Vanavond presenteer ik mijzelf als Kapitein van deze gecombineerde bemanning.
Ik ga de mannen leiden bij het heroveren van het fort,
zodat dat jouw tirannie over deze plek voorgoed eindigt.
Ze is op drift, alleen, op een verschrikkelijke manier.
Weet je wie ik ben?
Ik denk dat je weet, wie dat is, ik zal je beschermen.
De Kapitein van de "Scarborough",
Hij bood mij en negen man van mijn keuze volledige amnestie aan.
Als... ik hem zou helpen bij het gevangen nemen van een vluchteling voor de Justitie.
Begrijpen jullie wat ik van jullie vraag? - Teruggaan en het goud in de gaten houden?
Hou de Spaanse soldaten in de gaten... die op het goud letten.
Haar vader is een zeer invloedrijk man.
Als ik haar bij hem terugbreng, dan denk ik dat ik hem tot bondgenoot kan maken.
Lord Ashe paaien, en het Urca goud binnenhalen, werken tegen elkaar in.
Als jij elke verdere aanval op het fort voorkomt,
dan breng ik het meisje van de heuvel naar beneden, en lever haar aan jou af.
Je bent niet langer een gijzelaar, ik haal je hier weg.
Vertaling: Buccaneer Controle: AssenzA www.addic7ed.com
Ik herinner me muziek...
In haar huis...
Het was altijd zo wam daar, zo heerlijk.
En ik herinner me mijn bezoeken daar met moeder en vader.
Hoe ze voorover boog, zodat haar gezicht vlak bij het mijne was.
En ze glimlachte.
Ik weet nog dat ik hoopte zo mooi te zijn, op een dag.
Ik weet nog, dat ik haar zag praten met mijn moeder aan de andere kant van de kamer.
En hoe ze mijn moeder aan het lachen maakte.
En je zegt, dat ze hier is? "Lady Hamilton" is op dit eiland?
Dat is ze... ze is een vriendin. En ze wil helpen je te redden van deze plek.
Maar ik begrijp het niet.
Kapitein Vane gaf me zijn woord, dat mij niets zou gebeuren.
De dingen zijn veranderd.
De dingen veranderen op dit moment, vanavond.
Je bent nu meer waard voor hem als onderdeel van een heel gevaarlijk spel, hier op het eiland.
Zodoende is hij niet van plan om je snel naar je vader terug te brengen.
Vertrouw mij, vertrouw mevrouw Hamilton. En weet dat we deze plek nu moeten verlaten.
Hoe?
Er is een netwerk van tunnels die onder het fort lopen.
En de ingang naar een ervan is niet ver.
Tegen de tijd dat hij zich realiseert, dat je verdwenen bent,
dan ben je veilig weg van hier onder de zorg van Kapitein Flint.
Ik herinner me "Lady Hamilton's" gezicht.
Maar ik ken Kapitein Flint's naam. Mijn vader noemde hem in zijn brieven.
Hij zegt dat Kapitein Flint de kwaadaardigste is van de piraten van de Nieuwe Wereld,
dat hij slecht is.
Beloof me dat mijn ontsnapping niet een of andere vreselijke list is,
om me over te leveren van de ene gek in de handen van een andere.
Kapitein Flint is een goede man.
Als je niet op mijn woord vertrouwt... vertrouw dan op het hare.
Waar gaan we heen?
Kop dicht, laten we het afhandelen.
Hoe is jouw telling?
Moeilijk te zeggen. Iedereen houdt het voor zich.
Ik hoor dat u er drie voor ligt. - Ik hou het op vier.
Je hebt Dobson met nee. - Ja.
Brewer zegt nee. - Ja.
Winslow? - Winslow?
Nee, hij is een ja stemmer. Wanneer hebt u het hem gevraagd?
Even geleden, waarom is er iets gebeurd?
Hij kreeg woorden met Muldoon, tijdens het eten,
Hij zei, dat Muldoon te luidruchtig kauwde of zoiets.
Muldoon begon toen over z'n moeder.
Muldoon zit in uw kamp, dus Winslow flipte met: "fuck you."
Serieus.
Dat is een goeie. - Ja.
Mijn zeemanschap... mijn vooruitzichten voor het vergaren van buit,
mijn bekwaamheid in een gevecht, het geluid van mijn stem,
het geluid van iemand anders die eet.
