Wat voorafging...
Ze probeerden je te doden.
Het was de 'Verbis Diablo'. - Het woord van de duivel.
Moeten we dan niet beginnen te zoeken naar een manier om de taal te begrijpen?
Als ik doe wat ik je heb beloofd...
je dit ding geef, laat je mij dan met rust?
Je kunt beter vragen of je ziel je verlaat.
Ik ben niet wat jij denkt dat ik ben. Ik heb black-outs.
Wat gebeurt er dan? - Geen idee, er is meestal bloed.
Is de Ripper terug? - Deze is anders.
Deze keer was er een overlevende. - Mijn naam is Warren Roper.
Je vader zegt, 'kom thuis', dus ga je naar huis.
Laat haar leven.
Samen hebben we dingen gezien die niet van deze wereld zijn...
en hebben we bewezen in staat te zijn om het te verslaan.
Wat waren ze? Je kende hun soort. - Het zijn Nightcomers.
Heksen. - Onze taak is wat moeilijker geworden.
Ik zal beginnen met het verleiden van sir Malcolm.
Juffrouw Ives zal mij niet door de vingers glippen.
Ze is een vrouw die haar mannetje stond tegen Satan zelf. Maar, nu?
Ik heb haar nog nooit bang gezien.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Penny Dreadful S02E02: Verbis Diablo
Vertaling: Skip Controle: Flugel
Sir Malcolm? - Kom binnen.
Wat is er gebeurd?
Gisteravond kwamen ze naar mij.
Ze waren er. Zo echt als jij nu bent.
En... toch waren ze er niet.
Vanessa. - Is dit hoe het voelt als je gek wordt?
Je donkerste angsten die zich manifesteren voor je eigen ogen?
Je bent niet neurotisch, Vanessa. - Vertel me dan waar ik rust kan vinden.
Zelfs mijn gebeden zijn niet veilig.
Weet je hoe dat voelt? - Nee.
Maar ik begrijp de angst voor kronkelende dingen die 's nachts bewegen.
Zeg me dat ik rust verdien. - Daar ben ik een slechte predikant voor, Vanessa.
Dat is niet mijn leven geweest.
Maar wat ik wel weet...
ik ga niet van je zijde wijken.
Overal waar we lopen, zullen we samen lopen.
Ik weet niet wat ik zou beginnen zonder je.
Wil je iets voor mij doen? Me ergens naartoe vergezellen.
Waarheen?
Ergens waar ik enige rust vind.
Kun...
kun je me begrijpen?
Mijn woorden klinken misschien vreemd voor je...
en mijn gezicht. - Alles is vreemd voor haar.
Ze lijkt me gelukkig genoeg.
Ik hoop dat ze geen simpele ziel is. - Ze is perfect.
Doe langzaamaan, geef haar de tijd.
Ik wil haar hart vullen met poëzie. - Laat me eerst haar hoofd met woorden vullen.
Eerlijk gezegd zal het tijd kosten. Dat begrijp jij maar al te goed.
Ze moet weer leren hoe het is om te leven. Laat mij maar.
Ik heb ervaring. - Ik heb zo lang gewacht.
Ze heeft poëzie nodig. - Ze moet eten.
Toe maar, kom later terug. Laat mij maar begaan.
Als ik Proteus als voorbeeld mag nemen, dan zal ze de taal snel oppikken.
Nog sneller mits het trauma van de elektrische lading verminderd is.
Ze zal het zich herinneren, net zoals menselijke interactie en...
misschien ook haar geheugen.
En daarna? - Geen idee.
Proteus kreeg net zijn herinneringen terug uit zijn verleden toen...
jij hem vermoordde. - Je hoeft me niet aan mijn zonden herinneren.
Vergeet nooit je eigen zonden.
En dit?
Een nieuwe zonde creëren, om te boeten voor je eerste zonde.
Alle liefde en gezelschap die je mij hebt ontzegd, zul je aan haar geven.
Ze is onze toekomst, schepper.
Wees voorzichtig.
Mijn naam is Victor Frankenstein.
Victor.
Ik veronderstel dat het een soort boetedoening is.
