Het was Bagheera, de zwarte panter, inktzwart overal.
Maar met de pantermarkeringen weergegeven in bepaald licht, als het patroon van moiré.
Hij had een stem, zacht als wilde honing.
Heerlijk. Dat meen ik.
Toen ik de woorden 'wilde honing' las fleurde het mijn smaak cortex op...
Het gebied van de hersenen dat smaak registreert.
En 'moiré' activeerde mijn somatosensorische cortex, terug naar mijn tastzin.
Daarom, als we literatuur lezen, laat het ons levend voelen...
Het serveert een feest voor de zintuigen.
Dit weekend daag ik Mr Lewicki hier uit de stripboeken neer te leggen
en iets van Kipling of Faulkner, of Joyce te nemen.
En het zou jullie domoren geen kwaad doen hetzelfde te doen.
Wat schrijf je? - Niet afkijken.
Wat, houd je nu een dagboek bij... kleine I's bezaaid met hartjes?
Erg grappig. Het zijn mijn geloften voor de bruiloft.
Dacht dat pastoor Pat die gisteren wilde. Ik weet het. Ik werk ze een beetje bij.
Je bent nog lang niet klaar, nietwaar?
Moretti.
Ik kom er zo aan.
Speciaal agent Moretti, FBI.
Het gaat goed met ons hier. Eenvoudige zaak.
Wilt u mij de gegevens toch geven? U weet hoe het gaat.
Ik wil niet met lege handen teruggaan naar de baas.
De man onder het laken is Ahmad Khan, Consul-generaal van Bangladesh.
Hij werd in de nek gestoken door zijn secretaresse.
Naam van de vrouw is Nasim Shah. - Bekende ze?
Hoefde niet. Ze werd gevonden met het moordwapen.
Ze is op weg naar de provinciegevangenis.
U wilt macht hebben in een zaak, ik heb een dozijn open moordzaken.
Deze neemt u niet. - 'Nemen?' Het is FBI bevoegdheid.
Het slachtoffer is een buitenlandse ambtenaar.
En hij werd vermoord op straat in de stad. Deze zaak behoort aan de CPD toe.
Mevrouw Shah? Speciaal agent Moretti, FBI.
Ik wil graag met u praten, over wat vanavond gebeurde.
Ik zweer het, ik heb de consul niet vermoord. De politie zal niet naar me luisteren. - Goed.
Vertel me wat er gebeurd is.
Mr Khan had het kantoor net verlaten.
Hij ontmoette wat vrienden voor het diner een paar blokken van het consulaat.
Maar toen realiseerde ik me dat hij zijn telefoon in het kantoor had gelaten.
En dus ging ik achter hem aan. Mr Khan?
De pijn was ondraaglijk.
Ik slaagde erin naar Mr Khan te kruipen en het mes eruit te trekken.
Toen viel ik flauw.
Heb ik iets gemist? Werd u ook aangevallen?
Nee.
Maar als ik iemand pijn zie hebben, wordt hun lijden, mijn lijden.
Dus u zegt dat u letterlijk voelde alsof u gestoken werd en de pijn liet u flauwvallen?
Ik weet hoe het klinkt.
Maar alles wat ik heb verteld is waar.
Chandra straft me. - Chandra?
De Hindoegod van de maan.
In onze cultuur dragen wij de lasten van zonden, begaan in onze vorige levens.
Dit is mijn vloek.
Vertaling Jazzyme. www.addic7ed.com
Maak de poort vrij. - Poort vrij.
Hier is ze.
Ms Shah, dit is mijn partner, Dr Pierce.
Hij heeft een paar vragen, die hij zou willen stellen.
Gaat het? - De vrouw in mijn cel is ziek.
Ze huilde de hele nacht, zei dat ze zou sterven zonder een fix.
Nu is ze rustig, maar ze kan niet ophouden te schudden.
Sorry. Bevestigt mijn theorie. - Ik ben prima. Toch Bedankt.
Wanneer begon je de pijn van andere mensen te ervaren?
Toen ik 5 jaar was,
liet een jongen in mijn dorp mijn zus struikelen en brak haar been.
Ik viel ook, want de pijn was zo intens.
Toen zeiden de dorpsoudsten dat ik vervloekt was.
Je bent niet vervloekt.
Ik denk dat je een neurologische aandoening, spiegel-synestesie genaamd, hebt.
Ik begrijp het niet.
Als de meesten van ons zien, dat iemand geraakt is,
simuleren onze hersenen, hoe we denken dat de aanraking voelt.
Maar als je ziet dat iemand wordt gestreeld... Of geknepen of gestoken,
reageren je hersenen, alsof het met jou gebeurde.
Ik denk dat je ook weet wat mensen voelen...
Of ze blij, verdrietig, jaloers zijn? - Ja.
Omdat je hersenen ook emotionele reacties nabootsen.
We maken allemaal gezichtsuitdrukkingen die doorgeven wat we voelen.
De meeste mensen kunnen ze niet zien, maar een synestheet pikt ze onbewust op.
