de weg? - Nou, de Atlantische Oceaan.
Zet een man op een eiland, geef hem macht over andere mensen,
en het duurt niet lang voordat hij zich realiseert,
dat de grenzen van die macht nergens te bekennen zijn.
En geen mens die, dat soort invloed wordt gegeven zal erg lang eerlijk blijven.
Ja?
Ik kom kijken of jullie twee nog leven. Niemand heeft urenlang iets van jullie gehoord.
De Luitenant was mij net aan het vertellen,
dat hij denkt dat het enige wat tussen ons en een welvarend Nassau staat,
een oceaan is, 100 jaar historie, en de menselijke natuur.
Is hij al de hele dag zo? - Min of meer, mevrouw, ja.
Een cadeau, een van mijn favorieten.
En misschien vind u het nuttig in de verdere omgang met mijn man.
Dank je lieverd, goed gespeeld.
Alhoewel die editie is in het Spaans, ik denk niet dat de luitenant het spreekt.
Misschien moet hij het leren.
Met zijn beroep weet je nooit wanneer het nuttig kan zijn.
Stop met je af te trekken op het boegbeeld.
Joji!
Laatste kwestie.
De leiding heeft een plek uitgekozen om voor anker te gaan.
Een mijl Noordnoordoost van het Westelijke puntje van "The Hog".
Buiten het zicht van Nassau Stad.
De wachten gaan door volgens planning, en de voorraden worden gehaald met een sloep.
Waarom is er niet gestemd? - Neem me niet kwalijk?
Ik wil naar huis, terug naar de baai, en niemand vraagt wat ik ervan vind.
We herkiezen die schoft van een kapitein, en hij ontduikt verdomme alweer de regels.
We varen op een Spaans oorlogsschip.
Kapitein Hornigold's fort beschermt de baai tegen Spaanse oorlogsschepen.
Ik denk dat de Kapitein en de kwartiermeester het vanzelfsprekend vonden,
dat er iemand vooruit ging om het uit te leggen om zo een aanval vanuit het fort te voorkomen.
We voeren de zwarte vlag, identificeert die ons niet?
Je bedoelt achter die gigantische rode kruizen op de zeilen?
Ik... wil... stemmen.
Hé, maak je niet druk, we komen er wel uit.
Land in zicht!
Hij sloeg bijna mijn kop eraf.
Ik heb gebivakkeerd in Port Royal, Tortuga, Kingston.
Waar ik ook geweest ben, één ding is waar.
Er is er altijd één die je niet kwaad moet maken.
Het lijkt nogal duidelijk dat op deze plek... jij dat bent.
Bedankt voor het opmerken.
Wat doe je hier, verdomme?
Ik denk dat het geen geheim is, dat sinds mijn aankomst,
ik herhaaldelijk geprovoceerd en lastiggevallen ben door die Guthrie vrouw.
En... omdat haar agressie schijnt te escaleren, leek het mij wijs hier openlijk over te spreken.
Haar agressie tegenover jou?
Samenspanning met mijn kwartiermeester om mij af te zetten.
En een provocatie door haar gewapende man.
Ik denk dat jij en ik allebei genoeg hebben gezien,
van deze dingen om te weten dat ze nooit goed aflopen.
Waarom vertel je dat aan mij? - Ik zag je... die dag in de taverne.
Ik hoorde dat jij en zij een connectie hebben.
En als de dingen nog verder zouden verslechteren tussen ons,
dan wil ik weten, of ik dan ook te maken krijg met jou.
Ik kan me niet voorstellen wat wij te winnen hebben,
om ons te interesseren voor de zaken van die Guthrie vrouw.
Jij wel Kapitein?
Niet zoals ik het zie. - Weet je het zeker?
Ik vraag het alleen nog eens, want ik ken mijzelf,
en ik weet dat bij confrontaties als deze, de neiging heb om nogal bot te werk te gaan.
Hoewel ik probeer rationeel te zijn,
is er een instinct naar het extreme, wat bij mij altijd de overhand krijgt.
Zodat het duidelijk is, hoe bloedig deze vete tussen haar en mij ook wordt,
kan ik er gerust op zijn, dat jij hieraan niet zult deelnemen?
In geen geval.