Ik denk dat ze uiteindelijk, allemaal even functioneel zijn.
Een man geeft zijn stem om dezelfde reden, waarom hij wat dan ook doet, in zijn leven.
Waarom is dat? - Omdat het goed voelt.
Drie stemmen, vier stemmen...
dertig van hen zullen van gedachten veranderen, voor ze hun hand opsteken, vanavond.
Datgene wat deze stemming beslist, is nog niet gebeurd.
U gaat ze overtuigen,
dat ze zich beter zullen voelen door voor u te stemmen in plaats van voor hem.
Ik denk dat ik een vrij sterke zaak heb.
Op zijn manier zullen er veel sterven, vanavond.
Op mijn manier, gebeurt dat niet, en we komen in de gunst
van een man die deze plek een stap dichter bij haar voortbestaan kan brengen.
Misschien.
Alhoewel toch zijn argumenten gemakkelijker zijn.
Denk je dat? - Zeker.
"Kapitein Flint zal iedereen verraden om te krijgen wat hij wil."
gisteren was het meneer Gates, vandaag was ik het.
"Wie van jullie wil het morgen zijn?"
Kapitein?
Ze zijn zover.
Er is maar een kwestie om te overwegen, vanavond.
Kapitein Hornigold?
Een man vraagt om je vertrouwen.
Hij vraagt het en biedt jullie zaken in de toekomst.
En hoe mooier die zaken zijn, hoe meer jullie jezelf moeten afvragen:
"Waarmee proberen ze me te verblinden in het heden?"
Het is geen verrassing, dat die man jullie aandacht wil verleggen naar de toekomst.
Naar de zaken die hij zegt jullie te kunnen geven, naar de ontberingen die hij kan weghalen.
Een hele glanzende toekomst zou het moeten worden,
door jullie te verblinden voor de laffe, en slinkse handelingen uit zijn verleden.
Diefstal, verraad, leugens en moord!
Toen we ervoor kozen om deze bemanningen samen te voegen...
Waar ben jij verdomme geweest?
Er landde een sloep op het strand, een korte tijd geleden.
Het nieuws dat ze brengt is van het uiterste belang.
Belangrijker dan het verliezen van ons schip aan Kapitein Hornigold?
Ja.
...zijn ons ontrukt door mannen van de ergste soort...
Ze horen het goud in de gaten te houden, totdat we arriveren.
Wat doen zij verdomme hier terug?
Omdat er geen goud meer is om in de gaten te houden.
Het is weg.
- Zei hij dat het weg is?
Zei iemand dat het weg is?
Het goud is weg! Hoor je dat? Het is weg!
Het goud is weg! - Ik geloof het niet!
Wie kan het weggehaald hebben?
Dit is schoon.
Het is alsof het nooit gebeurd is.
Alles wat jou in verband brengt met de gebeurtenissen van gisteren, is verdwenen.
Er zullen natuurlijk vragen zijn, maar zou er een jouw richting op komen,
weet dan, dat de andere meiden openlijk beneden praten over Charlotte,
en de beslissing van haar geliefde om samen te ontsnappen naar Providence.
Alles wat je hoeft te doen, is hetzelfde te zeggen.
Deze zullen je niet passen, maar ze zijn schoon.
Als je klaar bent, ik ben beneden, en dan kunnen we bespreken hoe het verder gaat.
Ik was ooit met een man getrouwd.
Rottige zooi...
Hij sloeg me, verbrandde me, deelde me met zijn mannen.
Ik wist niet beter... ik wist niet wat ik er tegen kon doen.
Zelfs als ik dat geweten had, dan had ik niet gedacht dat ik het in me had.
Op een dag waren we in een taveerne.
Hij deed me pijn. En een man zag het.
En hij liep naar ons... en hij sneed hem de keel door.
Dat was Jack.
Ik was 13.
Ik heb altijd gedacht, dat hij me van iets gered had.
Ik ben altijd zo verdomd dankbaar geweest.
Nu vraag ik me af...
Misschien heeft Jack mij van iets verlost, waarvan ik mijn eigen uitweg had moeten zoeken.
Misschien heeft hij de kans weggehaald, om sterk genoeg te worden om mijzelf te redden.
Op te groeien.