Ze is aan de genade van iedereen om haar heen overgeleverd, wat ze ook doormaken.
Ze zou niemand neersteken. Alsof ze zichzelf een mes in haar nek steekt.
Ja. Dat is het precies.
Alstublieft, kunt u me hier vandaan halen?
Je denkt dat deze vrouw onschuldig is, maar je wil dat ik haar toch aanklaag voor moord.
Waarom? - Ze is ongewoon, nietwaar?
Ze had echt ontwenningsverschijnselen, omdat de junkie in de cel bij haar het ook had.
Daniel zegt dat ze een ernstige psychische instorting kan krijgen,
als we haar niet uit de gevangenis halen.
En breng haar waar? Het is niet alsof het veel beter voor haar zal zijn in een staatsgevangenis.
Zodra je haar aanklaagt, kunnen we haar in een motel stoppen en bewaakt een Marshal haar.
Ondertussen gaan Daniel en ik de echte moordenaar zoeken
en dan kun je de aanklacht laten vallen. - Ik snap het.
En ik moet dit plannetje van jou aan een rechter verkopen, hoe precies?
Als Nasim... in de gevangenis blijft...
Kan ze zien dat iemand vermoord wordt en valt ze weer flauw van de pijn.
Je zou hersenletsel kunnen zien, misschien nog erger.
'Vreemdeling sterft in Amerikaanse hechtenis'...
Dat is geen krantenkop die iemand zien wil, toch?
Ik hoop dat je wat van die creativiteit in je geloften zet.
Agent Moretti, Dr Pierce.
Ik ben vice-consul Rashid Prasad.
Alstublieft.
Dank u om tijd voor ons te maken. Gecondoleerd.
Dank u. De consul was een man met geweldige dienst.
En Nasim wordt aanbeden door iedereen hier.
Ik kan niet geloven dat ze iemand kwaad zou doen.
We zijn het eens. - Goed.
Er moet een andere verklaring zijn.
Er is een inrichting voor geesteszieken in de buurt.
Misschien kwam één van die mensen eruit. - 'Die mensen'?
Nu de consul verdwenen is, hebt u de verantwoording hier, klopt dat?
Tijdelijk. Ik ben nog steeds vice-consul, tot er een nieuwe afspraak wordt gemaakt.
Ik weet zeker dat het een zeer korte kandidatenlijst is. Met uw naam bovenaan?
Ik waardeer niet wat u suggereert.
We moeten grondig zijn in ons onderzoek, Mr Prasad. Ik weet zeker, dat u dat kan waarderen.
Natuurlijk. Maar ik verzeker u, dit is niet wat ik zou kiezen om mijn carrière te bevorderen.
Had de consul geen vijanden, zover u weet?
Nee. Maar u moet met ons hoofd beveiliging officier Mehta praten.
Er waren geen specifieke bedreigingen tegen de consul, zover ik weet.
Maar er was een incident een paar uur, voordat de consul werd vermoord.
Laat het ons weten.
Een verslaggever kwam en beweerde een onthulling voor The Chicago Star-Herald te schrijven.
De consul zei me dat hij deze verslaggever al een paar weken eerder een interview gegeven had
en zei me hem af te wijzen.
Toen ik dat deed, werd de verslaggever erg boos. Ging beschuldigingen maken...
beschuldigingen ten aanzien van de consul. - Zoals?
U zult begrijpen dat ik de integriteit van de consul niet wil beledigen,
vooral nu hij zichzelf niet kan verdedigen.
Officier Mehta, alles wat u met ons deelt, kan ons helpen zijn moordenaar te vinden.
Natuurlijk.
De verslaggever zei dat de consul verantwoordelijk was
voor de dood van duizenden mensen in Bangladesh.
Wat bedoelde hij daarmee? - Hij heeft niets specifieks gezegd...
maar dat het te maken had met de recente cholera epidemie.
Hij gaf me dit ook.
Hij zei me hem te bellen, als ik gaf om rechtvaardigheid.
Mr Pineda?
Hoor je dat?
Er loopt een auto.
Mr. Pineda?
Ik heb het.
Houd je adem in.
Grijp zijn voeten.
Wat is dit? - Diazepam.
Eén van de misdrijftechnici vond het op een tafel in de woonkamer. - Niet vreemd met zelfmoord.
Verzacht wat, zodat ze de daad kunnen doen. Natuurlijk was dit geen zelfmoord. - Daniel, nee.
Kom op, Kate. Een verslaggever beschuldigt de Bengali consul
ervan hoe dan ook medeplichtig te zijn aan de dood van duizenden mensen,
En binnen één dag, worden de verslaggever en de consul geliquideerd?
Als iemand Pineda wilde vermoorden, zijn er eenvoudigere manieren om het te doen,
dan hem een auto inslepen en hem dwingen uitlaatgassen in te ademen.
Dus misschien was hij al dood toen ze hem in de auto stopten.
De schouwarts zei dat zijn huidverkleuring klopt met koolmonoxidevergiftiging.
Misschien was hij bewusteloos. Ik weet het niet.