Mijn vrouw is bij dit werk betrokken en ik ging er in mee op.
En ik?
Jij bent op zoek naar een soort rust. Dat is een lange reis die je alleen moet maken.
Maar ik vind hier een stuk terug.
Ik vrees dat het verplicht is. Cholera viert hier hoogtij.
Hoe moet dit mij helpen? - Dat zul je wel zien.
Samuel. Bedankt.
In de schaduw van zoveel rijkdom, zoveel lijden.
Werk je hier? - Wanneer ik kan.
En voorzie hen van geld. Ik voel me er een beter mens door.
Hij zal het overleven, maar het was op het nippertje.
Gelukkig hebben we veel geleerd over reconstructieve operatietechnieken...
dankzij de soldaten die terugkeerden uit India en Transvaal.
Verschrikkelijke wonden waren dat. - Ik weet het.
We houden de verontrustende gevallen geïsoleerd. Alleen mannelijke verplegers.
Sir.
Wanneer zal hij kunnen praten? - We weten niet of hij ooit weer zal praten.
Er is niet veel van zijn gezicht over.
Word snel beter, Mr Roper, we hebben veel te bespreken.
Ik wil weten wie je dit heeft aangedaan.
Het is allemaal zo mooi. De manier waarop het licht de dingen raakt.
Er is zoveel dat ik me niet herinner.
Dat is een gevolg van het ongeval waardoor je hier terecht kwam.
Het heeft je beroofd van je geheugen.
Zal het terugkomen?
Geen idee.
Je stem is...
niet zoals ik had verwacht. - Ik klink net zoals jou, toch?
Dat is toch logisch? Want we zijn neef en nicht.
Ja. - Hoe moet ik anders spreken?
Niet anders.
Misschien heeft het ongeval je hersenen op een manier getroffen die ik niet had verwacht.
Het is allemaal ongewoon.
Je hebt het mij nog niet verteld. Wat is mijn naam?
Lily.
Je naam is Lily.
De bloem van de opstanding en wedergeboorte.
Waarom maakt dat mij verdrietig?
Waarom maakt een bloem me verdrietig?
Ik begrijp het niet.
De woorden komen eruit, maar met zo weinig betekenis.
Wees stil.
Het zal wat tijd kosten.
Maar je zult het leren.
Ik zal je laten zien wat het leven is.
Neef, leer het mij.
Ik ben uitgeleverd aan je genade.
Zal ik doen.
Ik heb een afspraak met onze vriend van het Brits Museum.
Wil je komen? - Ik blijf nog even hier.
En sir Malcolm...
bedankt. - Ik zie je thuis wel.
Zul je voor het donker thuis zijn? - Natuurlijk.
Wil je wat soep? - Mevrouw?
Wil je wat soep?
Ja, mevrouw. Bedankt.
Mag ik bij je zitten?
Ja, mevrouw.
Over de kwaliteit heb ik mijn twijfels.
Het is in orde, mevrouw. - Mijn naam is Vanessa Ives en het is juffrouw.
Juffrouw Ives.
Mijn naam is...
John Clare.
Mr Clare.
Ze maken me nerveus. - Wie?
De nonnen. - Waarom?
Ik ben opgegroeid met het geloof. Het was lastig voor mij.
Heb jij religie? - Bied je het aan?
Hebt u het nodig? - Nog nooit nodig gehad.
Dan zal ik het niet aanbieden en ik zou een slechte voorstander zijn.
De almachtige en ik hebben een onrustig verleden. Ik ben niet zeker of we nog met elkaar spreken.
Ik heb de bijbel gelezen toen ik jonger was, maar...
toen ontdekte ik Wordsworth...
en de oude clichés en de gelijkenissen leken bleekzuchtig.
Zelfs overbodig.
Mr Wordsworth moet dan veel verantwoording afleggen.
Is het niet, juffrouw Ives...
dat de glorie van het leven de angst voor de dood overwint.
Goede christenen vrezen het vagevuur...
om het te ontwijken zijn ze aardig tegen hun medemens.
Goede heidenen hebben deze angst niet, dus kunnen ze zijn wie ze zijn.
Goed of slecht, wat hun aard ook dicteert.