In plaats daarvan ging ik met hem mee... deed wat hij deed,
deed wat de anderen deden.
Ik dacht dat ik een van hen geworden was.
Als ik niet ben zoals ik geboren ben,
en niet ben wat ik in plaats daarvan geworden ben...
Wat ben ik dan verdomme?
Ze gaat nu rusten.
Ik weet dat dit het laatste is wat je wilt horen,
Maar de meiden en ik hebben gepraat.
Wij weten wat voor risico's we lopen bij de beurten.
Hoe ze te vermijden, ons ertegen te beschermen.
Maar wat zij deed met Charlotte... - Niet doen!
Dat is niet iets waartegen we ons kunnen beschermen.
Moeten we ons niet bezighouden met haar weg te krijgen, voordat een van ons de volgende is?
Alsjeblieft, verkondig dit niet.
Als je bang bent dat door haar van hier te verwijderen, ze gewelddadig wordt tegen jou,
dan zijn er mannen waarmee we kunnen praten, om te zorgen dat ze jou geen kwaad kan doen.
Ik wil dat niet meer horen.
Niet van jou, niet van de meiden, nooit meer.
Toen niemand op de Wereld...
Niemand... niemand...
zich interesseerde voor wat die mannen met mij deden op het strand,
deed zij dat wel... dat betekent iets voor me.
Zolang als zij wil, zal deze plek een veilige plek voor haar zijn.
En die mannen waarover jij praatte om dit probleem op te lossen?
Die waarderen hun relatie met mij veel meer dan die met jou of Isabella,
of wie dan ook op die verdieping.
Als ik van die mannen hoor dat er informatie over hen gevraagd is,
dan zal ik dat nieuws niet erg goed ontvangen, is dat duidelijk?
Idelle...
Alsjeblieft, laat de meiden weten, dat ik hun zorgen begrijp.
Als een van hen naar me toe wil komen, mijn deur is open.
Ik zal het doen.
Twee "Guardacosta" oorlogsbodems lagen in de baai, toen we arriveerden.
We gingen naar beneden langs de heuvelrug, en keken toe,
terwijl ze het allemaal overbrachten in hun ruimen.
We zagen dat goud stukje bij beetje verdwijnen van dat strand,
en zagen ze het anker lichten en wegvaren.
Toen alles veilig was, liepen we over het strand.
Er was niet één stukje achtergelaten.
Niet één stukje. - Dank je.
Wat gebeurt daarginds?
Ze zijn zich aan het beraden, over hoe ze verder willen gaan.
Dat zal productief zijn.
Het goede nieuws voor jou is, dat Hornigold's steun compleet verdwenen is.
Er is geen man die nog zin heeft om te vechten om dat fort, vanavond.
Zonder het goud, lijkt het allemaal zinloos.
En het slechte nieuws? - Het is chaos daarginds.
Dat zal nog wel even duren.
Er zijn net zoveel voorstellen over wat er verder moet gebeuren,
als er mannen zijn om ze te steunen.
Inclusief losgeld vragen voor die gijzelaarster van u,
voor contant geld in plaats van gunsten. Als ze ooit aan ons wordt uitgeleverd.
Hoe dan ook, die mannen willen betaald worden.
En snel.
Mogen wij de ruimte hebben, alsjeblieft?
Wat een verdomde zooi.
We moeten zeer goed nadenken over wat de volgende stappen zijn.
De kwestie van het terugbrengen van het meisje naar Charles Town,
in ruil voor verzoening kan niet van mij komen.
Mijn autoriteit is zojuist betwist.
Zelfs op zijn merites, zou het argument wanhopig lijken,
en twijfel en achterdocht uitlokken.
Maar als het van jou zou komen, dan zouden we misschien een kans hebben.
Laat me je daar maar meteen stoppen.
Er is geen "wij."
Wij hielden op met iets van enige relevantie te zijn, ongeveer een uur geleden.
Is dat zo?
Ik geloof, dat ik duidelijk ben geweest over de aard van mijn investering, hier.
Het goud was de aansporing.
Nu geen goud... - Het is een ongelukkige ontwikkeling.
Waaraan we ons moeten aanpassen, en snel.
Aanpassen? Ik heb mijn deel aan aanpassingen wel gehad, de laatste tijd.