We moeten ontdekken aan wat voor verhaal die verslaggever werkte.
Dat moet er deel van uitmaken.
Ik laat cyber zijn telefoon en computer doorzoeken.
Hoe zit het met de foto's van de plaats delict? Kan je die te pakken krijgen?
Ik zal ze voor je halen, maar nu, moet ik ergens anders zijn.
Niemand serveert beter vettig voedsel dan Moretti.
Nog genoeg waar dat vandaan kwam.
Waarom probeer je me te bewerken met voedsel?
Kom op pastoor Pat. Kunnen een paar oude vrienden niet samen een hapje eten?
Oké, dit is het geval. Ik hoop dat u me naar Donnie's geloften kunt laten kijken.
Wil je niet wachten tot de trouwdag?
Ik wil ervoor zorgen, dat Donnie en ik op dezelfde golflengte zitten.
Ik wil niets grappigs schrijven, als hij iets serieus schreef, of vice versa.
Heb je die van jou nog niet geschreven?
Waarom denkt iedereen dat? Ja, ik heb veel geloften geschreven.
Ik vind er geen één leuk.
Fijn. Maar je krijgt de inspiratie die je nodig hebt niet van Donnie.
Waarom denkt u dat? - Omdat ik ze je niet laat zien.
Het is ten eerste niet eerlijk voor Donnie. En verder, herinner ik toevallig 'Mount Moretti.'
Wat?
Die geweldige vulkaan, die je bouwde voor zuster Margaret's wetenschapsbeurs in de 4de klas.
Je klaagde dagenlang dat je het niet kon doen.
De avond daarvoor lukte het je en won de hele wetenschapbeurs.
Je kunt dit doen, Kate. - Maar waarom moet ik dat?
Het is een traditioneel katholieke ceremonie. We horen onze eigen geloften niet te schrijven.
Er is niets gewoons aan dat jullie twee trouwen, scheiden, het nietig verklaren en dan hertrouwen.
Dit is wat Donnie wilde doen, dus dit is wat we gaan doen.
Wie ben je verdomme? - Doe het rustig aan, maat. Ik ben een vriend.
Ik heb je nooit eerder in mijn leven gezien. Ik weet niet hoe je binnen kwam, maar...
Het spijt me. Ik ben een vriend van Natalie.
Geweldig. Mijn hallucinaties worden vrienden met elkaar.
Dat doen we. Ontmoette Natalie een paar maanden geleden in Bangladesh.
Wat een geweldige dame. Een geweldige energie.
Toen ik haar vertelde dat ik naar Chicago ging, zei ze dat ik bij jou moest slapen.
Natalie zou zoiets nooit zeggen.
Nou, ze had een spiritueel verlofjaar. - Dat klinkt helemaal niet zoals zij.
Nee, ze is reusachtig vooruitgegaan in haar praktijk, sinds ze hier wegging.
Ze ontdekte haar geluk, weet je? Ze is zoveel gelukkiger.
En de...
De paar dagen, die we samen doorbrachten waren...
wederzijds spiritueel...
Als je begrijpt wat ik bedoel. - Goed. Kom eraf.
Maat, ik voel echte vijandigheid hier.
Echt? Je bent vulgair en walgelijk en ik kan de gedachte niet verdragen
dat jij en Natalie samen iets hebben, zelfs al zijn jullie beiden denkbeeldig.
Ga nu. Ga met je smerige voeten van mijn bank af en mijn huis uit.
Ze zijn niet eens zo vies. - Ben je gek... Kijk ernaar. Ze zijn vuil...
Verdorie, als je geen gelijk hebt, Dr Pierce.
Er is een microscopisch gaatje langs de haarlijn met sporen van Diazepam eromheen.
Verklaart het stofwisseling niveau die we in zijn bloed vonden.
Genoeg om een paard buiten westen te krijgen. Ik nam aan door de pillen, als je niet gebeld had.
Het is bijna onzichtbaar.
Hoe wist je, waar je moest zoeken? - Zijn voeten waren schoon.
Sorry, wat bedoel je? - Het regende die nacht.
De tuin tussen Pineda's huis en de garage was een puinhoop.
Als hij uit was gegaan om zichzelf te doden, zouden zijn voeten bedekt zijn met modder.
Ik denk dat de moordenaar in het huis inbrak...
Vond Pineda in slaap, spoot hem Diazepam in,
bedwong hem, wat niet moeilijk geweest is door de Valium,
liet toen die pillen op de tafel liggen, om de drug weergegeven in het gifrapport te verklaren.
Hij droeg Pineda's lichaam door de tuin,
om ervoor te zorgen dat hij geen voetafdrukken kreeg in de garage,
zette hem in de auto,
startte de motor,
en liet hem achter om te sterven. - Behoorlijk slim. Klinkt professioneel.
Ik verander de doodsoorzaak in moord.
Cyber vond niets over Bangladesh of cholera op Scott Pineda's computer.
Zijn harde schijf was schoongeveegd. Zijn telefoon ook.