Echter... de handel hier, steunt op haar.
Als je tegen haar optreedt,
zul je geen tekort hebben aan nieuwe vijanden op straat.
Misschien.
Alhoewel, van wat ik begrijp,
is het vertrouwen in haar nieuwe onderneming... lauw op zijn best.
Wie weet hoe erg ze gemist zal worden, áls dat al zo is?
Wat is dat?
Een aandeel... en het respect van mijn bemanning.
10% van onze recente buit.
Hij zou wat zwaarder geweest zijn,
alleen ze belastte ons vanwege de staat van de containers.
Zijn ze nog steeds daarbinnen?
Voor zover ik weet is de deur de hele morgen niet open geweest.
Als ze eindelijk opduikt, zeg dan dat ik weg ben.
Ik neem contact op met Kapitein Hornigold,
informeer hem over onze aankomst, en regel veilige doorgang naar de haven.
Dan probeer ik hem te overtuigen om het grootste deel van zijn bemanning en zijn schip,
als consort met ons mee te laten varen.
Met wat geluk... zijn we binnen enkele dagen, op weg terug naar het Urca wrak,
Hoe ben je van plan de vraag te beantwoorden?
Welke vraag is dat?
Waarom komt dat verzoek van jou, Kapitein Flint, en niet van meneer Gates?
Bij twijfel, is de waarheid goed om mee te beginnen.
Oh, een scheepskwestie.
Ik heb gemerkt dat de ligplaatsen van de voorhoede verre van ideaal zijn.
Ik wil dat ze hier geïnstalleerd worden, het geeft de mannen wat meer lucht.
Je wilt dat de voorhoede wordt ingekwartierd in de Kapiteinshut.
Ik ben geen tiran, meneer Dufresne, het schip is van ons allemaal.
Dit lijkt een manier te zijn om ons er allemaal evenveel van te laten profiteren.
Het lijkt ook om te zorgen, wanneer er de volgende keer iemand een pistool op je richt,
de voorhoede een essentieel belang heeft.
Zorg er na mijn vertrek, alsjeblieft voor dat de mijne
de enige sloep is, die iemand naar, en van het eiland brengt.
De mannen zullen zich verzetten - Dan verzet je, je maar terug.
Ze weten allemaal, dat we teruggaan voor het Urca goud.
Ze weten allemaal waar het ligt.
Ze weten allemaal dat de verdediging verzwakt is.
We kunnen gewoon niet toestaan dat die informatie uitlekt naar het strand.
Of laat ze gaan, als je wilt.
Afhankelijk van tot in hoeverre jij graag concurreert
met een tiental andere bemanningen om dat goud op te halen.
Meneer Silver moet binnen enkele uren terug zijn met de voorraden.
Dat moet de gemoederen in toom houden.
Zijn ze dit? - Zelf gekozen.
Begrijpen jullie wat ik van jullie vraag?
Teruggaan en het goud in de gaten houden.
Houd de Spaanse soldaten in de gaten, die het goud bewaken.
Jullie vertrekken zodra de sloep klaar gemaakt is.
Ga terug naar "Division Bay". nader vanuit het Zuiden.
Blijf op het land, en uit het zicht.
Hou constant dat strand in de gaten totdat we arriveren.
Ik zou niet langer dan twee dagen achter jullie aan moeten komen.
Op dat moment moet ik alles weten, over hun routines, rooster, bewakingssterkte.
Dan gaan we op verkenning, en plannen onze definitieve aanval,
en stellen het goud veilig, is dat duidelijk?
Ga.
Weet je zeker, dat zij de mannen hiervoor zijn?
Ze zijn de enigen die niet meer vroegen, dan ik aanbood.
Dus dat was in hun voordeel. - Jezus.
Ik dacht dat we zo snel mogelijk naar het schip terug moesten.
Heb je wat te lezen meegenomen? - Het is niet voor mij.
Vreemd...
jij en ik hebben nooit meer dan een paar woorden gewisseld,
en toch...
heb ik het gevoel dat we oude vriendinnen zijn.
Is dat zo? - Natuurlijk.
James praat steeds over jou.
Kapitein Flint.
Hij heeft me verteld, wat je bereikt hebt, hier... met die mannen, ondanks hen.