Jouw zaakjes opknappen, de bemanning in het gareel houden, voor jou.
Ik was niet de enige die daar voordeel van had.
Het leek er toch beslist op.
Zelfs nu ben jij de enige die er voordeel van heeft.
Wat bedoel je, dat ik voordeel heb van het verdwijnen van het goud?
Het loste beslist een aantal problemen voor je op, nietwaar?
Ik vraag me half en half af, of jij deze hele zaak niet georkestreerd hebt in jouw voordeel.
Luister naar me.
Ik begrijp jouw teleurstelling over dit recente nieuws, die deel ik.
Maar ik heb je hulp nodig.
Zij hebben je hulp nodig. - Oh, alsjeblieft.
Probeer me niet te overtuigen om het te doen in het belang van hún toekomst.
In het belang van die van jezelf.
Die mannen luisteren naar je, ze interesseren zich voor wat je te zeggen hebt.
Wat jij denkt, wat jij wilt dat ze denken.
Waar ter Wereld is dat waar?
Waar anders op de Wereld zou jij 's morgens wakker worden en ertoe doen?
Als jij hiervan wegloopt... waar ga je verdomme dan heen?
Spreek je de mannen toe?
Ja.
Veel van hen zullen het niet willen horen. Wil je niet bespreken hoe je ze gaat benaderen?
Ik weet wat ik doe.
Een verdomde klotedag, hè?
Ik weet zeker dat jullie idioten al de helft van dat geld hadden uitgegeven.
Wat wilde jij ermee gaan doen?
Ik?
Ik zou van jullie weggelopen zijn, en nooit meer omgekeken hebben.
Ik meen het, dat geld was een licentie voor mij om dit alles... en iedereen achter me te laten.
En ieder onder jullie, die zegt, dat hij niet minstens overwógen heeft hetzelfde te doen,
is een liegende zak stront.
De waarheid is, dat er maar één soort persoon is,
die zou willen doen wat wij doen als er een makkelijkere manier was om te overleven.
En omdat ik niet geloof dat er een smerige, moorddadige rotzak onder jullie is,
denk ik niet, dat ik alleen sta in de troost die ik had bij het idee,
dat dit allemaal tot een eind zou komen.
Maar nu... geen goud.
We zijn terug bij dezelfde twee keuzes, die we ons hele leven hebben gekend...
Zwoegen voor een ander, of stelen voor onszelf.
Tenzij...
Kapitein Flint toonde ons de derde mogelijkheid.
Verzoening.
Amnestie.
En niet omdat we ons hoeven te verontschuldigen voor wat we gedaan hebben.
Niet omdat we de wens hebben terug te gaan naar waar we vandaan kwamen.
Maar misschien omdat...
met wat hulp...
deze plek de reden kan zijn waarom we het geen van beiden meer hoeven te doen.
De vraag wordt dan... wat hebben we te verliezen?
Het is werkelijk verbazingwekkend.
Met hem, en de Kapitein op een lijn,
schijnen er geen grenzen te zijn aan hun vermogen
de gevoelens onder de mannen te manipuleren.
Misschien worden de mannen verleid door de kracht van het argument.
Een politieke alliantie met de meest verbeten piratenjager in de Nieuwe Wereld?
Omdat ze ooit vrienden waren?
Ik denk dat het duidelijk is, wat er nu moet gebeuren, Billy.
Is het zo makkelijk voor je om je eed te verloochenen?
Ik ben me bewust van mijn eed.
Die mannen zijn mijn broeders, net als de jouwe.
Maar omdat zij blindelings hun einde tegemoet zouden lopen,
betekent dat, dat wij dat ook moeten doen?
Als jij en ik weten, dat wij de mogelijkheid hebben om acht van hen te reden voor dat lot.
Acht van hen een echte toekomst te geven, en wij hen die feitelijk kunnen bezorgen,
Dwingt onze eed ons dan niet daartoe?
Zijn die acht mannen niet ook onze broeders?
Denk je dat je acht mannen kunt vinden, die de dingen ook zo zien?
Dat denk ik.
Mannen die de Kapitein zouden willen verraden,
ons willen helpen hem te overmeesteren, en hem aan de Marine uit te leveren, onder dwang.
Dat denk ik.
Zoek ze dan.
We ontmoeten elkaar bij de kliffen over een uur, dan handelen we.
