Als je haar terug brengt... ga je aan Peter uitleggen, wat je probeert te bereiken, hier!
Een Nassau, dat zichzelf kan besturen.
Dit is geen man waarmee we kunnen onderhandelen,
waar ik mee kan onderhandelen. - Natuurlijk kun je dat.
Omdat je hem zojuist zijn enige dochter gepresenteerd zult hebben.
Ik kan alleen maar tips vangen voor een beperkte tijd.
Maar ik wil naar iets groters toe, dan dat.
Hiervoor heb ik een partner nodig, die ik kan vertrouwen.
Er landde een sloep aan, een korte tijd geleden.
Ze vertelden Flint, dat het goud verdwenen was, wat hebben ze jou verteld?
Het Urca goud ligt op dat strand. Het is bijna totaal onverdedigd.
Ken jij een bemanning die zou willen helpen bij deze onderneming?
Abigail, jij bent niet langer een gijzelaar.
Ik haal je hier weg.
En wat is het plan?
Mij me laten verantwoorden hiervoor tegenover de mannen?
Mijn doodsvonnis, je zult nog van me horen.
U bent Kapitein Flint? - Mijn naam is James, James McGraw.
Vertaling: Buccaneer www.addic7ed.com
Het is goed. - Het is goed met je.
Ik ben hier.
Nee! Nee!
Ssst, het is goed, ik ben hier.
Ssst, het is goed met je.
Afgelopen nacht was de eerste van mijn reis naar huis.
Toch spookt het in mijn dromen door de gezichten van die piraten,
die mij het eerst gevangen namen.
Nu ben ik onder de hoede van een andere bende piraten.
Mij is verteld, dat ze anders zijn.
En ik moet zeggen, dat tot zover die mannen mij beschaafd behandeld hebben, zelfs hoffelijk.
Ze hebben mij zelfs de materialen verschaft om dit dagboek bij te houden.
En hoewel ze vrijwel zeker deze bladzijden zullen vernietigen voor we van boord gaan,
elke optekening van hun activiteiten of identiteiten zullen elimineren...
heeft het zetten van mijn gedachten op papier, mij geholpen me weer mezelf te voelen.
om voor mezelf een illusie te construeren, dat ik nog steeds op de "Good Fortune" ben,
het einde naderend van een lange reis,
dat de recente gebeurtenissen zelf, de nachtmerrie waren,
en dat deze mannen gewoon zeelui zijn met de taak mij naar huis te brengen.
Laat me los, zeg ik je, ik vermoord je!
Hé, hé, kom op! Stop, jij!
Ik zei, hou op!
Ik weet niet wie er begonnen is, maar het stopt nu!
Breng hem weg! Ga weer aan het werk!
Maar dit is maar een illusie...
en een fragiele wat dat betreft.
Mijn vader vertelde me van deze mannen, over hun aard.
Dus ik weet dat elke schijn van beschaafdheid van hen,
maar een glimp is van de mannen die zij eens waren.
Een geest die zichzelf laat zien, terwijl de meer duistere dingen die hun ziel regeren, sluimeren.
Hoewel ik gedwongen word me af te vragen of deze illusie helemaal geen toeval is,
maar een theater ten behoeve van mij, georkestreerd door iemand die zo afschuwelijk is,
dat zelfs monsters als deze geen andere keus hebben,
dan te dansen op de melodie die hij voor hen speelt.
Wat mij op de gedachte brengt, die ik het meest angstaanjagend vind,
en het moeilijkst om te verwerpen.
Wat gebeurt er als die man besluit dat het theater niet langer zijn doeleinden dient,
en hij de monsters loslaat?
Alles in orde?
Ja... het is goed met mij.
Ze schreef over mij. - Denk je dat?
Ik kan het haar niet kwalijk kan nemen.
Een meisje van haar leeftijd, wat ze heeft doorgemaakt.
Het is een verdienste van haar, dat ze sowieso kan functioneren.
Kijk eens naar haar.
Toen ik net hoorde, dat ze op het eiland was...
zag ik in mijn gedachten en vijf jaar oud kind wat zich verstopte achter haar moeder's jurk.
Toen zag ik haar.
Ik realiseerde me, dat ze een vrouw is.
Het is alsof ze een soort klok is, waarvan de gong eindelijk heeft geslagen,
en... mij gewekt heeft uit de droom, waarin we geleefd hebben,
mij eraan herinnerde hoeveel jaren mij scheiden
van een Wereld, die ik nog steeds als mijn thuis zie.