Het is geen geringe prestatie... en ik bewonder het.
Weet je wat hij me over jou verteld heeft?
Wat dan?
Niets.
Als ik het hem vraag, is alles wat ik krijg een schouderophalen of een lach of...
een onschuldige zinspeling dat hij een oude metgezel heeft.
Haar naam is Barlow en verder niets.
Is dat mogelijk?
Is het mogelijk dat je zo onopvallend bent, dat elke verdere omschrijving overbodig is?
Dat is zeker mogelijk.
Je spant samen met mijn vader om onze plannen te saboteren.
Je misbruikt ons vertrouwen.
Je veroorzaakt bijna onherstelbare schade als gevolg.
En als Flint, de meest gevreesde Kapitein van de schepping, je daarmee confronteert,
vernietig je hem.
Nu hoor ik fluisteren dat je tijdens zijn afwezigheid,
begonnen bent met het smeden van nieuwe allianties met zijn vijanden.
Met de boeren van het binnenland.
Met meneer Underhill, de man die mijn shitvader onderdak geeft, op dit moment.
Het is waar, dat ik mij aangesloten heb bij pastor Lambrick's congregatie.
En dat meneer Underhill een lid is.
Toch zit je hier thee te zetten, alsof dit alles nooit gebeurd is.
En ik ben gedwongen me af te vragen, wat het precies is,
wat voor macht je over Flint hebt, dat alles wat ik heb gezien mogelijk maakt.
Je weet niet wat je hebt gezien. - Heb je hem niet verraden?
Ik geloof niet dat ik dat deed, nee... en als hij eerlijk is, denkt hij dat ook niet.
Het spijt me, ik zag de blik op zijn gezicht,
de laatste avond dat hij hier wegging, en ik verschil van mening.
Ieder mens heeft zijn kwellingen.
Demonen, "geboren" uit fouten uit het verleden, die hem opjagen en kwellen.
Jij neemt de effecten van Kapitein Flint's demonen waar.
Echo's van hun stemmen.
Maar ik ken hun namen.
Ik was er, toen ze "geboren" werden.
Ik ken de dingen die ze hem influisteren 's nachts.
Dus je kunt me geloven als ik je vertel dat in zijn koor van kwellingen...
er niet een uitziet of klinkt als ik.
Ik weet niet wat je Flint schuldig bent, of wat hij jou schuldig is.
Maar na de schade die je hebt veroorzaakt,
weet ik wat je mij schuldig bent, en ik kom hier om te innen.
Ik moet met Underhill praten.
Als gevolg van jouw acties, zijn mijn zakenbelangen nu kwetsbaar.
Het verkrijgen van een partnerschap in een
plantage met de grootte van die van meneer Underhill,
kan bijdragen aan een versterking van de handel aan mijn kant van het eiland.
Mijn pogingen om hem per brief te bereiken zijn onbeantwoord.
En gezien jouw nieuwe vriendschap, wil ik dat je helpt een ontmoeting te regelen.
Ik dacht dat hij een vijand van je was.
Misschien ben ik bereid de dingen in een ander licht te zien.
Zul je het doen?
Ik zal het proberen.
Dit is niet genoeg.
Het is alles waar we geld voor hebben. - Dan minder meel en meer rum.
Meneer Dufresne had gelijk.
De mannen rekenen op wat tijd in de stad voordat we vertrekken.
Ik wil ze zo tevreden hebben als mogelijk, wanneer ik ze anders informeer.
De Spaanse soldaten die de "Hulk" bewaken,
zijn vier dagen per sloep verwijderd van St. Augustine.
Volgens mijn berekening hebben we een week,
twee op zijn hoogst, voordat Koning Philip zijn goud terug haalt.
Er is geen tijd voor vertraging.
Haal die voorraden zo snel als je kunt, en ontmoet me dan hier.
Ik ga naar Kapitein Hornigold, en zorg dat het schip de baai in kan.
Je zult in elk geval geen probleem hebben om hem te vinden.
Is dat niet Hornigold's vlag?
Waarom zit hij niet in zijn fort?
Wat is hier verdomme gebeurd?
Ik hoor, dat dit weer een plek is
waar mannen komen met geld in hun zakken en geheimen in hun hoofd.