We hebben geen angst voor God.
Dus zijn we alleen verantwoording schuldig aan elkaar.
Dat is een diepgaande verantwoordelijkheid. - En waarom je dit doet, niet?
Degene in nood helpen.
Ik kwam hierheen voor egoïstische redenen.
Gelooft u echt niet in de hemel?
Ik geloof in deze wereld en in de wezens die het vullen.
Voor mij is dat meer dan genoeg.
Kijk eens om je heen.
Heilige mysteries bij elke bocht.
Maar geen verheerlijking in het leven, buiten dit?
Om een wereld te zien in een korrel zand...
en een hemel in een wilde bloem...
hou oneindigheid in de palm van je hand, en eeuwigheid in een uur.
Met alle respect voor Blake, maar ik zie hier geen wilde bloemen.
Alleen pijn en leed. - Dan moet je het van dichterbij bekijken.
U bent nodig, juffrouw Ives. - Ja, ik kom zo.
De plicht roept.
Ik ben dit werk niet gewoon. Die belachelijke kleine schoenen zijn pijnlijk.
Bedankt voor de soep. - Bedankt voor het gesprek.
Je hebt mooie ogen.
Ik hoop dat het je zuster is.
Excuseer? - Je zuster, hoop ik.
Zeg me niet dat het je vrouw is. - Nee, een vriendin.
Je kunt toch begrijpen waarom ik 't fout had? Jullie lijken erg op elkaar.
Bleke huid, donkere haren, betoverende ogen...
Als je mijn stoutmoedigheid niet erg vindt. Ik denk dat ik leef om te schokkeren.
Ik heb ooit eens geprobeerd te stoppen, het lukte me niet.
Maar zo hard heb ik ook niet geprobeerd.
Mijn naam is Dorian Gray. - Angelique. Zonder achternaam.
Volkomen mysterieus, niet? - Ik weet niet wat te denken.
Maar beter ook, nadenken zou je verouderen. Verschrikkelijk verouderen.
Het is beter dat je mooi, maar simpel blijft.
Je bent mooi, weet je dat? - Dat is me al eerder verteld.
Wees niet schuchter. Heb ik ooit geprobeerd...
ik kon het niet volhouden. - Dat begrijp ik.
Ik zag je hier zitten en ik dacht...
Ik ben graag omringd door mooie dingen.
Je moet mijn slaapkamer zien, allerlei prullen waar je in kan stikken.
En ik heb ook genoeg geslikt.
Wil je mijn slaapkamer zien? Het is dichtbij.
Het spijt me, niet vandaag.
Is het door haar? De meid op de foto?
Heeft ze je hart gebroken?
Ze heeft het inderdaad gebroken.
Het spijt me, iemand heeft ooit mijn hart gebroken...
niet als kind, maar als vrouw.
Het deed echt veel pijn, ik zwoer nooit meer.
Heb je je eed gehouden?
Ja. En mijn leven is...
zieliger erdoor.
Als je je hart wilt herstellen, hier werk ik.
En jouw hart? - Aan het wachten.
Blijf jong en mooi, Dorian Gray, het staat je.
Mevrouw Poole. - Sir Malcolm.
Wat een verrassing.
Waar zal het eindigen?
Deze haast om alle mechanische dingen te omarmen.
Geen voorstander van de moderne gemakken?
Ik ben een 'Luddite' in hart en nieren, toestellen en radertjes in de rivier tegen wil en dank.
Nee, ik heb liever de goede oude tijd.
Ik was net zo, maar men verliest relevantie als men niet met je tijd meegaat.
Waarom ben je hier? - Voor een geschenk voor juffrouw Ives.
Lieve juffrouw Ives. Voor mij een geurtje.
Ik probeer te beslissen.
Het advies van een man is raadzaam. Wil je me helpen?
Als ik kan.
Dit...
is mijn oude geur. Ik wil iets nieuws.
Heel lekker. - Heel lekker.
Wat een man. Alsof je per woord aanrekent.
Hier, om je smaakpapillen schoon te maken.
Ook heel lekker.
Dit is mijn keuze.
Denk ik.