Hoe onherkenbaar als vrouw, ben ik nu, vergeleken met de vrouw die ik toen was.
Ik herken jou... jij herkent mij?
Ja.
Dus dat is gunstig voor ons.
De vraag is... zal Peter een van ons herkennen?
Vijf miljoen matten.
Vijf miljoen verdomde matten.
Vijf miljoen matten.
Jezus Christus.
Hoe verdomme moet ik vijf miljoen Spaanse matten over een oceaan vervoeren,
zonder dat iemand weet, dat ik het doe?!
Ik weet het niet, maar als je het misschien wat luider vroeg,
dan is er misschien iemand op de Maan, die je zou kunnen helpen.
Waarom praten we niet wat zachter, en beginnen we opnieuw?
Heb je de mannen laten beginnen met het uitruimen van het scheepsruim?
Alles wat niet vastgeschroefd is, wordt verplaatst naar het zand.
Ik heb ze verteld, dat ik haar draagkracht moest herberekenen.
Is dat iets, wat iemand doet? - Nee.
Het is alles wat ik kon bedenken, gezien het feit dat er geen goede reden is,
om een schip leeg te maken, terwijl het in de baai ligt.
Tenzij je ruimte maakt om die met iets anders te vullen.
"Oi, Featherstone, waar maken we al die ruimte voor, door dit allemaal leeg te maken"?
"Oh, het is niks mannen, ik wil alleen maar..."
haar draagkracht herberekenen? - Haar draagkracht herberekenen, precies!
"Fuck"!
Zelfs als we hoe dan ook kunnen uitvaren,
om dat goud binnen te halen, zonder dat iemand dat weet,
zelfs als de informatie klopt en het goud binnen te halen is,
zijn we nog niet eens begonnen met het aansnijden van het probleem waar we al dat goud moeten laten,
laat staan het te verdedigen.
Ik bedoel... is dit echt iets waartoe wij in staat zijn?
Ja. - Ja?
Ja, wij zijn hiertoe in staat, en meer... wij krijgen die buit, meneer Featherstone.
We zijn allemaal te ver gegaan, om een gelegenheid als deze voorbij te laten gaan.
Vind je ook niet?
Ik vraag je nederig om door te gaan met het uitladen van het ruim.
Tegen de tijd dat er iemand verwacht het te gaan herladen,
dan zul je dicht genoeg bij het moment van vertrek zijn om ze de waarheid te vertellen, ja?
Is het mogelijk, voor twee mannen,
dagen verwijderd van oneindige rijkdom, om minder gelukkig te zijn?
Goed, ik zie dat je kwaad bent.
Maar ben je kwaad op Anne, omdat ze vertrekt, of ben je kwaad dat ik haar de gelegenheid bood?
Het zou me helpen te begrijpen waar ik mee te maken heb.
Ik heb haar zoveel jaren gekend. Ik ben misschien de enige die haar echt kende.
Maar al wekenlang, met alles wat we meegemaakt hebben,
alles wat ze gedaan heeft...
is ze een verdomd mysterie voor mij.
Dus nu realiseer ik me, dat er twee dingen mogelijk zijn,
en, er is iets van binnen bij haar veranderd,
iets wat zo veelbetekenend is dat ze veranderd is in iemand die ik nauwelijks herken,
of twee...
het was inbeelding dat ik haar sowieso kende.
En het meest verontrustende hiervan is,
dat omdat het Anne is...
ik waarschijnlijk nooit zal weten welke van de twee het is.
Ben ik kwaad omdat ze weg is?
Misschien met alles wat voor ons ligt, is het, het beste.
Ik ben hier om de dame van het huis te zien. - Ze is bezet.
Vertel haar, dat er nieuws is van thuis, gebruik die woorden alsjeblieft.
Goede morgen lieverd... wat heb je voor me?
De kwartiermeester, Featherstone, ontmoette Max en Rackham weer achter gesloten deuren.
Kwam nijdig binnen, en ging nijdig weer weg.
Kon je verstaan wat ze zeiden?
Nee, en ik vrees als ik nog dichterbij was gekomen, dat ze me hadden gezien.
Mevrouw, u weet, dat ik voor eeuwig in uw schuld sta,
voor hoe u me behandelde toen u de herberg runde,
maar... alstublieft, vraagt u me niet hier nog dieper in te duiken.
Het is allemaal voor een goede zaak, wees gerust.