En vertrekken met minder van allebei.
En ik hoor dat jij het innen doet.
Je kunt relaxen, ik ben niet hier om het te stoppen.
Het is jouw zaak, doe wat je wilt.
Maar er is een geheim waarmee je mijn hulp wilt om het te verkrijgen?
Een nieuwe bemanning op het eiland, met een Kapitein met de naam Low.
Ze verbergen iets, een deel van hun laatste buit.
Iets unieks, iets van grote waarde.
Gezien het feit dat zijn bemanning regelmatig van jouw meiden gebruik maakt,
Wil ik dat jij uitzoekt wat het is.
Onlangs had ik een ontmoeting met Eleanor.
Ik heb haar alle dingen verteld, die ik haar al zo lang wilde vertellen.
Dat ik ongebroken was door haar.
En ik zag dat het haar schokte.
En ik voelde me gelukkig.
Op het moment dat ze zich omdraaide en van me wegliep, weet je wat ik toen voelde?
De drang om achter haar aan te gaan en haar weer vast te houden.
Het is verbazingwekkend, hoe zij ons betovert.
Waar heb je het over?
Je hebt gelijk, Kapitein Low's mannen zijn bekende gezichten, hier.
Net vandaag hoorde ik, dat alles waar de Kapitein over praatte,
de verschrikkelijke dingen waren, waarmee hij Eleanor Guthrie wilde bezoeken.
Gezien de timing van jouw verzoek, neem ik aan, dat je hetzelfde hebt gehoord.
Jack en Anne hebben geen idee wat ze te wachten staat met jou, hè?
De enige vraag die overblijft, is, wat maakt het voor verschil wat zijn lading waard is?
Alhoewel ik denk, dat als de waarde groot genoeg is,
het jou een voorwendsel zou geven om tegen hem op te treden, en het zakelijk te noemen.
In plaats van te zeggen wat het in feite is.
Ik neem aan, dat we een akkoord hebben.
Het is niet genoeg... het geld is royaal, maar ik zou liever iets anders van je hebben.
Zoals?
Jouw voormalige scheepsmaten, willen weer varen, onder hun eigen vlag.
Maar zolang zijn het zwarte merkteken dragen wat jij ze gegeven hebt,
blijven hun vooruitzichten schemerig...
ik wil dat je het verwijdert.
Ik heb een manier gevonden om te stoppen om haar te geven... wil je weten, hoe?
Nee.
Begrijp je het werk, wat ik je wil laten doen? - Ja, mevrouw.
En begrijp je wat er gebeurde met de laatste man die dat werk deed?
Ja, mevrouw. - Wat gebeurde er met hem?
Hij zei dat de kapitein een zwaard in zijn mond stak.
Je moet weten, dat die kapitein nog steeds een bedreiging voor me is.
Je bent niet bang om daar- voor in de weg te gaan staan?
Nee, mevrouw.
Ik ken hem, mevrouw.
Ik kende zijn zuster voordat ze ons op het schip zetten.
U vroeg me iemand te brengen die ik met mijn leven vertrouwde.
Dit is hij.
Ik heb het niet.
Ik geloofde, dat ik je óf nooit meer zou zien, óf dat al onze problemen opgelost zouden zijn.
Ik heb nooit gedacht aan iets er tussenin.
Maar ik ben zo blij, dat je nog leeft.
We hebben je gemist... wat doen we nu?
Nu? Verdomme teruggaan en het goud halen.
Herstellen, een consort huren, het werk afmaken.
Is dat mogelijk? - Nou, het hád mogelijk kunnen zijn,
als ik een plek had gehad waar ik het allemaal thuis kon brengen.
Voordat de baai in handen viel van een gek. - Verdomde Hornigold.
Hij vertelde me dat Vane 30 van zijn mannen vermoordde.
Dat hij het fort terug wilde pakken, maar dat jij zijn inspanningen saboteerde.
Ik zei hem, dat hij zich moest vergissen.
Eleanor Guthrie zou nooit moedwillig zo roekeloos omgaan met de veiligheid van deze plek.
Ik begrijp je zorgen, maar... - Doe je dat?
Want wat mij het meest verontrust over dit alles is het gevoel dat je het niet deelt.
