Eerder bij Vikings:
Ze zeggen dat de toegangspoort naar Parijs, de ingang naar het Paradijs is.
Deze Stad is onaantastbaar.
Ze komen, wat er ook gebeurt ze mogen niet door de poorten komen, ze mogen niet in de Stad komen.
Toon geen genade...vecht door!
Uwe Hoogheid moet gefeliciteerd worden, met de dappere verdediging van onze Stad.
Is mijn zoon stervende? - Ik weet het niet.
De volgende keer maken we niet dezelfde fouten.
Deze hele ramp is mijn schuld.
Athelstan, Parijs is alles wat je me verteld hebt dat het zou zijn.
En ik ben beslist en vastbesloten het te veroveren.
Hoe is het met Bjorn? - Beter.
Ik begrijp niet, waarom we faalden, Ragnar, ik heb alles gedaan om te zorgen dat we zouden slagen.
De anderen proberen het opnieuw, vanavond.
Giet de olie!
De Antichrist en de duivels zijn hier.
Ik bid tot God, en onze Heilige Moeder, dat ze er niet in komen.
Maar God verhoede het, als ze toch komen, zorg dan dat ze jullie niet levend pakken.
Vernietig!
Sinric, jij gaat met ons mee, jij bent onze kaart van de Stad.
Laat los!
Terughalen! Opnieuw!
Opzij!
Terugtrekken! - Hij wil niet bewegen!
Rollo!
Prinses! Prinses, alstublieft.
Uwe Hoogheid! Uwe Hoogheid!
U moet komen.
Waarom?
De Noormannen zijn bijna in de Stad.
Wat kan ik doen om ze te stoppen, wat de Heilige Moeder niet kan?
De mannen hebben het zo zwaar te verduren, er zijn er zoveel gedood.
Zoveel gewonden, ik kan ze niet tellen.
Maar als u zich onder hen zou begeven, zou het hun moed hernieuwen.
Het zou hun kracht herstellen, alleen door u te zien.
Waarom? Geeft het hen geen moed, om u te zien?
U bent hun commandant. - U bent hun keizer.
Ik smeek u , in naam van de Heilige Moeder, ik smeek u kom nu met me mee.
Kom met me mee, voor het te laat is.
U kunt niet voor haar spreken, Graaf Odo.
Ik dacht dat u zou komen, ik had gedacht dat ik niet zou hoeven smeken.
Niet als u zou horen, dat onze geliefde Stad in doodsgevaar was.
En waarom dacht u dat?
Omdat ik weet wat uw grootvader gedaan zou hebben.
Hij zou zijn harnas aangetrokken hebben en met ons naar de brug gekomen zijn.
Helaas voor u, Graaf Odo, ben ik niet als mijn grootvader.
Ik ben niet Karel de Grote.
Kom!
Graaf Odo! Ik stel mijn mannen tot uw beschikking.
De duivels vallen de muren niet aan. - Goddank, kom snel!
Het is misschien nog niet te laat.
Rollo! We komen er niet door!
Terugtrekken!
Dood mij niet! Alsjeblieft, dood mij niet!
Ik ben anders.
Hij is een Jarl, een belangrijk man!
Verlaat me niet.
Mij is gezegd, dat je onze taal spreekt, maar je was bij onze vijanden.
Ik ben hier eerder geweest, ik ben een vagebond.
Ik ben op veel plaatsen geweest, niemand is mijn vijand.
Hij kan misschien van grote hulp zijn, voor ons.
Ik zou graag een grote hulp voor u zijn, wat u ook wenst.
Ik hoor niet bij een Land, ik hoor niet bij een volk.
Ik hoor alleen bij de wijde, wijde Wereld.
Wie is dat? - Jarl Siegfried.
Er was iemand anders, een grote strijder.
Hij blokkeerde onze machine, en hij deed het alleen.
Ik heb nog nooit een man gezien met zoveel kracht en zoveel gewelddadigheid.
Wie is hij?
Zijn naam is Rollo, hij is de broer van Koning Ragnar,
de leider van de Noormannen, hij is een beroemd strijder.
Hij vecht als een krankzinnige beer.
Uwe Hoogheid, deze...man, Sinric, zal ons van nut zijn.
En deze Jarl?
Misschien kan hij verhandeld worden en een goede prijs opbrengen.
Als u enigszins om me geeft, Graaf Odo, dan brengt u mij zijn hoofd.
U wilde mij zien My Lord? - Ja, ja.
Hoe gaat het met je? Hoe gaat het met mijn kleinzonen?
Hoe is het met Alfred?
Met allebei goed. - Goed.
Ik heb nieuws ontvangen dat mijn zoon en jouw man,
Aethelwulf, op dit moment naar huis komt.
Zijn missie in Mercia was succesvol, zeg ik met genoegen.