U hebt me nog niet eens verteld, waar dit allemaal voor dient.
Voor wie die informatie verzameld wordt.
Toen we het laatst spaken, zei je, dat je nog steeds niet beslist had,
wie er zogenaamd de controle over de operatie zou hebben.
Ik vroeg mij af, of je al een beslissing genomen had.
Nog niet, binnenkort.
Is dat alles? - Ja, mevrouw.
Geen nieuws van het fort?
De deuren zijn nog steeds gesloten, geen berichten van binnenuit.
Ofwel ze plannen een soort van vergelding tegen ons,
vanwege de verdwijning van juffrouw Ashe, of...
Of ze zijn nog een nieuwe Kapitein aan het kiezen.
Ja, mevrouw.
Mevrouw, de dame is hier. - Is ze hier op dit moment?
Ja, mevrouw, ze zei dat het dringend was.
Goed.
Was de planning dat we elkaar vandaag zagen? - Nee, mevrouw.
Maar ik heb nieuws waarvan ik denk dat u het zonder uitstel wilt horen.
Mag ik gaan zitten?
Toen u mij aantrok om de gebeurtenissen aan de overkant in het in de gaten houden,
voor een royale toelage, moet ik zeggen,
moet ik toegeven, dat ik dacht dat u onze jonge vriendin Max overschatte,
bezorgd dat ze slim genoeg was om echte problemen te veroorzaken...
Sorry, probeer je me iets duidelijk te maken?
Ik had het fout... er is iets gaande in de herberg.
Ik denk dat ik weet wat het is. En ik denk dat u het ook wilt weten.
Volgende kwestie!
Ik weet dat het mijn rol is om informatie te verschaffen aan jullie.
Maar met datgene wat ons te wachten staat,
hoop ik, dat jullie van mij een persoonlijk verslag willen aanhoren.
Ongeveer vijf jaar geleden, diende ik op een koopvaardijschip.
Ze vervoerden slaven in en uit Charles Town.
Ik weet nog, dat ik voor het eerst die muren zag...
die patrouilleschepen, en die godvergeten kanonnen.
De eerste stuurman buigt naar me toe, als hij die blik op mijn gezicht ziet.
Hij zegt:
"Dat, knul, is een Stad die besloten heeft nooit met zich te laten sollen."
Tijdens het lossen, zien we een samenscholing op het plein.
Een galg... en we kijken toe, hoe ze een man omhoog slepen, met de naam Solomon Little.
En ze verkondigden aan de menigte...
Toen Kapitein Flint pas arriveerde op dit eiland,
kreeg hij sneller invloed dan welke man dan ook die ik daarvoor gezien had, of daarna.
Ik hoorde mannen zeggen dat het vanwege zijn gewelddadigheid was.
Ik hoorde ze zeggen dat het vanwege zijn charme was.
Maar het was mij duidelijk waarom hij zo goed was de zaken naar zijn hand te zetten.
Hij kende de kracht van een verhaal en hij wist hoe het te verpakken voor zijn eigen doeleinden.
Die man daar, zou ik willen beweren, zou heel goed zijn gelijke kunnen zijn.
Toen ze de strop om zijn nek deden, en ik luisterde naar die opgewonden gesprekken...
Weet je, het is niet eens van hem. - Wat bedoel je?
Dat piratenverhaal is van Bernard. Ik heb het hem eerder horen vertellen.
Deze man was niet meer dan... - En dat van die eerste stuurman ook,
Jeffries, geloof ik, ik weet het niet meer.
Je kunt geen woord van hem geloven. - Ja, of het verhaal van hem is, of niet,
maar de gave om het te vertellen heeft hij wel degelijk.
Op dit moment gebruikt hij het om de Kapitein te helpen.
Maar God helpe ons, als hij ooit beseft wat hij er nog meer mee kan bereiken.
En toen hij bungelde, zag ik de menigte joelen.
Ik zag ze lachen, en feesten.
Vrouwen, kinderen, allemaal.
Ik zeg jullie, vrienden, wat ons te wachten staat, is niet alleen de Gouverneur,
noch zijn luitenants, of zijn soldaten of hun geweren.
De mensen van Charles Town staan te popelen om jullie en mij dood te zien.
Als Kapitein Flint dit levend doorstaat,
dan moeten we het allerbeste laten zien.
Wat was dat, verdomme?
Wat?
Toen jullie tweeën terugkwamen, en wij drieën op dat strand stonden,
wat heb ik toen tegen jullie gezegd?