Ga zitten.
Ik moet wat zaken afhandelen.
Eet... als ik terug kom dan bespreken jij en ik de weg die voor ons ligt.
Het is beter op de woensdagen.
Alice krijgt de restjes van de taveerne op dinsdag,
dus op de woensdag is het vissoep.
Vrijdags is het meer een stoofpot.
En zaterdag... ik weet niet eens of Alice wel weet hoe ze het moet noemen op de zaterdag.
Weet je niet wie ik ben? - Nee, waarom? Ben je beroemd?
Nee. - Ik ook niet.
Alhoewel ik werk er wel aan.
Jacob Garret, timmermansmaat op de "Intrepid".
En, vertel je me jouw naam niet?
Goed, zoals je wilt. Een stel jongens en ik werken aan een plan,
om ons af te splitsen en een eigen bemanning te starten.
Nou, ik vertel je dit alleen maar, voor wanneer je verhalen over Kapitein Jacob Garret gaat horen,
je in staat bent een gezicht bij een naam te plaatsen.
Jezus Christus, Jacob, ze hoeft je levensverhaal niet te horen.
Neem haar mee naar boven en neuk haar gewoon, we hebben niet de hele nacht.
Als je, je daardoor beter voelt, Kapitein Jacob Garret,
zou nooit zo'n man bij zijn bemanning willen hebben.
Waarom ik?
Omdat je nieuw bent... en je lijkt aardig.
Wat vind je ervan?
En, ga je me de regels vertellen?
Nee?
Jij moet me vertellen, wat er toegestaan is, ik vertel je wat ik wil.
Jij zegt me hoeveel het kost.
Nee? Goed, geen probleem, nou, waarom doen we niet...
Luister, goed... gewoonlijk rekenden de meiden me vijf zilverstukjes...
Ik ben erg saai, niet uit op vreemd, of controversieel gedoe.
Wat vind je ervan? Lijkt dat je eerlijk?
Wat doe je nou toch?
Je kunt dit niet doen, het spijt me, ze is nieuw.
Ze liet een andere man beneden in de waan dat hij haar gast was voor de nacht.
Luister, ik wilde geen problemen maken, goed?
Dit is haar schuld, niet de jouwe.
In feite... wil de leiding, dat ik het goed maak met je.
Vanwege de verwarring.
Sorry, mevrouw, maar mag ik vragen, hoe kwam u hier terecht op deze plek?
Mijn vader bracht nam me mee hierheen, toen ik een kind was.
Was hij een van hen?
Nee, hij was beslist niet een van hen.
Ik weet nog toen mijn vader... me vertelde dat hij vertrok naar Carolina,
liet hij mij achter.
Hij zei, dat Charles Town een veel te grove en gewelddadige plek was,
om daar een kind naartoe te brengen.
Maar u lijkt mij een geduchte vrouw, mevrouw.
Misschien was het de blootstelling aan de uitdagingen van deze plek,
die u tot de persoon gemaakt hebben, die u bent.
Ik denk dat, dat één manier is, om het te bekijken.
We spreidden ons vertrek uit het kamp, om geen argwaan te wekken.
Heb je de klif beveiligd?
Billy, er komt iemand aan.
Wat is dit?
Ben jij ooit gemarteld?
Wat?
Pijn, toegebracht door mannen die jou minder achtten dan een mens?
Die je zagen als een beest?
Want het is in feite niet de pijn die ze je toebrengen,
wat het meest angstwekkende deel ervan is, het is niet de angst voor toekomstige pijn.
Het is de wetenschap... dat zelfs wanneer de pijn stopt,
zelfs als ze je zouden laten gaan.
Dat ze je veranderd hebben.
Die pijn, die angst, die wanhoop... heeft iemand anders van je gemaakt,
iemand die je nauwelijks herkent... tegen je wil.
Ik zei, wat ik moest zeggen, om van die plek weg te komen.
Maar ik heb niet de intentie om hun aanbod aan te nemen.
10 amnestieën.
Ik zou vechten tot de dood om te zorgen,
dat geen enkele van mijn broeders ooit zal moeten doorstaan, wat ik doorstaan heb.
Nou, als er een man bij deze bemanning is, die dat anders ziet,
die denkt dat hij zou willen accepteren
dat een andere broeder, dat lot ondergaat, zodat hij het kan vermijden,
dan is dat de man die ik moet verwijderen uit mijn bemanning.