Het doet me denken aan de vroegere tijden.
De vroegere tijden.
De dagen voor nu.
Toen de oude goden op aarde wandelden.
Wat vind je ervan? - Ik vind die goed.
Dat dacht ik al.
Ja?
Onze gast is gearriveerd.
Mr Lyle.
Juffrouw Ives.
Door ons betreurenswaardige afscheid is het genoegen om u weer te zien verdrievoudigd...
mijn hart staat op springen.
Dit is Mr Ethan Chandler. - Mr Chandler.
Je bent heel groot. Ik lijk een lilliputter naast je.
Hallo, Mr Lyle. - Amerikaan, ik ben verkocht.
Zullen we?
Aangezien je een expert bent in dode talen, hoopten we op je hulp.
Wederom een avontuur in vertaling, niet?
Om een weg te banen in het mystieke verleden? - Als je wilt.
Ik heb het gevoel dat Mr Chandler redding kan bieden...
indien we plotseling verstrikt raken in onberekenbare hiërogliefen.
Ik heb een pistool aan mijn riem. - Schei uit.
De goede dokter.
Met hoeveel avonturiers zijn we? - Hij is de laatste.
Gelukkig, ondeugendheid werkt beter in kleine groepen en van zeer dichtbij, niet Mr Chandler?
Excuseer dat ik te laat ben. - Mr Ferdinand Lyle. Dr Victor Frankenstein.
Hoe gaat het? - Dokter, aangenaam.
Dus jij bent de man die de mythische taal zal vertalen?
Niet zo mythisch als je zou denken, jongeman.
De Verbis Diablo, de duivelse tongval, is net zo oud als het Aramees...
en wellicht veel ouder.
Het werd vooral mondeling gebruikt, zoals zoveel dode talen.
We zijn het niet verloren, alleen vergeten. - En als ik je vertel dat het nu wordt gesproken?
In Londen.
Het zou me verbazen, maar ik zou niet verbijsterd zijn.
Zoals ik zei, het werd vooral mondeling gebruikt. Er is...
één geschreven voorbeeld van de taal.
Een overblijfsel.
In een lang vergeten doos diep in de archieven van het Brits Museum.
Ik kan me niet voorstellen dat er iemand er de laatste jaren in heeft gekeken.
In de elfde eeuw...
begon een Kartuizeren monnik, ons bekend als...
Broeder Gregory, zijn verstand te verliezen.
Hij zei dat hij bezeten was door een demon.
Misschien wel de vader van alle demonen, de gevallen engel zelf.
In elk geval sprak deze demon tegen hem in het Verbis Diablo.
Broeder Gregory schreef op wat hij zei, op wat hij voor handen had.
Omdat men geen wetenschap had om op terug te vallen hebben zijn broeders...
hem uiteindelijk ontoerekeningsvatbaar verklaard en hem opgesloten.
Maar zijn krankzinnig geraaskal is nu in het Brits Museum.
Het enige geschreven voorbeeld van deze schijnbaar dode taal.
Als we het willen begrijpen moeten we daar beginnen.
Kun je de relikwieën verkrijgen? En ze hierheen brengen?
Natuurlijk.
Zoals bij het merendeel van het geplunderd rijkdom wordt het genegeerd.
Ik plunder het gewoon terug.
Misschien kan Mr Chandler me vergezellen? - Met alle plezier, sir.
Breng je je riem en pistool mee? - Beide pistolen.
Wat is er gebeurd met broeder Gregory?
Ondanks dat hij opgesloten was, verminderde de bezoeken van de demon niet.
Ze zaten diep in hem. Een vloek als het ware.
Schijnbaar onontkoombaar.
En? - Na jaren van opsluiting en kwelling...
waren zijn broeders eindelijk overtuigd dat hij niet gek was, maar bezeten door de duivel.
Ze verbrandden hem op de brandstapel. - Wat leuk toch, religie.
Kan ik u helpen?
Mag ik mevrouw Angelique zien?
Natuurlijk. Volg mij maar.
Ze zal je niet teleurstellen. - Daar ben ik zeker van.
Wees stevig met haar. Ze is eigenzinnig.