En de redacteur bij de Star-Herald zei dat Pineda nooit zijn verhaal indiende.
En de gegevens van de telefoonmaatschappij?
Het laatste gesprek wat Pineda maakte voordat hij stierf was met een arts.
Zijn naam is... Trevor Rhodes?
Scott en ik waren kamergenoten op de universiteit. Waarom vraagt u dat?
Hij werd gisteravond vermoord. Gecondoleerd.
O, God.
Ik had het hem nooit moeten vertellen. - Hem wat vertellen?
Ik werk bij infectieziekten. Ik ben vrijwilliger voor de World Health Organization.
Je werkte in Bangladesh.
Ja. Vorig jaar hadden ze meer dan een kwart miljoen cholera gevallen.
En de Bengalezen gaven hun internationale consulaten opdracht vaccins te zoeken.
Zes maanden geleden hoorde ik dat het consulaat in Chicago een van de nieuwere had besteld...
BactrVox.
Voor één van de armere regio's van het land, dus ging ik naar Bangladesh,
helpen het toe te dienen, maar toen de zending aankwam...
Verdomme. Ik was kwaad, want in plaats van BactrVox,
stuurden ze ons Numoral... een verouderd vaccin.
Al wat ik kon doen was de plaatselijke bevolking in te enten met wat we hadden en...
tot God bidden dat er geen nieuwe soorten cholera verschenen.
Laat me raden... Jouw gebeden werden niet verhoord.
Het was verwoestend.
Duizenden stierven... Meestal kinderen, oude mensen.
Waar komt Scott erbij?
Toen ik terugkwam in Chicago gingen we uit eten om bij te praten.
Ik vertelde hem over het geld en de verspilde levens aan dit verouderde vaccin.
En Pineda rook een verhaal.
We dachten allebei, dat het bureaucratische incompetentie was.
Maar toen ging Scott de consul interviewen en de man loog recht in zijn gezicht.
Hij bleef vasthouden dat hij het nieuwere vaccin voor zijn volk gekocht had, niet Numoral.
Misschien liegt de consul niet. Misschien prees Navilet Pharmaceuticals een ander middel aan.
Dat dachten wij ook.
Maar toen onderzocht Scott wat meer en ontdekte iets veel erger.
Er ging een gerucht dat de W.H.O. Numerol ging intrekken.
Scott ontdekte dat Navilet een hele voorraad had liggen in een magazijn,
wat plotseling niemand wilde aanraken.
En toen ontdekte hij wat verdachte buitenlandse betalingen,
gemaakt door een van hun senior VP's, precies rond het tijdstip van de verkoop.
Dus Navilet kocht de consul om, om hun het verouderde vaccin uit handen te nemen?
Dat was Scott's theorie.
Weet je wie bij Navilet onderhandelde over de vaccin-afspraak?
Ik verzeker u, dat mijn cliënt niemand omkocht.
Mr Sloane is senior vice-president Verkoop van Navilet.
Hij wilde zijn of de reputatie van het bedrijf niet riskeren
aan een vaccinhandel ter waarde van... Wat, 50 miljoen?
Ik vertelde de consul zes maanden geleden dat ik hem een gereduceerde prijs op BactrVox zou geven.
Maar de vraag was hoog en het zou acht weken duren voordat kon worden geleverd.
De consul vertelde me dat het choleraseizoen snel naderbij kwam
en zijn regering zo lang niet kon wachten.
Dus hij stemde toe Numoral kopen, in de hoop dat het net zo effectief zou zijn.
Helaas, we weten allemaal hoe dat afliep. Het is tragisch.
Kom op, u had voorkennis dat het oude vaccin op punt stond te worden
ingetrokken door de WHO, dus u kocht de consul om om het te kopen.
Ik denk dat u werkt op commissie, dus wat maakt het uit als een paar arme mensen sterven,
zodat u uw zakken kunt vullen? - Daniel.
Ik begrijp de schok om een slechte man te vinden, Dr Pierce,
maar wat u beweert is eenvoudig niet waar.
Wij doneren miljoenen dollars levensreddende medicijnen ieder jaar.
En we herinvesteren een aanzienlijk bedrag van onze winst,
om te helpen de leefomstandigheden van mensen in ontwikkelingslanden te verbeteren.
Bespaar me de bedrijfsonzin. U kocht de consul om. Toen de verslaggever het ontdekte,
hebt u hem vermoord. - Ben je gek geworden?
Wat ik niet begrijp, is waarom u de consul ook vermoordde.
Ik heb niemand vermoord.
Kom op. Wat anders... - Dank u voor uw tijd.
Wat ben je verdomme aan het doen? - Ze liegen dat ze barsten.
En je maakt wilde beschuldigingen. Sloane betaalde de consul... Waarom hem vermoorden?
Misschien veranderde de consul van idee en dreigde de
waarheid te vertellen, nadat al die mensen stierven.
Of misschien eiste hij meer smeergeld. - Smeergeld aannemen gebeurde sowieso.
Totdat we bewijs hebben, is het gissen van een dode verslaggever.
