Vorige keer...
ISI stuurt iemand belangrijk naar de CIA. - Mujahideen.
Ze logeren in het Clayton in Crystal City.
Ze hebben gewisseld. Het is geen vrouw. - We kunnen morgenvroeg terugkomen.
Daar is geen tijd voor.
Ik ga inchecken.
Heb je zin om iets te eten? Het restaurant beneden serveert geweldige steaks.
Mensen vertrouwen je vlug, Nina Sergeevna.
Als je slaagt met de wetenschapper,
dan is je schuld volledig afgelost.
Zitten jullie in het programma voor Getuigenbescherming?
Hebben jullie iemand gedood?
Zijn jullie drugdealers, zoals je vriend Gregory?
We werken voor ons vaderland. - De Sovjet-Unie.
We verzamelen informatie.
Zijn jullie spionnen?
Als je het tegen iemand vertelt, dan gaan we de gevangenis in, voorgoed.
Gaat ze naar school vandaag? - Weet ik niet.
Het zal even duren, maar als we...
Jullie hoeven niet te fluisteren als ik de kamer binnenkom.
Tenzij jullie nog andere geheimen hebben, die je voor me verborgen wil houden.
Toen jullie ons wakker maakten in het midden van de nacht voor een spontane vakantie
en ons meenamen naar die hut in het bos, toen moesten jullie iets doen, niet?
Ja.
Wat? - We kunnen daar nu niet over praten.
Zijn jullie echt getrouwd? - Jawel.
En het reisbureau? Is iedereen daar ook een spion?
Nee, dat is echt. Niemand daar weet wat we doen.
Waarom hebben jullie geen accent? - Omdat we getraind zijn om dat te verliezen.
Paige, schat. - Noem me niet zo, alsjeblieft.
"Schat."
Wat zijn jullie echte namen?
Misha.
Nadezhda.
Misha?
Naz...?
Nadezhda.
Paige, ik weet dat je veel vragen hebt. - Mijnheer Beeman?
Hij is niet echt jullie vriend, of wel? - We zijn vrienden.
Praat alsjeblieft zachter. - Hij is een FBI agent, hij kan je arresteren.
We kunnen dit nu echt niet doen. - Henry komt zo naar beneden.
Is Henry echt mijn broer? Ben ik echt jullie dochter?
Wat is er gaande? - Ontbijt. Ga zitten.
Twee of drie wafels, Henry? - Twee.
Klaar voor je biologietoets? - Welke biologietoets?
Grapje. Ik werd klaar geboren.
Wat scheelt er met jou? - Niets. Eet je ontbijt op.
- One Day in the Life Of Anton Baklanov -
Vertaling: Dweez
Alsjeblieft. - Bedankt.
Herinner jij je nog in augustus, toen we dachten dat Tkachuk iets ging achterlaten?
Na de debriefing zaten we in mijn kantoor en het kwam weer ter sprake.
Zou het mogelijk zijn dat iemand namen genoemd heeft?
Ik heb daar misschien zijn naam gezegd, ja.
Ja, ik ook.
Ik probeer alles op te schrijven wat er misschien in mijn kantoor gezegd werd
dat eigenlijk hier in de kluis moest gezegd worden.
Heeft Taffet je dat opgedragen? - Nee, ikzelf.
Ik had vaker voorzichtiger kunnen zijn.
Je neemt aan dat je daar binnen veilig bent. Dat doen we allemaal.
Daarom hebben we die regels.
Daarom bouwden ze een kluis voor ons.
Bedankt.
Paige weet het.
Wat is er gebeurd?
We kwamen eergisterenavond thuis
en ze zat op ons te wachten, ze was boos.
Ze wilde de waarheid weten. Dus hebben we het haar verteld.
Hoeveel heb je haar verteld? - Wie we zijn.
Geen details.
Goed.
Zijn jullie in orde? - Prima.
Houdt dit het Centrum een tijdje rustig? - Daar zal ik wel voor zorgen.
Jullie hebben goed gehandeld. - Laten we het hopen.