Op dit moment, heeft meneer Dufresne hier,
jullie mannen geïdentificeerd als degenen zeer waarschijnlijk zo'n probleem vormen.
Had hij gelijk?
Ik word niet graag genaaid, Billy.
Als jij niet de ballen hebt, om tegen Flint op te treden, dan moet je misschien...
Er zal geen verschil van mening meer zijn tegenover Kapitein Flint.
Er zal geen ondermijning zijn van zijn plannen.
Er zal niets anders zijn, dan vasthouden aan het principe dat niemand van ons veilig zal zijn,
tot we allemaal veilig zijn.
Heeft iemand daar een probleem mee?
Maak dan dat jullie wegkomen.
Kut!
Is er een andere weg omheen?
Niet zonder terug over de binnenplaats te gaan.
En als ze je cel nog niet gecheckt hebben, dan zullen ze dat gauw doen.
Als ze zien, dat je verdwenen bent,
Ze zullen elke centimeter van dit fort doorzoeken, tot ze...
Ze komen.
Oh, God.
Laat me je helpen.
Nou ga... ga!
Hier, pak dit.
Ik redde je leven.
Ik heb hem vermoord voor je.
Low en zijn bemanning.
Ik heb ze allemaal vermoord om jou te beschermen.
Je hebt het niet voor mij gedaan.
Jij geilt gewoon iedereen op, nietwaar?
Dus wat is het plan?
Mij hiervoor verantwoording laten afleggen aan mijn mannen?
Zien dat ze me aan stukken rukken, wegens het verlenen van toegang aan de vrouw,
die, die meid onder onze handen vandaan heeft gestolen?
Mijn doodvonnis?
Luister goed naar me,
Leg die sleutel neer, kom terug door die poort, geef die meid terug,
en ik los dit op met mijn mannen... je hebt mijn woord.
Maar sluit die poort, en je komt er niet meer door terug, nooit meer.
En ik verzeker je, je zult weer van me horen.
Ik weet hoe je, je voelt.
Nog niet zo lang geleden, was ik verloren.
Zonder vrienden... zonder identiteit.
Ik dacht dat er geen leven voor mij was, wat ik begreep,
en ik voelde het alsof dat betekende, dat er helemaal geen leven meer was.
Maar ik had het fout.
Speciaal op deze plek, is er altijd een leven, er is altijd een toekomst.
Zolang als iemand bereid is het op te bouwen voor zichzelf.
Nou, hoewel ik begin te begrijpen, dat er grenzen zijn aan datgene wat iemand alleen kan opbouwen.
Ik kan alleen maar tips vangen die van Eleanor komen, voor een beperkte tijd.
Maar ik wil naar iets groters toe, en dat verlangt uitbreiding.
De juiste spionnen... misschien zelfs ook van buiten het eiland.
Hiervoor heb ik een partner nodig, met kennis van de zee, en een partner die ik kan vertrouwen.
Nog geen bericht?
Nee, geen bericht.
Als Eleanor zegt dat ze die heuvel afkomt met Abigail, dan komt ze.
Ik begrijp, dat zodra het meisje gebracht is,
en Kapitein Flint uitvaart om haar naar Charles Town terug te brengen,
dat jij van plan bent om mee te gaan op de reis.
Is dat waar?
Met alle respect, meneer Guthrie, wat gaat u dat aan?
Charles Town, mevrouw, is niet Londen.
Het mag u een beschaafde plek lijken,
maar wees ervan verzekerd, dat het alleen maar zo lijkt.
Gouverneur Ashe en zijn militie, zijn mannen van de meest brute soort,
wanneer het erom gaat de wetten te handhaven.
Hallo, Abigail.
Ik ben Miranda Hamilton, herinner je, je mij?
Je wilt zeker die fles niet met me delen?
Als je het niet erg vindt, ik wil graag alleen zijn.
Jammer.
Want er is iets, wat we echt zouden moeten bespreken.
Als dit om Charlotte en meneer Logan, gaat, dan verzeker ik je...
Ik hoorde op het strand, dat ze in Providence zijn.
Waarom, heb je iets anders gehoord?
Wat wil je dan bespreken?