Maar...
Als de consul smeergeld aannam en hij plotseling veel geld had,
begon hij het misschien uit te geven. Iemand zou het gemerkt hebben.
Zoals de vrouw die al zijn zaken afhandeld.
De consul was niet hebzuchtig. Hij leidde een eenvoudig leven.
Dus u zag nooit enige verandering in zijn financiële zaken...
Een investering in vastgoed of een buitenlandse rekening?
Nee. Niemand van ons sloot zich bij de buitenlandse dienst aan om rijk te worden.
De consul geloofde dat zijn doel in het leven was, anderen te helpen.
Misschien veranderde hij van gedachten? - Ik denk het niet.
Waarom vraagt u dit?
Wij denken dat de consul steekpenningen heeft aangenomen in ruil om verouderde vaccins te kopen.
Nee.
Nee, ik kan niet geloven dat hij ons land zou verraden voor geld.
Velen van ons verloren mensen, waar we van houden, in de epidemie.
Officier Mehta... Hij verloor een zoon en een dochter.
Ik verloor een neef.
En hoe heeft de consul hierop gereageerd?
Hij rouwde met ons.
Het heeft geen zin.
Rashid. Wat doe je hier?
Het is mijn taak om voor het welzijn van onze burgers te zorgen.
Waarom praat je tegen de FBI zonder je advocaat?
Je begrijpt het niet. Dr Pierce en agent Moretti. Ze geloven niet dat ik schuldig ben.
Waarom ben je hier?
We onderzoeken een deal die uw consul maakte met Navilet Pharmaceuticals.
Weet u er iets over?
Ik weet dat de consul de aankoop van een vaccin voor cholera machtigde, dat is alles wat ik weet.
Nasim? Ben je in orde?
We moeten gaan.
Nasim?
Nasim wordt ziek en je rent de kamer uit? Hoezo?
Nasim gaf over, maar ze is niet de enige die zich ziek voelde.
Hoe weet je of Nasim geen slechte kip voor de lunch at?
Ze gaf over precies op het moment dat we Rashid vertelden over de medicijnenhandel.
Ze weerkaatste zijn gevoelens. Hij was angstig.
Ja, omdat hij de agent was, die smeergeld van het farmaceutisch bedrijf aannam.
Goed, maar als ik het goed begrijp, zou de consul moeten tekenen voor deze transactie,
dus waarom zou de nummer twee man de enige zijn die smeergeld krijgt?
Misschien waren ze samenzweerders, die het geld deelden.
We weten het nog niet. Op zijn minst, wist Rashid ervan.
Denk eens na. Sloane verkoopt nutteloze vaccins, waarde $50 miljoen tegen... wat, 2% commissie?
Dat is een miljoen dollar. Dan betaalt hij de vice-consul om de deal door te drukken.
Het is een leuke theorie. Wat wil je van me?
Je kunt beginnen met een dagvaarding voor de financiële administratie van Navilet,
kijk of het de stortingen van Sloane op die buitenlandse rekening laat zien.
Geen rechter zal een vis-expeditie ondertekenen tegen één van de grootste bedrijven in de stad.
Als we niet achter Navilet aan kunnen gaan, laten we dan Rashid's financiën krijgen.
Hij is een diplomaat voor een soevereine staat.
Beginnen we daar te graven zonder bewijs, dan zal ik worden gebeld door Buitenlandse zaken.
Moretti. Ja.
Kijk, ik wil jullie helpen. Dat weet je. Maar je moet me meer geven dan een plas kots.
Begrepen. Ja. Ik zit er bovenop.
Sorry. We moeten hier later over praten.
Daniel, ik heb een ander geval, waar ik je hulp bij nodig heb.
Hebben we een nieuwe zaak? - Ja, de zaak van de ontbrekende geloften.
Wat? - Dat was vader Pat aan de telefoon.
Ik had hem mijn huwelijksgeloften twee dagen geleden moeten geven
en ik heb duizenden versies geschreven, maar ze zijn waardeloos.
Jij bent een groot schrijver. Jij komt met al deze briljante lezingen.
Nee. - Ik ben wanhopig.
Ik schrijf je huwelijksgeloften niet voor je. - Waarom niet.
Omdat het verkeerd is op zoveel niveaus.
Misschien staat hier iets in dat je kan gebruiken als beginpunt.
Kate, ik... - Daniel, alsjeblieft.
Ik heb Donnie al zo vaak teleurgesteld.
Ik smeek het je. Jij bent de enige, die me kan helpen.
Vandaag, beloof ik mezelf aan jou en dit huwelijk.
Om trouw, liefhebbend en eerlijk te zijn,
zonder verhoogde hersenactiviteit, die gepaard gaat met aarzeling of twijfel.
Een ware belofte, gedaan in alle ernst, stelt de hersenen op hun gemak.
En als je mijn anterior cingulate cortex nu zou scannen, Donnie, zou je zien
dat het nooit méér ontspannen is geweest.
Vriend, dat is verschrikkelijk. - Wie vroeg jou iets?