Ze is jullie dochter, ze zal niet... - Ja, dat weten we.
Hoever staat het met het hotel? - Bijna klaar.
Wie gaan jullie gebruiken? - De hotelmanager.
Het zal geen problemen geven. - Goed.
Yousaf?
Ik zie hem vanavond.
Blijkbaar moet je hem een tijdje bij de hand nemen.
Elizabeth.
Ik heb weer een envelop voor je.
Het spijt me.
Ze vertelden me dat er misschien niet veel meer zullen komen.
Zit je goed in het hotel?
Prima.
Jij bent morgen bij Martha. - Dinsdag.
Ik weet dat je veel vertrouwen in haar hebt.
Ik zal surveilleren voor ik vertrek. - Neem Hans mee.
Zonder foto's kan ik enkel de berekeningen telkens weer controleren
dat is vreselijk saai.
Dan ben je voorbereid, als de foto's aankomen.
Ik dacht dat jij gewoon de volgende was.
Een aansporing.
Ze sturen me vrouwen. Lekker voedsel duikt op in mijn kamer.
Die vrouwen, heb je... - Met sommige van hen.
De meesten. Toen hield ik ermee op.
Waarom?
Wakker worden naast vreemden die zij voor mij gekozen hebben.
Ik snap het. - Echt waar?
Misschien wel.
Heb jij kinderen?
Ik heb een zoon.
Hij weet niet of ik dood ben of in leven.
Dat is het enige waar ik niet tegen kan.
Maurice.
Hallo, Michelle. - Fijn om je te zien.
O ja?
Maurice kwam langs om de kinderen te zien. - Zijn ze hier?
We stuurden hen naar haar zuster.
We moesten praten. - Waarover?
Maurice heeft al een tijdje geen werk meer gehad.
En zijn steungeld is nog steeds niet uitgekeerd.
Heb je een lening nodig?
Lisa, kom op. Je kunt me alles vertellen.
We willen een stuk van wat jij hebt met je vriend de consultant.
Ik weet zeker dat hij ook graag zou weten wat er in Northrop gebeurt.
We willen er dus bijhoren, voor het dubbele van wat jij krijgt.
Maurice.
Jij hebt een hoge beveiligingstoegang.
Ik weet niet wat voor toegang jij hebt, maar Lisa kan de cel indraaien door info te lekken.
Groter risico, meer geld.
Als je geld wilt lenen kan ik je helpen, maar dit is geen goed idee.
Jij hebt niet zoveel geld als waar wij het over hebben.
Het is te riskant, Lisa.
We gaan ons huis verliezen.
Ik praat wel met Jack.
Dank je wel.
Wat je ook maar nodig hebt. Dat weet je.
We halen de film niet meer, wat dacht je van een kopje koffie?
Zeker. - Ik neem er ook een, schat.
Ik wil je vriend leren kennen. Hoe heet hij?
Jack?
Maar zijn naam is niet belangrijk, of wel?
Jij bent het echte hoofd van deze operatie.
Nietwaar?
Martha.
Ik moet weer met je samen zitten.
Wil je nu praten? - Nee, dit zal even duren.
Kan je met Agent Gaad regelen dat we volgende week een paar uur kunnen praten?
Ik kan een van de secretaresses voor je laten invallen.
Goed.
Bedankt. - Tuurlijk.
Fijne avond nog. - Bedankt.
Slaap lekker. - Voor jou hetzelfde.
Je bent daar drie uren binnen geweest. - Hij is erg grondig.
Besprak een massa gegevens met me.
Was het zwaar of...? - Grapje zeker?
Hij is de eerste waar ik mee heb gepraat, die computers echt begrijpt.
Hij begrijpt de informatie echt, hoe hij die moet ontrafelen en analyseren.
Hij is zelf bijna een wandelende computer.
Ik zeg je Martha, die kerel is indrukwekkend.
Wel, goedenavond dan maar.
Tot morgen, Gene.
Denk je ooit aan haar? Annelise?