Goddank. - Inderdaad.
Goddank.
Judith, er zijn wat dingen die gezegd moeten worden.
Maar andere dingen, die alleen begrepen moeten worden.
Ik heb je plechtig beloofd, dat ik jou en je zoons zal beschermen, speciaal Alfred.
Tegen iedereen, die jou of hem enig kwaad wil doen.
Je begrijpt waar ik het over heb, tóch?
We weten allebei, waar mijn zoon toe in staat is.
Mijn bescherming...bied ik vrijuit aan.
Maar...er moet vergoeding zijn. - Vergoeding?
My Lord...enige beloning?
Natuurlijk...enige beloning.
Wie is deze jongeman?
Zijn naam is Ansgar. - Waar wordt hij van beschuldigd?
Hij is een vreemdeling, een Christen, een missionaris, zoals hij beweert.
Hij heeft op het marktplein onze Goden aan de kaak gesteld.
Is het waar?
Het is waar, dat ik de mensen hier gevraagd heb,
af te zien van het aanbidden van valse Goden, en het dienen van de duivel.
Jullie Goden zijn gemaakt met menselijke handen, en ze zijn doof, dom en blind.
Wat voor verlossing kunnen ze jullie brengen?
Welke zinlozen kunnen zichzelf redden?
Ik geef wel toe, dat jouw Christus een God is.
Maar toch zijn onze Goden groter, hun tekenen en wonderen machtiger.
Is dat niet waar?
Nee!
God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest zijn de enige God!
De rest zijn gewoon valse afgoden!
En zul je, je boude beweringen aan het oordeel van de Goden onderwerpen?
Dat zal ik.
Laten we beginnen.
Ik vind het niet erg om te sterven.
Maar ik wil dat iemand mijn haar uit de weg houdt, zodat hij een gave snede kan maken.
Wat zegt hij?
Hij zegt dat hij zijn hoofd niet op het blok legt, tenzij iemand zijn haar uit de weg houdt.
Doe het!
Wat geweest had kunnen zijn, is een abstractie,
alleen een voortdurende mogelijkheid achterlatend, in de Wereld van speculatie.
Wat had kunnen zijn, en wat er geweest is, wijst naar een doel, wat altijd aanwezig is.
Voetstappen galmen na, in de herinnering...
Is de beloning wat ik denk dat die is?
langs het pad dat we niet genomen hebben, richting de deur, die we nooit geopend hebben,
Ik begrijp het niet.
Op een of andere manier zijn we altijd hier, op dit moment, jij en ik.
Nee, niet altijd, alleen nu.
Je bent wijs. - Ik ben niet dom.
De maan is een vreemde God.
Ik wil, dat je mijn maîtresse, wordt.
Beschermt u dan Alfred? Past u op hem?
Ga in bed liggen.
Mijn God, mijn God.
Zoveel.
Uwe Hoogheid, de laatste dagen zijn er meer dan 200 burgers bezweken aan deze onbekende ziekte,
en gestorven, God weet hoeveel er nog meer er zo zullen sterven.
En verder, raken onze verse groenten en fruit op, de Stad begint te verhongeren.
En toch behaalden we een grote overwinning?
We mogen dan de heidenen afgeslagen hebben, en voorkomen hebben dat ze de Stad binnen kwamen,
maar dat is niet echt een overwinning.
Wie weet? De volgende keer hebben ze misschien wel succes.
Uwe Hoogheid, we hebben teveel goede mannen verloren.
Wat is uw advies?
Ik denk dat moeten proberen het eens te worden met ze.
Er is, helaas, geen andere mogelijkheid.
Vader, ik smeek je, negeer deze wanhoopsraad.
We moeten nooit toegeven aan deze walgelijke heidenen, aan deze bruten.
Anders hebben we gefaald en daar zal men ons op beoordelen.
Uwe Hoogheid, ik denk dat u moet... - Geef me wat tijd om te beslissen!
Ik begrijp deze beide standpunten...
maar ik moet alleen bidden en proberen... en proberen, de wil van God te ontdekken.
Een toast, op mijn zoon.
Ik dank God, voor jouw succes en veilige terugkeer.
Dank je vader.
Ik moet aan je bekennen dat...
Koningin Kwenthrith probeerde haar vrouwelijke charmes op mij te gebruiken
maar...met Gods hulp, is het me gelukt de strikken van de duivel te weerstaan.
Ik wist dat ze zou proberen om jou op die manier over te halen.
Het zit in haar aard...het is wat zij doet.
Maar ik wist ook dat jij haar zou kunnen weerstaan,
want jouw moraal en geloof zijn zo, dat zelfs ik er tegenop kijk.
Ik weet zeker dat jouw vrouw...ook blij is, te horen, dat jij de verleiding hebt vermeden.
Natuurlijk.