Nee, ik zeg het je, schrijf je huwelijksgeloften, of 's werelds ergste wenskaart?
Denk je dat je het beter kan? - Nee, je hebt gelijk. Ik kan het niet.
Maar Rumi kan.
'In jouw licht, leer ik hoe lief te hebben.
In jouw schoonheid, hoe je gedichten maakt.
Je danst in mijn borst, waar niemand je ziet'.
Ik denk dat ik moet overgeven. - Alles goed met je, Doc?
Prima.
Weet je het zeker? Want als je je niet goed voelt, kan ik je...
Lewicki, ik ben in orde. Duvel op.
Goed.
Je moet die vent echt een beetje respect tonen.
Weet je, het is altijd 'Lewicki doe dit, Lewicki doe dat.'
Waarom probeer je hem niet voor een keer bij zijn voornaam te noemen? - Ik heb hem bij zijn...
Zijn voornaam.
Hallo, Dr Pierce, Agent M...
U bent boos, dokter.
Heb ik iets verkeerd gedaan?
U heeft ons de waarheid niet verteld over uw relatie met vice-consul Prasad.
Er valt niets te vertellen.
Ik heb gemerkt hoe formeel u bent als u met mensen praat,
ze altijd aanspreekt met hun juiste titels...
'Dr Pierce, 'Agent Moretti, 'Mr Khan.'
Maar u noemde de vice-consul bij zijn voornaam... Rashid.
En nu bloost u.
Ik hoef geen synestheet te zijn om te ontdekken wat dat betekent. U bent verliefd op hem, hè?
Wij gaan met elkaar om.
Maar ik ben hindoe en hij is moslim en onze families
zouden het nooit goedkeuren, dus we hielden het geheim.
U merkte hoe nerveus Rashid was toen we het over de vaccin deal hadden.
We denken dat hij iets verbergt.
Verbergt wat? - Dat hij betrokken was bij de moorden op de consul en de verslaggever.
Wat? Nee.
Rashid is geen moordenaar.
Hij was niet de enige die zenuwachtig was. Ik was ook zenuwachtig...
Door wat er gebeurde met het contract. - Het contract met Navilet?
Wat gebeurde ermee?
Rashid kwam naar kantoor om het op te halen.
Hij zou het aan het farmaceutisch bedrijf geven.
Hij bracht me een kopje koffie, zoals hij soms doet.
Ik was doodsbang.
Ik wist dat de consul kwaad zou worden, als hij erachter kwam, dat het papierwerk geruïneerd was.
Wat moet ik doen? Hij ontslaat me. Hij stuurt me terug naar Bangladesh.
Ik laat dat niet gebeuren. Het is goed. Ik heb nog een kopie.
Wat bedoel je?
De consul gaf me een kopie om te herzien. Het ligt in mijn kantoor. Ik zal het pakken.
Je moet het alleen tekenen voor hem.
Je hebt eerder ondertekend uit zijn naam, toch?
De consul vertelde de verslaggever toch de waarheid. Hij kocht het nieuwe vaccin.
Tenminste hij dacht dat hij het kocht, toen hij het papier ondertekende.
Ik begrijp het niet. - Het contract dat Rashid u bracht,
degene waar u de handtekening van de consul op vervalste, was voor het oude vaccin.
Al die mensen die stierven...
Ik ben schuldig.
U kon niet weten dat Rashid u gebruikte.
Maar als zijn gevoelens niet echt waren, Had ik kunnen vertellen...
Door mijn toestand.
Zijn gevoelens voor u waren misschien wel echt. Dat betekent niet, dat hij geen moordenaar is.
Dit bewijst niets. - We zullen het contract dagvaarden.
Handschrift analyse zal bewijzen dat Nasim het ondertekende.
U verwisselde die contracten, Mr Prasad.
Nasim vertelde ons ook dat u bemiddelde in de deal met Navilet,
dat u Gordon Sloane een half dozijn keer ontmoette.
Jullie bekokstoofden deze zwendel samen, nietwaar?
Dit is belachelijk. - Het was een win-win.
Sloane verkoopt een pakhuis vol met drugs die niemand wil en u krijgt smeergeld.
Het duurt niet lang voordat we de buitenlandse rekening vinden en terugkoppelen naar u.
Ik zag die zilverkleurige Mercedes geparkeerd op uw plek.
Dat lijkt me echter vrij duidelijk, denkt u niet?
Nadat de verslaggever uw complot dreigde te ontmaskeren,
besefte u, dat u hem en de consul moest vermoordden.
Ik heb niemand vermoord. Als u bewijs hebt, klaag me aan. Anders...
Niemand zei iets over u aanklagen.
Buitenlandse zaken zal u verbannen.
Ik weet zeker dat de regering van Bangladesh blij zal zijn dat u terug bent,
als ze over uw plan horen en alle levens, dat het kostte.
En denk niet dat Gordon Sloane u zal helpen.
Hij kreeg miljoenen dollars, om te besteden aan advocaten
en ze vertellen hem allemaal de schuld op u te schuiven
Wat wil je? - Getuigen tegen Sloane.