Hij kwam binnendoor, er was geen waarschuwing.
Voordat ik of Hornigold, of wie dan ook wist wat er gaande was,
hadden hij en zijn mannen een stevige positie ingenomen daarboven,
en dreigden elk schip tot zinken te brengen in de baai,
op het moment dat we het tegen hem zouden opnemen.
Dus je deed niets? - Wat zou je willen dat ik gedaan had?
Iets! Wat dan ook!
Hem verrassen in de nacht, de tunnels gebruiken.
"Hij zou elk schip in de baai tot zinken hebben gebracht".
Hij zou een paar schepen tot zinken hebben gebracht in de baai
en het zou de prijs waard geweest zijn.
Jij was niet hier, en hij is niet het probleem wat jij denkt, dat hij is.
Hij heeft geen interesse om de handelsstroom te verstoren.
Kijk me in de ogen, en zeg me dat jij er zeker van bent,
dat als ik het Urca goud meebracht, hier, langs deze kanonnen,
dat hij zijn positie niet zou gebruiken om mij te beroven van elke gram ervan.
Ik moest een snelle beoordeling maken.
En op dat moment was het duidelijk dat het offer wat nodig was,
om hem uit dat fort te krijgen gewoon te groot was.
Een Spaans oorlogsschip viel ons aan, voor we onze weg naar de Urca hadden gevonden.
Op dat moment had meneer Gates het geloof in onze missie...
en zijn geloof in mij... verloren.
Ik moest beoordelen of ik hem onze hele onderneming liet afblazen,
en te zien dat mijn plannen, jouw plannen, verdampten,
of hem te stoppen.
Ik heb hem gestopt.
Wat heb je gedaan?
Wat nodig was.
Omdat ik wist dat de toekomst van deze plek alles is.
En dat er geen offer te groot is, om die toekomst te verzekeren.
Ik dacht dat jij en ik het daar over eens waren.
Het spijt me dat je voor die keus werd gesteld.
Ik weet wat hij voor je betekende. - Dus we zijn het eens dan?
Hij moet worden verwijderd uit dat fort.
Je bent door de hel gegaan.
Er is niets van dit alles, wat niet kan wachten tot morgen.
Neem wat rust en we kunnen dit morgenvroeg verder bespreken.
Ik zag haar vandaag.
Mevrouw Barlow.
Ze leek bezorgd over jouw welzijn.
Ik weet dat jij en zij, niet prettig uit elkaar gegaan zijn.
En als je misschien vandaag naar haar toeging...
Lady Hamilton.
Ik vroeg de koetsier om uw adres.
Luitenant, het is nogal koud, hierbuiten.
Neem me niet kwalijk, alstublieft, kom binnen.
Het is... netjes.
Lady Hamilton, het is erg aardig van u, dat u me komt bezoeken,
maar misschien kan ik u nu naar uw koets begeleiden.
Kent u Jonathan en Margaret Grey, Luitenant?
De Hertog en Hertogin van Surrey? - Zoals u misschien weet, of ook niet,
hebben zij een van de grootste collecties Egyptische artefacten van heel Europa.
Ik dacht dat u mij misschien met mij mee wilde gaan, om ze te bekijken als mijn gast.
U bedoelt... met u en uw man? - Thomas is met iets anders bezet.
Het zouden alleen... u en ik zijn. - Ik denk niet dat, dat een erg goed idee is.
Waarom zou het geen goed idee, zijn? Zou u niet genieten van mijn gezelschap?
Dat zou het punt niet zijn.
Het punt is... - Hoe het eruit zou zien.
Ja, mevrouw, precies. - Bent u gelukkig, Luitenant?
Gelukkig? In welk opzicht?
Mijn ervaring is dat er een omgekeerde relatie is tussen de mate van iemand's geluk,
en de zorg die men heeft om wat de buren denken.
Dit is geen abstractie, mevrouw.
Zou u man het horen... - Ik hou van mijn man.
Ik weet wat er gezegd wordt achter mijn rug om.
Gefluister over ontrouw, mijn man heeft ze gehoord.
En ik vermoed, gezien de blik op uw gezicht, dat u ze ook gehoord hebt.
Thomas en ik ergeren ons er niet aan.
De enige vraag die overblijft is...
u wel?