Maar...ik ben niet zo'n hypocriet, om dat te zeggen.
Wees niet langer bang daarvoor, hoe pijnlijk het ook voor me was,
wat er is gebeurd tussen jou en Athelstan...was Gods werk.
Het was voor een hoger doel.
En alhoewel ik dat doel niet raden, ben ik bereid te buigen voor Gods wil.
Ik prijs jouw houding, mijn zoon.
Waren we allemaal maar zo nederig en zo rechtschapen.
Echter...er is iets dat ik je moet vragen, vader.
En je moet me vergeven, maar ik kan het niet helpen.
Ik moet je vragen of je bereid was... heimelijk...om Kwenthrith mij te laten doden,
als een prijs die je bereid was te betalen, voor de verovering van Mercia.
Dat was ik niet.
En ronduit gezegd shockeert deze beschuldiging mij.
Laat me je dit zeggen...
geen Saksische Koning heeft het ooit gepresteerd,
om zijn Koninkrijk vreedzaam en succesvol over te dragen, aan zijn zoon en erfgenaam.
Maar ik ben van plan de eerste te zijn.
En wat ik aan je na wil laten...is niet alleen het Koninkrijk Wessex,
maar het Koninkrijk Engeland!
Wel...laat mij hierop...een toast uitbrengen, op mijn vader.
De meest liefhebbende, loyale, en ware vader van de Wereld.
Mijn zoon.
Sinric!
Het doet mij verdriet om te zien dat je een gevangene bent.
Je bent tenslotte...een vagebond.
Koning Ragnar.
De Franken willen een manier bespreken om het beleg te stoppen.
Waarom?
Ze geloven dat het beter is voor beide kanten. - Waarom zou dat beter voor ons zijn?
Ze geloven niet dat jullie in staat zijn de Stadsmuren te doorbreken.
Ik zeg van wel! - Wat geven ze ons als we het beleg opheffen?
Dat zal worden beslist,
tijdens een ontmoeting tussen jullie en de commandant van de Stad, Graaf Odo.
En waar zouden we dit overleg dan hebben?
Want ik weet dat, als mijn vader de Stad ingaat...hij gevangen wordt genomen of gedood.
De Graaf stelde voor de ontmoeting buiten de Stadsmuren te houden, zonder wapens.
Zeg ze dat ze morgen een antwoord zullen krijgen.
Waarom zouden we wat voor deal dan ook met ze maken?
We zijn bijna 1000 man verloren, we kunnen de Stad niet doorbreken en de winter komt eraan.
Heb je nog meer redenen nodig?
Waarom bieden ze overleg aan, als ze er zo zeker van zijn dat we de Stad niet in kunnen?
Ze zitten waarschijnlijk zonder voedsel. - Dan zouden we ze moeten laten verhongeren.
Dan zullen ze ons nog meer haten. - Dan haten ze ons nog maar méér!
Ik wil wat zeggen.
Ik werd geen Jarl, omdat ik ernaar streefde.
Het kwam door andermans acties.
En ik werd geen Koning uit eerzucht. maar opnieuw...had ik hierin geen keus,
als gevolg van andermans acties.
Maar niettemin...ik ben Koning.
Koning Ragnar...dat is mijn naam, Koning Ragnar!
Wat doet een Koning, Bjorn?
Hij regeert. - Ja!
Goed, hij regeert...en als vorst, heb ik...
het laatste woord.
Ik!
Niet jij! Niet jij! Niet jij! En niet jij!
Jullie hadden allemaal jullie ideeën.
En ze hebben allemaal gefaald!
Ik zal dat niet!
Nou, zonder verdere discussie...we zullen de Franken ontmoeten, morgen.
Kom met me mee.
Geef hem aan mij.
Ivar.
Wat is er?
Wat moeten we doen met de Christen? - Dood hem.
Ragnar is niet hier, hij is al vertrokken.
Hoeveel schatting wil je hebben om het beleg op te heffen en te vertrekken?
5,760 pond in goud en zilver?
Hij raadt je dringend aan het aanbod te accepteren.
Versterkingen zijn onderweg naar Parijs.
Zeg hem, dat ik weet dat niemand hem komt redden.
En het aanbod is niet genoeg.
Er is iets dat ik ook wil, wat geen tastbare waarde heeft,
maar voor mij veel kostbaarder is.
Ik wil gedoopt worden.
Hij begrijpt het niet.
Ik ben een stervende man...als ik sterf, wil ik worden herenigd met mijn Christelijke vriend,
die toevallig in jullie Hemel is.
Hij zegt dat je naar de hel zult gaan, niet naar de Hemel.
Dat is niet jouw beslissing.
Ze zullen voorbereidingen maken voor de ceremonie.
Dit is een man van God, nietwaar?
En dit...is water, heb ik het fout?
Je zult het hier doen, en je zult het nu doen!