De aanklager heeft me verzekerd, als u meewerkt,
zit u een verminderde straf uit in een Amerikaanse gevangenis.
Ik wist niet dat deze nieuwe stam cholera zich ging verspreiden naar mijn land.
En zeker niet zo snel.
Uiteindelijk kan de nieuwe stam zijn weg vinden naar Zuid-Azië,
maar naar mijn mening is het niet iets waar uw overheid zich zorgen over moet maken.
Het Numoral vaccin zal voldoen aan uw behoeften. Dat verzeker ik u.
Maar BactrVox is effectief tegen de nieuwere cholera stammen.
Hoe kan ik rechtvaardigen er één te kopen, die dat niet is, vooral als de prijs hetzelfde is?
Wilt u mij uw beste product niet verkopen? - Nou, de waarheid is,
we hebben wat problemen gehad met het produceren van het nieuwe vaccin. Er is een achterstand.
Het zal maanden duren voordat het beschikbaar is in de hoeveelheden die u nodig hebt.
Dan denk ik dat ik moet kijken wat uw concurrenten aanbieden.
Wacht even.
Als u bereid bent om het oudere medicijn te overwegen, zou ik u kunnen bieden...
Een beloning.
Hoeveel?
$100.000 om te zorgen dat het contract doorgaat.
Maar ik wist dat de consul het contract niet wilde ondertekenen.
Hij had al mijn onderzoeken over de vaccins.
Dus u en Sloane lieten de consul denken dat hij het nieuwe vaccin kocht.
Daarna verwisselde u de papieren om uzelf te beschermen,
zodat het leek alsof hij bewust het oudere medicijn kocht.
U en Nasim hadden al een relatie. Ze was verliefd op u.
U wist, dat ze de handtekening van de consul zou vervalsen, als u het vroeg.
Toen was de deal gedaan. U dacht dat u ervan af was, tot de verslaggever kwam.
Ja.
Toen ik hem hoorde praten met ons hoofd beveiliging,
wist ik, dat we een probleem hadden.
Het spijt me.
U laat me niet met de consul praten? Prima.
Maar u hebt geen idee, wat uw baas heeft gedaan.
Hij nam smeergeld, om een waardeloos vaccin te verzenden.
En nu zijn duizenden van uw mensen dood.
Hij zat in het complot.
Dus belde ik Gordon Sloane.
Hij zei me, me geen zorgen te maken, dat hij een man had die ervoor kon zorgen.
Maar ik dacht dat hij de verslaggever ging omkopen.
Ik heb geen moment gedacht dat hij hem zou vermoorden.
Ter verduidelijking. U denkt, dat u mijn cliënt voor twee moorden kunt aanklagen?
Vanwege een koffiebevlekt contract dat werd vervangen door een nieuw exemplaar?
Het was geen nieuw exemplaar. Het was een compleet ander contract...
Eén die de consul nooit zou ondertekenen. - Echt? Vertelde de consul je dat?
Nee, uw klant zorgde ervoor dat dat niet mogelijk was toen hij de consul liet vermoorden.
Dit is absurd. Mr Sloane was op een aandeelhouders vergadering, toen de consul werd gedood.
Minstens 50 mensen zagen hem daar. - Het is een onbetekenend alibi.
U zei Rashid, dat u een man had, die ervoor kon zorgen. U huurde een expert.
We hoeven hier niet naar te luisteren. - We zetten u gevangen voor fraude, Sloane...
5, misschien 7 jaar. - Doe maar een gooi.
En als u vrij komt, geven we u over aan de Bengalezen.
Ja. Ze willen u uitleveren, om de aanklachten voor fraude onder ogen te zien.
Geen reden voor ons hun in de weg te staan.
De zaak is met het Bengalees rechtssysteem... Het is uiterst onderbezet.
Het kan jaren duren eer uw zaak voor het gerecht komt.
En al die tijd zult u in een Bengalese gevangenis zitten.
Het moeten allerlei ziekten zijn die u daar kan oplopen.
Zorg ervoor dat uw vaccinaties up to date zijn.
Kunnen ze dat doen?
Wat biedt u aan?
Uw cliënt geeft ons de naam van de moordenaar,
die hij inhuurde en pleit schuldig aan verzoek om moord.
Waarom nemen jullie niet een paar minuten pauze?
Denk je, dat hij doorslaat? - Ik denk dat we een goede kans hebben.
Het klopt nog steeds niet. - Wat?
Rashid vertelde ons, dat de consul niets te maken had met de zwendel.
Waarom heeft Sloane hem gedood?
Misschien is de consul gepakt nadat de verslaggever hem de eerste keer kwam opzoeken.
De kapitalistische economie is walgelijk.
Wat? - Daniel, gaat het met je?
Jouw land geeft bedrijven dezelfde rechten als mensen.
Maar mensen zijn van vlees en bloed, maat.
Het zijn moeders en vaders en het zijn kinderen.
Onze medicijnenverkoper heeft bloed aan zijn handen.