Ik was bereid om mijn leven voor haar te veranderen.
Ze hield echt van jou.
Hoe kan jij dit werk doen, de dingen die je moet doen?
Yousaf, ik doe dit al een heel lange tijd.
Het wordt echt niet makkelijker. Je maakt fouten, een heleboel.
En die wegen door op je.
Maar als je rondom je kijkt, dan zie je wat voor hel de wereld is
voor de meeste mensen, voor het merendeel van de tijd
en denk je aan hoe het kan zijn en wat jij daaraan kunt doen.
Tien dagen geleden vroeg de CIA ons om hen te namen te geven
van de Mujahideen-commandanten met de beste taalvaardigheden.
Drie ervan worden op de achttiende naar hier overgevlogen.
De CIA wilde ons niet vertellen waar het over gaat, maar we horen dingen.
Wat voor dingen? - De CIA heeft een nieuw wapensysteem,
licht, makkelijk te hanteren en krachtig genoeg
om helikopters en vliegtuigen uit de lucht te schieten.
Wat weet je over de mannen die ze naar hier halen?
Denk je dat je hen kan overhalen?
Er zitten wat redelijke mensen tussen de Mujahideen in Afghanistan.
Niet degenen die we naar hier halen.
De mannen van een van hen hakken de hoofden af van mensen,
Sovjet soldaten, met een kromzwaard. Zoals iets uit de Middeleeuwen.
De jongens rapporteren het als gewoon nog een dode Rus,
dus Langley heeft er geen idee van.
En de andere twee?
Ga je ergens naartoe?
Henry doet zijn stomme Eddie Murphy grapjes.
Ik had stilte nodig.
Die knul is gestoord.
Paige,
we hebben je nooit willen kwetsen. Jij bent onze dochter, Henry onze zoon.
We wilden jullie, jullie allebei, meer dan jij je kan voorstellen.
Ik weet dat je vast duizend vragen hebt.
Maar je kan, je mag, hier nooit over praten
als Henry of iemand anders in de buurt is.
We praten hier enkel over als we weten dat niemand ons kan horen, ja?
Ik wil dat je me zegt dat je het begrijpt, Paige.
Ik begrijp het.
Ik weet dat er sommige dingen zijn die je hebt moeten missen.
Dat weet ik.
Mijn vader, jouw grootvader,
stierf in de oorlog, toen ik twee jaar was.
We hadden een foto van hem in zijn uniform.
Ik keek er altijd naar.
Ik herinner me hem niet meer. Mijn moeder bracht me groot.
Je had moeten zien hoe ik opgroeide.
Het waren enkel zij en ik en drie andere families in een appartement.
Als de families teveel lawaai maakten als ik probeerde te slapen,
dan ging ze op hen schreeuwen. Zij schreeuwden terug.
Ze won altijd.
Ze had echte...
animo. Zoals die van jou.
Ik heb haar niet meer gezien, sinds ik naar hier kwam.
Hoe kan ik iets geloven van alles wat je zegt?
Sluit de deur.
Ik breng jullie op de hoogte van operatie ZEPHYR.
We hebben een afluisterapparaat binnen de FBI.
Dat beweegt zich vrij door de gangen met praktisch onbegrensde toegang.
Dat is opmerkelijk.
Ik heb Engelstaligen nodig, mensen die ik vertrouw, die het product kunnen analyseren.
De hoeveelheid informatie daar is adembenemend.
Zoals je kan zien.
Wat is er met deze?
Ik heb ze al gelezen.
Jullie kunnen er maar beter aan beginnen.
Agent Taffet wil opnieuw met me praten.
Dat zit wel goed. - Hij is erg slim, Clark.
Hij weet niets.
Vroeger kon ik zeggen dat ik het voor jou deed, maar nu,
nu weet ik dat jij "hen" niet bent.
Clark, wat als ze... Mijn God.
Martha, je geeft hen veel te veel krediet. Geloof me nou maar.
Wat als hij me gewoon botweg vraagt of ik het was?
Dan zeg je nee.