Jij hebt er niks mee te maken? - Pardon?
Toen jullie wegvoeren, luisterde hij naar mijn vriend, en jij was ballast.
Dan noemt hij mijn vriend een muiter, en gooit hem in zee.
Nou luistert hij naar jou.
Hoe kun je zo hecht met hem zijn, wetende waartoe hij in staat is,
en dat jij vroeg of laat de volgende zult zijn?
Vijf miljoen Spaanse matten.
Waarom? Hoe doe jij het?
Je had gelijk.
Ik weet niet aan wie ze loyaal is. - Dat heb ik je gezegd.
Of we handelen nu om hem te verwijderen, of niemand doet het.
We hebben hier geen tijd voor.
Elke dag die hieraan verspild wordt, is een dag dichter bij het verlies van dat goud.
Dan stel ik voor, dat we snel handelen.
En zoveel buit als ik kan binnenhalen...
En voor wat de Kapitein betreft, je kijkt naar hem.
Wie waren dat?
Mannen die verstandig genoeg zijn om te weten, dat er op dit eiland drie dingen bekend zijn.
Nummer twee, is dat Jack Rackham en matendoder is.
Het zal veranderen. - Ik bewonder je optimisme.
Waarom heb je niet op me gewacht? - Je was bezig.
Als je kwaad bent vanwege de hoer en mij, zeg het dan verdomme.
Jij hebt jeuk, die gekrabd moet worden, geniet ervan.
Mijn probleem is niet, dat ze beter met dat dingetje tussen je benen kan spelen, dan ik,
maar met datgene tussen je oren... zie je het nou echt niet?
Dat jouw oordeelsvermogen ten aanzien van haar op zijn minst vertroebeld is.
Dat ze het weet, en van plan is het te gebruiken,
om een wig tussen ons te drijven, want het is pijnlijk duidelijk voor mij.
En ik kan niets doen om het tegen te gaan, als ik aan de verkeerde kant van de deur sta.
Natuurlijk zie ik het wel.
Waar stop je er dan niet mee?
Dat kan ik niet.
Kom erbij... wil je?
Ga zitten.
Wat gebeurt er precies? - Ik herstel je reputatie.
Een openbare vertoning van verzoening.
Dus ga daar gewoon zitten, glimlach, en laat het gebeuren.
Op meneer Hamund.
We kenden je nauwelijks.
Kijk jullie twee eens.
Alle redenen om schreeuwend uit elkaar te gaan.
En toch zijn jullie net zo dik, als op het moment dat ik jullie neukend vond achter de kombuis.
Of jullie worden elkaars dood, of we werken uiteindelijk allemaal voor jullie, op een dag.
Ik betwijfel of er een derde afloop is.
Waarom? Waarom nu?
Ik weet wat Low's vracht is.
Geen gein?
Sta op.
Is het goed, zo? - Ik denk van wel.
Gefeliciteerd, Jack.
Nu weet je, hoe het is, om op te staan uit het graf.
Nou, het is niet echt een feestmaal,
maar het voedsel dat ik gekocht heb, moet bij de steiger staan.
Raak het kwijt, dump het, verkoop het, het maakt me niet uit.
Wat vertellen we de mannen? - Vertel ze de waarheid.
Dat het gestolen is door Charles Vane, en de horde barbaren die hij nu commandeert.
Ze hebben amok gemaakt op het eiland, en er is niemand gespaard.
Heb je dat niet gezien?
Ik wil dat ze laaiend zijn, tegen de tijd dat ik terug kom.
Waar ga je heen?
Ik snap het.
Waar gaan we heen?
Ik weet vrij zeker, dat dit niet de weg naar het huis van de Greys is.
Ik heb de koetsier stilletjes verzocht om u naar huis te brengen.
Fatsoen.
Lady Hamilton, weet u wat er zou gebeuren in mijn Wereld,
als de mensen gewoon deden wat ze wilden, zonder gevoel voor conventie?
Columbus zou nog steeds rondcirkelen voor de kust van Spanje.
Ik denk dat er twee soorten mannen zijn die hun leven leiden op zee.
Degenen wiens plichtsgevoel hen dwingt
om elk gevoel van duurzaamheid of de identiteit achter zich te laten,
en degenen voor wie dat de aantrekkingskracht is.