Je zei, dat als we Flint vertelden dat het goud verdwenen was,
je zou zorgen, dat er een andere bemanning terug zou gaan om het te halen.
En wij zouden een groter aandeel krijgen.
Nou, daar gaan we. Daar ligt het probleem.
Het schijnt, dat je maar de helft gehoord hebt, van wat ik zei, die nacht.
Ik zei ook, dat als er iemand,
iemand ook maar enigszins vermoedde, dat er iets niet klopte aan ons verhaal,
als ze maar het geringste vleugje ervan zouden ontdekken,
dat we dan allemaal dood zouden zijn... dat klinkt bekend, nietwaar?
Goed.
Ik begrijp het. - Doe je dat?
De mannen op dit schip, staat een groot gevaar te wachten.
Dus als jij achter ze zit te grinniken als een klein kind,
dan kun je begrijpen, waarom dat een probleem is.
Hoe het precies die vragen zou kunnen oproepen,
waarom we op deze godvergeten tocht meegingen, juist om ze te vermijden.
Ik zei, dat ik het begreep.
Niemand stelt vragen, niemand weet iets, dus laat me erover met rust.
Die man heeft de potentie een groot probleem te vormen voor ons tweeën.
Onlangs kreeg ik bericht van een van Max haar meiden,
Dat Charlotte het eiland verlaten had...
was weggelopen met een man, midden in de nacht.
Smoorverliefd, zeiden ze, op een man van Flint's bemanning,
een man met de naam Logan, dat ze gingen samenleven in Providence.
Wat is dat? - Charlotte's spaargeld.
Charlotte vertrouwde de andere meiden niet,
vertrouwde de aflosbeurten niet.
Dus ze vertrouwde het mij toe, om erop te letten voor haar.
Zij, en die man verlaten het eiland,
aan de vooravond van het binnenhalen van een ongekende buit,
zonder waarschuwing, zonder getuigen en zonder geld.
Sorry, ik kan je niet volgen. Waarom nam u mij in dienst, mevrouw?
Om een bordeel in de gaten te houden, mevrouw,
met de bedoeling informatie te stelen, die ze in haar voordeel gebruikt.
Een lid van Flint's bemanning, met kennis van de vindplaats van het Urca goud,
gaat haar herberg binnen.
Hij verdwijnt prompt onder verdachte omstandigheden,
en minder dan een dag later,
komt het nieuws dat het Urca goud, niet meer binnen te halen is,
maar veilig op weg is naar Spanje.
Jij wilt, dat ik geloof,
dat... Max op een of andere manier de informatie over het Urca goud uit de man gekregen heeft,
hem vermoord heeft, en daarna een van haar eigen meiden,
en daarna op een of andere manier Kapitein Flint en de rest van de bemanning overtuigd heeft,
dat het Urca goud verdwenen was? Hoe kan ze zoiets in godsnaam doen?
Ik weet het niet.
Maar vanmorgen, werd van Kapitein Rackham's schip
de hele inhoud van haar ruim leeggehaald naar het eiland,
ze begonnen met het innemen van vers water, en voorbereidingen om uit te varen.
Waar hij ook heengaat, hij verwacht iets heel groots mee terug te brengen.
Ik denk dat Max iets te weten kwam over de buit.
Ik denk dat ze op een of andere manier het eiland ervan overtuigd heeft dat het goud verdwenen was.
Ik denk dat op dit moment zij, en haar partners
zich voorbereiden om het binnen te halen, en het hierheen te halen.
Zou dat gebeuren, dan zouden de dieven hun maten hier gedijen,
en uw plannen voor deze plek gedoemd zijn om te mislukken.
Ik wil het Nassau wat u probeert op te bouwen.
Maar als dat Nassau er ooit gaat komen, dan moet u haar stoppen.
Kapitein?
De wind is gunstiger dan we voorzien hadden.
De Groot wil eerder overstag gaan dan u voorstelde.
Dat zou wat manoeuvreren vergen, dat doet hij liever niet in het donker,
maar hij denkt dat de mannen, ehm...
er klaar voor zijn.
Dus, als u het ermee eens bent, dan begin ik met de voorbereidingen.
Vertel ze dat ik het ermee eens ben. Hoe eerder ze thuis is, hoe beter.
Zijn naam is Billy, voor het geval je het je afvraagt.
Neem me niet kwalijk.
Hij schijnt... niet op z'n plek te zijn, hier.
Als iemand die ik gekend kon hebben in Londen.