Zoals alle kinderen.
Ik hoop dat je weet wat je hebt gekocht. - Dat weet ik.
Ik weet het, ik zou bescheidenheid moeten veinzen.
Jouw beurt.
Toen je mijn gezelschap vroeg deze middag, had ik dit niet verwacht.
Goed dat ik nog kan verrassen. - Opgetogen, sir Malcolm?
Het is de leukste afleidende tijd die ik in eeuwen heb gehad.
Moed, dan.
Het trekt een beetje naar links. - Altijd het materiaal de schuld geven.
Wil je een nieuw wapen proberen? - Ik probeer graag nieuwe dingen uit.
Behalve groenten.
Het is gemaakt door het Mauser bedrijf, een prototype.
Semiautomatisch vuurmechanisme.
Er bestaat niets zoals dit op aarde.
Houdt je vrouw van schieten?
Nee.
Wat vindt ze wel leuk? - We zijn vervreemd van elkaar.
Moet ik doen alsof het verdrietig is? - Doe niet alsof, het zou je niet staan.
Ga je scheiden? - Dat is onmogelijk.
Het schandaal zou te groot zijn voor haar. Dat moet ik respecteren.
Het spijt me.
Een pistool voor een man. Een uitbreiding van de arm.
Zoals de boeg van een elegant slagschip.
Zodat je het weet, over mijn vrouw.
Er is geen liefde tussen ons, al een tijdje niet meer als ik eerlijk ben.
Maar ik ben gebonden aan haar. Zo moet ik nu en in de toekomst leven.
Ik waardeer je eerlijkheid, Malcolm.
Het is altijd goed om een doel te hebben.
Ik heb niet zoveel ervaring hier in. - Het verbaast me dat je er hebt.
Herinner je mij zo?
Sorry? - Toen we jong waren.
Een beetje.
Er waren lange zomermiddagen...
en we waren kameraden in grote avonturen.
Piraten op een schip of veroveraars die de nieuwe wereld verkenden.
Het was een gelukkige jeugd. - Waren we nauw?
Zeer.
Toen er onweer was kwam je naar mijn bed.
We sliepen nooit.
We lagen in elkaars armen totdat de storm voorbij was.
Bewonderde ik blonde dames?
Ik wel. Ze leken vriendelijker.
Zoals engelen.
Jij gaat van mij een engel maken.
Of misschien gewoon de nicht die je altijd wou.
Wie was hij?
Die andere man, toen ik wakker werd. Die vreemd uitziende.
Hij was iemand die je kende.
Jouw aanstaande. - Om mee te trouwen?
Ja. - Hield ik van hem?
Geen idee. - Moet ik nu van hem houden?
Dat is aan jou.
Er is zoveel dat me bang maakt.
Ik weet niet hoe ik me moet voelen, of hoe ik me moet gedragen.
In de kleinste wijze zelfs. Hoe ik moet zitten of spreken.
Laat niet toe dat ik gekwetst word. - Zal ik doen.
Mr Chandler. - Mr Lyle.
Hierlangs. We zullen schandalig oplettend moeten zijn.
Ik zal mijn best doen.
Deze kant op.
Ken je juffrouw Ives al lang? - Al eventjes.
Een buitengewone vrouw.
Dat is ze zeker.
Mr Swenson, hallo. Dit is...
mijn broer.
Ik heb beloofd om hem de speciale archieven te laten zien.
Als jij het zegt, Ferdinand. - Sir.
Sir.
Je broer?
Ik ben niet gemaakt voor zulke bedrieglijkheid. Mijn hart gaat tekeer, voel maar aan mijn pols.
Val niet in zwijm. - Mr Chandler, hoe je praat...
Maar hij zal het niet in twijfel trekken, het Brits museum is eigenaar...
van de grootste collectie pornografie. Na die van het Vaticaan natuurlijk.
Mensen sluipen altijd naar binnen om een kijkje te nemen.
Constantinople. G.
Wat is dit?
Ik ben geen grondige mediëvist, maar het is een soort wapenschild van een familie.
'De honden zullen beschermen.'
Je kunt Latijn lezen. - Ik ben ermee opgegroeid.