Hij kan niet kijken...Martha, hij heeft geen superkrachten.
Het is zijn werk om te weten of ik lieg.
Zijn werk is om jou te laten geloven dat hij het weet.
Hij weet het niet.
Ik denk toch niet dat ik kan... - Als hij het aan je vraagt,
kijk dan naar het puntje van zijn neus.
Voor hem lijkt het alsof je in zijn ogen kijkt en jij bent minder nerveus.
Dat is niet... - Probeer het eens.
Probeer het, kijk naar het puntje van mijn neus.
Mooi, het lijkt alsof je me vol vertrouwen in de ogen kijkt.
Ik zal niet zeker overkomen. - Denk aan het feit dat jij de controle hebt.
Maar dat is niet zo.
Maar jij weet meer dan hij, dus dat geeft jou de controle.
Denk gewoon aan die woorden, "Ik weet meer dan hij."
Zeg nu
"Ik heb geen idee wie dat ding in de pen van Agent Gaad stopte."
Puntje van mijn neus.
Ik heb geen idee wie dat ding in de pen van Agent Gaad stopte
Dat was vreselijk goed, Martha. - Echt waar?
Ja, echt waar.
Dit was echt lekker.
De chef heeft het speciaal voor jou klaargemaakt.
Is dat zo?
Ik weet niet of hij het persoonlijk heeft gekookt,
maar ik zei dat het voor iemand belangrijk was.
Heel speciaal. - Dat waardeer ik.
Natuurlijk.
Ik wil dat je terugkomt.
Ik zou toch zijn teruggekomen.
Ik wil je nat hebben.
Dat is beter.
Liefste Jacob,
Heeft Elizabeth het hotel onder controle? - Ja, ze is er erg dicht bij.
We zijn klaar tegen dat ze aankomen. We denken dat het Abassin Zadran is.
Ze hebben een speciale eenheid opgezet in het Centrum.
Ze kunnen snel in actie komen als de tijd rijp is.
Hoe voel jij je over Paige?
Dat komt wel goed. - Dat is niet wat ik je vroeg.
Ik heb iets nodig, Gabriel. - Natuurlijk.
Ik wil een reis regelen, zodat Elizabeth haar moeder een laatste keer kan zien.
Ik wou dat het mogelijk was, maar we weten beiden dat het niet kan.
Ik weet dat het tegen de regels is en ik weet dat het moeilijk is,
maar we doen moeilijke dingen. Dat is wat we doen.
Ik begrijp wat je hierover denkt. - Echt? Begrijp je dat echt?
Want dat heb ik al lange tijd niet meer gezien.
Sinds je terug bent worden er een hoop dingen van ons gevraagd, van mij,
zoals Afghanistan en Zuid-Afrika
en de toekomst van mijn dochter, of ik het nu leuk vind of niet.
Niet schreeuwen, Philip.
Ik had een agent waar ik drie jaar lang mee naar bed ging
en toen doodde ik haar.
Ik brak haar botten en schoof haar in een koffer.
We vragen heel wat van je. Dat weet ik. - Kom daar niet mee aanzetten.
Spaar me je begrip en vertel me niet dat alles in orde is. Dat is het niet.
Dat is het inderdaad niet.
Je moet me iets vertellen, Philip. Begin jij je grip te verliezen?
Kan je afhandelen wat er als volgende op je afkomt?
Ik ben in orde. Maar ik wil geen 'neen' van je blijven horen.
Binnenkort heb ik een 'ja 'van je nodig.
Jij had meer toegang tot het kantoor van Agent Gaad dan om het even wie.
Wel ja, ik ben zijn secretaresse.
Je bent nooit getrouwd. - Ja.
Nee, deed ik niet. - Geen lange termijnrelaties?
Het is zo al een moeilijke baan, maar met niemand om voor naar huis te gaan.
Ik ben de ware nooit tegengekomen.
Ik besef dat het lastig is om over je privéleven te praten,
maar ik wil je de kans geven om me alles te vertellen wat ik weten moet.