Dat zou hij gemakkelijk geweest hebben kunnen zijn.
Zijn ouders waren pleiters voor gelijke rechten in Kensington.
Ze spraken zich uit tegen ronselen, gedwongen rekrutering.
Ze drukten pamfletten vanuit hun huis.
Stonden erop dat Billy geletterd was,
zodat hij het doel kon begrijpen, en kon bijdragen.
Die winter, toen de rekruterings- benden door de Stad kwamen...
troffen ze Billy die pamfletten uitdeelde op straat.
Ze vonden het denk ik grappig om hem te grijpen,
en alleen de pamfletten achter te laten voor zijn ouders.
Heeft hij ze ooit weer gezien, zijn moeder en zijn vader?
Toen we Billy vonden, bevrijdden we hem,
en toen hij de gelegenheid kreeg om tegenover de man te staan,
die hem van zijn familie had weggehaald, hem drie jaar in slavernij had gehouden.
Zonder loon of uitstel van executie... doodde hij die man.
Daarna zei hij dat hij zijn vader niet meer onder ogen kon komen.
Hij dacht niet dat hij een zoon als moordenaar zou kunnen accepteren.
We gaan weer overstag, mannen... deze gaat heftig worden.
Kijk goed uit, hè?
Tyson, voormast, Howard, bezaan, Irving, hoofdmast.
Voor wat er gaat komen, ben ik, vrees ik, totaal onvoorbereid.
Ik heb altijd gedacht dat deze "reis" zou eindigen met een gevecht.
Een gevecht om de dingen te behouden die ons lief waren.
Ik begreep dat, en ik was er klaar voor.
Nu blijkt, dat er iets anders ligt aan het eind van deze weg.
Beoordeling.
Niet van Nassau, maar van mij, en de man die ik geworden ben.
En deze hele onderneming hangt af van die beoordeling.
Jij kunt die man verdedigen... er zijn goede argumenten voor zijn verdediging.
Voor sommige van zijn daden, misschien voor de meesten van hen.
Maar er zijn enkele dingen die Kapitein Flint gedaan heeft, die niet verdedigd kunnen worden.
Ik zal mijn standpunt duidelijk maken,
zonder het gevoel te hebben met hem op gelijke voet te staan.
Zonder een idee te hebben van de dingen die hij van mij weet,
de lagere dingen, de duisterdere dingen.
En het moment dat hij onthult dat hij deze dingen weet,
is het misschien het moment waarop alles in elkaar stort...
en hij een oordeel gaat vellen.
En het hang allemaal af, van wat hij voor zich ziet staan... mij, of mijn naam.
Ik wil gewoon, dat je weet.
Ik waardeer het, dat je ons de kans gegeven hebt.
Het is goed, ik ben niet stom, en dat is hij ook niet eerlijk gezegd.
Hij is verscheurd van binnen.
Het verraden van de andere mannen, zorgt dat hij dom doet, zoals je het gezien hebt.
Dat kan wel zo zijn.
Maar het zal niet veel helpen, als hij ervoor zorgt dat wij drieën gedood worden.
Ik weet het.
Soms is hij zo verdomd koppig.
Hij is altijd zo geweest, zolang we al samen varen.
Het is verdomd jammer, echt waar, ik zou willen dat het anders was.
Nou, als je iets kunt bedenken, wat je tegen hem kunt zeggen, om hem weer in het gareel te krijgen,
dan is het nu een goed moment. - Tegen hem zeggen?
Zijn we dat punt al niet voorbij?
Voorbij? - Wat je me vroeg te doen,
was het niet de bedoeling om het voorgoed op te lossen?
Waar heb je het verdomme over?
Nicholas was ingedeeld voor dienst op de hoofdmast.
Het leek een perfecte kans om het op een ongeluk te laten lijken.
Uit de weg! - Wie is het?
Wie is het?
Wat zeggen jullie hiervan?
Bij de terugkeer, leggen we het schip voor anker, aan de Zuidkust.
Een team mannen graven een geul in het binnenland.
We laten het grootste deel van de munten in de sleuf achter,
houden de locatie geheim,
en laten mannen om de beurt de wacht houden om het te bewaken.
Jouw antwoord op het veilig stellen van vijf miljoen Spaanse matten is het graven van een gat?
Goed, en wat dachten jullie hiervan?
Het is verbazingwekkend hoeveel schade een vrouw kan aanrichten, zodra je haar binnenlaat.