Welke soort denkt u dat ik ben?
Ik denk dat u iemand bent die erg goed is in het beheersen van hoe u overkomt.
En misschien in het krijgen wat u wilt, zonder dat iemand begrijpt hoe u het gedaan heeft.
Of misschien of het sowieso wel gebeurd is.
Misschien...
Vertelt u me niet dat fatsoen ook zijn kwade werk bij u gedaan heeft.
Ik wilde zeggen...
dat u zich misschien meer zorgen maakt of de mensen wel of niet praten,
over wat u en ik misschien doen achter gesloten deuren...
dan wat wij feitelijk doen.
Goed, begin opnieuw aan het begin van de maat.
Wat is je naam? - Wat gebeurt er?
Mag ik?
Ik bewonder je ervoor, dat je me eerder kwam opzoeken.
Dat toonde aan, dat je een man bent die zijn plaats kent.
Die kwaliteit alleen al geeft je een voorsprong op vrijwel elke andere Kapitein op dit eiland.
Dus ik wil je een aanbod doen.
Een aanbod?
Een partnerschap tussen jouw bemanning en de mijne.
Ik ben niet geïnteresseerd. - Maar je hebt het aanbod nog niet gehoord.
Ik heb het fort ingenomen, om de baai te controleren,
maar ik heb geen zin om daarin weg te kwijnen.
Mijn plaats is op zee.
Maar ik weet zeker dat je gehoord hebt, dat ik onlangs beroofd ben van mijn schip.
Wat betekent, dat ik een nieuw schip nodig heb.
Als dat een sterke bemanning heeft, des te beter.
Laat me je daar stoppen.
Voordat ik je bezocht vanmorgen, geef ik toe, was ik bezorgd.
Het is pijnlijk duidelijk, dat je gevoelens hebt voor die Guthrie vrouw.
Als je al je mannen zover zou kunnen krijgen om haar te beschermen,
om wraak te nemen tegen iedereen die het tegen haar zou opnemen,
dan kan dat voldoende reden zijn om deze hele kwestie te laten rusten.
Maar weet je wat ik nu denk?
Ik denk dat jouw mannen zich helemaal niet interesseren voor Eleanor Guthrie.
Ik denk dat ze jouw gevoelens voor haar zielig vinden.
Ik denk dat je de macht niet hebt, om hier iets aan te doen.
En om al deze redenen, denk ik dat mijn gevoelens
ten aanzien van Eleanor jou doodsbenauwd maken.
En ik moet zeggen, het feit dat je hier zo alleen komt,
bevestigt alleen maar mijn vermoedens.
Weten je mannen eigenlijk wel dat je hier bent?
Ik raad je aan op te staan, en van mij schip af te gaan.
Wil je niet eerst de rest van mijn voorwaarden horen?
Heel graag. - Ik krijg jouw schip.
Ik krijg jouw lading.
Ik krijg jouw wapens.
Ik... krijg het allemaal.
En wat precies zou ik voor dat alles in ruil krijgen?
Een voorsprong.
Meneer Holmes.
Meneer Holmes werkt hier niet meer.
Ik heb de buit gevonden die ze verstopten.
Precies waar de hoer zei, dat ze was.
Tabak?
Tabak, meneer? Tabak, meneer?
Tabak?
Meneer?
Nee, dank je.
Meneer Scott.
Ik verontschuldig me.
Ik dacht niet dat jouw nieuwe scheepsmaten het zouden appreciëren,
dat jij en ik rechtstreeks met elkaar spraken. - Nee, dat denk ik ook niet.
Hoe zijn ze tegen je geweest? Wat beter? - Hmm, kleine stapjes.
Flint kwam me bezoeken, vandaag.
Ik weet, dat hij en Hornigold elkaar spraken. - Eleanor.
En ik moet ervan uitgaan dat hij hem bezocht nadat hij mijn kantoor verliet.
Was je daar, toen... - Eleanor.
Ik zou je willen vragen, mij niet in die positie te plaatsen.
Ik heb een eed gezworen,
ik heb een verplichting ten aanzien van Kapitein Hornigold's bemanning.
Je hoeft niet te reageren, luister gewoon.