Dat kunnen we het beste onder vier ogen doen.
Kan ik u even spreken?
Natuurlijk.
Ik wacht op de uiteindelijke telling,
maar... ik denk dat we zo'n 18 overlopers verloren hebben, de laatste uren.
Sommigen als gevolg van het verlies van het goud,
sommigen die Hornigold volgden uit loyaliteit voor hem.
Iemand die we zullen missen?
Meneer Dufresne. - Echt waar?
Hij zag de overweldigende steun van de bemanning voor u.
Hij voelde dat zijn wrok jegens u een hindernis was geworden,
in zijn bestaan onder hen.
Dus... we zitten zonder kwartiermeester.
Voor het moment, we moeten zorgen dat de mannen gestuurd worden,
bij de vervanging van Hornigold's mannen.
Iemand om de twee bemanningen samen te voegen.
Maar niet iemand die u persoonlijk weerstand zal bieden.
Ik dacht dat meneer Scott een ideale kandidaat zou zijn.
Billy, ik wil niet bot zijn, maar wat ben je verdomme aan het doen?
Waarom ik uw Kapiteinschap steun? - Ja.
Toen ik in het water viel, die nacht, na "Andromache",
herinner ik me dat ik mijn evenwicht verloor op de boegspriet.
Ik weet nog, dat, terwijl, ik viel, ik uitreikte... en uw hand vastgreep.
En het laatste wat ik mij herinner voordat ik in het water viel,
voelde ik hem wegglijden.
Nou vertelde ik de mannen dat u me probeerde te redden,
maar de waarheid is, dat het net zo goed mogelijk is dat u losliet,
en me in zee liet vallen.
Wat denk jij dat het was? - Het maakt niet veel uit, wat mij betreft.
Ik zal het waarschijnlijk nooit zeker weten.
Mogelijk zult u het nooit zeker weten.
En nu ben ik meer gericht op wat er gaat komen, dan wat er gebeurd is.
Ik geloof dat u gelijk had.
Ik geloof dat, voor wat er nu komt, deze bemanning uw leiderschap nodig heeft.
Dus ik zal doen wat er gedaan moet worden om het te bewaren en te beschermen.
Meneer Gates keerde u de rug toe.
Denk voor geen seconde, dat ik dezelfde fout zal maken als hij.
Kapitein? - Ja?
Bericht van de taveerne, mej. Guthrie heeft naar u gevraagd.
Waarom stel je, jezelf niet voor?
Wees niet bang.
Ik ben een vriend van jouw familie.
En ik ben een vriend van jou.
U bent Kapitein Flint? - Mijn naam is James...
James Mcgraw.
Waar gaat u heen? - Dat is een hele goede vraag.
Ik ben veel te herkenbaar voor de Engelse Koloniën.
Ik zou de rest van mijn dagen over mijn schouders moeten kijken.
Het is schandelijk... voor een man, die deze plek zo lang verdedigd heeft.
Aan de kant geschoven is.
Misschien ben ik aan de kant geschoven, of misschien heeft het mij zoveel tijd gekost,
om me te realiseren, dat deze plek al een lange tijd stervende was.
Ik mag een oude man zijn, maar ik zie geen reden om dit mij het graf in te laten slepen.
En als u nergens naartoe zou hoeven?
Oh, Engeland zal haar eiland terug krijgen, zoon.
Op de dag, dat, dat gebeurt, is het een slechte dag om een piraat te zijn, hier.
Tenzij we ze iets te bieden hadden, wat hun mening zou veranderen over ons.
Denk je dat er iets waardevols genoeg is,
om de Britse Marine te laten vergeten dat jij en ik piraten zijn?
En wat denk je, dat zoveel waarde voor ze heeft?
Niet wat... wie.
Hoe snel kun je gaan varen?
Bij het eerste daglicht, uitstel is niet nodig.
Mijn vader is naar het binnenland vertrokken om de basis te leggen
met meneer Underhill voor het partnerschap.
Met een beetje geluk, worden bij je terugkeer, jij en Gouverneur Ashe,
begroet door een groep knappe mannen, mooie vrouwen, en blozende kinderen.
Rechtmatige burgers van New Providence Island,
die na een decennia lange strijd, eindelijk een manier gevonden hebben,
om hun suikerriet aan eerlijke markten te verkopen.