Heeft hij het over jou? - Hij heeft het over juffrouw Bonny.
Ik heb het over juffrouw Guthrie.
We weten allemaal wat er gebeurd is in dat fort.
Hij laat haar binnen, zij loopt weg met een buit die een fortuin waard is,
en laat hem ervoor opdraaien.
Op dit moment vecht Charles óf om zijn Kapiteinschap te behouden,
en zoekt naar goede argumenten om ze een fortuin te bezorgen,
en snel, of hij is dood en een nieuwe Kapitein worstelt met dezelfde vraag.
Wat wil je zeggen? - Waar berg je een fortuin aan gouden munten op?
In een godvergeten fort!
Wat, jij loopt gewoon naar boven, en klopt op de deur,
en vraagt aan degene die opendoet,
of ze ons je half vernietigde fort als schatkamer laten gebruiken?
Ja, ga je mee?
Alsjeblieft, ga met hem mee, zodat hij niet vermoord wordt.
Oh, verdomde kankerzooi.
Mevrouw.
Er is een dag voorbij sinds mevrouw Mapleton ons vertelde van het complot hiernaast.
De afgelopen dag, heb ik de bemanning van de "Clonial Dawn" voorraden zien inladen.
Ze zijn nu bijna klaar, en waarschijnlijk minder dan een dag verwijderd van uitvaren.
Ik heb u de tijd willen geven om te overwegen,
maar nu vrees ik, dat u niet begrijpt hoe hoe precair de dingen zullen hier zullen worden,
als dat goud onze kusten bereikt.
Mevrouw het binnenstromen van piraten met Spaans goud zal worden aangemoedigd.
Ze zullen macht krijgen.
Maar wat ze nooit zullen zijn, onder geen enkele omstandigheid,
is partners bij een plan tot verzoening met Engeland.
Vanuit mijn standpunt gezien, denk ik dat het duidelijk is,
dat we moeten handelen, ter voorkoming...
Wij?
Ik weet vrij zeker dat je niet bedoelt dat wíj, wat dan ook doen.
De enige manier om te verzekeren dat het Urca goud hier niet aankomt,
is iedereen te elimineren met de kennis van waar het is, en hoe het binnen te halen is.
Je suggereert dat ik al die mensen laat doden.
Kapitein Rackham, zijn leiding,
en elke van zijn mannen die ervan op de hoogte zijn gebracht.
Max.
Met alle respect, mevrouw,
het is niet zo dat u het niet eerder gedaan heeft.
Ik heb gedaan, wat ik heb gedaan, om dit te bereiken.
Ik heb gedaan, wat ik heb gedaan, en ik zal ermee leven.
Maar geloof geen moment, dat het mij definieert... ik wil die persoon niet zijn.
Waarom?
Ik dacht dat je het duidelijk had gemaakt, wat ik moest doen.
Hoe heb je dat verdomme kunnen denken? - Je zei dat hij ons de kop kon kosten.
Toen keek je me zo aan.
Laat me eens kijken of ik dit begrijp.
Flint geeft een bevel, maar om jullie het te laten opvolgen,
moet ik hier naar beneden komen, een voorstelling geven, en jullie ervan overtuigen,
dat het in jullie belang is.
Maar ik kijk je aan, en jij wilt er een man voor vermoorden?
Ik luister naar Flint omdat jij me vertelt, dat het in mijn belang is.
Ik luister naar jou, omdat ik weet, dat je geen reet geeft om mijn belang.
En ik ben niet enige die zo denkt.
Nicholas Irving.
Aan de andere kant van een oceaan,
is het moeilijk om te kunnen weten wat de Nieuwe Wereld is.
Alles wat ik wist, waren de verhalen die mij werden verteld,
van monsters en dappere mannen die hadden gezworen om hen te doden.
Maar nu ik bijna de oceaan ben overgestoken, die de Nieuwe Wereld scheidt van de Oude,
vrees ik, dat de verhalen die ik heb gehoord,
de waarheid mogelijk meer versluierd hebben, dan verduidelijkt.
Het lijkt erop dat die monsters mannen zijn... zonen, broeders, vaders.
En het lijkt erop, dat deze mannen hun eigen monsters vrezen...
een Imperium... een Marine... een Koning...
Mijn vader.
Ik heb zoveel achter me gelaten, Londen, mijn jeugd,
en geruststellende verhalen.
Er ligt zoveel in het verschiet in Charles Town... een toekomst en hardere waarheden.
Ik voel dat ik het eerlijk en dapper tegemoet moet zien.