Ik weet dat Flint Vane uit het fort wil hebben.
Ik weet dat Hornigold het ook wil.
Normaal gesproken zou het al erg genoeg zijn als ze elkaar daarover opjutten,
maar iets was er anders, vandaag.
Toen ik Flint zag, was er iets anders aan hem.
Jij weet wat er daarginds is gebeurd, nietwaar?
Wat er met meneer Gates is gebeurd.
Ik heb nooit illusies gehad over waartoe hij in staat was,
Maar dit is gewoon te... - Eleanor.
Waar sta je?
Wat?
Zolang ik me kan herinneren,
heb je me verteld, hoe belangrijk Kapitein Flint is
voor de toekomst van deze plek, voor jouw toekomst.
Je hebt hem gesteund met geld. Je hebt je geloofwaardigheid op hem ingezet.
En nu wil je, je tegen hem verzetten? Samengaan met Kapitein Vane tegen hem?
Dit gaat niet over het kiezen van een kant.
Het gaat om het beschermen van het fort, het beschermen van Nassau.
Eleanor, je moet jezelf afvragen... wat je wilt,
waar je loyaliteit ligt... en wie je vertrouwt?
Ik heb Charles Vane kwaad gemaakt.
Ik heb het niet voor jou gedaan.
Zes mannen, misschien zeven, dat moet bereikbaar zijn, nu.
En met alleen de opbrengst van deze week, kunnen we waarschijnlijk een piragua kopen.
Het zal een kleine start zijn.
Maar we kunnen weer varen.
Waar wacht jij verdomme nog op?
Heeft jij jou naar boven zien gaan?
Wat is er?
Er is iets wat ik je moet laten zien.
Dat is het Kroonjuweel van de buit van de "Good Fortune".
Haar vader is Lord Peter Ashe, Gouverneur van de Carolina Kolonie.
Low noteerde in zijn logboek de losprijs die hij van plan was te vragen.
250,000 Pond.
Ze hebben haar verdoofd.
Zodra ze wakker wordt, heb ik haar gegevens, en ga ik zelf losgeld vragen.
Met Lord Ashe kun je niet sollen. - Ik heb niet de bedoeling om met hem te sollen.
Hij heeft mannen opgehangen alleen vanwege verdenking van piraterij.
Hij is fanatiek bij het afmaken van mannen zoals jij.
Eleanor, ik vroeg niet om toestemming.
Ik weet wat ik doe.
Ik heb de mannen verteld wat je vroeg, ze zijn niet blij.
Goed.
Is dat zo?
Als je deze weg inslaat, en er geen weg terug is?
Ik weet hoe jullie je allemaal moeten voelen.
Hoe graag jullie naar huis willen... en weer door Nassau omarmd willen worden.
Maar ik ben hier om jullie te vertellen...
dat die plek niet langer bestaat.
Het is van ons afgepakt door een gek, gegijzeld door de dreiging van geweld,
wat niemand op het eiland schijnt te kunnen weerstaan.
Nou, ik zou willen zeggen... dat de Urca naar ons wenkt.
Dat we de andere kant op moeten kijken.
Dat de zaken van het strand niet die van de beurs moeten overheersen.
Maar in dit geval schijnt het dat deze kwesties één, en dezelfde zijn.
Zelfs al kunnen we veilig aan land terugkomen,
zelfs al kunnen we herstellen, te midden van de chaos die gezaaid is,
zelfs al kunnen we dit allemaal negeren,
en doorgaan om het goud van de Urca te pakken, wat dan?
Dan komen we thuis alleen, om Vane ons de buit te laten afpersen,
waarvoor we zoveel hebben opgeofferd om hem te krijgen.
Nassau was niet in staat om hem te weerstaan, maar wij hebben hier ook nog iets in te zeggen.
Dus... bij zonsopkomst morgen,
we maken onze voorwaarden duidelijk... zonder ruimte voor onderhandeling of compromis.
Charles Vane en de beesten die hij commandeert,
hebben tot zonsopgang morgen om dat fort te ontruimen,
of zo waarlijk helpe mij God...
ik zal de hel op hem laten neerdalen.
Vertaling: Buccaneer Controle en Sync: AssenzA www.addic7ed.com