Weet je, als jij en ik niet oppassen, zouden we dit nog kunnen waarmaken ook.
Ik nam haar mee, zonder zijn toestemming.
Dat weet je, nietwaar? - Ik heb eraan gedacht.
Zijn mannen waarschuwden hem, mij niet te vertrouwen.
Ze vertelden hem, dat ik ze allemaal zou verraden.
Denk je dat er maar enige kans is dat hij dit overleeft?
De dingen die ik vernietigd heb, om dit moment te bereiken...
Alles, maar dan ook alles wat er in de weg stond.
En na alle inspanning, en alle opoffering, is het nu helemaal afhankelijk van jou.
Vertrouwen is een vreemd iets.
Toen ik mijn steun toezegde aan Kapitein Flint,
geloofde ik dat het vertrouwen tussen ons van de sterkste soort was.
We wilden allebei vurig hetzelfde, en dat zorgt voor goede partners.
Maar de laatste dagen is het mij duidelijk geworden,
dat de buit die we allebei wilden,
steeds minder een buit voor hem werd, en meer een obstakel.
Je weet, waarover ik het heb, nietwaar? - Het Urca goud.
Ik heb dagenlang gevreesd, dat Flint
misschien wilde dat, dat goud nooit gevonden werd,
dat het zijn plannen zou dwarsbomen die hij belangrijker vindt dan goud,
belangrijker dan rijkdom.
En ik heb sindsdien de grond onder ons voelen wegzakken.
En mijn grootste angst was dat op het moment
dat hij besloot de jacht naar het Urca goud te beëindigen,
op het moment dat hij besloot dat het in zijn belang was mijn vertrouwen te beschamen,
dat hij een manier zou vinden om dat te doen, door misleiding, met geweld,
door, wie zal het verdomme weten.
Maar wat ik wel weet, is dat hij mijn hulp zou vragen om het waar te maken.
En op dat moment zou het goud zo goed als verdwenen zijn.
Elke weerstand die ik zou bieden, zou nutteloos zijn,
en ik zou alleen maar een werktuig zijn dat hij gebruikte en onmiddellijk weer weggooide.
Waarom vertel je me dit?
Enkele uren geleden arriveerde er een sloep,
twee van onze mannen, die het Urca goud in de gaten hielden,
keerden terug naar het eiland tegen hun instructies in.
Er was ze duidelijk gezegd door Kapitein Flint bij de Urca te blijven, tot wij daar arriveerden.
Om ons te helpen de aanval op het Spaanse strand voor te bereiden.
Dus op het moment, dat ik ze zag naderen,
was mijn eerste gedachte dat ze vroeger terug kwamen omdat het goud er niet meer was.
En ik dacht: "Mijn God heeft Flint dit gedaan"?
Door middel van een soort geluk, door bedrog, of verdomde tovenarij,
overbrugde hij een oceaan, en zorgde dat er 5 miljoen aan goud verdween?
En inderdaad, nog maar vijf minuten later, stonden die verkenners voor Kapitein Flint,
en rapporteerden aan hem, dat het goud verdwenen was.
En dat het op weg terug naar Spanje was.
Ze vertelden Flint, dat het goud verdwenen was?
Ja.
Wat vertelden ze jou?
De twee verkenners rapporteerden aan mij wat ze hadden gezien op het strand,
wat hen bewogen had om hun post voortijdig te verlaten,
en met grote haast terug te keren naar Nassau.
Dat een tropische ziekte het Spaanse kamp had getroffen.
Tientallen waren gedood of stervende. Nog veel meer lijdend en verzwakt.
Nog maar een handvol mannen verdedigden het, de meesten nauwelijks in staat om te staan.
Het Urca goud ligt op dat strand, precies waar we het achterlieten.
En als gevolg van een zeer toevallige daad van God, is het bijna helemaal onverdedigd.
Dus ik sloot met die twee verkenners een deal, die ze gewoon niet konden afslaan.
Help mij met het vertellen van een hele simpele leugen,
en ik zal een kleinere bemanning inzetten,
om het goud binnen te halen, en onze drie aandelen worden vervijfvoudigd.
Dus... ken jij een bemanning die zou willen helpen bij deze onderneming?
Ga eens kijken.
Vertaling: Buccaneer Controle: AssenzA www.addic7ed.com