Maar het is niet van de consul.
De aanklager boekt vooruitgang met Nasim's vervolging.
Maar Dr Pierce en ik denken niet dat ze het deed.
We zijn benieuwd of er iets anders is wat je je herinnert,
of je nog iemand anders kunt bedenken die de consul misschien wilde kwetsen.
Het spijt me. Ik kan niemand bedenken.
Mr Mehta, wij begrijpen dat u een zoon en een dochter verloor in de cholera-epidemie.
Hoe wist u dat? - Nasim. Het spijt ons zeer.
Mijn kinderen waren gevaccineerd.
Ze hadden veilig moeten zijn.
De verslaggever vertelde dat het vaccin wat de consul geleverd had verouderd was, niet?
Ik kan me indenken hoe u zich voelde.
En toen u erachter kwam dat de man waar u voor werkt verantwoordelijk was...
U moet razend geweest zijn. - Daarom vertelde u ons over de verslaggever...
Zodat we deze vreselijke misdaad zouden blootleggen.
Maar u hebt uw kinderen niet genoemd, omdat u wist dat het u verdacht zou maken.
U lijkt me een eerbaar man,
Niet iemand die een onschuldige vrouw naar de gevangenis zou laten gaan voor moord.
Nasim is ook een dochter.
Hoe denkt u dat haar ouders zich voelen als ze haar verliezen?
Als ik u vertel wat er gebeurd is...
Laten ze Nasim dan gaan?
Hangt af wat u ons vertelt.
Nadat de verslaggever me vertelde over deze... Zwendel...
Ging ik naar Rashid.
Ik ben geschokt. Ik wist niets over deze smeergelden.
Hoe kon u dit laten gebeuren? Hebt u enig idee hoeveel mensen stierven?
Ik vertelde de consul dat onze mensen de nieuwste vaccins verdienden,
maar hij wilde niet naar mij luisteren.
Nu weet ik waarom. - Hij kan hier niet mee wegkomen.
De familie van de consul is machtig.
Als ik naar onze superieuren ga, zal er niets gebeuren en zullen we naar huis worden gestuurd.
Ik denk dat het het beste is als we vergeten dat dit gesprek plaatsvond.
Toen besefte ik wat ik moest doen.
Voor de consul kwam de dood snel. Voor mijn kinderen niet.
Ik besefte niet dat Nasim achter hem aan was gekomen en alles had gezien.
Ik zorg voor rechtvaardigheid.
Ik kan de gevolgen aanvaarden. - Rashid loog tegen u.
Hij was degene die het smeergeld nam. De consul...
Hij had er niets mee te maken.
Wilt u zeggen dat ik een onschuldige man vermoordde?
Ik weet niet wat ik zeggen moet.
Ze zijn roerend zonder melig te zijn.
Het zijn precies de juiste hoeveelheid grapjes. Ze zijn perfect.
Natuurlijk zijn ze dat. Het zijn jouw woorden.
Ik vond dit op de achterkant van je dagboek.
Ik heb niets veranderd.
Dit is één van de eerste dingen die ik heb geschreven.
Ik was bij een pannenkoekenhuis op Milwaukee
en ik wachtte tot Donnie zou komen en de woorden...
kwamen naar me toe. Dank je wel.
Op geen enkele manier had ik dit kunnen ontdekken zonder jou.
Donnie zal het geweldig vinden.
Doc?
Je hebt een bezoeker.
Ik ben blij, dat u beiden hier bent.
Ik wil u bedanken voor alles wat u voor mij hebt gedaan.
Natuurlijk.
Als u me even wilt verontschuldigen... Max, is er een faxapparaat hier?
Natuurlijk. - Moet dit naar pater Pat krijgen.
Agent Moretti is een bijzondere vrouw, is ze niet?
Dr. Pierce, het is niet aan mij het te zeggen, maar...
Misschien moet u haar vertellen hoe u zich echt voelt.
De dichters vertellen ons naar ons hart te luisteren.
Wat een onzin.
Serieus. Heeft u er ooit naar één geluisterd, via een stethoscoop?
Het zijn kleppen die openen en sluiten en openen en sluiten. Het klinkt als een dompelpomp.
Het kan voelen alsof onze emoties hier beneden zijn, maar ze zijn echt hier
en kloppen rond onze limbische systemen.
Wanneer we tegen moeilijke beslissingen aankijken,
moeten we vaak kiezen tussen de emotionele en de rationele reactie.
En vaker wel dan niet, lijkt het dat emotie de dag wint.
Sommigen van ons handelen uit hebzucht.
Anderen zijn ingegeven door woede of wraak.
Dus als onze gevoelens zo destructief zijn, is het misschien beter dat we ze verbergen...
Ze aanstampen, voorkomen dat ze overkoken.
Misschien.
Maar kunnen we echt onze emoties altijd ontkennen?
Vroeg of laat, zullen ze opborrelen aan de oppervlakte...
En dwingen ons om op te treden?
Vertaling Jazzyme www.addic7ed.com