Geen romantische relatie die je misschien heeft gecompromitteerd?
Ik heb niet veel afspraakjes.
Ik had iets met een agent hier een paar jaar geleden, Chris Amador.
Ik denk dat ik veel meer om hem gaf dan hij om mij.
Maar ik weet zeker dat jij weet wat er gebeurd is met Agent Amador.
Inderdaad.
Dat moet vast moeilijk zijn geweest.
Ja, dat is zo. Het was afgrijselijk.
Voor iedereen hier.
Er was niets aangaande de dood van Agent Amador dat je wist
en toen niet met het Bureau hebt gedeeld?
Natuurlijk niet.
Dit proces was hard voor iedereen, juffrouw Hanson.
Bedankt voor je tijd en je verdraagzaamheid.
Dat is alles. Je mag vertrekken.
Wel, bedankt.
Of veel geluk.
Israëli's.
Mensen van wie ik dacht dat ze mijn vrienden waren,
maar ze verhandelden me als een slaaf aan die schurken.
Die monsters, die me met niemand laten praten
of een boodschap naar huis laten sturen.
Alles wat mijn zoon weet, is dat ik op een dag niet meer naar huis kwam.
Misschien ging ik dood. Hij weet het niet.
Of misschien liet ik hem in de steek.
Hij weet het niet.
Ik heb het grootste deel van mijn leven hier gewoond Nina,
maar ik heb nooit iemand gekend die zoiets als dit wilde doen.
Ik wel.
Ze hebben mij ook verhandeld. Heen en weer.
Je vergeet wat het is om je eigen leven te hebben.
Dat laat ik hen mij niet aandoen.
Ik laat hen niet beslissen wie ik ben.
Jacob zou trots zijn.
Ken je de naam van mijn zoon?
Ik heb hem je nooit verteld.
Ik heb zijn naam nooit genoemd van zo lang ik hier ben.
Jouw verhaal is prachtig
en hard.
Je moet het blijven opschrijven.
Ik heb het tegen niemand gezegd.
Zal ik ook niet doen.
Waarom?
Dat weet ik niet.
Van hier kunnen we alles zien aan de receptie.
Mooi.
Over twee jaar hebben we op elke verdieping camera's.
Dit is Betsy.
De naam van mijn moeder. Ik ben gek op dat ding, dus gaf ik het een naam.
Het behandelt alle reservaties en informatie die we manueel deden.
Zo veel sneller.
Mijn bedrijf praat nu met IBM, om onze bestanden te computeriseren.
Doe het. Het zal je leven veranderen.
We geven enkel een naam in of een datum en een telefoonnummer.
Alle noodzakelijke info.
Datum van reservatie, speciale gunsten, methode van betaling.
Neal? Iemand wil de manager spreken. - Wat is het probleem?
Het hotel zit vol en we kunnen zijn reservatie niet vinden.
Wacht even.
Is alles in orde?
De reservatie was onder de verkeerde naam.
Ik moet gaan. - Echt waar?
Kom over tien minuten naar kamer 308.
Kan ik niet.
De volgende keer.
"Ik duwde op F3."
"De machine draaide door."
"Het betaalde mijn loon uit."
"Ik wilde een reep van 100.000 dollar."
We weten nu wel dat de snoepautomaat stuk is.
En ze hebben meer wc-papier nodig op de mannentoiletten.
En 'Agent Samuels' houdt niet van de USLF.
U.S... F.L.
Wat is dat?
Amerikaans voetbal.
Ze hebben 532 bieps gecatalogiseerd.
Waarom tellen ze die?
Biep.
Ik heb een manier gevonden zodat jij je moeder kan zien.
Dit hebben we al besproken. - Luister naar me.
Kom binnen.
Goedemorgen. - Morgen.
Kom maar binnen.
Waar hadden jullie het over?
Je grootmoeder in Rusland.
Ze is erg ziek.
Ik wil dat je moeder haar gaat bezoeken.
Kan je dat doen?
Nee, dat kan ik niet.
Paige. Wacht.