Ik moet het tegemoet zien als mijn vader's dochter.
En ik geloof dat, om dat te kunnen doen,
ik deze mensen moet vertellen, wat ik voor ze verzwegen heb.
Ik moet ze vertellen wat ik weet.
Ik heb jullie verteld, dat mijn vader een redelijke man is.
En dat is waar ten aanzien van de meeste dingen.
Op enig moment was hij nog redelijk over de kwestie van het onderdrukken van piraterij.
Totdat ik een brief van hem ontving, jaren geleden.
Waarin hij mij het verhaal vertelde van een schip... op weg naar Charles Town,
dat werd aangevallen door piraten.
Het schip dat werd aangevallen, was de "Maria Aleyne".
Het schip werd bezet door Kapitein Flint en zijn mannen.
En tijdens de bloedige overval, was er een bepaald slachtoffer,
een zeer belangrijk man, die reisde onder een valse naam.
Zijn naam was Alfred Hamilton.
Gezien de moeite die, die man had gedaan om zichzelf te beschermen,
het feit dat hij viel door Kapitein Flint's zwaard... duidde erop dat er op hem gejaagd was,
achtervolgd, en daarna werd geëxecuteerd in koelen bloede.
En met boosaardige voorbedachte rade.
Met onduidelijk motief, maar de intentie was blijkbaar duister en verschrikkelijk monsterlijk.
Hij zei dat de daad totaal onverenigbaar was met een beschaafde samenleving.
Dat hij er zijn leven aan zou wijden om het uit te roeien.
En dat er wetten zouden zijn in de Amerikaanse gebieden...
op de dag dat Kapitein Flint boven Charles Town zou bungelen.
Ik waardeer wat u voor me gedaan heeft.
Ik respecteer wat u hoopt te bereiken,
dus ik vraag u, als u me teruggebracht hebt naar Charles Town,
draai dan om en vaar weg.
Denkt u dat die patrouilleschepen toestemming hebben om te vuren?
Niet zolang wij buiten bereik van dat fort zijn.
Zolang we niet dichterbij komen, weten ze dat we geen bedreiging zijn.
Ik wil geen enkele kanonspoort open zien.
Ik wil geen enkele man op het dek zien, met een wapen in zijn hand.
Dit werkt alleen, als we duidelijk maken,
dat we absoluut niet de bedoeling hebben om op wie dan ook te schieten, vandaag.
En als ze op ons gaan schieten?
Duiken.
Voorbereiden om voor anker te gaan!
Ik heb de dingen geregeld, je zult hier veilig zijn, totdat ik terug kom.
Waar heb je het over? Ik ga met je mee. - Je hoorde wat ze zei, het is te gevaarlijk.
Als ik naast je sta, dan ziet hij je waarschijnlijk meer als de man die je was.
Hij zal je waarschijnlijk meer zien als de vrouw
die medeplichtig is aan een bekende piraat, en je naast me zal ophangen.
Ik zie geen reden om jou dat risico te laten lopen. - Natuurlijk is er een reden.
Niet een wat ik wil lopen. - Het was mijn schuld.
Ik was degene, die hoorde dat Alfred Hamilton passagier op dat schip was.
Ik wist op het moment dat ik het je vertelde, waar het jou toe zou drijven.
Ik wist van het gevaar, waarin je gebracht zou worden,
ik wist welke verschrikkingen het zou opwekken.
Ik vertelde mezelf om stil te blijven, en hem te sparen,
jou die verschrikkingen te besparen, en toch heb ik het je verteld.
Als jou een oordeel staat te wachten, achter die muren, dan geldt dat ook voor mij,
want als er iemand verantwoordelijk is voor wat er die dag gebeurde, dan ben ik het.
Kapitein Vane!
Ben jij Kapitein Vane?
We hebben je brief en je eisen ontvangen.
We zijn bereid je het bedrag te betalen wat je vroeg voor Abigail Ashe.
Ik ben niet Charles Vane.
Ik heb geen eisen.
Maar ik heb wel een verzoek.
Kapitein James Flint.
Ben jij Kapitein Flint?
Die ben ik.
En je wilt een audiëntie met "Lord Ashe"?
Dat wil ik.
Dit was een andere plek, voordat de Gouverneur arriveerde.
Rovers overvielen routinematig onze scheepvaart.
Langs de hele kust naar het Noorden tot "Mount Pleasant",
en naar het Zuiden tot de "Cumberland Sound".