Een klassieke opleiding is altijd interessant.
Maar er staat wolven en niet honden.
Het wapenschild is niet echt bedoeld om de tegenstander schrik aan te jagen.
Integendeel, het is bedoeld ter bescherming.
De figuren zijn meer geestelijke gidsen en totems die veel betekenen voor de eigenaar.
Draken en griffioenen en dergelijke. - Dus, de wolven zullen beschermen?
Ja, gruwelijke dingen. Daarom noemen ze het de duistere middeleeuwen.
Ik zag wolven waar ik ben opgegroeid, op New Mexico grondgebied.
Timberwolven, gigantische dingen.
Ze jaagden in een roedel.
Ze isoleerden een koe of een schaap of wat ook op geblaf en gegrom reageerde.
Maar wanneer ze aanvielen, was het volledig stil.
Ze...
Ze beten eerst de luchtpijp door.
Je kon niets horen, behalve...
het bloed, dat op de grond spatte.
Ze beschermden niets, ze stilden alleen hun eigen honger.
Wat een leven dat je hebt geleid. - Een lange tijd geleden.
Ik heb het gevonden.
Deze kant op.
Ik heb ooit mijn eigen familiewapen opgezocht.
Het was zeer teleurstellend.
Twee samengekoppelde vissen op een veld van lavendel.
Stel je voor, vissen.
Zoals ik al zei, vergeten door iedereen.
De Verbis Diablo.
Stil, Helen.
Ze heeft last van haar darmpjes. - Of misschien tandjes?
Dans voor je papa, mijn kleine baby.
Dans voor je papa, mijn kleine lam.
Je zult een klein visje hebben op je bordje.
Je zult een klein visje hebben...
Alfred.
Ik ben er nog nooit met een nationale schat vandoor gegaan.
Waren er moeilijkheden? - Het was niet voor iemand met een zwak hart.
Juffrouw Ives.
Mr Chandler was heldhaftig, zoals te verwachten, maar ik denk dat ik een aardige rol heb vertolkt.
Hij is geboren voor de actie.
Wat zijn dit?
Blijkbaar wat broeder Gregory voorhanden had om de woorden van de demon op te schrijven.
Er staat hier Latijn.
En hier Arabisch. - Een echte toren van Babel.
Wie is er goed in puzzelen?
Dokter?
Hier beneden.
Cosmetisch is ze veranderd.
Wie zou de vrouw herkennen die ze was?
Ja.
Hallo.
Taal kwam snel terug. - En haar geheugen?
Nee, ik herken je niet.
We waren...
vrienden.
Ja.
Wil je elkaar weer leren kennen? - Dit kan even duren.
Wees geduldig met elkaar.
Lily, mag ik je voorstellen aan...
John Clare.
Mr Clare.
Dit is niet wat je had verwacht en ik waardeer dat.
Je dacht eerst dat ik een bedrieger was, alhoewel een heel goede.
Een theatraal spiritualist zonder gelijke, n'est-ce pas?
Maar toen kwam de oculist liefhebber bij het echte werk.
Ik hoef je toch niet te herinneren aan de gevolgen van ontrouw?
Of wel?
Al die foto's.
Zo onvoorzichtig.
Ik kan me niet inbeelden wat de bestuurders van het museum ervan zouden vinden.
Of de heren van de pers.
Wel, eigenlijk kan ik het me wel inbeelden.
Eerst verlies je je baan.
Dan je positie in de samenleving en het geld van je vrouw.
Dan ben je alleen nog een triestige oude sodomiet...
met teveel rouge en een flamboyante pruik.
Mijn haar is helemaal echt.
Bravo, dus...
Verwen me. Wat weten ze? - Niets.
Ik kan ze misleiden, als je dat wilt.
Nee, laat haar de broodkruimels naar mij volgen.
En je interesse in juffrouw Ives? - Die goddeloze trut is niet je zorg.
Vertel me over hem.
De man.
Mr Chandler?
Eenvoudig, ongecompliceerd eigenlijk.
Zoals alle Amerikanen.
Heb je het?
Blijf, kleine man.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Skip ~ Controle: Flugel