Het kostte hem maar een korte tijd om te leren hoe hij het moest aanpakken.
Maar toen hij zich eenmaal inzette om het probleem te bestrijden, veranderden de dingen.
Kijk, hij maakte deze mensen onbevreesd.
Iedereen realiseerde zich, dat bij net als al het andere in dit leven...
op het moment je stopt met het te vrezen, het al zijn kracht verliest.
Nee! Nee!
De Gouverneur is een vriend! - De Gouverneur gaf zeer specifieke instructies.
Nee, doe het niet!
Als we Kapitein Captain Vane in handen konden krijgen, mocht hij deze plek nooit meer verlaten.
Stop.
Ik zie geen enkele reden, waarom deze instructies niet voor jou zouden gelden.
Als er iets... - Stop!
Ze vertellen de waarheid. Hij is een oude vriend van mijn vader.
Ik herinner me hem, ik ken hem.
En als u hem nog een keer aanraakt, zal mijn vader weten dat u dat deed,
nadat ik dit u duidelijk had gemaakt.
Welkom in Charles Town.
Charles Vane bracht 40 van de hardste mannen van de Nieuwe Wereld bij elkaar.
Hij bracht ze in het gareel, over de oceaan naar dit fort... en veroverde het.
Zonder steun vanaf het water, geen aanvals- techniek, alleen de wil om het in te nemen.
En gedurende al die tijd, vol van gevaar en bloed, was zijn grootste bedreiging,
de enige vijand die misschien uiteindelijk zijn ondergang wordt,
iemand waarnaar ik hem ooit hoorde verwijzen als "Lady Honeypot".
Pas op de vrouwen, meneer Featherstone, ze bijten.
Ik ben verliefd op een goede vrouw, meneer, ik ben niet bezorgd.
Idelle?
Ja.
Het spreekt voor zich, dat als die 40 mannen
kwaadaardig genoeg waren om dit fort in te nemen onder Vane's leiderschap,
zich ooit tegen hem zouden keren, dan zou het er lelijk voor hem uitzien.
Mag ik voorstellen dat wat er ook gaande is in de krochten van dit fort,
we het, misschien het beste met rust kunnen laten voorlopig.
Misschien.
Wat doe je? - Ik vraag me af, waarom het daar zo stil is.
Omdat ze bezig zijn iets afschuwelijks te plannen.
Dat is een mogelijkheid, de andere is, dat ze er niet meer zijn.
Waar heb je het over, hun schip ligt nog in de baai.
Het is, maar ik ben minder geboeid door wat er in de baai ligt dan wat er daarboven is.
Dit was op hem gespeld.
Ik was ooit een slaaf.
Ik ken maar al te goed de pijn van het juk op mijn schouders,
en ik ken de vrijheid als het afgeworpen is.
Dus ik ben vastbesloten nooit meer een slaaf te zijn.
En daar ik vrij ben, claim ik hierbij hetzelfde voor Nassau.
Ze is vandaag vrij, en zolang ik adem haal, zal ze vrij blijven.
Richard Guthrie was bezig met een poging
haar weer onder de heer- schappij van een Koning te krijgen.
Te zorgen dat het juk weer terugkeerde.
Hij verraadde Nassau, en dus dit... zoals altijd voor verraders.
Voor zover het jou en mij betreft, ik was gewaarschuwd voor jou,
gewaarschuwd dat je me zou verraden.
Ik had gehoopt dat jij en ik een liefde deelden, die zoiets ondenkbaar maakte.
Ik had gehoopt, dat die waarschuwingen fout waren.
Maar ik ken je te goed,
dus ik was voorbereid voor het geval ze gelijk hadden.
Je hebt die meid van mij afgenomen,
maar in plaats daarvan, de oorlogsbodem verwijderd uit de baai,
verwijderd van een zeer veilige positie.
verwijderd naar een plek waar haar aandacht,
Kapitein Flint's aandacht, zo zal worden ingenomen,
door het gevaar dat er in Charles Town is en in een staat om ingenomen te worden,
waardoor het laatste, wat een van hen in de gaten zal houden, het water is.
Ik heb duidelijk gemaakt wat prijs voor die meid was.
Je had me goed genoeg moeten kennen, om te weten,
dat hoe dan ook, ik haar zou opeisen.
En zodra ik dat doe, zal ik terugkeren naar Nassau,
om de rest van mijn rekeningen te vereffenen.
Vertaling: Buccaneer www.addic7ed.com